장음표시 사용
111쪽
Sic cenSeo, aut OStro verSu utique retinendum pluralem Substantivi ξεινος et utrum recentior forma ξείνοις an antiquior ξε οισι legatur parum hic curo aut metendum ut toto hoc loco de uno tantum h0Spite rideant proci. Nam nunc lectio veStra ἐπὶ ε ω γελάοντες certat cum SequentibuS. Cum enim VS. 380 legatur
dubium non St. quin ab homine ibi commemorato diversus Sit is, ad quem pertinet A. 3TI
Et revera omnino hic de uno tantum OSpite olim Sermonem duisse iocumento AES S. 383 Singulari αλτοι qui in pluralem mutari non poteSi quin inepte Vi fiat grammaticae.
112쪽
134 Sq. FruStra conatus arcum paternum tendere Telemaehus primum de sua lamentatur imbecillitate. oinde haec addit αλλ' ίγεθ', οἱ περ ἐμειω βον προφερεστεροί ἐύτε,
Qui modo labori aliqui imparem e SSe expertu eSt atque ergo alii eum permittit. dicere iam mori poteSt: illum laborem perficiam US V. Praeterea parum eleganter hic πειρνὶ σαο in imperatiV0 et ἐκ τελεω iεν in prima perS. Coniunetivii iuncta Videntur. Quapropter equidem Sic legerim rogo V πειqai Go Uθε. ἱν ἐκτελεωμεν αεθλ0υ,, ut tand0m aliquando ad finem Stius certamini perveniamus nam equidem ad finem perducere rem linquam potoro. 136 sq. Sequitur ως ,ειπων τοξον si εν in F έο ' θῆκε χαμα κλίνας κολλητρησιν ἐυ ξεύτησι σανίσσι. Non concoquo duo Sta unius Substantivi apposita nullo intors iungia inculo. Idem reeurrit S. 164.
113쪽
frustra defetigabit et At quomodo istud inde liciamus 218 sq. Calefaciunt reum et Orfricant adipe proel, Sed ne Sic quid om tendere eum OSSunt Autίνοος ὁ ετ ἐπειχε κώ λυρυμαχος θεογειθῆς, αρροὶ μννὶ στηοων αρετ lr δ' ὀσαν ob tot Groι. Annotatis: d ετ II', ὁ τε codd. lorique ut hic Sit Sensus at et inobat os Antinous. Sed poeta dicere voluit Antinous vero et Eurymaehu nondum victo Se fatebantur hiel den no Vol . V Α ἐπέχειν non SSe per Severare vel notus ille imperativus ἐπίσχες docet. Quare videndum an non potius haec Sit Sententia: Antinoia et Eurymaehu manebant etiam, a Se impetraro nondum poterant ut de conatu desisterent. Ceteri vero iam desponderant animum, totoque miSSO certamine SSederant. 21 Sq. Eumae atque bubulco egregia promittit dona UlySS0S. si sibi in proselio cum pro ei fidelem navaverint Operam. Tum Sic pergit εἰ ὁ ἄγε δη καὶ σῆμα αριφραδες αλλο τι χείζω ὁτο si ἐυ γνωτον πιστωθγητον ἐνὶ θυε Q. Hic pro E d legitis reete, ut opinor. Atque aeque illam lectionsem probo Q 832 ubi P0nelopo imaginem sororis ibi a MinerVa per Somnum miSSam Sic alloqui incipit
Plano ibi absurdum fors εἰ ὁ Idem diei 0tes de 'i 801. His verbis filium appellat lySSeS
Quamvis enim multi odisse hic εἰ V habeant, tamen unice verum est 4P quod in mullo legi vid0tur. Sed non omnium
114쪽
locorum, ubi εἰ V Si in codicibus, eadem S ratio. Sic eo, ad quem in annotatione lectorem relegatis, equidem mutare nihil ausim. Esto 302. Erisseidem se traditurum AchilleS, quoniam ita opu Sit, declarat, neque Se Vi illam retenturum.
Tum, Voce ut opinor, Ultuque minaei
Nihil hic Agamemnon0m iubet Achilles, neque eum ad aliquid faciendum adhortatur Sed provocat eum; proVocantium autem Sunt Sententia conditionaleS, velut notum illud Aristophanicum αἶο πλxὶκτρον ει μαχει. Quique graVi ira Sunt commoti plerumque Sua ipSi verba interrumpunt. Eiusmodi autem ellipsis Achilli aptissima nunc hic legitur εἰ δε pro εἰ ὁ βουλε vel εἰ δε ιιγὶ πείθει τω u λογω. ContrR P γε μην πειργὶσαι eiUS esse videtur potius, qui iram iam miSSam fecerit, atque eum, qui modo minatus Sit, blande alloqui et admonere incipiat. 245. P0S colloquium extra aedes habitum cum Eumae atque bubulco, ubi Se agnoscendum dedit illis, Ulysse rurSu intrat et priStina Sed assidit Asequuntur eum Eumaeu atque bubulcuS. Tum legimuS
EDρυμαχος ὁ Ἀρδη τόξον μετα χερσὶν ἔνωμα. Quam Verum sit quod ad versum 18 de Verbo επεχειν annotaVi, ex uno hoc Versu apparet. Si enim illic narratum eSSel: Antinou et Eurymaehus in conatu perSeverabant ', hic unUSquiSque XSpectaret Eurymaehu etiam reum manibu verSabat , et absurdum foret iam ... VerSabat ' de eo qui nunquam deSiit. Nunc cum illic legerimuS ,, AntinouSet Eurymachia nondum omiSerant conatum, Sed manebant etiam ' minime miramur lii legentes iamque denuo p0St
115쪽
brevem quietem Eurymachu manu VerSabat arcum. V De Significatione autem Vocabulorum ἐδιὶ ... ἐνωμα ne leviSSima quidem
esse potest dubitatio recurrunt enim S. 393 Phil00tius, qui ad ianua claudenda eXierat, redit atque suo assidit loco oculis in lySSem converSiS; Sequitur rida τ04oi ενωuci. 25 sqq. Eurymachum tristem quod arcum tendere monpossit metuentemque hominum rumore Sic alloquitur AntinouS
Huius admonitioni quae Sit ratio non plane porSpieio auctor St Antinou ut, cum die seStu Sit, gravi iste arcus tondendi labor mittatur iam hoc intelligo. Sed quid υχ υτως ἐ'σται DiXerat enim Eurymachus: turpi de nobis fabula serit apud posteroS. V Quo iure ei Antinoia reSpondet: non inr0s se habebit vel tu hoc intelligere debes V An quia sunt laria lui Quid his cum hominum rumoribus Recte his
verbis Eurymaehu reprehenderetur Si Sic comite allocutuSeSSet: agitedum, VOS, qui aetenta otioSi deSedistis, Surgite et instaurate certnmen, cui m0 ego quoque et Antinou accedemus gravissimi enim labore Subeundi potiti quam hanc in nos admittamus infamiam V. Hic ergo haereo, neque quomodo me eXtrieem habeo. VerSu 260 hanc prop0nitis loctionem ατα πελέκυς γε εάσομεν ἐνθάδ παντας qua certe legitime structura et huiu et Sequenti Sententiae restituitur: nam quae nunc leguntur
116쪽
balbutienti Sunt, non loquentiS. Malo tamen me Stud παντας habet Secures aut tolluntur recondunturque aut Suo loco relinquuntur Sed Sive h0 fit sive illud, omnibus fit securibus de parte aliqua tollenda et parte relinquenda cogitare poteSt
288 sqq. 0 velle periculum agere lySSe Si forte argum tendere p0ssit ubi diXit, his verbis Simulati mendici arrogantiam notat AntinouS
dicusve eo audit Nonne beneficia sua alii imputantis Sidicere: quod tibi iuni do permitto nunquam antea cuiquam dedi permisit V 00Si ergo adverbium παρος, quod si apta huj versui i-mendatione restitutum erit, ilegnnter Suum sibi Verbum in praesenti ακουει habebit adiunctum. 303 sq. Ebrium UlySSom, qui iusmodi aliquid rogare audeat, Antinous dicit, et quae mala afferre Solent nimium vinum nArrata rendo iXemplo Centauri Eurytionis, qui apud Sirith0um
117쪽
chim geni indulSiSSet, tanta turba fecerit ut importunitat motu. Lapithae gravi poena plectendam rati nure nasumque ei abscinderent, deinde ipSum lato Suo relinquerent. Soquitur
Haec inter se et eum praecedentibu ut bene cohaereant, altoro versu pro et utique recipion da Uetio aliquot codicum id hine ortum illii inter Centauro Lapithas tu bollum sed sibi primo Eurytion malorum auctor XStitit. 30 Sq. Sic pergit AntinouS
Ecquid a κε συ τοξον Molestu onim artissulii ille. 314 Sq. Reprohendit Antinoum quod tam contumeliose inhospitem invehatur Penelope, deinde hi verbi intemp0Stivum eius ridet iracundiam J ἐλπεαι, α i I ξεινος οδυσσῆος μέγα τόξυν
Nonne aliquo modo metendum ut infinitivi αξεσdia et a σε σθαι Suum sibi habeant Subiectum Nam quod nunc logitur Fελπε ci . . . Otaci δε ιι ης si ii nihil aliud Significare potest quam , putaSne te me domum esse ducturum V orta SS pro F0ικι δε legendum αυτ0ν, Cum praeSertim praeStet de mendico errabundo loquentem domum eiu non Commemorare. 362 sq. Iam affert Eumaseus arcum lyssi, sed increpant eum proci hi Verbis
Itane Vero 2 Fortasse iterum te ea nos devorabunt. V Et videte quam Sit ingratum istud τι i. .. ταχέες BreViSSimo autem
118쪽
interiessio Spatio Vs. 369 iterum τάχα reeurrit, Sed ibi elegantissim poSitum Si iam territu pro eorum mini pedem refert EumaeUS, Sed pergere eum Sic Telemaehu iubet
119쪽
Merito lectionem ζισο ua i. e. ἐπιπορευσο uti ut Eu Sinthii utar verbo reieciStiS. Sed neque εισο ure probari vobis Significatis ann0tando: Si Verbi ει diuti HS futurum, Vertatur nunc sciam experiar alium ne Scopum tangere OSSim. Neutrum tamen Verbum Sati hue quadrat, quapropter Corres P tum locum Sse SuSpicamur. V Re Vera autem corruptum eSSenon potuit melius demonStrari, quam VerSione illa, quam proponitis. Quis enim Stam probet Verborum Structuram σκοπὁ ... είσομαι αἴ κε τυχωμι Latina ea St, non Graeca. Opus autem est hic verbo, cuiu obiectum SSe poSSit σκοπον tum domum bono decurret Sententia Legendum CenSe Graisos αι ἡ alium mihi Seopum proponam, an forte tangere p0SSimV. DeipSO Verbo f. et 189 Grai σαριένγὶ μέγαν ἱστον Sibi telam posuit. Si quis autem dicit: τί σομαι σκοπον, non ita eiuSVerba accipienda Sunt, ut eum putemus manibus aliquid allaturum et manibus alicubi Xurum Sic enim et ille loqui potest qui menti sua aliquid est prop0SitUrUS.
120쪽
Lubenter credo non bubulum Sed humanum Sanguinem enaribus antin0P 0XSiluisse. Sed bonum poetam Sic Scribere potuiSA non credo. ManifeSt tenemus ineptum imitatorem, qui nihil cogitans illud vocabulum transtulerit o. 373 Sq.: φαρυγος χ' ς εσσυτ F0ῆν0ς ipso110 τ' ἰνδρ0μεοι. Hoc quoque ineptum quod ad implendum VerSum li=0ως additur quasi vero certo conSilio et de induStria menSam evertori AntinoUS. 23. Comitem suum ubi coisum vident pro ei vehementer perturbantur:
Qui SP Uerborum χρινθεντες κατα ramum e Sus An Vitionata sunt SuSpicor o propter praecedentem VerSum μνχηστῆρες κατα θωμα, ἐπεὶ 'Fιδ0ν ανδρα πισ0νrci. 55 qq. Iure caesum Antinoum agnoscit Eurymaehus, illius enim XΘmplo cetero proco omnes illa iniurias lyssis domi perpetra SSe Sed nune illarum auctor profligato parcendum HSSe ceteri UlySSem monet additque
Omnia ha00, isset Sati molesta sit verboSitas, tamen ferri intelligique l0SSunt unum Stud αρεσσάμενοι κατὰ quoi quid