장음표시 사용
21쪽
rem reddunt, vocem autem ipsam, quae ita Varie legitur periisse, non arguunt. Licet itaque ignoremus quaenam vox in ipso authentico reperta fuerit, hoc tamen certum plane est,unam ex his vocibus,quas
adhuc superstites codices exhibent, retinendam esse : Quis enim it exemplo rQm illustremo negaret, interiIlos clypeos, quos Roma ad exemplar coelitus delapsi Ancilis fabricavit, ipsum clypeum ad quem caeteri formati erant, interfuissea via propter eorum copiam non licuit conjicere quisnam ρχέτυπm fuerit Non permittet enim unquam divina providentia, ut vel minimum ex epistola illa mortalibus misi pereatin plane intercidat; Egregium scilicet foret princia pium fidei, quod immutare ita ne corrumpere posset adultera quaevis manus. Quamvis proinde dubium non sit unam ex illis,
cibus es autenticam, incertum tamen manet, cuinam ex illis palma
sit deferenda meo quidem judicio lectio τε φωνολκ plane est reproba, contra τύ φελονου aut ψαλον genuina. Plura siqvidenti sunt, quae conjecturam hanc plus quam conjecturam es e mihi persuadent. Non quidem pertinaciter urgebo, quod in plerisque impres is exemplaribus Φελουην aut ς λονην legerim, notum siqvidem est, omnia ferme exemplaria, quae nunc habemus, nonnisi ad decem, plus minus, codices MStos est e impressa, uti recte observat P. Siamonius Criticae suae Nov.Test cap. XVIII p.ri . Unde ridiculus si ne est Sandius, qui ut colorem sigmento suo de suppositio versu septimo, idoli.V. inducat magno apparatu innumera ferme citat exemplaria, sed omnia impressa, atque hinc merito censuram incurrit simonii l.c. licet, quod una manu demit,altera liberaliter nimis a giatur, concedens versum illum suppositum esse 9 Longe itaque fortius concluderem pro e stione ψελονου c. si auderem asi rere,hane vocem in vetustissimis Stis iisque probatis reperiri certe Erasmus accuratissimus manu scriptorum codicum scrutator, Bega, Curcelloeus, omnes fere accurati editores Nov. Test. praetulis hanc lectionem caeteris videntur, quam ego eo lubentius arribui, quo propius
sententiae atque menti Apostoli accedere ejus expositionem credidi. Patrocietari quoque haud parum videtur huic lectioni versio Syriaca,
nam nullum dubium est quin in codice ad quem illa versio adornata
22쪽
est lacta fuerit φελονου silve potiλον vox probabimus id Sectione II.
g. 18. yen magnum sane pro sententia nostra testimonium Ego quidem illis calculii meum non adjicio, qui textum ipsum ex vetustisversionibus in omnibus corrigi posse autumanti a quo errore maximi hujus seculi Critici non sunt immunes; nam sane, ria raro rectam ibneam ad curvam ess armaret, qui textum ad versionem saepius mendosam corrigeret Attamen ubi variantes sunt lectiones,ubi ambiguum quam vocem divina divina manus consacraverit, secure adversiones recurri poste certissime persuasium mihi habeo Consentit mecum hac in re Ambrosius verius Hilarius Diaconus Romanus, non Aret utensis aut Pictaviensis, uti credit Bel tarminus de Script.Eccles p. 76 edit in to Cons. Labbaei Biblioth. Tom. I. pag. - .
Cave Cartophyl. p. 6. qui Comment in Rom.V. V. I . cum Vari antes reperiret lectiones, eam amplexus est, quae cum antiqua latina versione conveniebat. Consat , inquit, hoc scilicet ita legendum esse per quosdamiatinos de steribus graecis olim tmns os codiciabim, quos incorruptos simplicitas temporum servari e serpat. Quanto, itaque vetustior quin imo accuratior Syriaca latina versone est, tanto major vis argumento nostro accedit Militat denique prolectione hac, ipse Hieronymus accuratus, siqvis unquam, critiucus,qviq; tanto animi fervore ad textum graecum provocare solet. Si, in it,veritas e t ypaerenda depluribus,cur non adgraec. origine rever-ἔentes, ea, qua Pela vitiosis interporibu male reddim, vel apraesumtoribuου imperitis emendat perversiuae, velut librariis dormitantibuου, aut additasunt, aut mutata, corrigimin. r. fiat. in In IV Evangel ad Damas. Hic inquam cui vera lectio adeo cura fuit, in quaestione secunda ad Damasum Tom III. p.3s edit Basileensis, cpmλ legit. Nec Hieronymus tantum sed chrysostomus,Oecumenius,qVinimo omnes patres Graeci, qui huius vocis meminerunt. Loca infra i tabimus. Puto itaque ex dictis clarum es e lectionem φελόνου aut si itιλονου esse approbandam nam quaenam ex his alteri praeferendast nulla conjectura assequi post im. Dicis undet igitur P bovi
vo in non paucis exemplaribus Respondeo cum Origine Tom. XV.
23쪽
locus dandus,putarem hunc errorem in quosdam codices librariorum Latinorum culpa irrepsisse. motum siquidem est hunc morem obtinuisse in Ecclesia antiqua latina ut describerent N. T. ita,ut ex altera parte exhiberetur Graecus textus, altera vero paginae facies latiis nam sisteret versionem. Provoco enim ad exemplaria codicum MStorum vetustissimorum Cantabrigense, ejus altera pars habetur
in Bibliotheca Regia Paris item ad simile plane Bibliothecae Benedi- dictinorum. Vid. r, Simon Critique du N. T. C. XXX. Cum itaque antiqua versio latina pmλονην per paenulam verterit, quid quaeso erat facilius, quam ut scriptor Graeci textus, altero oculo ad latiis nam versionem respiciens juxta eam graecum textum corrumperet,&literas . ων transponeret 8 Non videbitur hoc mirum illi, qui
novit quam misere codices tempore praeprimis Hieronymi fuerint depravati, non solum ex oscitantia librariorum, sed & eorundem malitia, uti saepiusin tragice satis ea de re conqueritur Hieronymus,
maxime in praefat. ad IV. Evang. ad Damasium, quin imo testantii
hoc adhuc vetusta illa superius allegata exemplaria, quae adeo corrupta sunt, ut ipse Bega in Epist ad Acad. Cantabrig. codicem illum publicari vetuerit, ad evitandum scandalum. confetiam epistolam Colomesii ad Iustellum,quae addita est Vossit Appendici ad Pompon. Melan. Cum itaque tot tanti quo modis tum corruptus esset fons, quidni facile hic levissimus error in quaedam Templaria irrepere potuisset, praeprimis cum eundem non tam malitiae, quam negligentiae atque oscitantiae scriptorum, qVi non qpodinpeniunt; sed quod inie ligoni,scribunt. jugia Hieronymum epist. 8 ad Lucin T. I. Opp. tribuendum credam. Sed conjecturae hae sunt. F. III. Ad certiora progressiari, de origine Vocum harum ψαλογου λουου ut o νολου pauca brevissimis annotabimus. de iis enim praesertim in sectione hac conjunctim agemus Non autem hic idem sentiunt philologi Sunt, qui eas ab Hebraeo originem trahere autumant, inter quos cst Heinsius, qui in Exercitationibus suis r sacris
24쪽
γλονην, ut a divi Adeducatur undeta 'cri 2Jab occultis cicioreyra infriὀuntur Acciperemus ista libenter dummodo de veritate hujus conjecturae persuasi essemus, probandum siquidem adhuc incumbit Heliasio, ita sacrum codicem unquam appellatum fuisse,nam
sane vix hac in re fidem habeo viro, cujus alias autoritas magno 1 pretio mihi est. Nec Hieronymum eam derivationem in animo habuisse probabile mihi videtur, nisi dicere velis, cum aperte hic hallucinatum ess si enim φαιλο- ab occultando deducitur, quo quaei iure vestimentum posset significari quod sane non occultatur,cum tarmen hanc significationem&Svidas QEtymologieum magnumi, voci huic tribuant cons dicenda g. 18 Secri II. sed plures adhuc
re non in autoritatis Critici originem omnium harum vocum Latinorum paenula deducunt Cui sententiae, uti fere omnes philologi, ita etiam ipse Grotius suffragatur Commentario suo super
posterioris ad Tom Epist. Cap. IV. ita scribens: Vox Graeca factIecte Latina, H jam olim, cum e Rhetor Comicu Holomaeorum temporabis ea si usu σ Addam alium adhuc magni nominis homi nem, Begam stit qui itidem in comment. super eund locuna e Latio vocis originem derivat Ast haec sententia mihi minus arridet Causia est quod vix probabile videatur Graeciam, qua vestitum it dum Paenulae Romanis dedit, non simul nomen, quo illud vestimen. tum appellarem iis tradidisse, quidni Latini pallii illud genus eo tum appellarent lingua, quibus ipsum hoc vestimentum debebant 3 Quaenam nobis Gallia suppeditavit vestimentorum genera antea nobis ignota quaenam India aut Italia' quorum nomina non simul nostra civitate donata sint Exemplis quotidianis hoc satis superq; et constat, ut in re plane aperta ulteriori probationu opus non sit. Paenul; a Lacedaemoniis inventa primum est, teste Tertuli in Apo Iogetici, Ne inquit, vel eme volup ta impussica fleret, non uti Claudius Salmatus in notis ad Spartanum legit, cessaret Vide La-άςrdamloco mox citando. Iris LMed Umior in Iuris
25쪽
cogit. runt. Item Nonius, citante Ludovico de lacerda in Tera rubiani Apol Cap. VI p. 7 et, paenula effusis , quam Iupra tumcam accmmus a Laconibus reperta est, ne frigore contingerentur, Hunc postea morem Graecia, ut siplura alia Romam transmisit ,
quod conjicere licet ex Tito Lamprididio in Commodo Antonino qui ita scribit Conim co1 eludinem paenuiatos jussit stertarores noπrogatos admunus venire, Pod fineribus solebat, ipse inpudis vestimetet ris ras dens Similem locum suppedita nobis Dio Libro LVII. Ludis, cum plueret, nussit e penuia indutin effecit, ne quis etiam at in vestem inconcessamusurparet. Non deforent mihi plura hac de antiquitatis testimonia si ea cumulare animus esset. Nec obstat nobis I cus Suidae, ubi φαινολην ui κακὸν τολην appellat, nam Romana , dicitur haec vestis non origine sed usu, non quod Mimae inventa, sed quod ejus usiis Romae frequens fuerit. Absurdum igitur mihi videatur, vestimenti genus Romanos a Graecis accepisse,in deinde nomen illi indidisse, imo ulterius Graecos nomen illud a Latinis mutuatos es , quo appellarent vestimenti genus inter ipsos natum atque inventum. Quae caias se etiam movere Doetissi de re literaria optime meritum Salma fium, ut in Commentario in Augustae historiae scriptores ita pro nobis scribat e ελονην recentiores Graeci im)is vetusiores dixerunt, qua Latinispanaiae Ze detortum esse ex peυνόλε transpositis eisment quidam arbitrantu ,sinonim ect φι λονης, inde φελουης turicaegen- Cretensium esse vocem notatum inveni apiat schium sacpιοιουτους ελλονας Κρῆτες χῆῶνα φελλονην καλοῦσιν, Apertum hic habemus Husychii locum, ubi φελανην Graecam Vocem dicit. Cui sententiae etiam suffragatur Nobilissimusin.Barth.Ba tholinm in tractatus depaenuiapars Nec minus peccant, in Vit,
Graeam esse argumento pod ποιώ ς νεο ολον dum r. 'tu quoque citante Euripidis Scholiam inires menti apud Sapphonem exstet:
26쪽
Mνολαν. ν siqvω eris eam Latio infercire petit, risum eruditis movere, paenulam dicat quasi pueri nudam. Et quid multis 3 unu nobis sussiciat testis Athenatu, qri Lib. m. Onomastic nega
esse vocem Latinam. g. IV. Nec minus injurii in vocem nostram cpeυλον urive φανολην sunt, qui eam substantivam esse autumant, non quidem negamus substantive hanc vocem usurpatam esse, sic enim & omnibus philologis,&ipsi huic loco z.Tim. IV. II. ubi etiam substantive ponitur contradiceremus, sed hoc tantum contendimus, idem fatum experte esse hanc voce, quod pluriniae aliae apud Graeco; habuerunt,nempe ut ex adjcistivis in nomina substantiva degenerarent. Non infrequens hoc in lingva Graeca esse ostendit vocabulum πυρλος , quod primo
batur, possent addi plura alia exempla, quae brevitatis studio praeterimus. Audiatur modo D n. Salmasius, qui in Commentario in Aug. Historia Scriptores νολης dicitur, inquit, nunquam ιυνόλη,
navi id Graecum non esset, ο φου λης AlcmVum τύχῆωνο , ψαι ,ολη χιθὼν translucens spestucida tunica, quodpostea insubstanti- m transiit, ei absolute diσum est ὀ petiyολης pro zo genere estis
e . Videatur ipse Sed salinasii d ψιμνολη sermo est, cuius o-higinem in φαύ νεβ ολον derivans vix dubium cuiqvam relinquit, an hoc nomen adjectivum sit, nec ne Sed aliter se res habet cum H sive pMλον ubi cuiquam forsan nasci posset dubium, num etiam hoc adjectivi sit, an vero ut ejus origo diversa ab illa nati νολου, sic hae binae voces in eo quoque distingvantur, quod haec substantiva illa vero adjectiva fit. Nostris desideratur . κυσι apertum plane credimus atque irrefragabile pε Ἀονην derivari L et ψελλὼ pergamo, ut ita dicatur φεῖλονης χῆώ,
vestis sive tunica pollicea. De pMλόνου autem voce, tricata mavis res est. Reperimus quidem vocem aliquam , φελλω fere synonymam nempe φλοιο , a qua primo intuitu non absurde de duci vocem po&λόνου videtur Attamen ingςnue fateor derivationem hanc plaM esse inusitatam, nam vir g nivix quidem in omnibus
27쪽
bus Lexicis talem derivationem reperies, ubi binis prioribus consenis thematis e. r. hic φ interseratur diphthongus sequens, ο in mutetur Corruptam hinc mallem, quam derivatam α ποολοίου hanc vocem dicere, integrum interea cuivis relinquens aliunde hanc vocem derivandi, dummodo talem derivationem faciant, qua significationi vocis ipsius non repugnet. Hoc interea manet in 'dubium, a quocunque demum deducantur themate hae voces, eas este adjectivas, quod terminatio & continuus earum usius Omprobant. g. V. Statum hujus vocis postquam consideravimus, pauca quoqVς de ejus genere notanda erunt a Certum itaque est extra Omnς dubitationem positum, esse generis masculini, pro qua sententianu litant omnia hactenus visa exemplaria Novi Testamenti, in nullo
enim unquam vidi τὸν piλόνην sive φελουην, sed in omnibus τον φαουλον cp;λο-.Comprobat hoc saniorum philolog.fere omninconsensus Non me latet dari in profanis scriptoribus quaedam ex
empla contraria .gr apud Rhintonem, Hesychium in Elymolo
gico magno, sed eum ipsum autographum eorum nobis visium non sit, quare statim concluderemus illos hac in re diversos fuisse a caeteris hujus lingvae peritis Z unde magis oscitantiae Typographorum, qVam ignorantia: authorum vitium illud imputandum est, quod sati superque evicere passim philologi , ut si hanc rem prolixe mihi hic tractandam sumerem, post Homerum Iliada scriberem. Audiamus supra laudatum Salmasium, qui citato in loco ita hac de redisserit: Semper o po&λο- dicitur, nunquam imperaλο- , nam id graecum non esset de mox apudRbinibonem legendum e εχουσα, κωνον φοι- νολην non κοαναν utperperam habetur apud Heschium c Potacem,s in E mstlogico magno ην spera νολυ δυσα st, mal hodie legitur ibi ηορι-ολων, foemininum a peυνολης non I sp νολη, sed φανολὶς ut β πινολὶ αυως, Sapphoni. Mem etiam perplacet Doctissimo nostro Bartholo Bartholino in tractatu de paenula pag. 6. Et sane ex ordinarium hoc esset exemplum, vocem substantivam cuti ab adversariis quibusdam es creditur Graecam in ης terminatam ,
28쪽
aut etiam adjectivam , icit tantum, cum sit generis communis γesse foeminini, quod Grammaticis pariter a Philologis ridiculum foret.Unde sane non leviter errant, qui in nominativo proseυλο νης autetit eυνολης lagunt φ λονη, nam id primo judice Salmasio,
graecum non esset, secundo aliis erroribus ansam daret, ut hanc, cem non pro adsectiva sed substantiva haberem, cum adjectivum in, terminatum graeca lingva ignoret, quin imo genus immutarem,&stemininam facerem vocem quae masculina est, cum in 11 desinentia substantiva foeminina sint. Malo itaque hunc errorem, quem tamen non solum apud Beetam, sedin nostrum Calovium in Biblii; magnis illustratis deprehendi, oscitantia magis Typographorum tribuere, quam id tantis viris vitio vertere. Haec omnia quae hacteis nus dict sunt,tantum eum in finem assurre placuit , ne prorsus ignari de qualitatibus vocis nostrae simus, sed his jam breviter expeditis nos ad ipsam vocis explicationem vertimus . Sit ergo
ubi diversae explicationes hujus Vocis exponuntur, versiones Bibliorum, io Sententiae Commentatorum, quae in tria genera dividi possunt, x eorum qui putant hic designari vestimenti genus, ubi iterum alii iaciunt pro vestitu ad arcendam pluviam aptato, sive paenula Romanorm , alii pro toga comsulari, qua Pater Pauli donatus sit, an pro pallio Episcopali sive cucullo et Eorum, qui vocem hanc explicant per thecam, qua recondebantur libri 3 Eorum, qui librum aliquem καὶ ἐξοχην dictum, siva Vetus est hic designari volunt, quae sententia θ
probabiliter as eritur 4 uestimoniis quibusdania
29쪽
N versionibus hujus vocis non tantam diversitatem ac in lectionibus notavi inus, siquidum plerique vocem hanc a Paenula Rom. ori-tindam rati, vertere per pallium sive paenulam, hinc etiam in omnibus versionibus Germanicis, certe iis, quae opera Lutheri prodiere,
mihique visae sunt legςs et Uraniel in Belgicis Bibliis deurneis, 'rantes sed additur in margine sommige versam aer dore en osse om Boo en in te leuen. Resenius noster in versione Danica reddidit Eandre-Amortes addens in margine sidet Strin.
Vulgata versio ubique reddit .cnulam, cui sis vestigia r mens Gallica legit: mantesine. Ast versi Syriaca , quae praeprimis sententiae nostrae favet, pQ in eaposuit porta
Versionibus recitatis, ad Commentatores super locum nostrum,2.Timoth. IV.IJ. ordo nos vocat, quidem prima cla si e recensebimus eorum sententiam, qui φελονην Δος ο ν λην confundenates utramque exponuntd tuo vostium genere, cujus non infrequens mentio fit apud profanos, Graecos pariter ac Latinos Auctores Sci licet erat haec vestis, quam paenulam Latini, Graeci petiyiam appellabant, pallii genus cxx texis super injectum vestimentis. Non hi e
prolixi erimus in describςnda ςju forma, nec eam litem nostram sectem iri, an laxa faerit&smuoia, an ita confecta, ut cor Tacte presserat, hac omnia ad Philologorum remittimiis hi,
duci potuerit, quod colligimus ecillo pomm .es ' Iamin captu induce vel nosias in plura defosma jus paenulti legere desiderat, adapsupra laudatum
30쪽
Erat alitem duplex hujus paenula usus, primus atque maxime frequens apud Graeco Spariter ac Romanos fuit, ut ea uterentur ad arcendam pluviam, atque hinc vix iter unquam ingrediebantur nisi hac veste tecti, quae utpote ex corio confecta depellendis pluviis imprimis apta erat, quo etiam respiciens Martialis in Epigrammate,cujus Lemma aen laicoclea , viatori auctor est ne unquam hanc omittat iter facturus: Ingrediare viam caelo Me inque sereno Adsubitas nunqvam scortea est aqv-Atque is usus paenularum longo tempore obtinuit, unde illud Abae apud Macrobium suintilianum lib. VI. . . responcienti atrico paenulam rogant , non pluit, minim=r eges, si plueret irae ter r. Linde facile videtur, usium paenulae tunc temporis nullum fuisse alium, nisi ut in itineribus se a pluviis defenderent, quod etiam videre licet ex Cicerone, at Atticum XIII. Epis 3; con Quinti Instit. Orat.
VI. Senecam Epist LXXXVII. Sed Quid multis' audianius sae
sipudoris esse crediderim, ut nego antiqvica cie , qua nobis in hisce
ebis praeit,suo a udare litiuegenio σc. Cui plura de hoc usu paenulae legere volupe est, consula Lampri tum in spero. Et post aM-th res supra citatos, Commentatorus scre omnes in Tertulliani Apol C. VI. loca mox citanda, ut&Omnes illos, qvi de vestitu veterum quaedam consignarunt. Nobis luc multum extra oleas vagati nec lubet nec licet.
F. IV.Fuit autem Malitis huius paenulae usius,qui notantibus philologis Mantiquitatis Studiosis, non multum ante Alexandri Severi tempora receptus est, hic enim ut auctor est Emilius Lampridius constituit, ut senes paenulis intra urbem frigoris causa uterentur. Atque ita vestimentum, quod antea ad sola itinera erat adstrictum, intra urbis pomoeria ad arcendum frigus accommodari cepit , obtinuit hic