장음표시 사용
61쪽
de Orthographia latina. ssra eius generis alia, antiquitus scriptitarunt CALOR, PRAVUL. Vt vero ab antiquo scribendi lite- maiusiculas more discessum est, sic diphthongi literis
quoque minusculis conflari coeperunt, in quibus alterutra de literis diphthongum constituentibus , θeciatim liatera A, ve quodam compendiario scribendi modo, sive librariorum culpa , saepenumero de eratur. uuod mihi, veterum Ouiritium scripturam asserenti, minia me fraudi est, imo ad distinguendas huius diphthon literas valet, cum litera E, diphthongum Aniens, in sequioribus librorum chartis, per se ae sola crebro posita reperiatur, ac praecipue eius in hoo latine scribendi genere ratio habeatur. Perantiquus Sallustii codex, quem versavit CL Reinestas, nunc possidet noster, ct magni aestimat, rem demonstrat satis, ct fidem scripturae facit. Nihil enim causae est, quamobrem plures nominare debeam, quos vidisse memini, eundem scribendi morem observantes. Ex quibus omnibus Clarissime patet, sitae dcoe disiunctim scribantur, id nec novum esse, nec ratione destitui.
Loc' male pingitur i, ut: iuris practicus, iuridiacum. Resp. Haec critice aeque est infirma, ac prior. Sic enim scribunt, qui & saepe u ponunt pro v , Lutherin, Inlanchthon, B enhagius, migandus, Regius, Mart. Chemnitim, Dav. 'traeus, Luc. Osander, Calvinus, Beeta, Heshusivi, Dan. H mannus, Selae ceraM, merbrandus, Erasmus, eiusque
patres, Hilarius, Ambrosius, Augustinus, & HieronymuS, P. Sembus, P. Iustinianus, Georg Fabricius, Sabinus, Strigebus, Rob. Stephanus, Lactantius 8ὶ In Orthograph. lat. IAE.
62쪽
ys; D. Fabricii Responsionestius Betuleii, Brissonius, auctores antiqui grammaticae lati nae, Scionius, Mutilbur, A fanutius, Reucia sinus, Io. Sturmius, Valent. Foserus, Peutinger, Lia Z s, Muretus, Casilius, Conr. Hornesus, Cru's, Iovius Beroaldus, Io. Bodinus, Reusserus, rasius, Castatio Burgundius, Ralla, Henr. Noris, IO. I o
seisibii 2 beetera fratres, ' Cegarius; imo & auctores classici, ut Ozero Sturmii, Sallustius Gruteri, Tacitus dc Iustiuus Berneggeri, Florus Freins- hemii, Velleius Paterculus Boecteri, Petronius VariΟ-xum, editionis gryphianae, & L. An n. Ω- editionis basileensis. Hisce bibliothecae meae non magnae auctoribus evolvendis aliquando, cum otii quid nactus essem, biliorium duntaxat impendi. Quantus igitur numerus iniri posset, si plures inspicerenturi Sed illa vulgaris scriptio , qua tanquam proba niteriS, CX Praeiudicio originem trahit, & vitio scholarum; insana autem Grammatica plane nullum habet
Super adverbiis videtur ponensis esse aecentus E super ablativis circumge VUS,stute-stula, hoc modo: legitime, domo.
REsipondetur. Et isti tam accentus, quam circumflexus e scholis trivialibus profecti sunt, sed litteratoribus & veris Grammaticis ac talis
63쪽
de Oribo apbia latina. ΠPhilologis fastidium movent. Ut vere scribat elegantioris eruditionis alumnus & propagator
Daumius in epistol Part. I. pag. ἶI. Omnis acce
ruandi ratio, est insuper habenda. Et Ioseph. Iustus Maliger in Scaligeranis pag. q. & in epistola a97.
Accentus graves, qui dictionibus latinis VPonuntur, nostra memoria introducti seunt, ct in libros illati ; qui cum nihil iuvent auditorem, qui nescit, utrum sit a cipiendum quantum, ad modum a Verbii, vel ut uo.
men, Nec etiam pronunciantem, toto coelo latino elicien
di 2 expellandisiunt. Vide etiam Muretum & mos. napud Walchium in Buchersiaal T. ῖ. Πῖ. Scasigerarea 33ῖ. Meti sum in Epist. Goldasti si7. San.
litium Minervae l. q. c. I . n. s. Chr. Celtar. Graminmat. lat. D8. atque Ortograph. lat. Fῖ. & ρη fata in Schuri eisib. Orthogr. rom. pag. IO. Et quamvis Norpus in Orthograph. p. tD. Contra VOS-sium pertendat, non esse recentem accentuS apponendi consuetudinem, eosque in celebri etiam marmore pisiano reperiri, ibidem tamen fatetur, rariores in lapidibus conspici. Nec indigna sunt eius Verba, quae eX ribantur et Hocabulorum μή nos fateor esse avtiqui mos , quos accentUS vocant, sed cum ipsa pronunciatione statim coepi se, non dixerim : quin horum notae ac lineolae multo recentiores
punt, ct Latii antiquitatem mentiuntur. Quas ex Fabio qui exsculpunt, plus couantur , quam praestant, ct mentem rhetoris non assequuntur. . Tum signa , quae, vitandae ambiguitatis causa, poni solent, nova Gram. maticorum inUenta seunt, propter tirones, quos admoneant, recepta vulgo; at Romae latine loquenti ne nota quidem, nedum Um probata.
64쪽
IN uoce DISPONIT , sellabae non fiunt recte diuum
Eme ad hunc modum, dis ponit. Resp. Adi praefationem Grammat. lat. doctissimi Prasichii, &informaberis rectissime. Sic autem ille, agenS de praesiuppositis Grammaticae : In vocibus compositis unaquaeque pars separatur, ut abs- traho, praeter eo. Sic etiam Collectores Actior. erudit. ad A. I68R. p. 1 8 . distinguunt in Verbo ostendit, ut scribant os . tendit; SchurtZsteisichius , et - iam; Io. Alb. Fabricius, ad . ornarunt. Et in Lucii cenotaphio, quod Pisis exstat, nomen Magistratus ita divisium legitur, MAGIS . TR ATVS. De quo vide a, moris in Orthograph. uir. Pisian. tab. In primis autem consule Celtarium Grammat. lat. l27. & Orthogr. lat. 68.
DUBIUM V. Num recte scribitur maestissimorum pro moestissimorum '
tum: In erratis cur numerais maeror Z quod vetustas universa P νθ t. Ita etiam Berneuerus,
non tantum in Taciti Indice, sed & passim in libro ipsis. Quanquam nec cum oe Vocabulum isthoc pingere detrectem. Eruditissimus Schuri eschius hac de re sic docet :
65쪽
de Orthographia Latin . syMOEREO ρer OE; quamvis alii Manutium sicuti,
per AE scribendum censeant , iudicio quorundam tui dum. Sed alii in hta fabrile erratum notant. At m
risius Orthograph. p. II'. censet, diphthongum AE characterem antiquiorem exhibere , ct in mediceo nunquam statis laudato Virgilii codice, semper diphthongum AE scriptam fuisse testa. tur. Vide etiam Cedar. de Orthograph. lat. los.
ADmiratio subit, cur nomina dignitatum, ut, Convsul, Syndicus, Doctor, Consiliarius, Professor, Advocatus, Praefectus: similiter Syndicatus,
ut st nomina a civitatum nominibus desumim , e. g.
Dorpetanus, Viennensis, item Academia, ct plura alia, non sicribantur litera initiali maiuscula. Resp. Legenda est Celtarii Grammatica latina p. 28. &Orthographia latina p. 66. inspiciendique bonorum auctorum libri: tunc sane constabit, istam scribendi rationem nihil novi sapere, nec nudius tertius apud nos natam esse. Placetne probatio eEccam, sine ulla difficultate. consut Vellei. Patem
Culus i. a. C. 'a. 38. '7. TacituS Annal. l. I. c. I4. Cicero Epist. ad fami l. l. I. epist. 9. & l. la. epist. i . Ger. Io. Vossius de Hist. lat. cap. R . pag. Ita. coss. VOss. l. i. c. as. pag. I2O. seto. Histor. natarat. de introduct. universit. Iuliae H h . I i. proconsul. Vellei. Paterc. l. a. cap. 3I. consentaris. Cic. l. a. epist. I9. ad famil. praesectus. Voss. l.l C. SchurtZst. Differt. acad. pag. Πs. tribuuus plebis. Cic. l. l. epist. 9. praetor. Id. ibid. senator. Manu
tius ad Cita Epist. ad famil. pag. 136. Peutingζrin
66쪽
in praee Serm. conViv. a s. quaestor. Cic. I. a. epist. l7. aeditis. pag 26O. consiliarisi Schrader. Progr. 3O. m. Peuting. pag. 8. & ia. Hestius. in dedicat. EXam. theol. A. a. & B. princeps. Vellei. Paterc. l. c. & C. 3 . Tacit. Ηist. l. r. c. q. Florus I. I. Cic. l. I. epist. 9. ad famil. Burgund. Hist.baVar. p. I. Rheg. Oper. lat. pag. 27O. b. Descriintrod. universi. Iuliae M. N q. H h . I i. dux. Vellei. Paterc. l. c. & Boecier. in Annot. p. l. Voss. 687. rex. Flor. l. a. c. 8. S l. I. c. I8. Cic. l. '. epist. I9. S ManutiuS ad eam. Schrader. in Dispos . orat. X. & in Aristot. Rhet. 6 . Heid- mannus in Palaest. 96. imperator. Vellei. Paterc. I. a. c. 96. Cic. l. I. epist. 9. Heid mann. pag. 39. Schrader. in Comment. in Arist. Rhet. & in Progr. I. ρ ρ Hieronymus T. a. I99. VOS. 9'.
propheta. Augustin. l. 2O. de C. D. C. 28. e Vestin M. Horta eius Dis p. P. I. I 8. apostolus. Heid mann. 167. dea. Flor. l. I. c. a. deus. Augustin. l. 21. de
C. D. c. 6. dominus risus. Id. l. lo. C. I . daemones.
HorneiuS pag. 96. dominus, i. e. Deus. Augustin. l. 2O. C. 28. & Hilarius. sanctus spiritus. Schrader. in Comm. in Arist. Rhet. 6 s. primur seummusque pater, i. e. Deus. Casiel. in epist. ad I. H. Meibom. p. 6 . praetor κs ct Pontifex. Vellei. Paterc. l. a. c. 73. patriarcha. Heidm. 96. strvator generis hum nL Homel. p. a . I 66. Chytraeu S in c. q. Habaci pag. 39s. eques. Vellei. Paterc. lib. 2. cap. 3O. Vos L
Erasm. in Lingua p. 8b. b. Vos . l. c. abbatis . Voss.
67쪽
de orthographia latina ct Voss. 687. antistes. Sulpici Severi de vita B. Martini C. 9. pag. ῖΙ2. Praesul. Erasim. in ep. ad Albertum archie p. mogunt. Compendio theol. praefixa. patres eccletiae) I Ornei. pag. 2 . dominus, de homine illustri. Casiel. P. a. Oper. pag. 6O. Pe tinger pag Ι2. theologus. Autor append. ad Luth. epist. ad Theologos norib. edit. Lipsiae A. I, 7a. in 8vo. iurisconsulti. Casel. ep. ad I. H. Me ibo m. 6 . Hein L. Orat. I. P. S. do itur. Casel. T. a. Oper. 6o. Voss. 73 a. Hornei. praefata ad Cocum a a.
professor. Hornei. P. l. Dispp. p. 22. Descript. Ιntrod. univers Iuliae M. SchurZstetsch Dissert. acad. pag. 2sῖ. magister artis Vel philosophiae. Casel. P. a. Oper. sq. 6O. ecclesiae anti lites Sulpicis Severi l. l. I. Hornei. praefat. in Cocum a l. &P. r. Dispp. pag. I . senatus, Vellei. Paterc. l. a. C. 3O. S ras. Cic. l. I. ep. s. ct Manutius in Nota pag. 1ῖ6. 147. Descript . introd. acad. Iul. M. b.
coisputatur. Cic. l. a. epist. I. Tacit. Annal. l. I. c. ἶ. Vellei. Paterc. l. I. C. In I 2. praetura. Manut. in
Ep. Cic. ad famil. pag. l . Hein L. in Orat. R. pag. 26. academia. Casel. in epist. ad I. H. Mei bom. b. q. S in P. a. Oper. F9. 6O. 6 . Hornei. P. I. Disipp. pag. 22. academia Lusia. Casel. ibid. S in
P. I. Oper. 2O t. in prooem. in προπολιν. A ψ. &P. a. pag. I 2. q. Ιq. 16. 6c autor vitae Castelli quae Parci I. operum praefixa, A. sichola futia. Descripta introd. acad. Iul. L. q. latinas Eteras. Casiel. in epist. ad I. H. Meibo m. b. q. imperatoriis nominibκs. Tacit. l. I. Annal. cap. 3. conssutare fastigium. Veliei. Paterc. l. a. c. 69. sententiae senatoriae. Cic. ad fa-
mil. l. I. epist. 9. siub init. Iphigenia aulidensis. Erasm.
68쪽
D. Fabricii Resto onerin Epist. p. II82. hermo hebraicus. Id. in Compend. pag. Ii7. sermo graecus. ibid. S Reuchlin. in Lex
hebr. pag. 77. 78 8 ῖs6. ecclesiam romanam. D. S. Scultetus in Antididagm. p. 66 . romauo. c. tholici ibid. ministerium eccbesiasticum. 7 8. dominium papala. ibi d. argumentum gallicanum 74 . via iam
scena. 673. dunc ense Nisi FN - QT q 7. b. ex aera campano. Prasch in The L. Onomast. pag. 72. a veoli cyprii p . cerclsa sit tia. 7s. Ac Vel ideo praestat, adiectiva quaecunque literis minusculis scribere, ut omnis tollatur ambiguitas: nam si scri-ho, de fontium Hebraeorum interprete, ambiget lector, an 'το Hebraeorum siumendum sit de populo, vel pro adiectivo, pertinente ad nomen fontium; si vero pro H posiverim ii, nullus ei movebitur scrupulus. Similiter scriptio haec, Leonardus Grinus, Galeotus Narniensis, ringelus Potitianus, facible tibi generabit opinionem, Aretinus, Narnien. sis, Potitianus, esse cognomina, quum tamen ille Brunt, iste Martii , hic Ra cognomen habuerit. Sed si ita pingitur, aretinus, uaruieum, politianus, nulla manebit siuspicionem falsium. que sensum generandi materia aut occasio.
An recte scribitur U, faciendumque est
discrimen inter'consonantem, M uUOcalem lREsipondetur , & quidem ad priorem dubii
partem: mumio iuriice, pro ss scribendum
estis. Videatur P. I. Epistolar. eius p. I. Adal
69쪽
de Orthographia Latina. 'teram vero: Si Ios . Iust. Scaligerum audire Vol mus, minime illud disicrimen inter v & u iaciem dum; quin immo magno huic viro id rami .sticum .videtur. In se teteranis P. SI.