장음표시 사용
681쪽
tam profiteretur. Plura de Lesalensibus Abbatibus ferme ad medium us- AN. CH. que decimum seculum non Occurrunt. 84o. Beneficio Clarissimi Viri Antonii de V an Domini Hare vat nostras in xc
manus venit nuperrime Cod sic Inscriptus. Hac sunt qua μης μηtur A , , , ii, libro cui situlus. De reparatione Cianarum. Vulgo Ebo riseus, editus a Mona- CLivi Mi eho Mosa ii Sancti The di de mandato Guiliami quarai Abbatis creati an- ehusis. no r. S . In hoc manuscripto Codice, quo saepius usuri sumus, Dructanus Abbas Coenobium regit anno Ludovici Augusti postrum. ut mox probaturi sumus. Calminius seu Calmelius Dux insignis illustre Morialia AE S. Cur m terium in Aniciensi Dia celi propriis sumptibus aedificavit, quod 1 condi- I toris nomine dictum est Calminium, Calmelium, Calminiacum & Calia meliacum. Illius loci primus Abbas constitutus est Eudo, deinde nepos ejus ex fratre Theonedus. Lege Tomo quarto, quae dicta sunt illo de Coenobio ad annum Christi sexcentesimum octogesimum-primum quo con- Num. a.ditum fuit, de ad annum Christi septingentesimum tric Climum-lecundum Num. r. quo direptum fuit a Saracenis, Theostedo Abbate letlialibus vulneribus ab iisdem affecto. Ludovicus Caroli Magni filius, Rex Aquitaniae, multa in Aquitania reparavit, imis a fundamentis aedificavit Monasteria. In illo rum numero ponitur ab Astronomo Monas tum Sandri Theomia, seu Coenobium , quod ut a Sancto Calminio conditore Calminium primo nunc patum est, sic & assumpto phst Abbatis Theosredi nomine Monasterium Sancti Theos i sive Sancti Theolfridi vocari coepit, atque etiamnum appellatur, vulgo Saιαι Chao . Post instauratum Monasterium primus A bas extitit Bodo, crius mentionem Pippinus Aquitaniae Rex, Ludovici Pii nepos, in suo Diplomate, quod ad annum Redemptoris octingentesimum quadragesima quintum recitabimus, ita secit. Veniem Vir Venerabilis a serius Abas ex o nobio, qui diriser Calmicius, ct es sitam is para VH iis, confractam in honore Maii Preri Principis Ap Drum, O Sancti Theso ES. ubi ira our re quiestat, obtulit obtutibus Min is authoritatem conscriptam, in qua eratruseretum, quia i am locum Berengarias Comes Domino Ludovico Prissimo Caesari Auguo avo xo fro ad habendum in proprium Atuleris, or i ρ modam Pius Osar ob perpetua vita meritum Mona. bis in eadem loco degentibuum Venerabili Fodoni Abari, Myassii licet Gualoria ante Isin, eorumque secressensus, ad ρο-
hernandam atque perenne regulariter vivendum Iure proprio trauidit ac consigna-
sit. Berengarius Comes, quem Pippinus ita hoc textu laudat, Willagiae seu Vellavorum Comes fuit post Bullum, quem Orolus Magnus anno Christi septingentesimo septuagesimo-octavo Comitem constituit, quando res Aquitanicas ordinavit, ut Tomo sexto ad illum annum ex Altrono- . - .mo retulimus. Abbatum Calminiacensinuri successionem, sub Ludovico nu. . a. se M. Pio nonnulli, quia praecitatum Pippini textum male interpretantur, obscuriorem faciunt i Bodonem, quem Pippinus antecessorem Gaalterii dixit, fingunt Gualterii decessorem, cui Gualterius proxime successerit. At haec Opinio stare non potest cum allegato Pippini Diplomate. Pippinus Indictione octava sive anno quinto post Lud ici patris mortem edit Praeceptum Gualterio tunc Abbate, testaturque Bodonem Abbatem extitisse temporibus eiusdem Ludovici. Dructanus autem, ut mox ostensuri sumus, Abbas erat mense Maio, anno Ludovici Augusti vicesimo - septimo, sive anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo, vitamque clausit mense Ianuario, ita ut ad annum Christi saltem octingentesimum quadragesimum- primum pervenerit, vixeritque superstes eidem Ludovico Augusto, cuius obitus anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo mense Iunio eon- signatur. Ergo Dructanus, qui Monasterium eo regebat tempore quo Ludovicus Imperator obiit, in Abbatum Catalogo anteponi debet Gualterio qui florebat anno post ejusdem Ludovici mortem quinto, postpona vero Bodoni qui munus Abbatiale gessit eodem Ludovico Imperato- Tomus VIII. MMnim h
682쪽
XCI. AN. CH. re. Calminiacensium igitur Abbatum, de quibus hie disputamus, haec sis
I. Bodo Abbas post instauratum Monasterium sub Ludovico Pio II. Dructanus iit Abbas sub Ludovico Pio, eique superstes vivit. III. Gualterius Abbas Pippinum Regem adiit anno quinto post obitum Ludovici Pii.
Praeter Codicem supra laudatum, quem Calminiacensem vocabimus, nacti sumus & Catalogum Abbatum ex eodem Codice concinnatum ad Guillelmum usque Quartum, sive ad annum usque Christi millesimum octogesimum-septimum, deinde auctiim nudis nominibus ae Chronologia subsequentium Abbatum ad annum usque Christi millesimum sexcentesimum septuagesimum - nonum quo haec scribimus. In illo Catalogo primus locus Bodoni, Dructano secundus, icrtius Gualterio tribuitur. In Codice reperitur Notitia Donationis, qua Placentias ct uxor sua Corinina, O Ania Iudas o uxor sua Aut reda, misi sunt tradere Usus res, quae sunt in pago Vestalisset juris, in villa, cui vocabulum est Aisiaco, Monasteria Sancti Petri, cat vocabulam est Calmitius, tibi Sanctas Theo redus es Sanctas Euas in corpore requi sicunt, quod Dructanus Abas in regimine habet ; de i a viaia med etatem sub in- tetra, id es, casis, tectis, ad ciis, hortis, pratis, pascuis, sylvis, aquis, aquarumque decursibus, cultis se incultis; de omnibus medietatem ad ipsum Albatemrradiderunt. &c. Faera dicitur haec Denatio die Martis lege Mercuriij x Hii Fac Iunii, regnante Domino nos,o Ludovico Imperatore, Francorum Rege arque Longobardorum, anno x x v I i, feliciter. Id est, decimo - quarto Kalendas Iunias, anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo, cum superstes in vivis adhuc esset Ludovicus Imperator, cuius obitus hoc Coaem anno, duodecimo Kalendas Iulii, die Dominico contigit. Fuit hic annus bise illis, habuitque duas Dominicales literas, D ante bisextum, & C post intercalatum bisextum, ide6que reponendum monuimus diem Mercurii quia decimo - quarto Kalendas Junii praefigitur in Kalendario litera F. Ut annus ignoratur quo Dructantis in Monasterii regimen Bodoni su cessit, sic de annus nescitur quo vitam terminavit. Vixit Ludovico Pio superstes, Olit enim Idibus Ianuariis, an autem proximis post eiusdem Ludovici non liquet. Ad illas Idus in Necrologio Calminiacensi Druct nus memoratui cum dupicli titulo Praesulis Se Abbatis. Quapropter Epiruscopus Sc Abbas in Catalogo jam citato commendatur. Sedes Episcopa-Eν eo νi tus haud longe quaerenda. Post Roricium locus inter Anicienses Episcopos Auici EN- tribuendus videtur Dructano, cui successerit Arduinus sive Harduvinus ad as. annos Redemptoris octingentesimum sexagesimum de octingentesimum sexagesimum- sextum, ut suis locis ostendemus, in Conciliis Tusiacensi de
683쪽
C Axotius pridie Idus Januarias, Indictione quarta, Bituricis, anno
Regni sui post Ludovici patris obitum primo adhuc currente, sive anno Redemptoris octingentesimo quadragcsimo-ptimo, Praeceptum e sit, quo res cuiuscumque generis Ecclesiae Nivernens vel ab .avo Carolo Augusto vel a patre.Ludovico Piissimo Imperatore vel a fratre 'ippino Rege sub Episcopis Hieron)mo & Iona collatas confirmauit Heri manno Pontifieatum tunc gerente. Legit illud Diploma Coquillius, recteque monuit cos hallucinari, qui, quod Carolo Calvo convenit, Simplici tribuunt. Quamvis enim uterque patrem Ludovicum, avum Carolum habuerit, Calvo scatet suit Pippinus, Simplici nequaquam i de Indictio quarta per mensem Januarium cum anno primo non Simplicis sed Calvi comparatur, ne quid dicamus de Imperatorio Ludovici Balbi titulo qui 1ure controvertitur. Adadequod Simplicem anno primo Regni Bituricas profectum nemo scribit, id autem de Calvo testatut Nithardus Auctor coaetaneus, cuius textum anno priore jam recies imus, moxque necestatio re et ituri sumus, ne quid ad illustrationem rerum Aquitanicarum omissi e videamur: Liber Cartarum Nivernensis Ecclesiae Sancti CPici nuper nostras in maianus venit beneficio Clarissimi Viti Antonii d. V an Domini d'u rati I, cui quantas possumus gratias habemus. Haec Collectio Chartas quindecim suapra centum complectitur. Plerasque, cum occasio se dabit, integras suis iocis recitabimus. Generati Primitinam, seu Carolinum Diploma, de quo disputamus duabus Chartis, prima scilicet ac tricesima, se occurrit. In Nomin. sancta o Iad tria Trinitis is, Caratas Gratia Dei a x. Si itis ν contrais es opponanis negotiis deliam nostrorum cam sacris petitionibus pro comm iurare nrtim er exstiatione messulitisara Regni nouri 3, sue esagirationum M varam Dei atirem CD adinis nora accommodare non d/sferimus, o ea Da pro, iurare Sani Dei Hel a fite raram necessiare nisu Diuxerint, adisssctumias ae perdarimas , .a honorem R Ini nobis a Deo collatipertinere non di raem es, e per Me Ditisam Mast Baum nostris exces lus propitiari manis se Me cretamus. Saocirca noram si omnium Sancta Des Ecclesi aelum atrae nostraram tam praesentiam Dam 3 6 rar m Magnitud ni, Patito VFr Venerabias Himantis Nime esses Aa a Poniis x, C si μώ nosra adiens 1 Clementium de et rus es Serenitatis no γὰρ testatem, ut praeceptam auctori turis e Hemo,s, MI IM-ώ- tuis ei seri uteremtis Aetati Cestudine roboratam , Aar sis aAtere Mimni rosms o sona Ponti risus iis signia nos a nostra seri duremit, iideliora altis κιφν ιοκὰ memoriae Iniim imus Avastus o quisoctis necnon es mai- ιον Pisimia. Imperaris ima siue Pipinus devoti sim forant, per qaia res
684쪽
AN CH memorata Ecclesia Amiter in omnium mundanis actionibus ae queretas quiei is
. Os mmm continemr R. Deprecatus es etiam nostram Clementiam seper hoc, quod is ML memorata Ecclesia tempore refellionis expoliata fuisset rebus es mancipiis, ac VHM nec ad Dei semitium peragendum amminiculara, nec Clericis ibidem Deo δε- semientibus subsidia praere potuissent. I ver partim casu, partim .inearia, 'Ch. i. e -- sie incendii raptu, Me negligentia incultu strumenta Canarum, pre quae res vel mancgia eidem Sanctae Des Ecclesia colura fuerunt, ea tempestuu in eadem un perierunt arbe. Pro quo mos sancimus 'sicut avus se genitor dur erunt insuis Ch auctoritatibus, ut per hanc noriam Armiratis gratiam ita defendFac teneri res memorata Ecclesia possent, qu si i a strumenta praesentialiter adessent. Postea Dom--a s. rant. nas ct Aius aequivocus noster, sicut in auctoritate genitoris nostri continetur, ad. -'2 L peritionem Hieromi quondam v iam cinitatis Episopi pro commercio anima se
rim ωῶν. ac k7 remanerati e Vsus sancti Ioci 9 dem Ecclesia ex ipsis rebus propriis ilia' Ch p s in ora cessalas redidit cum mancipiis mel aliis facultatibus, quae dudum abstracta
'c' i. se fuerant, quibus O ipse locus melius subsissere potu si, o Deisivitiam , ct Mi Maiaque Muccessoribus liberius ibidem peragi. Postmoaum Do ui ct Genitor nostera uia Nud visus xν Invi Isimus o Augurius, ct Pipinus Germanus noster omnia-- Ch. Im rem Gloriosi Aui nonra Laroli cum se a volantate confirmavreunt, ea quam radiuvit libenti animo conciserunt O scriptis corroboraverunt, se prae ripeta Ecclesa cum omnibus rebus se hominibus se ili μ' legisterque artinenti s 'Ch per ii um .a Ditionis mandeburdo defensionis munimine scripcum receperunt. M cb. i. . . Proinde To periis Magni cent am nostram praenominatas Inr Herimannus δε, - mi.- dictae Eccles a Praesul, ut praefatam auctoritatem regaliter flabilientes per nostra Mansuetudinis Praeceptam confrmare denu. dignaramur. Nos denique ut Dixinam super nos in hoc utcumque provocemus misericordiam, quod deprecatua es non nosavimus,fid prompto animo susi M tabenti conciso Nas auctoritatiesque hoc Artum deciab conditione cri)usimus, per quod eas res, qπAE AEntiquitus et M. Murpretinere, O quas Avus aequivocus: nono meroumo Ponti ci reddidis, Onsta adquisivit, σ a moderno tempore pes det, sue D vina Pietas ibi largire . t - 'eb fi luerit augere, d legantes denu. consumamus, nostris etiam securs αι tempori- mansurum esse volumus, ut irae es successeres sui quiei. teneam sob itine ac potestate nostra Armitatis cum Eccumifica inititutiorie. cipientes atque jubenus ut nullas Iudex publicas aut quisiibet sediciariam exercens potesatim, v v Ius fidelium nostrorum tam instannum quam futurorum in Ecclesias aut Ioca via agrasses reliquas pessessones insta ditionem Regni nostri quas moderno tempore' Ch. 3ο. dis Iasie legaliterque poplura F, in quibuslet pagis vel teηioriis, sis ea qua dein-
- ceps in iure i us SancIι loci aut per nos aut per alios quoscumque Divina Piura volaerit augere, ad causas audiendas vel feda exigenda aut mansonaticos eparatas faciendus aut styussores alicui tollandos aut Canonicos tuus minis Ecclo fida eorum facultates e ceteros homino tam inge os quam o serios superilsam terram commanentes vel consi cnici vel alios ingenuos qui antiquitus sobdesensione Esus Ecclesia constiterunt distringendos vel inquietandos, nec alias reddibitiones aut inlicitas occasiones requirendas nostras neque futuris ac oribus in-' ς - , s redi audeat s nec a degemitas supra ipsius sacra loci urram quibuscunque . ex M cli. 3..h- censu plus quam prisorum usus δε habeι 7 educere temptet. Si qua aatim caesa adiosus se pradicta Ecclesi a faerint orta Canonicos, a proprio distringamur E
suo, nisi forte criminalis fuerint actionis, de quibus est ratiocinandum troprio eorum Advocato. Sed se quicquid de praedicti venerandos loci rebus si cui noster
exigere poterat, aeterno pro compendio eirim integire totum concedimus Ecclesiae, M-
licet ut perpetuatibus temporibus in stipendiis Dirum inibi Deo famulantium se
alimoniis pauperum proficiar in augmentum, quatinus pro nostra incolumitate ac Regni Aostri flabilitare clementiss-am Dei miserationem eos in perpetuum exorared secter. Haec vero auctoritatis nostrae prae iptio ut meliorem obiineat firmitatem,
685쪽
roli Gloriosissimi Regis. Jonas Notarius ad vicem maduita recognovit. Data riu. fori anno I. In Sctione m I. regnante Varolo Glorios mo Rege. Osctum Bituricas civitate, in Dei Nomine feliciter. Primae Chartae brevior ac mutila est Ilaec subscriptio. Si inum Grasi Gloriosi mi Regis, pridie Janr. anno primo, Indictione quarta, regnante Tarao Guriosi sumo Rege. i eum ditarita civitate, in Dei Nomines Diser In vulgatis Episcoporum Nivem sum Catalogis multa corrigi debent ex praeditio Caroli Regis Diplomate de Generali Privilegio, necnon &ex hoe H manni Episcopi de Institutione Canonicoram, Monachoram o Sanctimoniatium. ae ori sin divina restatar, as Disopi per diverse loca es/stituithrestium hule ι res Eul flaram secundum Cunonicam auctirituram cum Dei amoreo remerentia ius,inendi o oraenunia, iidelices Canonicis, Monachis, sanct moniatibas , pauperibus, juxta credita, s L dimnsurionem. Id qtie ego in Dei Nomine Heramannas Nivernensis Ecclesia indignus Episopas ab amorem o reverentiam Dei omnipotentis sanctoramque Manuram C mi es Ger si praesuriistiteν constituo, atque diuturnis temporibus incon I m manere decerno, etia sitius cam mancipiis asiseque resus, ad eorum flipendia, qui in snctis locis mos iunt es mirari sunt. Fait enim otim ipsa cimitas cam atiis sua Purrat hialscis nobilito or canonice ordinata, se praepediense hostiam perturbatione Regumque disse Me ris ipsius Eules a coniura es dylacerata exiiterunt, Atii plurimis cogntium es , Ommssae ordo Retigionis fundistis annulgatur. Sed Dominus Grati, Invis imas Augatius chmentia Dei tactus, partim ex rebas memoraris Eulosa ria dis Hieronymo Episcopo ad sacra Iora restauranda et I munienda. uatica dam canonice retiuarare vellit, migrumis ab Me misis. Posmodaminis, sopas antecessor no ser in quantum potuit, o tempus Hausit, in ipsa Maesia Llorare non di titia Nos mero Dei adjutorio fitii, o hoc Pod in condi erant ob ereavimas, O tam ex rebus ipsus Eccles a quam ex nsuris propriis augmen- rare jaxtu notiram exiguitarem non dissutimas. Primam ergo insta cimitarem co si imas Canonicos xx, rartimque sipendiis his perpetuatiter habendus detigaviamvis vidus, Patriniacum, Germini acum. Salviniacum, Visivium, raris acum m omniatis eorum appendiciis. Proprium vera nos m, ιὰ es, Parriniacum
cum Eccles a o ad ciis omnisu De suis adserenitis roram o ad integrum eis dedimas, suas Charra Donasionis quam eis fecimas continetur. Ex proprio quoque nostra in para Meternens es in agro Morti e dedisas eis Hes am in sonore Sancti Saliauris, in Ioco Di disitur Montiatas, cum omnibas sis appendietis; in Deo Ρι moratur Lions Ecclesiam in honore Sancti Orici ram adjacentiis suis, in Ioca Di morasar ratidas fons quicquid ibi hanimas, o missum Gloriam cum Eretis a Saam Martinis necnon o ea qua nudainas Como ipsi Canonicis in sta Areus δδι o ex proprio Her ossi Alsatis a noli mei ' d imas eis mansos vi pago Nivernos, o Amalos dedimus etiam juxra muriam cit
ratis mansam cam linea, quem de Aemone comparamimus, necnon mineus --
sta extraque civitatem, qua sunt de ratione Sancti Orici; in si per quaecumque di--τa pietas eidem Ecclesia in futurum conferre voluerit tam per nos quam per aliis quosque. Praeterea in Monasterio Sanin Martini constituimus Canonicos x v i , eorumque inpendiis dedimus GPam seu campum cum integritate sui, ct in iuga Artari mansos IIII, in orbari I, in vilia Bodenago quidquid praedicta Ecclesia Ragensteius quondam vocarus Episcopus dedit, O medietatem vinea quae asiaret eidem Ecclesia. In pago Patriniacen e dedimas eis mansis V ex proprio nostro cum mancipiis ne sique ad se pertinentibus causa sepultura nobis. In Monasterio Sanm Aman, coniniuimus Monaebos, ct in Monasterio Sandri Genesii Sanctimoniales.
O res ad ea em Celtis pertinentes cum integritate reddimus, cons mamus. Vol
mus ut habeant licentiam, unam cum consense se voluntate si Ponti is ex ficio sis eligendi Abbatim vel Abbatissam, si tamen tales inibi reperti fuerint. Sin alias Episopus secundum m dissensationem, undecumque dignum duxerit, ordinet eis Abbatem, vel Abbatissum. Ceura Sancta loca vel Cesias, quant.os divina Clementia
686쪽
. CH. D Ira dignata est, ct possibilis ιμμtit, restaurare curavimus. Si aut se ut seo res nosti eisdem locis aliquid augmotare volserint, in eorum maneas arbitrio. ' Verumtamen res a nati se a Soctis Parribus nostris canonice ordinato invio-
φδη μ' tibiliter ira 3ermanere concedani, simiaque per Deum es propter Dom omno δες- , Μ y res s ninos tales mur, ut natas de locis supra nominaiis cuiquam laico homini LVRQ bene Diario jure tribuani, sed liceat eis sub praefatis Testamentis habere. Hoc tum P denique loca non isso a nostra cimitate duo constituimus, un- is pauperes re-V - ethiendus, alterum ad nobiles vitros undique confluentes, tam ex nosero troprio. quam ex rebus ct nonis O decimis uusdem Ecclesia. Si quis vero, quod mιαι me ' Diarum credimus, aliquis extiterit tergiversior, se haec, qua a notis canoniceam sent, convellire ac destruere voluerit, in adsenta Domini anathematis se Mentia puniatur se non resipuerit. Et ut haec auctoritas Dei o nostra pleniorem in Dei Nomine obtineat mitatem, manu propria eam sustus mavimus. Haec Chatta inter Nivernenses est tertia, caret subscriptione, Characheribusque Cluo- nologis destituitur, videtur tamen data post civile bellum, quod Lollianus Augustus ejusque frater inter se post patris sui mortem cieverunt, idque non obscure significat haec phrasis. Fait olim ipsa civitas cum aliis sa Pa rachiae iscis nobiliser o canonue ordinata, sed praepediente hostium ferturbatione Regumque disiissione res ijsius Ecclesia convulsa O ilacerasa extiterunt. Hic autem, quamvis non suo loco, satis congrue recitatur illud Diploma, nostram enim de N ivernensum Episcoporum Chronologiam sub Carolo Magno. sub Ludovico Pio de Carolo Calvo sententiam confirmat, de , ut aequum est, insignem Heri manni munificentiam erga Nivernensem Ecclesiam
IV. Hieronymus de Ionas sub Carolo Magno de Ludovico Pio florenti HisCATALO- ronymus Ionam, uterque Heri mannum antecedit; Heri mannus sedet ancus Eriscin no Caroli Regis post Ludovici patris obitum primo. Ab hac Episcopo- ORVM N tum serie Chronologiaque non recessimus. Galdoni seu maldoni, qui Pom tificales Insulas anno Redemptoris octingentesimo secundo ge bat, sub- jecimus Hieronymum, Ionam, Ger se dum, Hugonem, & Hrrimannum. ' Hieronymi tum viventis meminimus ad annum Redemptoris Octingentesimum duodevicesimum, sed nihil vetat quominus illum ad munus Episcopale credas assumptum Carolo Magno superstite. Ionam laudavimus ad
annum Redemptoris octingentesimum undetricesimum ex Concilio Parisiensi, Gerseedum ad annum Redemptoris octingentesimum tricesimum- tertium ex Synodo Senonica, Hugonem ad annum Redemptoris octii gentesimum tricesimum-quintum quo Ludovicus Augustus ejus potissimum hortatu praecepit Festivitatem Omnium Sanctorum in Kalendis Novembris per Gallias de Germaniam celebrari. V. Commendatur Hieronymi Prassulatus ob insignem munificentiam erga . Cathedralem Ecclesiam authore Carolo i utrum autem Magno an Calvs disputant Scriptores. Stamus a Magno, plures a Calvo. Controversiam
dirimit Calvus in suo Diplomate pridie Idus Ianuarias anno Regni primo sub Heri manni Pontiscatu, Donationes enim Ecclesiae Nivemensi ab avo Carolo Ze patre Ludovico Augustis M a fratre Pippino Rege, temporibus Hieronymi 3c Jonae factas confirmat. Multi, quia Coquillium illo de
Diplomate differentem non intelligunt, Hieronymum eo fingunt anno si disse, quo datum Praeceptum, nec advertunt in ista Charta non Hieronymum modo sed Se Jonam 8e Herimannum Episcopos memorari, qui certε simul eandem Dioecesim nusquam gubernarunt. Carolus igitur hoc. anno ut varios Episcopatus sie Se diversos Principatus in suo Diplomate complexus, Hieronymum Nivernensem Episcopum Carolo Magno coaetaneum asseruit. Ecclesiae Nivernensis, antequam a Carolo Magno locupletaretur, reditus erant adeo tenues, ut Episcopus in suburbano Sancti Martini Monasterio cum suis Canonicis aleretur. Ibi sepultus Hieronymus tantis
687쪽
resulsit Miraculis, ut eius memoria quot annis postridie Nonas Octobris stiva celebritate recolatur. Ionas in Episcopatum Sancto Hieronymo successit. In Codice Nive nensi duae Chartae, duodetricesima videlicci ac quadragesima - secunda, quae Antidium erga Basilacam sancti Cyrici munificum praedicant, Hieronymo proxime iubrogant Jonam, de hunc testantur sedisse in mea se Octobrio, tibi ferit dies tredecim, anno quarto regnanu Lado τι Pis Imperaure, id est, secundum diversas epochas Imperii Ludoviciani vel anno Redemptoris octingentesimo decimo-ssexto, vel sequenti. Concilio Parisensi sub scripsit idem Jonas anno Redcmptoris octingentesimo vicesim nono. Sa-viniciacense Oratorium, quod decessor Hieronymus erexerat, Canonicis Ecclesiae suae donavit. Apud Coquillium mentio duorum Diplomatum occurrit. In priore Ludovicus Pius Ecclesiam Niveniensem multis auget posis estionibus Jona tunc Episcopo. In posteriore Carolus ejusdem Ludovicistius Ecclesiae Nivernensi dona, quae Carolus Magnus At Ludovicus Pius temporibus Hieronymi de Jonae Pontificum contulerant, civili bello post orto sublata queritur, eaque Heri manno Episcopo restitui stibet. Gerseedus proxime post Jonam sedit. Anno Redemptoris octingentesimo tricesi O- tertio interfuit Synodo Senonens. Coquilliu omisso Getfredo successsores Jona recenset Eneam, Guercnedum, de Hugonem, atque hunc anno Redemptoris octingentesimo tricesmo- quinto Jam Episcopum agnoiacit. At Eneas idem nobis videtur ac Jonas, ut de Guetenedus idem ac Cernedus. Hugo igitur in Catalogo Cerstedum sequi debet. Praesulatum gerebat anno Redemptoris octingi ntesimo tricesimO- quinto. Herimannus immediate post Hugonem potitus est Pontificatu. Pridie Idus Januarias, anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo- primo jam Episcopus erat . illίque die Praeceptum a Carolo Rege pro recuperandis obtinuit possi ilionibus, quas Ecclesia Nivernensi, a Carolo Magno dca Ludovico Pio munifieentissimis quondam benefactoribus acceperat, amis ratque civili diuturnoque bello Ludovicum inter ae ejus silios post exorto. Datum Diploma Bituricis. Cur Carolus Bituricas se contulcrit, exponit Nithardus φ. Sub finem anni superioris, Aurelia Carolus obviam Ber- nardo Duci Septimaniae proscctus, ut mandaverat, Nivernium adiit, sed B ardus venire distulit adhibita excusatione, quod pridem cum Pippino convenisset, ut neuter absque alterius consensu quodlibet pactum iniret, testatus est ad Pippinum ire se velle, ut illum pace persuasa secum adduceret; sin minus, soluto iuramento infra dies quindecim se reversurum& ditioni Carolinae se commissurum promisit. I samobrem Karesus Ataricus iuram Aetium issi Cenit. Huro gemurdus menios, ctim neu rum fecisset, gratiarer Larosis ferans seductiones, quas patri feraris, O hactenus id faciebat, in mens ne istiter istam compnhendere possis, saliis in istam inruere fluitiit. Sed huM ardus, quanquam tarde, praesensit, fugam iniit, ac mix evasit. Graias avi. rem quosdam e tuis prasit, quo tam saucios ac semivivos relisait, quosam mero inlaesos cepιι, ac more capricoram o diri prae is, spesectilem aurem unimem
sum diripere permist. Hine Do ae Re ardus sumitior essectas, pisaia post 'supplexis Larium τὸ ι duos o fiatim s. Egi fuisse, o tunc. s liceret, tipe molaisse,
o deinceps, quanquam hae contumelia assectus esses, in fataram fora minime dyssiani. iuuti, o se Pilibet atiire disere mestri, armis se ob prvamaram promitiis. Itiuas Karaias creduus essectus, ditatam muneribas O gratia in soci ratem amicitia suscepit, o tir Pininum ae Gos, uti promi ut, sialditas Ai es
cere temptares, direxit. Et his ira compositis Cenomannicam uri/m adiit. Haec Nithardus. Prius autem quam discedentem ex Aquitania prosequamur,
operae pretium videtur hic inquirere, quis per illud tempus Biturieense entitetit Archiepiscopus. mas VIII. N Nnn
688쪽
In Patriarchio Bituricensi Monachus San-Sulpitianus Aiuis sive Aiguis Pontificatum se circumscribit. Stais unam tanIammodo annι- o aliqvist menses ab anno δ . o ad a 4 a. Fatetur tamen annos ei tribui miginti os ae in mereri catalogo. Quamvis asseclas habuerit, adhaerendum censemus antiquis Indicibus, & ex Archiepiscoporum Bituricensium Chronologia Tomo superiore stabilita constanter asserimus Aigulfum ab anno Redemptoriuoctingentesmo decimo- quinto ad hunc annum Redemptoris octuagentesimum quadragesimum-primum per annos sex ac viginti sedisse. Nam proximus successor Rodulphus Abbas Floreacensis in veteri quoque Catalogo Pontificatum annis viginti - quinque gerit, Sc teste Adone vitam claudit anno Redemptoris octingentesimo sexagesimo- sexto. Colitur Sanctus Ai-gulsus undecimo Kalendas Junii, qui dies obitus fuit, atque ex illo die colligimus eum prius ad Deum migrasse, quam Carolus iter in Cenoman nicam regionem e Biturica susceperit. Quiescit in Ecclesia Patrochiali sui nominis prope Castrum Rodulphi. De successore, cui nomen Rodiit plius seu Radulphus fuit, sermonem saepe faciemus. Impraesentiarum observasse sussiciet, quod Archiepiscopalibus Infulis nondum insigniebatur hoc anno, cum Carolus Bituricis morabatur, inde enim redarguuntur, qui tunc eundem Archiepiscopum Rodulfum Synodo praesuisse volunt in causa Ebonis Remensis Archiepiscopi. Eodem mense Januario, quo Carolus possessiones Ecclesiae Nivemens collatas Regio Praecepto Bituricis confirmavit, ad Archiepiscopatum Lugdunensem assumptus est Amulo sive Amolo vel Amulus aut Amalo, de quo se Auctor brevis Chronici San-Benigniani publicatus a Labbeo b DCCCXL. Hoc anno Sanctae memoriae A bardus Lugduneos D. obiis a Iduisnil oti prudiit i Episvi Diaconas ordinatur Ep. Lugdunensis x v ii KaLF boarias. Die videlicet Dominico, currente litera Dominicali B, anno Redemptoris octingentesmo quadragesimo - primo jam inchoato. Vacavit igitur Archiepiscopatus Lugdunensis septem menses diesque decem. Quid Carolus Rex Bituricis egressus peregerit, Nithardus ς ita sub icit.
Cenomanκicum virbem adiit, Lanlianam Ericumque una cum ceteris recepturus.
maj illi idos inibi se amane reciperet, protinus ad Nomenesum Dacem Eri sannorum mittit, sire cupiens s suae se ditioni radiare medet. Qui ad alesos consitiis planmoram Aarolo manera mittit, ac sacramento sim . inceps seriam dum sis ilia malis. Carolus in provinciam Cenomannensem bis hoc anno profectus csti cum ex Aquitania redireti semel labente Ianuario; iterum labente Iulio. Aldricus Episcopus ad primum Caroli Regis in Cenomanniam adventum Ecclesiam Cenomannensem, ad alterium Abbatiam Anis iensem recuperavit. Laudandus certe Carolus, quod passus non sit Aldrici reditum ad Episcopalem Sedem serius disserti. De Monasterio Ani solens, per ordinem agemus in a. Pergit Nithardus, & rebus supra descriptis has proxime subjungit. . v niam tempus placiti quod ad Attiniacam condixerunt, appropinquare midebatur, quid consul e aestiua fide ista que is re visuret, Eurotas anxius erat. Ergo punicipes secretoram convocat, rem omnibus notam re icat, ae Pemadmodum aranti calamisare congruositis se suo que e ui posse existimarent, ut aperiretur,d posis, seque in omnibus pablicae asititari O . . . . parare mestir insuper etiam soponeret pro ea mortem sub re, minime disserre suum ciuibus cum andique iis res cum se siderentar, reminis res instaurum, quas Lo artus, Iemporibas patris si, patri o Larati inserre sudueras, quas etiam, pos ostium patris, fure has suis ab ae remedio timebus; occurrebant insuper sacramenta, quae tunc nuper
fiseerat, ait ianis ommm alitiam ab eo luenter cons at Mil .sd his inditiis nil bonis rura posses idcirca Hi anae ae consuliam Uriri, quocumque modo posses, ad condictum Placitam lenire minime aesseretis Dod s fio suus, uti pra- miserat, commanem miluuiem quaerere ac saluere meet, hoc omnibus notis place-
689쪽
Me, aiaxilio disino suorumve siritium. σ quicquid Regini pater, uas amborumque fidelium stegendum videtur fratrum) consensu iaci dederat, obtinera omni virtute non negogat. Ergo omnes Adritanos, νι sua parti se bant, una cum matre postse venire praecepit. Ins per quicumque Earxsudia neenaa cse intra Ligerem cν Sequanam sui Iaris esse viaserit, similiter fecit. Idem autem sese a cum his, iri per praesens ad rant, quasquam is Pici videretur, ρraefatam iter a rifluit. Cumque ad SePanam veni siet, renerit Gunibaldum , in uariam . Arnu fam, Gerara , necnos se omnes, a Carbonariis se insta. Comites, Abbates, Episcopos, ob hoc videlices a Ladbario inibi reluctos, urs a que con seu Dan sine me get. minime passit. Osceribat is per quod amnis inundans vada ubique
draga rur. Custodes autem fluminis omnes naves aras contriserans, aut ren
si refrant. Gerandas Deque pontes, quos que r peris. de xit. Igitur δε- 'a modum transitus dum lis effectas non massicam transire cupientibas importabas molestiam. Cism autem tu diffficultatibus animi multimodis agitarentar, coas iis tandem mercatorum, naves ab ostia, qua Sequana mare in fuit, ferienti assis Edacte, propteque Rotomacensim urbem exposita nunciantur. IPuo veniens, harum duas m nus de x xx Larolas armato milite complet, idemque ingressus ρυ- mittit quis venturum praenuntiem, unicuique vocinti deticta cedos, nolentibus autem, ut abeunt Regnamque a Deo sibi datum is relinquaut. Qua aeum ιν ii scat, clauin que appropinqua e videretur, Crucem in qua Iuraverans o Larolum M coga erunt, relicto lutore protinus fagemus. aeuos, quoniam quod in traiiciencio equi moram fecerant, consequi nequibat, H Sanctam Dion um laudis os
sinationi ac causa iter direxit. eciso verios comteris quia hi, quos fuga d D
serat, in suam uisa eum amat o CT Gerardo cereri que coissent, or supra Tolba dam. Marinum, Osertum, ceter que, qui, mi mandatum fuerat, ad Laratam veniabant, remere veEPuniciuamobrem ad Sanctum Germanum causa orationis terrexit, ac per totam noctem iso faciens, aurora Lluc ense, ubi Lusa seu Lupa Sequana consirit inter Monasteriolum de Melodunum, Marinum cum sociis fuam re pu, ac sic uno eoAmyae itinere Senonicam assiit urbem. Hinc nocta canis
sergit. per Uttam iter faciens, s=era que, πιι nuntiarum Hli fuerat, suos supra memoravimus in eodem si a consi tire. Du seuerat enim ubicumque qualiter. cum se passu. super uetos irruere. α 'd O utique fera G, nisi se Ditis vita moni inens pro foribus nunciaretur. α amobrem ροπὸ curim supra modam exterriati, quo qui que maduit, fetum iniit. actos ' oriam Narolus consequi non potuit. iis e V ef ii, post Caenam Domini quieti indulget, as Tris inorum cisit rem in rentinam adiit. De Utta sylva lege quae dicta sunt ad annum Re
demptotis octingentelinuim vicesimum-nonum. Carolus ad Sanciam Dion ν-
- M ad Sanctum Germanum perrexit. id est, ad Monasterium Sancti Dio nysii in uro Parisienti de ad Manasterium Sancti Germani prope muros Parisienses, holiem enim patiebatur Abbatem illorum Monasteriorum Hil duinum. cujus desectionem ad Lotharium Augustum anno priore non omi. simus. Tanta autem celeritate idem Carolus e territorio Rotomagensi Trocas profectus est, ut verissimum probetur, quod de illius adventu ad Fontanellense Monasterium de colloquio cum Iratribas seu Monachis illius loci pridis Nonas Aprilis habito scribit Monachus Fontanellensis Auctor coaetanem. Eo, inquit, anno , Kal. Aprilis , feria sexta, Caro Rex in Sequanam transiit, ad locum hunc, id est, ad Fontanellense Coenobium accessi. Priiae Nonis Aprilis cum Iratribus seu Monae his istius Monasterii locutus s. In vulgatis exemplaribus Carolus Sequanam transit pridie Kal. Aprilis, fria Ia, sustulimus vocem pridie, alioquin seriae sextae loco reponenda qui ea, quia currit litera Dominicalis B, de in olendario notatur litera F pridie Kalendas Aprilis. Nec Auctor ad alium annum detorqueri potest, id enim proxime subjungit. I o anno, vi i Lad. Iulii, ut mox dicturi sumus,
690쪽
Pergit denuo Nithardus. Eodem rempore, dam hac, Pa praemisimus, a Grais ex Perentur, Lo antis, uti praefatum est, dolo an vi Lod inicum authbire, aut, quod mavult, periare ris , tua mente tractabat In quo negotio comgria organum Magoni a Sedis Di pum O Adhesertum Metensium Comuem con vocat. Habebat enim uterque Lo amicum ad mortem usique exosum. Iam eni-- Ibertas ex infirmitate, qua penὸ per annum detentus fuerat, Wίαι in sanie menium statricidii res traverat. Erat enim eo in remare ita prudens consilio, is ientiam ab eo fruaram non quilibet mutare vesiis. Cfas ins m Lo amicos tam hinc invi infinitam multisadinem Renum myecit, praemimns more sol to, qui minis blanditiisque pendulam plebem subducere temptarent. Timens autem topulus, qui cum Lo amico erat, ne tantam exercitum ferre valiret, partim δε-
secti ad Lodhariam transeunt, partim fugam ineunt, ac Lo su cum desurum relinquunt. mi, quoniam omne se fragium aliud undique decrat, cum perpaucis abiit, o in Bajoariam se recepit. Annalista Fuldensis tempus, quo Lotharius Rhenum transit, de Ludovicum in fugam egit, sic exprimit. Hlotharias inchoante niense Aprili juxta Mormariam cum exercitu ciam transsi Rhenum, semudo icum a quibusdam inuis prodisum, ac peπὸ circumventum Bosariam redire
Prius autem quam haec fierent, obiit sexto Idus Februarii Thiat grimus H alberi hadientis Episcopus ac Provisor merthinensis, de quo sic Auctor
Chronici Saxonici manuscriptus . . Anno Dominica Incarnationis DCCCXL,
THaigrimus Hasier densis fandos Di 'as, i quam malus virtutibus Patrum exemplo claruit, v i Idas Februarii febre dissolutus, ad praedecessorem humuirigrimum es consuuineam in merdanosi seu metthim si Monaueris eo 'i vus appositum, diem tremendi judicii exsectar. Huic textui Ioannes M billonius, penes quem est exemplar istius Chronici, recte subjungit hanc notatiunculam prima parte Seculi quarti Benedictini in elogio Haimonis Halberi adiensis Episcopi. i nnas, quo Thiat imus decessu, est D cccx L, iannum Redemptoris octingentesimum quadragesimum pertinuit, Ludovico Bojoariae Regi nihil iuris in Saxoniam erat, ut Halmonem sive Hemmonem Thiat grimo Halberstadiensi Episcopo subrogandum curaret, nec id ab illo tentari pastus esset qui tunc temporis praepotens erat Ludovicus A gustus, ut ex Astronomo ad illum annum citato constat. In Chronico igatur Saxonico jam allegato, cum Hemmo a Lodminico dis Imperatoris Lod mica tertius Halbesadensi Ecclesia missus dicitur Osopus, cave ne quia Ludoviciis Rex Ludovici Augusti filius indagitatur, Ludovicum Imperator in vivis adhuc superstitem credas. Chronographus Ludovicum Regem Ludovici Augusti filium eo tantum consilio dixit, ut illum ab aliis distingueret Regibus eiusdem nominis, qui nono seculo floruerunt. Praeterea Thiatgri Lib. e.iνι, mus seu metrinus Epi pus Hasse alensissicandus, teste Trithemto Uiris Illustribus ordinis Benedictini, rexit Ecclesiam sibi commissum frenue quatuordecim annis, non sine omnione Sanctitatis. Ad annum igitur Redemptoris octingentesmum quadragesimum-primum pervenit, Episcopatum enim suscepit anno Redemptoris octingentesimo vicesimo- septimo. Vocatur Abbas ab eodem Trit hemio, loci nomen non exprimitur. Ut Episcopus Halberstadiensis se de Provisor suit Monasterii merthinensis, alterius Coe-- nobii tutam gessisse non videtur. Beatus passim a recentioribus appellatur. nonnullis etiam Martyrologiis reperitur inscriptus. merthinenses marin reum eius sepulchrum in cryptae introitu ad laevam ostendunt, negantque ullum illi habeti cultum vel olim habitum cujus vestigium extet. Lege apud Bollandum Indicem Sanctorum sexto Idus Februarii praetermissorum, ibique nota variis modis appellari Thiaterimum, Dat mum, Thityi