장음표시 사용
491쪽
O R ADT o R L A R. L I B. X. C A P. I. 4s 9 De Ver- alii quoque Comici, si cum venia legantur, quaedam quae pos- b Oxum
sis deeerpere. & praecipue Philemon, qui ut prauis sui temporis copia iudiciis Menandro saepe praelatus est, ita consensu omnium meruit credi secundus. Historiam multi scripsere praeclare; sed nemo dubitat duos longa caeteris praeferendos, quorum diuersa virtus laudem pene est parem consecuta. Densus, Abreuis,&semper instans sibi Thucydides: dulcis,&eandidus,& fusus Herodotus . ille concitatis, hie i emissis affectibus melior: ille concionibus, hic sermonibus: ille vi, hic voluptate. Theopompus his proximus, vi in historia praedictis minor, ita Oratori magis similis:ut qui antequam est ad hoc opus in licitatus, diu fuerit Orator. Philistus quoque meretur, qui turbae quamuis bonorum post hos aut horum eximatur, liniatator Thucydidis : & ut multo infirmior, ita aliquatenus luiscidior. Ephorus, ut Isocrati visum, calcaribus eget. Clitarchi probatur ingenium, fides infamatur. Longo post interuallo temporis natus Timagenes, vel hoc est ipso probabilis, quod intermissam historias seribendi industriani noua laude reparauit Xenophon non excidit mihi, sed inter philosophos reddendus est. Sequitur Oratorum ingens manus, cum decem simul Athenis artas una tulerit: quorum longe pi inceps Demosthenes , ac pene lex orandi fuit. tanta vis in eo, tam densa Omnia, ita quibusdam neruis intenta sunt, tam nihil ociosum, is dicendi modus, ut nec quod desit in eo, nec quod redundetinuenias. Plenior AEschines & magis fusus,&grandiori .smilis, quo minus strictus est: carnis tamen plus habet, lacertorum minus. Dulcis in primis & acutus Hyperides: sed minoribus caussis non dixerim utilior,ni agis par. His aetate Lysias maior,subtilis atq; elegans &quo nihil, si Oratori satis sit docere,quaeras perfectius. nihil en m est in .ane, nihil arcessitum rpuro tamen sonti quam magno flumini propior. Isocrates in diuerso genere dicendi nitidus & comptus: & palaestrae quam
pugnae magiS accomodatus, omnes dicendi veneres sectatus est. nec immerito. auditoriis enim se, non iudiciis compararat: in inuentione facilis honesti studiosus: incomposita oneadeo diligens, ut cura eius reprehendatur. Neque ego in his, de quibus sum locutus, has virtutes, sed has praecipuas puto: nec caeteros parum fuisse magnos. Quinetiam Phalereum
'illum Demetrium quanquam is primus ines inasse eloquςn. 'Dahoetiam dieitur in multum ingenii habuisse & facundiae fateor, Dem. νυ vel ob hoc memoria dignum, quod vitianus est sere ex Atti Thoophraisci, qui
492쪽
Elocutio. co M. F A n. Q v INTI L. INSTIT. siri puta dici possit Oratore quem tamen in illo medio generet D qui ob hae dicendi praefert omnibus Cicero. Philosophorum, ex quibus
imi υ mir plurimum se traxisse eloquentiae M. Tullius confitetur, quisitite Atha dubitet Platonem esse praecipuum, siue acumine disserendi, niensem eloquendi facultate diuina quadam & Homerica λ mul tre ubi. tum enim supra prosam orationem, & quam pedestrem Grae- ρεν aliquoi ci Vocant, surgit: ut mihi non hominis ingenio, sed quodam annosaή Delphico videatur oraculo instinctus. Quid ego commemo-mini' aia Iem Xenophontis iucunditatem illam in affectatam , sed Mit agit quam pulla possit assectatio copsequi 3 ut ipsae finxi Iesermo- Diogen. nem Gratiae videantur.& quid de Peticle veteris comoediae te, Laeos lib. stimonium est, in hunc transferri iustissime possis, in labris e-1.υbiissim ius sedisse quandam persuadendi deam. Quid reliquorum Somitam deia crati eorum elegantiamὶ Quid Atistotelemi Quem dubito sci- scribit. ςntia rerum, an scriptorum copia, an eloquendi suavitate, liniquentionum acumine, an varietate operum, clariorem putem.Na in Theophrasto tam eii eloquendi nitor ille diuinus,
ut ex eo nomen quoque traxisse dicatur. Minus indulsere eloquentiae Stoici vetetes sed eum honesta suaserunt, tum in cφυliget 'do pro b ndoq; quae instituerant, plurimum valuerunt: rebus tamen acuti magis, quam id quod sane no affectaruntὶ ratinia - oratione magnifici. Idem nobis per Romanos quoqi autores rore , ordo ducendus est. Itaque ut apud illos Homerus, sic apud nos Virgilius auspi eatissimum dederit exordium , omnium eius Psitt-r m generis poetarum Graecorum nostrorumque illi haud dubie priρος- proximus. Utar enim verbis litae, quae ex Afro Domitio iuue-rom Sr nis accepi: qui mihi interroganti, quem Homero crederet ma- ρη me accedere, Secundus, inquit, est Virgilius, propior tamen βρ μορ μ primo quam tertio. Et hercle, ut illi naturae coelesti atque immortali cessierimus, ita curae &diligentiae, vel ideo in hoc plus est, quod ei fuit magis laborandu:&quaprum eminentioribus viosi muri fortasse aequalitate pensamus. Caeteri omnes longe sequentiir. Nam Macer & Luctet ius legendi quidem,sed non ut phrasin, id est corpus eloquentiae faciant: elegantes in sua quisq; mytcria, sed alter humilis, alter difficilis. Attacinus ya . Io inii per qiuarno nen est assecutus, interpres operis alieni, non spernendus quidem, verum adaugendam facultatem di-
cendi l3arum locuples. Ennium sicut sacros vetustate lucos ad- D emus, in quibus grandia&atrii lii a robora iam non tantam
' habent speciem, quantam religionem Propiores alii atque adi h in cili rasu de qua loquimur, magis utiles. Lasciuus quidem
493쪽
O a A et o R I A R. L I B. X, C A P. I. De .Ver. in Heroicis quoque Ovidius, & nimium amator ingenii sui j borum laudandus tamen in partibus.Cornelius auteSeuerus, etiam si copia. versificator quam poeta melior; si tamen ,ut est dictum, ad exemplar primi libri bellum Siculum perscripsisset, vendiearet
sibi inreseeundum locum, Sed eum 'co summari mors imma- ν ac sed ii tura non passa est: puerilia rame eius opera,&maximam indo- Varenum lem ostendunt,& mirabilem praecipue in aetate illa recti gcne- eonsum. ris voluntatem. Multu in Valerio Flacco nuper amisimus. Ve hemens&poeticum ingenium Saleii Bassi fuit, nec ipsum se nectute maturum. Rabirius ac Pedo non indigni cognitione; s vacet. Lucanus ardens,&csicitatus,& sentetiis cliitissimus, M. ut dicam quod sentio, magis oratoribus, quam poetis an is numerandus. Hos nominauimus; quia Germanicum Augustum ab institutis studiis deflexit cur , terrarum, parum q; diis visum est esse eum maximum poetarum. Quid tamen iis ipsis eius operib, in quae donatus imperio iuuenis succe si erat, sublimius,doctius, omnibus deniq; numeris praestantiusὶ Quis enim caneret bella melius, quam qui sic gerit Quem praesidentes studiis deae propius audirent Cui magis suas artes aperiret familiare nomen Mineruari' Dicent haec plenius futura iecula.
Nunc enim caeterarum fulgore virtutum laus ista praest cingitur. Nos tamen sacra literarum colentes feras Caesar, si non taeitum hoc praeterimus, & Virgiliano certe versu testam tir. inter victrices hederam tibiserpere lauros.
Elegia Graecos quoque prouocamus. cuius mihi tersus atque elegas; maxime videtur autor Tibullus. sun t qui Propertium malint. Ouidius utroque lasciuior: sicut durior Gallus. Satyraquidem tota nostra est, in qua primus insignem laudem a de ptus est Lucilius, qui quosdam ita deditos sibi adhuc habet aiamatores. ut eum non eiusdem modo oporis au toribu s , sed omnibus poetis praeserre non dubitent. Ego quantum ab illis. Di tantum ab Horatio dissentio, qui Lucilium fluere lutulentu, .&esse aliquid quod tollere possis , putat. Nam& eruditio in eo mira,& libertas, atque,inde acerbitas,&abunde salis. Mul to est tersiot ac purus magis Horatius, & ad notandos hominum mores praecipuus. Multum Sc verae gloriar, quamuis uno libro, Persius meruit. sunt clari hodieque, Sc qui olim nominabuntur. Alterum illud est,& prius satyrae genus, quod nota sola carminum varietate mistum condidit Terentius Varro, vir Romanorum eruditissimus. Plurimos hic libros Ac docti In sinos composuit, perit illinius linguae Latinae, & om nis antiquitatis,
494쪽
' qui talis, 3c rerum Graecaru nostrarumque: plus tamen taen r-t bi tiae collaturus, quam eloquentiae. Iambus no sane a Romanis celebratus est ut proprium opus, a quibusdam interpositus: cuius acerbitas in Catullo, Bibaculo, Horatio: quanquam illi epodos interuenire reperiatur. At Lyricorum idem Horatius fere solus legi dignus. Nam &insurgit aliquando,&plenus est iucunditatis &gratiae, S varias figuris & verbis felicissime audax. Si quem adiicere velis, is erit Caesius Bassus quem nuper vagiei. vidimus. sed eum longe praecedunt ingenia viventium. Traiagoediae scriptores Accius atque Pacuuius, clarissimi,grauitate
sententiarum, verborum pondere, &auto litate perlonarum. Caeterum nitor,&summa in excolendis operibus manus magis videri potest temporibus qua ipsis defuisse. Virium tamen Accio plus tribuitur: Pacuuium videri doctiore, qui esse docti affectant,volunt. Iam Varii Thyestes cuilibet Graecoru comparari potest. Ovidii Medea videtur mihi ostendere quantum vir ille praestare potuerit, si ingenio suo temperare quam in dulgere maluisset. Eorum quos viderim longe princeps Pomponius Sec sidus, quem senes parum tragicum putabant, eru- Comici. ditione ac nitore praestare confitebantur. In comoediam axi me elaudi minus licet Varro dicat, Musas, Elii Stolonis se tentia Plautino sermone locuturas fuisse, si Latine loqui vel lent: licet Caecilium veteres laudibus serant: licet Terentii scripta ad Scipionem Africanum referantur: quae tamen suntiri in hoc genere elegantissima, & plus adhuc habitura gratiae . si
intraversus trimetros stetissent. Vix leuem consequimur vinai bram, adeo ut mihi serino ipse Romanus non recipere videatur illam solis cone etiam Atticis venerem, quando eam ne
Graeci quidem in alio genere linguae oblima erint. Togatis excellit Asianius, utinamque non inquinasset argumenta pue-B orici. rotum foedis amoribus, mores suos fissus. At historia non ces.serit Graecis, nec opponere Thucydidi Sallustium verear i ne dindignetur sibi Herodotus aequari T. Liuium, cum in narranis do mitae iucunditatis, clarissimique candoris; tum in concinibus supra quam enarrari potest eloquentem : ita ducum omnia cum rebus tum personis accommodata. sed affect quidem, praecipue eos qui sunt dulciores, ut parcissime dicam. nemo historicorum commendauit magis. Iὸ eoque immortalem illam Sallustii velocitatem , diuersis virtutibus consecuintus est.Nam mihi egregie dixisse videtur Seruilius Novianus, pares eos magis quam similes: qui &ipse a nobis auditus est, clari
495쪽
elati vir ingenii, &sententiis creber, sed minus pressus, quam historiae autoritas postulat. sauam paulum aetate praecedens eum Bassus Aufidius egregie viaque in libris belli Germanici praestitit, geliere ipso probabilis in omnibus, sed in quibusdam
suis ipse viribus minor. Superest adhuc, & exornat aetatis nostrae gloriam, vir Rculorum memoria dignus, qui olim nominata' , nuc intelligitur. Habet amatores, nec imita tot es, ut libemiis, quanquam circunctiis quae dixisset, ei nocuerit. Sed . elatum abunde spiritum,&audaces sententias deprehendas etiam in iis q uae manent. Sun t & alii scriptores boni: l ed nos genera degustamus, non bibliothecas excutimus. Oratores vero vel praecipue Latinam eloquentiam parem facere Graecae possunt. Nam Ciceronem cuicunque eorum fortiter oppo suetim Nec ignoro quantam mihi concitem pugna, cum prς- ser tim id non sit propositi , ut eum Demostheni co parem hoe tempore : neque enim attinet, cum Demosthenem in primis linendum, vel ediscendum potius pntem. Quorum ego virtutes plerasque arbitror similes, consilium, ordinem diuiden di, praeparandi, probandi rationem ; omnia denique, quae sunt inuentionis. In eloquendo est aliqua diuersitas densior
ille, hic eo piosor: ille concludit adstrictius, hic latius pu- nat . ille acumine semper, hi cfrequen ter & pondere : illi ni-il detrahi potest, huic nihil adiici. curet plus in illo, in hoc na.
turae. Salibus certe,& commiseratio uel qui duo plurimum aD sectus valenti vincimus. Et fortasse epilogos illi mos citi talis abstulerit: sed & nobis illa quae Attici mirantur, diuersa Latini sermonis ratio minus permiserit. In epistolis quide, quanquam sunt utriusque, nulla eontentio est. Cedendum vero in hoc quidem, quod ille & prior ex magna parte Ciceronem, quantus est, fecit. Nam mihi videtur M. Tullius cum se totum ad imitationem Graecorum contulisset, essinxisse vim Demosthenis, copiam Platonis,iucunditatem Isocratis. Nec vero quod in quoque optimum fuit studio consecutus est tatum; sed plurimas, vel potius omnes ex seipso virtutes extulit immo italis ingenii beatissima ubertate. NON enim pluuias lut ait Pindarus) aquas colligit, sed vivo gurgite exundat . dono quodam prouidentiae genitus, in quo totas vires suas eloquε- eia experiretur. Nam quis docere diligenetius. mouere velle, mentius potest Cui tanta unqua iucunditas affuitὶ ut ipsa illa
quae extorquet, impetrare eum credas, dc cum transuersum visua iudicem ferat, tamen ille non rapi videatur, scd sequi. Iam
496쪽
c M. F A B. INTI L. INSTIT. in omni b. quae dicit, inta autoritas inest, ut dissentire pudeat: nec aduocati studium, sed testis aut iudicis afferat fidem. Cum interim hae e omnia,quq vix singula quisqua in tenti stima cura consequi posset, fluunt illaborata: & illa qua nihil pulchrius
auditu est oratio, prae se fert tamen scelicissimam facilitatem. Quare non immerito ab hominibus aetatis tuae regnare in iudiciis dictus est: apud posteros vero id e si secutus, ut C ro ianon hominis , sed eloquentiae nomen habeatur. Hu. Agitur spectemus. hoc propositum nobis sit exemplum. Ille se prosecisse sciat, cui Cicero valde placebit. Multa in Asinio Pollio inuentio, summa diligentia. adeo ut quibusdam etia nimia via deatur: de eonsilii &animi satis: a nitore&iucunditate Ciceronis ita l5ge abest, ut videri possit leculo prior. At Messala nitidus , &candidus, Sc quodammodo prae se ferens in dicendo nobilitatem suam: viribus minor. C. vero Caesar si foro tantum
vacasset, non alius ex nostris contraCiceronem nominaret tr.
tanta in eo vis est, id acumen, ea conci latio, ut illum eodem animo dixisse,quo bellauit, appareat. Exornat tamen haec omnia mira termonis, cuius proprie studiosus fuit, elegantia. Multum ingenii in Caelio.& praecipue in accusando multa urbanitas, dignusque vir, cui de mens melior,& vita longior c6tigisset. Inueni qui Caluuin praeferrent omnibus, in reni qui Ciceroni crederent eum nimia contra se calumnia verum
sanguine perdidiile. Sed est & sancta &grauis oratio, & castigata, dc frequenter vehemens quoque. Imitator est autem Atticorum, fecitque illi properata mors iniuriam, si quid adiecturus, non si quid detracturus fuit. Et Servius Sulpitius insignem non immerito famam tribus orationibus meruit. Multa, si cum iudicio legatur, dabit imitatione digna Cassius Se uerus: qui si caeteris virtutibus colore &grauitatem orationis adiecisset, ponendus inter praecipuos foret. Nam & ingenii plurimum est in eo,&acerbitas mira &urbanitas, & vis summa: sed plus stomacho quam eonsilio dedit. praeterea vae ama-xi sales, ita frequenter amaritudo ipsa ridicula est. Sunt & alii multi disserti, quos persequi logum est. Eorum quos viderim, Domitius Aser.& Iulius Africanus, longe praestantissimi. Verborum arte ille, & toto genere dicendi praeserendus, & quem
in numero veterum habere non timeas . hic concitatior, sesin cura verborum nimius, & compositione nonnunquam longior,& translationibus parum modicus. Erant clara & nuper
ingenia. Nam*Trachallus plexunque sublimis,& satis apertus fuit,
497쪽
hus ait,&quena velle optima crederes. auditus tamen maior. De et odiam&Vocis, quantam in uullo cognoui, selicitas,&prcnua. I ii copia tiatio , eucenis suffectura, & decoc: Omnia denique ei, cluae tacit exit sape: fuerunt. Et Vibius Crit pus, compositais, cuiucundus, ct delectationi natus friuatis tamen cauilla quam publicis meliori lutio Secundo si longior contigus et laetas , clarissima ita prosecto nos nen Oratoris apud posteros foret. Adiecisset enim atque adiiciebat carietas virtutibus siris, quod desiderari pote it. Id est autem, ut et set multoma gispi gnix, &saepius ad curam telum abes ocutione respice TCr. Caecerum interceptu , quoque magnum ibi vindicat locum. Ea estne undia, tantam explicando quod velit, gratia tram catadidum, &lene, & speciosum dicendi genus: tanta Verborum etiam quae assumpta sunt, propUD as et tanta ici quibusdam ex periculo pet tis significantia. Habebunt qui post nas de O atoribus scribent, io agnam eos qui nunc vi gent materia n vere laudand sunt enim summa hodie, quibus illustratui forum, ingenia. Namque & consumi nati iam 'patroni veteribu aemulantur, de eos iuuenum ad optima tendentium imitatur ac sequitur industria.
Su=ersunt quid-pli Iosophia scripserunt, quo ingς Rex et psilos. νοήpaucissimos adhuc eloqnentes literae R smanae tulerunt. I dem igitur M. Tullius, qui ubique, etiam in hoc opere PlatOnis aemulus ext tin. Egregius vero, multoque quam in Oratio. nibus praestantior Brutus, suffeeit ponderi rerum : scias eum sentire quae dicit. Scripsit non parum multa Cornelius Cel. sus. Scepticos secutus, non sine cultu ac nitore. piauciis in stoicis texunt cognitione utilis. 1n Epicuroes leuis quidem, sed non iniucundus tamen autor est Catius. Ex indultu. Senecam in omni genete eloquentiae distuli, propter vulgatam falso de me opinionem, qua damnare eum .& inuisum quo que habece sum creditus. Quod accidit mihi, dum corrupi um&Omnibas vitiis fractum a taedi genus reuocare ad sevcriora iudicia cootendo. Tum autem solus hic fere in manibus adolescentiam fuit. Quem non equidem omnino conabar ex Cutere, sed potioribus praeferri non sinebam, quos ille noni destiterati cicessere. cum diuersi sibi conscius generis, pia
cere se in dicendo posse iis , quibus illi placet ent , disside
Iez. Amabant autem eum magis, quam imitabantur : tantumque ab illo defluebant, quantum ille ab antiquis descen- deIat. Foret enim Optandum, pares. aut Lillem prorim. s
498쪽
que dirigebat effingenda, quae poterat. deinde cum se iactare eodem modo dicere, Senecam infamabat. Cui in & multaelioqui,& magnae vii tutes fuerunt ue ingenium facile & copiosum, plurimum studii, multatu rerum cognitio: in qua tamen aliquando ab iis quibus inquirenda quaedam mandabat, deceptus est. Tractauit etiam omnem fere studiorum materiam.Nam & orationes eius, &poemata,& epistolae, & dialoti feruntur. In philosophia parum diligens, egregius tamen vitiorum insectator fuit. Multae in eo claraeque sententiae, multa etiam morum gratia legenda: sed in eloquendo corrupta pleraque, atque eo perniciosissima, quod abundant dulcibus vitiis. Velles eum ' suo ingenio dixisse, alieno iudicio. Nam si aliqua contempsisset, si parum concupisset, si non omnia sua amasset, si rerum pondera minutissimis sententiis non fregisset: consensu potius eruditorum, quam puerorum amore comprobaretur. Uetum sic quoque tam robustis,&seuerioic genere satis firmatis legendus; vel ideo, quod exercere potest utrinque iudicium. Multa enim ut dixi probandi in eo , multa etiam admiranda sunt . eligere modo curae st: quod utinam i ρ se fecisset. Digna enim Ait illa natura, qea meliora vellςt, quae quod voluit, effecit.
fruoniam omnia praevia parum profutura sunt, nis nos Halienis perfecti imitationem componamin: postquam qui nin inobu essentpronuntiauit; de ιmitatione, per quam aut mox muautoribus aquales aut proximieuadamm contingit, praestar dit. Pνimo probat eam utilem, necessariam:deinde non ipsa
perses sisera , sed conandum aliquid Iupra eos quos imitamur. Tertio cιrea imitationem duo esse videndae quos, is qui in trisimitamur. Primum exsuperiori capite manifestum εmquid imitandum sit superess, nempe optima, qua qui que talia εἶ. ιο-gnoscit,cum in maximu etiam aurorabiti, aliqua vitiosa, mim persecta Opuna inc idant Elo nonsolam verborum imitationis esse , verumetiamspectandum decorum rerum oepersonaraim, consilium,qua ρν prietira omniumpartium, qua rario delecta uio mouendi, se quopacto etiam ad docendum pectant , qua V r'ιorum copia, figurarum varietas,eomponendi ratio e quo coin
499쪽
imitabiliap.rsequi repugnante natura. Praeterea cauendum natione. Oratorροειαι, aut Poeta orassire μι imitand proponat, nsin ..i eo quod in omnisus habet commune eloquemia. neminos uni imitando audicam-.
EX his caeterisque lectione dignis Autoribus & verborum
sumenda copia est. &varietas figurarum, & componendi ratio . tum ad exempluaa virtutum omnium mens diligenda. Neque enim dubi rari potest, quia artis pars magna contineatur imitatione. Namur inuenire primum fuit, estque praecipuum e sic ea quae bene inuenta sunt, utile sequi . Atquci OMNis vitae ratio sic constat, ut quae proba aeus in aliis, facere ipsi velimus. Sic laterarum ductos, ut scribendi fiat usus, pueri sequuntur: sic musici vocem docentium, pictores Opera prior uin , rustici probatam experimento culturam in eis
xemplum intuentur. Omnis denique disciplinae: initia ad propositum sibi piaescrip cum formari videmus. Et hercle, Decesse est, aut similes, aut dissi inites bonis simus. Similem ro natura praestat, frequenter imitatio. Sed noc ipsum, quod tanto faciliorem nobis rationem rerum Omnium facit, quam fuit iis quin hil quod sequer-tur, habuerunt, nisi caute & cum iudicio apprehenditur, nocet. Ante omnia igitur
imitatio per se ipsa non sufficit, vel quia PIGRI est ingenii, contentum me iisquae sunt ab aliis ici uenta. Quid enim futura erat sei mribus illis quae sine exemplo fuerunt, si homines nihil nisi quod iam cognouissent, faciendum sibi aut cogitata dum putassent λ Nempe nihil fuisset in aenium. Cur igitu nefas est reperiri aliquid a nobis, quod aute non fueritὶ Αα illi rudes solamentis natura diati sunt in hoc ut tam multa
generarent, nos ad quaerendum non eo ipso concit mur,
quod certe scimus inuenisse eos qui quaesierunt 3 Et cum illa, qui m cuiusquam rei habuerunt magistrum, pluo nia inpinteros tradiderint, nobis vis aliarum rerum ad eruendas alias non proderit, sed nihil habebimus nisi beneficii alienit quemadmodum quidam pictores in id solum stu- dedit, ut describere tabulas mensuras ac lineii sciant. Turpo etiam illud eit, contantum esse id cou sequi, quod imiteris. Nam rurias quid erat futurum , si nemo eius e T cisset eo quem sequebatur Nihil in poetis, supra Livium Andronicum, nihil-historiis, supra Pontificum annales haberemus:
500쪽
68 M. FAB. QVINTI L. INsTIT. Elocutio. ratibus adhuc nauigaremus : non esset pictura, nisi quae linea
-- -- modo extremas umbrae quam corpora In sole fecissent, cisecuti scribet et Ac si omnia percenteas, nulla sit ars qualis inuentaeit, nec 3n ra initium stetit . nisi sorte nostra potis simum tempora damnan us huius infelicitatis , ut nunc dea inum nihil crescat. NIHIL enim crescet sola imitatione.
Quod si prioribus adiicere fas non est, quomodo sperare pos sumus vllum Oratorem pei se istumὶcum in iis quos marimos adhue nouimus,λnemo sit inuentus in quo nihil aut desideretur, aut reprchendatur./Sed etiam qui summa non appetunt, contendere potius, quam sequi debent. Nam qui agi cui prior sit, forsitan, etiam si non transierit, aequabit. Eum vero nemo potest ae 'uare, cuius vestigiis sibi utique insistendum putar. Neceiic eii enim semper sit pol terior, qui sequitur. Adde quod plerunque facii us est plus facere, quam
idem. Tantam enim dissicultatem habet similitudo, ut de ipsa quidem naturam hoc ita eualuerit, ut non res quaesimillimae videantur, discrimine aliquo discernantur Adde quod QIIc QEID alteri simile est, necesse est minus sit eo quod imitatur; ut . mbra corpo te, α imagi: facie, &actus histrionum veris affectibus. Quod in ora iovibus quoque euenit. Namque iis quae in ea emplum ait imi inus, subest natura, dc vera vis; contra omnis imitatio facta est,&ad alienum propositum ac c. irino datur in Quo fit ut mi'us sanguinis ac vitium declamationeS habeam, quam orati ne : quod
in illis vera, in his assimulata niaretia est. Ad de Miud ea quae
in Oratore maxima sunt. Iuli Abilia non sunt, ingenium, inuentio, vis,facilitas, & quicquid arte non traditur. Ideoque plerique cum verba quaedam ex orationibusexcerpserunt, aut aliquos compositionis certos pedes, mire a se quae elegerunt,eiungi arbitrantur: cum & verba intercidantinualescantque temporibus , ut quorum hertissima si regula in consuetudine, eaque non sua natura sint bona au is ita ι nam per se soni tantum sunt; in sed prout opportune propiteque
aut secus collocata sunt:&compositio cum iebus accommodata sit, tum ipsa varietate gratissima. Quapropter exactissit mo iudicio circahanc partem studiorum examinanda sunt Omnia. Primum, quos imitemur . nam lunt plurimi qui si
litudinem pes i cuiusque dc cori uptissimi concupierint. Deinde in ipsis quos elegerimus, quid sit ad quod essiciendum nos comparemus. Nam in magnis quoque autolibus inci-