Annales ecclesiastici Francorum. Auctore Carolo Le Cointe Trecensi, congreg. Oratorij D.N. Iesu Christi presbytero

발행: 1683년

분량: 873페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

671쪽

recte tribuitur, incipit ab his verbis, iis Nomine Domini nostri Iesu Chri T AN. CH. Dei Summi. Glorioso imperante Hiad ico Caesare, dcc. Hoc Apologeticon, per 8 o. quod Ebo se nititur expurgare, per partes bic ς aminabimus. Lorno Imprimis Ebo sic praefatur. In Nomine Domini nostri Jesu Christi Dei summi. i is i. G iis imperante ulu ovico Caesare, cu pr empora EURi g -m am valia L u o o V

ora carent prosera , ultima tamen Vus concus nimia adversitate dilinam quas

indignationem iliam passa, quam de novissimis temporibus vis smper terret Evan- 'olinlisa. duens. ΓTradet autem ratus arrem in morum, se pater silium, se in sum ii ni ui in parentes. J Multi denique hinc portantes expulse sunἔ a patria it Vcopi L x xi

quoque Dei, at ite Ministri cuso ta c milia pasti; θ idam etiam μή iis que E , o u i, ruobiles laici οἱ musticum habitum compulse, ut Ialum his gessis ccura casis' Ahoiodi ratione compuncti, remedia falcitis reciperem, quia quos blanda vitiaverat pros se Ticou νε-ritas, nec se erat ut dira purgaret adversitas, ne ad Iartaream vini Iam Divina Mit un. Hiro saeviret Isse ius. Lbo in hoc Prologo pio loquitur, sed ne suum crimen aperiat, callide causam reticet mutationis, quam iit Rcgno Ludoviciano tam rvpente faciam conqueritur. Multa, quae laude dignissima sunt, tanquam iniuste patrata damnat, quia sibi non favent. Anno Redemptoris octingenici imo tricctim tertio Ludovicus Imperator a perduellibus ac seditiosis cxauctoratus cli, anno postero pristinam tib rtatem dignita m-que recuperavit, praecipuos authores tanti flagitii vel exilio multiavit vel carcere, quid aequius t Inter hos extitit Ebo, cuius impium ac nefandum facinus supra descriptum ' pudet hic denuo repetere. 'Ad -- 13.

Praedicto Prologo haec proxime sub ungit Ebo. His et manifestis co- LXXII. ius periculis, ego Aranensis Ebo inignus Epi pus inter ceteros anxios tribus Dictui pressurii, id est, se blatis rebus omnibus, in ira vel custodia oppressus Primcipis, in Ver O Asus inimine corporis, Sancto cum Psabnisa dicere non erubui. Iniquitatem meam adnunciabo, ct cogitabo pro peccato meo. J Divinis sage is monituis in pro cris legem Domini neglexi, ad ι am in adversi confugere H i, ita ut si quim per potentiam quondam injuse ias, hinc in angustiis me

Ddotem ferre patienter d. G. Si cui etiam aliquid in bile abstuli, ablatis mihi omnibus non contradixi, sed auferenti tunicam, etiam ct p Iam reliqui. Si enim quandoque unicum neglexi inimicum ditigere, hinc se pro 'secutorasus orare F. m.um. didici. Sisque humiti uetisfactione memetipsium accusani, furores fersiquentium mitigare pia quam litigare decrevi. Supersedemus cxcmplis Abrahae de ali rum, quos imitatum se dicit Ebo, cum tribus assii geretur presseris, id est, anuili Oile bonorum, libertatis, M sanitatis. At cur redactus sit ad has angustias, cur sua pullus e Sede, cur in exilium missus, cur in Monasterio sub custodia det his, ubi praeteritarum rerum assidua recordatione tristitiam morbsimque contraxcrit, haud prodit, id enim si praestaret, reatum suum, quo gravior in Praesule vix inveniri potest, palam detegeret. Deinde res gestas in Synodo apud Theodonis villam congrcgata sic ag- LXXIII. greditur. Multimodis Patrum animatus exemptis, duictus eodem mundano impera, compulsius ad Tribunal Palatinum, non ad Synodalem Sanctorum conventum , quo violenter non luet trahi, sed agis Gerum canonice convocari Dis sum. Contigit ramen me in media multitudine Santiorum ad itisse fratram, be- mali vexatione diutina ibi ab Iorum, Porum consolatione pia recreatus, ista mihi divinitas inspirata sententia caritatis praesto apparuit coniuntium, sicut riptum est, Γιum patitur unam membrum, compatiuntur omnia membra. J quorum consilio ad retus tres mihi ex ipsis Hegis erissimos alutares, Atulfum τι Hicet A chiepi Popum , Bada adum Modo numque Epi vos, cum quibus de Sarvatoris nostri institutione. peccatorumque remissione diligenter contuli, memor Evangetici ρυ- cepti di extis. Si ofers munus tuum ad Altare, o ibi recordatus fueris, quia frater tuus habet aliquid ad num se, relinque ibi munus tuum ante Astare. luae igitur auctoritate cernens, quia rater. quanto magis quia PrinceZs meus commotus a crium me eras, reliqui munus oblatioris mea ante Astare. o summas

Tomus VIII. L L li

672쪽

R. H.

a Num. s.

LXXIV.

, vide M. su, n. s.

ti fictione jam in reum consensu confessorum vel fatrum seuccumbens propter

recuperant concor jam, i atas omnes patienter suscepi in urias, o puritate confestonis remisionem 'colorum veniamque, O non condemnationem percipere tui. Et intcrius. Ne igitur saevientes in me amplias peccarent, Salvatoris nostri evadendi usus sum argumento, qui inter manus per cruentium se a condis, O exivit de Templo, neque pertisucis imminentibus distuli exire de Templa, se se dere a Poniti s ati Oficio, qui violenur triennio Iam exclusus eram a debito sacrii cania loco. Triclinium, quo si cnter a debito sacri cania loca tive ab Ecclesia Remensii exclusum se dicit Ebo, interpretare incompletum, ab anno R demptoris octingentesmo tricesimo - tertio quo perduellibus se iunxit, ad octingentesimum tricesimum - quintum quo Synodus habita est in The donis villa. Non violentus sed spontaneus fuit Ebonis a Dic est Remensi discessiis, debitam enim Imperatori fidem Ruravit nemine cogente, de ad castra filiorum contra patrem rebellantium ultro se recepit. In Synodo apud Theodonis villam de viva voce de scripto reum se tallus est. Audi quomodo scriptionem suam excusare conetur. Subscriptionem, inquit, mihi in angustiis, nequaquam damnationis sed potius ereptionis rituti essit, quam non convictus, sed valde confractus te tuo, melius hic inserendam annotatione publica praesidi in resimonio ventatis, ne aucta aut minuta maculetur alicuus a si quandoque mendaciis, ut o quod tunc Isum est scuto ereptionis argumento , hinc am pubtico ubi e discutiatur ab omnibus vera caritaris flussis , csedum nutam ibi certum damnationis praesigitur crimen, nustatenus u si ultra pari confusionis discrimen. Non noxia ergo, sed vestae pro sua habenis est talis subfriptio, qua furores persequentium mitigavit, hiemales anxias vexationes fratrum porrecta levigavit, me etiam ab ira persequentium eripuit, insuper esse cundum Sanctarum Scripturarum auctoritatem mihi confitenti remisionem porrigis peccatorum, si perseveravero divinitus castigatus certa in emenuatione morum. Scriυ utique in quo apud Dcum non corrui, sed potius humiti satisfactione con- ui, o haec ira vim facientibus edita obtuli, quia certus sum, o Ho cui re didi dicens. Ego Ebo indignus Episcopus recognoscens fuit talem meam, d . Hanc scriptionem, quam non tantum in Ebonas Apologetico, sed etiam in narratione Clericorum Remensium, necnon & apud Hincniarum ac Flodoardum reperies, integram recitavimus ad annum Redemptoris octingentesimum triccsimum - quintum ' cum hac subscriptione. Q. Ebo quondam Discuus subfixi . Lbo in sua scriptione indi nam se recognovit --

ni aeno Pontifcati, nec tantum cessit Episcopatu, sed etiam ut inde ultra nugam repetitionem aut inter Eationem auctoritate Canonica facere valeret, id

manu protria subseribens firmavit, adiecitque praedictam subscciptionem, qua se quondam Episcopum fuisse nec amplius esse significavit. Hac scriptura coram Synodo prolata atque confirmata eo usus es Ebo viva voce, c, diali te fies alios, exceptis iudicibus, Nothonem Archivisivum, Theod risum Episcopum, se Acbard-m Episcopum, O sic ab omnibus, qui in eodem Comcilio fuerunt, Episcopii, quadraginta- tribus, accepit flntentiam h , dicentibus per

ordinem omnibus. Secundum tuam confli nem cessu a Miniserio. Hanc Episco porum sententiam canonice latam Ebo in suo praetermisit Apologetico, sermonemque tantummodo sua de scriptione sic fecit. Si quis vero per svlutarem hanc in pressuras repertam consiriptionis formulam me damnandam de severit, similiter se in omnibus siriptis meis me opprimere poterit, in quibus numquam me Iusti co, sed semper indignum Episiopum subscribens ubique denuntio.

Nec tamen me in hac eadem subscriptione ultas violatorem aut mendacem deprehendere poterit, quia nemo ibi postea utilior praefuit, sed septenni fermὸ sub paenitentia satio, quo in sancta Ecclesia peccatorum paenitentibus feri siet remissio, patiem

ter exspectans, nemini consecrationis ibi dignitatem impedivi. Nolite ergo, dicente Domino Deo nostro, condemnare, o non condemnabimini: in quo enim iudicio 'd caverisiis, judicabimini. Monem, quod in suis epistolis & in actis publicis in-

673쪽

FRANCORUM. 6

dignum Episcopum sic per modestiam scripserit, nemo condemnavit unquam. Sed cur in scriptione, dc qua loquimur, indignum se Mitii sterio

Pontificali recognosceret, alia fuit ratio, conscientia videlicet deliciorum quae publice contra Ludovicum Augustum commiserat, nec poterat inficiari. Quaproptcr eundem Lbiatam ' trUGAE AEc viva vocis confissione attestatam in Aduationem Fui, nulla ab eo quoente vel exornu, Synodo ubia parrexit, de

iii eodem libello, ut astra nultam repetitιο - aut interpolationem auctoratate

nonica facere post et, ipsam sui abdicationem manu propria firmavit, testatus Remens ein Episcopum se quondam extitiste, nec amplius sore. Φ Eboquondam Episopus m i . Quod autem addit intra septenne spatium, quo procul ab Ecclesia Remensi summotus exulavit, successbrem sibi non fuisse

datum, quamvis minimc prohiberet, quominus quis Archiepiscopus. Rc- mensis illo tempore consecraretur, id Ludovici Imperatoris mansuetudini tribuendum, qui fatis p narum iustichum Eboni putavit, si longe a Dice-cesi Remensi iii quodam Monasterio vel Episcopio sub custodia detineretur, Rementis Ecclesiae cura Chorepiscopo conanusta. Quandiu Ludovicus vixit, Eboni spes reversionis ablata. Chorepiscopus, qui Remensis Ecclesiae regimen suscepit, a tribus ordinatus est Episcopis, omniaque Archiepiscopi munera legitime per Drexcellia Romensem obivit. Ideoque Huic-marus haud proximum Ebonis successorem, sed Archiepiscopuin ab eo quartum se dixit in literis ad Synodum Suessionenstin, sic. Nec Uus, nempe Ebonis, Sedis invaser extiti, Pam ab eo secanaeum reguli Sacerdotio sancto

quartus, post eos, qui eam tenuerunt, canonice in ea electus o ordinatas rege

dum, scepi. Et interius Fulconem seu Folconem, de quo non semel locuti sumus, de Notonem, intermedios distinxit, ubi subiunxit se sub Sergio Papa ordinatum Archiepiscopum, cum Remensem Ecclesiam Iolco seia per notem annos sine ulti regulari uanis reclamatione tenuisset, O pou eam Noto pene per an num cr dimidium eandem Sedem, militer sine u a Monis repetitione tenuisset. Remensem igitur Sedem tenuit secundus ab Ebone Fulco, tertius Noto,

quartus Hincinarus.

Pergit Ebo. Consiriptio haec, inquit, diversis nece statibus id est, delictorum mel persequentium occasione conficta, si actuc sandatizanti alicui si putam generat, uni obrum ibi quaeso verborum rationem discutiat, in Pa ceuo crimine intenta, unde Canonica ritὸ siquatur damnatio iuue, precor, in non livide u-

dicet proximum , tamque se aestimat stare, videat ne cadat, quia tisidas Lados eam in alterius quaerens trabem in suo nequaquam finiit oculo. Luce clarius numque Canonica fulget auctoritaου, quod sicut me certo crimine canonice numquam dejicitur Epistopus, ita nec absolutione h=ontanea, quanto mιnus violenta alisterius sub custodia non licet recedere Uscopum He concoria prae entia vel consensu

citium si Mitorum. Deinde Divinam misericordiam, quam Judices omnes sequi debeant, longiori sermone commendat. Multis exemplis novi veterisque Testamenti probat reos pristinis dignitatibus restitutos esse, Sanctimque Dei Ecclesiam de reparatione lapsorum ubique gloriari. Dominus me. retricem legalibus laenis dignam nonnisi sine peccato q cmquam damnare adquievit,dec. Pabticanum Finum accusantem non condemnavit, sita magis jure cavit, dec. Semivitum militer prostratum non res it,sed procurandum sanctis subalariis δε-gandi siseniaque potestatem habentilas commisit, &c. David a comptinctio momentanea non deIectionem sid recuperationem meruit. Sancti Apostoli de promissa ac molita in Paspione per erantia, post Resurrectionem vero de stultitia σ in Odalitate vel cor is duritia increpari. Petri etiam negatio contritione cordis pamgara. Postremo ratiocinationem suam sic absolvit. Igitur tam manifesta novi ac veteris Testamenti divinis nobis Oaensis beneflorum exemplis ad iam dictam vulgo notam Latia factionem humilem me devotus oboli, eo quod recuperationem maris quam damnationem unquam ab initio suere humilis meruit satisfactio. Sed haec argumentatio nullo nititur sundamento. Crimen certum est de

R. II. . I lod ra.

l. a. c. ro.

674쪽

, 636 ANNALES ECCLE si Asrici

AN. CH. omnibus notum. Illud Ebo publice Metis & in Theodonis villa conses 84 o. sus est, dixitque raram omniauis ad Ministeriam Epi pati iussignum, o ab ista uis recedere velli, O sus parmuηtia modo Dominum fibi propitiam fatere τὸ ed. Tunei , , ibi in P ea & qua aginx , Synodaliter congregati, sisndiso coasi sibi

Lutio, propria Miamiam o usimonium coUe oram seoram δειν -' rant. M a Miniinris receianus Pomi cali, O atiis orationam molis o M ADC ..hi, Dominosmiendo eum subi 'virium faceret An synodico huie Decreto p ruit, quando fugit e Coenobio Floriacensi, seque clam treepit ad Lo thatium eum Fulcone Abbate perduellionis aequὸ reo An illa praecipiti clandestinaque fuga ius sibi comparavit repetitionis aut interpellationis auctoritate canonica faciendae contra subscriptionem, qua 'rius abdicationem sui manu propria firmavit An auctoritate canonica suam rumpit Mesesiam cui per vitra restitutus est ab invasote staterni Regni LXXVI. Denique libellum Apologeticum sic claudit E . Pos quam vero per a-rionem siccedenIe offens Principis glorios haerede Hlotamia Caesere, mox mihi M. Aes ita risi ara es coacordia, O vacantem Ha - , qua, Donvim mistin nr amisierum inmeniens, non pras tiτὰ repetentibus ut sactis Ord A. d Mid spiranem fre posui actionem re pi, is Enritas eam Principe mutnia

scis Prasatius purimis, quorum octoris te omniam revocasus sanc annotuito

' ne falaris temporitas recisandum , iptis his memorabiti s is animem Ereti

Dei C. Hira manipsum ieri placuis, s salinas opiniones falseram favum hae. cerra verisura protisa delere, factis vers ae miribas in his omnibas satisfacere decuit, o pias de gratia recuperationis congaudere, ρο- de negauia demnasionis dolere , suggerens, scar o ruit, fessis hac resistitio Deo aegris p eris scar

HLEIDO non per vim armatam sed per auctoritatem canonicam sua pulsis est ab Ecclesia, eidem autem Sedi redditus est non per auctoritatem canonicam sed per vim armatam cum Lolliatius in Catoli fratris Regnum hostilem irruptionem fecit. Haec ad refutandum Ebonis Apologeticon suis

ciant.

LXXVII. Ex praedictis patet eommentitias esse literas, per quas Gregorius Papa Quartus Episcopis & Orthodoxis fidelibus Ebonem Aresu episeopum Remensem depositum pristino statui testitutum a se sgniscat in Sirmundana posterioribusque Conciliorum Collectionibus, sic. Gregorias Episivas servasi moram Dei, Reverentissmis in C in Sanctissmissae fatribas coepi pis, coctis Daque Principitas Oret doris, or animess Catholica Eub MEM. . Cum diis. in ditis, sariri circa gregem Dominicam Hligensi cara semper inmigulare duramas in prosperis Panta magis in adversis nimiis, qua pro peccatis contigerant naac in Hisas asinis' sol diuassi fiat ilL, Di inter fugiata Diamati a semper insentione per eruari pereant, ita is caetra Iani, non asse-cienae sari, qui correpti iuvita casigatione, cinis coarriso ct hamisia, s eo sitias reddant, saper omnia etiam magni cania sans, sat in presseris corde se fas o uti o molari, staturitas exemptis fuctam mira inviti misorsias com

ferant. Gratias uitar immensis Domino Deo nostra merito agimus, carissmi, notamo tritioso meino, Di intre meaeias modis s acies o nimias sorationes Di

sollicis, vos examinando probasit, ala. si s uiis inlaesa, ira at neque in d-urum ne η ia snsrum Haisanus, Uonem Dei sis δε, cautis a statu eare mundana perizati sperasiti, fleri , insis mauu atia magna certamina vestra, nια si minima fuiris nostri Elonis Archie sopi cuasa, at o per matios n- laures fideles spe comperimas, qaia me cunonica vocuos, sed mirienter ab Eulosa rapias, iuvera ae exilia passus, ana quoque sab castodia trusas, nari corocrimine conviatis, nec sonte consessas, avia Asiati Missa sua aberias sis restare erat confrictas , , sic a mand I potoria motis adductas est ius ii advis

mei deponendas. Etiam ergo vulgo nasum irrationabilem vim compariendo mirabat circumsectione piacastis, cisis sereres 'Maenitum humili uerisfactione ejussc mitiga , qualesus aesinam vies hamanum o resonem pariter macientis, sic-

675쪽

FRANCORUM. - aestatem inlisis aptistri tempore provida industria repareandum servassi, sicut AN. CH.

O is ictu Chris membru letior, cum patitur unum membrum, compatiuntur O . crura membra. J Claruit etiam haec Lenigna intentio vestra, dum quantulatumque . 'vocu Ecclesi sua pace, mox Imperiali visivataque auctoritate in seri restitatis i ' η' 'debita, cui facta fuerat direptio violenta, ibi que publico ex rensi u Ponti tale, ur driau, recepit O ns seu ium oscium , Anec forensin iteram iiii , Princi is μ' '' pum, pro pacis canda ira editione cum cerem Regni fidelibin se obtulit. Οὐ -- φ' regati , protinin repentina Imperiali sessione, pia concordis O .ntiare Christi A. - 'V popuI , parat bis Orientis dire , Praeceptori seras tibento pro is bis obedi sit. 6 aedium autem omni sic laudabiliter actu, votum vi tationu, quod in an fit seu Domino vel Maio Petro principi Apostolorum vovit, multis talo ribas fessus ad Sedem Apin Γω- rendens promissa fideliter implevit. αui Smini trincipis Apostolorum suffragiis Adin, cui ligandi serererique divinuin eruι data pausin, scat eum a corporalibus eripuittericulis, ita o propitiin a cunctis peccata--- absolveres vinculu. αuapropter se nos haec omnia diligenter considerata, ipsum η Lociis con sponcm, quam Fcrete vasum egit, nobisium cse per omnia contulit. Sabscri- rupti ptionem etiam qua- terrereις- ut evaderet, composuit similiter ct Sanctae Romana Ecclesia ostendendo sinu fecit. In quibin vero omni , quia cenum depositionis aut legitima absel ouu --- nusiam reperimin,'ideo ιnviolabili cantati vestras denter inam committimus, quia A absque crudeli persecutione eius possibile est, una mulsum istum duisis Sed, resiluendum cupimm, atioquin tamen non opor

tu Epi pos divitiatin sibi conseriem negligere Epi pum, cui non solam similiter, sed etiam per paenitentio innovatum sanctum i in Dignitaria pratam Dali duarecuperatione, qui paenitens Piritusnuo recto sive principali innovatus atque com malin, ma cum fiducia etiam se impios possea docendos se revocando, ora Domao Deoino stopon is, per μὴ que benignitatis exemplis exsereere 'deliter procuratis. Nam O summin Aristoloram, cuin vicem indigni gerimin, si risi pultatam in periculis uvavit, non tamen abn , sd pie revocatin, pristinam Dignitatem obtinuis, o quomodo aliis miserandum esset in et se didicit. Paro insuper iis Eva, Min larga pietate proditum fluum non repulit, sed perdis tum gavi in recepix, honoratumque Mui primo reparavit. Ira etiam veru βα- ιο--sias instituit duos, festate mi hordes, sicut O pater veger misericora est lquia in beatos usi misericordes in cunctis munia parasim copio in in misericordissidem Dominus dominantium declaravit. His Genim mutit irata que veteris ac novi

Testamenti documentis in m Evangebram atque Ecclesiasticam dispositionem fisciter agnum, si 'scutionem passis, O ad aliam civisurem confusensibias Episco' pro cimus in locis vacantibus tiberam annus in facultatem. uania maris huic praefato starei nostro, Di quondam ex Gloriosi Caesaris totiussae Imperii δα- seu nisu co'unctus, ct Apostolicis Privilegiis in Mili caritaris vincuti Sancta Romana Maesia con inmatus ' Ubi se eυaveo nia Legatione percepta, quocumque melius poterit noscere loco, pro viri ita per in istar, in a d Hismo nequaquam deficiat, quia sicut de neglicto tantoo so i B d wnam ossensionem, ita O im Hentsin eadessem induimin uisionem. O flcat alutarisin 'in divinam imploramin gratiam, ita se nocentibus, quam

non FIam , terri sim damnationu denumiamin vindictam. χua denique Amisma aac Ioritate undique munitum, more praedecesseram nostrorum, i m Mcro

sicut in Pravilegiis Vψ prioribus continuar, jure Apostolico reIoramus.

Iacobus Sirmundus, qui primus epistolam hanc ex Codice Sanctae Mariae LXXulu. Laudimentis in Appendice ad Concilia Galliae Tomo tertio publicavit brevem notam sic ex codem Codice Laudunensi subjecit. Cod. Laudan his compilata epissiti ex parte Gregorii quam sit mendax, Vs evidens ratio monstrat,

quia tempore GreTam, ex reum nomine issa conscruitur, Imperator Hudomema. Imperio est depul , o Ebo post restitutionem in Imperatoris o Epic

676쪽

AN. CH.

CARO LI

R. II.

pali indicio est depositi. o a Sergio successore Gregorii seb Lica tantum commmnione est condem tus. Pluribus non opus cit argumentis, cum prius obierit Gregorius, quam gererentur multa, quae hictas ab eo mandata perhibentur. In Codice manuscripto, qui quorumdam Sanctorum V itas complectitur, post Sancti Calliam Augustodunensis Episcopi vitam subiiciuntur e usMiracula, & in sexdecim capita distribuuntur a Scriptore Viromanduensi atque synchrono, qui patriam suam ac aetat m iptius operis prologo sic prodit. Ita ergo bimus , quae, polluam D. i diibositione factum est, ut de ita rum si nibus au nostros transiret, mra luce mam . ara nucuntur, panim nostris coni Iucta visibus, partim eorum relatione c- 'Na, qui saepius au e potuerunt. Nam ex eo tempore quo gloriosam aBimam calu H ait, quos incutiat Theod i Muris fuisse temporibu ,.u que ad tempus Huaemia Imperatoris Augas, eodem videlicet anno quo temporis hi horam ctausit, per aAnos CCCCL, idcirconichi Isribimus, quia manifeste non comperimm. Deinde Historiam Translaiationis ac Miraculorum sic orditur. Anno Dominicae Inramationas Odringente

smo quadragesimo, pG cme Augusta Mensam Cathedrae Motumo Ienerabili Episiva, II o Abba Monasterii seni rauinuni mutens ad eam Legaros suos, corpus beatisimi Cassiani, quod per simcDUm prius postulaverat, 'exposutivit.

Cuius 'omni runominams Epi pus, tropter muisum amicitia res ectam reverentiaeqae modum, concessic essuum, cori uos obsirvantiam Excesientis moram Imperatoram, quorum Vstus Abbatis Larolus Augustas genitor erat, alter vera frater beati j nus Imperaιον Hiarimicus. Collictum denique reterenter sini Cassani corpus per scindoles se , quos pro hoc se pradicius Abias direxeras, cum epis sea misi. In quo umere, quia necesse erat Acretius propter inmastum po- sub Augustu nensium civitatu fieri, nilat Anorum apparait praeter quod unas

ex coitineranIibus cullus vulnus in mamιδε ιntumuerat, cum gravi ob hoc molestia ut remaneret argentur, Coiani beat imi menta vocavit, senitatem e pristinam promerati, Aia in eo operante, tanisque Pomi me pro eo meritu iniere niente. Postquam ergo insta Laudunensium Comimium venit, supradictas Abbas cum surrilibu , riclesiastico quoque ordine, cum magno gaudio reverenser occurrit, sese umque corpus pretiosis aromati a die aisera conivit, O rore basemi

dit, involvitumque done munda es pretiosa purpura is loculo possit ac ei Laium Auenti die ad Monasterium Sancti aes intini ferri praecepit. In itinere a que in susceptione Reliquiarum, necnon Nonis Augusti, quo die festum beati Cassiani recurrebat, patrata sunt multa Miracula, quorum seriem longum esset hic referre. Agemus de sancti corporis tumulatione post quinquennium. Claudius Hemerariis in Regesto veterum Chartarum ac Montinentorum, quibus ad Augustam Viromanduorum illustrandam usus est, praecitatum Auctorem non omisit sub hoc titulo, adiemus Sancti Cassiani, ex Pasitonarus Ectae a Sancti 2 imini. In contextu tamen Historiae sui, cum ad Hugonem Abbatem & ad Sancti Cassiani Translationem pervenit, hanc asscruit factam an, S a, quia pluris secit Sermonem de tumulatione Sanctoraran Chriss Maurum, aeuintini, Victorici. se Consi oris C iani, usque lectione sibi facile persuasit Sancti Calliani corpus in Beati Quintini Basilicam allatum anno Dominica Incarnationis octingentesimo quadrage im secundo, Regni quidem Ludovici Imperatoris Augussi vi fimo octavo. Sed L dovicus Augustus iacc annum Imperii sui vi colimum octavum attigit, nec vixit ad annum usque Redemptoris octingentesimum quadi agesimum - secundum. Idem Hemeraeus est ab Hugone Abbate requisita sacra pignora, quae utroque latcre sepulchrum Sancti Martyris Quintini decorarent, de antequam Sancti Cassiani corpus Augustoduno deferretur, actum de S AD Aurimari corpore in Veromanduos asportando, sed ut irritum hunc Hugonis conatum in annum Redemptoris octingentesimum quadragesimi m- tertium rejiciamus, suadet qui totum negotium in primo libro de Miraculis

Sancti Bertini descripsit Folcardus.

677쪽

E RANCORUM.

Steardus Dux stat seu Praefectus Beneventanus ann. v i. mens X. Deinde AN. CH.

Radeicius idem exercuit munus ann. X I. mens. X. Utrumque testatur apud 8 4 o .

Camillum Peregrinium Anonymus, qui Beneventi vixit in Monasterio i otiti.

Sanctae Sophiae. Si eardus igitur ala anno Redemptoris octingentesimo tri- i cesimo tertio ad hunc usque annum Beneventana desunctus est Piaefectu- L is . . Iure vituperatur ab Erchemperio ', quod perversis cuiusdam Rot scidi st consilias deceptus germanum suum, Sico sum nomine, graiis perictust dam C, oi

rii, necnon etiam quod Issonem cognatum seuo tonderi sui lexit, O se Mo- i xxx na unam retrudis A anum denique, quo Nemo filior est umore suis, vi se Duel, hi Mistrem ac Diti imam robore laqueo se 'ndi Dccrit. Apud cunilcm Aucto- ,1Viyi rem b post Steardi mortem Radelgi sus Mus Thesaurarius reginacia provin- vi. ciae suscipit, de Siconolitas Sicardi frater, qui timc apud Tarentum exul Num. n. morabatur, a custodia careeris elapsis bellum ciet domeiticum, de quo plura '' suis locis. Hic tantum observa cx Chronico Beneventano vilemnam Ab VH NAbatissam, quae Monasterio Sanctae Sophiae praeerat, de a nobis sana laudata fuit, Sicardo Duci superstitem vixille. Ormae. Ans vinus Camerinentis Episcopus ad Deum feliciter migravit anno sui LXXXI. Pontificatus duodevicesimo, Redemptoris octingentesimo qxiadragesimo. Episcopi Colitur tertio Idus Martii, qui dies obitus fuit. Lege Eginum Monachum ς C -- in ejus vita, de Ushellum in Episcopis Camerinensibus. Successit in Epi- N N , scopatum Frantellus seu Frontellus, de quo rursum post quadriennium. Ad hunc annum laudatur Luitardus Spoletanus Episcopus, sub cu us Mari. Pontificatu repertum est quod in Campania jacebat inglorium Sancti Antimi corpus. Floruit hic Antimus Marco Aurelio Imperatore, δί tertium I xxxii obtinet locum in Episcoporum Spoletanorum Catalogo, quem consule Spocar est. Tomo primo Italaa: Sacrae. Hoc quoque anno commendatur Theodoricus Episcopus Teatinus, cu- LXXXIII jus extat Diploma datum anno, Christo propitio Imperii Domini Odovi Impe- T Ari Nilaratoris xxvo, per Induritionem tertiam, x ii die mensis Madii. In illo Diplomate Theodoricus ait velle se Canonicam instruere de reconciliare in

Ecelesia Beati Justini. Verbum instruere, ad materialem habitationcm ; v hum reconciliare, ad spiritualem Canonicam, sive ad in tum regulae li e u 'ς. i. eollapsae re rinationem refert Ughesius, apud quem, si lubet, integrum Ep. .. Diploma lege ς. Petrus Maria Campi Canonicus Placentinus in Historia Placentinat testa- LXXXlv. tur Ecclesiae Placentinae Episcopum ordinatum hoc anno Sofredum seu Lib Seusredum vel Seuseidum aut Gosecdum, cuius decessor Podus anno priore vitam clauserat. Extat apud eundem Auctorem Diploma ex Archivo Ma- 'joris Ecclesiae Placentinae descriptum, quod datum legitur anno, Christi propitio , Imperii Domni morarii Pii mi Imperatoris, Papia ciet itale Palatio

Regio, id est, hoc anno, cum Sositedus jam suscepisset Episcopatum, de

Lotharius a die, quo Romae coronatus fuerat Imperator, annum Imperii sui duodevicesimum numeraret, atque in Papiens Palatio commoratus nuntium de patris obitu nondum audiisset. Hac autem innuunt alios

Characteres, qui petuntur 2 mense de ab Indictione, corrigendos esse. Certe illud Diploma non emisium suit mense Novembri, Indictione seu quinta seu prima , quamvis mensis November cum Indictione prima de anno Lotharii Augusti duodevicesimo recte conveniat. Lotharius enim per mensem Novembrem, anno Imperii sui duodevicesimo, Indictione prima jam inchoata, sive anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo, procul aberat a Papia civitate bello Gallicano contra Carolum fratrem intentus. Mensis igitur Maius aut Iunius cum Indictione tertia restituendus videtur. Hac observatione praemissa Lotharianum Praeceptum accipe. In Nomio

D mixi nostri Iesa Christi Dei aeterni. Hlotarius diona ordinante providentia I -

678쪽

AN. CH. 8 C.

vat.

itali. t O faturi, notam sis , qaia Vir Loerabitis Sostris Sancta pila At a tir bo Eri sis Epis P, κουρνὰ innotati tutati, qualiter malo contra eam mes E. cissam sam cassi ram ho intim fas ni u grversali es scu i ius, es pro evastam Mesesia ribas aque famitiis, αλῶ ne Panam erat in aliqui s eo, si tati m adhiberi nos hae auctori turis in absitioneo pio sub timeato G atthiare e EA D. rauapropter praecipimus atque omnino utimas, At alicunque nere sese A-xerii hal. νου pro ribus alcie famitiis praefatae EG sa, fastita maiae pria. Ai De ad Laιον iκqui serio per idoneos homines, quos ipse aut Autrivius ejus E .l sis auaciai ris, ira ut ata imo i brumine e ui ilia inPisia saActim Antoniatim apua Dominam mereamur lasere inter usum, noti que , sit nais ιι ικά am si in futuro. Us quoqae haec nostris auctoritatis pagi a niori is D i Nomine habeat mi rem, O per futura tempora an nuti mirarem , de annati nostra sabier usi as,igistin. Dra . . ias Sabiani agarius atque Norarios ad mitem Fg Mam ni vivisti O sebs ipsi Data v Idas Mais ' , aisas, ct isti propitio, Imperii Damn II tum P is mi Imper Ioras Augusti X vi ia, Inu A saeIIi . . ctum Papia cimitare Palatio Regio . an mi Nomine Icticium Amen. In hoc Diploia late mentio fit sancti Antonini, quia placentini tanquam pro tectorem si uim venerantur sanctum Antoninum prope Trebiam fluvium Mari, tio sub Imperatore Dioclctiano coronatum. etsi sus Novariensis Episcopus hoc etiam commendatur anno in antlia

quo Diplomate Lolliam Augusti dato Papiae Indi one tertia. Meminit huius Diplomatis Ushellus η, sed annum Lolliatii Augusti ruicesmuiri eum Indictione tertia male comparat. Anni vicesimi loco decianum septimum ante Pascha vel duodevicesimum post Pascha testitue. Recitat idem Ai ctor aliud Diploma, per quod Adclguius multa bona Canonicis Sancti Gaudentia pro remedio animae suae ac parentum suorum indulsit. At ista Donatio Chronologicis Charachelibus destituitur, idcoque quonam facta sit anno, deprehenai non potest. Fuit Adclgisius sanctimonia vitae longἡ clarissimus. Clerum iuvit opibus, de exemplis probitatis pavit Muiuscus extitit erga Canonicos cum Ecclesiae Cathedralis tum sancti Gaudentit. Colitur Nonis Octobris. Annos sedit novemdecim. Ergo, si Chronologiam Novariensum Episcoporum ad annum Redemptoris octingentesmum undecimum b bene allecuti sumus, hoc anno feliciter ad Deum migravit. Successit in Episcopatum Odo Non minor oecuirit di me ultas in Episcoporum Veronensum Catalogo. Si siles est Ughello ς Rotaldus, cu)us saepe meminimus, Mantuanam 5

nodum cum aliis Praesulibus anno Redemptoris octingentcsimo vicesilao- quarto celebravit, eique successit Audus, tum Rotaluus Secundus, cujus mentionem ad hunc annum Redemptoris octingentesimum quadragesimum facit Peretus. At Patauinus unum duntaxat Rotaldum agnoscit. In eam unus sententiam, & Rotaldum, quem anno Redemptoris Ochingentesimo triccsmo- quinto supcrstitem probavimus, cxistimamus ad octingentesimum qiiadragesinum pervenisse. Rotalbas hujus nominu Secandus re ρ ior inser Mjus adis A,solati a Pereis iA suo Caralogo anno s. o. De quo risit aliad Hieni spad quempiam, A qae in montiment s. Haec Ughellus de Rotaldo Secundo, quem exinde non temere suspicaberis es e suppostitium, maxime cum ita Jam xensuerat Panuinia; auctoritate Pereto & Ug-

hello longe praestantior. Audus sive Audo, qui medius duos inter Rotal dos exhibetur. loco moveri debet, utpote Ludovico Augusto Pii nepoti synchronus, Pio vcrli nequaquam. Ughellus, ut Audonem sub Ludovico pio floruisse comprobet, e Tabulario Coenobii sanctae Mariae in organo profert duo duntaxat Diplomata, quorum ununt eis Ludovici Augusti caretque Notis Chronologicis . alterum est ipsus Atidonis Episcopi eum hoc exordio. In Aomine D miri Iesu Christ. Imperore Domino no sero usi mico Magno

679쪽

FRANCORUM. Mi

Magno s. anno ii. dis Is Aut Inda. s. fesciser. At hi duo Characteres, qui sumuntur ab annis Imperii Ludoviciani Ae ab Indictione, non parum inter se dissident. Undecimus annus Ludovici Imperatoris cognomento Pii per mensem Augustum cum anno Redemptoris octinsentesimo vicesimo-quarto comparatur, octava Indictio per eundem mensem cum anno Redemptoris octingentesimo tricesimo convenit. Ughellus stat ab Indictione, de Diploma de quo disputamus, sive Audonis Episcopi Testamentum anno Redemptoris octingentesmo tricesimo consectum Ludovieo Pio Imperatore contendit. Ut opinioni suae plus auctoritatis conciliet, Mantuanam Sinodum anno Redemptoris octingentesimo vicesimo-quarto consignat, additque nullam post hoc Concilium memoriam extare illius Ro-taldi, quem Aiadonis decessorem constituit. De tempore Sγnodi Mantuanae disputatum supra. Celebrata est anno Redemptoris octingentesmotricesimo- quinto. Rotaldus igitur ad istum saltem annum superstes fuit, nec anno Redemptotis octingentesmo tricesimo Audo sedit. Forte quis dicet in Audonis Diplomate, cum Mntis ii Ludovici Augusti culti Indictione octava pet mensem Augustum componitur, non annum undecimum Arabico Charactere, sed annum secundum notis Romanis intelligi, numque Ludovici Augusti secundum per mensem Augustum cum Indictione octava A: anno Redemptoris octingentesimo decimo-quinto convenire, sicque duos Audone intermedio Rotaldos distinguet, unum qui Pontificatum inierit anno Redemptoris octingentesmo secundo de Audonem antecesserit, alterum qui post Audonem sedere coeperit exeunte anno Redemptoris octingentesmo decim quinto, nefaria Bernardi Regis consilia revelarit anno Redemptoris octingentesimo decimo - septimo, Mantuanae synodo cum aliis praesulibus anno Redemptoris octingentesimo tricesimo-quinto adfuerit, & vitam ad annum usque Redemptoris octingentesimum quadragesimum prorogarit. Sed nec anno Redemptoris octingente simo decimo-quinto pontifieatum gessit Audo. Publicatae sunt ab Ughello litetae Ludoviei Pii datae Misu GH, xiii Kal. Decems. Ina A. v OII. Omissus est annus Impetii Ludoviciani, quia legi non potuit in exemplari. Sed toto Ludovici Imperio, quod annorum septem ac viginti suit, bis tantum contigit, ut mensis November Indictioni nonae illigaretur, semel anno Redemptoris octingentesimo decimo- quinto, iterum anno Redem pioris octingentesmo tricesimo. Literas autem illas anno Redemptoris sive octingentesimo decimo- quinto sive octingentesmo tricesimo scliptas arbitretis, Rotaldum necesse est fatearis in vivis tune futile, nec alium a

Rotaldo, qui Pippini Regis opibus adjutus Ecclesam ac Coenobium Sancti

Zenonis reparavit, ejusque corpus in novam Basilicam ex anriquo Otat rio transtulit duodecimo Kalendas Iunias, anno Redemptoris octingentesmo septimo. Nullus igitur Audoni locus inter veronenses Episcopos aetate Ludovici Pii relinquitur, nihilque vetat quominus idem Rotaldus, qui Pontificatum anno Redemptoris octingentelamo secundo suscepit, annos in Episcopatu expleverit duodequadraginta, perveneritque ad annum Christi quadragesimum supra octingentesimum. Hujus successorem alii Agninum, Algotium alii vocant de Aginum. Ad hunc annum pervenit Hauto sive Hanto Episcopus Augustanus, cui suceessit maltherus. Utriusque meminerunt Bruschius in Augustanorum Episcoporum Cataloso 3e Bucelinus in prima parte Germaniae sacrae. In eadem Augustana Dioecesi mortuus est Idibus Augustis hoe anno Cotthar. dus Abbas Campidonensis, eIque datus est successor, qui Frisingensem Episcopatum ante quadriennium jam susceperat Erctenbertus sve tacen-bertus, aliis dictus Adalbertus 3: Adelbertus. Lege Indices Abbatum Campidonensum apud Bruschium in Chronologia Monasteriorum Germaniae, de apud Bucelitium in secunda parte Germaniae Sacrae.

CARO LI

R. II.

680쪽

. CH. Apud Sammarthanos hoc anno memoratur Ioannes Abrincensis Episeo 8 4 o. pus, & in Armorica Sancta ponitur obitus Mainonis Aletensis Episcopi euiixes, Qvi. subrogatus est Salaco. Tunc Gregorius Quartus papa decimum tertium Io aiatias Pontificatus annum agebat, eodemque anno mandavit Archipresbytero de Assti ructN- ArchiAiacono Narbonensis Ecclesae, ut Radulphi Lut ensis Episcopi as E P. querimoniam audirent exciperentque contra Capellanos Ecclesiarum sancti R ouiptius Laurentii de Sancti Bartholomaei, qui denegabant ei obedientiam & reve-LuτεV N- rentiam Episcopo proprio debitam, atque te cognita ius illi Leetent au- ε 3 Ly thoritate Pontificia sibi subdelegata. Lege Joannem plantaxi sum in Pr

LXXXiX. Tomo quarto Galliae Christianae, primordia Lentensis Moti stetit se a

sanimarthanis retexuntur. Lesalens Carnasiam ad L sum satiam in inseris i Q η C miraria sax U, qainia Ara Tolosam loca, in antiqua marces Tol una , ne Rimens, interfusios Aurigera es Garumnae, in loco humiri or parum sano circa annam Chrsi I . . ab Attone Viceramite mirerensi findatam, O sib itials Sanctoram Aps loram Petri se Pauli die is Januarii consecrarum est pro Mon As Ordini, S. Ben dylti. Guillelmus Catellus libro quarto Historiae Linguo dochianae in Tractatu de vicecomitibus Biterrensibus, omnium antiquiis- Ga r. mum agnoscit illum, qui Lentum illustre Monasterium erexit, eumque non Attonem sed Antonium nuncupat ex hac oratione quam postridie Kalendas Novembris, die videlicet quo Commemoratio fit omnium fidelium

desunctorum, Letatenses Monachi recitare consueverunt. Omnipotens aterne

Deus, cui nanquam sine de misericordia sapphcatur, propitiare anima famuli tui Antonii Vicecomisia Biuisensis fandatoris nostri, or animabus famulorum fam

Iaramque ruaram, vir qui de hae mira in tui nominis confessione decesserunt, Sana rum tuoram numero facias auregari. Prectrisam Dominum noram. Haec oratio quot annis solenniter in Ecclesia Lesalens his decantatur, semel seria secunda post Dominicam primam Quadragesmae, iterum quarto Nonas

Novembris. Utrumque diem se notant Sammarthani. Fundauris Arro memoriam o annitersuritim sis quot annis recolis conmortistiter Monasteritim L

fundatore oratio δcontatur, juxta antigna M s. Coenolii documenta. Catellus L

satense Monasterium valde antiquum dicit, quia vidit instrumentum D nationis, quam Guillelmus Pictaviensis ac Tolosanus Comes Odoni A hati Lesalens fecit anno Christi millesimo centesimo decimo-quinto. Sed ab Abbate Dauiete, qui Lesatense Monasterium anno Christi nongent fimo tricesimo-septimo, ad praedictum usque Odonem qui Crenobio praeerat anno Christi millesimo decimo - quinto, Sammarthani continuam n interruptam Lesatensum Abbatum seriem publiearunt i imb Danieli novem praeposuerunt Abbates initiis Monasterii vel a Ludovico Pio vel ab ejus patre Carolo Magno repetitis. Horum Abbatum, s solum Astiarium sue Amarium excipias, nuda duntaxat haec habentur nomina, Amelius, Adsta re, Quarinus, Alverius, Aureolus, Vidianus, Daniel, Benedictus. In antiquis autem monumentis Asuarius sve Asnarius ita commendatur. Vis

operis comes Asiarim risus M nasterii Patriaiani , qaia fandalit se Aiacis, rianseri orianalis o MAὸ dissis, s Iam de0iciens, terrena relisquens, cisti uia potens , Lest sed quaerens Canobiam, inibi Monachorum hasium sis sit, ' a Abas ini satis recto itinere adcuticus sedes venissis credium In capite Lesatei sum Abbatum ponitur Et Sammarthanis, non temporis sed dignitatis ac potissimum Sanctitatis ratione, elim tempus ignoretur quo vixit. Certa Lentensium Abbatum antiquissimus censeri non debet, prius enim quam

illius Ioel feret Abbas, Monachum illie egit. Cultui venerationique Beatissimae Virginis semper addictissimus fuit, sub cujus nomine Monasterium Patricianum condidit ac dotavit, antequam in Lesalens Monasticam vin

SEARCH

MENU NAVIGATION