M. Fabii Quintiliani Institutionum oratoriarum libri duodecim, summa diligentia ad fidem vetustissimorum codicum recogniti, ac restituti

발행: 1629년

분량: 1385페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

Eloeutio. 418 M. F A B. in I N T I L. I N s T I T. dum ne decrescat oratio,vt priora dignitate praecedant, nesuperus cun sequantur , ut υerba sensum claudant , ut amphibolia ab sit. Iunctaram in verbu se,incisis membris, is periodis. In verbis cauendum, ne ex ultima'prima syllaba deforme aliquid eo ursat ne concurrans voca es, ne consonantes rixentur,ue ultimae stia

Diam 3 bipriorti stat prima sequemur ne crebra monosyllaba, bre

viaque verba aut nomina. ongave continuentur . ne verba verbω, aut nomina nomiuibus multa vel similiteν desinentia aut caden-ria, aut eoaem modo declinata iungantur: n quid, ne virtu qui .i dam,nimis, equens sit S Incisum demith um esse non expleto nuta

mero conclusum. Membrum,sensum numerμ conclusum,sedarois

corpore abruptum,per se nihil escientem. Periodi plurimammiana recenset, duo genera facit. Vnum longiore ambitu circund AMO. alterum membros Sincisis pluressensud habentibmeonstan:.' Perio i membra, legem, modumqj ais etiam membri νationem δε- scribita. atque in membris se incisis videndum monet, neprimas extrema male coeant, , qua quibus anteps uantur. Tertium ea numeri :qui quo a metro disserat,explica usi me, eumque in pedibi simplicibus vel compositu esse docet: pediamque nomina fructuramqueprofert,omnesque ι' orationem venire ised cum delectu, i tradit. nam alios initiis, alios clausu , mediti alios aptiores esse: in quibus qui horum recte Mutθςm costocentur, definit,' exemplis subiectu demonstrat , atque in clausulu plurimum νeferre , nonΡ-lum quta claudat, verumetiam quis antecedat. Praeterea nimiam

compositionis religionem , qua dimetienHis pedibu s stabuve perpendendis,ubluti consenescit, maxime vitandam ce set: quia a rex, rum grauium consideratione nos abducat naturalem dicendi fluxum retardet. Sequendam ergo esse vim longa exercitatione com vi paratam , nec tam Intuendos pedes. quam uniuersam compre-

hensionem. Prooemiis incaugis dissicilibuου, locis communibu , amplificationibu , ,epilogis perιodos, roreiratione diuersa .apras esse doeel. In historia non esse numeror Ditos, sed fluxum quendam

orationis rotundum, convexione perpetua ad sinem vi que deeur- η ν entem. Generi demo ratiuos Oresis tiberiores conuenire nu-- meros: aliis generibus pro rei diuersitate v mos. Narrationsius o-. πι eg ι ardioribus est grauioribus , probationi acrioribu ; epilogis tinti νιόω. Postremo, quaesit culpoque se rationispartis proprietas, quibu ut pronuntiatio, is con,positro accen=molietur, cui longa f Llaba pnndm isautoritatem, breues celarital em addant, quam mixta longis . eae .learem eurrere longaeodb enes descendentes, breuio : em bνeues ad Dum ascendentes, acri re iaciant:denique eomp s ιι omi par a propyia breuiter ν orat. De

462쪽

ORATORIA R. LIB. IX. C A P. IIII. 4 et ' De Com. compositione non equidem post Marcum Tullium positionet.

ores auderem nescio an ulla pars operis hi iussit magis et . borata ; & eiusdem aetatis homines scriptis ad apsum etiana literis reprehendere id collocandi genus ausi suillent, Si ost eum pluies multa ad eandem rem pertinentiantembriae tradidistent. Itaque accedam in plerisque Ciceroni, atque in iis ero quae indubii ta sunt, breuior: in quibusdam paulum sottasse dissentiam. Nam etiam cum iudicium meum

ostendeto, suum tamen legentibus relinquam. Neque ignoro quosdam clite, qui curam omnem compositionis excludant, atque illum horridum sermonem : ut forte imux crit, modo magis naturalem, modo etiam magisvirilem esse conten ἡant.

Quis id demum naturale esse dicunt, quod a natura primum ortum est & quale ante cultum fuit, totaliae cars orandi iub- uinetur. . Neque enim loquuti sunt ad hanc rogulam &dilige tiam primi homines, nec prooemiis praeparare, docere expositione, argumentis probare, affectibus commouere scie- . runt. Ergo his omnibus, non sola compositione caruerunt:

quotum si fieri nihil melius licebat, ne domibus quidem casas, v vestibus pellium tegmina, aut urbibus montes ac sylvas mutari oportuit. Quae porro ars statim fuit quid non culta

nitescit cur vites coercemus manu Zcureas fodimus 3rubos anuis excidimusὶ terra &haec generat. mansuefacimus animalia indomita nascuntur. Verum id est maxime naturale, quod fieri n. tura optime patitur. Fortius vero qui incompositum

potest esse, quam iunctum &bene collocatum Neque si par ut pedes vim detrahanti ebus, ut Sotadeoraim, & Galliambo- Saraides is ruin,& quorundam in oratione simili pone licentia lasciuien- Galliam-tium. compositionis est iudicandum Caeterum A N T O veia, Poeta hementior numinum cursus est prono alueo, ac nullas moras fuerunt obiiciente, quam inter obstantia saxa fractis aquis ac relu- qui Myciactantibus; tanto quae connexa est,& totis vitibus fluit, fragosa u carmia atque i mei rupta melior oratio. Cur ergo vires ipsas specie nanouo solui putent, quando NE c ulla res sine arte satis valeat. & eo- ct inusita-rnitet ut s emper artem decor 3 An non eam quae emissa opti- tρgenere

me est, hastam speciosissime eontortam ferri videmus 3 &areu scripseruir dirigentium tela, quo certior manus, hoc est habitus ipse for-

molior Iam incertamine armorum, atque in omni palaestra quid satis recte cauetur ac petitur, cui non artifex motus,&

certi quidam pedes adsint Quare mihi compositione velut amentis quibusdam veruis veti endi&concitati se utentiae vi-

dentur,

463쪽

'dentur. Ideo erudi tillimo cuique persuasum est, valere eam qua in plurimum, iron ad delectationem modo, sed ad moduni quoq; animorum. Plimit, quia nihil intrare potest in affect ni, quod inaure velut quodam vel tibulo statim offendit. Deinde quod natura ducimur ad modos. Neque enim aliter eueniret,' ut illi quoque organorum ioni, quanquana verba non exprimunt, in alios tamen atque alios motus ducerent audito ini. l. In certaminibus sacris non eadem ratione concitant antrios ac remittunt: nec eo idem modos adhibent cum bellicum est i canendum ,& cum posito genu supplicandum : nec idem signorum concentus est procedente ad praeli una exercitii. idem re c. ptui carmen. Pythagoreis certe moris fuli, & cum euigilassent, animos ad lyram excitare, quo essent ad agendunt eroctiores: & cum sopanum peterent, ad eandem prius len:rementes, ut siquid fuisset turbidiorum cogitationum , componerent. Quod si numeris & modis inest quaedam tacita vis, in Oratione eli vehementissima: quantumque liuerest , sensus idequibus verbis efferatur, tantum verba eadem qua compositio. ne vel in exitu iungantur, vel fine claudantur. Nalm quaedam& sententiis parua, dc Hocutione modica, virtuS haec sola commendat. Denique quod cuique visum erit veli Orienter, dulciter, speciose drishuin soluat & turbet: abietit omnis vis. iucunditas, decor. Soluit quaedam sua in oratore Caecro: Nam neque me diuitiae mouent. quibus omnes Africcnos de Laelios multi eualitii inercatoresque luperarunt: Immuta paululum, ut sit, Multi superarunt mercatores, venalitiique,

de sequente . deinceps periodos: quas si ad illum modii inperturbes, velut nacta aut transuersa tela proieceris. Ideo corrigit.quae a Graccho composita durius putat. illum decet , nos hac simas probatione coiate uti, quod in scribendo quae se nobis solutiora obtulerint, componemus. Quid enimi Bitinet eorum exempla quaerere, quae sibi quisque experiri. potesti illud notasse satis habeo quo pulchriora S sensu&e. φ locutione diffvlueris . hoc orationem magis deformem fore: quia uegligetitia collocationis ipsa verborum luce deprehcnditur. Itaque ut confiteor pene ultimam satoribus artem compositionis, quae perfecta sit. contigisse: ita illis priscis babitam inter .curas, inquantum adhuc profecerant, puto. in Orato. Neque milii quanasib et magnus autor Cicero persuaseri', Lysiam, Herodotum, Thucydidem, parum studiolos eius f.

isse. Genus fortasse sint secuti non idem quod Demosthe-

464쪽

, ut Plato, quanquam & ii ipsi inter se dissimiles fuerunt. positione. Nam neque illud in Lysa dicendi textum tenue atque rarum 'laetioribus numeris corrumpendum erat. Perdidisset enim pratiam, ou se in eo mazima est, simplicis atque in affectati coloris p rdidisset fidem quoque. Nam scribebat aliis, non ipse dicebat, ut oportuerit esse illa rudibus&incompositissimilia: quod ipsum compositio est. Et historice quae currere debet ac ferri λ minus conuenissent intersistentes clausulae &aebita actionibus respiratio, dc cludendi inchoandique

sententias ratio. In concionibus quidem etiam similiter ea- dentia quaedam, & contraposita deprehendas. in Herodoto viro, cum omnia lut ego quidem sentio j leniter fluant, tum ipsa λαλεκαος habet cam iucunditatem , ut latentes etiam numeros complexa videatur. Sed de propositorum diuersitate poti paulum. Nunc quae prius iis qui recte componere volent, discenda sint. Est igitur ante omnia oratio alia vincta atque contexta : soluta alia qualis in sermone&epistolis: nisi cum aliquid supra naturam suam tractant,

ut de philosophia, de re publica, similibusque. Quod non 'eo di o, quia non illud quoque solutum habeat suosqUOD

dam. & forsitan d fit ciliores etiam pedes: neque enim au vhiare semper vocalibus , aut destitui temporibus volunt sermo & epistolai: sed non fluunt , nec cohaerent, nec vel ba de verbis trahunt : ut potius laxiora in his vincula. qtiam nulla sint. Nonnunquam in caussis quoque minoribus decet eadem simplicitas, quae non illis, sed aliis utitur nume- . 'ris dissimulat se eos,&tantum communit occultius. Atilla

connexa series tres habet formas. Incisa, quae κέριρωτα dic Uuriar. Membra, quae κῶλα &οπω ἰουν, quae est vel ambi tus, vel cir-Cunductum, vel continuatio, vel conclusio. omni porici compositione tria sunt necessaria , ordo, iunctura, numerus. .

Primum igitur de ordine. Eius obseruatio in vorbis est singi Iis,&contextis. Singula sunt quae diximus a i A m. In his cavendum est, ne decrescat oratio, & sortiori subiungatur a- liquid infirmi ii qui sacrilegio fur, an latroni petulans. Auge i enim dc bent sententiae, & insurgere : ut optime Cicero, ,inquit. istis faucibus, istis lateribus,ista gladiatoria totius corporis firmitate. Aliud enim maius alio Luperuenit. At si coepisset a toto em pore, non bene ad latera Ducesque descen

derer. Est&alius naturalis ordo, ut viros ac foemin .as, diem ac noctem, ortum & occasum dic is potius, quam retrorsum.

465쪽

Elocutio. Cicero pro

Cluent. C.

nouerunt.

3, M. F A v. Ἐς I N Τ I L. I N S T. I T. Quaedam ordine permutato fiunt superuacua, ut fratres gemini. Nam si praecelserint gemini, fratres addere non est nee tale. Illa nimia quorundam fuit obseruatio , ut vocabula

verbis. verba rursus adue ibi is, nomina appositis,&praenom nibus rursus essent priora. Nam fit contra quoque freque a ter non indecore. Nec non & illud nimiae est superstitionis, ut quaeque sint tempore, ea facere etiam ordine priora : non

quin frequenter sit hoc melius, sed quia interdum plus valentante gesta, ideoque leuioribus superponenda sunt. verbo sensum cludere, multo, si compositio patiatur, optimum est. In verbis enim sermonis vis inest. At si id asperum erit, cedat haec ratio numeris, ut sit apud suminos Graecos Lati nosque Oratores , frequentissime. Sine dubio enim omne quod non cludet, hyperbaton est. Ipsum hoc inter tropo, vel figuras quae sunt virtutis , receptum est. Non enim ad pedes verba dimensa sunt: ideoque ex loco transferunt ut in locum, Vt Iungantur quo congruant max e : sicut in structu lasa Itorum rudium etiam ipsa enormitas inuenit cui applicari,& in quo possit insistere. Foesicissimus tamen sermo est, cui derectus ordo & apta iunctura, & cum his nurn erus opit ortuno cadens contingit. Quaedam vero transgressiones de longae sunt nimis, ut in superioribus diximus libris; &interim etiam coma positione vitiosae, quae in hoc ipsum petuntur, Ut exultent atque lasciuiant quales illae Mec cenatis. Sola a tirora rubent plurima. Inter sacra mouit aqua fraxinos. Ne exequias quidem υ-nus inter miserrimos viderem meas. Quod inter haec pessimum

est, quia in re tristi ludit compositio. Saepe tame est vehemens aliquis sensus in verbo: quod si in media parte sente otiar latet , transiri intentione, &obscurari circum licentibus solet: in clausala positum, assignatur auditori, infigitur: quale est illud Ciceronis. Vt tibi neeesse esset 3n conspectu populi Romani vomere postridie. Trass rhoc ultimum, minu valebit. Nam totius ductus hic est quasi mucro, ut per se foedae vomendi necessitati , iam nihil ultra expectantibus, baiic quoque adiiceret deformitatem, ut cibus teneri non pollet postridie. Solebat Afer Domitius traiicete in clausulas verba tantum asperandae compositionis gratia, & maxime in prOGemiis r ut pro Cloantilla. Gratias agam continuo. Et pro Laz-lia, Eis utrisque apud te iudicem periclitatur Laelia. A leo re-fogit teneram delicat mque modulandi voluptatem. ut cliz-

cutibus per se numeris, quo eos inhiberet, obiiceret. Amphi

boliam

466쪽

R A T ORI A R. L I s. IX. C A P. II II. 433 De Com- boliam quoque fieri vitiosa locatione verborum, nemo est positioiae. Fuine erat. Haec arbitror ut in breui, de ordine fuiss dicen- 'ca qui si vitiosus est, licet & iuncta sit, & apte c:idens oratio. tamen uterito incomposita dic. atur Iunctui a sequitur. Ea est verbis, incisis, membris, petiodis. Omnia nanque ista &xirxu es & varia in complexa habent.'Atque vi ordinem se- 'iux ; Primum quae imperitis qlioque ad reprehensionem no-i tabilia jent ir, id est. quae commissis ria ter se verbis duobus, ex xltima PritFris, ac pi ima seque tuis syllaba, de rine ali-homen efiiciunt. Tum vocati . um concursus: qui cumae idit. litates i. t Pisistit, di quasi laborat oratio. Pessim elou gae, quae easdena inter se literas committutu, sonabunt. Plaecipuus tamen erit hiatius earum quae cavo aut patulo maxime

ore Ter intur. Ii,plcnior liter est. I, angustior: ideoque ob- sci lius in his vitium .' Minus peccabit qui tot gis br ues sub-;iciet, id adhuc qui praeponet longae brcuem. Minima est ita cduabus breuibus offenso. Atque cum aliae subiunguntur aliis, pestide asperiores erunt, prout oris hiatu sit illi alit diuerso pronuntiabuntur. Non t imen id, ut crimen ii g ns expauescend ira est, ac nescio negligentia in hoc, an loticitudo si peior. Inhibeat enim nec ei lecti hic metus impetum dicendi & a potioribus auertat. Quare ut negligentiaesars est hoc pati,i:a humilitatis ubique perhorres re, nimiosque non immerito in hac cura putant omnes Isocratem secutos, lpraecipueque Theopompum. At Demosthenes & Ciemo modice respexerunt ad hanc partem. N. im&coeuntes lite- xx, quae m/ναλ dicitur, etiam leniorem faciunt orationem. quam si omnia vertia tuo fine cludatur, & nonnunquam hiul ca etiam decent; faciuntque ampliora quae lara: vr, Pulchra o- fati ne tacta omnino iactare. Tum longae per se,& velut optimae syllabae aliquid etiam medii temporis inter vocales, quasi intersiliatur, assium unt. Q P de re utar Ciceronis potissimum verbis inquit, ille tanquam hiatus concursu vocalium molle quiddam, is quod in udi non ingratam negligentiam de re iaminu magis quam de verbω laboranti . Caeterus' consonantes, quoque eaeque praecipue quae sunt asperiores in commin isura verborum rixautur, & S ultima cum X proxima, quarum

tristior,etiamsi binae collidantur stridor ArsAudiortim. Quae fuit caussr,ia Seruio ut disci subtrahendae s. literae, quoties v liii ita esset, aliaque conso 'ante iusciperetur. quid reprehendit Lauranius, Messala defendit. Nam neque Lucilium Ee putant

467쪽

Elocutio. 43 M. F A B. Q v I N T I L. I N s T i T. at se e dem ultima cum dicit, Selenitu fui , ct ignia nuus. Q linetiam Cicero in Oratore plures antiquorum tradic

sic locutos : inde, B iligerarepo meridiem: de illa Censorii Catonis, Die'hanc: aeque M litera in E mollita. quae in veteribus libris reperta mutare imperiri solent: de dum librariorum inscitiam inscitiam iniectari volunt, suam conlitent tr. Atqui eadem illa litera quoties ultima est, & vocalena verbi se licii tit ita contingit, ut in eam transire possit. etiam si scribitur; th-- nacia parum exprimitur: vi, Mutium ille.-dc, Seu in time ii dias . eo ut pene cuiusdam nouae liter e soaum reddat. Ne u eximitur, sed obscuratur,& tantum aliqua in tet .itias c es velut notae si, ne ipsae coeant.Videndum etiam ne syllaba Veribi prioris vltimae, sint primae sequentis. id nequis praecipi xetur, Ciceroni in epistolis s Acidit, Res mihi inui vij

O forati tam natam me Consule Romam. Etiam monosyllaba si plura sunt, male continuabuntur: quia, necesse est compositio multis clausulis concisa subsultet. Id eoque etiam breuiuin verborum ac nominum vitanda continuatio, de ex diuerso quoq; longorum: afferunt enim quandam dicendi tarditatem. Illa quoque vitia sunt eiusdem loci, si cadentia simi liter, δ: similiter desin entia, dc eodem modo deci nata, multa iungantur. N xc verba quidem verbis, aut Domina nomi nibus, similiaque his continuari decet: cum virtutes etiam ipsae taedium pariant, nisi gratia varietatis adiutae. Membrorum, incisorumque iunctura non eo modo est obseruanda, quo verborum: quanquam dc tu tris extrema de priana Philip. i. coeunt. Sed plurimum refert compositionis. quae quibus an Pro Aria te ponas. Nam is vomens,frusis esculentis vinum radiantibu/,chia. gremium suum totum tribunal impleuit. Et contra nam fi quentius utar iisdem diuersarum quoque rerum exemplis, quo sint imagis familiaria in Saxa atque solitudines voci re ondens, bellia sue immanes eantu sectuntur atque eo IZum.1Magis id insurgebat. si vecteretur. Nam etsi plus est saxa quam bestias comi noperi, inest tamen compositioni decor. Sed transeamus ad numeros. Omnis structura, ac dimensio de copulatio vocum constat aut numeris c numeros accipi vo- . lo; aut με ', id est dimensione quadam. od etiam si constat utrunque pedibus, habet tamen non simplicem differentiam. Nam rhythmi,id est numeri, spatio temporum constant: metra etiam ordiae. ideoque alterum esse quantitatis adetur.

468쪽

i o R. A et o R I A R. L i a IX. C A p. IIII. De

qualitatis. aut par est ut dactylus. vii u .ium syllabana parem breui ius habet. Est diaden, vis ea . m. i in dialis o odibus sed nomen illud tenet. Lontra ni hsla iri ni te ra , breuem unius, etiam pueri sciunt. Aut sel cu- cuiusvis est ex longa & tribus breuibus . quique. ἡ-t actus, ex tribus bro .ribus de longa: vel alio quoquo ii do tempora tria ad doeo relata sescuplum faciunt. Aut du-

lex .manibus : nam est ex breui ci longa: quique est ei con- iii & metrici pedes: sed hoc interest, quod risit. - nil feretis est, Uactylus ne ille priores habeat breues, an . t iantes. Tinapus enim solium 'metitur, vias ublatione ad 'al. sonu. positione ita iisdem sit spatiis pedum. In v prsi ,ro dactylo ponition poterit Anapaestus aut Spondeus mec Paeon eadem ratione . a breuibus incipi Et ac desinet. Neque litium alium pro alio pedem metrorum ratio non recip t, sed ne Dactyliim quidem aut forte Spondeum, alterum pro altero. Itaque si quinque con es uos Dactylos, ut sunt in illa, Panditur interea domus omnipotentis stympi, aeneid. Io. consalidas , solaciis versum. Sunt & illa discrimina, quod i hythmis liberalpatia, metris finita s unt:& his certe clauasulae, illi quo riuo do coeperant currunt usque ad id est transit uni in alii ut genus rhythmi. Et quod metrum in vectis modo, rhythmus etiam in corporis motu est. Inania . quoque tempora rhythmi facilius accipient, quanquam haec α in metti, accidunt. maior tamen illi elicentia est, ubi temta mpora etiam animo metiuntur, & pedum & digitorum ieiu in cerualla signant quibusdam notis, atque aestimant quot bre

ues illud spatium habeat, inde Deia- ceps longiores fiunt percussiones. Nana tempus estv num. In compositione orationis certior, & magis omnibus specta seruari debet dimensio. Est igitur in pedibus. Et metri ci quidem pedes adeo reperiuntur in oratione, ut in ea frequenter non sentientibus nobis omnium generum excidant

versus. Et contra nihil est prosia scriptum, quod non redigi

possit in quaedam verseu lorum genera. Sed in adeo molestos incidimus Hiaminaticos, quam fuerunt qui Lyricorum quaedam carmina in varias menturas coegerunt. At Cicero stequentissime dicit, totum hoc constare numeris; ideoque re . .

1 rehendi ira quibus dani, tanquam orationem ad rhythmos alliget. Nam iunt numeri rhythns, ut &ipse constituit,&se

cuti eunt, v lxgilius cuti dicit,

469쪽

. M. F A B. QI INTI L .fΙNsTIT. -- Numeros memini,si verba tenerem: de Horatias. -Numeri quefertur Lege Iolutu. Invadunt ergo hanc inter caeteras vocem. Neque enitra De molthenes fulmina tantopere vibrasse diceretur, nisi numeris condorta fertentur. In quo si hoc sentimus. rhythmis contorta , dissentio. Nam rhythmi, ut dixi, neque finem Eabent

cellum, nec ullam a coirie X tu varietatem ; sed qua coeperunt

sublatione ac positione ad finem usque decurrunt: oratio non descendit ad strepidibriri digitorum. Id quod Cicero op me videt, ac testatur frequenter; sed quod numerosum sit quaerere: ut magis noli αρηθῶν, quod effet inscitum atque agreste, quam , quod poeticum est, esse compositione velit:

ne ut etiam quos palaesitritas esse inolumus, petitos tamen palaestrae else volumus, non ατ, αλιμύλους. Verum ea quae efficitur ex pedibus aequa conclusio, numen aliquod desidetat. Quid sit igitur potius quam numerus;& Oratorius numerus, ut enthymema Rhetoricus syllogismus λ Ego certe ne in calumniam cadam. qua ne M. quidem Tullius caruit, posco hoe mihi, vs cum pro composito dixero numerum, δcubicunque iam dixi. Oratorium dicere intelligat. Collocatio autem verbis iam probata,&electa,& velut assignata sibi debet con-'nectere: nam vel dura inter se commissa potiora sunt inuti.

libus. Tamen & eligere quaedam dum ex iis quae idem significent, atque idem valeanr, permiserim: & adiicere, dum non ociosa: & detrahere, dum non necessatia sed & figuris mutare & casus & numeros, quorum varietas frequenter gratia compositionis adscita, etiam sitae numero sola est et iucundaretiam ubi aliud ratio, aliud consuetudo poscit, utrum volet sumat compositio, Vitauisse vel vitesse : Deprehendere vel durendere. Coitus etiam syllabarum non negabo, &qdic, quid sententiis aut eloquentiae non nocebit. Praeci una tamen in hoc opus est, scire quod quoque loco vel bum maxime quadret. Atque is optime componet, qui hoc solum componendi gratia faeier. Ratio vero pedum in oratione est multo quam in versu dissicilior: primum, quod versus paucis continetur; oratio longiores habet saepe circuitus. deinde quod versus semper similis sibi est &una ratione decurrit: o-tationis compositio nisi varia est, & ossendit similitudine, M. affectatione deprehenditur: & in omni quidem corpore, totoque lut ita dixerim tractu, numeris inserta est. Neque

enim loqui po*umus, nisiῆ .llabis breuibus ac longis . ex quibus

470쪽

O R A T o R i A R. L I B. IX. C A P. IIII. 37 De Com quibus pedes fiunt. Magis ramen&desideratur in clausulis positione. at arct: primum , cima sensus omnis habet suum sinem, 'hossidet Iliena turale interuallum, quo a sequentis initio diui datur : demde , quod aures continuam vocem secutae, ductaeque velut prono decurrentis orationis flumine; tum magis iudicant , eum ille imp*tus stetit , S intuendi tempus dedit. N ii igitur durum sit, neque abruptum, quo animi velut respi- tanta iesiciuntur. Haec est sedes orationis, hoc auditor expe- ictat, his laus omo is declamat. Proximam clausulis diligen- gentiata postulant initia . nam & ad haec intentus auditor est. Sed eo tum tacilior ratio est. No enim cohaerent aliis nec piaria cedentibus seruiunt. sed nouum exordium sumunt, oum illa, quanalibet sit composita, ipsam gratiam perdat, si ad eam rupta via venia inus. Namq; ἰm sit, ut videtur, seueraDemosthe-

tiis compos io, πρῶ-ν τ ιοῦ θεοῖς δ ομα - n Pro Ct L--σου s. ocilla quae ab uno quo asciam ) Bruto minus pro- Philtp. s. hatur, caeteris placet, μήπω τοξέυη. non desunt qui Ciceronem carpant in his , Famibaru ιο erat esse bal- Pro Casio. neator . &, Non min: dura archipirare, nam balneatoris & archipiratae idem finis est, qui παm es et: ως. & qui sed p heria sunt,a o seueriora. Eu in eo quoque non niti. l, quod hic imgulis verbis bini pedes continentur, quod etiam in carrit in bus i st permolle : nec solqm ubi quinae syllabae nectutitur, x in his, Forsistrea Tyndaridarum: sed et- Hor. Ser. r. iam ubi quaternae , ct m versus cluditur Apen Pinoo Arma - Sa r.I. in entss,51 Oriona. Q lare boc quoque vitandum est, ne plu-Peri Iau triu'm syllab inim veri is utamur in fine. Mediis quoque non ea Lueamum odo cura sit, ut inter te cohaereant, sed ne pigra, ne longa in s. snt: ne, quo ii nunc maximum vitium est, breuium contextu restillent, ac sonum reddant pene puerilium crepitaculorum. Nam ' in tia cladias i aeque plurimum momenti habent, quo- . ti eo incipit sensus aut desinit: sic in mediis quoque sunt qui dam conatiis qui leuiter intersistunt: ut currentium pςs etiamsi non moratu , t aincii vestigium facit. Itaque non modori embra atq rc incita bene incipexeat' 'ludi decet; sed etiam in iis qi ae non dubie contexi a s nec respiratione v-

tantoc illi, vel occulti gradus. qui s. dubitet 'num sen disistim

inii & unius spiritus esse. Animadue . ri,iud: ces,t,mnem accu- Jusinem msatoris orationem in duas dia: sam esse partesὶ Tamen & duo

prima ver a , Ac tria prox β' ac vita o Cluus uos qu si itiero Fit tum sustinentes: sicut apud

SEARCH

MENU NAVIGATION