장음표시 사용
351쪽
monachis & a pontificibus videntur repetendae . Μonais ehi bonis aucti, & abbates insulis episcopalibus condecorati , indignum reputarunt episcopis obedire : & hine et iam ingenti auri persoluto pondere exemtiones sibi parare studuerunt e quod S. Bemardus epis. XLII. ad Hemricum Senonensem testatur H. E contrario mendicantes ipsa paupertas fecit priuilegiorum appetentes, & praeterea celebritas & fama , quibus eorum ordines inclareste, hant, speciali fauore dignae videbantur. Ipsa quoque monaehorum sub uno generali capite con elatio non parum exemtiones promouit , ne potestas episcoporum in monachos eorum hierarchiam turbaret D. Porro saeculis undecimo & sequentibus intererat Romanorum pontificum sibi per omnem ecclesiam speciales filios & subditos parare, ut ita ordinariam & veluti episcopalem in uniue sim eeclesiam poteitatem satilius exercerent, & nouorum filiorum multitudine episcopos veluti in offieio continerent la). Capitula quoque ecclesiarum ad exemtionem pro xlamarunt , quod ab epistopis suis iniqua dominatione pre
dominatu se munirent; verum haec ratio non videtur generans : & praeterea abusus potestatis unius eoiscopi non facit, ut successores ingenita summo sacerdotio priventur potestate. e Doliant eeriesias, inquit de abbatibus S. Bernardus, Hemaracipentur , redimunt se , ne obediant. D Ex his aliisque caussis tanta exemtionum cupido monachos incessit, ut multi bullis adulterinis eas sibi pararent: quod Petrus Blesensis epist.LXVIII. testatur: & multa spuria, Cuae adhuc supersunt, priuilegia demonstrant. Argumenta quibus iniulae pontificiae ad spuria ablegantur, Innocentius m. in cap. s. o. erimine fas proponit. Et Lucius Iri. addit, fidem non esse adhibendam bullis , in quibus occurrunt errata grauiora adversus syntaxim, eap. II. ex de rejcriptis. g S. Bernardus de consideri lib. III. eap. h. ex plenitudine pontificiae potestatis exemtiones repetere videtur: Bona ne sp eies hare ρ Mirum si excusari queat, vel optis . Sis factitando probatis vos habere plenitudinem potestatis ; sed iustitiae forte non ita. Faeisis boc quia misis ; sed --m drbeatis,suaestio es .
352쪽
merentur, & ut liberius suis cupiditatibus inseruirent IX. Multiplicatae monachorum & capitulorum de episeopali potestate exemtiones texcenta incommoda non minus in ecclesiam, quam in ipsos exemtos inuexerunt. Atque hinc eas optimi monachi, in primis sanctus Beris nardus & sanctus Franciscus improbarunt e & episcopi semper eas aegre tulerunt. Sane dioluto inter episeopos& monae hos nexu potestatis & subiectionis monachi eu serunt dissolutiores, pauperiores & in episcopos contunaaeestruod LBernardus de consideri lib. II. east & Petrus Bis ensis estis. LXVIII. testantur h . Et de fratribus minoribus Aluarus Pelagius de planctu inlesiae lib. II. cap.6o. observat, eos in superbiam fe erexisse Ο hi emtumae am eontra
omnes praelatos. Exemtiones quoque Melesiastieam turba istunt hierarchiam, & monstro similes Deerunt gradus e etesiastiem e nam inseriores gradus a suis proximis stiperioribus diuulsi capiti coniuncti sunt; non secus ae si diis gitus, non manui, sed capiti coniungeretur, ut ipse S.Beris
nardus obseruat. Quam eonfusionem auxerunt mendieanistes impetratis priuilegiis, ut in ipsis sacris functionibus,& saeramentorum administratione ab episcopis non pe derent. Canonici vero ecclesiae cathedralis exemtionibus
senatum ecclesiasticum dissoluerunt, & episcopos in ee-Hesia administranda fecerunt liberiores .f. X. Iam exemtiones de ordinariorum iurisdictione,
utpote quae ab iure communi reeedunt, & tot incommodis aditum aperuerunt, ex commum & recepta sententia inter ea , quae dicuntur odiosa. tensentur . U.Zypaeum eonsultat. I. de priMilesiis. Quoa vero odia restri si & fauores conuenit ampliari, cap. I . de regulis iuris ιn 6., certe exemtio concessa non intelligitur, nis aperistis verbis nitatur. Proinde litterae, quae pontificiam pro 'tectionem concedunt, non arguunt etiam concessam e 'emtionem , cap. 8. edi I 8. ex. de priuilegiis p protectio enim non saeit , ut qui in tuitionem reeepti sunt , de iurisdictione proprii iudieis eximantur ; sed taatum ab iniuriis h) Haee 'epistola sub nomine Richardi Cantuariensis ad Mlexandrum ui . dirigitur, sed Petri Bkseriis stilo exarata est.
353쪽
iniuriis tuetur i . Nec census apostoli eae sedi quotannis pendi solitus arguit exemtionem , praesertim si dicatur , eum in silenum protectionis exsolui, citaea'. 8., ωρ. IO. ex. de priuilegus m 6. Quin si priuilegium in aliquibus eauisis needat libertatem , & clausula de annuo censu persol vendo sequatur; tum exemtio tantum spectat ad concessas libertates , & in reliquis articulis salua manet ordinariorum iuri ctio, citi cap. Io. Tum census persolutio exemtionem probat, si dicatur, illum Romanae ecclesiae pendi , ad receptae libertatis argumentum.
. f.XI. Sed si constet de exemtionis priuilegio, verba illius
benigna interpretatione non sunt a casu ad casum extendenda , sed prout sonant, intelligenda , cap. 8. ex. de priuilegiis. Quo sit, ut si exemtio localis sit, puta monasterio concessa , monachi censeantur exemti tamquam ipsus monasterii membra , non item s delinquant, aut contrahant, aut res in loco non exemto sita sit, cap I. Odem in o. Et si exemti plures personas sustineant, exemti sus una qualitate, exemti sub alia non censentur:
luod ex cap. I 6. ex. eodem recte aduertunt canonitae .
ta s exemtio canonicis & eorum ecclesiis data sit, ad parochi & sacramentales iunctiones non pertinet, utpote quae potius ecclesiasticae, quam canonicales sunt. Et regulares exemti priuilegia sua includere debent ad ea , quae ipsis ut regularibus competunt, quaeque ad disciplinam & regimen regulare spectant : quod recte Elpenius par. III. th. I a. cap. 3. obseruat. Quod si verba priuilegii dubia sint, aut de titulo exemtionis plena pr halio facta non est, recte ordinarius sua iurisdictione utetur , quousque exemtio plene probetur , caρ. 7. de privilesiis in s., nisi monasterium aut capitulum esset in exemtionis quasi possessione : nam in hac specie exemti aquasi possessione exturbandi non sunt, donec iure & or-
i Fundatores monasteriorum & ecclesiarum litteras protectionis solebant expetere, quibus quieti monachorum tam in temporalibus, quam in spiritualibus prospicere , non eos vero
da iurisdictiooe episco rum eximere intendebant.
354쪽
dine demonilretur, quasi possessionem esse vitiosam Midoneo titulo destitui. b. XII. Exemtio etiam plena subtrahit quidem ipsos exemtos de episcopi siue ordinarii iurisdictione , at locum exemtum ab episcopi dioecesi non separat. Quapropter loca exemta , & ipsi exemti manent in dioecesitamquam eiusdem membra, licet priuilegiis aucta: quae est communis sententia. Et recte post alios Fagnanus ad
cap. I9. m. de osse. ordinarii n. Io. obseruat, ecclesias
exemtas hoe ab ecclesia nullius dioecesis differre , quod ecclesiae exemtae in dioecesi esse dicantur ', ecclesiae Uero nullius dioecesis neque sint de dioecesi, neque in diosces . Hinc exemti ita se gerere debent, & suis priuil
giis ea moderatione uti , ut nec ipsa membrorum unitas dissoluatur , nec episcopale regimen impediatur. Et e emplo filiorum emanei patorum etiam reuerentiam & h norem episcopis exhibere : quae est etiam communis &recepta sententia.
f. XIII. Abusus & exeessus exemtbrum in immensum excreuerant, quo tempore synodus Tridentina indi- est . Hinc plures ex patribus exemtiones omnino ab lendas, alii vero saltem moderandas exclamarunt ἡ . Sed sancta synodus multis additis limitationibus exemtiones. stare
h) Episcopi non minus Germani, quam Hispani summa libertate censuerunt & exoptarunt, ut a synodo Tridentina exemtiones omnes de potestate episcoporum reuocarentur & m nachi & canonici suis episcopis restituerentur . Sed Galli aliquas tantum abolendas , omnes vero exemtiones moderandas peti
runt . Celebris in primis eo nomine est Brachius Martellus 'i- scopus Fesulanus, qui contra priuilegia regularium & praese tim ordinum mendicantium, maxime pro ea parte, quae spectat ad hierarchicas iunctiones, summo etelo & grandi oratione declamauit, ubi inter alia dixit : Nimirum habent suum illud , quod dieitur ingens mare & immensum e cuius fir ore nihil est , quod perhorrescatis pontifices : non enim eius Auctibus
ecclesiae sanflue nauituta obrui potest , quamuis hoc tempore rorrempsares, ιot procelias concitauerit perditorum nequitia alis-rum . Prosiat haec oratio tom. XIV. conciliori generat. coi. I 538.euit. Labb. Diqitiam by Cooste
355쪽
stare passa eis. Principio statuit , ut Ioel ordinarii tamquam apostolicae sedis delegati secundum canones visit
rent , punirent & eorrigerent clericos exemtos & regnis Iares extra monasterium degentes , seu non conventualia
ter sub superiore viventes, si delictum aliquod admittant. Trident. fef. 6. de res cap. 3. Et de iisdem regularibus exemtis, qui vivunt in monasterio, & extra illud adeo palam delinquunt, ut populo sint offensioni, statuit, ut instante epilcopo & intra tempus ab eo limitandum a suo superiore seuere puniantur , & superior de iam facta punitione episcopum faciat certiorem : sin minus, a suo superiore ossicio priuetur, & delinquens ab episcopo puniri possit. Trident. fef. V. de reguleap. I I). Item
cautum est a patribus Tridentinis, ut monasteria monialium sedi apostolicae αμισως subiecta ab episcopis tamquam apostolicae sedis delegatis gubernentur. Trident .fef. V. de regia. ωρ. q. Quibus eadem potestate delegata cominmissa est omnium monialium clausura . Tridenti loe eit. cap. V. Episcopis quoque eadem potestate delegata subiecta lant monasteria omnia exemta, quae in congregationem aliquam non suerint aliis monasteriis adunata. arident. ω cit. ωρ. 8.f. XIV. Quod vero spectat ad eapitula cathedra
Ilum & aliarum maiorum ecclesiarum exemta, statuit sancta synodus, praerogatiuam loci sedisque semper episeopo deberi, eumque ad res ecclesasticas tractandas pro arbitrio indieere poste ea pitulum, modo suae utilitatis res non sit, quam tractandam proponit , praecipuamque in omnibus rebus esse ejscopi auctoritatem. Trident. se XXV. de res east. 6. Item potestatem fecit episcopis &aliis maioribus praelatis, quoties opus fuerit , etiam amsi ιica axetoritate vis tandi & corrigendi capitula exemta ca
l Cui decreto ne fraus fieret, Clemens viii. in bulla su
Reyri regiminis statuit, ne superiores regulares in alia suorum ordinum monasteria extra dioecesim monachos delinquentes a legarent . Diqitiroci by Cooste
356쪽
debitur , adiunms. Trident. VI. de res. ωρ 4. Sy nodus quoque concessit episcopis etiam extra visitationem poenas sumere de canonicis delinquentibus cum consilio& adsensu duorum eanonicorum , quos rapitulum ad id
munus initio cuiusque anni designabit , nisi agatur de criminibus incontinentiae , & de aliis maioribus delictis, ubi de iuga timetur, in quibus ast summariam informae-tionem & necessariam detentionem initio lotus epitc pus procedit , deinceps duorum canonicorum consilium adhibiturus. Tridenti fef. XXV. de res. cap.6. m . XV. Plura alia exstant Tridentina decreta, quibus' regulares & canonici exemti in iis, quae nee ad disti plinam monasticam, nec canonicalem pertinent, episcopis subiiciuntur; veluti si habeant curam personarum saecularium episcopo subiectarum, aut si habeant euram &administrationem hospitalium, capellarum, aut piorum locorum , quae sub episcopi potestate sunt. Trident. IesaXL de res cap. 8. & fef. XXII. de res cap. 8. o 9. Quod vero magis promouit ecclesiastieam disciplinam, illud profecto fuit, quod in hierarchicis lanctionibus m nachi omnes subiecti suerunt episcopis ; statutumque , ut regulares sine approbatione & venia episcopi consessiones
m) Ita quamplurima decreta condita sunt de exemtionibus in synodo Tridentina , in quibus datum fuit episcopis , ut tam-
sedis apostoticae delegati , vel etiam auctoritate apostoli visitarent exemtos, aut alias in eos procederent. Nimirum ubi
triuilegia & exemtiones de episcoporum potestate omnino a eri arduum de difficile visum fuit, inter contraria studia exeogitatum est eurema, quo saluis exemtionibus, episcopi saltem
potestate delegata in monachos aliosque exemtos augerentur. Sebastianus Pighinus unus ex rotae Romanae auditoribus salutarem sermulam suggessit i & reapse condita fuerunt plura decreta , quibus vel Lisgata potestate , vel etiam auctoritate apostoliea episcopi in exemtos armantur. Quarum sermularum prima tantiam delegatam potestatem episcopis concedere videtur, altera vero apostolicam auctoritatem epileopali adiungit. Sed e re ee-elecasti ea magis fuisset, ex sententia episcoporum Germania F& Hispaniae priuilegia & exemtiones omnino abolere.
357쪽
non audirent, nee in suis ecclesiis praedicarent. Triden fef. XXIII. de res cap. I . S. ses. XXIV. de res evs. Et generaliter statutum eis, ut in anniuersariis sacris, in sollemni pompa sacrorum & ritibus eeclesiasticis regulares omnes dioecesis, ubi degunt, mores observent: ita Que ne in cultu Dei publico una ecelesia a se ipsa sit diLArtius. Trideat. ses. XXV. de regulariis. cap. II.
358쪽
Numerus paginam significat , littera
A Bbacomites qui Abbates qui ars. habent Ue- pontificales 273: item. que quaedam pontificalia imra 2 l . perpetui sollemniter
Absolutio a eensuris quid ερ Eius species 6ps. Quia ensuris adioluit 6ρ3. seq. Absolutio ad eaureIam 6ς6. seq.& ad νε-identiam 597. Absolutio sacramentalis qua is mula datur 3 I p. olim data post emensam poenitentiam 3 18. seq. Et quibusdam peccatoribus etiam in fine denegata go 2. b. Aecusatio quid 6I8. continet inscriptionem & subscripti
nem ib. Qui accusare V tantur 6 Ist.
Acolythi qui II7. Eorum os-ficia ib. Actus fidei s s. eiusque sollemnitas ib. a.
gradus 346. inter quos nuptias impedit ita
Administratio redituum eccle-1sae fiebat ab episeopo 436. seq. ministerio diaconorum vel octonomi 4r7. Fiebant quatuor partes ib. Advocati munus clericis vetitum Ists. Adulterium quando nuptias impedit 3 . g. Aetas ad ordines necessaria I 37. Africani canones confusi a. Agapae quid goo. abrogatae ibo Agapetae quae I 85. a. prohibentur ib. Alba vestis a neophytis accepta 269. Alea quid I 87. clericis vetita ibo Alienatio bonorum ecclesiasti eorum vetita 62o. quid Mlienationis nomina Veniat a I. quae res non alienantur ib. ex iusta caussa &sollemnibus adhibitis possunt xlienari 422. Poenae contra alienantes ar. Altare quomodo positum plura altaria in noua disci plina ib. consecrantur RFq. Disterentia inter ecclesiam &altare q69. Ambo quid g72. Amorrigatio quid 4oa. seqq. qua ratione indum wa. Anathema quid 673. auget excommunicationem detestati nis horrore 676. Angariae & paraugariae 48s. Annatae quid & an licitae 448. Anulus pronubus Ξῖ a. a.
Αpocrisarius alias dictus se Z a sponiae
359쪽
spousalis Archipresbyter primem pre. Apost ista quid ι4ς. duplicis sbyterorum Iop. quando i
genetis ib. Lapsi & eorum stitutus ib. Vrbanus, vel r secies sso. poenis in apo. ratis II o. utriusque ossicia statas 532. ib. Archipresbyter iudex or-
Apostoli missi pari potestate dinarius 363.
63. Ascetae qui χοῖ. Eorum va- Appellatio quid 6l3. appella- riae species a 4. Fuerunt batur ab episcopi sententia etiam apud gentes χοῖ. synodus prouincialis' seq. Asylum quid 377. Eius eon. Appellatio ad summum pon- stituendi ius ib. Qui asylo tincem 6ῖ7. seq. A qua sen- non gaudent q78. et 8 i. Locatentia appellatur 6 i. seq. asyli r 8. 8a. Abdultio rei Qui appellant 6 a. Appella- ab asylo 37'. Iudex in caustionis dies fatales ε 3. Eu sis asyli ib. Modus proce- sectus appellationis 644. cedendi in caussis de asyloties licet appe Dre 6 1. Ain 38o. pellatur gradatim ε*s. caus- Atrium ecclesiaesae, in quibus appellatio su- Attritio quid ros. quae suff- perflua 646. & in quibus cit ad sacramentum poeniα reiicitur ib. tentiae ib.
Arbitri qui 3 8. seq. alii vo- Bluntarii, alii necessarii 17ς. o Apti sinus quid a r. pro-Voluntarii eliguntur con- D selytorum Uud Iudaeos promisso 17'. in caussis priis as I. seq. a. Baptismi m vatis 38o. Qui possunt esse teria & forma asa. seq. mini- arbitri ue p. Electi volentes ster as . Haeretici & infide acceptant arbitrium s8o. non tes valiὸe baptizant 23s.seq.' habent iurisdictionem 38r. Suscipientes baptismum a s 7. Eorum arbitrio partes stare seq. Adulti baptizantur pra coguntur ib. & ab eorum ar- via catechesi as8. seqq. M hitrio non appellatur s8a. dus conserendi baptismi a6 I. Arbitri iuris sunt veri t. seq. tempus 26 r. seq. b. t dices ib. cus 264. seq. Emerius h Arcani disciplina aso. ptismi 263. seq. necessitas Archidiaconus princeps diaco- 267. Baptismus aquae, san norum II a. Eius potestas guinis & flaminis 268. B ampla III. crescit in ordi- ptismus semel suscipitur 268. nariam ib. Erat ex ordine se'. Ritus post bapti sinu diaconorum, tum creatus ex adnibiti 26 p. seq. presbyteris II presbyteri Baptisteria quid 264. Erant ex- archi)iacono subiiciuntur II tra ecclesias ib. non omnes e seq. c. etesiae illa habebant ab . seq.
360쪽
eiisseia ecclesiastica quid 424.
Eorum origo 424. seq. Tenuisita ad beneficium 42 .seq. adhaerebant ordinationi 426. separantur ib. Beneficia varii generis 4a7. seq. Beneficia omnia natura sua obli-iant ad adsiduitatem 429. nii iustae caussae excusent 43 I. Menae contra beneficiarios absentes ib. Pluralitas beneficiorum vetita 432. Quae
beneficia simul possunt haberi 4 3. Beneficiabilia & ineomparibilia *ῖῖ. seq. Indulgentia ad habenda plura beneficia My. seq. Beneficii collatio quid 436.s Eius species ib. Cuius est conferre beneficia 476. seq. Collatio fit peculiari actu
38. Beneficia integre conserenda 4rp. intra certum tempus 438. & postquam v cauerint εῖς. Collatio quando deuoluitur ad superiorem 438. seq. Beneficia , quibus conserenda 46 r. seqq. Parochiae conserendae per concursum 463. Beneficiorum & ecclesiarum coniunctio quid 466. quintuplex ib. iacienda ab ecclesiastico superiore 466. seq. ex legitimis caussis 4ώ . &ceris ritu ψέ8. Paroeciae adnexae monasteriis & e, pitulis 460. Non omnia beneficia uniri possunt 468. Beneficiorum & ecclesiarum divisio ex iusta caussa facienda & superioris auctoritate 47o.
Beneficiorum commendae v. Commendae. Beneficiorum renuntiatio . V. Renuntiatio.
Bona ecclesiastica varii generis Eorum rectus usus 4I2. seqq. a quibus procurantur 4I6. seq. vetantur alienari42o. seq. V. Alienatis. Breuiarium canonicum Cresconii 24. Breviatio canonum Fulgentit Ferrandi 23. Bulla quid 4r. e. Decretalen recentiores dictae buliae ita Bullarium Romanum z. Burchardus canonum collector .
Caelibatus clericis proprius Ips. Cletici maiores post ordina.
hunt Ist7. non vero initio vetiti ab usu uxorum ante ductarum ib. In Oriente iidem serme utuntur uxoribus pridem ductis I99. seq. non item in occidente et Oo. Num in synodo Nicaena tractatum de caelibatu clericorum I98. d. Caelibatus minorum
tra clericos incontinentesao 2. Mediis saeculis in Occidente clerici maiores parum caelibes 2G2. t
Canon quid a. Eius variae acceptiones ib. Canonum origo I. Canones se dicti postolici apocryphi I. b. E