Epistola critica ad amicos J. van Leeuwen et M.B. Mendes da Costa continens annotationes ad Odysseam

121쪽

sibi velit vel quomodo recte hic poni potuerit non Video. In verbo enim est notio Sati S faciendi vel damni illati compensandi Vel re Stituendi quod ad emoris. Sed id qui istoc x μον fleri potest Hoc enim Si per totum populum poniturque de ea re ad quam perficiendam Singuli cives sint adeundi. Qui autem ingentem debent poeuniam, ad illam perSolvendam quid facere κατα di uoi Solent vel cum aliqua oria Spe poSSunt Ut opinor circumcursant familiam, amissOS, OtOS ignot0S, denique totum populum ad illam corradendam. haud diSSimile mendissorum qui Stipem colligunt.

apto verbo adhaerebit, reeteque illud in praesterito sempore erit poSitum, nam ut Solvere poSSit aliqui praeeodore debui nummorum collectio Contra Sati S factioni et compensationis tantummodo mentio fieri poteSt tamquam rei, quae data neceptaque pecunia futura Sit, neque id quod iam dictum Si ulla unquam SatiSlaetio κατα δημ0ν fit. Facile tamen Verbum αρέσσασθαι huc potuit irrepere, quoniam in uno Vorbo αοεσσομεθα tamquam in compendio, in0St tota Eurymachi oratio. Partieipium autem αγειραμεν ι non legitur alibi, Sed 14 legitur prorSUS eo SenSu, quo hic puS St, additoque eodem

Participium oristi activi et alibi exstat et i 197

122쪽

Sed Vera tamen non SSe Videtur. VOS: ιν αποπροῖεὶς βάλε εστ π ει Si reStituitur SitatiSSima Structura, qua foriendi vulnerandique verba duplicem habent aequSativum alterum hominis qui oritur, alterum eiu corpori parti qu feritur. Sod hoc loco ipsa illa struetur nescio quid adet duri Sequi

94. Dum mphinomus impetu in lySSem facto a foribus eum repellere conatur, in tergum eius tanta vi Telemaehus hastam contigit ut per pectu illa Xent. Tum

Mire amon dictum Stud παντὶ μετωπω. Quod quomodo accipiamus An sic fero: haud alitor cessidit homo quam arbor lignumque cum enim puncto tempori omni ei adempta osso vita, ut Steterat ita concidit, corpore neque collapSOnoque inclinato ' At Sic qui cadunt toto Corpore humum foriunt et toto vultu V potiti quam tota fronte . Sed verisimile St pSum poetam non anXie XpendiSSe vocabulorum quibu uteretur Vim unice de VerSu implendo sollicitum. 95 sqq. Statim Sequitur Τηλεμαρος δ' Ἀπορουσε λιπων δολι οσκιον εγχος αυτ0θ ἐν Ἀμφινόμω περὶ γα 'δύ ιε ia τις χαιων

123쪽

ticula, ne iii quidquam lauic loco aptiu quam pronomon αυτον quod VOS inSeritiS ,, Victor metuit ne, dum telum X c0rpore occisi hoSti extrahat, i pS Occidatur. V Remota nunc HS oppoSitio, quae olim ineptiSSime inter vorsus I 0 98 instituebatur, et ad unum VerSum 98 rodaeta. Sed n illic quidem ferri poteSt. ιζας 4 ε ... τυψας. Contrariaene inter Seliae e Sunt Immo tam cognatae ut altera Sine altera esse nequeat. Quomodo enim cominu feriat aliquis qui nunc procul Stat nisi prius accurrat quapropter proponerem

nisi inepta viderotur tautologia ἐλάσειε τυ η ας. 101 Sqq. Eiusmodi ergo periculum ne ibi et posthae sit metuendum, ad patrem currit Telemaehu eumque Sic alloquitur

Ergone in ipsa via ιωi arma induet Telemachus Crodibile hoc in tanta festination0. at aliud quid fieri videmus: 00dem enim riuo ceteri tempore cillum lassit, nempe reversus ad

patrem sus 11 sq.) Corruptum ergo VerSum cenSeo atque Sic corrigendum αυτος H ἀμφιβαλευμαι ἐγω, δωσω δε συβωτas. Αpta enim mutes loco gravior emphaSiS Parum eleganter nunc poSi χωσι, δε συβροτὶ Statim legitur καὶ το βουκόλ' αλλα. Reditque novicius ille articulus S. 114 ως ὁ alto 'cis nutib 4δυέσθιὶν τευχε καλά. Rotinenda ista aetatis cenSeo indicia, dummodo Suo aeStimentur pretio. 1l Sqq. Stant ergo omne armati deXtra laevaque lyssis

124쪽

Haec ergo lySSe facisebat quamdiu ipse sagittas habebat. Et quid deinde, cum onSumptae Sessent omneS' SumpSitne comitibus Immo Nero arcum mepoSuit, galeam clipeumque sumpsit, iaSti rem gerere coepit Sequitur ergo ut ii ut hic Attico more poSitum dieamia pro epico Haud dubi idem metum VS. Q 49 Narratum Si quomodo arma a Melanthio clam Sint allata prociS. Sequitur 147 καὶ OH Gδυσσῆος λυτο γουνατα καὶ φίλον ὴτ0ρ,

καλλιπον ἀγκλινας του δε σκοπὸς 4 εν ἀμείνων. Quid ultima hae significant An sic fere intelligenda: apud advorsario. fuit quidam clam diligens rapessulator quam ego fui negligens euStoS quod enim ego negl0Xeram, id ille acuto observavit et in Suum usum convertit ' Si tamen ViX abeSSep0terat particula αρα. 16 sqq. Videt Eumaeus Melanthium intrantem cubiculum r0gatque lySSem:

mi μιν ἀποκτείνω, αἴ κε κρεισσων γε γενωμαι,

125쪽

Quid sit aliquom imae traii Lam vincire iuXta cum ignarissimis ignoro. Sed forta Ses totu Vei Sus 24 eiiciundus est nam inter Se certant nec manibu pedibuSque aliquem incire et oniicere in ubiculum, mimirum ut ibi maneat donec de eo decretum fuerit ' et eundem Si Spendere ' Vel Si autem 18 sqq. , ubi Servi iuSSI domini XSequuntur, nulla σανίς Ommemoratur et vineius Melanthiu Statim SuSponditur; et σι, quidem 'Fέρυσαν eum atque ibi cista 'β io D, Sed non Vinctum, verum ut vineire 90SSent.18 sqq. Ad foro cubiculi assistunt Eumaeus Philoetiusque dum arma ibi conquirit Melanthius tum

126쪽

, Vetus . Ha ego O CAUSIS totum Stud γερον natum Suspicore verbo elegantiSSime quidem poSit0, quodque magnam loco praeberet VenuStatem, Sed, quoniam StrUCturam, quum XOrnabat, corrumpere videretur, facile inutilium conieeturarum a Sam praebere poSSet et cum Semel a conieeturi praesidium poteretur, ipSa narratio Sp0nte illud γερον, quamVi ineptum esset, SubminiStrabat olim ergo Sic Scriptum SuSpigor τὶ ὁ Ἀτέργ σακ0ς ευρυ φέρεν, πεπαλαγμενον α l. 24 sqq. MinerVa, Sumpta Mentori figura, bona spe implotUlySSem eiuSque OciOS, tum in avem converSa Volat et in Superiore parte OnetaVi aSSidit Mentorem ergo iam non cum adversariis Stantem Viden procorum unuS gelata Sic odioS SUOS, Ut etiam SuperSunt, adhortatur

, VOS, qui e numero Sti SV enumerati autem eum ipso Αgelao Sunt SS. 241 Sqq. ἡ primum eoniicite tela ' VOS primum, et deinde qui VulguSne procorum At quid prodest eiusmodi consilium ut duce primum tota mittant, deinde illi quibu praesunt Moliorem certo locum reddidit, Sed non per Sanavit aberii logendo P ε πρωτοι Si senim duce tela mittoni, quid faciet vulgus otiosumne adstabit Sic corte teli parcitur. Sed larum proficitur. quidem quid hic requi-

127쪽

Quid sibi vult istud in m μι 2 An gela allocutionem audisso

31 sqq. Resistere iam lySSi eiusque comitibu non possunt proci, Sed ingen sit eorum Strages tamquam imbullis pestoriS. Hic procorum unu Supple Se lyssi ante pudos proiiei et Sic preentur

Mira defensio. Haeccine ergo praecipua procorum iniuria quod ancillas lyssis dictis factisque laedebant Xus quam 00. hoc nomine legimus reprehendi Sed quod ovos SueSque ni Sumebant vinumque effundebant hoc et Telemacho et lyssi illi in gravissima vindicta inSpirabat amorem; deinde

Omnino adverSu omne contumelioSe Se gerebant, postremo nonnulli eorum ancillarum nocte pro iniuriae fuerunt eumulo. Hueein ergo Supplici noStri Verba Spectant' Non ausim negare quamquam Sati cinepte illud Sic Significatur γυναιοκας Fειπεῖν και εξGι τάσθαλον. Ineptiu tamen etiam quod sequitur

128쪽

Risum enim OV et Vir qui pro eo cum Deilli concubitu-r0 gravi ratione ne illud faciant obtestetur. Neque Squam tota Odyssea quisquam id faciens inducitur. Sed fortasse in τινα et γυναικῖν Vitii latet aliquid, nam cetera sunt aptissima si nunqUum quidqUam domi tune Contumeliose feci dixive ' haec esse Solet oratio hominis qui ut ibi uni pareatur orat. Nam verum quidem est huiuSce loci poetam Satis pueriliter pannos epico collegiSSe Vide modo Stud τις τοιαυτά γε ,εζ0ι ubi vel una particula γε Qui nullia hic loquS, ineptum prodit imitatorem); ViX tamen quemquam hominem cogitare OSSUm tam perVerSUm, qui eum multa ponere OSSet loquenti per-SOnae conVenientia, unum hoc elegerit quod tam esset in

378 sqq. Filii precibus motu Ulysse blanda oratione Medontem fetialem aesturrentem mortemque deprecantem Xcipit, nastum i demit et tam illum quam Cantorem Phemium, qui

Ergone me mune quidem illi e periculo exemptos putant Aiunt viri 00ti lysssem iij tamquam barbarum aevum erudelemque depingi, meque ego infitior Sed in ipso proelio atque caede talem Se gerit. OS praelium eum Se OnVerSurum ad imbelle Supplices, quo modo timorem ponere USSerit, atques illum trucidaturum Vix quiSquam iXspectet. Et Si tamen Supplicem id verebantur, onXie cillo conclavi intentos

habuisSe oculo ConSentaneum St. Cum Semper inde prodeun-

129쪽

tum vidor Sibi viderentur lysSem ad Se mactandos, nam X alia parte aedium corte mali imminebat nihil. Ut ad pauca redeam VerSum 380 Spurium censeo, neque id tam propter ratione prop0Sita quam quod post illud

Nimis ingrata enim illa eiusdem verbi repetitio et lys- Sem circumSpicientem per totum conclave Si forte Super0SSet aliqui adversariorum atque in aliquo delitesceret angulo egregie illud decet quam parum aptum Sset Supplieibu iam VidimuS. 383 sqq. oculis ergo notum lustrabat conclave lySSeS, Si

VS. 384 haereo, Ῥ0Sque mihi annotaSSe miror. Ergone VOS non offendit πάντας. . πολλους mihi illud vi et ne vi quidem ferendum videtur Cum inim omnino haud facile illa inter se iungi possunt adiectiva, tum hic alterum altero repellitur reSpuiturque. Quominu Simul feruntur obstat adverbium μάλα, quod verSu Suo hanc fere praebet Sententiam: at videbat dubium non SA quin omne iacerent XanimeSV i. Se qui tun non possit πολλους nisi fingamus lyssem ab illa perScrutatione. quam Suae esturitati causa instituerit, Subito se am admirationem Stragis a Se editae conVertentem, quod absonum videtur ut irgo πολλους corruptum St, Ut Una illa ,0 voL maximo i0nfirmatur Fickii Sententia Gersus

in De peculiari illo colore, quem saepe iacit sententiae praebeat, olim dixi quas dam hinc non aliena in Stud Antiphoni P. 10 qu.

130쪽

384 9 damnantiS. Quam thiam totu loeu Sati OS ineptuS, ubi proci illi Xanimo comparantur eum piSCibUS, qui

Pisce enim, qui effusi incon in litore mari undam do siderantes, aliunt ut Opinor. Quam bSurda SSet imago,

Nam iSce ἐπὶ se αμαθοισι κεχυνται di Sper Si iacent in litore. 395 qq. Pro eorum nullum SupereSS ubi vidit lysses filium ivbo Eurycleam oeare illo uisem foribu aperti Sic grandaevam nutricem alloquitur

Hic, 90Stquam de lectionibu 0ρο et ρσεο diXjStiS, haec additis: nobis tragica et Suum 395 Sq. VerboSita graViUS otiam displisset quam metrum duriuSgulum. V Quae VeriSSimneSt prudentissimaque sententia, niSi quod rhotorissam potiuSpompam hic notandam cenSeo quam tragicam Rhetor hic Telemachus fingitur. Quid enim Peractum Si proelium, Cerin0S Victoria, nunc ille in aperti Stan foribu altera manu patrem monStran Sanguine perfuSum pro eorumque Xanimn corpora, altera nutricem nil e vocans, grandiloqua hac utitur Oratione, quae longae narrationi splendidum imponat finem , Surge, grandaeVn nutrix, quae in noStri aedibu Servarum e magiStra, atque huc seni pater te vocat . notoriea autem iSin σεμνότil po0Si pica longe arcenda est. Non Semper id viri doeti reputarunt, immo Saope ultro eam in carmina introduXe-