장음표시 사용
321쪽
exeommunicari possunt; nam illi si parum pii sint, aut alias saeties ad iram , saeris eiecti plus mali, quam h ni in ecclesiam inserre solent, praesertim si ob temporales caussas excommuniceatur, qua in re mediis saeculis episcopi peeearunt. Quis enim nescit, turbas & bella suae rempublicam non minus, quam ecclesiam agitarant, quod magistratus & principes subinde extra ecclesiae communionem proiecti sunt γf. XX. Si excommunicatio iusta eaussa destituatur, &idei reo qui censura tamquam nocens obstringitur , reumra innocens est , haec excommunicatio iniusa a doctoribus appellatur, nec per eam christianus coram Deo ligatur ; ministri enim ecclesiae potestatem non habent in caelis aliquem ligandi, qui non prius proprio erimine se obstrinxerit : qucra veteres patres in primis Origenes &Augustinus docent, can. C. 24. q. & can. 87. C. II. e. 3. Hine euenire potest , Ut ille , qui soras pellitur , intus sit ; M ille foras , qui intus retineri videtur. I terim iniussa eensura christiano etiam timenda est, pertinetque ad eius officium videre , an sua culpa , quam ipse non satis adprehendit, talem poenam commeruerit. Quo sensu intelligenda sunt verba Gregorii M. apud Gratianum in can. I. C. II. , sententia pasoris siue lina, siue i tisa semper timenda es , ut ex integro homiliae Gregorianae contextu constat. At si censura reapse ini sa sit, & iniustitia omnibus innotescat, tum regula G
lasi papae locum habet , sed si iniusta sit, tanto eam currare non debet , quanto apud Deum o ecclesiam eius neminem potes inlusa grauare sententia , can. q6. eodem . XXI. Ex veteris disti plinae regulis excommunicatio nullo certo sollemnique ritu , nec specialibus conemptisque sermulis serebatur ; sed episcopus in presbyterio peccatores contumaces non sne dolore ecclesia eiiciebat, nsi amst. lib. II. cap. 37. δερ. Verum postquam lapsu temporis censurae ob frequentiam & parum iustas caussas contemni coeptae sunt, ad earum auctoritatem sustine
dam certi ritus & formulae diris & exsecrationibus plenae inductae sunt, quibus sollemni apparatu excomm ni eatio infligeretur, ut videre est in pontificali Romano risi de ordine e --unicandi. Non tamen ta omni exin
322쪽
communicatione praescripta sollemnitas adhibetur, sed tantum in ea , quae in noua disciplina anathema dicitur. Illud interim inest omni excommunicationi, ut non nistseripto & caussa expressa ferri possit, eam I. de sent. ea
XXII. Lata exeommunicationis sententia ab una ecclesia in aliis quoque seruanda est, ut habet vetustissuma regula saepe ia lynodis confirmata . Conc Nicaen. V., Antioch. ean. VI. Id cerre pollulabat mutuum somdus & harmonia, quae inter ecclesias intercedebat, quae que id operabatur, ut unaquaeque ecclesia rata haberet omnia disciplinae acta, quae in sontes aliae ecclesiae s eissent. Excommunieationes quoque facile eontemnebantur, si ab una ecclesia elem ab aliis impune recipi possent. Hine mos inoleuit, ut ecelesiae de iis, quos extra communionem proiecerant , alias seriptis litteris encycli- eis seu eireularibus faeerent certiores. Socrati liALca LCOnc. Tolet. I. eam II. Nee alia est hodierna disciplina , ut videre est in pontificali Romano h . , t
h) Excommunicationes, seu a sacris eiectiones apud omnesse e gentes religiosas in usu. suerunt; naturale enim erat, ut sacris eiicerentur, qui ex regulis receptae religionis non vium
hant, licet interdum eiectio a sarris etiam ciuili commercio priuaret. Et Iudaei quidem duplicem excommunicationem habuerunt, minorem scilicet, a Rabbinis Niddui dirum ,.qua delinquens a synagoga & ciuili aliorum commercio ad tempus Probibebatur, ut a via sua mala resipisceret: & maiorem C rem dictam, quae horrendis instructa diris a synagogae & re publicae communione omnino exturbabat: eaque irrostabatur, si intra tempus legitimum minori excommunitationi rubiectus absolui non curasset, vel si delicti qualitas statim maiorem p sularet. Apud Graecos homicidae, adulterae, militiam detriactantes aliique criminosi a cunctis templis & saeris arcebantur.
Apud Romanos aqua & igni interdicti & a ciuili commercio& a saeris excludebantur. Et apud Gallos Druidae scelestos &commercio religioso & ciuili eliciebant: quae poena apud Gaulos grauissima habebatur, teste Caesare de hel o Galliso tib.VI. Quas Omnes excommunicationes Seldenus vi oniariis tib. I. pluribus exsequitur. t
323쪽
M. TNterdictum stricte sumtum & ab exeommunieaia
. . I tione & suspensione di itinctum, est censura ee-eIesaillea , quae in emendationem priuat usu quarumdam verum 1aerarum , qua res sacrae sunt & fidelibus communes. Nimirum tum rerum sacrarum interdictus usus inter censuras numeratur, si in emendationem & resipis rentiam irrogeturr nam si in vindictam eriminis decernatur , potius poenae , quam centurae ex regulis nouae disciplinae rationem habet. Interdictum quoque se stricte dictum, priuat via rerum sacrarum , qua usus est ;nam si res saerae spectentur veluti quaedam communicatio eum fidelibus, interdictus usus potius exeommunicatio eli. Nec interdictum priuat via omnmm rerum s crarum , sed tantum earum, quae in canonibω exprimuntur: quo etiam distat ab excommunicatione. Et demum interdictum priuat usu quarumdam rerum sacrarum,
uatenus fideles omnes iis uti possiani r quo distat a su- pensione , quae priuat usu rerum saerarum , sed uti ipsis clericis proprio. Descriptio ista interdicti tot logicis su tilitatibus instructa nouae disciplinae debetur; nam ex
τε erum simplicitate interdictum veluti species excomm nicationis habebatur. εε. II. Multae sunt interdicti speetes , aliud enim est personale, aliud totale, aliuad mistum. Personale personas directe adficit, easque usu quarumdam rerum sacrarum , quocumque eant, priuat et & hine dici solet ambulatorium. Loeale directe sertur ad locum, tantumque in eo res sacras celebrari vetat. Μistum utrimque participat , & pe senis & locis usu rerum sacrarum interdicit. Personale autem & locale interdictum vel generale , vel particula.. Te est, prout milesium aliquod personarum , puta clerus, populus , aut quidam peculiares christiani via rerum
324쪽
saerarum prohibentur ; itemque prout regnum , prouincia. dioecesis, ciuitas, aut ecclesia aliqua interdicto suppon tur a . Sed si interdicto populus 1 ubiiciatur, eo nomine clerus non venit ; nee si sacris clero interdicatur, populus comprehen ius censetur, cap. I 6. de femi. excommtini
eationis in o. At si interdicto supponatur civitas, aut e etesia, etiam suburbia , & capellae & coemeterium ecci
sae adiacentia interdicto eontinentur, cap. II. eod. Item, non secus ac excommunieatio, interdictum vel est sere
dae, vel latae sententiae, prout scilicet vel sententia dicis, vel ipso iure usus rerum sacrarum prohibetur. f. ΙH. Interdicta non nisi ex graui caussa & cum magna prudentia decerni debent , praesertim si generalia snt,nee enim exiguum malum est , in ecclesiis saera officia cessare , & sacramenta fidelibus non adminis , ari . Quin interdictum etiam ob aliena erimina irrogari consueuit, veluti si ob peccatum patris , aut paucorum cu
a Quae suerit origo generalis interdim, quo ob unius aut
paucorum crimina pluribus ecclesiis, aut integris ciuitatibus, aut regnis sacra interdicuntur, non una est omnium sententia. Habertus in archierat. scribit, generalia interdicta quarto saeculo apud Graecos cognita suisse, idque auctoritate S. Basilii, qui epist. XLIV. respondit, pagum a precibus & orationum communione debere prohiberi, quod raptorem cum rapta susceperat, nec reddiderat. Alii exeunte saeculo sexto interimctorum generalium usum incepisse docent; aliquot enim Gregorius Turonensis reseri .exempla , quibus ob paucorum crimina ciuitatibus aut ecclesiis sacrarum rerum celebratione interdictum est . Verum. eiusmodi exempla rara . sunt, & praeterea eius aetatis interdicta ferme in peculiares ecclesias serenantur. Hine rectius Dupinus de antiq. eccles discipi. dig. III. cap. 2. d cet , interdicta generalia, quibus integrae prouinciae regna rebus sacris prohibentur, tempore Gregorii v II. in usum fie-quentem abiisse . Certe Iuo Carnotensis interdictum remedium insolitum appellat, quod scilicet tum primum in vis esse inceperat. Deinceps vero generalia interdicta in controueris
sis inter imperium & sacerdotium semper adhibita sunt; at post Paulum v. , qui Venetorum rempublicam suinposuit, exemplum ferme nullum occurrit . ;
325쪽
vium uniuersae familiae , aut pago , aut ciuitati saeris interdieatur. Porro interdictum itidem sollemnibus , quibus excommunicatio serri debet , scilicet praemitteudae tres monitioncs , & lententia scripto pronuntianda &eaussa exprimenda; irrogatur nimirum in emendationem R eontumaciam supponit.. IU. Iam interdicta illa, quibus ob paveorem erimina & praesertim ob peccata a regibus & magistratibus admissa integrae prouinciae & regna vis rerum sacrarum priuantur, vix defendi posse videntur. Etenim non patitur recta ratio, ob unius aut paucorum peccatum vni- 'versas societatςs puniri . Qua ratione Augustinus epist. LXXV carpit Auxilium iuniorem episcopum Africanum, qui ob crimen a patre admissum uniuersam familiam exeommunicauerat . Doceat, quomodo recte ansrhematiaetvνννο patris pec ato filius , aut pro mariti uxor, atit pro domina femus. Deinde ex veterum patrum sententia censuis rarum vis cessare debet, nec gladius spiritualis exserendus , si ex censuris schisma , aut aliud graue malum ineeelesiam immineat. Et si S. Basilius in integro pago ,
qui raptorem eum rapta receperat, nec reddiderat, preces& orationes haberi vetuerit ; id fortasse recte fieri potuit, quod plerique illius pagi ciues peccauerant: deinde aliud est unum pagum , aliud integras prouincias & r gna interdicto supponere. 3. U. Interdicta generalia origine sua id effieiebant, ut in eeclesiis interdicto subiectis diuina omnia officia ,
uno serme meepto paruulorum bapti imo & morientium poenitentia, eessarent. Hinc plus damni, quam utilitatiseeelesiae & reipublicae adserre consueuerunt, praesertim si longo tempore stetissent : quae mala ipse Bonifaeius m. recenset e tune excrescit indevotis populi , pulltilant haereses , infinita per eula an σrum insitaunt , ae e etesiis sne eulpa earum debita obsequia subtrahuntur , east. vlt. de sentent. Geomm. n 6. Nec a ratione videtur ali num , quod de quodam loco in Marchia, qui diu inte dicto obstrictus suerat, se audiuisse auctor glossae in eis. cap. vlt. testatur, quod facta relaxatione homines trigin--ta & quadraginta annorum, qui numquam audierant miniam . sacerdotes celebranteS deriderent.
326쪽
M. VI. . Quae quum ita snt , Romani pontifiees de malis interdictorum experientia edocti, eorum seueritatem in diem emollierunt. Ergo praeter paruulorum baptismum & morientium poenitentiam Innocentius Ity )permisit , ut tempore interdicti praedicatio euangelii ad populum fieret, & confirmatio paruulis baptietatig dareo
tur , cap. R. ex. defententis excommunicat ouis . Item conis
cessit sepulturam ecelesiasticam clericis , qui seruauerant interdictum , sed nullis adhibitis sollemnibuq ; & poeni.
tentiam crucis signum sulcipientibus & sanctorum limina visitantibus , etiamsi bene valerent, ea'. II ex. dspoenitentiis remis ibus h . Inde Gregorius Ix. etiam permist, ut in unaquaque hebdomada celebraretur privata missa , verum flentibus caumanis, voce iubmissa , ianuis clausis, & excommunicatis & interdictis exclusis , ut corpus domini, quod decedentibuς in , poenitentia non
negatur, conficeretur, can. 37. o. de feni. excommunica
sunἰs . Et demum Bonifacius uri poenitenti im sanis
mnibus dari permisit, & diuina omnia officia portis elauisss & silentibus eampanis quotidie celebrari, exceptis ferstis Natalis Christi, Paschae, Pentecolles, & Adsumti nis B Virginis, quibus festum Corporis Christi eiusque octauam Martinus v. addidi r ) in quibus etiam eonees fit diuina omela sollemniter celebrari, sedi exclusis excomis municatis, & admissis interdicto subiectis, modo qui eauia Pars III. Xx . , satu; i M Crucem adsumere. dicti sunt , qui ad sacra bella prose. Huri crucis symbolum patins suis adsuetant & adfigebant i
signum votivae illim expeditionis: cuius rei origo concito Cl romontano adscribitur . in quo expeditio Hierosolymitana decreta est. Sacrae expeditiones inde etiam contra haereticos, immo aliquando δκ contra principes indictae . Uerum peregrini non eadem ratione in omnibus ex itionibus crucem vestumentis suis adfixere . Eam in expeditione Hierosolumitana in dextris scapulis posuere e in expeditione contra Albigenses &contra Mauros Hispanos in pectore t in aliis alia ratione cruce
327쪽
ia in interdicto dederint, aliari non appropinquent, ea vis. de sem. exmmm . in 6. g. VII. Violantes interdictum ex iusta & canonicaeaussa & ordine legitimo latum grauis criminis rei iunt, utpote qui ecclesiae auctoritatem in re graui transerediuntur . Cleriei vero, qui in loco interdicto celebrant , a canone sunt alieni , nec ad eligendum cum aliis admittuntur: cuius irregularitatis tantum tum mus pontifex veniam poteli indulgere, cap. I 8. 3. I. de sentent. excommunici in o. , ubi etsi tantum termo sit de . sola relebra . tione; tamen celebratio ilia ex interpretum lententia complectitur ossicia omnia, quae tempore interdicti celebrari vetantur. Item qui interdicto subiectos in loco sacro sepeliunt, ipso facto in excommunicationem incurrunt, euius relaxatio epticopo reteruata eii, Clemens. I. de s uia ruris. Excommunicantur quoque regulares etiam exemti, qui interdictum generale aut locale a pontifice, vel ab epticopo latum non seruauerint, Clement. I. de senti
- f. VIII Interdictum ex regulis nouae diseiplinae distat a cessatione a diuinis, quae , inter censuras non censetur. Per eessationem a diuinis ipso iure vetantur diuina ossicia celebrari in ecclesia, quae homicidio, aut adulterio , seu alio admisso crimine polluitur, cap. υθ. ex. de confecti ec Aesiae , ut populo salutaris terror & criminis horror incutiatur. Non ergo infligitur in emendationemrat diuina ossicia nequeunt celebrari , nisi ecclesia recon-eilietur. Violatio eessationis a diuinis grauis culpa est,
at non facit a tanone alienos, cap. 18. ex. de senti e eommumc. - 6. , excommunicantur vero regulares , qui
328쪽
g.L Vspenso, quatenus ab exeommunicatione & in- D terdicto distinguitur, est censura ecclesiastica, qua
clericus in emendationem exercitio potestatis ecclesii asticae, quam ratione officii vel beneficii habet, salua dignitate , abstinetur . . Ita distat ab , excommunicatione, quae priuat ecclesiastica potestate , non quod competat ratione officii aut beneficii , .sed potius quod communionem cum reliquis fidelibus conminoat. Item suspensiti distat ab excommunicatione i quod haec & in clericos Min laicos, illa tantum irrogatur in clericos, quibus solis exercitio ecclesiastidae potestatis officio aut beneficio ει- elesiastico cohaerentis potest interdiei. Porro suspensio, diis stat ab interdicto, hoc enim clerici prohibentur-via r rum saerarum , sed qua illae fidelibus omnibus comm nes sunt; quando suspensis usu earum interdicitur, quod .ab officio aut beneficio dependent. f. II. Tres suspensionis species distingui solent, una. ab officio,. altera a beneficio, & tertia simul ab officio& beneficio. Sus nsio ab osseio clericumjabstinet ab omnibus officiis ecclesiasticis, quae vel, ab ordine , Vel ab iurisdictione dependent , modo sint vera officia eeci sinstica ; nam ea, quae clericis & Iaicis communia sunt qualia ingressis in ecclesiam , sacramentorum susceptio ,
suspensis ab officio non prohibentur. Suspenso bedeficio clericum excludit a fructuum beneficii perceptione &aliis inde pendentibus, non. it ab omio ; odiosa enim stricte esse accipienda doctores tradunt. Suspensio demum, ab ossicio & beneficio elerieum Ic a sacris officiis & perceptione fructuum beneficii priuat. Num veroab. ossicio etiam beneficio, quod propter officium datur,adbstenti intelligantur, disputant doctores: cuius quaesti ianis ratiωρ facium est ut iudicpsi ab utroque .si reodem,
329쪽
volentes, verba ab osse o benefleto sententiae inserant. 3. III. Praeterea quaevis suspensionis species vel i rogatur in totum , vel pro parte, veI in perpetuum , vel ad tempus, quin etiam ad certum locum potest limitari pro eulpae admissae ratione. Clerici suspenduntur in t tum , si omni functione clericali ; pro parte, si tantum misi ae celebratione, aut habendis ordinationibus prohibeantur. Perpetua est suspensio, quae salua dignitate per petuo lacris offieiis eelebrandis interdicit: temporaria quae ad certum tempus limitatur , veluti si episeopus per annum ab ordinum' eollatione suspendatur . Suspenso r fricta ad eertum Ioeum faeit, in elerici in eo loeo ouficia , a quibus sunt abstenti, nequeant exercere; at ici aliis locis non prohibentur saeris operari, aut iurisdicti 'ne uti. Suspenso porro eui uiuis speeiei alia est ferendae, alia latae sententiae, quarum illa iudicis sententia, haec vero auctoritate iuris ipso fasto irrogatur , non secus ac de excommunicatione dictum est. IV. Censurae stricte sie dictae ex regulis nouae diastiplinae in emendationem, non in poenam eriminis immgantur. Hi ne non omnis suspenso erasura est, sed ea tantum , quae nulla temporis limitatione coercetur, v pote quae in emendationem infligitur : quae vero perps tuo , vel ad certum tem 'Is decernitur, potius poena, quam eensura reputatur. U. Suarra cis emών. dioAt.VII. svita. Hi ne suspensio tamquam eensurae irrogata non totis litur , nisi par eanonicam relaxationem , quae tum concedi debet , si abstentus resipuerit e contra suspensio adeertum tem Ius eoacta vltra tempus non profertur , sede, elapso exspirat ipso iure sine relaxatione e quae inter doctores recepta sententia est Quin obseruat auctor glosissae is Clement. I. de aereimis, susspensionem hae formula latam , donee sat Veterit , ipso iure sine alia relaxatione
a Quidquid vero di suspensione' siue tamqtiam censim, iave tamquam poena habet noua distiplina, id etiam apud um obtinuit . . rici enim o u aetate sive ia totum, si' pro
330쪽
I. V. Iam eleriei saeris offieiis, aut ecclesiasticissendiis suspensi dignitatem seu beneficium non amittunt, sed tantum ordinis sevi dignitatis suae iunctionibus, seu pereeptione fructuum beneficii & aliis inde pendentibus
abstinentur. Cyprian. v. XVI. al.X., Conc. Ancyr. can.
I. , Neocaesari eam IX. Ita suspensio licet perpetua disi fert a depositione, quae non tantum ab exsecutione onficii & benefieti prohibet, verum etiam depositum omniano ab altaris ministerio exturbat, & officio & beneficio Omnino priuat, titulumque aufert , adeo ut sine noua collatione & titulo ad officium vel beneficium redire a
queat . V. Espen. par. III. rit. II. ωρ. I .
g. VI. Quod vero suspensio siue ab offieio, siue aheneficio poena eeclesiastica est, sine eaussa non debet irrogari , quamuis non adeo grauis culpa requiratur ad suspensionem, ae ad excommunicationem & interdictum. Nimirum suspensio est partialis excommunicatio, qua clerici eeclesiastica communione, quae strictius accepta tantum eleriealia ossicia complectitur, pro parte aut in to tum priuantur. Et reapse in veteri disciplina saepe occurrimat excommunicationes seu suspensiones pro leuibus culpis clericis irrogatae, can. LVI. σδερ. amsol. Sed si s
spensio tamquam eensura serendae sententiae decernatur, debet praecedere contumacia & competens admonitio .
pro parte, siue ad tempus, siue in perpetuum sui ordinis exedicitio prohibiti sunt, saluo gradu & dignitate, qua aucti erant. Item in veteri disciplina occurrunt eletici, qui, sui ordinis r tentis officiis, tantum redituum portione sini debita , seu stipendiis & sportulis elericalibus, abstinentur. Cyprian. epi'.
XXVIII. al. XXXIV. ad Heri, cone. Carthag. Iv. q8.set. Tantum apud veteres suspensio , quae nunc tamquam pr pria censurae iscies reputatur, erat veluti medicinalis excom municatio , qua clerici ecclesiastica eommunione, quae illis propria erat, plus minusue pro ratione culMe excludebantur, 'uod Alba inaeus obsereat. tib. I. , Habertus in auiaerat. aliique obseruant. Hinc suspenso in antivis monumentis σου separationis & exeommunieationis inomine diagnatur. v. sui.