장음표시 사용
71쪽
absentia, consolan tiu et ime ad te uis de ejus ma sentia, ut Postmodum et quisque Pro se, et uterque Pro alterutro inconsolabili desoLmiar tristilia Z En potius exe L a Stoli non acquiescens carni, et sanguini v cem Domini audiam ju Mis i dimitte mortuos sepelire mortuos suos; carisabo cum Dari remit consolari an ma mea; cum Ieremia o diem hominis nan α--iri; DomDae tu scis. Quid enim Θ Funes ceciderunt mihi in Praeclaris, et coelestis haereditas maeclara est mihil lacteinus mellifluus doctor. Qua ipse usus ost felicitate, dum voce sua tot homines a saeculi pompis traduxit, ut ipsum paupercin, et humilem in religione sequeruntur, cadom scriptis suis accendat corda eorum, qui primo religioni nomen dederunt, ac postea sine gravi, et rati nabili causa illam reliquerunt, ut cognito errore, ac saeculo nequam relicto. iterum ad claustra, sive Potius ad Iesum Christum revertantur.
QUID DE INJUSTIS PERSECUTIONIBUS. Ο vos omnes, qui e claustro chessi ostis, ob injustas , quas Patiebamini inter sodales persecutiones nunquid non legistis apud sapientem. o Fili accedens ad sem=itutem Dei serae ara animam tuam ad tentati
nem' ). Non legistis apud apostolum , , Omnes, qui Pistolarit visere in Christo Iesu, Persecutianem Patientur Z ,, 2). Numquid non audistis Iesum clamantem, et dicentem, , Si me Persecuti sunt, et vos Peraequen-ttιrZ ,, 33. Vir itaque pius, et tribulatio sunt duo cum i) Eeel. l. 2. 2ὶ 2. Tivi. 5. 2. I) Joan. 15. 20.
72쪽
aores, qui simul currunt, sed cum ille tribulationi non cedit, quasi victor antecedit, praecurrit, tribulatione ab illius tergo subsequente, sicqne ρersecutis dicitur, non autem cansecutio, quia Persequitur virum pium, sed non assequitur. Unde ait S. Leo magnus ) ,, Ideo numquam est tri datis ρersecutionis, si nunquam desis ObServantia metatis. Sicut ergo totius est te Oris me misere, itat ius est te oris crucem ferre se Et S. Augustinus 2ὶ illud memorabile protulit se&ρutas te non habere tribulationes, mondum cePisti esse christianus Haec omnia bene noscentes, et prae oculis habentes tot praeclari, et sancti viri ad imitationem Christi Iesu toleraverunt probra, sustinuerunt irrisiones, non timuerunt flagella, in Ceres non exhorrueTunt, et quot Pro Christo pertulerunt Persecutiones, tot ei de se sacrificia obtulere. Ast mihi, inquiet aliquis, deest talis virtus, nec valeo tales, tamque multiplices sustinere persecutiones. Audiat hic S. Bemardum, qui 3) exponens illud apostoli, , Non sunt condignae passiones hujus te Oris adfuturam gloriam, quae revelabitur cin nobis ,, talibus . verbis qucrimoniam refellit , , Perge . ergo murmurare, et dicere, non Poratam tam immania, tam diuturna Portam. vostolus momentaneum, et leve Perhibet esse, quod Joserat . et certo necdum a si eis quinquies quadragenas, una miniacta muti, nec Plus Omnibus laborasti, Postremo necdum usque ad sanguinem restitisti , , Sed praestat etiam audire iterum S. Augustinum, seu quisquis est a rictor sermonum de tempore qui haec scribit 4). , , Tot viri, mulieres, clerici, ρueri, tot et delicatae mellae fliam-maS, ignes, bestias aequanimiter ρertuler mi, et nos h Serni. s. de quadrag. 2) In Psal. 55. Oὶ Serm. 61. 4 Serin. a.
73쪽
homin comicis dicinavis tolerare non 'ne' Unde nescis qua fronte, vel qua conscientia cum Omnibus sanctis partem in aeterna beatit ina habere desideramus, q-rum Exe la sequi in rebus minimis rem acquiescimus.
Et alibi s) Fili, no neglexeris disci taram Dei, nequ
defeceris , iam ab eo argueris: quem exum diligit Deus corrigit; flagellat autem omnem silium, quem reci t. Timeat, qtiem Deus corrigum mn Mule in saeculo, quia eram sumticio destinarit Post saeculum M. Si ergo Exreligiosi fratres, Deus per inimicos vestros, quicumque tandem hi sunt, vos corrigit, et stagellat,
cur timor, et tremor Venit super vos, cur Contexerunt
vos tenebrae Z Fidelis Deus, qui non patietur vos tentari supra id, quod potestis, sed faciet etiam cum tentationc proventum, ut possitis sustinere 2). Mementote, quod mandata ejus gravia non sunt 3ὶ et insuper, quo i Deus impossibilia non iubet, sed jubendo monet, et sacero quod possitis, et petere, quod non potestis 4 .Pulclisa similitudine hujusmodi veritatem declarat S. Eplumam. 5 Si enim, inquit, homines suis jumentis non
plus oneris i onunt, quam ferre queant, musto mπιψhaminibus Alus tentationum i oncte Deus, quam ferre ea t. Rursum, si sigulus vasa sua excoquia e Sine, diam rite coquaritur, nec a te ea eximit, ne minus cocta, et solida sint, nec rursum talterius sinit in igne, ne adinrantur, siantque imuilia, multo magis idem faciet Deus, ut igne lentinionum eousque nos coquat, dum Per quut, et Persiciat, ulterius mera tentatione aduri, et consumi
74쪽
PARS SECUNDA GIQuod si exemplum Christi Iesu , ac tot insupor
sanctorum Vos nou excitat, si spes aeternae vitae vos
non crigit , si divinae gratiae auxilium vos non movet, ut ad vestrum redeatis monasterium, ulterius Vos non urgebo, rmo sinam Vos in pace frui dispensatione obtenta, dummodo tamen liaec subrutitia, vel Obrγtitia non fuerit, nam si justa aliqua de causa Vos vexati suistis , si persecutio non omnino fuit injusta, utpote quae a vobis aliquo modo promerita, audite quaeso D. Berna udum, quomodo ipse nepotem suum alloquitur, qui tali
Practestu e cisterciensibus aufugerat, atque ad clunia censes se contulerat ). ,, Fuerit certe meae cu*ae, quod discessisti, delicato quine adolescentiala at sterius extiteram , et tenerum durus nimis inhumane tracta,u. Hinc enim et ρraeSens quondam ad EVSuS me, quaritiam memini, murmurare Solebas, hinc et nitinc, sicut aiadisi, etiam absenti derogare non cessas. Non tibi imρutetur. Possem forsitan excusare, et dicere e quia sic lascivi Pueritiae motus coerendi erant, ac rudibus annis debe-- bantur avera illa disciρlinae districtioris initia , scri-ρtiara attestante , quae ait: Per te silium tuum mirga, et liberabis animam eras a morte: Et rurgiam . Os
enim diligit Dominus, compit; flagellat autem omnem silium , quem recfit. Et illud ἡν utiliora sunt merbera amici, quam oscula inimici: sed fuerit, ut dixi, meae cu*ae, quod discessisti, ne, dum de reatus Permiratione
contenditur, emendatio retardetur. At mero hinc mel
Procul dubio inc0set esse et tuae , Si non Parcas Paeniatenti, indulgeas consitenti, quia, Potui quidem aliquando in aliquibus fuisse erga te indiscretas, Sed certo non Epist. l.
75쪽
nem meam sus clam hiabes, noveris me jam non esse,
qui sueram , quia nec te Puto fore , qui fuisti. meatus
tarum inuenies, et quem ante metuebas magistrum , comitem a lectere securus. Itaque si e mea cetiam recesseris , ut tu Putas , et ego non excum, siae tua, ut multi meant, et ego non accuso , sire mea simia, et tua, quod ego magis Puto, ex hoc jam, si redίrct renu ris, solum ρrofecto inexcusabilis eris. Vis ab omni ciam liber esse p Reuertere . . . . Si redire re usas, auream quaere occasionem , unde falao blandiaris conscientiae
QUID DE BONO MCLMILE, CUI EXRELIGIOSUS INSERVIT Est via , inquiebat sviens , quae indetur homini recta, remissima mero ejus ducum ad interitum ANil magis timendum,quam per eam incedantEueligiosi,qni parum de sua salute solliciti, sed dumtaxat bonum ecclesiae , cui inserviunt, seu cui praesunt, Prae oculis habentes , erroneum sibi etarmant conscientiae dictamen , sicque tuto extra claustra Permanere Posse arbitrantur. Quid, inquiunt, mei refert, de religione, quam dereliqui Religio munda et imma Iaza a d Deum, et Patrem est risitare sevillas, et viduas in tribulatio eorum, et immactitatum se custodire ab Loc saeculo χΑudiant hi divinum responsum. , , Qui sibi nequam est, i bonus est Z is 3 . En quomodo hos iactatores humi- Prov. 46. 25. 2ὶ Iaeob. l. 27. O Mel. 14. S.
76쪽
itatis, qui omnibus omnia factus est, laudo humanitatem, sed si plena sit quomodo aurem Plema , te excluso 2 Et tu homo es. Ergo ut integra sit , et Plena maritas , colligat et te intra se si uu, qui omnes rec*it. A quin id tibi modest juxta merbum Domini, si uniores lia eris , te unum Perdens p Quamobrem Gum Omnes te habearie , esto etiam tu ex habentibus inras. Quid solus stata ris munere tui 2 Usquequo madiens viritu, et non redienc Usqueq- πω reci s es et imes inter alios inea tua Samentibus , et ins*ientibus debitor es, et soli negas is tibi Z Stultus, et sviens, Servus, et liber dises, et Paver, vir , et Demina , senex , et juvenis , clericus , et laicus , justus , et i ius , omnes Pariter Partecimne te , omnes de sante Publico bibunt pectora 'tua , et tu seorsim sitiens stabis 8 Si maledictus , qui partem suam facie deteriorem , quid ille, qui se Aenistis reddit expertemP Sane deriseretur aquae tuae in Plateas: homines, jumenta, et pecora bibant ex eis , quin et camelis meri Abrahae mium tribuas, sed inter caeteros Nise tu de stante P Iei mi ,,.
Et revera quis nescit, nunquam facienda esse mala, ut veniant bona 8 Quis nescit, vel ipsam noxam venia-ilam nunquam licitam esse, nec ad quodcumque bonum acquirendum, neque ad quodcumque malum vitandump
Amplius vero quam Veniale ab his Perpetratur, quisque gravi, et rationabili causa a religione recedunt; hi quippe declinant in suas obligationes, et declinantes in obligationes adducet Dominus cum operantibus iniqui-'tatem. Quid ergo proderit iis bonum, quod orerantur'
77쪽
Quid modest homini, si mundum universum lucretur , a rimae vero suae detrimensum mitatur . Bonum ergo ecclesiae , cui inscrviunt , solitarie sumptum non Potest esse absolute loquendo justa illa ,
ac rationabilis causa, Propter quam egressus a claustro religioso viro licitus sit. Verum quia ex presbyterorum inopia quandoque accidit, ut inter clerum saecularem nemo inveniatur, qui rudes Populos doceat, Pascat, atque gubernet, hocce in casu aliter res se habet, aliis que prosecto sentiendum. Etenim si superius ostendimus, fas esse religioso viro e septis egredi monasterii ad cor
Poralem parentum Suorum miseriam sublevendam, qu
nam Pacto non ei licebit egressus ad pascendum Christi gregem, et ad eos opitulandos, qui sedent in tenebris et in umbra mortis' Sed quos posuit Deus episcopos regere ecclesiam suam, isti, et non illi debent serre iudicium de tali populorum sive necessitate, sive utilitate. Et postquam coram Deo hanc revera adesse ' cognoV rint, eorum crit ad summum pontificem humilem habere recursum, ac Suppliciter exorare, ut mittat operarios in messem suam, sicultatem praebendo, ut valeat religiosus egredi e monasterio, si in eo commoratur, vel adhuc permanere in saeculo, si jam egressus est, quodamque
necessitas, vel publica utilitas id expostulaverit. Et idootali ipse oportet assectus sit dispositione, ut statim ac sublata sit praedicta sive necessitas, sive utilitas, illico
ad monasterium rursus evolare paratus sit.
Sed quoniam huc sermo meus evasit, atque de episcopis aliquid disserere coactus sum, ea, qua Par mi, maxima humilitate, reverentia, ac animi demissione Haib. 16. 26.
78쪽
PAnS SECUNDA TIPrecor, atque obsecro, ne admittant Εxreligiosos ad animarum regimen, nisi vera necessitas, Vel major quandoque utilitas id expostulaverit. Nam Praeterquamquod ipsi alionis communicarent peccatis, experientia Comper tum est, hujusm6di munus non omnibus omnino religiosis bene congruere. Curent ergo, Prout vires suppe tunt, sacerdotes extra neos aCCUrsere, quos habent simplices ad tale munus, si idoneos agnoscant, Provehant, sin minus, ut aliquando fiant idonei, elaborenti sedulam Pracbecuit operam, ut clericorum Seminaria ru. ninstituantur. Ast sina iit, quoad fieri potest, regulares in atriis suis deambulnre in an ocidis habenim, quod is sic avis transmigrans des nido suo, sic vir, qui dereliquis locum Illud pro coronide observandunt, quod nisi adessot talis, latatusque Eueligiosorum numerus occupantium curas, ct Paraccias, sorte opiscopi ob inopiam saccrdotum gravibus in angustiis positi de iacultate romani pontificis, sive respectivorum regularium 1 ramulum retinerent in paraeciis religiosos vere, ac scricte tales, non quoscumque indiscriminatim, sed quos habiles, et Probos praesules ipsi agnoscorciat. Hi cum forent ad eorum nutum amovibiles, ac duobus superioribus saeculari scilicet, ct regulari subjecti, non assimilarentur infelicibus illis avibus, de quibus allatus textus loquitur, sed sicut Passeros eriperent sese de laqueo venantium, non quaererent, quae sua sunt, scd quae Iesu Christi; uno verbo ct probitatis suae maiora specimina praeberent, et munere suo melius sui Scrctitur. 3ὶ Piov. 27. 8. l
79쪽
QUID DE MAIORI BONO SUI IPSIUS. Venio nunc adalteram solvendam obiectionem ex majori tareligiosoriam bono petitam, qua imperiti nonnulli non parum imponere arbitrantur. Aiunt igitur hi, sese
minus considerate vota sua edidisse, vocationem non satis exPlorasse, nunc vero errorem optime nosse, adeoque velle
cremscientiae suae consulere religiosi habitus depositione. At mentatio isthaec pluribus laborat, vel saltem Iaborare Potest fallaciis, quae omnino detegantur, et in pleno lumine eollocentur, oportet. Ac in Primis qua fronte poterunt ipsi assirmare non satis sibimet Ρει spectam suisse status religiosi naturam, ac proprietatem y Nunquid unius anni spatium concessum ipsis non fuit ad delibo. randum velint, nolint, tali temporis intervallo sacrorum illorum vinculorum vis, et ossicacia, si antea sorte ignorabant, fuit eis omnino detecta, religiosae exercitati nes , obsecrationes, meditationes , gratiarum actiones fieri solitae fuerunt ipsis satis, superque propositae, et quod praecipuum frat, de Christi mortificatione in suo Corpore circumferenda suerunt optime instructi. Hinc sensuum custodiam, sui ipsius abnegationem, modestiam in omnibus, et singulis actionibus, silentium diutu num, conscientiae puritatem, crebram illius discussionem, Sacramentorum frequentiam, insuper jejunia, abstinentias, disciplinas, aliaque hujusmodi per totum annum Probationis servare omnino debuerunt; quomodo ergo audebunt asserere perspectam satis imis non fuisse religionis indolem, atque naturam 8 Rcponcnt forsan, Sebe
80쪽
PARSAE CUI DA TIadhuc in tenella aetate constitutos tanta non fuisse praeditos intelligentia, ut bene ponderarent, an sibi vires
sufficerent ad perseverandum toto vitae suae tempore. Ergone aetas sexdecim annorum completorum non sunficit post intcgri anni probationem, post diuturnum, ac maturum consilium, ut quis sciat reprobare malum, et eligere bonum p Numquid misere decepti sunt, audecepere tridentini patres, dum hanc aetatem legitimam statuerunt pro solo inni edenda prosessione Z Videant qui talia objicinni, ne manum praebcant novatoribus, qui ad Iabosactanda monastica vota inter caeteras, quibus contra ipsa insurgunt, calumnias, et blasphaemias, tanquam Praemature Emissa, ea damnant,atque contemnunt. Fateor tractu temporis, daemone instigante, et Diagescente charitato, non raro molestum fieri, quod initio tale non apparobat. Hoc evenit saepe saepius tum in temporariis, tum in perpetuis citiuscumque generis P omissionibus. Vel ipsa divina lex tot hominibus et stagilitate, et passione ad malum Propensis ardua, et observatudifficilis evadit. Hinc Christus Iesiis , , re inm me um, inquit, uim Patitur, et nonnisi violenti ramunt illud s), Verum quid inde Z Valebitne religiosus aliquis, sive tepefactus, sive tentatus dissicultatem hanc, quae in votorum, et regulae suae observantia ab eodem experitur, dcclinare, sive saltem imminuere a claustro recedendo, et redeundo ad famulum P Minime sane. Quinimo asperiores ingredietur vias, et disseultatem illam magis magisque in diem sentiet, ut patebit serio recolenti, quae dicta sunt capite V si toris partis, et quae mox addam in majorem eorum confirmationcm hoc eodem ParagraPho. laui. 11. 12.