장음표시 사용
711쪽
on RITU CONVIVIORUM. 6 pora eXolevit , ut apparet eX libro quinto, ad Attic. Epist. 2 o. Ex Ovidio, Propertio & Poetis. Postremo etiam, viri in luctu aut militia abstinebant accumb2re, Plutarchus in Cato. uticeus. observat. illum post bellum civile, nunquam nisi sedentem cinnasse. Et Spartianus in Hadrian. author est , illum triclinia omnia abstulisse e castris. Etiam Caesar lib. I ii. de bell. civit. luXuriae notam interpretatur quod in castris Pompsi triclinia itrata reperisset. Haec de accubitu Romanorum. Addo corollarii loco, eundem accumbendi morem in Jud: ea su-isie, Christi temporibus. Apparet clare e X Joanne, xiii . scribentis , recubuisse se in sinu I ESU. Et Lucae, cap. VII. de muliere peccatrice, quae stans a tergo lavit pe-dre Christi. Et ejusdem cap. XXH. I S. caenaculum stratum nominatur, quod de lectis capiendum. Docent dc verba ipsi, quibus in re convi vali perpetuo utuntur Euan
CRNsUM , Censionemve distinguo proprie a Censura.
Censius enumerationem & distributionem populi, aestimatione facultatum continet ; Censura ad judicium& animadversionem in mores etiam pertinet Census iasere est, quod Graecis μγροφ dicitur. Censura, quod mς. Ille sub regibus, Consulibusque aliquamdiu fuit; haec coepit Romae Ann. Urb demum 3i I, De utrius que origine & modo ordine videbo. Census a Servio Tullio institutus, anno regni tui ia. Utilissimo invento,
. Hanc aecumbendi formam prabet figura allata ex B. Calatio de CouYi
712쪽
6i2 IUsTI LIPs1I ΥRACTA Tuscujus tamen gloria pedes Solonem , qui Athenis discriminandi populi cauta quatuor classes feci , sive, ut Pluistarchus & Aristoteles appellant , τμη μαm , in quibus cives omnes pro opibus divitiisque ordine censerentur. De quibus Plutarchum omnino Vide, in Solon . Id eX-smplum non dubie secutus Romanus Rex , numerum farnen clgilium auxit; sive quiδ mfor populi multitudo , sive discriminis subtilioris causa , dc ut cujusque opes magis distincte apparerent. Fecit classes scX , ut Dionysius & vulgus numerant , etsi Tubero apud Agellium, lib. X. c.'. 28. quinque tantum reςenseat, nulla ratione habita ultimae classis ; quam dc Livius Centuriam tantum appellare videtur. His classibus eos tantum comprehendi, qui arma ferre possent, recte apud Liivium Fabius Pictor notavit, apparetque e X classium descriptione ipsia ; in qua semper mentio telorum ti a
Classium t pus memoria causa hic esto. Prima classis, quibus in Censu centum millia aerii, authupra, i. pecuni nostiatis,
Tela Hasta. stadius. Distributa haec classis in Centurias 8o. Quadragini
seniorum , totidem juniorum. Juniores intellige ex Tuberonis sententia ab anno I7. ad annum 4s. supra Seniores. Adjicit huic Classi Livius centurias duas. Fabrorum , sine armis ; qui machinas bellicas eae autem priscis e ligno) gestarent, fabricarenturque, a quo ritu in militia Romana semper Praefecti fabrorum. Dionysius paulo diverius, centurias eas secundae classi adscribit; ita tamen ut ad primae Classis usum essent. Seniorum una, Juniorum alterδ.
713쪽
DE CENsURA ET CENs U. 6t 3 Secunda Classis, quibus in Censu 7s. millia aeris aut supra, usque ad iOOooo. id est, nostratis pecuniae, coronati septingenci o. Galea. I t Hasta Arma his c Scutum. Tela cc Ocrea Gladis . Quod Lilvius ait, Scutum pro C Veo imperatum , videtur pugnare cum eodem scriptore lib. Vm. ubi clypeos Romanis attribuit diu post reges eXactos. C Veis, inquit, antea Romani usi , deinde, postquam facti seunt stipendiarii, scuta pro clypeii fuere. Sed loqui eum necesse est de prima classe , quae sola clypeos habuit Servii instituto , & posuit postquam stipendia militi e publico
data. Ann. Urb. 3 7 Distributa in Centurias et O. Decem Seniorum , totidem Juniorum. Tertia Classis quibus . Galea. in Censu soooo. aeris ' myinutum. nostra pecunia coronatiῖ r Hasta.
Distributa in Centurias eto. eodem discrimine, quo prior.
2SO OO aeris, nostra . . sGladius. pecunia coron. zio. ς δ 1merutrum. Distributa in Centurias zo. Seniorum Iuniorumque. Quinta Classis quibus Arma iis nulla. in Censu I IOOO aeris, no-R ideoque velati dichi. strae pecvn. coron. IIo. vide Festum. Tela, Funda dc lapides, ut Livius ait. Uel ut Dionys. αννια σφενδον i. Distributa in Centurias 3o Seniorum Juniorumque. Huic autem Classi Livius accenset 3. Centurias , Cornicinum , Tubicinum male in
714쪽
Livio Tibicinum Accensorum. Dionysius contra in quartam i dicit , Centuriasque tantum facit duas, ut
Opinor, recte. Itaque in Livio corrigendum. Sexta , non Classis revera sed Centuria tantum fuit. In ea censi omnes quibus infra i i OOO peris, cum discri-imine tamen aliquo, ut quibus i Oo. aut stupra aeris esset , id est, i S. coronati, Proletarii dicerentur, quibus
infria Capite censi. Hi a Tribunis dc militia diu immunes. Vide Asellium, lib.xvi. cap. io Haec classium divisio, ac telorum armorumque quod ad pedites quidem attinet, nam ad primam classem adjecti etiam equites , quorum Centuriae I 8. iis dena millia peris data, id est, IOD. coronati, Livius ad equos emendos scribit,
nec satis definit in Centuriasine, an in equites singulos. usdem haesitantiae quod in eodem sequitur, viduas iis esse attributas , quae bina millia aeris in annos singulos
penderent. Varro lib. Via. de Ling. Lat. pub extr. certe
equum publicum mille assium fuisse clare indicat, non bis mille. Ista ad Livii mentem nam Dionysius ab eo in summa pecuniaria leviter dissentit; itemque Plinius lib. XXm cap. 3. & Agellius lib. uri. cap. 13. de classibus sitiat dicta , quarum institutio m4gna. Prudenti , magni usus in Rep. fuit. Primum ad tributa; quia ut
noster Livius ait, hac ratione a pauperibus onera in dites inclinat , quod facile intellectu. Cum enim essent in universum Centuriae i93. ex iis prima classis quae di-Vitum erat, 98. habebat. Itaque tributo imperato, dc aequaliter in centurias diviso, plus quam media tributi pars, a prima sola pendebatur. Reliquap enim omnis classes Centurias tantum habebant 9s. & in Centuriis ipsis capita plura. Alter classium usus ad Comitia, id est, ad summam Rempub. fuit, ad leges ferendas, ad bella, ad pacem , ad Magistratum creandum, &c. Ita ut vis omnis ut ait Liviusὶ penes primores civitatis esset: Cum cnim suffragia non viritim , sed per Centurias numer
rentur , Vinceret autem Centuriarum numero sola prima classis omnes reliquas , clarum, pen es illam sum
715쪽
DE CENsUR A nT CENsU orsinam Reipub. fuisse , plebe callide dc sensim ab administratione exclusia , Classibus ergo Centuriisque ita distributis , ne quis extra eaS dolo malo remaneret legem tulit de Incensis: uti quicunque civis Romanus nomen opesque suas ex fide non retulisset , ipse dc bona ejus publice vaenirent. Quod etiam, praeter Dionysium Zonoras observavit, nec solum pCena , sed etiam religione Censum sanxit firmavitque. Instituit enim, ut post Censionem certo die , in si is quisque Classibus Centuriisque
cives omnes ornati instructique in campo Martio adesia sciat. In campo Martio dico : semper enim lustrum conditum ibi, etsi Census ipse interdum in soro habitus, vel in villa publica plerumque. Ibi solemni sacro, triplicique victima suem , ovem, taurum fuisse convenit, unde Suovetaurilia vel Solitaurilia dicta exercitum lustrabat, cum precationis carmine, Uti Dii P. R. res meliores amplioresilue facerent. Et si ea Verba Verecunde
postea P. Scipio Africanus Censor immutavit. Valerius lib. IV. cap. I. Deae Lux id sacrum factum , quam purgationibus expiationibusque praefectam ex eo suspicor, quod Servius Tullius Re X , primus templum huic Demcondidit, uti apud Tacitum lib. X v. Ann. ego quidem lego : nam vulgo ibi Lunae, male, ut doceo in loco. Is in censendo finis , dc a luendo ait Lustrum Varro appellatum. Nam Livii certe locus in etymo parum integer sanusque Quod pro quinquennali deinde sipacio usurpatum, quia in mutatione hominum facultatumque, opus iterata Censione saepius fuit: institutumque ab eodem Rege, ut in quinquennali singulo Censius repeteretur, atque ita ipse deinceps quater lustrum condidit, authore Valerio lib. m. c. 3 Habes rationem , quae sub
Servio, Regibusque dc Consulibus suit sit enim Censum
egerunt loco Regum) donec proprius huic rei inventus Magistratus; quem dc utilitas suasit dc necessitas; quia
populus, ait Livius, lib. IV. per multos annos incensus
fuerat , nec Consulibus, cum tot bella imminerent, operae pretium erat id negotium agere. Ita creati Censo-
716쪽
nem, id est, arbitrium populus censeretur. Varro lib. IV. de Ling. Lat. Neque enim primo morum disciplinaeque regimen iis , ut opinor, datum, sed tantum cen
sendi populi jus, uti sub regibus factum. Paulatim di
gnitas accrevit, & censura animadversioque in mores iis Permissa, aeterno Reip. bono. De tempore tamen tanta: rei nihil acceptum , nisi quod statim a creatis Censoribus id obtinuisse facile colligas ex Camilli & Post-humii Censura apud Valerium lib. II. cap. 9. quae incidit in Ann. Urb. 3so. Munera Censorum praecipua quatuor, Populi censito, Animadversio , metitualium locatio , T mptorum, Locorumque publicorum tuitio . Censio eadem quae sub regibus deque forma ejus, & selennibus verbis Censorum aliquid Varro lib. V. de Ling. Lat. Animadversio , nota dicta proprie , quam inurebant jurati Cenisi es, cujus quae vis fuerit, ex Cicerone lib. IV. de Rep. colligas. Censoris judicium , inquit, nihil fere damnato adfert, nisi ruborem. Itaque omnis illa judicatio Veriatur tantummodo in nomine. Animadversio illa ignominia dicta est , quod tamen capies κώ Tmeis . Nam mulctam etiam interdum imposuere Censores, uti Coelibatus, ut apud Valerium lib. M. cap. 9. & apud Festum in uxorium aes. Animadversio haec in tres ordines , tripleX. Cui que enim ordini adimebant quod ei summum esset: Senatori, curiam : Equiti, equum publicum : Plebejo , suffragium. Id factum hac ratione. Censores numero dc facultatibus populi cognitis , in Curuli sella sedentes Senatum primo legebant; in ea lectione , palam Omnium , tam Veterum quam novorum Senatorum nomina, a Scriba recitabantur. Cujus nomen primo recitabat, magno id honori habitum, dictu Dique eo lustro Princeps Senatus e CriuS nomen omissum ,
Ignominiae, isque motus Senatu intelligebatur. Neque ςnim aliud , de qua agimus, Motio quam Praeteritio dc Dota quaedam tacita Censoris, quae tamen per id lustrum Senatorem omni munere dc dignitate Senatoria privabat. Paulo
717쪽
DE CENsURA ET CENs V. si Paulo aliter in Equitibus obtinuit, qui singuli citati ad
Censores, equum manu sua tenentes, accedebant : Uti
ex Plutarchi Pompebo. Sctetonii Augusto, cap. 28. d Claudii nummis discimus : atque ibi , si omnia recta, traducere equum Censor jubebat; sin quid commissum, equum adimebat , id est , mille asses, ad equum alendum e publico attributos, itemque annulum aureum , dc insignia ordinis equestris. At Plebejum noxae alicujus compertum, aut tribu movebant, aud inter aerarios
referebant, sive in Ceritum tabulas, id est, jure suffragii ferendi, de honore omnium civium privabant, Onzribus tantum relictis. Tributum enim dc aera ex censia nihilominus dabant, tanquam cives. Quo jure dc Cerites olim erant, ex Agellio lib. Xiri. cap. 23. haec discrimina plerumque. Interdum enim si culpa gravior, pluribus notis aliquis affectus reperietur: puta, ut Senasor praeteritus sit , dc tribu etiam motus, item equis equo Privatus, ὀ in aerarios relatus, quae ex Livio Valerioque facile observabit non incuriosus lector. Causta notarum , Coelibatus , orbitas , perjurium , aes alienum , infames libidines, aliaque probra , quae suis legibus non Vindicabantur. Vide Suetonium in Claud. cap. I 6. Superest de vectigalium locatione: dc cura templorum locorumque publicorum, quae munera satis clara, dc passim
de iis apud Livium, de creatione Censorum , dc Ciceronem in Verrinis , dc secundo de legibus , aliosque. Censorum autem imperium primum quinquennale fuit, sed decennio post, quia nimia potestas ea visa, lege Ma Vmertii AE milii Dictatoris annua, dc semestris faeta est: quod postea servatum. Mansere in Republica Censores ad rempora imperatorum , qui intermiserunt, aut ipsi
munera Censorum, ut libitum, obierunt. Tentavit reducere Decius Imperator ; ut author Trebelbius Pollio, in mater. frustra , nec post eum amplius censorum in Republica nomen aut honOS.
718쪽
DE ANNO', DEQUE EJUS DIVERSITATE:
ANNUM varie derivant Grammatici. Sextus Pompe-jus a voce deduci vult. Athenaeus capit a circuitu temporis , quia priscis annus Circum significat. Quidam ab annovando , quod suo itu redituque cuncta novet. Verior Varronis opinio , qui annum quasi circulum dictum vult, quia, inquit, ut pardii circuli amuli, sic magni dicebantur anni Et bene Varro. Antiquitus cnim unico N fuit scriptum anus-anu , significavitque etiam eam partem , qua sedemus , dc quam honesto silemus, ut Graece Allusit ad id etymon Virg Atque in se flua per vestigia labitur annus. Sunt AEgyptiorum Hieroglyphica, qui annum Dra,
coni caudam suam mordenti assimilant. Annus autem duplex ; Naturalis , & Civilis. Nuturalem dicimus , cujus initium ad cursum Solis congruit , duodecim signa peragrantis. Ciνium , quem aliae gentes alium atque alium Constituerunt , quaedam ultra Solarem Cursum, multae citra. Naturalis amus, unus est & uniformis, &aeternum sibi constans. Civilis, pro instituentium arbitrio varius fuit. Apud AEgyptios initio menstruus annus fuit, dc unius mensis; ut Plutarcho in Numa. & Plinio lib. VII. cap. 48. placet: aut ut Censorino , bimestris: postea quadrimestris, ut Solinus author, cap. 3. Denique Solaris dierum 36s quem κανικον sive canicularem vocabant, quia initium ejus mensis est j, quo caniculae sydus exoritur. Apud Arcades annus trimestris, juxta quatuor temporum vices. Apud Cares dc Acarna
719쪽
I. Lirsii TRACTAT'. DE ANNO &c. 6I'tes Semestris. Apud Hebraeos mensium duodecim , ad Luine cursum , fallunturque profani homines , qui spacia longioris vitae in sacra historia tradita reserunt ad Mgyptiacos annos. In italia apud Alaros annus decimestris. Apud Labinios mensium tredecim, quoniam constabat dies ter centum septuaginta quatuor. Nec anni
solum diversi; sed & anni initia fuerunt, de quibus elegans Symplicii locus, in F. Phys. Non natura, inquit, sed positione principia sunt, quo facimni anni principia. Asolstitio aestivo, ut Athenienses. Ab aequinoctio autumnali, ut qui nunc Vocatam Asiam tenent. Vel ab hy-berno solstitio, ut Romani: Vel ab aequinoctio verno. quemadmodum Arabes & Damascent. Haec sere consensu traduntur. At de Romanorum annis, deque horum principio, non levis controversia est. Alii decimestreseos Volunt , argumento originis , dc exemplo ab Albanis: argumento item nominis, quia ultimus mensis December, quasi decimus dictus; Januarium enim dc Februarium posterius adjectos. In hac sententia Livius, Varro, Ovidius , Censorinus , di pleraque turba scriptorum. Nec prorsus abhorret a vero, quoniam & Graeci plerique decem mensium annum habuerunt, ut AEoles, de quibus apud Ausonium illud aenigmaticum , in Epist. ad Theonem.
Aut G r , aut e Solii, menses tenet igni mus Sol. Nec alium Homericum annum fuisse veteres Grammatici volunt, aut illud Neptuni, Nympham a se com Presiam alloquentis. Od s. A.
Alii contra ab initio jam inde duodecim mensium annum Romanum faciunt : nec movet eos argumentum
ab Albanis aut Decembri: quia Albanos censent, uti oriundos ab Asiaticis , duodecim menses habuisse , dc Decembrem ideo sic dictum, quia decimus ordine. Primus enim Maximus fuit in honorem Creti prioris, decimo loco December, post Januarius dc Februarius. Nec
720쪽
625 Ius aer Li Psi1 ΥRACTAT Us menses illos adjectos a Numa volunt, sed tantum conis fusium ordinem anni digestum collectumque. Tamen de ordine mensium , qui nunc obtinet , iterum certamencst. Sunt qui Numae id tribuant , qui Januarium ab agmine ad principia reduxerit, in honorem Prisci Latianorum regis Jani. Sunt qui Tarquinio Prisco: ut, Junius , Gracchanus. Alii Decemviris, ut Ovidius a. Fast. Postmodo creduntur spatio distantia longo Tempora bis quini continuisse viri. Quidam Consulibus primis , inter quos Plutarchus , quasi Januarius primus factus mensis, honoris dc ominis causa; quia tunc Consiles primi creati dc restituta libertas. Ab eo ipse; quanquam in re ambigua, in sententiam Ovidii, aut certe Junii Gracchani. Nam de Numa , ne credam , facit mensis intercalaris , quem rejicit in Februarium , quasi ultimum anni ; ut dicam) Et Plutarchum erroris aperti damnat refugii dies, qui omnium consensu vel in sextum Calend. Martias. vel in septimum Calend. Junii incidit. Caeterum quomodocun que ea res se habuit : dc sive duodecim Romuli ; sive
decem tantum menses cujus sententiae esse me haud poenitet illud constat, Romuleum annum, mensesque turbatos suisse, parum cum Solis dc Lunae cursu congruinentes. Ideo animum huic rei merito advertens Numa ,sive suo , sive alieno ingenio doctior, ad Lunae duodecim menses , ad numerum Graecorum fluctuantem reduXit annum, constituitque eum, ut Plutarchus sensisse videtur , dierum ter centum quinquaginta quatuor: vel ut Censorinus, Solinus oc alii, ter centum quinquaginta quinque: praeter omnem rationem impari tantum, Ut riunt, numero motus. Ita subventum imperitiae Romuli : sed tantum in parte . nam cum ille ipse annis SL.unaris eXorbitaret a Sole , futurumque in progres uesiet , ut hyberni menses in aestatem , aestivi in hyemem inciderent; quaesitum huic rei remedium est a Numa, dc inventum. Remedium intercalatio fuit: ta ea ipsa a