장음표시 사용
51쪽
et obturantis aurcs suas aut non audit, aut se dissimulat audire pHaec igitur cum ita sint rctoertere, res ertere, Ex- religiose frater, aum quomodo suaviter , et sortiter te Perstringit S. Bernardus '), moertere, Priusquam te absorbeat Profundum, et urgeat SVer te PuteMS OS Suum, ρriusquam demergaris, unde ulterius Non emergas, Priusquam ligatis manibus, et Pedibus ρrojiciaris in tenebras exteriores, ubi est fletus. et stridor dentium, ρriusquam dot daris in lacum tenebrosum, et OPertum mortis caligine. Embescis sorte redire, qui ad horam cessistiῖ μα-besce fugam, et non Post fugam reuerti in Praelium , et rursum Pugnare; necdum sinis Pugnae, necdum ab invicem dimicantes acies discessereo adLuc victoria Prasmanibus est. Si vis, nolumus vincere sine te, nec tuam tibi inridemus gloriae ρortionem. Laeti occurremus tibi, laetis te reciρiemus a lexibus, dicemusque vulari , et garadere Fortet, quia hic silicis noster mortuus fuerat, et reuixit, Perierat, et inventuS est. D
52쪽
IN QUA AIa TRUTINAM PLURES CAUSARREVOCANTUR. QVlBUS SIBIMET IPSIS BLADtUNTUR EXRELIGIOSI POSSE TUTA CONSCIENTIAE CLAUSTRO RESILIRE.
Praemittuntur nonnulla scitu necessaria relate ad diaspensationem Votorum in gcnero, et relate ad causas, quae necessario requiruntur, ut regulari militiae adscriptus valide obtinere possit discedendi facultatem. Etiamsi neminem arbitrer adinveniri, qui veritates huc usque a me prolatas in dubium revocare audeat, Plures tamen Prosecto non deerunt, qui me canere. ut vulgo dicitur, extra chorum, eo quod voritatos hujusmodi sibimet aptari non posse blaterant. Clamant siquidem iustis se , ac rationabilibus de causis claustrum reliquisse, ac insuper apostolica facultate sussultos. Non ille ego snm, qui in
sano surore repletus omnes omnino anathematigare ausim;
Plures quippe eorum; ut ab initio jam protestatus sum et millim etiam, si opus est, repetam, justis de causis e religione egressos fuisse pro certo habeo; sed liceat hic
mihi tantummodo sciscitari, quare turbam illam magnam Exfratrum, quam nemo hodie dinumerare potest, elapsa saecula non viderunt Z Quare tam novae, et quidem graves causae claustrum derelinquendi hac nostra. actate occurrunt, quae olim omnino ignorabantur Z Quare demum hujusmodi causae urgent respectivos dumtaxat sacerdotes, non itidem laicos, sive conversos p
53쪽
4si PARS SECUNDA Sed hisce posthabitis interrogationibus , ut propositiast ilissicultati directo occurram, principia quaedam mihi veniunt stabilienda, et doctrina, quam relate ad dispensationem sive a votis, sive a legibus univerea tenet ec-elesia, breviter expendenda. Ac Primo certum est, extare in ecclesia sacultatem disponsaruli a votorum, et iuramentorum obligatione Constat nimis clare ex Math. ) Tibi dabo claues regni coelorum : quodcumque soloeris svmr terram erit sol tum et in coelis. Idem 2) Amen dico vobis quodcum que soloeritis sume terram, Erniae soluta et in coelis. MQuae verba cum generalia sint, et indefinita, perperam quis eadem restringore cor inrideret, et coarctare ad quaedam dumtaxat peculiaria debita relaxanda. Eruitur id quoque ex capite de Pertar. , et cap. venientes, et GP.
non ESt, et cap. ea multa ext. de voto, et voti redemptis c. s
Penes ecclesiae praelatos hujusmodi residet potestas, quod angelicus Doctor 3 his verbis declarat. ,, V tum est Promissis Deo facta de aliquo , quod sit Deo acceρtum. Quod sit autem in aliqua ρmmissima accutum ei, cui Promittitur , ex ejus semciet arbitrio. Praelatus autem in ecclesia gerit vicem Dei, et ideo incommutatione, vel dimensatione votorum requiritur Pra lati auctoritas , qui in Persona Dei determinat quid sit Deo accutiam sectindum illud secundae ad chor. ωρ. 2. Nam et ego quod donaui, si quid Maoi ρrFter vos in Persona Christi. Et sentanter dicit moρter vos, Pia omnis divensatio Potita a ρraelato desbet flori ad honorem Christi. se Praelati igitur vicem Dei gerunt. Porro 3ὶ Cap. 6. G) Cap. 48. 3ὶ 2. 2. q. 88. art. 12.
54쪽
eum vota facta sint in obsequium Dei, planum est, Praelatos posse hujusmodi vota relaxare , quisque enim remittere valet ea, quae in suum obsequium promissastini; Vota soni Promissiones factae in obsequium Dei, ergo Deus ipse , seu qui vices gerit Dei, potcst vota relaxare. Praelatus non potest pro suo libito hac uti facultate, sed requiritur , iusta, et rationabilis causa. Audiatur iterum S. Thomas, qui haec habet, . Qiaidam dixerunt, quod ideo maelati Possunt in votis ρro libito dis ensare,
quia in q/mlibet moto incitiditur conditi aliter moluntas Praelati sumrioris, sicut suma dictum est, quod is v eis submiorum, ρula remi, octi silii, intelligitur conditis, ri ρla erit meri, vel damino, mel si non renitantiar, et ris sui itus absque omni remorsu conscientiae POSSEt votum Praetermittere , quandoctimque sibi a maelato
diceretur. Sed ρraedicta propositio falso innittitur, quia cum Potestas Niritualis ρraelati, qui non est dominus, Sed dismnsator, in aedisicationem sit data, et non in destructionem, ut ρutet, 2) si ut Praelattis non mirati eram ea, quae se indum se Deo diFlicent, scilicet Peccaιa, ita non potest mohibere ea, quae Secundum Scoes Placent, scilicet ωirtutis opera. Et ideo absonte ρωeSt homo v ere ear ad maelatum autem ρertinet dijudicare quid sit magis inrtuosiam , et Deo accePtiam. Et ideo in manifestis dispensatio maelati non divensaree a pa, Puta si Praelatus divensaret cum aliquo suPer voto de ingressu ressionis , nulla ramarenti cauaa Obstante. Si autem esset causa amarens , Per quam Fabiem in dubium reuerteretiar, ρosset stare judicio ρraelatidiFensantis, mel commutantis, non tamen juciicioρrs ris, s) 2. 2. q. 83. ari. 12 ad 5. 2) 2. ad elior. 10.
55쪽
4n PARS SECUNDA quia φse non gerit micem Dei, nisi forte in casu . in quo
id , quod τοι it, esset manifeste illicitum , et n- ρ set Portiane ad Sueriorem recurrere. Haec ungelictis Ex allata D. Thomae doctrina luce clarius amΡaret , dispensationem sine iusta, et rationabili causa in Votis concessam non solum illicitam, sed et invalidam
esse. Ita doctores communiter. Et ratio in genere est, quia ubi non adest justa, et rationabilis causa, deest potostas, et iurisdictio' dispensantis. Iam vero Potestas, et jurisdictio dispensantis in votis a Deo concessa est ecclosiae, seu Praelatis ecclesiasticis cum pura, et rationabili causa , cum data sit in aedificationem , et non destructionem, ut dicit apostolus ), ergo ubi deest con
ditio , sub qua datur dispensandi potestas, deficit ipsa
potestas, deficit consequonter ipsa dispensatio, arg. Lsiquis sub conditione 8 S. si quis omissa causa. Ut agnosci valeat, qilacnam sit justa illa, ac rationabilis causa, qua possit praelatus hujusmodi dispensationem impertiri, tria illa sunt consideranda , quae Innocentius II monet 2),, Quid liceat sociandiam aequitatem,
quid deceat sociandum honestatem, quid e ediat secun- m utilitatem casu itaque nostro, ubi agitur de sa- cultato tribuenda religioso habitum dimittendi, et abeun- dic claustro, Perpendendum Venit ex una Parte majus, vel minus pondus illarum causarum, Vi quarum hujusm di petitur facultas; perpendenda ex aΙia stricta obligatio, quam ille semel contraxit inserviendi intra claustra, obligatio itidem non rosiliendi quam sub gravissimis paenis eidem imposuit ecclesia , alia denique obligatio , quae
a) 2. ad ebor. e. 10. 8. et c. 45. 10. 2) Cap. de voto. et voti redemptione.
56쪽
religioni inserviendae ex contractu oneroso illi orta est.
Haec , ut alibi vidimus ), est talis , et tanta, ut non sit amplius sui iuris , sed alieni, imo si ita mihi loqui fas est, non solum divini, sed et publici juris. 2 Uno verbo jus divinum , ius ecclesiasticum , jus sumΡtum
stricte tale , cui respondet debitum rigorosum , Praeoculis haberi debet. Ut queat denique religiosus habitum dimittere, seque ad saeculum restituere, sacultas , sive potius dispensatio requiritur summi pontificis. Cum enim hujusmodi dispensatio solemnem quamdam importet votorum relaxationem, 3 haec relaxatio successori tantum apostolorum Principis reservatur, cujus potestas nullis est in ecclesia limitibus circumscripta. Per hanc rite, et valide obtentam , et sacra illa ligamina, de quibus huc usque Sermo , minime seanguntur , et paenae illae multiplices
declinantur, quae contra apostatas, et fugitivos sunt a sacris canonilius inflictae. Hic vero obiter notandum ,
quod pontificia dispensatio non modo non eximit Exr ligiosos a substantiali votorum observantia, sed ad illam ipsam, prout saecularis patitur status, eosdem urget, atque compellit. Hisce omnibus rite perpensis, luce clarius apparebit, nonnisi de gravibus causis sibi blandiri posse religiosos legitimam obtinere facultatem e claustro recedendi. Et revera si concilium trid. 4) dispensationem a sacris canonibus nunquam impertiendam esse praescribit, nisi urgens, justaque ratio, ac major quandoque utilitas Postulaverit, quis non videt, urgentem itidem, ac ju-
Primae partis eap. l. 2ὶ Cap. 3. 3ὶ Et dietis in eap. 1. Part. l. Sess. 25. e. 18.
57쪽
ω PARS SECUNDAstam exigi causam, dum de tali agitur dispensatione, in qua non solum humanum, sed et divinum, et naturaleiiis aliquo modo includitur ). Quis non agnoscit, Ρublicum bonum cuicumque Privato anteponendum, adeoque utilitatem majoris ponderis hic requiri, ut qui
juravit, et statuit in commune commodum vitam suam instituere , valoat tuta conscientia a proposito resilire p
spensatione in simili gonere regulam observandam Proponit, hanc ipsam in hocce praesenti casu tamquam basim stabiliamus oportet. Ubi necessitaS urget, Excusabιlis divensatio est, ubi utilitas ρrouocat, disPensatio ι bilis est. Utilitas dico communis, non Proseria. Naim cum nil horum est, non Plane sidelis diFensatis , sed crudelis dissmatio est , , Haec Bernardus. Nequis autem putet hanc peculiarem esse D. Bernardi opinionem audiat eumdem sanctum doctorem 3) is Numquid aut em hoc dico , Uel solus sentio , mel Primus dico p An non hoc φsummet et ρva Gelasius sensit ZAit siquidem p mi necessitas non est, inconoertibilia
marrent sanct uim Patrum decreta. Leo quυque ραρο mi, inquit, necessitas non est, mus modo Sinctorum Patrum constituta violentur.
Absit tamen, dum necessitatem hic requiro, ut eam exigam necessitatem , quae sic proprie , ac stricte talis. Scio hanc non habere legem , ut commune fert Praelo quium, ideoque noc sub lege comprehendi. Illam ergo intelligo necessitatem, quae, circumstantiis omnibus rite perpensis, talis existimari debet virorum proborum, ac
l) Ex dictis in capite et . et 5. L Lib. I. de consideratione cap. 4. 5ὶ Lib. de dispensatione, et praecepto cap. 2.
58쪽
I PAns RECUNDA at . sapientium, ac praecipue superioris judicio. Τalis ex. gr.
esset grave damnum sive spirituale , sive temporale religiosi, gravis inopia parcnhum , aliorumque Prostin quorum , bonum ecclesiae, sive reipublicae, et aliud
Exeat nunc nescio quis Exreligiosus, et dicat: summi pontefices levioribus de causis quandoque dispensarunt.
Ergone infideles dispensatores Z Tune iudex pontificiarum dispensationum p Papa dispensavit; quid ultra
quaerendum P Alioquin universa turbaretur christiana respublica, innumeris corascientia serupulis torqueretur. Delicatulae sane conscientiae, quae dummodo aliquid
assequi possint, religio illis non est, quominus per sis, Vel nefas, per subreptionem , Vel obreptionem id, quod
postulant, assequantur. Ego Vero audacter asserere non
dubito, dispensationes hujusmodi complures subreptionis, vel obreptionis vitio laborare. In omni principatu dispensationes subreptiliae, et obreptiliae non raro extorquentur. Hoc impedire nequit humana industria. Reges , principes , pontifices ipsi, ut ipsissimis verbis utar theologi non inferioris subsellii P. Danielis Concina Ponti es ψsi etsi migilantissimi, et sanctissimi, et ministrorum lemociniis decmi valent, et ροsttitantium intercessionibus quandoque indulgere, mitaindi majoris mali causa , ρrudentia jubet. Ex ρluribus ergo oriri Winopiis dispensationis injustitia Potest, et quocumquc ex cmite injusta, et inualida dispensatio sit, nihili eademutentibus mssragatur , , De reliquo mihi videor eo insaniae , dementiae , ac impietatis adhuc non Pervenisse , ut in ea, quae supremi legislatores, summique Pintifices
59쪽
Peragunt, censuras intorquere ausim. Quid sit iustum vel iniustum, validum, vel invalidum hic ostondere Conor; sapientissima, ac dustissima pontificum decretaea qua Par est, obserVantia , reVerentia, ac Veneratioue excipio. Verum , ne quis suspicetur me haec omnia sive gratis, siVe animose prodidisse, audiat quaeso mellifluum doctorem quem in sui tutelam vel ipso laudatus P. Concina adducit, , Mira cautela, et Stuenda ρr identiat Malum, quod iam corde con Perunt, Fere tamen cauti fuere non im ere , nisi cuim licentia. Concmerunt dolorem, sed non severerint linquitatem , donec iniquo consemui ρνα praeberet assensωn. Quo mcrοῖ quooesaltem co endio mali λ μmquid ideo aut maluim essederiit, avit vel minoratum , quia ρva concessit 8 Quis mero maliam esse neget aSSensum ρraebere malo pQuod tamen summum fecisse Pontificem nequaquam crediderim , visi aut circumpentum mendacio, aut i-mrtunitate victum. .
Quod si haec non sufficiant, prodeat ultimo piissimus, ac doctissimus Trithemius. Hic partes meas, me Pro nunc silente, excipiat, pro me loquatur; Verum quidquid praeclarus hic vir protulerit, bene meditentur Eueligiosi, et sedulo animadvertant, an in numero eorum , de quibus Trithemius disserit, debeant annu
merari. In suo igitur libro haec habet. 2) Nec di*ensatio faciet licitum, quaes falsis narrationibus fuit
Petrata. Si adsit in sumticante necessitas, in intentione sumticantis integritas , in usu divensationis hone-Stas,' andacter dico , ut ρνα ρossit cum monacho disemnSare, ut stat canonicus, sic tamen ut ab eo, quod Deo Episti T. n Peniicho cap. 6.
60쪽
noscitur Gligatus, sine necessitate non absODaturo certus sum etenim, quod summus Pontifex neminem sine evidenti utilitate communi, et necessitate manifesta ab aliqua amrobata religione intendit absoDere. Adυocati autem Mostatarum Ca&SaS satias narrant Pro iteris, neceSSitatem singunt intuitaten mentiuntur, honeStat Em Praetendunt, quam fugiunt. Radix, et causa totius mali hujus in sola , ollulate, et odio disciρlinae frandata est ; qtiando
autem causa narrationis falsa est, disPentatio non liberat, sed damnat in etrantem. Summus Pontifex, arulitis narrationibus sumticantium, caute resPondere ConSticost: si
ita est, inquieras, ut narratur, stat quod Petitur, eo modo, et forma, quae sequitur. ReFondet caute, indulget secrete, et sub certis limitibus dis ensat. Sed monachi Paenati mox ut bullam ac Perint , sub constitulis in ea non manent limitibus, sed modum dis ensationis transgrediuntur , non quid i etrare voltierint attendentes. O miseri, o insensati, o infeliceS, quare UOSm Et SOS dec sitis 2 Cur animas vestras υoluntarie Perditis p Non absoloit divensantis intentio ab eo, quod sancto Benedicto Promisistis; f Os aiatem Plus iasiaritatis Mobis, quam ρva concessit, imo totum assumitis Sine licentia , quod obtinere illicite conciviscitis. Verum est, quod de quibusdam e oobis dixit quidam adh&c SuPersteS , cum Ex commissione vostolica illis habitum monastictim extiisset. Etsi, inquit, deposuerim eis habitum, tamen jtixta tenorem bullae coram Deo adhuc monachi fiant. Infelices vostatae quis liberabit mos de manu mioentis pQuis ab incusatione sancti Benedicti mos potuerit di en