Andreae Recicii ... Accusationis in Christophorum Sborouium actiones tres. De fide publica. De praescriptionibus ante iudicium oppositis. De criminibus

91쪽

8s me criminius. Regis accepiqvadmultis o meplane nullobtentu HApergit inculcare causam odii ac suscepti facinoris contra Regem. quam iusta sit mox videbimus. Non ignoti tibisnt aequissima facillime. petitiones nostri. Mus Malcus nUil alia petiit, quam ut quatuor somnorum millia annua promissa rimi manenti filii

praefarentur u clari morum ac gravissimorum meritorum compensationem. aequitatem nunc & facilitate

petitionum cognoscite.Primiim Andreas Marsichab cus curiae homo minimE cupidus petit quatuor miblia florenorum annua, ut ipse dicit sibi promissa, ut Rex, si in aulam veniret,munerique suo operam daret, non negata. Petit ea conditione, ne domo abesse cogatur: id est, ut a ministerio ac molestia omni absit. Non impetrat: non ne iustissima causa vobis videtur Regem tollendi P sed pergit. Gu ut intacta pro riptione c. nam oe Canceilarius ita eam a peliat liberareris. Non appellat Cancellarius proscriptionem iniustam: ipsum gratia atque opibus confisum, in his quam injuris processu spem ponere maluisse dixit. absentemque potilis condemnari, Pam praesentem jure contendere, & ad inquisitionem provocare voluisse. Itaque non tamjudicium injustum: in

quo si quid reprehendi possit, illud est, quod cum in

jure se frater eorum norestetisset, honore tamen privatus non sit: sed modum procedendi ejus a jure re

92쪽

Decrimimburi frmotissimum fuisse dicit. Vertim qualis tandem petitio ista est Petit a Rege, ut rem judicatam rescindat, damnatus restituatur: petit quod non est in Regis potestate, ac ne ordinum quidem, nisi partis alterius consensus accedat. Et nihilominsis promissum sibi a Cancellario negare non possunt, Operam se apud Thencinios & alios in quorum tutela adversarii ipsoνum essent, daturum, ut reS componi posset. ita tamen, ut quo pacate interim frater eorum se contineret: praecipue autem,ne in suam jurisdictionem venire aliquoties eum moneret: bd

minime tantum contemptum reip. atque magistratuum negligere posset.Nec vero promisit solum,sed etiam praestitit: diligenterque ejus causa apud eos, apud quos debebat, laboravit. Ad tam aequam igitur petitionem eorum clim tam benigne nihilominus responsum sit,quis non dicat iustissimam causam

eos singularis odii atque facinoris habuisse Θ Meam

omitto. qui enim e nu e. ut scias qui in sita re sit egentissimus, in aliena esse insolentem.st cum eam migioseontando me captarent,quo dolos cantino tanquam Sirenes in los scopulos me inducerent, ut temet σdomino meo Hyorto bst in eorum mendaci spmmi

acquiescerem, disi me Tegi 2 patrae pro viribus inservirepamtum Use; loc tame tempore dare me mini D-riis Regis nonpos . singularem vero hominem, ut M etiam

93쪽

88 erimimur. etiam maximis praemiis propositis Rex eum invit ret , quo tanquam sentina aliqua rempub. lavatam minime certh molesth serebat. sed esto: ingenium

ipsius amabat: dexteritatem in auro avertendo cognoverat: fidem constantiamque in praestandis promissis peripexerat: benevolentiam etiam erga se, clim Cracoviam ingredientis interficiendi consilium coepisset, expertus fuerat. Hic igitur hominis aequitatem & pudorem cognoscite. maximis injuriis affectus ab eo Rex erat. accedere nihilominus ad Oum ausus fuit. primum hoc pudoris ipsius: aditum ad gratiam Regis sibi quaerit: patitur se vinci Rex: condonat injurias inimici precibus amicorum. Non est illi hoc satis: vix gratia Regis restituta illi erat ;stipendium petit. quo merito, qua causa, qua fronte tandemὸ petit beneficium homo insensissimus,quod

non nisi benevolentissimis debetur: remunerationem ingratissimus, quae noli nisi benemeritis. Quid aliud hoc munere consecutus Rex fuisset, quam ut sua pecunia ipse sibi inimicos comparasset, docuissetque non meritis, sed malefactis beneficia a se exprimereὸ spes nihilominus illi fit, si bene de Rege

mereri coepisset, nulla in re clementia Regis illi defuturam. Haec iste mendacia promissa illorum appellat. inetero hic quorumὸ plures enim designat.Ita autem constitutum cos habere audio, hac defenso-

94쪽

ne uti, ut omnia maledicta,omnia consilia, quae lite- ris hi e continentur non in Regis existimationem atque salutem, sed in Cancellarii, quem commodis suis apud Regem obstare existimas et, intenta dicat.

Egregia quidem defensio: sed de qua paulo post alius agendi locus erit. Interim hoc quaero clim in Cancellarium solum invehatur,cur plures designet Huic rei quoque ita occurrunt, ut si quo loco hoc sermonis genus effugere non possint, una cum Cancellario Castellanum Gnesinensem statrem ipsius,in quem eadem hac epistola acerbissimE insta invehitur, appetitum fuisse dicant: nihil excogitari potuit acutulis : quid enimὸ de fiatre nec hic queritur, aut ulla minima suspicio ad statrem pertinere hic potest stater bnό ei promiserat Θ spei eius non responderat Peum captarat Θ Deinde cum insta Datri maledicit, quam injuriae causam asteri P eam certe quod Regi fidelis sit: quod consilia sua contra Regis salutem conjungere cum iis nolit. Iam vero, si statri eam solam ob causam, quod Regi fidus sit, exitium machinatur, quo tandem animo in Regem ipsum , ob cuius amicitiam Datrem odit, esse eum oportetὸ sed non opus hic est argumentis, cum qui isti plures sint, satis ipse indicet. Dixit paulo ante responsum se per Cancei larium nomine Regis accepisse: quid responsum si, narrat: captatum se ab iis suisse proinistis: ea men-

. M a dacia

95쪽

po De criminibus. dacia vocat. Respondisse se ipsum, Regi servire paratum se esse,hoc tamen tempore ministeriis ejus dare sese non posse. Est nό hic aliquid in quo quisqvam

haerere possitὸ nonnό satis plane cum Regis nomine responsum sibi a Cancellario dicit, utrumque se captasse, utrumque sibi mentitum ipse mentitur. Rege quidem eo etiam magis, quod eum authorem responsi: Cancellarium ministrum tantum ipse etiam agnoscit. Iam de maledicto tali in principem nihil adhuc dicam: videri enim potest levissimum, cum aliis quae sequuntur comparatum: & ipse clim honori sibi ducat mentiri, ne convitium quidem Omnino secisse se existimabit. Causin tabeo mcus, casq; iuilini inter banc ve0r 'cipuam, quod quandia j tribus meu , pro gmvissimis eorum iniuriis, quin a

T. M.perferunt, non fatuit, irae etiam nilis Dic misi polliceri possum, neque animum ad eam rem adiicere ; si enim in viris loc, qui in arido e De Rege, an de Cancellario, aut fratre suo Castellano Gnesinensi queri videtur ξ aut a quo horum injuriam se accipere existiment, satis ne diserte dicere Θ quae quidem qualis injuria sit, jam ante perspicere potuistis. Quis

autem animus ejus erga Regem suerit, atque adhuc sit, ut nullum aliud ejus indicium extaret: tamen cuhomo profligatus, vita perdita, audacia singulari gravissimis injuriis se suosque ab eo assectos quera

tura

96쪽

tur,nemo est qui no videat.*quam ibi acriter ad eis prima aurientiaqpro rignitate Sio viana locutus fuerim, Mars falc O tempore Deo faente tibi renunciabiL Ita vero P acriter cum illo Rege locutu se scribit,cujus si quicquam in eo pudoris fuisse conscientia fraudu ac perfidis suae ne vultum quidem aspicere potuisset. Considerate jam vobiscum,quae nunc audacia in scelere ejus si cujus in petitione cotvmacia tam insionis fuit. Itaque quisquam ne miretur eum, quem cum gratiam ejus ambiret, cum speraret, cum peteret, mordere non dubitarit, cum insensus

invisus l. esset, quin promptissime pungere vel serire

volueritὸAc ita oviacm nusiam in panem animum meum declaravi bequenti deinceps cumsterare me in utris que mestrum nNotiis fructum aliquem reportaturum tum daemum a fere petis,quo soc liberalistatis regiae signum exteri in me agno erent, utpensionem eam annuam miΠ conferret, quam Spervasem,

qui sisce Hebus Cracoriae mortuus fuit , latuit. pro qua ego in quoscunque usis delectum militem me iis adducturum, oe me imm promptissime illi se iturum OL tuli. ne soc quidem obtneripotuit. A Rege petiisse, a Rege sperasse, expectasse, ab illo non a Cancellario aut Castellano Gnesnense frustratum se queritur. Quam iuste supra ostensum est. da de re ego bsedina dis ex animo risi coram Cancestario: levitatem eoru

97쪽

G impudentiam carpendo, ut 'imulta resii pro re re non dubitarent, ut mo o de mea constantia ab antum Hmoveri me paterer ς ω ante Baalacnua Ied rem. Videtis nό singularem hominis nequitiam. Homo levissimus & impudentissimus levitatem & in pudentiam eorum criminatur, qui etiam in ipsius levitate & impudentia constantissimi pudentissimiq. fuerunt. Petit signum liberalitatis regiae: quo jure, quo merito λ neque tamen ei negatur, cum optimo jure negari deberet, quod suit verecundiae: promittitur ea conditione, si serviat, quod fuit constantiae.

Nam quid quaese resposum iis suisset,qui jam per c5-

plures annos fideliter serviunt, neque tamen propter difficultates reipub. satis dignos fiuctus meritorum sitorum adhuc reportarunt,si homo non modo nullis meritis, sed etiam qui inimico semper animo in Regem fuisset, beneficio hoc, quod plures alii expetiissent, affectus suisset Iam vero cum Rege cum idolo comparat, servitium ejus adorationem idoli vocat, ullis ne verbis clarius quo loco Regem habeat, quid in Regem moliatur, ostendere potuit

satis nὸ no pro Rege sed pro Tyranno eu se habere testatur Θ Quod enim in rebus divinis est Deus,id inhumanis Rex: quod in illis idolum,id in his Tyrannus. Illud falsiim cultum sibi arrogat: hic alienum Imperium iniuste occupat. Itaque quemadmodum idolum

98쪽

me crimini . nidolum detestandum, fugiendum, omnibus modis tollendum est ; ita & Tyrannum,tanquam peste generis humani omnes sere gentes execrantur, Oderii

nullam se illi fidem debere, nullam juris societatem

ei secum esse andem non modo iuste,sed pie etiam .&sanctE interfici eum posse existimant.Hic aliud ne quis requirat Θ Christophorus Sborovius pro Tyranno Regem habe cultum ejus idoli adoratiotiem vocat: dubitandum ne quisquam putat, quid sentiat, aut illum ne dubitare,an ullam ei fidem debeat,que - pro tyranno habeat: an potius non promptissime si pessit manus ei admovere, patriam liberare, seque tam praeclaro facinore jam ante multis aliis nobilitatum nobilitare debeat Θ Non dubito hic quoq.n igaturos Rege Baal ab eo appellari. Hanc enim defensionem, quemadmodum ostendi, contra omnia crimina sua seposita, reconditamque habent. Verunon opus est hic multis: verba enim ipsa huiusmodi sunt, ut neque quicquam maledictis iis gravias, neque in quem conjecta sint a penitis esse possit. Etenim cum multa sibi promissa dicit, ut de sua constatia aliquantum modo dimoveri se pateretur, & ante Baal genua flecteret, qua de re tum cum eo agebatur Θ opinor, ut Regi serviret,si beneficium expectaret. potest ne igitur negare Regem a se Baal appellari : illius observantiam idoli adorationem vocariὸ

99쪽

Non enim hoc puto dicere eos posse actu,ut in Ca- stellani Gnesinensis, vel Cancellarii ministerium se conferret: nam neque ipse se eo demittet, id ut di

cat a se postulatum,nedum ut facturus fuerit: neque Cancellarius expectare debuit, comitem, quem apud exteros induere solet, nobili serviturum. Deinde de quo cum eo actum sit, nonnό satis ipse etiam indicat, cum paratum se esse Regi servire, hoc aute 'tempore illi se addicere non posse a se responsum significat P Se conservavit me ab ea re loc tempore Deus mem, oe confirmabit, etiam si extrema inopias unda sit. Non dignum potius eum iudicavit Deus,ut ei principi honeste serviret, quem ipse inhonestissi-mό deceperit,circumvenerit, fefellerit ; cujus salute hosti prodere: cui ipse deinde salutem eripere voluerit. At dubitare nJ potestis,quo animo in principe suum sit, qui etiam honestissimis conditionibus in vitatuS extremam tamen potitis inopiam subire se malle dicit, quam principi sito servireὸ existimatis e una pro Rege ab illo haberi ρ aut benevolo, ac fideli animo in eum principem quenquam esse posse, que etiam gratiam suam offerente ita spernat, ut ad extremam egestatem redigi malle se dicat, quam illius

ministerio se addicere Quid honestius subjecto est

nobili loco nato, quam patriae suae principi servire: circa illum esse,operam suam ei navareὸ Christopho

100쪽

De cram M. ysrus Sborovius extremam inopiam subire mavult. I ctabit hic sortassis nobis, si diis placet, tolerantiam egestatis sitam,continentiam,modestiam: dicet parvis se contentum quiete, quam in magnis sortunis, iisdemque magnis molestiis splendide vivere malle: dicet non dedecori se sibi egestatem ducere. quae v-tinam, ut recte, ita vere ab illo dici possent. minime enim per se inhonesta res est egestas non inhonestis rebus conflata : florentissmar fere eae respub. fuerunt, in quibus quam maximus quamque diutissimEpaupertati, ac parsimoniae honor fuit. sed ea turpis egestas est, quae per luxum atque dedecus re pate na profligata contracta est: haec eadem rebvsp. periculosissima semper extitit: ab hac avaritia, ab hac

omnes malae cupiditates in perniciem reipub.erumpunt. haec nisi illi esset, ad tanta flagitia descenderet ὸ Quis enim homo haec dicit nonnec is, qui cupatrimonio, quod honestum sibi a patre, bono viro ac frugi patrefamilias,bonoque senatore relictu fuerat, inertia atque luxuria perdito ad egestatem redactus fuisse nihil unquam egestate turpius judicavit nonnEis, qui pecunia quam a Rege acceperat, aversa, omne officii ac fidei jus in ea pervertitὸ nonnό isqvi exiguo argento ab hoste accepto, quantum in illo fuit, patriam omniaq. quae charissima habere debebat, ei prodidit Θ Qui igitur tanta flagitia non ma