Epistola critica ad amicos J. van Leeuwen et M.B. Mendes da Costa continens annotationes ad Odysseam

발행: 1896년

분량: 167페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

runt Homerica . Ita iret hosfius p 29 sqq. ubi nune legitur

clausulam efficere carminis Videntur Oratore quam poeta

digniorem. Eadem cauSa est cur probari mihi non possit Naberi sententia, qui in gregiis illis quaestionibus Homerici S, OStquam multa docte atque acuto de pristina Iliadis forma disputavit, tandem rem eo perducit, ut VetuStiS-simum de Achillis ira carmen finitum fuisse Statua gravi hac atque Splendida peroratione

Addam aliquid, quod multis mirum videbitur fortaSSe, atque iamdudum Xplosum refutatumque at mihi certa hic Stat Sententia, et quo magis eam animo revolvo eo fit certior. Ad chillum dormient0m Patroeli venit umbra vituperat eum quod dulciSSimo amico amiSSO Somnum capere OSSit, Ut Sui reeordetur admonet, ut Sepulturae uae quam primum et operam hortatur. Sed Simul ei revocat in mentem quam longa quamque firma inter se iuncti fuerint amicitia a Suo patres olim ad Achillis patrem adduetum commemorat, neque aditur negligit cur factum illud Sit inde a Peleo maXima Seeducatum cura chillisque factum clientem atque in bello miniStrum. Denique hasce prece Subiicit

132쪽

Mihi, ne tu id diessimulem, lepidiSSima no Videntur, Venu-StiSSima, pleniSSima nativae implieitatis. Non Sati ost Patroclo OSSA Sua amicique eadem urna condi, niSi ea condantur urna, quam bene notam habeat uterque, quam e illi dono oderit mater, quamque ipse tolle Pelei domi sit admiratus. Aliter visum doetis leXandriniS, qui primum πρZ rij τίχον OUAnt, deinde ad certum heroum usum in Corporibu mortuorum Crem3ndi Sepeliendi Squo proVoeant. Quasi Vero poeta enchiridion Scrip surit antiquitati Homericae, homineSque illi, non Une nntUrne, convenienter loquontes induXerit. At ego illo vel Si abloeto non iam atroclum sentem procantemque audio Sed oratorem, qui accurate elimatam declamationem rotunda quadam perfectaque periodo Um inuSit, ειρ ηκα et υτα γεν0uo magnu pronuntiet voci graVit te. 40, Sqq. Iuryclea proe0S Strato ogeiS0Squo Viden ἴθυσέν 'ολολυξαι Sed retinuit eam lySSOS Sic loquendo 111 ἐν θυμ ' γρqυ, χαῖρε καὶ ἴσχεο μηδ' Ἀλολυζε

133쪽

Hic vos nightio j0kioquo praeeuntibus VerSu.422 Sq. eieciS-tjS iure, ut opinor taedium enim movet ista verbositas Multo tamen minus serendi Sunt 126 Sq. quo damnat Her Vel denuS. IStae neque me curabant nequo ipsam Penelopon ' Sufficiunt haec, ut opinor, ad procaeium ancillarum temeritatem notandam. Non ita interpolatori visum, qui addendum crediderit, qui metum Sit ut ne Telemachia quidem ea ad officium redigere OSS0t Ineptam ergo Sententiam: Telemachii puer etiam erat, neque ei imperium in an illa mater permittebat' iinepto nuntiatam adiecit. Qui enim unquam Sic locutus HS νεον αεζετ hoc fere SenSu: Vixdum ad adoleScentiam pervenerat 3 12 sq. Hau Euryclea addit

134쪽

46, sqq. Poena capitalis a Telemacho de infidis sumpta ancillis Sic describitum

Quid hic fiat lare intolligo, quo modo dicatur non ideo Telemachus longum funem alligat couimna alti tholi hoc perspieuum. Deinde illum funem ancilli Circumdat, ita ut Singulis se illo uno factis laquei Singula inhaereant colla. Paulo enim post legimuS αμφὶ ὁ δειρὴ πασχησι βοόχοι ri σαν VS. 471 Sq.ὶ, neque VeriSimile funem illium fuisse patibuli inStar cui laquei X duod0cim tot nim serant ancillae restibus laeti annoeterentur. Tum, ut omne Simul Suffocaret, totum funem in altum attrahit, quod Sic metum fingo funis ille Summae fuerat collimnae alligatu et inde depend0bat ab eo nutem uni loco quo fere portinerent ancillarum humeri laque flori coepti, qui cum colli eSSent circumiecti, altera funi par ut de trabe quadam, collimnae illi oppoSita, dependeret efficit Telemachus, aut laeti manu nut in teC- tum tholi Scendendo, pendentemque magno corpori niSUdetraXit et prope humum alligavit claV annulove. Sed ut huic descriptioni Verba reSponderent, dicendum erni περι-

SonSum Xtundo. An forte q)όσε τ εντά σε D legendum Nam in carmine rerum mirabilium pleno qui non neqUO

animo forat ab uno stomacho duodecim an ei a Simul in altum trahi 248 sqq. UlySSe Eurycleam se alia iubet et haec

135쪽

αγγελέ0υσα γυναιξὶ και τρυνεουσα νέεσθαι.

Anno intjS , o mi La in quo Strage procorum facta St)totaSquo aedes atque aulam Incipit ab ipso qui caedo pol Jutus S loco, deinde totam suam domum lustrat. V equo credo aliter illa vocabula intolligi posse. Sed si ipse totam domum Ulysse lustrat, cur praeterea anum Eurycleam totam percurrere domum cogit ad ancillas vocandas Quidni ipSe illud παοιων facit Non As illud rogia dignitatis siquis dicat, equidem respondeam abSurdiu tamen SS Solemniter per praeconem ad Se arceSSere homineS, ad quo ViXdiam dimiSSo praecon ipse si iturus. Deinde ancilla illae S. 408Sq. JySSem tam tuum nune primum Visum Salutant. Ergone iStrantem videre Se dissimulaverunt

136쪽

Illud V altero versu vos adiecistis. At Novi Testamenti est oratio 1 σπαζοντο 'Oδυσσέα καὶ κυνουν αυτον, Sermo Vere GrnecUS huiuscemodi duple obiectum reSpuit.

137쪽

LIBER XXIII

Equidem pro Sto πιβῆτον Conii ei επιβί σω Sequere me ut utriuSque vestrum mentoni ad laetitiam adducam . s. ii 223 ως ς εμε τον δυστχὶνον ἐμῆς ἐπιβ)ησετε πατρὸης. Rari0r illa forma transitiva facile corruptelae anSam dare potuit. 3 qq. Penelopen non maritum Suum esse illum Sed deorum aliquem qui procos eoidori dicontem Euryclea Vituperat Suamque narrationem Sic confirmat αλλ' αγε τοι καὶ σῆμα αριφραδες αλλο τι Fείπω,ουλην, ταὶν ποτέ μιν συς ἐλασε λευκω δοντι την πονίζουσ' ἐφρασάμγην, θελον ὁ σ0 αυτ η

138쪽

Nullii hi locus pronomini υτθ quid enim cogitari obet poteSive verbis tibi ipsi V oppositum Logendum, ut opinor, Si αυτxi, Ut nec Sit totiu VerSu Sententia: ipsa illam cicatricemla Van oum vidi, ipsa ad te mintium ferre volui, ' quod fere domos ac Si diceret: Statim illa ViSa certiorem te facere volebam. 10 sq. Si revera maritus Suus intus sit, haud difficitum fore τιν αναγνωρισμ0ν Penelope dicit O argumento usa

Sed vitium superest, quod quomodo tolli 0SSit non Vide recte senim diei κεκρυμμένα ἀπ Ἀλλων haud assile mihi persuadebitur. 13 Sq. Ne nimis cito nuntiu do 000jSi proci per nSulam Spargatur, officiendum SSe ut praetereunte et prope habitantos nuptia in aedibus regii celebrari eredant, lyssos filium dosset Iubet ergo

Itane Vero Haec ergo nisi iuSSisset UlySSes, Telemaehus SociiqUΘ νευ χιτώνων manerent, ancillaeque permittente domino, nudae de balneo per aede ambularent Aut imperitissimo poeta totus hic logus obsetur aut aliquo infortunio seriit quod primarium erat. Non enim tantummodo e Ste Sumendae Sunt, Sed illa VHSte quibu tempore feSto uti consueverunt. 166 sqq. Xorem adVel Sum sedentem neque e commoventem sic UlySso alloquitur

139쪽

124 Luctum sibi Aterni tamquam iam cubitum ituro, quandoquidem ab Xore non agnoScatur, lysse iubet. Hic illa

In Vulgata absurde Penelope extra thalamum hospiti lectum strueres iubet ancillas; non inim iam mogat tum maritum Sulam SSe εγησθα S. tibi, callido oro consilio fingit torum non amplius stoli 0eatum AS in cubiculo. V Quod ad rem rectiSSime prudentissimeque, Sed ut Graecum Sit νθ ενθεῖσαι Vereor Certe Homericum non Videtur. Qua propter malim ενθ' αρα Fo θεῖσαι Sic simul vitatur durum Stud ἐνθεῖσαι ἐμβαλετ'.18 Vixdum hae audivit UlySS0 cum Xclamat δε γυναι ii μαλα τουτο Fέπος θυμαλγες εγειπες additque τίς δέ μοι αλλο εθνὶ κε λέχ0ς;

140쪽

At inepto nunc novam interrogationem Subiicit lySSOS, cum ipsius exclamationi ratio HSSet reddenda. Verum id ipsum quod hic desideratur ei reStituetur, si verba tradita leniSsima emendatione Sic re nXerimus τίς γαρ ει si0ι Ἀλλ06 401ηκε λέχος; l88 sq. 4 viro mortali removeri vix et ne vi quidem potuiSSe torum contendit lySS0S

ἐν λέχε u σκνὶτ o es 4γω καμον Ῥυ δέ τις αλλος. Quomodo Signum in lecto factum esse dici possit non inisellig0 pSe potiti lectu Signum est dicendum; nam qui illum a curato describit simul fere indicat Se eiu 0SSe architectum. bileiendum ergo totum A. 189 e Seo; Sto enim tb d ἐγω κ&uou Oδέ τις αλλος facile caremuS, quoniam eodem spectat tota narratio, quae continuo equitur. 20 sqq. Narrat orgo lySSe quomodo ieetum aedificaverit et cuiusmodi ille Sit. Tum haec addit

Displicent hic primum istud τα αλλα, deinde pluSquamperfec-

SEARCH

MENU NAVIGATION