Progymnasmata Aphthonius partim à Rod. Agricola, partim à Joh. Maria Catanaeo Latinitate donata. Cum scholiis R. Lorichii

발행: 1655년

분량: 411페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

PRO GYMNAsMAT A. irrem ipsum tam apud Deos, quam inter homines plurimum valere, illi omnino, quammaodissime fieri potest, cedendum est , . illi poetarum principi, perquam assidue stude udum , quod hujusmodi undecunque scateat sentcntiis. A R

Q U to epius ac frequentius Mantuani Virgilii volumina repeto, tanto illuni magis iuspicio Sc admiror. Unus enim ii

gilius characterum diversitate, ea compleXUS est, quae viri tres, Graecorum praestantissimi, vix consequi potuere. Nam Bucolico carmine Theocritum aequavit, Georgico Hesiodum antecelliit Heroico divinum illum Homerum

amussim expressit. Iae quidem omnia, cunctis ni isse Graecis prae tantiorem Virgilium, eo indicant, quod Graecorum nullus triplicem hanc aggredi materiam ausus adhuc Dei it, sed unusquisque intra suum scribendi genus sese continuerit. Est praeterea in irgilio dicendi facilitas, in rebus enarrandis candor, ut nemo sit tam rudis, de re itera ria alienus , quin Virgiliana lectione mirum in modum oblectetur cum praesertim aureis ac divinis inter legendum quam sapi Tune

occuriatur sententiis, quae legentium animis usque adeo blandiuntur, ut vix dum perlecta memoria inhaereant, nec unquam amplius excidant qualis est, Non omnia possumus

omnes.

Quae verba signiticant, mortalium ne mi nem tanto si ingetii praeditum , uti lus

omnia sapiat atque melligat, nihilque eum

92쪽

renitus lateat tincta enim scire, divinu i csiepo usquam humanum , noverat Oet u Nam quandoque bonus dormitat Homerui Hinc celebratum est apud Graecos pro ver bium Ei ανηρουδεις ανηο. Hoc est, Vnus vii

nullus vir. Quasi velit innuere, nihil eg gium ab uno homine praestari poste,si alior ii auxilio fuerit destitutus. Quod autem

Unus vir haud videt omniari id an seni lficat, neminem unum, ne maximo quidem rei lim usu atque experientia, tantam unquar

consequi posse peritiam ac sollertiam , ut nam per se dispiciat, nec ulla in re hallu netur atque decipiatui Socrates, qui Apo, Imis iraculo suae aetatis sapientissimus judic rus et , se nihil omnino praeter Xiguam quandam amandi disciplinam si ire ingenuEfatebatur Hercules Jove genitus, quem Marathonii, ut refeci Pausanias, omnium primia a Deorum numerum propterea recensuere, quod non minus animi uim corporis virtutibus excelleret, eodem tempore adversus Hydram sophisticam mulierem certare non Valuit: cui , ut Plato refert, propter sapientiam pro uno sermonis capite amputato multa re ullulabant: adversus Cancrum so

phistam quendam ex mari adventantem;

qu 3 cum adsilii stram urgeretur, verbisque acriter morderetur, nepotis sui Iola auxilium imploravit cujus ope vehementer adjutus, victoriam vix tandem consecutus est. Quare, cum ii quoqire quil, is ne coelum quidem ne-aatum est, per se omnia non potuerint, poetaniam praestantissimo procul dubio credendum est, Virgilianaeque lectioni est tuis: m ma-

93쪽

tias haurire quam saepictime licet. V. Ihil est profect quod hominum quis piam tam propenso ac libenti agat aniano, quin' andoque saltidium pariat, si modo nulla adhibita intermittione diutissime iii eodem versatus fuerit. Hinc factum est , iri

Aristophanis illud jam diu apud vulgum proverbi vicem obtineat: ανπὼν 'νηφον 1. hoc est, Omnium rerum satietas. Quod ita este, cum saepe aliis, tum vel maxime nudius te m asstipra modum expertus sum. Nam cum praedio nostro, quod haud multum ab Urbe stat, una cum amicis, D:anae studiis, quae

teneris unguiculis mihi semper plurimum

placuere, 'to animo incumberem, caetera namque rerum oblitus, uni venationi operam inpenderem, tanta me venationum extemplo

cepit satietas ac fastidium, ut relaxandi an maicausa, ad Minervae studia me statim contulerim Virgiliumque quem forte mecum attule xam, aggrestis sim : in quo quidem lectitando , multae mihi memoriatu dignae passim o currerun ntiae. Inter quas haec maxime, ci quam memoranda visa est ad ne mori miserum es Qua poetarum prudentissimus nos admonuit, mortem etiam ipsam minime forti viro recusandam quippe quae modo honesta sit vitam quoque turpem quandoque soleat eXornare iam contra vita turpis, ne morti quidem honesta locum relinquat. Quis nisi penitus mente captus, honesta morri turpem praeferat vitam , cum praesic

94쪽

pellandast Hinc est, quod axille imonius apud Sophoclem ait: ο κ αν 'εια υ AD: H γυβροτῖν, Π Quid enim in morte est, quod sit jure forna: dandum quam, i Euripidem divinum o

tam sequi voluerimus, animi pariter acco Poris interim visti in abimus cuius hverba sunt

in odsi fas est crederes, non magis este post

mortem metuendum , quam, priusquam n lceremur, unquam timuimus. Sin autem in morte ipsa non interitus, sed an matri corporera gratio est, cur non potius meliora, bonis praesertim viris, speranda, quam deteriora verenda sunt Neque enim fieri potest, ut viro bono mali quicquam accidat, nec vivo , nec mortuo nec ejus res a Diis immortalibus negliguntur Plato in Socratis Apologia mor em inquit timere nihil aliud est quam sapientem videri eum, qui non sit sapiens quil pe cum id sit, scire aderi quae nescias. Nemo

enim scit, utrum mors omnium bonorum summum homini contingat Metuunt autem perinde ac si eam malorum esse maximum

non ignorarent. Cui veri, dubium est debet, quin haec ipsa inscitia sit maxim vitu- petranda, per quam aliquisse putat scire. u. resciat din tum est igitur, id temere formidare,

95쪽

PRO GYMNAsMATA. 8squod cri tale sit omnino nescias, dimillis precibtis ac muneribus , nullisve maximis quidem viribus declinari unquam potest. Omnibus enim ex aequo moriendum est. quod Horatianum illud facile indicat: Passida mori aequo pupat pede pauperi t. -

Regumque turres, o beate est. Et onae mi hoc carmine non inliciatur

Nec vi Herculea flum evitavit acerbum. lod autem horrida mors muneribus nonae piatur, senarius hic indicio est id est , Mors fota Anta non evitatur.

itaque forti ac libenti est animo obeunda, ut gradum acceleret , nec ultimam atque imbec: llam exspectet senectutem , summis est

precibus optandia iid est, Quem enim Deus diligit, in juvenili

moritur aetate . Quae utique verba signi L- canto optime atque pulcherrime cum illo uim este, qui hujusce miserae atque infeli- ci imae vitae calamitatibus quam celerrime ereptus fuerit, ad sempiternam illam fe licitatem , qua animi post mortem fruuntur, quam primum migraverit. Quod cygni, utpote qui ab Apolline, cui dicati sunt, divinationem accepere, plane providentes , tunc culcissimos ac suavissimos edunt cantus, cum se cito sentiunt morituros. Codrus ille Atheniensium Rex, Macaria, Herculis ac Deianirae filia , non propterea tantum volun

96쪽

e bus suis adversus Lacedaemonios, tibus victoriam relinquerent, famam tu posteros assequerentur, sed quod in i inon modo nihil mali, vertim etiam summas esse mortalibus felicitatem arbitrarentur Quod apud Romano dc M. Curtius, juven bello egregius, qui se armatum in altissiliam voraginem immisi. duo illi I qui, cum Cos essent, se pro legionibus I manis devoverunt, mihi procul dubio sensis videntur. Neque enim tam alacri animos petunde ac vimina Reipublica praebuisicia si quid mali post mortem sibi niturum spi isent. Q lare dc mortem in inime miserant credendum est in Virgilius non modo alii manibus habendus, sed memoriae the fauro commendandus quippe qui sui studio

sos tam belle tal H tit.

Cententia

ex eo nomen a

intil.

DE SENT F

ad hortandum dehortandumve ertinet, expci cans Sententiarum ver atra exhortans, alia Ghortans, abienuncians Uitem alias implex, alia composita: rcterea alia probabim es alia ver superlata alia. Exhortans sententia est, ut Oportet amicum praesentem amare, et sentem abire ver amittere. Dehortans, ut Turpe quiete Ducem to perdere n.

97쪽

Pecunii, opus est, me quibm nihil eorum, qua necessar&r recte ei. SimpleX, H Optimum id augurium es, patriam tutarier

armis.

omposita, Ut Multos esse malum Reges Rex unicus esti. Probabilis, lit inale amicos quisque habet, talem scias. Vera, t. Expers malorum vita nussi contigit. Infirmiu nihil homine. Hoc sententia iura itur Tractabuzero ZI, hyem capitibus, qua in sinus e Matrone diximus Laudabis primum, deinde expire abis: tum confirmabis ex Causa contrario, Similiturine, Exempis , T limonia veterum Demum brevix ulu concludes Dior autem sententia ab usu.

98쪽

insitutioim attulit fruti m. Sed huyus, ut omnia, ita hoc inprimis merito qui laudat quod de paupertate dixit E idnam ritur di

diu vitam in miseria ducit, mori potis am Imito nim melius, a vita discedere, quam Sol sui dedecoris te em habere. Haec utit, quae Philosophorum dogmate pro ulu Licet aurea

cor siderare, qua ratione motus, i a tam rude iter ediderit. Degens enim in paupertate, adhuc minor natu es , nequis exerceri ad is rem ut vero ad virilem pervenerit aetatem, improbissimasciet. Legatus enim pro patria, pocitnia corrumpetur ncronaturus , quo spes lucη duxerit, eo feri et orationem Ius vero dictarti

pro largientepronunciabit, puscipietqueprosissi

sis dona. iacui autempaupertatis curu, O pueri ad mprotinus hones Oniam virtutis attoduntur, vii facti ovis D splendide adminis ant, Iam inpac sumptum edendis publice muneribus facieλ curta lud prabentes , jam in bessi impensa , intoleran militiae onera conferentes At vero quemadmodum gravibus ad rict vinculis, sominus libertona ipsi sit, quod velini agere, vinculis prohibentur: sit in paupertate de gentibus Uat, quominus exercere libertatem V sunt, paupertas, pia rerum. Dum vides , qui cum Ithacensitum unus esset, non tamen id uras sibi, God reliquis civibus,

erat . Cui tam molesa paupertas Atti, ut nomen quo it e in ta permutaret. Ornaeus enim pri

vocatus is, in ea Irus appetatus . Id ab admi ni ratione cognomentum osse tui. qui oportet

99쪽

tur sies, postquam do num re tonsi a Vertatem en si sit mala, domes Hae a te is percu uria adfertus. ιζ iri meo udicio durae'. Praeclare ergo recteque Euripides inquit, Maia di nihil habere, neque patvertatem nobili'ate levari posse veterum. ergas suis se pro dissi ara lauri hi Toregnidem, talia tamquegraviter depa per

Sententiam , auctore Qui miliano, Veteres, hic 'quod animo sensistent, vocaVerunt. Nos au tem hoc loco dicimus orationem , quae ad mores de communem hominum Vitam e tinet, ostenditque quid aut fiat in ea pleri: que, aut feri oporteat. Vt

Nimilam altercando veritas amittitur.

Harum Publii sententiarum meminit Gellius,

lib. 19, cap. I . Aliquando reteirii rena. Cicero pio Ligari Nim cst tam populare, quam bonitas. Aliquando ad personam. Vt illa Afri Dc-mitii Princeps, qui vult omnia scire, necesse habet multa ignoscere. Quintilianus, lib. 8

p. soportet amis et, sec. Locus desumtus este Homeri r Odysteae ibi ii 'illa ad Telemachum ita loquitur

100쪽

Non ego te longius, inquit, hic in VI DO Ire cupientem.

. re utrum feram, si me nimis

amabit, Oderis aut nimis . at medium servanti laudo Nam semel excentcim H nolentem ina durum Cic retinere malum fuerit riserare volo i

tem.

Oportet igitur hospitem praesentem amar pG volentem dimittere ut interpretatur Ra μέ ita phael Volaterranus. Admonet autem LIM laus incivilem eum esse , qui non si h lis Incivile item qui nimium hospitalis contendenti penulam ut aiunt sciderit, atqui nolentem pertinacius retinuerit. Invitum serrare nec est mentis puto sanae ut ait Erasinu in expositione nominis Jesu. Turpe quiete, o c. Locus habetur in L Dido

Id est, Haud dignum duce sit, noctem dormirper omnem ut reddit Erasim in Proverbiis Non decet principem solidam dormire metem Docet, vigilantiam ac solicitudinem maxime convenire piincipibus, ut qui aia tam negotiorum sarcinam sustineant iam ris Sapienter ille udicii subtilis Rex, qui traditum sibi diadema, priusquam capiti imponeret, retentum , diu conssideravit, ii quiens: O nobilem magis , quam felicem Pannum , quem si quis penitus cognoscat, quam multis solicitudinibus, periculis cmiserus sit refertus, ne humi quidem jacentem tollere vellet Haec Valerius, ib. 7. cap. 2.

SEARCH

MENU NAVIGATION