장음표시 사용
51쪽
Atque hoc loco notandus est πη'peristri oris, cuius de historia praeterlapsit saeculi postumus
liber prodiit, haud levis error. Is quippe a Boeriero, in extremo Musiet, hunc Ferrarii panegyri. cum perstrictum opinatur, quum Isaaci - lo conviciatoris nomine designati, contumelio sam de Germanorum id genus scriptis senten. tiam, aequo serre animo non posset. Quanquam 'sus non tam, quid ipse sentiat, quam quod augustissimae Suecorum Reginae iudicium fuerit, exponit, ad plerorumque & Germano. rum praecipue, panegyricos, sibi fasces imperil capessenti oblatos, nauseantis, Lapsius, quem diximus, auctor ille fuit, neque legit ipsiain Mossis ad Ferrarium epistolam. Etiam panegyricam orationem, Galliarum regi, publicato dudum Musieo, habitam , Vidisse non poterat Merierin, quum suam ex Vossiana censiura indignationem profiteretur. Nempe de Pallade Merica, Panegyrico, laudatae Reginae, quum imperium auspicaretur, dicto,& 'Fι- , Merserin loquuntur, tot profecto ingenii, eruditionis , & facundiae
luminibus praesulgente, ut Boeoterin, quando Freinthemii, simili tunc opera perfuncti, anteferre conatus sustinuit, non obscure siuam ipsius egerit causam.
Nam in eodem argumento Versatus, omnino Freinshemium graVitate dc magnificentia stili longe superat; neque si eloquutionem consideres, quidquam facile reperias numerosius, & maiore studio compositum: at vero, si res ipsias expenda., si flantentias quaeras, argument
52쪽
s I. P. Stevlitia menti fastigio non indignas; quid tandem imVenturus es praeter inanem verborum splendo 'rem ac pompam Adeo Vitare non potuit tam celebrati nominis vir exprobratum Germanis ac
Polonis commune vitium, & illos & hos, dum maximi sibi esse videntur oratores , grandibus, sed vacuis rerum verbis lectori imponere. Accedit, quod nescio qua ingenii, aut propositi culpa, non raro tam obscure loquitur, ut Delphica oracula videatur editurus, verbis quidem usitatis, nec perplexe iunctis, & lingulis claram habentibus significationem; sed sententia tam abstrusia, ut eam vel Oedipus coniector nonasse quatur. Quod genus ob sicuritatis censetur pes simum. Neque in solis eius orationibuS utram que obsierves labem, sed in dissertationibus pariter : in quibus quaedam vel non capiat te tor, quamvis ad mysteria illa non plane accedat pro- sanus ac rudis'; vel quae capit etiam, ubi Vulgariter eloquutus fuerit, parum intelliget arcani habere : quo nomine, superstes adhuc, a viro doctissimo Vps aliam quondam decorante, Prae'
fatione in Regnum Romanorum notatus cre ditur.
Neque illum iuverint, quae in censura proin grammatis, anno sieXto & siexagesimo superiorissiaeculi in lucem editi, sive in Vindiciis secun dum studia civilia, pro semet ipso dixit: Morem
hunc fuisse veterum s apientum , Ut tuenda au'ctoritatis gratia; quoque doctrinas suas contra Contersitum munirent, adde, & accendendae aliorum industriae, data opera obscurius loque
53쪽
rentur. Nam utique vel laudanda, vel saltem
ferenda, & sollertiore meditatione submovenda est obscuritas, qua, tanquam nebula, contectas vides sententias cognitu dignas, unde gaudeas te profecisse. Ac fere contingit, ut, quo
quisque ingenio & doctrina est protundiore, eo difficilius, se licet minime id agente, quae dicit
aut scribit, intelligantur. At Vero, ita Verborum involucris condere mentem suam , ut nec ipse auitorisi interrogetur, quid sibi voluerit, explicare saris queat, vitium es , intempestiuo patrocinio, aut eXcusiatione plus reprehensionis meriturum. Idem statuendum fuerit, si non res, sed mera umbra rerum, &pro fruge inanes paleae sipecioso Verborum colore tegantur; aut, quod detectum, iam aliunde notum sit, vel cuivis sponte succur
Ceterum ab Octavio Ferrario utrumque Scinanium verborum, & obscuritatis vitium procul abest, si ve docentis munere fungatur, S UR-riae argumenta eruditioniS, aut ciuilem prudentiam interpretetur, sive Oratoris agat partes. Illud etiam vitavit , ut, quamvis reconditae ubique doctrinae sipargat flores, nihil tamen intempestive ingerat, dc quod stolius ostentationis caussa appareat iniarctum. In quo aliqui nostrae gentis tam longe a veterum praeceptis & exemplis, tam etiam a natura ipsa, assectationem, S coaetum Omne asipernante, aberrant , ut,quod quidam ludicri caussa , integras epistolas & orationes proverbiis stipantes, iecere, hi constipatioVe
c torum, ta comparationum idem iaciant , totos acco
54쪽
sacco serentes, quod, sapienti Corinnae de ussur. pandis in carmine fabulis monitu, manu spargendum erat: tam insuper promiscua notorum atque ignotorum farragine, tam nullo primarii scopi, qui saltem constitui debuerat, habito reo spectu, ut pro delectatione, quam quaerunt, taedium fastidiumque pariant, &, quantum ingenii ac multifariae lectioni S aucupantur, atque etiam merentur laudem , tantum sie ipis privatumeant testimonio iudicii prudentiaeque. Illud vix tangendum est, existere , qui Ferrario intextam sisse scriptis alienam purpuram, stperpetua qMisi furta, si non vitio, saltem nec laudi ducant: quibus tamen id assequutus sit, ut tum vel maxime admirationem plausiusque excitet, quum spoliis veterum superbit. Quod certe non inficiandum est. Quis enim vel in ipis ingressu laudati panegyrici non agnoscat statia' num illud Z Numere auditum longe mibi. Sed non intelligunt hi homines, quam magnis Ferrarim auctoribus peccet; quantum id genus furtorum in optimis veterum & poetis & oratoribus er diti observent. Non ille tam fuit stupidus, ut, quae aliunde mutuo petiit, pro siuis voluerit haberi: &,si qui tam in antiquorum monumentis peregrini, ut, quae ex Ferrarii penu de pro inta sint, quae imitatione simpliciore ex aliis, per se haud animadvertant, non illius, sed lectorum
culpa fuerit. Postquam Latinus sermo in ipsa veteri sede siua, ab aliquot iam faeculis, adeo in vulgari ustu esse desiit, ut solis e libris, & magistrorum ductu hauriatur: illi siane, quibus albqua
55쪽
quastili cura est, non rectius sibi consulunt, quam
si probatissimorum ore auctorum perpetuo adsuescant loqui. Nam tota sic oratio genuinae latinitatis colorem facilius refert; perfusiaque passim gemmarum ex thesiauris istis stubductarum luce, auctoritate maiore convestietur. Quod
quam male neglectum ab illis fuerit, qui omnia volunt siua videri, & Vix phrasin ullam, quam
veteres usiurparunt, intaminatam patiuntur, novum praeterea dicendi genus amectantos, manifesta testantur documenta. Neque scio, an
ullum sit notabilius, quam eloquentissimi alias scriptoris, cuius supra mentionem fecimus, Boecuri eXemplum. Is quippe , dum sibi nimium indulget, ac professo paene studio detrectat ullam loquendi formulam antiquis integram debe. re; dum verba latina quidem, sed constructione inusitata, sivis, id est, novis, itidem a Romanorum consiuetudine alienis animi siensis applicat, id effecit, ut dicendi, quod sibi formavit,
genus, neque aureae, neque sequioris aetatis respondeat genio: sed prorsus novum sit, ac nescio quid resionet peregrinitatis. VErum haec tu fortassis non eXpectabas, VIR maxime reverende: neque ego sane, qui advena horum studiorum , in tranScursiu tantum , otiumque non nactus, sed brevissimo furato rapiens, Musarum vireta obeo, publice ista
velim legi, ne professis talia magistris, & censoribus, iure merito ultra crepidam Videar sapere. Tu tamen, qui Ferrarium familiarius Veneratus
es, S sundenti in applaudentium coetibus ora
56쪽
so I. P. Sisisgui Epistola. cula animo linguaque favisti, meam de eo sententiam, tanquam luculentam ad breviores tuas resiponsionem non invitus accipies. Vale. Ienae so. Ianuarii, I7II.
57쪽
ad non neminis de Orthographia latina Dubia
seu cursisa scriptione di Urgendae , adeoque non ponendκm est e ct oe, sed a ct a sicut fecerunt Erasmus, Lipsius, Manutius, Vossius, Gronovius, Graevius, ct alii. Ab his qui recedit, novitatem sectari videtur. Resipondetur : Si Vel maxime probatum hoc esset de Criticis hisce, nusquam tamen legimus, eOS praeceptum ac regulam dedisse, dc iure meritoque dare potuisse, sic, & non aliter scribendi. Nimirum secuti sunt morem vulgarem, cui a pueris adsitieVerant, & accommodarunt se typis, non ab eruditis, sed ab opificibus ingratiam typographorum, ut uno typo duas literas absiluere postent, adeoque compendii caula formatis. Sed quod de Manutio dicitur, id quidem a vero ablusit, si non ex libris recu.
sis, sed iis, quos ipse edidit, iudicare velis: ha-D a beo
58쪽
sa Io. Fabricii Restonsiones heo enim codicem Epistolarum Pauli Manutii,
Venetiis Ao. IJ7 i. in aedibus manutianis, ab Aldo iuniore, cum effigie Aldi senioris, tanquam sa veris manutianae editionis indiciis, impressum, in quo omnes diphthongi disiunguntur, ac perpetuo scribitur ae & oe, nunquam Verote & ce. Et illam scribendi rationem inter eruditos sequuntur D. Horstiin, Noris, D. Phil. A
seschii ct Nergeri fratres, Trien , multique alii elegantioris ingenii: & sisternachtius, optimis annumerandus magistris, ut mihi relatum est, approbaVit. Eccur in Vocibus, aer, poeta, & ii
milibus, apponuntur puncta diaeretica, nisi ut ostendant, Vocales a & e, item o & e, quae in aliis ut una litera leguntur, esse disicernendas,&duabus syllabis pronuntiandast Videantur c
LECTORIQVI. LIBRICUM. ALDI. t UNIORIS NOMINE SENIORISQUE. EFF GIE IN. POSTERUM. EDENTVR EOS. TANTUM. SCITO MANUTIANAE. EDITIONIS ESSE. . In orthograph. lat. Φ. σὶ In Grammati philosoph. IS6. 16o. sae in In Lingua pag. T. LO. 63- Oper. T. a. pU, 60. In
59쪽
de Orthographia latina. schim, non grammatistae, sed veri & excellentes Grammatici. Quid multis Z Audiamus Georg. Schubartum , virum hac in arte exercitatiss1-mum, qui consultus hac de re, instar oraculi sic pronuntiavit: Ad hanc quaestionem vix resto
dendum: quia non ad orthographiam eruditam ct romanam, sed longobardicam pertinet. Romanae litterae non sunt ligabiles, ut Grammatici loquuntur. Si lavimen in marmore, aere, vel gemma, litterarum compen.
dium adpareat,id fit ex necessitate, propter spatium angu- Ita tan O inclusum,ct AE pingitur a Romanis, sed raro. st seriptura vulgaris, latinam putamin, non est latina, barbarica, ibi qua litteraehunt ligabiles pro arbitrio scribentis: quare ct diphthongi non aliter, quam consonantes, coniungi possunt, ct coniunguntur ita, 1iat contra orthographiam, vel orthoepiam. Audiamus etiam accuratissamum Magn. Dan. Omesum , quamvis ipse vulgari solitus sit uti scriptione: Illi, ait vir laudatus, Di pro a scribuntae, Lapsium inprimis videntur sequi, ii ut ibi Orthographia sua sicribit: AEdiphthongiu, sicut aliae omnes apud antiquos semper ) divisis litteris, non coniuncitis,scriopiae sunt: quod o hodie servatur a doctis. Neque vero inde sequitur,sscribam, quaeritur, verbum hoc quatuor, non trom lyllabis constare. Ratio mea haec est, Dia veteres το AE legerunt, ut imo Depius e iam E pro AE, cst vicissim AE pro E posuerunt. Id quod contra Lisium ostendit Rutgersius Par. lect. lib. q. cap. F. p. aosi. Item: 'o scriptione ae insignis ad manu/ meas venit locus Salma sit, os gerer. manu-
60쪽
. D. Fabricii Responsiones scriptis versitissimi, quem citat a) Asorhosius his ver
Si quibus in libris manuscriptis diphthongus repe riatur AE, duabu3 literis non in unam coalitis, mi 1eparatis, expressa ad hunc modum AE, aut ae, scias, codices itus 9 vetustos esse inprimis, ct fideli manu confectos. ctc. Et alius vir doctus : Miror, inquit, Aristarchi Inde a puero nomen meum scripturus didici,siteris a ct e gnum ib) diaereseos esse inscri bendum. Hoc vero quid vin , si distinctae scriptae hae vocales non coalescerent in diphthongum t Hiice adde litteratissa mi viri iudicium , quod legitur in Sm. Schurtet sui hii praefatione in Orthogr*pb- IOm. pag. 7. & seqq. Nec me, inquit ille, nunc remoratur conglutinatio literarum voωcalium, quas nihilominim distindie scribi oportere a doctore meo admonitus, a severanter dico, si tabularum, quae non fallunt, ct codicum, a quibus vitium abest, restimonio flandum est: quod utique pro certo concessoque sumo. Id vero non tantum indicio nominis, duo plicem senum significantis, verum etiam antiqua proin nuntiandi consuetudine firmatur, propterea, 'od -- Romani ita alii ad alios loquebantur, ut non conis funderetur a pronuntiante sonu , sed ab audiente etiam utraque litera vocalis perciperetur. Hodie, postquam illa tam accurata pronuntiandi ratio intercidit, literae
tamen sub eodem sono diversae manent, or sicribendo recte adhuc d mguuntur. Accedit, i Nod literae Ariquae diphthongum, arcessito a Graecia nomine, comis ponunt, in locum AI successerint, ct illae perinde, achae , distinctam scribendi rationem servarint. Argumentoseunt nomina CAESAR, PRAESUL, ct complu
o) In Polyhist. T. i. pag. 6 o. ib) Celtar Orthograph. lat. Q.