장음표시 사용
101쪽
dicatur, caput splendidum, hoc est caluum, habere, coelorum conuersionem ita denotari: quod inferiores capitis partes habeat cormias, barbam densam & promissam, eo crassitiem aeris terrae propinquioris annui . Silenorum O φι- , Ut ait Porphyrius, arguit e floribus con texta vestis, quam in theatris gesta
bant: de qua inferius: & Virgilu
versus in Sileno tSerta procul tantum capiti delapsa iacebant: Et statim, - direm iniiciunt ipsis ex vincula sertis. Cernitur & in hac gemma corona volubilis Graeci λ φανον Vocant :) sinistro brachio Sileni imposita. hanc nos initio putabamus, propter temulentiam Sileni negligentius alieno loco positam: &ad earum coronarum genus ref e
102쪽
8 Is. CAsAVBONI rebamus, quas moris fuit comissantibus collo appedere,ut infra osten detur: aut quas conuiuantium pectoribus imponebant, de quibus habes in Coenis Athenari: sed diligentius inspecta imagine, animaduertimus, non ad Silenum volubilem hac coronam pertinere: Verum
ad Bacchu, qui dextra manu quam Sileni humero habet impositam, ea
tenet. ita mos fuit delicatiorum, ut manibus flores tenerent, vel solutos, vel sertos, quod ait Apuleius: aut reticulo minuto inclusos. Cicero in Verrem : ipse coronam habebat am in eapite heram in eossor reticulumque ad nareis ibi apponebat, tenuis smo lino , minutis maculis,plenum rose.
Tegmen capitis in Sileni imagine, petasius est nisi fallorinam &inpopa Ptolemaici Sileni petasum gestant: sed petasi vera forma parum
103쪽
heic apparet: nam artifex qui maxime propriam Silenorum notam sciebat est e, calvitiem : id studiose fecit, Vt quantum occRpabat calui-b ties,tantum fere capitis nudaret: petaso in occipitium & posticam partem capitis reiecto. Venio ad Satyrum de cuius cornibus & caprina specie iam diximus. Isidorus: Satyri homunciones sunt aduncis naribus, cornua in frontibus habent, oe caprarum pedibus iles. vultus illi in gemma truculentus, ingratus & turpis,& quod Philostratus ait, tam γυ- sE4 . ita scilicet fingi soliti, humana quidem facie, sed admodum deformi. itaq. si cui influxu humorum
facies deturpata esset & vehementius corrupta, Satyri, non hominis, faciem eum habere dicebant: isque
auctor philosophus, que vide libro
104쪽
ts Is. CAsAVBONI De generatione animalium IV. cap. III. pro σαπυ egendum non dubito in verbis Aristotelis ας:quo etiam modo scriptum inuenimus in regio codice veteris inter pretis Graeei illorum librorum. nam σατυρρεν morbum nusquam reperies nominatum: & est etiam alias su
specta nobis illa morbi appellatio: Satyriaseos siue satyriasmi Hippo
crates meminit: quamquam eius interpretes quidam antiqui de tumoribus accipiunt; qui non in facie, ut ait philosophus, sed pone aureis nasci solent. Galenus quoque in Hippocrateo Lexico ita exponit: verum idem in libro De tumoribus
ut hic philosophi locus postulat accipi. loquens enim de elephantia si morbo squem satyriaseos appella
tione philosophii designasse,auchox
105쪽
est ille quem dixi Graecus scholiastes:) hunc morbum, inquit, dum adhuc incipit, hoc est priusquam in veram & --ini elephantia sim de
σω ν: deinde respiciens ad alteram huius vocis interpretationem apud
Hippocratem, su biicit, ita θ ta
postea addit de tertio morbi gene
borum genera , quae a Satyrorum foeditate nomen sunt sortita : prumus a struma aut alia turpitudine vultus: alter a tumoribus pone aures Satyrorum: tertius ab obscena
caussa & libidipe: de vultu iam dictum: tumores pone aurem Satyri F iiij
106쪽
non praetermittendum Galeni ver- ba e Commentario tertio in v t. E-pidemiorum , tmemate XIV.
ώαν. Ad tertium quod attinet, vulgatissimum est ita solitos eiungi Satyros. Aretaeus De
dici quicunque de satyri aseos ap-lellatione scripserunt. sed gemmaeuius scalptor de industria pudori
inspicientium opus tam eximium videtur consuluisse : poterat enim profecto per situm quem Satyrus heic obtinet, castos oculos violare. addebat Galenus in superiore loco hunc morbu ab aliis dici et ιαπιροκον,
107쪽
qua voce alibi utitur. medici post riores inter has voces discrimen statuerunt : & priapisimu grauiorem ac periculo propiore morbum voluerunt esse qua satyriasin. caussa, pinor, est, quod Priapus nunqua sine protesio inguine videtur: saturi ανA μαππς saepe, Vt etiam in hac gema. Auisente libro Canonis m. phen XX.
sermone primo, Gme tam dicitur
mei; sad verbum χορ πσὶ 6 Φυ , ηDwrs αἰδεω priapi simi vero appellationem Graeca retinuit, deprauatam in editione Romana: male e-
nim , scriptum pro I - Cauda vero sic
obiecta oculis, ut nihil queat expressius. huius meminit,& Lucian'.
108쪽
κερο ias, οιοι - επι-εώφως ταώροτα iam φυε tis. Satyrorum ingenium verbo expressit Horatius cum risores vocavit de dicaces: item Graeci poetae, cum φιλ ωρ -sta: qua appellatione illos non tantum Nonnus
assicit, sed etiam alij poetae: ut Nilus scholasticus in Satyri essigie opere musivo e lapillis factam,
nec solum dicaces, sed & proni in
Venerem,&saltatores assidui & credebantur, de fingebatur: unde Saty
rica saltatio, de qua libri huius quar-
109쪽
to capite. Qui proximus Satyro assistit femur Bacchi succollans, Satyrus non est, quod multis visum scimus. ego nihil deprehedo quod Satyrum ulla ex parte
omitto cornua, quae cum toto ca
pite propter amplitudinem femoris Bacchici latere abdita inter pueri femina dici queant: sed in corporis parte inferiore, quid omnino est caprino generi simile ubi cauda 3 ubi pilorum hirsutiae 3 ubi denique pedes caprinit aut quis dubitet s1-nistrum pedem qui laruae insistit, humanum esse,& quidem positum, dextrum vero pede peritus glypta quam maxime fieri
poterat extendit: ita enim necesse fuit incedenti: cuius rei certissimam
caussam ex philosopho afferrem, si demonstrationum philosophicaruesset hic locus. qui igitur Satyrus
110쪽
esse dici non potest, nec Satyriscus, alius quidam sit oportet e Dionysiacis ministris,quorum antea multos ordines & nomina recensuimus. Tityros a Satyris clare separat Strabo non semel: grammaticis tamen
placet , Dores Tityros appellare quos alij Graeci Satyros: ut de simiis Satyris & Tityris ad Theophrastuadnotabamus. quare nec Tityrus esse hic potest. idem sentiendum de eo qui Bacchum praecedit, cornu
copiae ostentans, manu in altum sublata. est aute adolescentulus quem formae bonitas ac venustas comendat. &fortasse neque huic neque illi de quomodo diximus, aliud nomen quaerere debemus, quam quod humana forma suggerit: uam etiam in Dionysiaca Ptolemaei pompa, is qui simile ministerium obit, ν simpliciter dicitur. quin Silenum