장음표시 사용
51쪽
tu lis , neque loco nobilium dignentur. Apud antiquos pariter nobilis απλως dicebatur, qui legibus, di moribus omnium gentium nobilis habebatur; caeteri vero κατα τι , & domi nobiles , quippe qui non ubivis gentium , sed in suis sedibus , a suis tantum , miniis
me vero extra domum , vel patriam suam nobiles haberentur.
Haee, aut his similia sublegisse ex Tiraquello Raderum ad que misdam Curtii locum ta), notat alius Curtii interpres Freins hemius , proculdubio quod alienis utatur , tacite insimulans . Sed mihi plagium non est iis, quae publici juris sunt, uti. Illud potius admiror, quod neque assequutus Historici mentem est Raderus , neque loco suo haec attulit, seu ex Aristotele, seu ex Tiraque Ilo de duplici nobilitatis genere. Accipite, ut jacet, Curtii locum : Menioris filiae tres, ae nobilissimi duris Memnonis conjux , ac filius, Oxque ulla domus purpurati fuit taηIae cladis expers . Lacede monii quoque oe Athenienses societatis fide υisIata Persas sequuti, Aristogiton & Dropides, oe θbicrates
inter Athenienses genere, famaque longe clarissimi. Lacedemonii Peis rasippus, ct Onomasorides eum Omala, allicat ride , bi quoque domi nobiles . Ad haec verba Raderus putat, Curtium Aristogitoni,caeterisque Α-theniensibus absolutam, & απλῶς nobilitatem tribuisse,Lacedemoniis vero imminutam illam, di κατα τι, quod eos domi nobiles appellat. Hoc esset quidem verum si haec κατα τι nobilitas aut semper per ea verba domi nobilis,aut per ea dumtaxatLatinis significaretur. Atqui aliae sunt apud Latinos
loquendi rationes , quibus eadem subest significatio. Caesar: sbὶ hujus potentiae causa matrem in Biturigibus bomiui illic nobilissimo collocasse. Cicero : scin Sextus Roscius cum gesere ct nobilitate , ct pecunia non modo sui municipii, verum etiam ejus vicinitatis facile primus , dc paulo post: d) Mnestissimus inter suos numerabatur . Hoc autem inister suor, ne alia persequamur , usurpat etiam idem Caesar : te aetas Ebemus summa nobilitate , e gratia inter suos; quin & Curtius: cImri inter suos . Si igitur vocasset Curtius, Aristogitonem , Dropidem, & Iphicratem Athenienses inter suos nobiles, illis καrά τι noia biIitatem tribuisset; απλως autem nobilitatem tribuit, quod inter rhenienses nobiles vocat λ Unum idemque mihi videtur , Alberienses dici nobiles inter Albenienses, ae dici nobiles inter suos. Paulo a I iter
loquutus Caesar: gὶ Apud Helvetios longe nobilissimus , ct ditissimus
Dis Orgetoris. Non ideo ampliorem tribuit Curtius bona pace Raderi, nobilitatem Atheniens bus , quam Lacedemoniis , neque adeo Lacede moni Athenae praestabant, ut qui essent Athenis nobiles, ubiaque nobiles haberentur, secus vero qui Lacedemone.
52쪽
Numquid aurem Atheniensibus aeque , ac Laced emoniis imminuis tam illam nobilitatem tribuere, eosque minus, quam Persas , nobiles , voluit Curtius per ea verba significare λ Ne id quidem Histori eo
in mentem venisse puto, ideoque nullus hic videtur fuisse doctrinae a Radero traditae locus . Neque enim adduci possum , ut credam , Athenis, & Lacede mone , in tam claris scilicet civitatibus , quae universie Graeciae praesidium, & ornamentum, nobiles, non ubique gentium etiam nobiles suisse habitos , cumque Romani tantum Graecis deferrent, ut barbaras omnes gentes prater ipsos vocarent , ac crederent ἰ Romanum certe hominem , quicumque is sit Curtius , di quocumque floruerit tempore , ac de Graecorum factis scribentem , minus nobiles Athenienses credidisse, ac Lacede monios , quam Persas . Innuit igitur ibi Curtius Ioci , ct civitatis tantum discrimen , nulla instituta nobilitatis comparatione. Hoc autem in usu e Ira solet apud alios scriptores Romanos, ut per illud domi nobilis, similesque loquendi formas, velint tantum peregrinam nobilitatem a Romana distinguer . Hinc propterea fit, ut Freinshemius putet, male a Radero, qui
id etiam a Tiraquello sumpsit , notari Ad agiographum , quod domi
nobilem interpretatur eum, qui non opibus ta Ium , O potentia clarus , sed ex parentibus nobilibus nobilis prognatus est a ) . Mihi tamen quoque haee verba tam bene definire videntur domi nobilem, quam bene ipsum domi nobilis inter proverbia , ut alia id genus multa, relatum est adimplendas chiliades. Domi nobilem opibus tantum, & potentia clarum nemo vocavit, ut admoneri deberemus , hoc insuper requiri, ut re bilis nobilibus parentibus prognatus sit . Et si autem exempla ab Erasmo allata, ut ait Freinshemius, ostendant, eam Ioquendi formam pertinere ad peregrinam nobi Iitatem ; non ideo tamen potest domi nobilisper id genus tantum definiri , quod di ad Romae nobilem pertinet . Verissimum est, nullam apud exteras nationes nobilitatem suisse, quae ab illustribus majoribus minime proficisceretur . Itaque Cicero de homine LiIybetano b ): Avitum mihi hospitium est eum Lisone Lisenis filio
Libbetano, υalde ne ab eo obse ore cognουique dignum S patre , S ais est enim nobilissima familia. Atqui nullam ne Romae quidem nobilitatem fuisse, quae non talis esset , satis supra docuimus. Propterea si cui probabilis est ea Adagiographi definitio, eamdem non eo, quod
peregrinam tantummodo nobilitatem, sed quod cujuscumque gentis, di nationis nobilitatem describit, probare forsitan poterit. Noli enim credere, peregrinos dumtaxat domi nobiles appellatos .
Sicuti Cbilia . 4 rent. p. 46. b Famil. I. 33. Eo . 34.
53쪽
Sicut extranei a Romanis , sic Romani ab extraneis domi nobiles eurdici non debuerint, non video. Domus enim hic nihil aliud, quam patriam, & nata Ie solum significat. Quemadmodum autem alios domo Patavio, alios domo Roma ca) ad eorum patriam significandam dictos invenimus; ita ad significandum, quo quisque ordine in patria sua esset, domi nobiles di Patavinum , di Romanum, cum opus esset , dictos, minime possum dubitare. Ad loci itaque & patriae discrimen dumtaxat indicandum, quod paullo ante dixi , illud domi nobilis saepe a Latinis usurpatur, nec natura sua aut eis λως, aut κατατι no
bilitatem signat . ita sumendum mihi videtur Sallustianum illud ibin, ubi nihil ad propositum , sorte etiam contra propositum esset aliquid velle alicujus nobilitati detrahere: eo convenere senatorii ordinis L. Lentulus , P. Autronius . Ad baec ex colariis , re municipiis domi nobiles. Aliquando tamen, di fortasse etiam frequentius, per illud domi nobilis apud Romanos Scriptores nobilitas domus ipsius ac loci, ubi aliquis nobilis dicitur, finibus circumscripta significatur . Patet eo, quod qui extra Romam nobiles erant , nonnumquam latius , quam domitantum, nobiles praedicantur . Hinc Cicero c ): Sextus Rosius genere , nobilitate , ct pecunia non modo sui municipii , verum etiam ejus vicinitatis facile primus : itemque alibi: c d P Arcbagatum Halantinum , hominem non
solum domi suae , sed tota Sicilia in primis nobilem vocari jussit . Sed reidem probat quod de Melitensi Diodoro Cicero idem ait : e) bomore domi nobilis , ct apud eos, quo se contulit , propter virtutem splendiadus S gratiosus. Etenim si Diodorus, quia domi nobilis, ubique nobilis fuisset, non ob virtutem tantum apud alios splendidus diceretur. Imminutam autem illam , di κατά τι nobilitatem caeteris omnibus , sibi tantummodo amplissimam aliam , di α λίς Romanos tribuisse , nec immerito credimus. Primum enim Omnium gentium , ac POPulorum, Praecipue qui opibus, imperio, gloria florerent, fuisse, suam nobiliorem, ut ita dicam, nobilitatem credere ingenita omnibus suin Perbia, nimioque erga sua amore, non aegre mihi persuaserim . Α-thenienses ne viderentur immixti aliis gentibus, indigenas se, nullainque cum aliis aut accolis, aut advenis commixtione ex se se ortos jactabant. Neque aliMd, haec de Eumene refert Nepos : cs ei defuit , quam generosa sirpse eis ille domestico summo genere erat, tamen mincedones eum sibi anteponi indigne ferebant. Nimirum ex Thracia Cardiano homini nullam esse nobilitatem , quae satis ipsum commendare posset, prae sua Macedones existimabant . Constat deinde , exteros Omnes Romanis contemptui numquam non fuisse . Ipsis necdum re
54쪽
rum dominis Tanaquil, quae summo loco nata a in Tarquiniis in Etruria , contemptim peregrina mulier dicitur ch). MOX post reges exactos ad regum, qui Romae fuerant, genus elevandum : Numam ajebat quidam sc , non modo non patricium , sed ne ciuem quidem Romanum, ex Sabino agro accisum p L. Tarquinium non modo Romanae , sed ne Italicae quidem gentis . Mirum itaque sit nemini , si postquam rerum potiti sunt, adeo peregrinos cujusque gentis, ac generis contempserint, ut conquesti sint id in , per Claudium eaetus alienigenarum tamquam captiavitaIem urbi inferri . Exteros etiam Seneca comparat servis : e) Γυelibertini ante vos babentur, βυe servi , siis exterarum gentium homines . Hinc non Torquatui modo peregrinam originem vetere republica Ciceroni objiciebat O , sed ipse quoque Catilina tamquam magni convicii loco : gὶ M. Tullius inquilinus citas urbis Romae .
Parergon de genere Ciceronis. Cicero domi nobilis. OUoniam Ciceronis incidit mentio , cogit me tanti viri nomen ,
ut paululum a proposito divertens pauca de ejus genere disse-Κam. Hunc ex Arpino fuisse , Romaeque hominem novum, dubitat nemo. At num domi suae nobilis e Id ajo enimvero . Neque absit dum , ita Tullium a nobis appellari , quomodo alios equites Roma nos ipse Tullius appellavit: h) M. oesum equitem Romanum nosrumo pernecessarium , O quod est ex municipio Atellano, quod scis esse in de
nostra . Itaque eum tibi commendo in majorem modum, hominem domi splendidum , gratiosum etiam erIra domΠm .
Primum enim antiquissimam fuisse Ciceronum familiam , ex qua natus, testatur ipse, ubi ait: ci in bine orti sirpe antiquissima . Deinde hujus antiquissimae stirpis auctorem nobilissimum fuisse , scilicet Tullium Volscorum regem , eiusdem pariter testimonio probatur k :Fuis c Pherecydes Syrus meo regnante gentili. Neque enim dicendum est, hunc Tullium vocari a Cicerone gentilem suum ob solam nominis smilitudinem . Licet enim Festus gentiles definiat , qui ex eodem gen Te sunt, oe simili nomine appellantur quamvis & ipse vellem , quod ait Balduinus si P , rem bane diligentius exposuisset, tamen certum est , praeter nominis similitudinem dc idem genus requiri, ut aliquis gentilis dicatur , ac per illud simili nomine appellantur idem voluisse Fe-
55쪽
stum significare , quod Scaevola, cum aiebat: sa Πηtiles sunt , qui eodem nomine inter se sunt. Quod si constaret ob solam nominis similiis tudinem gentiles late saltem , di laxe dici posse, quo sensu hac voce
utatur Cicero, dubitarem; verum hoc uno Ciceronis loco confirmare, posse gentiles ita sumi , quicquid dicat uir eruditissimus b , mihi non placet. Nam dc illud addere Plinianum, Marcipores , o La-cipores dominorum gentiles non idem probat, sed aliquid multo absurdius, scilicet di praenominis similitudine gentiles posse dici. Verum hoc supra interpretati sumus, hoc vero tullianum nullam video posse pati intei pretationem . Si enim Cicero hujusmodi aequivocatione aut Iudere, quamquam non erat illic locus , aut illustris generis suspicionem movere voluisset, & se alicubi gentilem M. Tullii vocasset , qui patricius cum Servio Sulpicio consul anno decimo post exactos reges fuit, quod tamen horret dicere, di se ab eo non esse , aperiste profitetur te . Quare Eusebio , Eutropio, Silio, imo ipsi Cicer ni credo, vere eum regio Volscorum sanguine suisse, idque eo magis quod jam tum a Plutarchi temporibus, ut idem asserit c d , de hoc dubitabatur. Si enim hoc falsum esset, Ciceronis inimici , quis ane neque pauci, neque elingues fuere, hoc neque vulgari unquam neque ab aliquibus pro vero sumi, passi essent. Sed est veraeas invidia potentior. Hunc autem regem Tulliae Ciceronum familiae audi rem non Tullium , sed ollMm vocat Silius e ).
lius aeratas raptabat in agmina turm s ,
Regia progenies, idi Tullo sanguis ab alto, Indole prob quanta joenis , quantumque daturn Ausoniae populis Mntura in saecula ciυem. Ille super gangem, super exauditus Indos pIebit terras voce, ct furialia bella Fulmine compescet linguae, nec deinde relinquet Par decus eloquii cuiquam sperare nepotum . Ab hac cIarissima origine numquam degenerasse maiores Marci nostri, sed omnes semper in Arpinati republica floruisse, constare puto, quod idem majorum suorum cum laude mentionem facit. His , ait, D, sacro , lac gens , hic majorum mulIn vestigia. Quae autem v stigia cum animi voluptate repetenda , praecipue juxta illam lauti rem patris sui vi Ilam , relinquere potuissent majores obscuri , di inhonesti λ Sed apertissime apud universum Romanum populum asse is ruit Tullius ipse, illis tantum defuisse Romanae Reipublicae honores,
56쪽
& populi illius terrarum domini laudes: ca Mibi quidem spud vos
de meis majoribus dicendi facultas non datvr , non quod non Iales fuerint, quales nos illorum sanguine creatos , d sciplinisque institutos υidetis , sed quod laude populari atque honoris υUri luce caluerunt. Ad quae verba ita
Lauredanus noster: sb Negat se de majdribus suis aliquid nobilium more esse dicturum, ct quia objici poterat, iccirco eos praeteriri, quia humili, ει obscuro loco erant nati, occurrit qu.essioni, sed modeste . Eos enim , ait, liberaliter atque bone se υixisse, cujus rei signum se ipsum affert, qui eorum sanguine procreatus , S adciplinis institutus est. Neque hac laude , ac luce forsitan caruissent , si egredi municipio suo voluissent. Marcus certe Marci nostri avus eum se gessit, nepote teste c , in municipio suo cum Gratidio, cujus sororem in matrimonio habebat, serenti legem tabellariam , ut ei, re ad se delata , Scaurus consul: utinam , dixerit, Marce Cicero, isto animo, atque virtute in summa republica nobiscum Uersari, quam in municipali maluisses . Oportet autem Marcumllunc vere egregium virum, civemque fuisse, quique domesticam Ciceronum gloriam non Ieviter auxerit , cum noster ejus mentionem inserat, ubi memorat quo natus sit tempore: d boc ipso ia loco, cum avus viveret, me scito eise natum. Eo etiam faci Ie adducor , ut credam Ciceronum familiam egregiis viris semper floruisse, quod aevo illi tanto propiores di Silius ex ea finxerit ce , fuisse qui annibalico interfuerit bello, re Plutarchus asserere non dubitarit cfθ, qui primus
hujus gentis Cicero dictus est, eum certe floruisse magna laudum celebritate , quando hoc cognomen , quod Iudibrio ab aliquibus vertebatur, ejus posteri tam avide amplexi sunt. Verum qui aliter, ae nos, de Ciceronis genere sentiunt , nituntur potissimum illius in Caleni ma Iedica oratione, quae apud Dionem extatcgo, ubi pater ejus fulloniam secisse, ae vites, oleasque semper coluisse dicitur. Sed hune Calenum, imo Dionem, cum totus vene. ni in Ciceronem plenus sit, nihil moror. Habeo, quas contra educam
auctoritates , dc Catilinae primum apud Sallustium c hJ , ubi tantus inimicus aliud nihil illi objicit praeter genus peregrinum: Cicero inquilianaes citas urbis Romae, deinde & Sallustii, cujus nomine qui deci ma
tionem illam adornavit, quae Sallustii nomine circumfertRr , quam vis non obiter genus, ic rei familiaris angustias exprobret, Romulrem ArpinaIem, omnia in unum velut cogendo , compellat, quod sane
Paulo plus sonat, quam illud, quod sibi objectum a Torquato ipse fatetur Cicero ci) , eum scilicet tertium a Tarquinio, di Numa p
57쪽
regrinum regem esse . Accedit alius non minus fervide carmin Ibus suis solitus declamitare, qui ut ejus genus contemnat, eum ignobilem s Ium vocat , quod procul dubio ad Romanam nobilitatem reseris
Hic noυvs Arpinas, ignobilis , oe modo Romae Municipalis eques , Accedit Historicorum fides, quorum nemo Praeter Plutarchum, qui b) ex aliorum, invidorum certe, sermone hoc, ut dubium tamen, retulit, similia de ejus genere tradit . Quare potius quam Caleno , ipsi Ciceroni habenda fides videtur , qui porrem 1μμm, ait cc , in Ilieris c quod certe plusquam tenuis , ac bene instituti hominis est θeum infirma esset υaletudine , sitam eg4se. Quod si veriora est. nt, quae Dio Caleni verbis evulgavit, exangui adeo fronte suturum fuisse Cuceronem , nequaquam puto, ut viro nobili, qui ei convicium facturus peregrinum appellaverat, ita publice in foro apud Iudices in tanta auditorum corona responderet: d 9 vehementer laeIor, eum esse me, in quem tu, cum cuperes , nullam contumeliam jacere poIWrix , quae nonsa maximam partem eiυium conυeniret . Cum itaque & antiquitate fa,
miliae, & regia origine, & illustri majorum serie floruerit domi suae Cicero, quae tria non nobilitatem tantummodo arguunt , sed splendidissimam nobilitatem , eum puto inter Arpinates nobilem fuisse , ct domi nobilem posse appellari, neque id debere de illo dici , quod de alio Valerius Maximus e se in Marcus Porcius Cato , qui nomen suum Tusculi ignobile Romae nobili mum reddidit. At inquiunt rursus : ipse Cicero valde demisse de majoribus suis loquitur, & generis humilitatem Pa Iam fatetur . Hoc debuit orator callidus , ut populi beneficia augeret , hoc etiam a Iiquando voluit homo satis tumidus , ut major hinc laus virtuti suae existeret . Itaque non illis major fides habenda est , quae orator orationibus suis artificiose permiscuit , quam illis , quae philosophus in aliis operibus multo scripta simplicius reliquit . Quamqua quae etiam ex oratoriis operibus colligimus, nihil aliud evincunt, quam eum hominem norivum Romae, primumque suorum populi Romani magistratus , h noresque consequutum fuisse.
58쪽
suae splendidissima nobilitas e Antiquitas originis. Splendor originis a Diis, a regibus, a viris magnae virtutis. ConIinua claroram majorum series. Non aeque illustris omnium nobilitas apud veteres habebatur , quemadmodum ne nostris quidem temporibus , sed aliam alia illustriorem , splendidiorem , & nobiliorem , ut ita dicam , fuisse , satis id probat, quod & inter reges certamen fuisse de nobilitate generis, narrat Tranquillus f a J . Hinc Cicero Sulpicii f b J ac L. Philippi scJ nec non Lepidi s d J nobilitatem vocat summam, C. Caesaris se JexcellenIem , quo tignificari arbitror, eos hac laude aliis nobilibus praestitisse . Sed oc ignobilium alii aliis ignobiliores : C. Terentius Varro
Deo non bumili solum sed etiam sordido ortus f f J.
Uerum ad splendorem hunc majoris nobilitatis primum plurimum contulit antιquitas originis. Propterea Persius de eo, qui nobilitate ob antiquam generis originem gloriabatur: fgJ- An deceaι pulmonem rumpere ventis , Stemmate quod T co ramum millesime ducis,sci Iicet, millesimus es a primo generis auctore. Videmus propterea hujus antiquitatis mentionem saepe fieri simul cum nobilitate , ad hanc scilicet luculentiorem declarandam. Cum Ex familia veteri &illustri coeul designatus f h J : vetus nobilitas , majorum facta fortia fi J : hominem veteris pros piae, oe multarum imaginum fkJ: Suetonius L l J : baud dubie nobilissimus , magnaque , O verere prosapia . Sed pret
terea antiquitas ipsa sumitur pro nobilitate. Sallustius: fm J praeter vetustatem familiae, alia omnia abunde Mario. De eodem Mario Ualerius maximus: snJ notaratis suae conscientia, vetustati non sane propitius. Cicero: so J primus in veterem familiam consuIatum a Iulisset. Huc spectat i Ilud longo sanguine censeri spJ, quod interpretamur multos habere nobilitatis gradus, huc etiam, quod a Tullio fq J, & Seneca frJ imagines vocantur fumosae, quod dici credo, non solum quia in atrio servatae , ubi focus, sed etiam quia fuliginem quamdam ob diuturnitatem temporis contraxerant : huc etiam spectat , quod poeta veteres cerus, quod medios dicit A milianos , fsJ vetustate scilicet dimidiatos , di alia hujusmodi. Sed
59쪽
Sed praeter vetustatem splendor etiam originis non Parum auxit nobilitatem, quae illustrior fuit, quo ejus auictor fuerat illustrior. Propterea ut patriciorum detrahat nobilitati ille apud Historicum , a) nihilo majorem dignitatem eorum seneri esse, ait, quam quod ab ingenuis proficiscuntur : En unquam fando auasis , paIririos primo
esse Iadios, non de caela demissos , sed qui patrem ciere posseni, idest nibiIHIra , quam ingenuos e Singillatim vero Claudiis eX probrat, Sabinams enam principem nobilitatis υestrae b . Ita etiam Ajax Ulyεις genus contemnit, quod a Sisypho infami latrone ortum ducat ic) , di S Lyrographus hinc universe omnium Romanorum nobilitatem depria mit, quamvis antiquissimam: cd
EI tamen ut longe repeetas, longeque reUolaus
Nomen, ab infami gentem deducis asilo . attamen hoc more, ac sure suo a poeta dictum puto . Etenim p tricii omnes majorum saltem gentium , utpote ab ingenuis parentubus exorti, praeterea Sabini , qui Romu Io, Albani, qui Tullo, Latini , qui Anco regnante sub urbis exordium Romam migrarunt , ab asylo gentem minime deducebant . Contra vero magnus honor apud Graecos fuit Heraclidis , d acidis , Pelopidis , AEdoiuidis ob Herculem, ALacum, similesque eorum progenitores . Sunt autem huic originis splendori gradus sui . Primum enim splendidissima illa origo, quae a Diis, unde Heroas suos progenit Omnes poetae finxere. Quia nemo non fuit , qui vulgi errore ad hanc gloriam non uteretur, cum potat. Hos irridens Seneca et ce)ηon est , ait, quore te si decipiant, qui cum majores suos recensent, ubicumque de eis nomen illustre , illico Deum fingunt . Proximus originis splendor fuit a RQjbus . Ex utroqtae amitam Iuliam commendat Caesar, f) ut paternum genus a Dιis , maternum a regibus fuisse glorietur : AmιI.e meae Iuliae materniam genus ab regibus orIum , paternum eum Diis immortalibus conjuvetiam est. Nam ab Anco Marcio sunt Maracii Reges , quo nomine fuit mater, a Venere Iulii , cujus geniis familia est nostra. Hanc splendidissimam originem Veli ejus putavit, cum Lycurgum , di Caranum vocat generis regii ig), sed praecipue cum stir-Pem regiam opponit altimae , tanquam illa esset inter humanas prima. Ita enim de Pseudophilippo : hὶ PHlippum se , regiaeque stirpis ferebar , cum esset ultimae a Tertio splendida putabatur illa origo ,
quae a viro erat magnae virtutis . Quare licet gens Iunia a Trojanis Prosecta effet, & inter patricias numeraretur ante L. Brutum, hunc
60쪽
tamen tamquam generis auctorem ostendit ob ejus praeclara in patriam merita, ideoque Tullius ta : L. Brutus parriam liberatat praeclarus aurior nobilitaris tuae. Alibi etiam: tb suis putet celeritarem ingenii L. Bruto illi nobilitatis vestrae principi defvisse - Apud Romanos Pr pterea illustrior nobilitas , nam de omni nobilitate infra negabo , ortum sumebat ab iis, qui magistratum curulem caepissent , quique Propterea maxima virtute viri fuisse videbantur. Tandem praeter vetustatvm , & splendorem originis ad luculentam nobilitatem debuit accedere series illustrium majorum , continuatique familiae honores. Nulla non floruit memoratarum laudum apud Romanos Lamiarum familia, cum poetae testimonio c) a Lamo esset , Jui vetustus, qui rex Formiarum, di cujus posteri omnes in publicis assis, & annalibus celebres. Eri vetksto nobilis ab Lamo, mando priores bino Lamias ferunt
Per memores genus omne fastos a Aore ab ilio ducis originem , vi Formiarum moenia dic tur Princeps 'innantem Maritae Littoritas renuisse Lirim
ut nemini mirum sit, tanti aestimatam suisse eorum nobilitatem, ut Lamiae alteri poetae pro quocunque maxima nobilitate viro , di matrona usurpentur.
Quaedam de nκmero Lamiarum, xominis alti d):- hoc nocuit Lamiarum caede madenti. e Ex hac continenti illustrium majorum serie extolIit Xenophon Ag silai nobilitatem, cujus majores reges fuere omnes cs . Athalaricus etiam Gothorum rex hac regum serie se propagatum gloriatur, cum eum commendat, qui prosapiae suae genealogiam conscripserat: g 1etendit se etiam in antiquam prosapiam nostram lectione disens , quod vix Uforum notitia eana retinebat. Iste reges Gorborum longa oblicione celatos laribulo υetustatis eduxit. Die Amalos eum generis sui claritate r siluis , eυidenter ostendens in decimam septimam progeniem stirpem nos, bcre regalem . Audi etiam , quomodo apud eundem Cassiodorum DCciorum nobilitas commendetur: cho maxime Serenitatis nostrae Imminibus Decioriam sanguis irradiat, qui tot annis continuis simul splendet.