장음표시 사용
161쪽
nam sunt saltationes. propterea Satyros nonnulli sint interpretati qui in sacris literis ram nominantur : de quibus dixit propheta Isaia tetiet Q χ α νο hoc est, Aquila interprete , οἰ -ωντες σοντα
si: cui vulgata consentit : piissisaltabunt ibi. ex hoc Graecis Satyri dicti etiam σήSol: quia saltabundi semper incedebant. quin & ipsis datae ut plurimum σοῖ in manibus,
quod flagelli genus quoddam fuit. atque ita plerumq. pingi soliti. Vl
162쪽
detur Vlpianus σόβαι appellare id
quod diximus. Demolienes in eadem σκυτος hoc est scuticam nomi' nat: de quodam loquens, qui scuticam manu tenens in pompa Dionysiaca inimicum caeciderat. Fuit& 6λὰ saltationis species, Ut puto
Mimeum, ait Hesychius. sed illa saltatio quae satyricis fabulis fuit propria, Aram dicebatur: vel quasi κω - , transpositis mutatisque literis nonnullis, ut scribit Athenaeus: vel a Sicino inuentore, ut idem in primo & xiv. atque alij. hinc Satyri ip si dicti riviis , auctore eodem. prae termittimus hoc loco referre quae de hac saltatione Plato in Legibus, Lucianus & alij veteres scripserunt.
163쪽
nescio quomodo fugit nos hic locus, Ut alij non pauci, quos alias si
Deus volet, recensebimus: Legendum vero, Vel ut ex coniectura pridem emendaueram, Vs cinia c/αlδρυ-
, . ab infractis deliciis est aliena: utitur eo verbo Lucianus in libro De sal satione : vel potius,φω nam profecto verbum πια non magis habere heic locum potest, quam interpretis versio. ita autem emendamus ex Epitoma doctissimi atque amicissimi Hoescheth. Sunt, ait, qui dicant sicinnin appellatam esse, iana πς κχνήσεως, id est a motu sitationis Saororum, qui es concitati simus : haec enim saltatio caret affectu: idcirco etiam
164쪽
lentitudinem nullam admittit. εις Athenaeo heic est , quae in arte illa dicebatur mia, contraria τquod negat Athenaeus saltationem satyricam habuisse παλή, confirmat Plutarchus libro VH. problem. Vm.
ubi Pyladeae saltationi πα-σκη ς',& affectuum plenae, Bathylleam op ponit: de qua scribit: ,-- Βα-
otini H o. deprauatissimus est hie quoque locus: ex quo nullam bonam sententiam cxpressisse cruditissimos interpretes non sit mirum. quid enim heic facit vox in ' aut quis in postremis verbis Hellenis,mum agnoscatὶ & tamen non aliter in regiis codicibus scripta haec inuenimus . nisi quod ab ultima voce litera secunda abest . ccnseo cor-
165쪽
hoc est, probo Bathylleam saltatio nem, quae simpliciter ludit, cordaci astianis, hyporchema edens Echus aut Panis aut Satori cum Cupidine commissanti hoc vult Plutarchus: saltationem Bathylleam hilarem & lasciuae similem fuisse potius, quam obscenam. cum ait, et b- simplicitatem denotat, & opponit Pyladeae,
quam modo vocabat, ἰγκώδη - η - λυπρο - : plenam fastus & plurium personarum argumenta continentem. Satyrica e contrario simplex, minus operosa, facilis & paucarum personarum, & quidem rusticarum ut plurimum: quales illae sunt quae heic nominantur. Athe
166쪽
ά- ωου, q. ex hoc Athenaei loco certissimum est , postrema verba Plutarchi ita legi debere, ut sunt a nobis correcta. voces propriae sunt eius artis o & ἄωδεπς, de quibus Plutarchum ipsum adi libro
ix. probi. viri. illa, τοῦ δραυς απὼ - - , poterant etiam ita verti, cor
dacem instituens: id enim perispe est
eretruo, L . alteru maluimus: quia cordax non est satyrica, Verum comica fallatio . cui quidem satyrica ita est assinis, ut poesis satyrica comicae: de quo satis superius. Mirum vero dicere Plutarchum & Athenaeum carere affectu Satyricam saltationem, quae quidem concitatis sima est, & plurima utitur ψοροι. naindiciu facit affectus teste eodem Plutarcho: . inquit, ἀλκ
167쪽
eoque saltationis modo plurimum esse usos veteres in Liberalibus &Veneralibus. auctor est Lucianus in commentario desaltatione. Uμαι
φί . a φορο sit φορίω verbum, unde φορουπη, Mi μα- , concitatae & multae φν saltationes. I aim Gr cis satratio: quia, ut docet Plato in Uri. Legum, η ορχης- est sessu orς- - μαα -οι η, imitatio eorum quae dicuntur pergestus. Addamus &hoc obiter: videri Plutarchum salta- tionem Satvricam cum alia cossit dere,quq dicebatur x ος vel m--μο ambae sanae temulentorum &lasciuorum propriae : sed diuersartamen species illius fallationis, qua Plato appellat ορρον βαι Πειυ. nam κάμι, nihil aliud nisi conuiuantium
168쪽
foras e triclinio prodeuntium lasciuia. ideo Lucianus,Bis accusato, ait, Lunar ossicium esse, ut comissantibus praeluceat: prodibant autem in conuiuiali veste, corollas capiti impositas , colloque appensas habentes, pueris praecedetibus, qui funalia
gestabant, fidicina denique praeci
nete. cuius moris passim obuia sunt apud veteres testimonia. apud Aristotelem vero in P εώ αου libello commissationis ad tubam habetur mentio. sic tibit Athenaeus filiorum Pisistrati fuisse inuentum huiusmodi n. OQ. sed multo ante eam aetatem notam fuisse hanc lasciuiam, vel nomen arguit, dubio procul cunascente Graecia natum : esto enim purum putum Ebraicum , non Ut placet grammaticis Graecum prima origine. p a m , est surgere: inde na=μως , Vt a in & est κωρως,
169쪽
mensa in publicum. Tertullianus eleganter vertit, eruptiones lasciuiarum. Aduersus gentes: AEque oratioeonuiuium dirimit: inde disceditur nos in cateruaε caesionum, neque in classus discursationum, neque in eruptiones -- ciuiarum . sic maluit, quum posset
uno verbo,neque Comissatum ,-ς In Erotibus Luciani, -- μοις ς exponitur-ερο-: quia in
publico sempero O: ideo passam leges κωμωφν ζ ν άνωι vel Uri θύροις Πῆς Δ λς : saepe idem ac saltare, moueri ad numerose ut inveteri cantico Laconicae disciplinae:
- - βελβιον. sepe idem ac crapulari. ebrietati indu gere: quia semper e compotatione prodibant comissatores, ic saepe eandem repetebant . apud Suetonium comissari est
170쪽
bibere a coenae Graecis quoque ν--
, uiae genera denotat Vox κουμκ: & ita
D E poetis S A TYRICARUM fabularum. Σα- προκάφοι. Quando coeperint Dorica componi . primus auctor Thessis , aut pratinas. eorum dramata. Cratinus male pro Pratina. Aeschylus γ aeristus antagonista pratina. agonumscemeorum institutio. Nos certandi pluribus dramatis. 4ειλο, α mπαλογι tragicorum. Liberaelia trina Athenis. Panathenaea ibidem, eros tuos poetarum in tetrati is componen-
du. O restia Aeschb,σ Philoclis Pandioni f. Catalogus poetarum huius generis, Satyricarum quae apud veteres nominata reperiuntur , post I bessidem PM-tenam. Aeschius: quot Sauricas scriUerit: qua illa: loca animaduersa in vita Aesch si oe veteri catalogo fabularum ipsius. Ceroon. Obiter quaesitum de obm- piari qua natus . denatus Aeschia . Aud Σατυριων. Iovis μάγου θαμα. Nonichus tragicus. Sophoclis Sat ricae fabula: item Achaei: Euripidis: Venonis: philo-cim. Adamantia. Iophontis: Plaionis. item Lycopbronis , Bionis, Demetri'. Comici qui Σαάροος scruserunt. anema de lora quo appensa ampulla. O pro Or. ουγαρ ἱ