[Opera;

21쪽

ECLOGA V. 1l

Pro molli viola, pro Purpureo narciSSO, Carduus et spinis Surgit paliurus acutis. Spargit humum foliis, inducite fontibus umbras, Pastores mandat fieri sibi talia Daphnis. Et tumulum facite, et tumulo superaddite carmen Daphnis ego in sylvis, hinc usque ad sidera notus,

Formosi pecoris custos, formosior ipse. ΜΕΝ. Tale tuum carmen nobis, divine poeta, Quale sopor fessi in gramineci quale Per BeStum Dulcis aquae saliente sitim restinguere ri Vo. Nec calamis solum aequiparaS, Sed Voce magistrum :Fortunate puer, tu nunc eri alter ab illo.

Nos tamen haec quocumque modo tibi nostra vicissim Dicemus Daphninque tuum tollemus ad aStra Daphnin ad astra feremus amaVit nos quoque Daphnia.

ΜΟΡ quidquam nobis tali sit munero majus iEt puer ipse fuit cantari dignus et ista Jampridem Stimico laudavit carmina nobis. MEN Candidus insuetum miratur limen Olympi, Sub pedibusque videt nubes et sidera Daphnis.

Ergo alacris SylVas et cetera rura voluptas, Panaque paStoreSque tenet, Dryadasque puellas. Nec lupus insidia pecori, nec retia cervis

Ulla dolum meditantur amat bonus otia Daphnis. Ipsi laetitia voces ad sidera actant Intonsi monte ; ipsae jam carmina VPeS, Ipsa sonant arbusta, Deus, deus ille, senalca lSis bonus o felixque tui. en quatuor aras Ecco duas tibi, Daphni duas, altaria Phoebo :Pocula bina uovo Spumantia lacte quotannis, Craterasque duo statuam tibi pinguis olivi Et multo in primis hilaran convivia Baccho,

Aut focum, si frigus erit, Si meSSiS, in umbra, Vina novum fundam calathis Ariusia nectar.

Cantabunt mihi Damoetas et Lyctius Ugona Salluvios Satyros imitabitur Alphesiboeus.

Haec tibi semper erunt, et quum sollemnia Vota Reddemus Nymphis, et quum lustrabimu agroS. Dum juga montis aper fluvio dum pisci amabit,

Dumque thymo ascentur apes, dum Ore cicadae; Semper honos nomenque tuum laudesque manebUnt.

Ut Baccho Cororique, tibi sic vota quotanuis

22쪽

12 TRGILm BUCOLICA. Agricolae facient; amabis tu quoque votis. MoΡ Quae tibi, quae tali reddam pro carmine dotia i

Xam neque me tantum venientis sibilus Austri, Nec percussa juvant fluctu tam littora, nec quae Saxosas inter decurrunt fluitana valles.

MEN. Hac te nos fragili donabimus anto cicutari Haec nos, Formosum Corydon ardebat Alexin Haec eadem docuit, Cujum pecus f an Mesiboei MOP. ac tu sume pedum, quod me quum aes rogetiret, Non tulit Antigones et erat ima dignus amari ,

Formosum paribus nodi atque aere, Menalca.

PRIMA Syracosio dignata est ludere versu Nostra, nec erubuit sylvas habitaro, Thalia. Quum cauerem rege et praelia, Cynthius aurern Pollit, o admonuit Pastorem, Tityre, Pingues Pascere oportet OVes, deductum dicere carmen. Nunc ego, namque super tibi erunt, qui dicere laudes, Vare, tuas cupiant, et tristia condere bella), Agrestem tenui meditabor arundine musam. Non injussa cauo si quis tamen haec quoque, Si quis Captu amore leget, te nostrae, Vare, myricae, qTe nemus omne canet nec Phoebo gratior ulla est. Quam sibi quae Vari praescripsit Pagina nomen. Pergite, Pierides : Chromis et Mnasylo in antro Silonum pueri somno Videre jacentem, Inflatum hesterno venas, ut semper, Iaccho Serta procul tantum capiti delapsa acebant; Et gravis attrita pendebat canthum aΠSa. Ag eSSi, nam Saepe Senex se carmini ambo Luserat injiciunt ipsis ex vincula Sertis.

Additis sociam, timidisque Supervenit, Egle; Egle, Naiadum pulcherrima ciamque videnti

Sanguineis frontem moris et tempora pingit. Illo dolum ridens, Quo vincula nectiti. inquit. Solvite me, pueri satis est potuisse Videri. C ruina, quae Vultis, cognOScite ; carmina Ob1A, U

23쪽

ECLOGA VI. 43ssui aliud murconis erit. Simul incipit ipso.

Tum vero in numerum Faunosque ferasque videres Ludere, tum rigidas motare cacumina quercuS.

Noc tantum thoebo gaudet Parnassia rupes; oc tantum Rhodope mirantur et Ismarus Orphea. V

Iamque cauebat, uti magnum per inane coacta Semina terrarumque animaeque mari Sque, mi SSent,

Et liquidi simul ignisci ut his exordia primis

omnia, et ipse tener mundi concreverit orbis Tum durare solum, et discludere Nerea ponto Coeperit, et rerum paullatim sumere formas Jamque novum terrae stupeant lucescere Solem,

Altius atque cadant submotis nubibus imbres Incipiant silVM quum Primum Surgere, quumquΘRara per ignotos errent animalia montes. 'Hinc lapides Pyrrhae actos, Saturnia regna, Caucaseasque refert Volucres, furtumque Promethoi. His adjungit, Hylan nautae quo fonte relictum Clamassent, ut littus Hyla, Hyla, omne Sonaret; Et fortunatam, Si nunquam armenta fuissent, MPasiphase nivei solatur amore HVenci. Ah, virgo infelix, quae te dementia cepit Proetidos implerunt falsis mugitibus agros At non tam turpe pecudum tamen ulla secuta egi Concubitus, quamvis collo timuisset aratrum, 'Et saepse in levi quaesisset cornua fronte. Ah, virgo infeliX, tu nunc in montibus erras Illo latus niveum molli fultus hyacintho, Ilico sub nigra pallente ruminat herbas

Aut aliquam in magno sequitur grego. Claudito, Nymphae, 'Dictaeae Nymphae, nemorum jam claudite saltu ;Si qua forte ferant oculis sese obvia nostris Errabunda bovis vestigia : forsitan illum

Aut herba captum viridi, aut armenta Secutum, Porducant aliquae stabula ad Gortynia Vaceae. Tum canit Hesperidum miratam mala puellam Tum Phasethontiadas musco circumdat amarae Corticis, atque Sol Procera erigit alnos. Tum canit, errantem Permessi ad flumina Gallum Aona in monte ut duxerit una sororum Utque viro Phoebi chorus assurrexerit omnis

Ut Litius haec illi, divino carmine PaStor,

24쪽

Floribus atque apio crine ornatu amaro, Dixerit, Hos tibi dant calamos, en accipe, MUSί ASc eo quos ante seni quibus illo solobat Cantando rigidas deducere montibus OTHOS.

His tibi Grynei nemoris dicatur origo Ne quis sit lucus, quo se plus jactet Apollo. Quid loquar, ut Scyllam Nisi, quam fama Secuta St, Caudida succinctam latrantibus inguina monstris, Dulichias vexasse rateA, et gurgite in alto timidos nautas auibus lacerasse marini lAut, ut mutatos Terei narraverit artus ' Quas illi Philomela dapes, quae dona pararita Quo curSu deserta petiverit, et quibus ante MInfelix sua tecta supervolitaverit alis 'Omnia quae Phoebo quondam meditante, beatus Audiit Eurotas, jussitque ediscere lauroS, Ille canitu pulsae referunt ad sidera Valles

Cogere donec ove Atabulis, numerumque referredussit, et invito processit Vesper olympo.

MEL. FORTE sub arguta consederat ilice Daphnis, Compulerantque grege Corydon et Thyrsis in unum Thyrsis oves, Corydon distenta lacte capellas Ambo florentes aetatibus, Arcade ambo, Et cantare pares, et respondere parati. Huc mihi, dum tenera defendo a frigore myrtos, Vir gregis ipse caper deerraVera atque ego Daphnin Adspicio : ille ubi me contra videt, eos, isquit, Huc ades, o Meliboeeci caper tibi salvus, et haedi; Et, si quid cessare poteS, requieSce Sub umbra. Huc ipsi potum euient per prata juvenci Hic virides tenera praetexit arundine ripas

Quid facerem ' neque ego Alcippo nec Phyllida habebam,

Depulsos a lacte domi quae clauderet agnos Et cortamen erat, Corydon cum Thyrside, magnum.

25쪽

Posthabui amo illorum mea seria ludo. Alternis igitur contendere versibus ambo

Coepere altemo Musae meminisse Volebant.

Hos Corydon, illo referebat in ordine Thyrsis. βCOR Nymphae, noster amor, Libethrides, aut mihi carinon, Quale meo Codro, concedite proxima Phoebi Vorsibus illo facit aut, Si non OSSumus omneS, Hic arguta sacra pendebit fistula pinu. THYR Pastores, hedera crescentem ornate poetam, βArcades, invidia rumpantur ut ilia Codro Aut, si ultra placitum laudurit, baccare frontem Cingite, ne vati noceat mala lingua futuro.

COR setosi caput hoc apri tibi, Delia, parvus

Et ramosa Micon vivacis cornua cervi. .

Si proprium hoc fuerit, levi de marmore tota

Puniceo stabis Suras Vincta Othurno.

THYR Sinum lactis, et haec te liba, Priape, quotannia

EXSpectare Sat est custos es pauperis horti.d uno te marmoreum pro tempore fecimus at tu, Si foetura gregem AuppleVerit, nuΓOHA Sto.

COR. Nerin Galatea, thymo mihi dulcior Hyblae,

Candidior cycnis, hedera formosior alba Quum primum pasti repetent praesepia tauri, Si qua tui Corydonis habet is cura, venito. 'THYR. Immo ego Sardois videar tibi amarior herbis, Horridior rusco projecta Vilior alga, Si mihi non haec lux toto jam longior anno St. Ite domum pasti, si qui pudor, ite juvenci. COR. muscosi fontes, et somno mollior herba, βEt quae vos rara viridis tegit arbutus umbra, Solstitium pecori defendite ciam venit aestas Torrida, jam laeto turgent in palmite gemmae. THYR Hic focus, et taedae pingues hic limimus ignis Semper, et nSsidua postes fuligine nigri

Hic tantum Boreae curamus frigora, quantum Aut numerum lupus, aut torrentia flumina ripaS.COR Stant et uniperi, et castanes hi TSutae ;Strata jacent passim sua quaeque sub arbore Om ;Omnia nune rident: at si formosus Alexis Montibus his abeat, videas et flumina sicca.

ΤHYR et ager vitio moriens sitit aeris herba Liber pampineas invidit collibus umbra'. A

26쪽

I VIRGILII DUCOLICA. Phyllidi adventu nostri nemus omne virebit Jupiter et laeto descendet plurimus imbri. COR Populus Alcidae gratissima, Vitis Iaccho, Formosse myrtu Veneri, unci rea Phoebo Phyllis amat corylos cillas dum Phyllis amabit, Nec myrtus Vincet corylos, nee laurea Phoebi. THYR. Fraxinus in sylvis pulcherrima, inus in hortis, Populus in fluviis, abies in montibus altis Saepius at si me, Lycida formoSe TeViSRS, Fraxinus in sylvis cedat tibi, pinus in hortis. MEL. Maeo memini, et victum frustra contendere Thyaesiit.

Ex illo Corydon, Corydon est tempore nobis. '

PASTOBMΜ musam Damoni et Alphesiboei, Immemor herbarum quos est mirata juvenca Certantes, quorum Stupefactae carmine lynces, Et mutata suo requierunt flumina cursu ;Damonis musam dicemus et Alphesiboei. Tu mihi, seu magni Superas jam aX Timavi,

Sivo oram Illyrici legi sequori ; en erit unquam Illo dies, mihi cum licori tua dicor facta lEn erit, ut liceat totum mihi ferre per orbem Sola Sophocleo tua cannitia digna cothurnos δ' Ario principium, tibi desinet: accipe jussis

Carmina coepta uisci atque hanc sine tempora circum Iutor victrices hederam tibi Serpere lauros. Frigida vix coelo nocti decesserat umbra, Quum ros in tener pecori gratissimus horba est Incumbens tereti Damo Sic coepit olivae -DAΜ Nascere, praeque diem veniens age, Lucifer almum ;Conjugis indigno Nisae deceptus amore Dum queror, et divos, quanquam nil tostibus illis

Profeci, X trema moriens tamen alloquor hora. Incipems nullos mecum, mea tibin, VerSUS. Maenalu argutumque Demu pinoSque loquentes

Semper habet Semper pastorum ille audit amoreS,

27쪽

Panaque, qui Priinus calamo non PasSu inertos. Incipe Maenalio meciun mea tibia, Versus. βMopso Nisa datur quid non peremus amante ΤJungentur jam gryphes equis, mVoque Sequenti Cum canibus timidi venient ad pocula damae. Mopse, noVas incide faces tibi ducitur uxor. SPame, marite, nuces tibi deserit Hosperus intam. δ' Incipe Maenalios mecum, mea tibia, ETSIIS. O digno conjuncta viro dum despici omneS, Dumquo tibi est odio mea fistula, dumque capellae. Hirsutumque Supercilium, promissaque barba

Nec curare deum credis mortalia quemquam. Incipe senalios mecum, men tibin, OPSUS.

Sepibus in nostri parvam te roscida mala Dux ego Vester eram vidi cum matre legentem Altor ab undecimo tum me jam ceperat annu ;Jam fragiles poteram a terra contingore ramos Ut vidi, ut perii, ut me malus abstulit error

Incipe senalios mecum, men tibin, VerSUS.

Nunc scio, quid sit Amor : duris in cotibus illum

Aut Tmaros, aut Rhodope, aut extremi Garamantes, Nec generi nostri uerum nec SanguiniS, edunt. Incipe Maenalios mecum, me tibin, VeΓSus. Saevus Amor docuit natorum sanguine matrem Commaculare manu crudeli tu quoque, mater ;Crudeli mater magis, an puer improbus illo ΤΙmprobus ille puer crudelis tu quoque, mater. Incipe Maenalios mecum, me tibia, VerSUS. Nunc et oves ultro fugiat lupus aurea durge Mala Drant quercu narciSso floreat alnus Pinguia corticibus sudent electra myrteae

Certent et cycnis ululae sit Tityrus Orpheus ; Morpheus in sylvis, inter delphinas Arion.

Incipe Maenalios mecum, mea tibia, Versus. Omnia vel medium fiant mare vivite, Sylvae Praeceps aerii specula de montis in undas Deferor Xtremum hoc munus morientis habeto. Desino, Maenalios jam deSine, tibia, VeYSuS. Haec D OH -VOS, quae responderit Alphesiboei A, Dicite, Pierides non omnia OSSumu OmneS.

ALPH. Effer aquam, et molli cinge haec altaria vitta VerbenaSque adole pingue et muscula thura

28쪽

Conjugis ut magicis sanos avertere Sacris Experiar sensus nihil hic nisi carmina desunt. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphian. Carmina vel coelo possunt deducere Lunam; Carminibus Circe socios mutavit imi Frigidus in pratis cantando rumpitur anguis. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnin. Toma tibi haec primum triplici diversa colore Licia circumdo, terque haec altaria circum Emgiem duco umero deus impare gaudet. 7 Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnin. Nocte tribus nodis ternos, Amarylli, colore ;Necte, Amarylli, modo ; et, Veneris, dic, incula necto. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnin. Limus ut hic durescit, et haec ut cera liquescit, Uno eodemque igni ; sic noStro Daphni amore. Sparge molam, et fragiles incende bitumine lauros Daphnis me malus infidi ego hanc in Daphnido laurum. Ducit ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnin. Talis amor Daphnin qualis, quum RSSa juVencum Per nemora atque alto quaerendo bucula lucos Propter aquae rivum Viridi procumbit in ulva, Perdita nec serae meminit decedere nocti Talis amor teneat, nec sit mihi cura mederi. Ducit ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphni Has olim exuvias mihi perfidus illo seliquit, Pignora cara sui; quae nunc ego limine in ipso, Terra, tibi mando debent haec pignora Daphnin. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnin. Has herbas, atque haec Ponto mihi lecta Venena,sps dedit Moeris: nascuntur plurima Ponto. His ego saepe lupum fieri, et Se condere Sylvis,

Moerin Saepe animas imi excire sepulchris, Atque satas alio vidi traducere meSSOS.

Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnin. Fer cineres, Amarylli, foras, rivoque fluenti, auSque caput, nee nec respeXeri his ego Daphnin Aggrediar ihil ille deos, nil carmina curat. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnin. Adspice : corripuit romulis altaria flammis Sponte Sua, dum ferre moror, cinis ipse Bonum siti

Nescio quid certe est et Hyla in limine latrat.

29쪽

ECLOGA IX. 19 Credimus ' an, qui amant, ipsi sibi somnia fingunts Parcite, ab urbe venit, jam parcite, carmina, Daphnis.

MoeR. D Lycida, vivi pervenimu adVena OStri, Quod nunquam veriti Sumus, ut possessor agelli Diceret, Hae mea Sunici Vetere migrate Oloni. Nunc Victi, tri Stes, quoniam Fors omnia VerSat,

Hos illi quod nec bono vertat i mittimus haedos.

LYC. Certe equidem audieram, qua Se Subducere colles Incipiunt, mollique jugum demittere cli Vo, Usque ad aquam, et Veteres, jam fracta cacumina, fagos, Omnia carminibus Vestrum Se asse Menalcan. λ' MoeR. Audierasci et fama fuit: sed carmina tantum Nostra valent, Lycida, tela inter Martia, quantum Chaonias dicunt, aquila Veniente, columbRS. Quod nisi me quacumque novas incidere lites Ante Sissistra cava monuisset ab ilice cornix 'β Nec tuus hic Moeris, nec Viveret ipSe Menalcas.

Lvc. Meuci cadit in quemquam autum scelus heu. tua nobis Pene simul tecum solatia rupta, Menalca Qui canoret Nymphas i quis humum florentibus horbis Spargeret aut viristi fotito induceret umbras 'Vol quae sublogi tacitus tibi carmina nuper, Quum te ad stolicias ferres, Amaryllida nostra lTityre, dum redeo, brevis est ia , pasce capessas ;Et potum pastas age, Tityre et inter agendum Occursare capro cornu ferit ille caveto. MAI ER. Immo haec, quae Varo necdum perfecta canebat Vare, tuum nomen-8uperet modo Maritu nobis, Maritu va misera nimium vicin Cremona Ἀ-

Cantantes sublime ferent ad sidera cycni. LYC. Sic tua Cyrneas fugiant examina taxos Sic cytiso pastae distendant ubera Vacem Incipe, si mi habes et me fecere poetaru

30쪽

20 VIRGILII BUCOLICA. Plorides sunt et milli carminari me quoque dictini

Vatem pastores sed non ego credulus illis. Nummeque adhuc Vario videor, nec dicero Cinna

M ER Id quidem ago, et tacitus, Lycida, mecum pSe voluta, Si valeam meminisseri neque est ignobile Carmen:-Huc ades, o Galateas quis est nam ludus in Modis fHic e purpureum varios hic si mina circum Fundit humus fores hic rendida populus antro Imminet, et lento texunt umbracut vites. Huc ades insani feriant sine littora fuctus. LYC. Quid, quae te pura solum Sub nocte canentem Audieram numeros memini, si Verba tenerem. M ER Daphni, quid antiquos signorum suspicis ortuo 'Me Dionaei processit Caesaris astrum; A8trum, quo segetes gauderent frugibus, et quo

Duceret apricis in collibus uva colorem. Insere, Daphni, piros: carserit tua poma nepote8. omnia fert aetas, animum quoque aes ego longOS Cantando puerum memini me condere SoleS:

Puti oblita mihi tot carmina vox quoque Moerin Jam fugit ipsa lupi Moerin Videre PriorOS. Sod tamen ista satis referet tibi saepe Menalcas.

LYα Causando nostro in longum duci umores. Et nunc omne tibi stratum silet sequor et OmneS, Adspice, ventosi ceciderunt murmuri Rurae. Hinc adeo media est nobis via namque sepulchrum Incipit apparere Bia noris hic, ubi densas Agricolae stringunt frondes, hic Moeri, unamHS Hic haedos depone tamen veniemus in urbem: Aut, si, o PluViam e colligat ante, Veremur, Cantantes licet usque minus via laedet eamus. Cantantes ut eamus, ego hoc te fasce leVabo. IIcER Desine plura, puer ; et, quod nunc ΠStat, agnunt a. Carmina tum melius, quum Venerit PSe Canemuri.