장음표시 사용
691쪽
mum, Thyadgermum, Tyademum, Tiadgrinum, Thiadgrimum, Dagrinum, Thyadghermum, Tigrinum, Tyagrinum, Thindegerinum, Delgi, mum, de Dictgrinum. Legitur illius epitaphium apud AEgulium Gelenium in Fastis Agrippinensibus sexto Idus Fcbruarias, Ac apud Gabrielem
Bucellinum parte altera Germaniae Sacrae in Abbatum Meahinensium Ca talogo.
Nac recubant f a Thi rimi Praesulis ossa,
Terra senet corpus. pneuma tenet Domina .
Idibus in Februi senis obit asscia Chrim,
Promeritus mira gaudia perpetua.
Thiaigrimo successerunt, in Episcopatum Halberstadiensem Hesmo Hersiel densis Abbas, in Monasteria Nerthinensis administrationem Ut fridus Mimigardevordensis Episcopus. A Trithemio Se ab Halberstadien sium Episcoporum Catalogis, qui tertium Hesmoni locum vendicant, haud discrepamus, hactenus enim primum Hildegrimo, Thiatvimo secundum, Flaimoni tertium attribuimus. De Ailfrido Mimigar devordensi Episcopo ac Provisore Nerthinensi lege Gabrielem Bucelinum parte altera Germa. niae Sacrae in Provisorum atque Abbatum Nerthinensium Nomencla
Porro postquam Ludovicus in Boioariam se recepit, minime Aiaceps Marius, ut Nithardus sub ungit, aliquid istam praevalere puta vit. Igitur egenum Dacem, quem se a modo memoravimus, ob hoc inibi reliquit, utor populum sacramentis sibi frmaret, se, si Lod micus ad Larorum ire viasset, Eomodomum. si vero, quoniam Larotam Sequanam transire reZZererat, o viam ire parabat. Velociter quidem praemistit, rei veritatem, ubi ct cum Pisas esset ,sire cupiens, Aquis Pa a celebrata . In Annalibus Fuldensibus, po quam Ludovicum in Boioariam redire compulit, positis custodibus partium Larum, quos arbitratur sibi fideles esse, denuo ad resistendum Laris, qui Iam Mora Mosam castra ponere molitur, studia consertit o vires. Haec Nithar non refragantur, Pascha enim celebratum fuit decimo - quinto Kalendas Maii. Solemnitatem hanc, ut ex praedictis liquet, egerunt, Lotharius Aquitagram , Ludovicus in Boioaria, Carolus Trecis. Mira sane ac merito notanda res Larolo in Sancto Sabbato contigit. Nam neque i , neque quilibet in suo comitatu quicquam, a que quod corpore gerebant, se absque armis ct equis, hab iant. C,mque de balneo quidem e rederetur, se eadem vestimenta, qua exuerat, induere pararet, repente ab Aquitania missi pro foribus ad iterant, qui Corona ct omnem ornatum tum Regiam quam o quicquid ad cultum diminum pertinebat. serebant. Quis non miretur paucos o pene ignotos viros, tot terrarum statia, dum ubique omnes rapina insisterent, tot talenta auri gemmarumque in sinitum multu disem ferre inlisos valais e se, quod maxime mirandum fateor fore, qualiter asis itum locum vel certὸ is statutam diem se horam venire poterant, cum nec idem raro ubi se μή ae oporteret, Udat' tauo quidem eventu Madiatur quam munere ac nata divino visim est evenire potui , ac per hoc commia tonitas stuporem injecit, omn=que maximam adstem salutis erexit. Hinc vero molas cunctaque cohors exultans ad festa celebranda sese convertit. Expleto autem, quod caeperat, Missos Lodbarii benigne excipiens, convivari una secum cepit. a 'uibus se ut in crastinum redirent i unxit, per sors responserum de eo, quod fater Has illi mandaverat, promittens. In Legatione vero Lo harii querebatur, cur ab que suo consensu terminos, quos illi flatu rus, excederet, o Dia fecerat, saltem ubique illum reperirent, mandat ut interim eo loco quisat, donec usi mandaretur, si admotam locum, an alio, ubi congruentius siri videretur, venire deberes. Gratus per si os econtra se ob hoc flatuus terminos excessis resondis, quoniam de omnibus bonis sua ex pane isiis promissis ac)urejurando firmatis ni-
692쪽
AN. CH. cis tui que um si a Iuni adyecit, quo Pam vero sita privavit; insuper Regna qua O ses dia i , escere debuit, in quantam maluit, perturbavit; ct quod maximo est, in mirem Ludovicum hostimo inruit, necnon es se ramum a pagarii H -
07η ' quodire eo alii. Verumtamea, quamquam se hae ita haberent, Lu Coa; tum,
i '' qista commani consensu patueravi, et re se me e mandavit, uia si comm*ncm LRRψ'' uitiaraum, promiserat, quaerere ac statuere vialii, sibi plaure; sin aliter, de Regino, quod Dein paterque sum suorum consensu isti riderat, cu pisii suorum
'RQ,' iatium in omnibin , μα-um Dei voluntatem, parares innotuit. Et his ita com--: - positas, idem iter arripuit, atque ad praefatum locum pridie quam coavenerat ,. i. praevenit, id est, Nonis Maiis, nam teste codem Nithardo supra citato convent a prius fuerat, ut Lotharius de Carolus octavo Idus Maias apud Attiniacum sinita convenirent.
X X. Illuc coibarius veluti ex consecto venire di sit. Verumtamen Missos variis querimoaiis refertos ste senter mitubat, se ne forte ex impr-m Karolus supra
itam reuere posset, cavebas. Interea Legati a Musamico venerant, nunciantes,
quod Asiret quomodo fieri posset, in Assim ad utorium venire viari. α se Κarolus es induere reθondis, gratias coxgrua voluntati egis, se ut hoc accelerare studerent, protinus praefatos Misses remisit. Cumque quatuor vel eo amptivis dies inibi adsensum Lotharii praestolaretur, o Age venire disserret, concionem advocas, concilium iniit, quidnam consistius deinceps lili agendum videretur, diaberaturus. CARO Lus a uidam aatem aiebant, quoniam materiisa una cum Aquitanis veniebat, obviam xx CATA- isti ire Alere. Sed maxima pars aut obviam Lotiario iter arripere seradebant, aut L A u N . in certe, ubicunque mellit, ad entum illius praefolari debere dicebaηt, ob hoc quidem
maxime, quoniam si quoquomodo aliosam inflectere cur pisset, c*ncti fugam i mLRφ'ν ς inisse actur i, o hine Lodbarium σμos audentiores seri debere, a que hi, qui I '' -- callisa timoris matri sis coala:eruat, ad Ham a uere undique sperabam, i uis' nu quod se evenit. I uanquam di tu, praevaluis tamen sententia priorum. euamob
ei nus Lo. rem Cadberinicam rotas adui adem, ibique matre una cum Aquitanis ne- Tumi vi- cepta ne me nunciasar quod Lod inicus cum Adesierio Duce Aasbasiorum nidis Nir IN Au- commisse vicisset, Renoque trajecto ab H a utorium, quantocius pessu, veniret. x LiuM Nuod cum ocius universis castris omnibus notum tenet, cuncti alacri animo, ut AriCARO LQ ia viam irent suadebant. Haec Nithardus.
XXI. Illo de praelio Fuldensis Annalista sic scribit. Hiademico per nuntios Larti
ad auxiliam vocato, O per Alamanniam iter facienti, Comius, quos Hotham tutores partium δε aram disserat, in Renense occurrunι cum exercitu, oriaque praelio Maserius Comes s incentor d ordiarum occiditur, o cum eo innumerabilis mal turi bominam prosemisur III Id. Maii. Itaque titudo i- hac co grasione τι cur Rhenum tra eas Laris miri so auxitiam laturus, in Gazαι pergit. Huic Annali stat consentaneus est & Metensis. Locus, ubi tomimila pugna, variis modis inprimitur. In editionibus Pithoeana de Duclicsmana Lothanam Comites in Renens occurrens cum exercita, de ad Oram Ducheianianae ponitur Retiose, atque in Annalibus intentibus legitur Reciensi. Retinendum putamus Renense seu Rhenense, quia dimicatum est ad Rhenum' Bregente. seu prope Brigantium , ut Bucellinus in Rhaetiae Chronologia testatur. In ter Ludovicum & Carolum intercessisse foedus, & Missos ultro citroque chrectos iniiciabitur nemo, qui Lotharium hostem utriusque pertinacissimum animadverterit. Auno praeterito Carolus pacem vel potius inducias usque ad v ii i Id. Maias cum Lothario pactus est hac ad Gia conditione,
quod interim sper Odhaicum hostiliter ire desineret. Hac de pactione, ut de de bello quod hoc anno cum Lothario gessit, Ludovicum per Nuncios certiorem fecit, sive aggrestiis est Lotharium trajecto Rheno supremum Ludovico exitium iam minantem, sive impetitus est ab eodem Lolliario Ludovicum nihil deinceps ausurum rato. Vieissim Ludovicus tria Carolo citissime per Oratores significavit, primo se lacessitum a Lothario trans
Rhenum, deinde per Alamanniam se proficisci cum copiis ad partes supe-
693쪽
Hori, Rheni, postremo praeclaram se victoriam consecutum Comitibus. AN. CH. quos Lotharius Rheno custodes imposuerat, aut intersectis aut sugatis, se- s . ique catillimo fratri eum victore exercitu cis Rhenum, ubicunque vellet, auxilio fore. Quapropter Nithardus & Annalistic praecitati sacile conci- Moes hi M. liantur, nihil enim vetat, quominus de Legati, ut Nithardus scribit, a Lod n. iis hamos venerint xantiantes, qaod si sint quomodo sera posses ιχ istim, nempe Diosca si Κarii, adytisorium venire mellit, & Ludovicus, ut Annali ilae loquuntur, per CONSTAN-ntini ibi Laili ad auxilium sit evocatus. De Adalberio Comite silete non ritNSi FLO debemus, quod illustre Monasterium puellarum erexerit in Diste est Consta μητ' ' Ptantiens apud Lindaviam, ibique sepulturam acceperit, ut scribunt, Brulsi , i iis chitis in Chronologia Monasterior uin Germaniae, Bucelinus in secunda . Ad ui . t r. parte Germaniae sacrae de in Chronologia Rhaetiae 3. i. Lotharius tacuit cladem acceptam in Alamanniat Carolum, qui proce- XXII. debat obviam Ludovico, propalavit fuga sibi consulere, acriter insisten- Lorn dum dixit a tergo, coque cum copiis iter quam primum arripuit. Ciritim- nius Asos plui, inquit Nithardus, Laraum fugam inisse, pes quisse istum, qaunio uis FRA cius posset, τιάου denuntiat. Quo qaidem nancis sis, Abi alatriores ridiciis. d. Ritu viκ'biij atium qui seque se si vendi audaciam invecti, o Irmiores sua parti reddidit. phu, ut Ctimque Eurotas a Lo ario per uis didicisset, quoniam in disicili loco aquis tuis paludiba que circunfasis castra posuerant, at a que qualibet distititiale, si Laiaurii mellit, congratii possent, protinias obitum illi perrexis. ωtiae quidem L, aristit nuntiata sunι, castra ρ uir, ae meluti fessis equis birio requiem dedis. Iurato iraque cum haec eadem scissent, Mifio que iniicem sequenter mili nni, siti nihil
procul deliberare possint, tandem appropinquanus Lia Nisus es Larolus conveniant, deqvie his ommbias in eadem Conien a Lodharius ab ae quotiser modoramine erga se sis que famissat, distindo conserunt, qui e deinceps a Adam opponanitis videreor, in crastinum delueratari. urora Maidem desacsenu coumeniunt, concilium ineant, in quo mahum de tanta calamitate conquerantiar.
Cumque aheruire quae quantiis O qualia passi a tre fuerunt, res ne desissent, a
unimess visum unanimiter parsqvi. consensu, tam ex sacrosancto ordine Epi p/rum quam Gr laicorum, viros nobiles, podentes, benivotis deligant, per quos,
per os rent ut memor si Dei. Omnipotentis, o concedas pacem Mirisus s. v vini mosque Euosa Dei ; cederet cuique quod patris Iairumque consensu iis P ditibu-rar; insuper etiam ut justis precibus acquissent, o errens An Dicquid as que stis es armis in animers exercita habere missibantur. Ei s his monitis obsecrationitas qae aquis sere messit, placere; Hiter, aiebant se divino ex manere se fugiom
assae dubia derare posse, se omne, quod iuuam es, milem, o hoc miri Osree
homillare Luderens. aertia quoniam merito rara missibantur, protinus expleta Iant.
mel e mandatis. Conserimque Asiam Pippino, qui ab Maisania ad uiam leni bat, tur arripuit. Euod cam oritis didicissent Lo amicus O sui, supra modum rem graviter ferentest erant enim andique graviter tam itineris Ionorassine, quamo praeliis mari sevi dissoliaribus o maxime equorum inopia astrii i) veransumen
quamquam se haec ira haerent, timentes ne forte si ab auxilio miris futir ὀμι- ret, ρομm suis indignam memoriam reliquissent. suod quissim ne facerent, eti- ,
gerunt omni penuria, etiam, se oporteret, morti potius subire, quam nomen in-ctam amittere. suismarem ex eadem magnanimisare mari risiis oppressi. laticem sis ortunus, gaudentes, melociurque, uι Loctarium cito consitii possent, itant Ctimque insperare proprer urbem Akiodorensim uterque exenisus alter ab Auro Auaerere.
Ud retur, confestim Lo aritis merens ne sorte funes si a que Hlatione supras irruere vegent, armatus ea stra utiquantum excessit. Guod quoniam fatus sui s.cere Etam cognsierunt, quosllam castrametantes relinquant, quosum scum armans ostimant, or ah que dilatione obviam procedant. Mi.sos iamicem miι ut, pacemque sub noctem componam. Custra autem ab invicem di subani plus miniss
694쪽
lotis ires, o inurerat pati tu patas sali que; ac per hoc erat utrique ad ah rum dis itas acressus. Διονsprer Marara delucescente, Loctui ctis O Larotas ad Lo anam mittant, mantiani lauesti di Ititere, quod ista pacem ab De praeho denegaverat. αuod etiam, quoniam messio, o as que questriis utide, fieri d. nt, esset. M primam quissim Jejuniis ac votis Deam laetocens s deinde , si Ela iran Ae ad istis istausi, Iocam ι ansanae s daturos promistunt, us omni impediamento sub δεο mae ex parte ablato, Asae qualibet occulta direptum congniam seni. Mua es, s τιari,sacramento Irmare praeceperunt. AI A nolgu, vis eadem istis concedint altie Irmaret , rogant cir perunt. Is autem more solita per uos νιθοκsuram promisi, o, as Legati regress sunt, trotinuου ostiam iso arriptiis, ac Iocam, quo castra poneret, Fontaneum ' petit. Eadem auum die fatis, si s
Lo uriam iter auri ranus, anticesserunt istam, o proprer vicam, qui Tauri acti dicitur, cuina posuerunι. Crasina die excutius praeparari ad prae am, castra uti quan iam exceserans. Praemittentis Lodia istis ac Karatas Lodsario mandate
autem mera Pippinus non eten rus, illam huc is tutione ex aure motibat. V om- tumen Ricainum, ut enultam, o Frederitam sacramento Irmare praecepti, quod nassa re alia has inricias pererra praeter quod commune profectum tam iliarum quam
rere motibus. cino quidem Mirumento Lodhareiam cy Karolus credati essiat, ea-δm die o in crassatim, insuper etiam a Pe in horum scandam dies uniae, quod emenis v II Kalend. Jatii, pace, utroramque ex parie, jureyuranas Irmata, ad cain a redeant, Mi am τινο Sancti Ioannis in crassnam cetibratari. Pippino quoque e dem dis Lo arius in sentim stim recepso mandat tritas sis, quoniam scirentissi Imperaroris nomen magna auctoritare fuisse imposium, tis eo Frirent 'uatenus6 iam nominis magnificam pusi ereplere os iam, i vir istium haud se libenter uirorumque quaerere profectam. Interrogata aulem, se quiddam horam qua mandaverans recipere mutit, iris qaamlisei istium snuntiam mandesst, nisi sit horum fuisse in uniatim re Adινικι. citiamur m cum omnis stes utiuia ac putassea ex pane ablata v iuntur, mundans is si metitis non invenisset, aut reciperet uniam horum quae isti manduierunt, aut κι set istos in crastinum syaod contigis, cui praefatam est, v a Latinis. Jatii, hora viritices disi scanda) ad Omnipo- unis Dei adiciam, quod iris abritie illaram molansare mandaverat, esse menturos.ciua qaidem Lactarius filiis more instinter sumis, or miseros se, quid agere
diaeret, resonisit. Dilacati Ladha ctis o Eurotas con gunt, menicem montis castris radiarii contigui cum tertia, us siditur, exercitus parte occvant, adven-ramque Vm, o horam secundam, at si jaraeterant, exsectans. Gmque atra que adesset, praeliam sper Riudum Bargandisnum magno certamine committunt. Et Loiatiπictis qtiissim ac Lo haritis in Ioco, Di Eritias dicisuros renue coouant. diuo speratus Lodbaritis terga vertit. Pars autem exercitali, quam Larotas in loco, qui Fagit mulgo dicior, excepit, protintis fugit. Pars mera qua in Solennar
eLrdum cetira que, qaistis haud modicam 'timentum, Domino auxit ore, Irisui, appetiit, Inoue confiixis. Huc usque Nithardus, qui & ipse praelio antersuit, Ae ut Opcm Adhelardo, sic magnum victoriae momentum attulit. Hic fuit exitus cruentissimae pugnae, septimo Kalendas Iulii, die sabbati, ad Fontanetum inita, in qua, prout Annales Fuldenses testantur,
695쪽
ram caedes ex utraque parte fuit, ut nunquam aetas praesens tantum stragem ingente Francorum factum meminerit. In eodem oratio, ut Annalista Bertinianus observat, Georgius Ravennatis Episcopus a Gregorio Romano Pontifice ad Loibanum fratre que Vin pacis gratia directas, sed a Lothario detentus, neque ad Iratres venire permissin, captus est, ct cum bonore ad propria remissus. interea mense Maio Noamanni Duce Oscherio gesserint, accipe ex Monacho Fontanellensii coaetaneo, in cujus Chronico haec leguntur . snno Dominicae Incarnationis DCCCXLI. Indictione iv. quaru Idus Maii venerant Nonmanm, Uberi quoque Dux. Pridie Idus Maii incensa est ab eis urbs Rothomagus. x V II Kal. Junii regressι sunt a Rothometo. i x Kal. Junii Gemmeticum Monasterium lane 'cremarunt. v III Kal. Junii redemptum ess Fontine gens Coenosium libris v i. v Kal. Iunii venerunt Monachi de Sancto Dionysio, redemeruntque captivos sexaginta-octo, libris vigintifex. Pridie Kal. Iunii pagani mare petierunt. Obviusque istas factas est Vulfardus Regis homo cum populo, ita pagani minime ad pugnam fle praeparaverunt. Hanc Nori mannorum irruptionem, minus quidem distincte, sed hoc eodem anno, memorant etiam
Annalista Bettinianus & Auctor Chronici de Gestis Nori mannorum in Francia, quod Andreas Duches ius h publici juris fecit. Ordericus V vero, qui
plerosque recentiorum decepit, in annum sequentem perperam rejecit Fontaneticum brigum, de cladem Rotomagensem de qua paucis in hunc modum. Eoim anno Normanni Rotomagum vastaverunt, cr Monasterium Sancti Au Gens Praesulis M. Maii succenderunt.
Rotomagenss Archiepiscopus crat Gunt baldus, de quo locuti iam sumus ante triennium 4. Monastcrio Sancti Audo ni prope muros Rotoma-genses Abbas praeerat Ricultas, qui postea Rotomageniis etiam Archiepiscopus fuit. Auctor Neustriae Piae in Tractatu φ de Mbnasterio Sancti Au- doena laudat Sanctam Ansbertum Rotomagensem Metropolitam, quod Sancti Audoeni decessoris sui corpus in eminentiorem ac decentiorem eius dem Abbatialis Ecclesiae locum transtulerit, ubi teste, quem allzgat, manuscripto Codice, requisiit annis centum sexaginta - quinque, scilicet usque a drempora Non annorum, qui gentili rabie furentes vastaserunt Rothometum, O succenderunt Monassertam i sus, Idibus Maii, anno Dominicae Incarnationis ae a, regnante Carolo Rege Francorum. Tune a Riculo Rouomagens Archiepi vo OH Di pis O Abbatibus totius Regni, sacrati imum corpus elevatur, Gr totum ex integra sine aliqua sui diminutione cum digno honore in senetro auro gemmMque pretioseo cos catur. Inde etiam ob metum infandorum gentilium a Monachis Massiniacum Aponatur, ubi aliquot annis , miraculis corusantibus, requievit. At in hoc textu tria sunt corrigenda. Restituendus annus Incarnationis Dominicae x i. Riculsus non Archiepiscopus sed Abbas appellandus. Α pruna Sancti Audoeni Translatione ad alteram non anni centum sexaginta-quiniaque sed centum ouinquaginta-quatuor numerandi. Qui cladem Rotoma-gensem anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo - secundo cons-gnant, necesse est obitum Ludovici Pii reiiciant in annum Redemptoris octingentesimum quadragesimum-primum, ut Ordericus Vitalis squi Ludovicum Imperatorem x ii Kal. Iulii, secundo anno Imperii Micliaetis Imperatoris Constantinopolitani mortuum scribit, deinde tertio anno ejusdem Michaelis, ab Incarnatione Domini DCCCXLii, Fontaneticum bellum &excidium Rotomagense commemorat. Scimus viros in rebus Chronologicis optime versatos super annis Michaelis haud convenire cum Orderico. Verum haec controversia non pertinet ad nostrum institutum. Etenim Or-dericum hoc loco non allegamus, ut assequamur annum, quo Michael Imperium suscepit, sed ut oliendamus ex ejusdem Ordcrici computo Ludovicum Augustum obiisse anno Redemptoris octingentesimo quadragesim primo, & vallationem civitatis Rotomagensis anno Redemptoris octingen. tesimo quadragesimo - secundo contigisse. Quis autem ex Astronomo, cxrimus VIII. OOoo AN. CH.
696쪽
AN. CH. Nithardo, & ex aliis Auctoribus vel coaetaneis vel supparibus Ludovicumi, i duodecimo Kalendas Julii, die Dominico, currente lucra Dominicali C,
mortuum non fateatur 3 Sancti Audoenus de Eligius ordinati sunt Episeo MIH)R' Godouei Secundi Regis anno tertio , Christi sexcentesmo quadrage- Μ' simo praevalide Tomo tertio probatum. Inde sequitur Sanctum Audoe-MPo γ' num anno sexcentesimo octogesimo - tertio feliciter ad Deum mi grasse, nusque corpus quarto pbst anno sive anno Christi sexcentesimo δηψxi octogesimo septimo ab An metto succes re in eminentiori ac decentiori loco collocatum fuisse, quod & Tomo quarto demonstratum est. Ergo a prima Translatione cujus author Sanctus Anibertus, ad est cram quae pro pter imminentem Nortniannorum adventum facta est, sive ab anno Christi sexcentesimo octogesimo - septimo ad octingentesmum quadra sinum primum non anni centum sexaginta-quinque sed centum duntaxat & quin quaginta - quatuor emtaxerunt. Abbatum, qui Monasterio Sanct- Audoe Miano praefuerunt a primo conditu ad hunc usque annum quo redactum est in cineres a Nortinannis, vix ulla superest memoria. Solus a Sammartha
nis in Gallia Christiana memoratur Riculsus. Praeter hune Rieulsim quidam introducunt Hilduinum ex commentitiis Eugenii Secundi Papae lite in s. Au- ris, quas suis seriptis inseruerunt Arturus-Mιυδεν in Neustria pia &:I ι': ' Franciscus Pommerarius in Historia h praedicti Coenobii. Hie inter ratio nes ac conjecturas quas attulit, ut ostenderet hoc Monasterium, praeter alia tria, sancti videlicet Dionysii in agro Parisiens, Sancti Medardi prope muros Suessionenses, Ac Sancti Germani in Parisiens suburbano, curae Hilduini commissum fuisse cum titulo vel Abbatis vel Pramosti, non omisit Sancti Gildardi Translationem, quae Rotomago Suesionem facta est x G.auia. Hilduini tempoributi Fuit Sanctus Gildardus Rotomageniis Episeopui Metropolitantis & sancti Medardi Noviomensis Episcopi gemellus frater. D. r. Iun. Multis, ut Auctor Martyrologii Callicani testatur , rasititii ps mortem Mirutatis, galbin Beatae Virginis Leti sum, in qua fuit spuisus extra civitatem, stam in ii Iam de par sciniam Dirim mendisavit. . Edem illam, quae prius Beatae Virginis dicebatur in suburbano, hodie intra urbis pomoerium stare sub nuneupatione Sancti Cildardi, ibique sacras ejus exuvias ad tema iti Α, ιό ν. pora usque Ludovici Pii quievisse scribit Pommetayius in Cestis 4 Are hie e, . n. .. piscoporum Rotomagensium. Sed ex eo quod illae Reliquiae transsatae sunt inde Suessionem ad Sancti Medardi Basilicam Hilduino tunc Abbate, none Lib. i. e. i. bene videtur inferre in Historia η Monasterii Audoeniani, quod hujus Coenobii curam idem Hilduinus aeque ac Medardini gesserit. Hilduinus, ut Tomo superiore dictum est, in Medardens e Monasterium, quod in deliciis prae ceteris habebat, e locis longe dissitis atque etiam trans Alpes sum
motis multa Sanctorum corpora curavit transferenda. Nullius autem potiusquam Sancti Gildardi, qui gemellus Sancti Medardi frater fuit, advectionem debebat exoptare, nec ut eam promoveret, egebat peculiari quodam Dignitatis apud Rotomagum titulo, quia tunc ab Imperatore plurimum diligebatur. Certiora leguntur de Riculso Abbate, se enim ille in Dipim. iis mate quod Pommera)ius in cadem Historia i publicavit. Ego Rictis. , i mers m risi, negantistis, dilina tumen viruIame clementia, Rou agenses E clesia hami gimo, Archiepis pus sie Abias ex Caenosio Sa,cti Perri ai qae -- dueni, quod in subursio Metropotica tiria, qtisndum avo ius claruit. Riculsi imanno Redemptoris octingentesimo quadragesimo - primo, cum Norimanni Rotomagum vastaverunt, Abbalcm Sancti Petri seu Sancti Audoeni non inficiamur, negamus autem Archiepiscopum Rotomagensem per illud temptas extitisse. Tunc in Cathedra Rotomagens sedebat Gunibaldus, quem
hi successive secuti sunt ejusdem civitatis Archiepiscopi. Paulus, nilo, Adelardus, Riculsus. In Codice igitur, quem Auctor Neustriae Piae allegavit, Riculsus non Archiepiscopus sed Abbas est appellandus, & textus
697쪽
de Transsationibus Sancti Audoeni, quae per Sanctum Anibertum de Riculsum Abbatem iactae sunt, ita corrigendus videtur. Requievit annis centum quinquaginta quatuor,scilicet usique ad tempora Non annorum, qui gentili rabie furentes vastaverunt RG magum , se succenderunt Monasterium ipsius, Idibus Ma ι, anno Dominicae Incarnationis x i, regnante Carolo Rege Francorum. Tune a Riculso Abbate sacrati imum corpus elevatur , O totum ex inteiro sine aliqua si diminutione cum digno honore in feretro oro omm que pretioso coia locatur. Inde etiam ob metum infandorum gentilium a Monachis II a lacum de portatur, ubi aliquot annis, Miraculis coruscantibus nequievit. Vadiniacum avado, quod S: Sancti Nicasii vadum nuncupatur, nomen accepit. Fuit hic Nicasius Rotomagensium primus Episcopus, Martyrium cum Quirino Proschytero & Scubiculo Diacono subiit. Tres autem hi Martyres insigni prodigio post temulem totam uetentes ira uicto mirabiliter vado in Insitam conce serunt Erpae fluminis. Ibi sepulti sunt a Pientia nobili foemina. Sub Christianas Imperatoribus erecta illic Ecclesia, in qua Sancti Audoini temporibus Deo tamulari coeperunt Monachi missi ab codem Sancto Audoeno e Monanterio Sancti Petri, ideoque locus ille titulo Prioratus insignis ctiamnum pendet ab eadem Abbatia Sancti Petri s eu Sancti Audoeni, nec aliam rationem quaeras, cur ipsus Sancti Audoeni Reliquiae illuc ab Abbate Riculfo translatae. Lapsu temporis exsiccatum Sancti Nicasi vadum, Vadiniacum enim hodie dexteram Erpae ripam allidet, & quamvis Insula non supersit, nihilominus Insulare cognominatur. Lege Andream Saullatum in Martyrologio allicano & Franciscum Pommerayium in Historia praedictae Abbatiae h. No anni aevo EM. Junii regressi sent a Rothomago. i x Kal. Junii G1
meticum Monassenum lue cremarunt, ut Observat Auctor coaetaneus iam citatus. Gemmeticum illustre Monasterium ad Sequanam fluvium in Dioecesi Rotomagensi, quinque leucis distat a Rotomago, duabus a Calido-becco . Monachi Gemmeticenses audito paganorum adventu statim alio commigrarunt, & corpora Sanctorum Hugonis Metropolitae Rotomagenia & Aichadia sive Aichardi Gemmeticcns s Abbatis ad villam Haspras sive Hasprum transtuleriant. Haec villa in Cameracensi Dioecesi medio itinere inter Cameracum & Ualencenas ad Salem fluviolum, qui dexteram Schaidis ripam infra Buccinuim subit, amoeno loco situ conspicitur. Ibi longe antequam Noramanni per Sequanam in Neustriam irrumperent ere'ctum Monasteriolum, in quo Monachi Gemmeticenses collocati Leste Tomo quinto, quae dieta sunt ad annum Christi septingentesimum sexa
ad Monasterium Gemmeticense, donec anno Christi millesimo vicesimo- quarto facta permutatione transit ad Vedastinum. Ut igitur Monachi Rotomagenses e Coenobio Sancti Petri seu Sancti Audoeni quaeque Lacra Mpretiosa secum asportarunt ad madiniacum, sic & Gemmeticenses EG metico ad Haspras, utrique suos ad sodales M ad loca sibi subiecti
I orro, cum Gemmeticum bis a Nortinarinis eversum sit, semel hoc anno Redemptoris octingentesimo quadrages mo- primo, iterum anno Redemptoris octingentesimo quinquagesimo- secundo, nonnullique alterum illorum excidiorum in annum Redemptoris octingentesimum octoilesimum- septimum rejiciant, inde fit, ut super anno quo Reliquiae Sanctorum Hugonis & Aichardi ad Hasprensem Praeposituram delatae sunt, variae circi ferantur opiniones. At litem omnem dirimit Monachus Gemmeticensis in I'oemate de prosectione Gemmeticensum Fratrum ad Haspras eorumque reditu ad Gemmeticum. Secessiam enim ad Haspras anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo-primo consignat, sive post annos octingentos quadraginta, quos eleganter octo lustris totidemque seculis circumscribit. Luctra octo, totidem lubentia secula, cursu
698쪽
Zelgica dum Getico Francorum littora bes Barbarus Haseivus, Dacis egressus ab oris, s Haud secus atque leo praedae sitibundus ab ansro Impetiit, gelidam qua Francia respicit Arcton , Finitima que urbes, plurima caura subegit. Pria selas I AM throna celeberrima Templa Tonantis Diruit, infesto per errans omnia Marte. Clis libus instructis tandem, Boreaquesecundo, Sequanicos intrat portus: cito fama per m bes
Permolat attonitas, tantae praenuntia cladis
Undique tum misero miscetur Neu ria iacta, Undique beati premunt, hoses grassantur, O horror grais armorum, fulgent vexi Ea Gradivi. Hinc procul aufugiunt Monachi, procul ab Da M a Ha uadum deseria terunt, ubi claus a domo Demo i Iuris erant. Ostherio praetermista minetus, quia notior est ac celebrior, utpote qui Galliam ultra decennium continuo iaccisivit, a Poeta memoratur. Ambo cum armata classe per Sequanam hoc anno effusi partem Ncustriae diripue runt. Gemmeticensi Monasterio tunc Abbas praeerat Ludovicus, cuius mentionem ante triennium jam fecimus. Huic Chronologiae plurimum refragatur in Gallia Christiana cum Roberti tum Sammarthanorum de in Neu stria Pia Catalogus Abbatum Gemmeti censum, quem ob oculos e hibebit proxima Tabula.
eae Gallia Christiana ex Galba Christiana ex Mustria
Roberti. Sammai rhanorum. Pia. s. Philibertus.
i. S. Philibertus m. 6 3. i. s. Philibertus. S. Acbardus. i. s. Achardus. i. s. Aichadrus. Coschinus., Coschinus. 3. Coschinus. Drucheg gus.
Hildegarius. s. Hildegarius.1 Hildegarius.
Landricus. 6. S. Hugo obiit circa
6. S. Hugo. Adam. 7. Landricus. . Landricus. Heliragar. S. Adam. S. Adamus. Ansilbertus. s. Heliragar an . scio. s. Heli sagarus m. scio.
H rib rtus.1 . Baldricus. i . Baldricus. Theodericus. rs. Heribertus m. s38.is. Heribertus. Chodinus.16. Theodericus.16. Theodericus. Cliugo. ip. Godinus.
17. Rhodinus, seu Ch dinus, vel Chugo.
Ludovicus.19. Gaussenias. 19. Ludovicus.
699쪽
in hac Tabula Robertus a primo conditu Monasterii sola refert Abbatum nomina, donec Abbates illius loci propter illatam a Norimarinis vassitationem vel esse vel dici desierunt. Sammarthani nonnullos addunt Characteres Chronologicos ad Sanctum Philibertum, ad Sanctum Achardum, ad Sanctum Hugonem, ad Heli Eagarum, ad Heribertum, S ad Uelphonem; pauciores Auctor Neustriae Piae, ad Lindricum, ad Helii asarum, de ad Uelphonem. Nos Abbatum seriem texuimus in multis differentem, Characteres ille Chronologicos longe plures adjecimus initio ducto non ab anno 638 sed ab anno 66Σ, quo Gemmeticense Monasterium coepit adificari. Super Abbatibus, qui Coenobium illud stante Meroveadarum stir-Pe gubernarunt, priorem Monasteriorum Indicem ad calcem Tomi quinti consule. Pippino Rege florebat Abbas Druthgungus, in Callia Christiana M in Neustria Pia perperam omissius. Hic apud Attiniacum anno Christi septingentesimo sexagesimo - quinto Synodalem Conventum sua subscriptione sic communivit. Druthungus Apuas de Gemetico. Locum igitur obtinere debet inter Sanctum Hugonem Sc Landricum, quorum ille anno Christi septingentesmo tricesimo mi ravit in canum, hic vivebat adhuc anno Christi septingentesimo octogesimo-septimo, ut constat ex Chronico Fontanellensi . Landrico suffecimus Adamum, Adamo Heli sagarum, quem praecitati Nomenclatores anno Redemptoris octingentcsimo commendant. De succes ribus ad medium usque nonum seculum masor occurrit difficultas. Duodecim in vulgatis Catalogis post Heli sagarum recensentur,
Angilbertus, Ansegistis, Fulco, Ricbodo seu Ricchebodus, Baldricus, Heribertus, Theodericus, Godinus seu Rhodinus vel Chodinus, Chugo sive Hugo Secundus, Gausseniis seu Sanilectus, Ludovicus, melpho seu Guelpho. Sed plerique vel cxpungendi sunt, vel post medium nonum sc-culum reiiciendi. Helisacharo successive per ordinem Angilbertum, Anse- 'ium, Fulconem, Ricbodonem, Ludovicum subrogavimus. De Angil-erto de Ansegiso nihil reperimus praeter nuda nomina. Fulconem, qui post Hilduinum Archicapellanus Palatii Ludoviciani suit, memoravimus ad annum Redemptoris octingentesimum tricesimum quia tunc in illud munus Hilduino successit ob spretam Imperatoris iussionem in exilium acto,
necnon ad annuin Redemptoris octingentesimum tricesimum-qilarium, quia
tunc in redintegrando I udovico plurimum laboravit. Eidem Fulconi sub idem tempus mortuo substituimus Ricbodonem seu Ricchebodum, deinde Ludovicum quem anno Redemptoris octingentesmo tricesimo-octavo floruisse diximus. Hune Abbatem triennio post adhuc superstitem arbitromur, quando Gemineticense Monasterium a Noamannis prima vice concrematum est. Iidem barbari similem rursum cladem illi Coenobio post decennium intulerunt Guelphone seu Guelpho tunc Abbate. De ceteris A batibus, quos vulgati Catalogi Ludovico praeponunt, agemus post alteram Commetici cladem, nec deerunt rationes quibus opinionem nostram ful
Actum mitius a Nori mannis cum Fontanella quam cum Gemincti . viii Kal. Junii redemptum es FontineAense Caenobium tibris vi. Ita Scriptor coaetaneus iam citatus. Est autem hoc Canobium, ut legitur b in vita Sancti Wandregi silli, situm in remitorio Reth agensi, dissans a memorata urbe mulibus ferme decem se octo, porro a fluvio magno Sequana statio pasuum circitero tingentorum. De Iosepho, qui simul de Ebroicensis Episcopus de Abbas
Fontanelleniis fuit, prolixiorem anno postero sermonem faciemus. v Kal. Junii venerunt Monachi de Sancto Dionysio, redemeruntque captivos sexaginta, octo, libris viginti- . Haec Monachus Fontanellensis coaetaneus.
superstes in vivis adhuc erat Hilduinus Abbas San - Dionysianus. Denique pridie Kal. Iunii pagani mare petierunt. Praeceps hic discessus seu suga Nortinannorum, qui ne pugnam quidem ausi sunt conserere cum
700쪽
Uulsardo Carolinarum copiarum Duce, facile nos adducit, ut censeamus Monachos, quos adventus barbarorum disperserat, instaurationem suorum Monasteriorum mox aggressos cile. Tota haec Nori mannorum irruptio ad mensem Maium pertinet. Mense Iunio atrox, ut supra diximus, ad Fontanetum in Aut illi odorensi pago commissa pugna. Victus Lotharius cum Pippino. Quales postea se gesterint qui victores extiterunt Ludovicus M Carolus, in hunc modum exponit Nithardus φ. Praelio strenue peracto, quid de palantibus peragere deberetur , Luctoricus cse Karolus in eodem campo deliberare carpen. m. Et qui ' dum ira correpti, persiqui hostes se adebant i quiuam autem, O maxime Reges,
misierantes status plebs ue, se ut judicio Dci, O hac plaga repressi, ab iniqua
cupiditate resipisierens , ct, Deo donante, deinceps unanimes in mera justitia δε- venirent , pus visieribus, holito more, optabant. In quo negotio Dei omnipotentis misericordia ut praestolaretur, suadebant. Auibus cetera multitudo assentientes aprilio O praeda disesserunt, se fere mediante die ad castra re cunt, quid deinceps consistius agendum videretur , deliberaturi. Fuit quidem ingens numerus tradae, O ingens caedes: in per admirabilis, immo ct merito notabilis misericordia iam Regum quam ct universerum. Nam disersis pra rebus diem Domininum inibi a Z ros se deliberarunt. In quo , Mi a peracta, amicos se inimicos, fideles ct in deles pariter si ulturae tradobant et flaga correptos ac simi vivos eodem modo pro Uribas ex animo refovebant. Post hos, qui fuga evaserant, miserunt inerentes, si reverti sana inde me gent, omnia delicta remitti. Post haec Reges populique super ire populque Christiano dolentes, percontari uisopos carperunt, quid agere super hoc negotio deberent. Iduamobrem unanimes ad Concilium omnes Episopi confluunt, inveniumque in Conventu publico est, quod pro sela justitia aequitate decenaverint, ci- hoc Dei judicio mani fistum esse tam sit, ac per hoc immunis omnis Dei Minister in hoc negotio haberi tam se or quam se em Ior deberet. At quicunque conscius sibi aut ira, aut odis, aut vana gloria, aut certe quotibet visio
quiddam in hac expeditione suasit, mel gessi, esset verὸ confessus Acrete, secreri
delicti se secundum modum culpa dyudicaretur. Verumtamen in veneratione ac laude tanta declarationis Iustitiae, pro remissione delictis mortuorum mirum s . rum sin eo quod imperfedri peccatis intervenientibus se noverant, ut in multis volentes nolente ue delinquebani uti suo adjutorio ab his exuti liberarentur. -- super autem, uti ha tinus in justitia adjutor se protector italis mus exiitit, ita O deinceps ubique exisseret. Proque his omnibus iri uanum jejunium injunctum, immisue libentur ac re bre celebratum est. His ita rebus peractis, Lodhuπicus ut Renum peteret, decrevit. Tarolus autem
diversis pro rebus, O maximὸ propter Pininum, ut i tam Abi sub aere studiret, in Aquitaniam ui pro risiaretur ratum habuit. Nam Bernardus Dux Septimaniae, quamquam a loco praedicti praelii plus minus lovas tres defuerit, neutri in hoc negotio IVplementum fuit. Victoriam autem ut Grati esse didicit, suom se misit mum ad iugum direxit, ese, si honores, quos idem in Burgundia habuit, e dem donare vellit, ut se iugi commendaret, praec pit. Insuper a labos pesse, ne non se aiebat, quod Pippinum una cum seis Larati Ioedere quo valeret sebd neve ei. aciam Legation m benignὸ excepit, o Acui postulaverat ter omnia commst, monens ut de Pippino se seris, quod promisirat , in quantum posset, ni sesesceretur, operam daret. Cumque a versa undique propulsea viderentur, ac stes prosperitatis cuique hinc inde faveret, Lod πicus tuis Reuum petiit, Larolus meo una cum matre Ligerim adiit. Re autem publica ιnconsultilo quam oportcut omisi a , quo quemque voluntas rapuit, perfacile omissus abscissi. Guod qui em Pippinus audiens, paulo ante desideratum cum sita surdus inire isatit. Bernar us quidem ad ilgum lenit, ut i a se commenda et, minime acquisvit. Antequam ulterids progrediamur, nonnulla de Bernardo eiusque filiis hic videntur observanda. Bemardus, ut Tomo superiore h dictum est, anno Redemptoris octingentesimo vicesimo - quarto Dodanam seu Duodanaan