Iuris et iudicii fecialis, sive, iuris inter gentes, et quaestionum de eodem explicatio

발행: 1911년

분량: 269페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

Pars 1 De Iure iure Gentes.

habito in quolibet gradu respectu primo sexus masculini, deinde

majoris aetatiς, ita ut ob sexum, vel aetatem nunquam de linea in lineam transeatur, 'uiusimodi uccessio in pleris' aliis Europae regnis observatur. De hisce regnis aut partibus in praejudicium successbrum,& populi absq; eorum consensu alienatio, aut testamentaria dispositio non permittitur Itaq; Angli, irritam habuerunt redini traditionem quam Rex Iohannes Pandolpho Pontificis Legato, inconsiuiti proceribus secerat, Scoti imperium Anglicum, quod Iohannes Balliolus invitis induxerat,non sustinuerunt, Franci secus primus Rex Galliae, qui captivus Carolo quinto provincias aliquot Burgundiae cedere promiserat, cum, quam primum ad terram appulerat a Proregis Neapolitani comitatu, ad id praestandum re

ruisitus fuit, respondit,necessarium sibi ad id subditorum Burgumiae consensum adhiberi,quos in Comitiis contulere st1tuit. Idem statuitur de dispositione testamentaria,itaq; cum Philippus rex M1cidoniae, minimo haberet Antigono fratris filio, excluso Perseo, qui eum ad Demetrium filium occidendum scelerate induxerat regnum relinquere, ut consensum siubditorum conciliaret Macedoniae urbes circumivit principibusiq; Antigonum commendavit,& qua vis Carolus magnus,& Ludovicus pius de regnis testati Iegantur,id commendationis vim apud populum magis habuit, quam verae di spositionis atq; id de Carolo speciatim Ad memorat,voluisse eum testamentum statim a Francorum optimatibus confirmari umbe rus Princeps Delphinatus cum liberis destitueretur principatum, post mortem Regi Gallorum detulit, ea lσge, ut primogenitus Regi S, Delphinus. perpetuo vocaretur, sed in id procere regni priuς consenserunt qui Principatum in Galliae Regis filium, portus quam in Pontificem Romanum Ccui vendere decreverat conferre persuaserunt.

3. Tertio,iure usu fructuario tantum regna habentur, quae Rege ad tempus vitae duntaxat obtinent, quibusq; defunctis alii populi suffragiis vel eorum qui a populo potestatem delegatam se beat promoventur Tale fuit regnum post Romulum Numae Pompilii Tulli Hostilii, Waliorum qui rei Romanae fundae menta iecerunt, post Augustii Caesarein, Iinperatorum in rerum magnit dine subsiequentium. Tale habetur Imperium Gersitanicum regnum Hungariae, hemiae Poloniae Daniae, Suectat, ad quae principes pec

suffragia

62쪽

1o De Iure inter Gentes Pars i.

suffragia ad regale fastigium ascendere perhibentur, quorum ple rique in admissione juramentum suscipiunt,regnorum conditiones deteriores non facere, aliqui etiam provincias , quae abalienatae sunt,repetere;itaq; cum Fredericus secundus Sardiniam, quam Romana Ecclesia sibi vendicarat,repeteret,eumque Pontifex iuramentide rebus Ecclesiae defendendis praestiti, monerer, respondit,se prius jurasse ad res Imperii repetendas,e quibus cum Sardinia per iniuriam ablata fuisset,priori iuramento se fortius constringi, potiore'; ipsi esse debere partes imperii,quae meliori ure instrum erant, quam causam Romanae Ecclesiae. Etiamsi alii, hujusmodi juramenti minus memores videntur, ut Carolus quartus, qui regnum Arela- latense in Gallos transtulit,Ludovicus avarus, qui Helvetiosue a corpore Imperii sejungere permisit, inodulphus Habspumensis, qui Cancellarium suum in Italiam missit,ut accepta pecunia, Popu los quoscunq; ab Imperio liberos, immunes faceret,quo tempore Florentini sex millibus, Lucenses duodecem millibus nummorum libertatem redimerunt.

De Debit inter eos quibuscum pax est.

Debiti olves tu ister eos fui secum Pax est, est quod prae rudum est,inter diversos Principe ,vel populos quibuscum Pax

I. I ter ea, quae in pace, inter diversos Principes, vel populos dea bentur,praecipuum est Jus Congressus, sive colloquii civilis,ex quo ipsi, vel eorum elegati,inter se conveniendi de negotiis tractandi cum dignitate, securitate potestatem habent. Ad dignitatem conducit,primo I ut potentioribus ad colloquium ad-Ventantibus, hi principes,vel perius illustres Obviam procedant,

63쪽

Pars I. De Iure inter Gentes ir

nam hoc genucossicii cum benevolentiae tum observantiae inlic um habet itaque niagnifica decreta, populi Atheniensis, super o cursi S acceptione Attali memorat Polybius, Senatus Romanus Legato misit, qui quam longissime occurrerent Galbae ex Hispania venienti Romam nempe Narbonam usque qui ei verbis reipub plurimaem salutem dicerent, Og1rentq; studiis uiiiversorum dare ut quani primum ad urbeui accederet, ita Cyrus adventanti Cyaxari avunculo, assumpti quatuor nationum Equitibus obviam processit&Theodotius, Athanasio Germanis pulso, ex urbe Constantinopoli longo itinere occurrit. Secundo ad dignitatem resertur,ut qui

inserior est ad superiorem accedat, Cum Perseus Philippi Macedo. ae Regis fiIius,ctun Martio Consule Romano ad colloquium prope venisset, dirimente agne, verba sunt Livii laulisper internu tiando cunetatio fuit,uter prius transgrederetur a liquid Regii sejestati regiae aliquid Legati populi Romani nomini, presertim cum Perseus petiisset colloquium existimabant deberi tunc ioco Martiaus cunctantes movit minor inquit ad majorem quod Philippi ipsi nomen erat filius ad patrem transieati quibus verbis maiestatem Romanam condiit privata comitate. Facile id persuasum Regie Ita Artabanus Rex Parthorum, qui unus prope triumphi.R manis defuerat tantopere suspexit Romanum fastigium,ut Legatos ad Germanicum miserit per quos, praeter foedus, amicitiam pol licitus est se daturu honori ejus, ut ripam Euphratis ad ipsum a cederet,& ex eadem ratione,Sleydanu refert, Franciscum primum Gallorum em , Carolo quinto Imperatori concessisse ut ad aqua mortuas,colloquio destinatas primus appelleret, unde fast

osum habebaturAriovisti ad Legatos Caesaris responsum si quid ipsi

a Caesare opus esset, se ad eum accessurum fuisse, si quid autem QEsar a se vellet, ad ipsum veniret.Huic amne est, ut qui inferior est, seperiorem conveniens pro hon0re prius equo descendat: ita Tir dateς Rex Armeniae, cum venisset ad locum sui ipsius & Cotbulonis colloquio demnatum viso Corbulone prior equo dissiluit. At Cras sus re perdita cum equo descendisset, ad Sarenam tenderet,&Surenas, ut eum visit, irridens. Quid hoc dixerit pedes it Rymantis Imperator, nos equo insidemus p Respondes Crassus ex necessit

te sed tanquλm ex dignitaete, neuter, inquis, peccat, patrio urerque more congredientes. 1 Patthus, ut 1i Tacitus 'quitatu stat, R B et manuS

64쪽

ia De Iure inter Gentes. ParS .

manus Legionum agminibus. Idem respicitur in exceptione ad epulandum. Nam cum Caius Caesar ab Augusto in Syriam missus, cum Rege Parthorum coiisset,prior Parthus apud Romanum in ri pa Romana,posterior hic apud Regem in Hostili epulatus est.Tertio pro dignitate observatur,ut in congressu, qui inferior est api ad superiorem prius verba faciat,itaq; cum Antigonus aequum censeret Eumenem sibi ut pinnantiori loqui, Eumenes animose respondit. Neminem me praestantiorem ludico,quoad fuerimGladii dominiis. Titus Quintius Consulint refert Livius,ut ventum est ad colloquium cum Philippo Rege acidoniae,rogatu Regis dicere ccepit unde liquet,cum Rex impetraret a Consule,ut prior diceret, eum aD novisse,se ipsum,ut minorem,prius loqui debitisse.Et Sylla in Congressu ipsius, Mithridatis disertim Regi dixit, supplicantium esse,

ut prius loquantur; ictorum,ut taciti eorum preces eXcipiant. -- inde in congressibus re colloquiis permittendum,ut securitati consulatur,ne vel numeru comitum,vel Opportunitas loci insidiis o casionem praebant,itaq; cum Perseo, a Martium transgredi placuisset,aliud, inquit Livius, deinde ambigebatur, cum quam multis transiret,Re cum Omni Equitatu transire eum aequum censebat,L gati vel cum tribus venire jubebant,Vel si tantum agmen traduceret

obsides daret,nihil fraudis fore in colloquio isq; Hippia, Tantau

cum Principes amicorum obsides dedit;Livius vero ait, non tam in pignus fidei obsides dati erant,quam ut appareret sociis,nequaquam ex dignitate pari congredi Regem cum Legatis. Ad evitandum o casione loci instidias, aliquando e navi exaltera parte habetur tolloquium,ita cum Philippus Re Macedoniae, Titus Quintius Consul Romanus,ad littus prope Nicaeam, ad Colloquium convenis.sent,Romanus, uti refert LiVius , ad extremum littus progressus, quum Rex in proram navis in anchoris stantis provenisset, Commodius,inquit,si in terram progrediaris, e propinquo dicamus i Vicem,audiamusq; quumq; Recid facturum se negaret, quem tamdem,inquit Quintius,cimesZad haec ille regio animo,neminem equidem timeo praeter Deo immortales, non autem omnium credo fidet,quo circa te Video atque omnium minime Atolis, inter quos

erat Phaeneas eorum Praetor; illud quidem,ais, Romanus, par omnibus est periculum,qui ad colloquium congrediuntur,ut in nullo sit

fide ,non Lamen inquit RG par perfici; Pncinium est . si fraude

satur,

65쪽

Pars I. De Iure inter Gentes.

gatur Philippus in Phaeneas , neque enim aeque difficulter Etoli. Ραtorem aliuIn. ac Macidones Regem in meurn locum substituent. De congressu Edvardi quarti Regis Angliae in Ludovici undecimi Regis Galliae ita scribit Cominaeus, cum locus colloquitoni idoneus eircumspiciendus esset,ad eam rem conficiendam , se cum Bocca gio ae Rege missum ab Anglis Hava dum Chalonerum, cum foeciali diligenter inspecta omni regione, ora illa, quae est ad Somiam flumen, visum esse opportunum locum Picennium oppidum, tribuς infra Arabianum milliaribus, ibique placuisse efficiendum esse pontem, in quo Rege congrederentur, in medio ponte fiebant cancelli, mediocri altitudine qualibus coerceri Leones selent, eius foramina erant ea magnitudine, ut brachium aliquis late insereret, superne erat tota contabulata, pluviae arcendae cauta, ita quidem ample ut utrinque duodecem coiis isterent, Illi cancelli complecteban tur, utramque oram pontis , sic ut nustus transitus in alterutram partem pateret, Ad flumen solum erat una scapha cum duobus vectoribus Rebus ad colloquium paratis, postridie eo veniunt ambo Reges,& Ludovicus prior cum octingentis cataphractis, Edvardus autem cum omni exercitu sed duodenos tantum singuli ecum adducun &interea dum colloquuntur, ex ipsis quatuor erant destinati utunque tanquam inspediore eorum,quae utrinque gererentur cum rege praeter alios aderant Iohannes Borbonia: Dux , ejusque frater Cardinaliς posteaquam Edvardus eo veni , comitatus inter alios fratre Clarentiae Duce comple fiuntur si invicem valde amariter per foramina ispi menti & Ludovicus sermonem inchoans A ventus inquit tuusCOgnate mihi longe gratissimus, adeo quidem ut nullius hodie principis conspectu , colloquio malim frui, eoque nomine gratias ago immortali Deo cuius beneficio hic perpetuae amicitiae firmandat convenimus Ad ea cum Gallice iesipondisset Ebvardus, ejus Cancellarius sermonem excepit, hujusimodi sunt quae in congressibus principum eorum qui principum loco habentur observari solent. . Denique in congressibus & colloquii eorum qui principum Delegati sunt, dignitatis eorum quoruni personas sustinent ratio etiam habenda est, ex qua primum . alii alios praecedere,&superiori loco confidere aequum censent, unde Mendora Regis Hispani Legatus in Concilio Tridentino cum indigne feriet, quod in- 3 ter

66쪽

i De Iure inter sentes. Pars I.

te Regios Legatos supremus locus ipsit non concederetur, dixitDnolle'nidem anteire,sed nec cogi posse, Francorum Legatois queretur. Cum Sylla allatis tribus sedibus,unam Ariobarzani, ait ram Orabar Arsacis Regis Persarum Legato dedisset, tertiam, amque mediam sibi sumpsisset, inae orabazum edentem mand in audisset. Arsace Orabazum revertum necavit, quia Sylla loco cesserar. Secundo pro Personarum praestantia ordo loquendi, nationis sermo observatur,ut qui digniores sunt loquedi vices sori,antur,ita in Concilio Etolorum , uti refert Livius,etii primus erat locus Magnitudinis Romanae, tamen permissu Legatorum Roma norum, Athenienses, Macedones primo loco diaerunt, ipsi est,m maluerunt, ut objeetis respondere possent. Nationis proprio

sermone uti, pro honore esse ostendit , quod refert Cicero sibi a Verre pro crimine objectium,quod in Senatu Graeco, hoc est Syt cusano,graec verba fecisset, de Augusto perhibetur,quod quamquam sermone Graino alioquin promptus, di facilis,non tamen usquequaque usu est,abstinuitque maxime in Senatu Militem qu que graece testimonium interrogatu nisi Latine,respondere Vetuit. Itaque cum in congressu Legatorum Anglia, Hispaniat,de serm

ne adhibendo quaestio haberetur, Legatus Regis Hispaniae, quasi dignitati Elizabethae Reginae Angliae aliquid concessurus, aloes ristonsulto ejus Legato, jocose dirat,in lingua Gallica tractabimus, quia Domina vestra est Regina Galliae; Dalui quem Bodinus albcubi Virum non minus scientia, quam honore egregium appellat respondit,quasi parem honorem Regi Hispaniae relatum immo im quit,si placet,in lingua Hebraica,quia Dominus vester est Rex H, erosolymarum. In his vero aliquando ad tollendan discordia consultius habetur,aequalitatem,vel modum aliquem medium ashibere, quemadmodum refert Cominaeus, in colloquio in Ducis Mediolani palatio habita,ex altera parte Legatos imperatoris, Regis ris spaniae, Irincipum Italiae, ex altera parce Legatos Regis Galliae collocatos, Gaianarum jureconsultum a Rege Galliae a junctum,ut Latine verba faceret. Deinde duos scribas adhibitos, quorum alter Gallice, iter Itλlice,quae dicebantur, scriptis manda

ret.

6. Sicut in congressibus, di colloquiis, ita etiam in literis striptis inter Principes,pro dignitate personarum, debiti honoris observantia

67쪽

Pars r. De Iure inter Gentes. I

obsolvantia exhibenda est, unde si quid circa titulos omissum sit, pro vilipendio habetur itaq; cum in aumburgensi conventu anno 1161 Pii Quinti Pontificis literat ad Augustum electorem Saxoniae, reliquos Protestantium Principe , per Legatos traditae essent, cum hac in seriptione Diles o filio Nobili viro N. N. Electori Duci, Lingravio c. Cum plusiqua nobiles se exstimarent literas resignare aut aperire haud dignati sunt,ssed ea clausas & seratas in hosipiatium Legatorum remiserunt ut Thuanus refert,& Gustavus Adol phus Rex Surere eum ab Electoribus responsum prioribus suis it ris accepisset, in quo titulus Regius omittebatur, alias ad eos literas dedit,in hunc sensum Vestrum ad literas nostras superiori anno responsium accepimus quod ut resignaremus, etsi primo intuitu vix inanimmum inlucere potuimus, propterea quod nobis titulum a Deo solo, maioribus nostris acceptum , quemque viginti annos, valida manu nobis asseruimυς, porro usq; ad extremum vitae spiritum, tonstanter asserere decrevimuς tamen illud hac conditione reseravimus ne huiusmodi in posterum praejudiciis mi eitia nostra violetur. De quo Electores postea ita se excusant Serenistime Re etsi in literi nostris quoad titulum aliquid defuerit, id tua Mai stas non ex animo alienato, qui ipsius honori aliquid detrahere cupiat sed ex usu tonsuetudine, quam etiam erga alios Reges observamus profectum esse sibi persuadeat. Idem habetur, si Principes inferiores in literis,sua nomina principum superiorum nominibus praeponant, Quod eiusdem Regis Sueci 1d eosdem Electo aliis literis observatum, in quibu significat se literas eorum: cepisse,& ex inscriptione convenienti agnovisse, illam meliori sorma conceptam esse, quam in prioribus propter defeetium Regii tituli, sed postquam illas resignasset, se non parum mirari, curso tra molem usitatum stylum consuetum m literis Electoralibus, non tantum ad se sed etiam ad alio Reges, ipsorum nomina praeponerentur, quasi data opera ageretur, ut alii ante regium filum nomen positis nominibus, suae regiae dignitati. atque eminentiae aliquid derogaretiir, se autem quicquid inhaere quaesitum fuerit, id

in eam parcem interpretari, ac si erratum culpa amanuenstum d-miss um esset c. si roditi alii conffirmat Adriani Pontificii tis elata ad Fredeticum primum epistola, in qua ille, Miramur,inquit, quod Bruto Petro, Sacrae Romanae Ecclesii x, 0 tantam reverentiam,

68쪽

16 De Iure inter Gentes. Pars I.

rentiam, quantam debes impendis, cum in literis ad nos missis nomen tuum nostro praeponis, in quo insolentia, dicam ignorantia notam incurris. Cui congruit, quod observatur in glossa, celebris,

sed suspectat Legis quae incipit inter claras, Cod: de summa Trinitate, cujus inscriptio is se habet,Gloriosissim, Clementissimo filio instiniano, Augusto, Johannes Episcopus urbis Romae, ubi Accusesius, Nota, inquit,olim Papam in Epistola,quod hodie non faceret.

nomen imperatoris, suo nomini praeponere.

Secundo, in Pace inter diversos Principes vel populos est IusLegationis civilis, Legatio, quam Graeci Gημον oim sive externam adminastrationem Vocant, est negotii publici, cum exteris

per aliorum ministerium procuratio, Quae proprie sic est cum ab iis procedit qui summum imperium obtinens,improprie, quas cum ab aliis proficiscitur; utpote a Coloniis, Municipiis, vel Provinciis jus generis sunt,ut plurimum de quibus in titulis Iuris civilis de Legationibus tractatur, Sed in civilibus discordiis,ab una parte Teipub ad aliam, utpote plebe quae secesserat in Aventinum ad

Patres,Legationes mitti dicuntur, dirimoribus partium ad primores, ut a Caio Manlio ad Martium Regem, a Bruto, cassio ad Antonium, Lepidum Legati cum mandatis transiisse mem Iantur.Deinde Legatione aliae Religiosae, aliae Officiosae, aliae Exc bitoriae,aliae Necessaria denominari possutor Religios, cum ad rem aliquam sacram peragendam legati mittuntur, ut cum post cladem accepta ad Cannas,Fabius pictor Delphos missus est a Romanis adsciscitandum oracula,quibus precibus, iupplicationibusDeum placare post ent, .Pompeius Matho, Muintus Catulus eodem missi sunt ad potiandum dona ex praeda ab Hasdrubale capta. χ' Legationes officiose sunt, quae uti Tacitus,officii ergo instituumtur,uLPUt Cum mittuntur, qui Patulari, dolere, atque id generis alia,peragere in mandatis habent,quae ita vere diculur cum ab inferioribus ad suderiores destinantur, Sic Osticiose legationes ex omnibus Regionibus terrae adierunt Alexandrum .Cum vero a paribus ad pares mittuntur, Honorariae, Vel honoris ergo nominantur. Inus censentur, primum Ssatulatoriae, quale fuerunt, de quibus

Rhodii in Senatu Romano mentionem faciunt Carthaginiensibus victis,Philippo, Antiocho superatis, cum Romam venimus vobiS

gratui tui ex Curia in Capitolium, ad Deos vestros dona feren-

69쪽

Pars. i. De Iure inter Gentes. 7

tes deducebat nur, ita cum Perse duxit uxorem filiam Seleuci cella bratae sunt nuptiae gratulationibus , donisque innumerabilium

legatorum veluti auspicibus nobili inimis populi. deductae sunt, Eiusmodi sunt legationes principuni qui ad 4naugura. tione. regum imittuntur , quas Pontifex Romanus adeo sibi ex offici, debita censet , ut Pontifex , uti uicci ardinus scribit indignatu sit Regi Catholico, quod ibi recen creato pro more maiorum Legatos ad osculando pedes non mississet Secundo Officii vel Monoris causa labentur quae consolatoriae, quae ad dolore leniendum , vel dolorem testandum missi sunt ut cum David legatos Ammoni Ammonitarum Regi qui eum post mortem patri consolarentur Atheniense Ctesiphontem ad

Cleopatram Philippi filiam ob excessum Alexandri Regis Molose fortam ablegarunt quae nisi tempestivae, ingrata habentur, Quod, statur Tiberii Iliensiibus resiponsum , Nam cum hi post mortem Drusi, serius ad eum consolandum se venisse dixissent, quasi iam

obliterata doloris memoria aiebat Se quoque earum vice dolere, quod egregium virum Hectorem amississent. Tertio Huc etiam spectant quae ad Benevolentiam ostendendam destinata sunt, ut cum Choseois Periarum Regiς Legatuς, cum donis ad Iustinianum Literas dedit quae hoc tantum loquebantur, Chostoem cupere fieti certiorem ut valeat Imperator, cum Porus Rex Indicus per L gato misit ad Augustum literas quibus profitebatur quamvis ipse csset Rex lexcentorum Regum tamen ambire se amicitiam Gaesaris paratumque dare illi transiitum qucautaque voluerit, ripstim re quacunque poterit gratificari,ckc. Hae Legationes 1 particulare aliquod certum negotium comp1ratae fiunt quemadminiam alia ad petendum aliquid quod uisi publico esse possit tit cumDecemviri in Graeciam a Romanis ad petendas Leges , quae postea in Duodecem tabulae redigebantur ablegati sunt Pub Gabinius, Marcus Ottacilius Lucius Valerius restituto Capitolio Legati Erγ- thras milIi, qui carmina Sybillae conquisita reportarent; Ptolomaeus

Philadelphus ad Eleatarum summu Pontifice Iudaeorum ad petendis Ius Judaicu septuaginta sacrorii librorum interpretibus usus est Legationes ordinariae sive assiduae, quae Excubitoriae dici possunt,iluae non definitum, aut certum aliquod negotium , sed ad tempus obeuntur, quibus qui iunguntur, vulgo Resiidentes appellantur,

70쪽

i De Iure inter Gentes Pars I.

quorum ess,dum in leSatione manent,omnia quae remittentis fuerint,traetare, gere, prous imperatum fuerit expedire. justa

di legationes antiquis fuisse incognitas multi existimant, speciem vero aliquam similem iis habent, quae cum Proconsulibus in Pr

vincias, Imperatoribus in extera regiones mittebantur. Legationes extraordinariae sunt,quae prout res, negotia publica requirunt,necessariae habentur,in quibus de conventionibus, Foederibus Civilibus, silmilibus tractatur.3 Legationibus obeundis adhibentur, aliquando personae si gulae,aliquando plures,pro conditione negotii,aut dignitate eorum

ad quo mittuntur,Romanis in more erat unum Legatum mittere,

sed ipsum Senatorium,ad Reges appellandum, si agnoscendum, eisque munera deferendum. Ab aliis gentibus ad potentiores plures mitti consueverunt,Demetrius questus est de Lacedaemoniis, quasi spretus,quod ur m duntaxat Legatum ad se misissent, cui Spartanus,annon satis , si ad unum unus Ad Alexandrum missi a nomnullis gentibus Legati centum,a Sambasti gente Indica quinquaginta, Scythis viginti,ab Amphyctionibus Graeciae nomine Viginti, Tigranes solitus adiri numerosis Legationibus, despecta paucitate militum Luculli,si,inquit,Legati,multi sunt si hostes oppido paucissimi. Semper autem apud omnes gentes mos obtinuit, ut inter plures Legatos,unus legationi Princeps constitueretur, ita in legatione bilippi Regis ad Annibalem, Xenophanes, Hioloriam ad Romanos Phaneas;Romanorum in Graeciam,& Macedoniam APpius Claudius. Eius officium erat publice mandata exponere, res nsa accipere, quicquid circa negotia mandata dicendum erat aliorum consilio, consensu dicere Lesatis accedunt Comites familia; mites sunt honestioris conditionis personae,quas Legatus ipse asciscit,ut a Scipione Amylian ad Reges adeundos a senatium iso,amicus Laelius, Panaetius philosophus aliquando ab eo qui legationem mittit commendantur,ut abAdriano secundo Ponti sice Legatis suis comes additus Anastasius homo literatus Bibliothecae praepositus;aliquando,ii Comites adhibentur,qui ad conciliandam gratiam,apud eum cui legatio destinatur,idonei censentur, ut Armenii chaldri, ei legato quem Cyrus misit ad Indorum regem, In familia sunt liberi,&servi quorum ministerium legatis necessari

um, ut utile.

SEARCH

MENU NAVIGATION