장음표시 사용
81쪽
Quod vero alii subdunt, vocationem suam a Deo non fuisse, non est eis facile concedendum. Audiatiae doctor angelicus qui haec habet is titi, γέ ad religionem
accedis, non Potest esse disium , an μοροsitum de imgressu religionis in o de ejus exortum sit a Θiritu Dei, mitis est ducere homunem in terram rectam se Ast opera Dei, inquies, sunt persecta, non ille, sicut homo mutationi obnoxius est; quomodo, quaeso a Deo ille Oeatus, et electus, qui post aliquod temporis intervallum da suscepto vitae curriculo se poenitet, ac dolet pAst, obsecro, quis magis a Dco electus, quam Saul, quis magis vocatus, quam Iudas' Ast ambo retrocesserunt, ambo iniquis se inquinavere criminibus, ambo mala , imo pessima morte dies suos compleverunt. Audiatur
orsus S. Thomas, qui 2 haec habet , , Non ρropter
hoc Ostenditu non esse a Deo, quod aliqui retrocedunt. Nan enim omne, quod a Deo est, est corrumibile , alioquin creaturae corrutibiles non essent a Deo, ut manichei dicunt, neque etiam aliqui, qui ha ne a Deo gratiam, Possent amittere, quod est haereti m. Ex hac angelici doctrina luce clarius insertur aliud esse gratiam vocationis, aliud gratiam Persevcrantiae in eadem. Potest equidem esse Prior sine altera, non jam .evi' Dei, cujus Persecta sunt opera, quique dat omnibus velle, et perficere, sed culpa hominis, qui vocationis gratia abutitur ad ruinam. Non sine itaque causa elamat apostolus. ,, Unusquisque in qua vocaliane ι Ocatus eSt,Permaneau 3ὶ.Sm itum nolite extinguere 4 . Sic nulli eStis, mi cum Flauia coemrilis, carne conmmemiruZ b is
82쪽
At volo ego esse in hac parte indulgentior. Admitto itaque illis a principio necessariam defuisse Vocationem ideoque fortuito, per impetum, mr lenitatem animi, ob aliquem humanum respectum solemnem emisisse Pro- sessionem . Quid inde P Salubriusne erit consilium e claustro discedere, et presbytcri saecularis munere, on
Horret profecto animus, cum serio Perpendo summum illud, ac persectissimum Vitae genus, quini Paulus in suis epistolis, ecclosia in suis sanctionibus, patres in suis scriptis universim a sacerdotibus exigunt, , si omnibus, inquit vostolus, exhibeamus nosmeipsos simi Dei ministros in multa milentia , in tribulationibus, in jejumniis , in castitate . . . in lovganimitate, in charitate non μια ). Maledicimur , et benedicimus, Persecuti nemPatimur, et sustinemus, blasPhemamur, et obsecramias T).Luialassores mei estote, siciat et ego sum Christi 3). Ego emim non solum alligari, sed et mori Paratus sum m Pter nomen Iesu Christi 4). Ego aretem libentissimei endam, s eri erdar ρro animabus vestris 5l ,,. Ex his ad Timotheum, ad Titum, aliisque scripturae locis, a quibus citandis i brevitatis causa supersedeo , optime insertur, sacerdotis cujuslibet vitam exercitio virtutum, exemplo bonorum operum, Zelo animarum talem esse debere, qualis requiritur, ut dici possit, et queat persecta spersectione utique insea eam, ad quam tonentur episcopi velfallam quae ad persectionem toto conatu aspiret, atque contendat. Hinc celebre illud effiatum Isidoriri eum inter sacerdotem. et quemlibet vim robum interesse debet, 'quantum inter coeliam, et terram 6
83쪽
Si ergo talis, et tanta inest saceri ti cuilibet etiam saeculari persectionem assequendi obligatio, quanto maiori conatu ad eam adipiscendam incumbere Exreligiosum oportet vi solemnis professionis ' Recolantur superius dicta cap. V. Neque existimet unquam Exreligiosus ab hoc praeciso onere se subtrahi posse vi apostolicae dispensationis. Haec siquidem a monasticis exercitationibus illum eximit, non autem ab illo persectiori vitae genere ducendo, quod solemni professioni inhaerere certissimum est. Hinc clausula illa in omnibus rescriptis aPPosita , , salsea votorum substaritia , , Εxreligiosus itaque, si res bcne consideretur, dum cucullam deposuit non modo e suis oneribus non se Oxpedivit, sed imo majoribus se implicavit. Excussit, non inficior , iugum regularis observantiae, obedientiam regniaribus superioribus debitam declinavit, libertatem quamdam, quae non est equidem libertas filiorum Dei, adoptus est, sed heu miser quanti libertatem hanc emere debuitl Duplici duplici, intelligat ipse aliquando, adstristus est obligatione ad persectionem tendendi et qua religiosus est, et qua P esbyter saecularis. Vi prioris obligationis debet in medio mundi vivere, et mundi voluptatos aspernari, debet gustare dulcia, naque horum assici delectatione , debet honores pro nihilo habere, labores appetere, no
vissimum locum tenere, altiores gradus cedere, ac uno 'verbo in omnibus se exercere virtutibus, alioquin votorum observantia perectitatur. Vi posterioris persectionis debet, ut lux, omnibus splendescere, sicut ignis, omnes calefacere, sicut sal, omnium condire mentes, sicut SPeculator, domui Dei praesse, ab eaque malarum bestiarum incursu* arcere, sicut pastor, commissum sibi gre-
84쪽
PAny RECLIDA Trgem non solum alare, sed optimis quibusque pabulis
reficere, sicut medicus, omnibus mederi, prout aegritudo exigit cujuscumque. Εhu quot maiores sibi assumpsit Eueligiosus obligationes relate ad Proximum suum, quibus olim non adstringebaturi Cum enim multa onera, eaque arctissima, imo angelicis humeris formidenda sint de essentia status presbyteri saecularis, a quibus regularis vel omnino, vel in Parte liberatur, cumque vice- versa alia sint, ut vidimus, de ossentia status religiosi, quas Presbyteros saeculares non ita strictim assiciunt, Exreligiosus audax humeros nimis latos ostendit, ac impavidus subire non timet utrumque, sive onerum, sive obligationum genus, quod seorsim sumptum cuicumque Praeclaro, atque ingenuo viro formidinem non exiguam ingereret. Et ubi subire non timet 8 Non timet in medio saeculi, ubi quidquid est nihil aliud est, nisi concupiscentia carnis, concupiscentia oculorum, superbia
vitae . Non timet, ubi media desunt bene vivendi, quae in claustro aderant, non timet ubi tot se offerunt occasiones quotidie labendi, quae in claustro declinantur. Quid reponis, Exreligiose frater, ad haec' Inquies fortasse cum apostolo ri Omnia Possum in eo , qui me confortae 2) Sed nescis Deum superbis resistere, humilibus solum concedere gratiam 2 3) , , Nescis illum dumtaxat posse bene hanc gratiam sperare, qui ad quaedam munia sacerdotalia peragenda vocatur a Deo tanquam Aaron 8 Nescis denique, qui amat periculum, in illo perirer 43 Dein si omnia potes in eo, qui te consertat, quomodo in ejusdem nomine non poteris sustinere et monasticam disciplinam, et regularem obse Ioan. 2.16. 2ὶ 4id Phil. 4. 15. 5 Iamb. 4. 6. 4ὶ Meles. 5. 27.
85쪽
vantiam' Ast utraque, respondes, a meo genio aliena rest. Et erit genio tuo consormis illa non vulgaris duplicis genoris persectio, de qua hactenus locutus sum Z Paradoxon hoc mihi videtur. Melius dixerim, genio tuo cia
fraenam libertatem conformiorem esse. .
sod ita plane sit vos. Da mihi Eucligiosum, qui spiritu Dei plenus sit, qui cupiat esse anathema Proseatribus suis, qui omnia arbitretur, ut stercora, ut Christum lucrifaciat, et hic, si ad religionem non fuerit vo Catus, maneat in saeculo. Sed quis est hic, et laudabimus sum p Sermo istis nimis durus fortasse videbitilis imajori adhuc utar indulgentia. Da mihi Exreligiosum sobrium, iustum, pium , sanctae Paupertatis amantent, et Zelo animarum ardentem, qui Partes boni, probi paepresbyteri, boni, probique religiosi una simul conjunetas in saeculo adimpleat, ct hic quoque, si adsit praedicta causa, in sacculo maneat. Sed ex his quoque quam exigures numerusi Quid orgo concludendum p Quale vobis, o Exreligiosi, suggerendum consilium' Fugientes ejus quae in mundo est concupiscentiae corruptionem si revertimini in solitudinem 2) revortimini in tentoria vestra 3ὶ et magis satagite , ut per bona opera certam Vestram vocationem, et electionem faciatis 4 . S. VI.
QUID DE DIFFICULTATE RURSUS SE CLAUSTRALIBUS LEGIBUS SUBJICENDI.
Ubi huiusmodi dissicultas adducitur Pro causa, qua quis se existimavit exemptum a religione sua rursus 3ὶ 2. Petri l. 19. 2ὶ Num. l4. S. S) Devi. 5.50. 4ὶ 2. Petri l. 19.
86쪽
cimplectenda. risu potius, quam rationibus esset respondendum. . Expoliavi me . tunica mea quomodo induar illap. inquit non nemo. . Post tot annorum, lapsum quomodo rursus et asperam in lucre Vestem, et pedibus denudatis incedere, et somnum excutere, et surgere ante lucem, et verbis, et cibis, et potibus uti Parcius, quo modo, uno verbo claustralibus legibus me rursus potero
aptare P En quomodo huic occurrit dissicultati D.i Augu stimis, sed da mihi hominem, in quo spiritus, vocatio'nis adhuc perseveret , et sentiet, quod Augustinus ait, si autem frigido loquor, nescit, quid Augustinus loquituri
Omnia saeva, et immania, Prorsus facilia, et pro e nu H escit amor. . . Quam facile toleratur quaelibet a Mersitas te oratis, ut aeterna mena vitetur, et aeterna requies , Naretiar I Non immerito ille mas electionis cum ingenti laetitia disti: non sunt condignae passicines jitis te oris ad suttiram gloriam, cHae revelabitur in nobis.. Ecce tinde illud jugum suave eSt, et sarcina leris, et si angustia est mucis eligentibus, facilis tamen omniabus diligeretibus. Dixit ρsalmista; ρ ρter merba labiorum tu iam ego custodisi inas duras se Et alibi 2 quid sit
explicat . illa sarcina immanis, quae tam premit Eucligiosos M. Haec sarcina, inquit non eSt mn s ρωδε- rati, sed .ala Molatiari. Habent enim et aues Pennarum suarum sarcinas. Portant illas , et Portantur. Portantiatis in terra , mrtantur ab illis in caelo. Si tu misericordiam metis ρraebere auri Praesertim aeState, et dicas, miseram: istam aviculam omerant Pennas, et tu detrahas ctuus hoc, in terra remanebit, cui subumire moluisti , , Similia habet D. Bernardus 3) ad monachos , , . si mis l) Sema. s. de verb. Dom. M Serm. 24. de verb. Dom. I Ep. 54s.
87쪽
vitare quo citius , eo facilius curristar, et Doe MDatoris
onus, quo crescit a lius, eo Portabilius. Nomne etaoiculas te, at , mel onerat Pennarum, Me Plumarum numerositres φsa p Tolle eas, et reliquum camus suom ere fertur ad ima. Sic disci ina Christi, sic sua jugum , sic onus Ieses , quo demnimus , - Primimuri 'Si, quia Portat Potius , quam Portatur M. Concluderet ergo D. Ambrosius si sermonem suum de Elia et ieiunio ad Εxreligiosos nostros convertere deberet 2)Susci te jugiam Christi. Nolite timere quia jugum est, sestinate, quia Doe est. Non conterit colla, sed honestae. Quid dubiaeiri quid Proerastinatis8 Non alligat cemicem vinculis , sed mensem gratia cinulat. Non necessitatem Constringit, sed voluntatem boni operis dirigis. Sed videat qui talia objiciti expoliavi me tunica mea , quomodo induar illa' Videat, inquam , ne spiritus vocationis declinaverit, ac pertransiverit. Si ita foret, audiat quaeso D. Bernardum talia ad Robertum nepotem suum scribentem 3 Scio quia delicatus es, et quod his assuetus modo duriora non mssis; 3ed quid
i facere ροtes , ut Possis ' Quaeris quomodo' Surge ,
Praecingere , tolle otium , exere vires, mo- brachia , Co losas ex ica manus . exercitare in aliquo, et statim Senties solia te ametere, quae famem testant, non saracea demulceant. Reddet quime svores rebias exercitium, quos tulit inertia. Multa quae res uis Otiosus, ρωι la rem sumes cum desiderio. Siqiadem otium Paris fastidium , exercittam famem. Fames autem miro modo
dulcia reddit, quae fastidium facie insi da. Olus, saba,
PulleS, Pariisque cibarius cum aqua quisscensi qui emsustidio sunt, sed exercitato magnae videntur deliciae. ) Cap. 22. 2ὶ Epist. l.
88쪽
Iam sorte tumicis dismetus exhorres rumium eas, tam ρ Uter hiemis frigus, quam Pro ter aenatis ardorem. Sed -nquam legisti: qui timet Pruinam veniet surreum vix J milias times , et jejunia , mahurumque Dia/rem. Sed haec Ditia sunt meditanti flammas Perminas. Recordatio deinde tenebrarum exteriorum facit non horrere solitudinem. Si suturam cogitas de verbis otiosis discussionem, non malis disylicebit silentium. Flestis aeteravis , et stridor ille dentium ante Oculos cordis reductus ρares tibi reddet mattam , et culcitram Surge, miles Christi, surge, excutere de Pulvere, reuertere ad ρraelium, unde fugisti fortius mst fugam maeliaturus, gloriosius triti haturus. Habet quidem Chri-εtus -ltos milites, qui fortissime comerunt, Steteruris, vicerunt; Paucos autem, qui de fuga ccinuersi rursus Sepericulo ingesserint, quod declinaverant , rursus sugurint hostes, quos fugiebant. Et quia omne rarum Pretiosum, gaudeo te de illis msse esse, qud quanto
rariores, tanto amarebint gloriosiores. Alias autem, si multum timidus es, cur mel times, ubi non est timor, non autem times, ubi magis est timendiam 8 . . . . Exm giscere, sume arma , et suge ad commilitones tuos, quos
fugiens deserueras, et qui te ab eis disj nxerat, φωte denuo jungat timor. Quid armorum refugis Pondus,
et averitatem, delicate miles 8 Adoersarias instans, et circumuolantia vicula facient ci eum non esse oneri, loricam non sentiri, mel galeam. Et quidem subito m cedenti de umbra ad solem , de otio ad laborem grape Cernitur Omne quod incipit. Sed ρostquam ab his desuescere , et qd illa se Paralis er assuescere coePerit, usustollit di cultatem , inuenitque facile esse, quod i OS-
89쪽
M PARR : NEC INI A sibile ante mlauit. Solone etiam fortissimi milites, audita
CCina, ante congressum trmidare. At tibi ad ρraelium mentum fuerit, s es mictoriae , et timor, ne vincantur,
reddit intrepidos. Quid mero tu trem si quom fragminiananimitas armatorum circumoeniat, cui angeli assistens a latere, quem dux belli mistus praeibit suos animans ad mictoriam, et dicens. considite; ego mici uncium: si Deus Pro nobis, is contra nos Securus Potes Pugnare, ubi securus es de victoria. O vero tuta Pro Christo, et cum Grius ρrgria , in qua nec vulneratus , nec Prouratus, nec conculcatus, nec millies , si fleri Posset, occisus fraudaberis a victoria: tantiam ne fugiasci sola causa , qua Perdere Possis victoriam, fuga est. Fugiendo Potes illam amittere, moriendo non Potes, et beatus, si plaguando moriaris , quia mortuus mox rouaberis. Vae autem tibi, si ieclinando Pugnam Perdis simiat et mictoriam, et coroniam D. Hactenus S. Bernardus, qui cum tam bene, tam praeclare sit locutus , vel aliquid superaddere non solum inutile, sed etiam tinne
QUID DE SENESCENΤIBUS Prodeat ultimo D. Ioannos Crysostomus, cuius Vc tia ad Teodori im monachum directa claustralem quem- Cumque in saeculo degentem , quamvis ait senium jam
aPPropinquantem debent commovere ) , , . Si fletus
Posset et gemitus Per litteras nuntiari, redundantia Dcrymis , atque susPiriis profecto ad te scriρta misis- Sem. Equidem fleo , non quod Paternarum rerum sollicitudinem geras , sed quod ex fraterno te deleveris nu-
Chrys. ad Theodorum. Dissiligoo by Corale
90쪽
ntem, γω negligendo calcaoeris quidquid arae de pectore Christ sm videras . aia lineo in 'esco , sita uri n. P et crucior , ραν ter ista formido, et non immerico ; ut enim non Objici ur desertio militias u . militanti Quia is , qtii
εemel esse eomerit miles ἐ cumi deseruisse detegitur , Poena dignus ultima judicatur. Non est graue, T Odore charissime, cadere luctantem, sed jacere dejectiam, non est Perniciosum in Praelicti utimaerari, Se P triis es a Flum des erassiones curandi medelam ulceri denegare. Deverare semel lusum nitul alitici est dicere, quam hoc, quit semel occiderit non resurget. quaeso, no usque adeo in seminatioue tui , ac laesione Permaneas , ne e tantum ignominiae omnibus nobis Q das lorem. Et quidem nan mmc solum loquor, quando annum vigessimum rumdum agis, sed etiamsi omni te ae Christo vixisse memsussos, postmodum autem in ultimo Senectutis curricula aeque et nunc lamum viderem , turis quidem in te demerationem mctarem. Sed erige, OMECro, mentem euangelici latronis exemplo justimati in cruce , et in psa morte saloati ante Oculos collocabo etiam eos, qui uri cima quidem MVa aggressi sunt Ῥus, sed ad totius mercedom diei Peruenire merue ιι ,, . Haec Chrysostomus, quae etiamsi ad monachum senem non direxit, valde tamen conducunt ad excitandam inertiam religiosi cujuslitici asserentis, senectam , et senium sibi impedimentum csse, quominus ad Propria revertatur. Quod si haec non sufficiant, audiatur magnus Gregorius, qui cum omnes adhibuisset conatus,
nullique pepercisset labori, ut Exmonachus ille Vonantius, de quo supra, resipisceret, sciens denique iI sum jam aetate longaevum, noe non duarum siliarum patrem