M. Fabii Quintiliani Institutionum oratoriarum libri duodecim, summa diligentia ad fidem vetustissimorum codicum recogniti, ac restituti

961쪽

' Pito MX RETRIeE DE ex A. XV., se quod amant,&quod amare desierit. Nequem igitur ac-

euiator hac prima fortunae suae comploratione deeipiat, tanquam meretricis charitate consumptus sit e securi estote pro in noeentia nostra, talis incid:t, talis adamavit. nec habuit

quod perderet in tam immodico ardore, nisi mentem .vidistis enim notissimum tota ciuitate miserum, cum lupanari noω-bus diebusque deseruiens, quanuis indulgentissimae puella; simplicitate frueretur, modo tamen maledictis opprobriisque vulsi, modo crebra riualium contentione pulsatus, abigi tamen compescique non posset. mouit mitissilvam puellam hic infelicis affectus. laboranti primo sui voluit facultate succurrere: sed quicquid indulserat, uebat ardorem:quaeque inhaeimpatientia prona persuasio est: quia nihil praestanti meretrix

tam saepe contingeret, amari sibi videbatur. postquam nihil miseratio, nihil proficiebathumanitas: ten-auit asperitate dita cutere. Poposcit,axclusit Non defuerunt misero preces, ad- Iubita sunt ex ipsa iuuenis conditione consilia. Sed ista vincebat, & vires amoris impedimenta perdebant, donec intelligeret hominem qui explicari ratione non poterat, necenstate seruandum. Puto, iudices, frustra male audit in immodioo pauper ardore. Meretrix magis amauit hominem,a quo. noluit amari. Consumptis igitur optimς foeminarum cunciis indulgenitiae, severitatisque consiliis, duapud omnesde pau- HriSi ui amore conqueritur, ineidit remedium, i quoiam dicebatur alius amator explicitusa Quae prima igitur medicamenti pariter ac dantis integritas est, non negatura porrrexit: adiuuit deinde quod dederat,impetauit sibi, ne quas admitteret amplius preces ne querolis assistentis, ne lacrymis moueretur .exclusit. vultis scire. iudices, ubi sit medicamenti quod obiicitur, totus affectus Quisquis odium dedit, omnia post hoc facit ut debeat amari. Quanto iuuenis hoc melius in forum aliquandovenisti Incipis agere serium, grauem:iam leges, iam iuita loqueris. conuiciaris, maledicisque meretricibus. Hunc tu animum modo inter libidines ac scorta perdebas, macie notabilis pallore deformis Olaq; impatientiae tuae sebulanistus. Petietas infelix, nisi bibisses venenum. Ueneficii agir. Credam meherete, Iudices, ad subscriptionem huius, immanitatis expectasse publieae leueritatis aures. Quodnam seculo nefas nunciaret hic gemitus 'quae prosiliret Mi bitas de

nouercalibus quaesitura commissis 3 Quae pestiferis haeredem medicaminibus enectum tristiscopi oraret assinitas N si pudet

962쪽

ετο M. FAη. Qui NYILIANI ergo quod vacatis lupanarium querelis, & ad vos deserim

tui amantium rixaeὶ Videtis hunc accusatoria fronte terribi lem oscula poscit, destitutos queritur amplexus. Vultis vos

abire Potius in vestra secreta ibique gaudia quei elasque

tata ponuersatione consumere Noa agnoscunt leges ac iur miseros. Hic audiuntur seriae calamitates. Non est ultione dignus, de quo potest efiicere mere crix ut queratur. Ecquan 'do unqu*m, iudices, audistis de veneficio vivum querentem facinus hoe semper ex mortibus accepit inuidiam. Si latrocinium,probes cruore, vulneribus: si sacrilegium spoliis numi- num, praedaque temporum. Ita veneficium si argua , oporte. stendas putre liuoribus cadauer, inter efferentium manus fluenstabe corpus.Vtiam istud obiicere possit,&vita debet a iliquid esse passa quod inuidiam mortis imitetur. Veneficium Voca quod caecitate grassatur, quod in aliqua deprehendituddebilitate membrorum. Proser, agedum cs poris notas, in quas se noxiae potionis vagus seruor effuderit , ubi depasta senectus visceribus saeuitura consederit. Aspiciopar laboribus

eorpus, retinere sua ministeria, sufficientem animum seriis actibus,accusatctria firmitate robustum. Crede, iuuenis,omni bqs qui te modo noveramus, nunc acrior erectoaque resedit i q sensus vigor,in membra sanguis, viribus velut nouaeia uentutis exultans. Bibisse te medicamentum piobare non

posses. nisi meretrix fateretur, ut quicquid extra consuetudinem datur, ad huius vulgi rese-xatur infamiam: beneficium male audiendo vitetur sanitatis,

statimque merebitur sceleris inuidiam . quicquid profuerit

inuito. Illud tantuni noxium virus vocare leges, quod non admitteret interpretationis incertum. Iniquissimum eli venenum videri, quod in potestate bibentis est, an sit reme dium. Sentit, iudices, iuuenis crimen quod detulit, nec nomine necasse stu scriptionem legis implere. Itaque ex vocabulo mulieris quaerit inuidiam Meletricem, inquit, accuso.Nelari, mihi crede inuenis, sceler s quod datulisti, qualem mihi de-heas probationem. Rem expecto mehercula, ut si ante mota minax vultus, seralis habitus, horrςant squalore crines, rigeat super nefandas cogitation ςs esselata trittitia. Facinus quod dicitur inquietare superos, sidera diris agitare caImInibus, tumulos, busta scrutari, & amputatis cadaueribuΑipsas in scelus armare manus, fierin Oh potest 'ut aurorem

963쪽

lia pertractes, sola cura deforma est . omnis in hoc collata λ- meditatio,vd solicitet aspectu,sermone detineat. Audio subinde exactas mero noctes,tua mulier cε uiuia, perditas amantiu rixas. Meretricisvnum veneficiu est, ne desinat amari.Nu- .

quid iniqne, iudices , in tanti sceleris subscriptione deposco, ne nominibus reos vetuis aestimare, sed moribus venefica tua quid prius unquam, quid simile commisitiCuius per hane expugnatus animus est y Quis queritur iuuenisi quis senex ' quis diuest quis pauper alius 8 In te ergo solo venefic auterantum aliud ista quam meretrix. Vultis integritatem pusta breuiter probem; Hanc quam nunc detestatur, accusat, ama. . Te mallet. Omnia,iudices, facinora nisi fallori caussas vel de cupiditate vel de simultatibus trahunt. Quod odium dea maiore meretrici Quae praeda de pauperet odium,inquit, accepi. Ecquid, Iudices I Satis me contra infamiam veneni vel solum medicamenti nomen absolueret. Nec inuenio cur debeat idem videri, quod non potest idem vocari. Agedum iuuenis, potionis implo huius immanitatem. die, Odiumaccepi

. contra coniugem, contra liberos meos , ut a sacris auocaret

affectibus, ut ignor sancta despicerem. Illud odium in mexetrice facinus est, quo utitur in sui charitatem. Ita vel hoc solum suffcit exculationi.quod ille eontra se tantum dedit. Ο - . dium, inquit, accepi. Nune te hic reposco iuuenis inuidiam . e quam rtunae nostrae paulo ante faciebas. Dic, meretrix dedit, prostituta porrexit. O quam timueram ne diceres,amam torium sui. Consurge agedum iuuenis, & totis corporis animique viribus imple susceptae aceusationis horrorem Est quod audiente tota ciuitate proclames. M seremini mei, a4Iuuatei succurri rei bibi medicamentum crudele,saeuusi, desii Pauper amare meretricem. Iamiam non inquietis noctibus vagus vilissimi cuiusque perditos patior ictus, nec exclusus ante lupanarium lares posterum diem peruigil amator expecto. Possum nauigare, colere terra'sussicio militiae,redditus.

est mihi animus quo fierem maritus, quo senectuti liberisque .rospicerem. Quantum dii deaeque remedium cociditioni bi- . bentis v luitὶ Fecerat te potici istaselicem, si diuitem puella. Ita vel hoc non solum, iudices, innocentissimae puella: prci desensione lassiceret, quod nihil seeit sua mussar Amatore dimisit, explicuit illa quae captare dieitur ut ametur, quae

licitat,quae corrumpix affectus. Insnte,quanta de tepotueri

964쪽

laquetis, haeres, praestas comitatum, fauorem, laudas ubique, miraris. Hinc ergo iratus meretricibus, quod illas etiam pauperes ament, quod facile contingant, quod laboribus exone-xentur adeuntium facies, hinc amator ut diuites ament,in crimen maximum captat transferre beneficiumὶ ut aliqu famare desinat, non nisi ab amante praestatur. Quid ais iuuenis Ita bibisti potionem, quae fidem cupiditatibus daret, premeretardorem, desideria restingueret Abi, recede, dam puellae publico generis humani nomine gratias agimus, quod hoc

fieri posse monstrauit. Furor ille qui csi credimus numina

quoque deitacta sidelibus misit in terras, qui de sacris venerandisque pignoribus monstra commentus est, ardor qui miscuit hominum ferarumque concubitus, ferrum,ignes, claristra laxabat, per interiecta late maria fugiebar, vetatur, perit. Accipite quod magis debeatis stupere quam mirari remedium amoris mulier inuenit. Desinite nunc incestum timere mortalas, nulla pietas horreat nefandae cupiditatis instinctu. quicquid non parentum minae , castigationes, no a serti propinqui, non paupertas, non necessitas poterat essi ete, hau-itus breuis.facilis unus, extorquet. O si quis odium posset omnium bibere vitiorum sFelix profecto mortalitas,si reliquos

Iapsus incommodosque mentis errores fas esset infusa potione compescere. Facinus est, quod maximum remedium, gratiam sui, autoris vocabulo perdit. Miraremur hominem, qui illud contra meretricem dedisset. Tibi tameti ultra omnes Immodica cupiditate flagitanti, tibi praecipue succurrendum, iuuenis.Cuius homo conditionis adamaveras: Diuitiis opus est,ne simus in amore miseri& impotentissimi mali dissicultates illii sortasse non sentianr, quos contra fastidia caeterosq; contemptus explicat felicitas magna pereundi. Felix prosecto, qui no nisi facultates in lupanati effudit. Tu perdis animum, ille aes: tu bibis uxoria, tu lacrymis rogas, pallore blandiris: de quod ad pessim uiti spectat euentum. miserabilissis

oportet. νζamat tesse videaris. Finge te nullum huius am-chus lentire cruciatum, id amare te pauper saltem non pudetὶ Homo cui non vacaret agere longa languori socia, aegrum 'que non deceret totarum noctium quies, excusare non possiss tantum perdideris dies,cuiuscensus ex manibus, ex labori

bus substantia, quem quotidie poscit ultra rationem In dies demensus, amentiam pateris, felicium oscula tantum ample

965쪽

sasque meditaris, & unde tibi calamitatis bui non potest

nec venia contingere, de voluptate miser est. Expectandum

videlicet quando te fames, i n opia eastiget, sed inter ista ea pisti,quid iam facer' potest ratio, consilium odio sanandus est. quem non explicar, quod pauper adamavit. Non tameta intelligere possumus tecum solam fuisse paupertatem. Ite

Iutu,non Opes tantum tibi, non facultates dcfuerunt: non e

Iaar, quantumrideo propinqui,non amici talioqui illi tepoti nostra potione sanassetnt,vel si ignorassent huius gramini sui- res, vinculis nexibusq; tenuissent. Quid blandis aricibus impotentissimum eludis affectum 'Datumest remedium dolori, qui saepe egit in laqueos, in praecipiti aeompulit, qui cruciat

i laborantis animae vulneribus emisit. Quantum amori in hominem liceat. vii magis sciunt qui amant.Iunge nunc cu Attuna tua cociditionem mulieris adamatae. Incideras quidem miter in puellam minime superbam, minimeque dissicilem. Quasdam tamen non possumus circumire meretrices. am multa pro illis exigit texus, aetas poscit semper necessitas petit corporum, cultus poscit,stationis tristissimae impatientia. Totos infelix dies lupanarium foribus impendes, ut quando inque prostituta pauperi vacet. Contentione numerantium idiis latus,exclusus, ocium meretricis expectas. Negatur tibi conplexus, indignatione persequeris. Contingit, verum felicitate corrumperis,spVm gaudia parant, aduersa contritionem. Ex utraque fortuna desideria coalescunt. Nobis crede qui vidi-nuis. quis tibIum fuit corporis habitus quispallorZquam miserabilis, quam pudenda tristitia Quoties tu venenum bibere voluisti non est igitui iuuenis, quod tibI queteris illam mi tissimam partem humanae mentis ablatam, non charitatem,

sed impatientiam: non voluptatem,sed IOImenta: non amo is

rem, sed quod amaueras, perdidisti. Amotis si sapientiae sequamur autores antiquissimum numen, dc cui senaturae debet aeternitas. Sed ille mitis & serius honestis cupiditatibus de . vitibus saerae charitalis exultans, ut qui cuncta priscae noctis operta caligine diduxerit primum, deinde miscuerit. Hic ve- iro quo perditis visceribus adliaeremus inquieti, lasciuientis adfiue artatis instinctu rumultuosus ac petulas, telis funereis facibusque armatus .Praestat giturane mortalibus liberos hac usitata coniugii pietate: hic incesta, libidines, adulteria, mere qtrices Refetam nunc fabulosas immodici furoris piodigiosasque nouitates,conceptum nescietibusciculis ignoti hominis aspem

966쪽

aspectum, sormam suis in se luminibus ardentem, virgin Espa

reum senectute flagrantes, mortalium ferarumque Vultus usque ad monsitosae foecunditatis onera perlatos ' Ex omnibus tamen quae nobis patientibus extorquet ais ctus, hocsa: uissi inum patimur, quod nemo vult in amore sanari. Ego tamen, inquit, amare mallem. Hoc est ergo propter quod opus odio suit N ihil agebant castigationes, nec preces :cosilia perdebantur. Odio debet amator explicari, quem sanat adamata. Interrogare te hoc loco libet, nunquid accusare posses, si quod fecit medicamento puella, fecisset animoὶ-Licuit te reposcere quantum numerare non poteras, fastidire, contemnere. Iam indignaris quod te maluit remedio quam dolore sanari Mulier cui ad dimittendum amorem suis ciebat, ut odisset, ipsa pro te commenta est ut illam tu potiu-diises. Finge te tamen aliqua remedii tui sentire tormenta, arroganti Time miserorum: tu aistem sperabas ardoris immo diei feliceimstatim sanitatem. Q α'dsi queratur aeger abstinentiae dolore sanariis Exeusta luiic plerianque languentium verberibus, redemptaque debilitate vitia : ighibus, vulneribus interdum profatura grassata sunt, & quae issent mala sani sitis, in gratiam remediorum de maioris periculi eomparatione redierunt. vixmehercle continget e potest, ut hilares ab hac impatientia laetiquet discedant, litos pudor, quos satietas, quo Spoe nitentiae ratio dimittit. Nec sine aliquo morsu reii litur a malis, quae voluptate tenuerant. Iterum materia amoris ut, desinere, nec queri. Opus fui t pari diuersitate, viribus quantis adamast', ne respiceres, ne frequenter in media Canitate subsistere S. Quale tibi remedium debuerit adhibcici vel ex hodierno sentis iuuenis affectu. Pro homine qui post odium queritur quod non amer. parum fuit si amare desineret. Audi igirui ingratissime. qualetius ad publicas aures secreta nostra proferret voluisti. Dedi. Qilid enim, in quit, facerem, quae remedia tua multa perdideram Ferre misera non poteram quod te iam C petunt omnes ridere meretrices. Repete, agedum,' illarum colloquia uoctium, quibus te frequenter alterius, &ὶrtasse diuitis amatoris iniuria receptu, inter oscula amplexu iaque monui. Quid miser eum fortuna, quid cum mea conditione rixaris Parce necessitatibus meis, duo patrae ressumus, sed&tu quoties in sinus meos lacrymis fletuq; resolutus exclamasti. Sentio furorem, sed imperare oculis, sed animum

egere non possum squam libenter te mulier odissem Noe st

967쪽

itur ingratissi e mortalium quod beneficium nostrum nomine potionis infames. Remedium bibisti. sed illud odium tuum est. Mid3quod furis, conuiciaris, exclamas, no est hau stus illius aristus, amor. Talis fuisti. Aliud sunt, aliud illi

ηε os in voluptates supei fluentium iacultatum mittit secura felicitas. Improbius pauperes an aut . sic tumultuabaris ad missius, siem oras, sic impedimenta ferre non poteras. Maledi-eebas populo, conuiciabaris intrantibus. Cuius unquam seliariuscommutata fortuna est, si iuncomnes, oderas, nuncunam

pauper odistit quin potius iuuenis admittis consilii ratione Qv d agis infelix Cur redditam modo sanitatem rigore ni

miae contentionis exasperas. Praedico, testor, consumis o

dium,nondum totam mentem vis pernia possedit,adhuc cir- ea te duo maximi rixantur affectus 'adiuua potius,adiuuap

tiohem. Contradic, agedum, quicquid est aliud quod tumui

tuatur, exaestuat: totumq; sanitas componat hominem. Tuna testiemus amare desisse, eum desieris odisse. Et innocentiam quidem puellae satis, ut spero, defendimus, magnitudo peri cuIi vocet preces Consurge,agedum, miserrima sceminarum, reliquam defensionis tuae partem tuere lacrymis. Accutitor quid sperasyquid expectast Ad genitati an omittim vaeam. Toto licet id feliceni terrore conuanias,non exoscula bitur manus. Mortem, suprema denuncies, te non rogabit. ytustra tibi aliquid de periculo nostro metuque promistis. NeIcis, puella non habet odii remedium. Sane tamen viri inbus potionis effectum sit, ut accusaueris innocentem tussicie ultione vidisse pallentem: satis est audisse gemitus memineris hanc esse quam tu non iuuenis odisti. Ilaid agis' etiam ni perseres illun pronunc Iasionis anceps, illuci humanae salutia incertumὶ Numerabis ergo lententias,&si damnaueris, exul tabis nefande,gaudebis a Puto non adamasti. An& sequeris, dum carnifex trahit Intereris, dum hos oculos occisura contingit manus 3 dum haec amplexibus tuis nota ceruiae, ad sa-ptem os udatur ictus Non exilies 3non pectusopp est αfidem nominum deorumque clamabis Accipies percussam super palpitantia membra consistens potes hoc videre po- tes hoc ferre' sanatus es. Quod si quis tristius iudieii huius attulerit euentus, dri rapide pereuntium beneficiorum semα. per ultores, dii quos iste crudelis in amplexibus puellae se quenter moerore lacrymisaut fine amotis rogauit. aut mortem, date uobis iustam de intiatoiu ne vindictam. Non

968쪽

impleramur debilitates, naufragia, morbos. Pauper sit,mM quancunque mere uicem, ciamare non desinat.

AMICI VADE s.

DECLAM. XVI.

ARGvMENTUM. Duo amiei ex quibus uni mater erat,ρeregreprofecti, iaπrmansititiiunt. Mater cognito quo Vlisu haberetur a inanno endo oculos amisit. oblata es a iuuenabud Uranno tenditio in dimitteret alterum ad viseisdam matrem ad Hemprapitula νeuersurum ita ut nisioccurrisset ad diem, de eo qui resitorat paena sumeratur. Et iureiupando adprict , es. Venit iuuenis in elui. ratem. Mater detinet ex lege,rnaparentes in calamitate deserιren.n licebat,

iro iuuene contra matrem.

Ts r, sanctissimi viri, olim omnes viae orsu mano tum pectorum assectus in solam amicitia contulisse&patior in id iam hominis qui sibi non resi querit ut amaret&nnatrC: quotic Stamen unmersiam pietatis meae conscientia intueor, in qua liani inueth quod videor bonus amicus, non possunonhaac prima me lactionis nostiae complorare sortunam, quod mihi necesse est aut amicum rei u quere, aut matre. Fa ei nus seueris limi viri, facinus fit impatient minis affectibus 'meis, quod succurri non potest duobus Excedit omneque te lae meae coploratione iv, quod tamdiu ei sis meoru eonat basaduersa conueniunt, ut videar eligere. Quid non darem serpro luce matris. qui ut illamviderem,ain cum dedi 3Fidem Vestram, iudices, ne inter maximas necessitates pereat usus hominis,qui paratus est duobus impendi. Iam hic est totara tio clementiae, ne ibi me detineatis, ubi non prosum. Nec disi simulo, sanctissimi viri, proferre me cum maximi tum incre dibilis exempli fidem, vi non immerito possim. videri cuna matre colludere. Ego videor exeogitasse istum colorem. Schoc quod detineor amicitiae vocatu infirmitas, Miserem Ini, iudico, tentate me,dimittite. Λn voluerim reuerti, scire non

969쪽

potestis, nisi reuertori illud sanctissimi iudices illud assectus

meos torquet ac lacerat quod sim ingenti expectatione de cceptus Speraueram fututum, ut hoc loco rein magnam faceret &ma er. P aiaueram apud tyrannum hanc iactationem, ut me crederet rem ssum, de genus ostentationis adamave in ram, ut miraretur hominis fidem etiam in orbitate. Quo vultis hoc animo feram quod etiam ut reuertar, amico meo mater imposuit: Et quantum ad hanc pertinet, maximum iuuenem decepit, illum qui meos exediderit afffetus. Non pos

sem, iudices, litis huius dissimularesae inu , innocentius fuerat tego nollem reuerti. Viderint sanctissimi viri, qui receptas nominum per Basiones velut aliquam seruitutem charitatis attendunt. Me si quis interroget, nullos aspectus tantum nasci puto. Et si quis omnia vera ratione respiciat, quicquid liberos, fratres propia quos inuicem tenet, amicitia est. Ho mines igitur, quos cum maxime incradibilium rerum loquitur inuidia , sumus sine dubio non eiusdem pars animae, non eiusdem pondus uteri, & quanto minus in ea ussis, tanto plus in affectu est. Admira talior charitas, in quamcoimus viribus nostris. Non pudet, iudices, hanc fateri peti uasionem, minus 4ebetur homini qui aliquem ideo tantum amat, quia necesse est. lta est, iudices,ita est, a primis statim aetatibus in eandem coire vitam habet aliquem fraternitatis affectum. Sic effectum est, ut nos statim fama committeret: ὀc tali certamine

coluimus, ut si quid accidisset uni, deberet & alteri ex et plum. Inde est quod Se pariter reuerti contempsimus, 3c quasi stellius esset inter fidos, placuit si ib incerto pelagi cohaerere. Nec tamen vanitate, nee discursu putetis extractos di masnets 8t inexplicabiles nauigandi fuisse eausas, vel hinc potestis aestimare, quoil nos non detinuit hic mater.Vtrumne itiatur, iudices, sumere de nobis etiam nunc voluit experimen-rum ipsa amicitia'parum fortuna eredidit hominibus adhuc tantum feliciter amantibus3 An haec est matnae sempet opinionis inuidia y nee vili unquam ta plena consessione laudantur, ut illos non ipsa quoque amicitia tentare velit'Littoribus appulsi sumus, homines: quo tu omnia casus, fama custodiebat.Consumimur terrore, qui patentibus statim eaec tu est Hinc illud eueni quod sumus pariter alligati. Sic magis aduersus solutum carcer iuuentus est. Puder, iudices, fateri, iam in hoc victus, iam inferior recessi. ex duobus magis matur,quem tyrannus paratus est alligare. Quantum tibi a-

970쪽

amice debeoὶ Non potuit nos diuidere nisi mater. Tibi ori dium caecitas nunciata est, imas hic a sectus fuit, quod no- credidit tyrannus. dille non fecit ut rex desiderauerit in cariu corpus amplexus est catenas Sponderi sibi voluit ho- minem rediturum per maria, per matrem : repromisit de in certis tanquam de animo suo. is hominum pro feta multa feci stetὶ Praestitit, inquam amicus, praestitit rem, quam videbatur ideo tyrannus indulsisse ne fiereti & homin m qui in irebus humanis hunc esse noleat affectum,decipimus dum tetamur. Ego non inuenio cur horreat mater carcerem, quid sibi velit quasi desti natas operire ceruices. Non odii; me lyrinus, cuius non interest an alium occidat , Miserere mater,siquis est magnorum meritorum pudor; querere quod v*umce caecitate impatientius ex nobis amaris semper absentem Cui tu fortunas,quibus neet sitiatibus iniicis manum Me adami eum meum admitteret alterius catena, ac tyr nnuS nunc

mihi portas operiret, subsidio nauigium parata praestare r. Si

mehercle ante morerer,ire debet inater ad diem. Misera nointelligis quanto te magis plus obligauerit amicusὶ plus debes

homini, qui me tibi remisit,ex quo patinon potes treuertar, Libet me hercle,iudices, libet misereri hominum qui me laudant reuertentem. Amicus in hi credidit ut reditem. 1ta nune ego facio rem magnam,ego sum ille bonus amicus,ille mirabilis,llse nartandus.Si qua dicentis fides est , sacinus mihi vis detur, quod se io me non esie periturum Sentis,iudices,&Lpla mater rem se facet e turp simam, si necessitate detinear. Itaque mulier quae ad huc de astectu cuncta se erati ad legem Tubito conuertitur. Pessima, iudiees, musa matris est, in qua plurimum lex potest .Liberi parentes in calamitatς ne destiat. Facinus est, iudices, hoc diςi honuni reuella. Hanunc ego contemno matrem, ego despicio caecitatis obsequia, qui orinium calamitatum mearum ambitu in hoc cosumpsi, vi redirem 3 qui inter supremas solicitudines no pro me rog3- uir Mihi quil quam contumacium supplicia liberorum, mihi neglectae pietatis minatur inuidiam Bone Iupiter,quanti mihi constititne malus filius viderer 'Imput tibi necesse ea mater,quod meum amicum propxςr re reli'ui, ad quem facinus est non reuerti.N ondum,iudice inccessitates meas, nondum amici merita refero,interim contendo tunc esse tacitum

Iegis huius usum, cum in calamitate soli sunt parentes M L.