장음표시 사용
101쪽
Equidem hic rip00ε0ν legere malim quam ἐστ0ρεον POStquam enim Surrexerunt lySSes filiusque hoc primum est ut X con C in Vi ubi hucuSquo Sederant, arma auferant. Statim autem inde egreSSi Minerva apparet cum lumine.
44 sq. Translati armi cubitum iro Telemachum iubet pater additque
Quamnam, obSeero, hic Vim habet verbum ερε ιζω Di Xerit aliquis Xperiri velle lyssem quaenam ancilla in fide perstiterint et quae eum procis faciant. Atque hoc illo verbo ut euraque Significari potest. Sed alterum 3000dit obiectum iiii τευ σην de uiu autem fide non dubitat lyssos Absurdius autem Ait illam Simulque ancillas irritare Velle. 60. Venit ergo Penelope se cum marito assidit
transferebat Iolemaehu 00neluserat ia. Euryclon μεγαρ0ισι VS. I et μεγάρων S. 30 in plurali)68. Dum ancilla mensa S Xonerant et conclave Virorum purgant Sordibus, Sedentem illi etiam vident lySSem, quem maledictis corripiunt et Sic fac0SSere iubent
epuli Si fartu molli nunc fruor somno ' an vitii aliquid latet 281 Sqq. Ira neensus UlySS0Ait alia procacibu ancilli roSpondet et e qui nunc victum mendicari debeat, olim fuisse divitem multorumque dominum servorum. Hi hoc adiicit consilium
102쪽
ἰ 'Oδυσευ id si se γαρ Fἐλπιδος missa. Neque quid omnino haec admonitio Sibi velit video, neque quomodo cum praecedente commemoratione divitiarum, Ul-bus se olim abunda SSe lySSe dissit, colluerent.162 sq. dolo Ulyssi narrat Penelope quo inViSAS Uptias frigore Sit conata quo deprenS So tum reSiStere non posse parentibus lioque poScentibu ut aliqui pro eorum nubat. Haec ubi commemoravit tristi mulier statim addit
Obiter aspicienti mirus hic transitu Videtur ego iam non p0SSum itur nuptiaS Sta S . Sed tamen narra mihi unde Si et quo genere prognatus,' quasi Vero hae inter Se certent. Sed re ne euratiu perpenSa recte Se omnia habere et Venu-StjSSimum SS hunc lo eum apparebit. Colloquii initium fecerat Penelope ab usitata illa interr0gatione vS. 1053
Hic lySSes, neque Se indicare olen neque ficta narratione Uxorem fallere, rogat eam ne Se 0gat dolorem refrigare deSU Vita narrando quoque magis eam precibus Sui reddat pr0pitiam, ab eius incipit laudibus quibus apud omne gentes illa florent. Respondet Penelope se quidquid a natura habuerit boni iampridem amisisse iis nim S g0nflictatam miSeritSquibu animu gorpuSque frangantur. Qua ubi 00pi0Se enumeravit tum denique a Subiungit quae citavimu hoc fere SenSu: Sed mittamus tristia illa et ad prop0Situm
103쪽
φνὶμι St: Veniet aliquando tempus illud quo tu desinas. Vide quae dicta sunt ad ζ 257. Molestum autum istud τόν aut
22 Sqq. Cretensem ergo se lysse Simulat, lySSem autem Troiam proficiscentem ventis olim Cretam ablatum a se d0mi receptum. Rogat autem Penelope, decipi nolenS, ut sibi lyssem ipsum describat et vestitum comiteSque. Hic Simulatu mendicuS
odices haud pauci altero versu pro 0 habent μοι, quod etiamsi in nulli legeretur libro manuscripto, tamen hic erat legendum, quia Fo hoc loco alienum. Recte legeretur Sihi ut hoc utar eXemplo. Sermo esSet de inliquo abSentiae tempore Ulyssi fatis destinato et sic ratiocinarethi narrator hiam Vicesimv. hic lySSi annus venit e qui Creta Troiam vela dedit qui cum fatalis annus sit, o hic aderit ille. V ). At nunc Commemorat, qua re sibi obstet quominus lyssis habitum vultum tora memoria teneat. Mihi hic annus Stvicesimus e quo ille Creta abiit' prorsus idem est iam viginti Sunt anni e quo ego eum vidi . 350 sq. His verbis h0Spitem laudat Penelope
i. e. iam quintus hic annu ex quo lysse illinc abiit qui cum nondum huc advenerit suspicari debo miSerum naufragio interitSSe.
104쪽
Hic iiii dubitis laesi. assertis 268, sed illic rectiSSime sic legitur
Oυ πω τις βροτὸς αλλος ξείνων τηλεδαπων φιλιων ἐμὸν κετο δομα.
Quae Sic vertenda: 0X OSpitum procul habitantium numero nemo unquam mihi carior domum meam venit. ' Sed hic cii si praeter illum comparativum et aliud habet appositum πεπνυαένος, une Simul ferri non poSSunt, niSi aliquo inter se iungantur inculo. Utique ergo recipiendam Cen Seo lectionem φιλίων r. Credo enim uno loeum, cum a d imitati0nsem illius co 268 Scriberetur, et Vieiniae adaptaretur, j-nu elegantem VaSiSSe, Sed tamen eum SenSum, quo hicopia Sit, elici OSSe nemo unquam peregrinorum tam prudens mihique carior pro vel mihi carior hue Venit . Nam VerSionem VeStrum carior quam Sunt peregrini
363 sqq. tum hospitis pedes lavat Euryclea, hi verbi inmemoriam redit domini amissi
Quis unquam Vidit coniunctionem xi 0 n Verbo ρασθαι pendentem 2532 Sqq. In altero colloquio hospiti Penelope narrat Se, quamdiu filius parvii esset, noluisse alicui procorum nubered0mumque relinquere. Tum Sic pergit:
105쪽
Mire letum: precatur me ut e conclavi meo redeam ad patrem nimirum). V Aliam tamen interpretationem verba παλιν ἐλθέαεν non admittunt. 370 Sqq. In eodem colloquio mo haec dicit Penel0pe αλλ ὁ τοι 'ερεω, συ δ' ἐνὶ φρεσὶ βάλλε σῆσι 1 δε is , ω εισι δυσωνυμος, 'Oδυσῆ0ς
Ferendumnes illud Ἀποσχα σει abstrahendi removendi. ut Sensu 2 Sed hoc tamen mol0Stius qu0d nunc de illo certamin loquitur, tamquam de re diu iam destinata, cum tamen initi libri φ legimus hoc ei consilium tum primum Minoi vana menti indidisso. Sed faciamus illic Minervam diei 0n novam quandam rem Penelopae Subiicere, Sed Minerva monitu fieri ut Penolope nunc statim XSequatur qu0d diu iam meditata rati. tamen ne Si quidem omnis nostri loci dissidui ta removetur Nunc enim ita loquitur Penelope, quasi της toto θέσεως certus quidam die fato Xu Sit, qui cum vene ridi iam. intolliga, illa Simul nuptiarum deSSe tempus. Sed contrarium Verum St. Quare nuptia differre iam non p0ssit fuse hospiti Xp0Suit Penelope nunc Sibi hoc agendum Sse addit ut sciat cui nubere debeat. Quapropter haud inepto ali
106쪽
Si in diei potest νδ ἀγνοι)ὶσασα OU SenSu ignoto VirOc0nspecto 2 Quid ergo iam non idet Et quam durum est quamque auribu ingratum Stud βιβασα ... ἄνδρ ίγνοιν scisci. 5 sq. Dum in lecto iacet lyASe ne Somnum Capere potest, adStat ei Minerva Seque ei in proelio cum proei adfuturam confirmat. Tum addit: ὰλύ ελέτω σε καὶ πνος' ἀνιγὶ καὶ τω φυλάσσειν πάννυρον ἐγργησσοντα, κακον δ' ἀποδυσεαι, mi δρη. AnnotatiS: O rodυσεαι emerge S, Subduce te. V Neque hanc sero huius esse verbi vim infitior Sod at dormiendum quoque tibi Si mo e mali emerges ' nescio quid habui absurdi iungi hic duae res videntur inter qua nulla ratio intercedat. EXSposito fore: nunc dormi, O aderit tempuS laboris . Vide quae se futuri post imperativo diximus adci 124. 91 sqq. Dum dormit lysse lamentatur Penolope in omni conSpecto lySSe Secum cubante Sequitur
107쪽
10 sqq. Precatur a diis lysso ut sibi et Xtra ut intra aede Omen propitium mittatur
108쪽
vacuus apte possit impleri. Quid acidi potus ita ut at nunsontentia non corrumpatur Nil niSi molarum numerus. Et quem illum fuisse putemus Ni Si pSum uniu Syllabae patium brevi syllaba praecedente id diceret, e VerSu Sequente
disceremuS Nulla autem mola eiuSmodi iSSe poteSt, quin binis hominibus gregio circumagatur. Legendum ergo πλγησίον, - αρα Fεξ μυλαι δεσαν ποιμένι λαῖν aut id quod verisimilius videtur, olim Scriptum fuit
et Sequebatur sere ρχαε ' ανδρῖν, Sed irrepSit Synonymon USitntiu ποιμένι λαῖν quod praecedenti verbo exitio fuit. 115 sqq. Non Solii Ulysse fauStum illud tonitru audit, Sed etiam ancilla una quae ceteris dormientibus molendo etiam St, atquo ita men asscipit ut pro eorum protendat perniciem propinquam. Precntur ergo Iovem
In margine ad ultimum Versum notanduS, ut opinor, fuerat 232. Nam quamquam illi: νυν υστατα λωβri σαι, legitur, tamen tam similis Si utriusque versus onus ut dubium non sit quin huius loci poeta illo Iliad usu Sit idque, ut fit, minii rapte. Non enim primo mane Sed cum MnXime prandium Napientibu proci eiusmodi aliquid imprecari oportebat. Cf. irneterea VS. 115 verbum κρ)μὶ νον et Vide quae annotnVimu ad 6 4 ut 65.194 sqq. Philoetius bubulcus viso UlyAS Eumaeum rogat qui et unde ille sit, additque
109쪽
Non Noli coquo Ultimo 0rSu. duo. Quid enim Si on mors καί An quandoquidem et regem isse peregrinume0niicit tantummodo bubulcus, non ergo inde tamquam e re certa argumentum petere poteS ad aliud quid demonstrandum. Et peregrinum, quem nunc primum id it multum erra S Se Unde novit 7 208 sqq. Salutato peregrino iubulcum in memoriam reditUlySSiS, quem Sibi itidem panni annisquo obsitum fingit. Addit si id, τέθυ, κε καὶ ἐν AFίδαο 0μοισι,
304 sqq. Ctesippus pedem bovi in lySSem coniicit, quem illo ovi capitis inclinatione evitat. t viderat illam iontumeliam Telemachus, qui sic in hominem ferocem invehitur
110쪽
disserendique tempus non enim Sperari etiam posse lySsis roditum. Monet irgo Iolomaehum ut matrem iubeat quam
Qui unquam iuravit per dolore alicuiuS, praeSertim eiuSquem putent omne iam Supremum obiiSSe diem Imperitone poetae Stud ἄλγεα πατρος ἐμοῖο debetur an inepto librario 2 328 Sq. Theoelymonii vate prodigia videt inStantem perniciem Significantia proco Vero, quorum mente perturbaVit MinerVn ea latent. Ergo ab illi propter Vatiginium derisus abire properat, manere Se nolle dicen in aedibus, quibuScaedes immineant. Sequitur μνχηστῆρες ὁ αρα πάντες ἐς ἀλλa λους οράοντες
T ηλέμαχον γελάοντες ἐπὶ ξεινοι σ ἐρεθιζον, ita ut ἐπὶ ξείνοισι iungatur cum verbo ἐρεθιζειν. V in Equidem