장음표시 사용
91쪽
aliquo ia torum aut saltantium conventu vestes sibiRe tigiosortim hominum aut mulierum adsciverint. Num s etiam i restibus Retigiosorum hominum aut mulierum utatur ad la ras vel ad scurrilia sub poeta excomminuatio ais ipsa sectai lacu ae. De Ecclesis & earum cultu.
In eo loco qui ad Sacram Missam Mimiaque 'eia celebranda consecratus es, possint ex ipsis Eccos re is nulla alia nam a benedictione sine u ti 'iular, 'iud lo corpora humari Chrisianorum; cum enim ilis Acus ad sacrati mum Reisonis nos a M)sermo si
is more, apud eum in honore ae sud O es puti m codaver, Dam Amsissimum Euchamistia Sacramenium, , nihil ru tum v tum mortuis, in risui , nihil nee
prohibeantur. VI G ε s i Μ A o uva propositio quoad rem ipsa spectat silia est atque Ecclisae regi s & usui contraria ; quoad verba quibiis illa exprimitur , immodica, impud , temeraria. Praetermittimus, quod Author pr ζ sitionis tam acerbE convicietur judicium ab Episcopo tum de ilia re quam pro seo jure perpendere ac dec dere potest
Erat haec olim instituta lex , ut ne cuiusquam corpus in sacris aedibus humo mandaretur. Ex quo tempore id juris Ecclesia concessit ad humanda in templis corpora fiadelium necesse non est ut in iis constarandis alii ritus a shibiti fuerint quam qui in Pontificali praescribuntur si se temnis , Praeside fiat dedicatio , aut in Rituali libro , si sinplex a Sacerdote benedictio.
92쪽
nes ac caeremoniae quae in privatis quibusdam aedibus d mesticisque sacellis consecrandis observantur. Ejusmodi l ca ad Sacram Missam divinaque Officia celebranda consecrata sunt, in iis tamen mortuos sepultura afficere non licet , nisi potestatem hujus rei fecerit Episcopus quem rpenes est locum ad fidelium sepulturam assignare.
XXIX. PROPOSITIO. In ho nibus Religiosis id immerito reprehendit E is s
copus tamyuam pravum ac noxium , cruod iis eorum
Choro , diverse extent SanIZorum e suo oraene vivorum i Tabulae qua expressos praeterea gerant eorum Religiosorum vultus qui tum aderant cum imagines illa ping - 'rentur; imo neque improbare potes quod in.Tabulis Sanc- iros tertii, ut vocant , ordinis sui homines exhibentibus 'intersint laticorum , ejusdem loci species adumbrata. Iblud tanti non es ut reprehendi d beat aut refelli. VIGEs1ΜΑ nona propositio proferri non potuit tu llibata Sanctarum Ecclenae regularum authoritate. Der srogat etiam illa debito Episcopis honori ac reverentiae , iritibus id muneris incumbit ut regulas, illas ac praecepta . iligenter observari provideant. iSatis stiperque sunt sela Concili Tridentini verba in 'decret. suo de invocat & venerat, &c. sest . is. tum ad 'illam propositionem refellendam, tum ad eos de quibus lagitur Religioses homines confodiendos. , inq it lconcilium , tanta circa haec diligentia ct cura ab Episcopis ic bibeatur , ut nihil inordinarum, O praeposterὲ ac tumia Dariὸ accommodatum , nihil profanum , nihilque inhonestum pareat: cum Pomum Pei deceat sanctitudo. Haec ut si lius obfe,τentur , statuit Sancta Synodus nemini licere, μliora loco vel Ecclesia , etiam quomodolibet exempla , μllamiUolitam ponere , vel ponendam curare imaginem , nisi is uiscopo approbata fuerit. Id tanti esse S. Carolus existim Vit, ut excommunicationem. ab Episcopo intentari crediderit posse Rectoribus Iocorum exemptorum licet ac bl hil
93쪽
qui hac in re synodi Tridentinae decreto refragati essent Rectoribus etiam Ecclesiarum , qui ullam Sa ramimaginem insolitam, contraque illius concilii sanctionem , in suis Ecclesiis , etiam exemptis , psoni permiserint , poena etiam excommunicationis , mulctare constituta sit arbitratu Episcopi, pro ratio ne culpae irroganda Concit. Provin. q. de Sacris r
liquiis &c. g. pictoribus. At vero ut intelligatur eos de quibus agitur Religiosis homines a Synodi Tridentinae decreto deflexisse, quae a Sancto Carolo facta sit illius decreti interpretatio , Iegem sussiciat. Concit. Provin. i. tit. quae servanda sunt in sacris imaginibus deiade uniuscujusque imaginis os, corpμs scorporis habitum O statum, ornatum, di locum inspiciendum rent Episcopi , ut haec omnia ad Prototypi dignitatem sanctitatem apta sint O decora , atque ex imaginis inspectione pietas excitetur, nulla vero turpis cogitationis detur occasio. Haec O reliqua hujusmodi ex concilii Tridentini praescrip-ro ut eommodius Episcopi exequantur, &c.
Facile quivis animadvertere potest illas in Sanctorum iocum suffectas , tum Religibsorum , tum Laicorum Viventium ac passim in urbe cognitorum , effigies , haudquaquam idoneas esse ad afflandam spectantibus pietatem,
neque sanctorum dignitati respondere quos ibi depictos esse
In easdem B. Caroli voces plura observare necesse non est. Pius ille Cardinalis Conseptis verbis ac nominatim illas de quibus in propositione agitur, picturas prohibet:
Eas ex illarum rerum numero esse affirmat quae possunt laedere pietatem , quaeve aut.amovendae omnino sunt, aut saltem in melius corrigendae, si decreti a Synodo Tridentina editi ratio haberi velit. In illis autes , sicut Sanctiis jus imago exprimenda est, similitudo, quoad ejus fieri po test, referenda est ; ita cautio sit, ut ne alterius hominis Piu i ventis vel mortui ingier de industria repraesentetur. Instruc. Fabr. Ecclesiae lib. I. cap. 17 'i Idem omnino sanxit Cardinalis Paleotus in r. Provin- crati Concilio Bononiensi Constit. c. 3 tit. de Imaginibus hacris , ubi id suscipit ut Coacilii Tridentini decretum in-
94쪽
profanae magista admittaηtur, non superstitiose, ηση lecti . rbae , non falsae, non otiose, non novae , aut insolitae , non rD. idicula , non monstruosae , non qμae sane torum becie , viro- litum faciem studiosὸ repraesentant ; non alia hujusmodi quae a l/riscά abhorirent disciplita. . Idem Dominus de Godeau in suis Institutionibus ac
mandatis Synodalibus. tit. a 3. n. i 2. Sanctorum imaginibus nullar profanas species inserent , aut quae viros homines exhibeant , cujuscumque illi conditionis sint. Si sorte quaeduish usmodi picturae nostris in Paraetiis extarent . Patochis ina damus ac praecipimus ut illae quamprimm auferantur. sMulta huc congeri possent alia testimonia, sed res per se ipatet; atque , etiamsi qui expenditur casus non esiti in i gulis Ecclesiae nominatim expressus , tamen Episcopi judicio standum esset cui Concisum Tridentinum eas pase ties demandavit, ut decerneret inter picturas quae in ten- plis proponuntur quid permitti oporteat, quid prohiberi
Non sube , neque impie , sed ad Summum inco 'sute ac minus prudenter egerunt illi Religis qui nοον Tesamentum Montibus hannonia impressum a is ad muros ac valvas Talulis , aliisque huju modi nami sis apparatibus , palam , in Tempis sui vesibulo , quo frequens populorum multitudo coηfluxerat ad ea cipiendam San ii issimi Sacramenti Benedictionem , privata auth,-ritate cremaverunt. Diaece ano Antistii FaIlum sud sim Religiosis in aliquo suo mandato exprobanti non immerito quis re esserit ipsum in Libros suos eam impietatis ac sultitia labem traduxisse quam iis Religiosis
nurere voluerul- οCRi Mi Niosius est sectum illud de quo in trigesiama propositione sermo sit quam ut inconsilib tai tum ac minus prudenter egisse Religiosi dicantur. Id jure ac merito potuit Episcopus improbare.
95쪽
Verecundiae sines transilit propositionis Author , ve hisque utitur non impudentibus modo, sed etiam quae impietatem ac stilliitiam redoleant dum quadam se a crimimine vindicandi libidine , quod nunquam licet , illam impietatis ac mittitiae labem in ipsius Episcopi mandatum relandit.
sui exi imat Episcopalem Dirceseos luserationem signum esse quoddam publicum ac Sotimne Catholica Societatis, is opinionem sibi fabricavit singularem omniis
. no ac novam , nulloque innixam fundamento. Ea opinio, d Papas ac Reges Catholica Societatis destructores Con-: i situit. H R I G g s ΙΜ Α prima ptopositio salsa est ac contu-: L meliosa. Episcopalis Dioecestos lustratio actus quidem est authoritatis , sed hoc ipso signum quoddam est C tholicae Societatis. Ideo enim jus istud in Episcopo resial det quod ille sit quasi ruinculum ac origo Societatis ejusi qua Dioeceseos suae fideles inter se devincti sunt ; in eoi ' quippe sons est Ecclesiasticae communionis, unde in pol pulos permanet ac derivetur, ut aiunt Episcopi ann. 164s.s ς congregati, in epistola sua circulari.
96쪽
XXXII. . PROPOSITIO. hoe nova Orsei, inusitata Theologia graius
nullius neque honcilii, neque Dotitoris authoritate corroboratum , quod Episcopus universei familia cujusdam Religiosus id ο ρhismaticos appellaverit, quia nimirum ilii praesulem ades sisas luserare ac recognoscere cupientem admittere noluerunt, Ofecti que ad id templisiuiforibus scripto eipublico renuntiaverunt illum se ad Sacram Missam es lleurandam nutiatenus posse admittere nisi tanquam pria ivatum Sacerdotem. Ea schismatis nota in Sedem Apo- solicam ac Reges nosros res Aditur, Grique schismatis fautores facit. : TRIGE si MA secunda propositio perinde condei, inari debet & quod suum Episcopis jus Templa r gularium recognoscendi detrahere aggrediatur , & quod jProbet ac tueatur improsam homipum illoriun contu- , maciam qui praesulem ad Iustrandas aedes suas venientem admittere noluerunt. lJus illud quod obtinent Antistites , regularium templa quantumvis immunium, perlustiandi consentit omninb cum lΤridentinae Synodi Doctrina Ecclesias quascumque , quomo-rilibet exemptas sess . de Re m. cap. 8. & sess. II. ca. i8. quaecumque in Diacesi ad Dei cultum spectant , ab ordina- lvio diligenter curari atque iis, ubi opo=tet diligenter provi- l.
Eeri aequum est cic. Ab illo eodem jure regulas suas orsi sunt generales Cleri Gallicani Conventus aia. 162s. 163s. di io s.habiti de Regularibus. Est etiam illud plurimis edi tis ac Sanctionibus confirmatum quae legi possunt in aetis
Clari Gallicani to. i. c. i . Et vero non multos ante i
llos menses Illustrissimus Archiepiscopus Remensis quasi qui jus illud pro vero ac contestato haberet ita scripsit . in mandato suo die L . Maii anni proxime elapsi edito. id ipsis ultra indulsimus ut ab inoiciendo hi eorum saceltas Siaatismo Sacramento temperaremus , quamvis id ab Episcopo It vij.
per suam latὸ Dic sim si ri possi cenisnum sit
97쪽
. Umini,hisnulicorum nomen eis competat qui eo ira jus tam legitimum insurrexerunt, in ea re diligentius expcitis la non immorabimur id nominis non us que ad pressiorem fgnificationem urgetur, neque semper consummatum schisma integramve ab Ecclini sejuncti nisi sinat; licet inferioribus legitimam inire iura sua ibas que immunitates tuendi, viam ac rationem, si ea injustea superioribus impugnari existiment , at quod legitin o Antistitis sui juri pertinaciter atque obfirmato animo obsitant, id vero haberi debet pro quodam sch sinatis ac dissidii nocentissimi initio , praesertim si res ad manum
re contumelias veniat. Non obviire praeceptis cis resellione ραί tam constituit Schis iis rationem. S. 7 h. a. z. q. 39. a.
i. ad i. schisma disciplisiam Ecclesiasticam labefactat enitisar, uiscopalem aut opita rem concutere inquit. Gonetales ad cap. fraternitati tuae de Schismati juxta S. D um Epist. Can. c. 3. & Hicronymum in c. 3. ad litum, quos a pellat Gonrales. . Prosecto disciplinam Te lesia licam labe agrare nituntur Orpiscopalem authoritatem concutere qui Episcopo Dioecesano templi sores objiciunt , renuntiantque illum se ad Sacram Millam celebrasdum a Genus posse admittere', nisi tanquam ira m Sacerdotem. Quantum id Ecclesae disciplinae a que Epis oporum authoritati deroget sitis perspectum ii ' bebit qui articulos. io. & 1 . regularum a comitiis cleri callicani jam citatis constitutarum lesent. Legi quoque i potest& Epistola circularis quam clerusan. 166 i. congre-l satus ad Episcopos Galliae scripsit. Ibi extat latum ab ipse de simili prope iacto judicium , quippe praemonstat es Laudunaei Episcopo suo , nunc Cardinali SEtres cum in
eorum aedem S. Martino Sacram, conferre se volitis ad Sacros Ordines administrandos, fores pariter objecerant qua de re effetiam intervenit supremi consilii die dii. septia 3. quod extat in actis Cleri. Possent igitur haec Epistolae circularis verba a Praesilibus
h. iues s. Congregatis scriptae, in eos de quibus agitur Resia oses non inepte transsem ac intorqueri. cmElicet ii deibus loquimur, homines , tu aperto si hismate non versentur , ramo non immerio potes, nerue eos in inuri et per-
98쪽
ITI Societate ac coscordia esse conflinctor, sed medium quamdam inter haec duo viam insistere , ac tertium veluti statum reperisse qui impedit quidem quominres Schismatici appellantur cum visibili Ecclesiae duci ejusque discipli ae ad eorum mentem explicatae subjacere se prodeantur sed qui tamen eos in perfectae societate non covstituit , cum se ducibus privatarum Eccisiarum surri aut, quibus ut illa societas servetur, sublectos eqs ese oportet, imo , quibus ad regendas animas Rhici omnes jubet qui totius Societatis caput ac quasi centrum est.
Vexationem ac Tyrannidem cum manifestam omnibus, tum novam omnino est institutis Ecclesiae contrariam
exercet ii Episcopus , qui publico, nandato sanxit, intensata excommunicationis poena ut ne ulli e Dioecesi sua
Miles Disinis O iii intersint in eorum Religiosoru remplo qui ei ad inspiciendas aris fias venienti tempti
ejusdem aditum obturaverunt. 1DII o in trigesina tertia propositione veniunt expen
denda. i. Utrum potuerit Episcopus in Religiosos cen .suris. aut poenis animadvertere. i. an ea poena quam in
fixit, justa fuerit ac Canonica. Quod ad i. attinet , si Episcopi Wς certum ae coim restitum sit, ut est, extra omnem controversiam poni de bet, potuisse , imo debuisso praesulem in eos animadve . rere qui suo illi juri tam audacter , tam pervicaciter, tan
1 ζ contumeliose se interpositerunt. Ea clausula conceptis verbis enuntiatur sub finem regularum a Clem Gallicano iconstitutarum. Atque ut hiscὸ reguli; obtemperetur , licet Episcopo , Vicariis Generalibus ac Ucialibus res grates aseas obser andas te Aris excommunicationibur O aliis hujusmodi juridicis paenis adigere, idque, non obstante ulla vel ia . terpositione vel provocatione. Et vero Agathensis Antister
hujus decreti vi Augustinianorum , Observantinorum, at ecollectorum Templa interditat ut legere est, in epistol. idie is. Iunii an. 36 6. a Ciero Gallicano qui ipsd do o
100쪽
93 Ita loquitur Navarrus. Sexto dico quod illa diri is sistens
rum Panormitani o Hiorum , ilicet quod quidam sunt qμoad se solum, alii quoad alios solum, alii ct quoad se O quoad alios , licet communis sit oe vera, accipiendo vocabulum suspensum generaliter , non tamen accipiendo ut hic pro impedito per si pensionem speciem censurae Ecclesiasticae. Man. c. 27.
Dicit Fagnanus suspensionem hanc esse dumtaxat indure tam neque, si prohibeatur aliis ne Missae a Titio cel bratae adsint , ideo & Titio ne Missam celebret , prohiaberi haec est sulpensio indirecta respectu aliorum, ad egem
ut ab eo non audiant dirina , nec est bona consequentia praecipio vobis ut non audiaris ritium legentem: rago Titilli esssi sipensus a lectuia, ut inquit Abbas c. vestra n. 7. de cohabita Cieric. & mul. Videtur inflicta ab Antistite in mandato suo mulcta posse ad istud suspensionis genus reduci. Enimvero iisdem ferme vocibus constat quibus apud Fagnanum supensio quoad alios; vera suspensio st, vera censura, nec-ne, haud multum interest satis est istud Canonico jure approbari , tametsi non si sertasse vulgo usitatum. . l3. Inter Authores convenit suspensionem in secietates integras ferri posse. Davit. 3. p. disp. 3. dub. 2. cumquosuspensones sint aliae totales iliae partiales posse superiorem quorumdam duntaxat muniorum exercitio interdicere salvis etesis , unde sequi videtur quod etiamsi Missam Sacerdoti celebrare non prohibeat, huic tamen vetare possit ne phlam celebret, Sacram. Communionem administret, M.