장음표시 사용
921쪽
DE NATURA PHILOSOPHIAE SCHOLAST. sos
is nune rerum maneriem interpretatur. Hoc autem in quo auctore in-
is uenerit, vel hanc distinctione, incertum habeo : nisi sorte in glossema-istibus aut modernorum linguis doetorum. Sed et ibi, quid significet, , , non video, nisi rerum Colleetionem cum Gausleno, aut rem uniuers silem, quod tamen fugit maneriem diei, nam ad utrumque potest ab in-Merpretatione nomen referri, eo quod maneries rerum numerus, aut
se status dici potest, in quo talis permanet res. Nec deest, qui rerum ita- Mus attendat, eos genera di at esse et species. Eκ quo loco manifestum est, ipsos Rcales non satis sciuisse, quid in obscuro argumento statuendum sit, quamuis, in eo conuenerint, non solas voces vel conceptus esse uniuersalia, sed realem eorum dari existentiam, in quocunque domum illa sit quaerenda. Metuebant enim, ne admista Nominalium opinione, rerum scientia et Certitudo adeoque ipsae res tollerentur, et in nudam onomalologiam conuerteretur philosophia ; cum Aristotele enim statuebant: subiectum scientiae esse rem necessariam aeternumque veram, et hane necessitatem non in nexu essentiali et necessario inter subiectum
et praedicatum, sed ineκistentia physica quaerebant, quod ex Academia retinuisse Aristotelem suo loco deinonstrauimus. Et haec quidem utriusque sediae sata suemni seculo XlI, quo vixit Sarisberiensis, qui, licet
moderate, Realium partibus adhaesit. Post eius tempora pauca in scriptoribus medii aeui de Nominalium et Rcalium factionibus leguntur, ex quo colligimus , Nominalium lactionem valde numero et auctoritate decreuisse. Meminit tamen utriusque partis Galilaedus, poeta Anglicus, de Vinosaluo dictus, et cum Gaulaedo Antistiodorensi , Abaelardi discipulo, qui Nominalium quoque partes secutus est, non confundendus. Is enim in carmine de satu curiae Romanae suo adhuc tempore hanc controuersiam visere, his prodidit versiculis:
Alter ades, quaerens, universalia quare
Septem Ant numero, si trahis inde duo'Sint in corporeis ea subsistentia rebus tri mentis ratio Ieparet ill ι I roeul δ
Magnum vero pondus Realium sectioni addidere capita Scholasticorum
ex Dominicanorum et Minorum ordine, Thomas Aquinas et Ioannes Duns Scotus ; hi enim cum Realium agmini se parallatas praebuissent, omnem mandicantium turbam, quae cathedras tum plerasque philosophicas et theologicas Oeeupauerat, poli se traxerunt. Quamuis enim, ut su
f Falso in qΜihusdam editionibus legitur an sis
toler. Hare enim vox hue non quadrat. Maistiora. dicta est a manendo. quia in uniuetalibuse, iliere singularia et permanere credebant. Praeliatili stra o. quem Ta a. divisse ταυ ειν- permanen iam entium refert Pa octiva in m isaeum L. iv. p. et a. t43.
922쪽
mo PERIOD. IL PARS II. LIB. II. CAP. III. SECT. III.
pra di istum, de his quoque inter se digladiaretur Dominici et Francisci s milia, et qua ratione uniuerilitas rei realiter exis at, diuersis opinionibus disputabat, quod occasionem dedit Scotistis se Formales vocandi, ut a Realibus siue Thomistis distinguerentur, re tamen ipsa se Nominalibus
utraque pars acriter opposuit. Tandem seculo XIV Gulielmus Oec mus ex Scoti disciplina prodiit, qui ut nomen sibi faceret, inter mortuam pene Nominalium sectain acumine suo restituit, ut in eius vita dietium 'A cuius aetate supra obseruatum, viros subtilissimos Richardum Suiss tum, Guilcimum de Arimino, Ioannem Buridanum, Petrum de Alliaco, Marsilium ab Inglien , Adamum Dorp, Albertum de Saxonia, Ioannem V esselum et multos alios magno hanc laetam robore disputandi acuisse atque auxisse. Quibus Nominalium incrementis plurimum profuit Ludovici Bauari, apud quem Oecamus gratiosus erat, beneuolentia. Cum enim plerique ordinis Minorum sodales offensii papae Ioannis XXIlIdiligentia auaritiam curiae Romanae exemplo Christi et Apostolorum tuendi averso ab co etant animo, et incamum strenue sequerentur. ipsiusque imperatoris caussae, contra attentata pontifieis, se addixissent. ζcque inter Germanos vivi vere et soli valerent, Nominalium secta in hac gente quoque valde aucta est. Vbi Uero contraria pars Vicerat, et pontificis factio obtinuerat, ibi pulsi Nominales sugatique sunt. Id quod ipsi
Nominales in articulis Ludovici XI oblatis notauerunt; primam Nomin lium persecutionem inde exortam fuisse, quod Occamus Psychopannycharum haeresin, cui iste pontis fauebat, et alios eius errores scriptis resutasset, et in dialogo suo reges papae non subiectos esse, scripturae. patrum et conciliorum auctoritate demonstrasset. Hac vero occasione cum Ioannes Buridanus, ut supra dictum, et Marsilius ab Inglien Telmnensis et Hesdelbergentis academiae excitandae auctores suissent . cum ipsis horum Athenaeorum originibus Nominalium opinio atque seeta in iis propagata est Neque tamen quieuerunt Reales. sed cuin non obstania te fauore, quo in aula imperatoris Romani Nominales gavdcbant, in B hemia regis procerumque gratia fruendi Oecasionem inueniissent, ita in Pragensi studiorum uniuertitate inualuerunt, ut Nominales iterum grauissima persecutione premerentur. Quam in causis suisse ut Nominales
relicta Praga Lipsam se contulerint, et solemissimam ibi uniuersitatem
erexerint, eκ articulis Nominalium moelo laudatis di imus. Cum autem teste TRITHEMio , motus Hussitici secessionis istius causia fuerint, ipseque Hussus, eodem reserente Der Iussuerit ingenio. Memn, ne facundus, et in logicis disputator acutus, hinc suspicamur, Nominalium et Realium controuersias quaestionibus litis Hussi et faelionis eius se immiscuisse. Illud certum est, academiem Basileensem Opera Ioannis a pide, monachi Carthusiani, qui .Tubingensi quoque academiae ordinandae adhibitus est, Realium opinione, tello TRITHEMIO suisse insectam.
923쪽
DE NATURA PHILOSOPHIAE SCHOLAST. sir
insectam. Maxima tamen persecutione Nominalium lγartes pressae sunt sub Ludovico XI, Galliarum rege ; ab eo enim edicto publico damnati sunt, libri fisco addieti, ciues academici Nominalium doctrinam eiur re iussi: recensenturque in eo edicto regio, cuius copiam eκ archi uoacademiae Parisiensis nobis secit GARR. NAvo AEus ', Gulielmus Oecam, Monachus Cisteretensiis, quem Suissetum esse Naudaeus coniicit, Ariminensis, Buridanus, Petrus de Alliaco, Marsilius Inglien, Adamus Dorp, Albertus de Saxonia; commendantur vero et permittuntur Albertus M. D. Thomas, Aegidius de Roma , Alexander de Hales. Caussam saeuisti inae tempestatis in Nominales iam prius post caedesti ducis Aurelianensis dispersi , sed pace reddita iterum iit Gallia reflore et
tes, eκ laudatis supra Nominalium articulis intelligimus. Eam enim anno CIO CCCCLXXIII, non aliam ob caussam obortam esse Nominales r
serunt, quam quod haec Nominalium secta Thomistas gloria et disputandi solertia inerasset, et Lovaniensis theologi, Petri de Ritio tractatum, in quo ablol ut ain futurorum contingentium incertitudinem asseruit, approbare noluisset. In ea persecutione Ioannem Bracarduin quendamantesignanum se Realium contra Nominales praestitisse, ex eodem loco discimus. Nominales autem Gallia eκules in Germaniam, atque Angliain profugerunt; in quibus regionibus corum partes satis erant potentes, ite ut sub initia reformationis Biel, Melanchthon, Lutherus aliique Nominaliabus addicti essent, ut alibi a nobis demonstratum ε. Immo nec post rc- natas literas has controuersias in Scholasticorum cathedris seruere desiisse, eκ Lale mandeti , Derodonis et aliorum huius generis scriptorum de eorum controuersiis palam est. Non enim uni de uniuersalibus opinioni adhaeserunt Nominales, sed totam sere philosophiam, praecipue rationalem, innovare aggressi sunt, cuius auctorem eos lubuisse Occainum,
supra memorauimus. Magnis hae controuersiae animorum motibus et
saeuis interdum bellis agitatae sunt, sic ut omnis non modo modestia, sed et humanitas deponeretur. Tollem damus V I v E M ε, qui has pugnas ipse vidit: Clamores primum ad rarim, hine improbitas, Januae, minae, conuitia, dum luctantur, et uterque aherum tentat proste mere: confiumtis verbis venitur ad pugnos, ad ueram luctam ex sesa et simulata. Puin etiam, quae eontingunt in palacstra , issic non desint , colaphi, alapae, eo putio, calces, morsus, etiaw quae iam supra texes pala strae. fustes, ferrum, saucii multi, nonnunquam occis. Nihil in his
dedisse Viuem odio in Scholasticos concepto, aliorum virorum cordat rum demonstrant testimonia, inter quos magnus E R A s M v s s eos irequenter, ait, usque ad pallorem, ruque ad conuitia, usque a puta, nonnunquam et usque ad p nos inuicem digladiari. alios ut Nominales, alios, ut Males loqui. Et IOACHIMVs CAMERARIus se
924쪽
ui: PERIOD. II. PARS IL LIB. IL CAP. III. SECT. III.
mone de Nominalium et Realium sectis laeto subiicit: Non solum contemtiones et ivrgia inter dissentiente ed dimicationes etiam ac pugnae commissae fuerunt, interdum concertationibus non taurum pertinacibus Demborum , sed manuum quoque violenIis. Hare dissidia et Tubingens academiam invaserant, contubernio bonarum artium et philosophiae stu
diis destinato, in duo quas castella diuiso, ex quibus de opinione sua fa
ctiones illae acerrimae praeliantes inimiculas graues exercebant. Sia milia in Anglia contigisse, inque cruentos interdum conflictus disput, tionem abiisse in academia Oxoniensi testis est ANTON ivs woon f, ita ut diuortio scissa academia, opus fuerit Utrique parti dare suum ca cellarium, Borealibus alium, alium Australibus. Nec Gallia post seuerum Ludovici edictum expers mali fuit, in qua acerrima inter Nomina-Ies et Reales praelia obtigisse refert FRAN c. PATRICI Vs ι, eaque cruenta fuisse testatur NI C. CavssINus Φ. Hinc et ignominiosa nomina, Realibus Nominales tyronum, verbalium ,terministarum, immo, si Salaberto a THOMAsio citato fides est, Sabellianorum nominibus passim infamantibus, culpantibusque, quod omnem scientiam pessundarent.
Quod virum recte Nominalibus obiectum sit, heic disputandi locus haud eir; illud autem silentio non praetereundum, Realium hypothesin nonnullis viris doctis Averroismi et SpinoZismi sitspectam suisse, ut de Guilelmi Campellentis opinione sui in lain obseruatum Qui quamuis eX-cusari posse videantur, quod non eam, quam Auermes et Spinora, diuersis licet modis, tenuerunt opinionem, tuiti sint, nec viderint detestabile consequentiarum virus, Certum tamen est, eorum doctrinam ipsa Nominalium sententia fuisse deteriorem , hancque inter tricas nugasque
Seholasticas minus desipuisse. Et haec quidem de Scholasticis.
925쪽
AD TOMI II. LIBR. II. p. 6s3 seqq.
P. 66 i. t i pro vicos et urbes turbes et vicos, p. 6 o. i. Ult. pro et Lex, D. I. l. 26. pro et Lex, p. 677. l. 3. a fin. pro animas l. animam, p. 683. L ro pro Holomaeus l. Ptolemaeus, et sic semper. p. 69O. mi. a pro Tuaneth l. Tranith, p. 693. t. n post Misc. Berolin. a M. T. VI. p. Iro seqq. p. TO8. lin. pem pro qui quorem curiossas, p. IIae L s pro contendunt l. contendant, p. TI3,l.28. pro συςιμα l. τημα, P. 73I. l. 3 . pro interpelatronem l . Interpretationem, p. 737. l. 26 et 35 prol. νόρυκος, p.7S7. l. 3I. pro quo1 l. quas p. 76o. l. 24.pro receptas l. receptos, p. I. l. I6. pro vita L Ditae, P. 777. l. 3 . pro κοπομον L κοπαον, D. 778. l. 33. pro qua l. quo, p. 78 . not. b col. a. l. 4. pro appellar l. appelle Z, P 8O3. l. 27. pro mira dum L mirandam, p. 83s. l. H. pro qui l. quae, p. 852. l. 8. pro quι l, cui, p. 856. l. 22.
Pro exorsae l. exortae, p. 868. l. 17. pN pereginae l. peregrinae, p. 888. l. 27 28. pro eorum L earum, p. 87T. l. 3O. pro perfectione l. perfectionem, p. 879. t s. pro illas l. istas, p. 88 not. h col. a. LI. pro de certo L deserto, p. 88S. not. Col. I, lim' pro aliquanto l. aliauando p. 919.l 23. pro depredicatae l. depraedicatae, p. 924. l. 23. post, Cabbatae, add. origine, p. 938. l. 5. a G. et P. 943. l. Ha D. pro Ptolomaeorum l. Ptolemaeorum. p. 94O. l. 22. pro indulgendem L indulgendum, p. 9 s. L6. pro patientisonum l. patremissimam, p. 947. l. II. pro mordicitus Lmordicus, p. IO38. L penult. pro semel ingressim l. quam semes ingressi, p. IOU. l. 23. pro et Liat. p. Io43. l. II. pol Isancto, pro pungo pon. comma, et del. post, et, vox in. p. IOIa. l. I5. post spectra dei. comma, p. Iz63. l. 22. deL non, P. IOF. L 2.pro
qui L quae, L 4. a fin. pro ignorarem, L ignoraret.
Ad p. s. not c. add. Magno lectorum commodo annos Hegirae a condita cha ad cia tempora cum annis aerae Christianae Comparauit Poco C x Ius,
subiunxitque eorum indicem Abulpharaio a se edito, qui, ubi libri ratioris c pia datur, consuli potest.
P. 26. not. l. add. imprimis in allegandis medicis, quibus honorem habuere Saraceni, diligens fuit Anu L PAR Arus, apud quem mentio fit Theodociet Theodunt ΝΩΤ. Georgii Ebn Bachthist , p. I F. Isa Ebn Shalata, p. Is. Ioannis Mesue, p. VI. Salchi, mediet Indi, p. N . Salma wachi p. I . Bachthiae eL Gabriel p. I . III. Homin Ebn Isaac, p. III. Ioseph Alsaher, p. Im. Bachthumae et Senani, p. sa. Senam Thabeti f. p. 3 I. Thabeti Ebn Abraham, p. 2II. Nadhisol nassi, p. a T. Mansuris Ebn ΜOkasher, p. 223. Avicennae, p. 22ν. Abulia-
926쪽
Quos diligentius exquirere et historiam medicinae atque physicae inde locvi Pletare, omnino pretium fore, existimamus. P. 27. l. m. proportendisset t. praetendisset. P. 29. not. u. Post FREIND. L. c. p. to. Ead. AB U LPARAI Us I e. qui multa cumulauit ad historiam Homini pertinentiae ob contemtas Christi et apost lorum imagines excommunicatus veneno sumto obiit. Filium Isaacum animo in philosophiam pmpensiore fuisse, IDEM I. c. p. III. refert, notatque plera que Hobaishl nepotis versiones perperam tribui Homino. P. F. not. h. pro p. IIK. l. p. II P. 36. l. a. ad. not. Comparanda quae de studio AImmonis astronomi eo disserit Cel. WE ID LEE. his. astronom. c. VIII. sit p. 4. ib.not. c. pro p. I it p. raso. P. 39. not. n. post p. 2 . add. p. lso. vers. Lat. Cum eo non coalandendus
Abul Hasan Al-Adth, id est literatus cognominatus, quem in hominibus prae stantissimis fuisse, qui ornamentis seculi sui accenseantur, cuique sit in reliquis philosophiae partibus summa peritia et gradus primus ait AB U LFΛRAIVS l. c. p. a . Is vixit serius, sub Chalisa ALMos harshed. P. 43. L 28. pro Honain l. Mid EMMphaa, p. 4s. l. 28. pro obnoxia l. obn rius, P. V. l. 25. Pro quin l. qui, P. 68. l. 33. pro tarum l. tantum, P. N. l. 3 . NORhostea L scholastica, p. 63. l. . pro Ad Metis l. At Razis, ib. noti u. add. et imis primis eruetitissimus wEIDLERus his. Apron. c. VIII. p. a P. seq. qui erudite
et copiose in hoc argumento est versatus. P. m. not. y. l. I. pro p. 2IT. l. p. IN. p. 64. I. 9. post Baseam add. vel Bactramitimi. e. add. p. IN. versiar. p. 63. notist post 272. add. p. IV. vers. Lat. p. 69. noti g. l. 2. pro ita l. 1lla, P. TO. noti n. pro p. IV. l. p. V . p. II. l. a. γα not. U. ib. noti
h. add. AavLFAR AIvs DNnast. IX. Na. p. Ist7. 1Μ. ib. l. 27. pro Baleb l. Bal .ib. LI. add. Etiam in astronomicis excellult, in qua scientia, quid illi visum sit singulare exponit wE ID LERVS hus.astron. e. VIII. g. 7.p. 2II. qui recte quoque eos reiicit, qui Thebithum in seculum XII. Uel XIII. detrudunt. p. 7. l. 2α post addiceret, add. noti fidicinem fuisse ait ABvLFARAIvs D n. m. p. I. p. 8. L V. V . resantur, add. not. Uid. A s V L F A R. cc. pNI. . pro faciliare l. vacillare, ib. L sta. post amississe, add. noti A s V L F A R . l. c. p. IV . qui et alio loco inn. V. Aso. scribit, concessisse eum in Pyrrhoniorum Castra, quod Aristotelis sensa assequi satis haud posset. p. 8o. l. I7. pro Phaereddis L Hacroi
din. ib. not. q. add. conferendus Cum nominatis est AB L FAR AIus χαμ. p. 22ρ. sqq. qui multa cumulat, ab ipso Avicenna hausta. P. 8 l. t. v. Verba Aulcennae l. c. haec sunt: seriter meus Belchensis fuit,
hunde se in Bocharam transtulit diebus Nubi Eta Mansur et villa Harmatri.
927쪽
,,procuranda Occupatus est, matremque meam e villa, cui nomen Aphshana, duxit, atque ibi ex ea nati sumus ego et frater meus . Quibus verbis satis clare quidem Bochara Avicennae patria dicitur : ast dubium iaciunt, verba quae sequuntur: inde cum Bocharam migrassemus; ex quo colligi potest, eum in patria matris natum puerum Bocharam translatum suisse. P. 8a. not. f pro, nonnulli referunt l. ipse apud AAvLF A R. I. e. refert. Ib. not. g. post nonnulli add. auctore ipse Avicenna. P. 83 I Io. post Leo, add. not. Aliter rem narrat ex testimonio eius, qui ad vitae finem apud illum fuit AgvLF AR AI vs , cuius ideo verba heic apponimus,
ut comparari cum Leonis narratione queant. interea dum Iorami commora--tur, librum primum canonis composuit, et compendium Almagesti, altaque., einde Raiam prosectus dominae ipsius eiusque filio Maido'ddaulae operam
ollocauit, inde Metininum migrauit, atque ex ea Hamdanum, ubi Gaha - ,,Naiae se ministrum praebuit, ac rerum istius curam sustinuit. Deinde rogatus, sivi Vietieri munus suscipere eo lanctus est. Postea factum est,ut tumultuare istur contra eum milites, qui cum sibi ab eo metuerent, in aedes ipsius irruentes Min carcerem abduxerunt omnibus, quae habuerunt, ablatis, et principem She--χ'ddaulam ad necem illi inferendam sollicitarunt; ille vero abnuens ad illum
,,regno pellendum propendit illis placere studens. At cum doctor per quadra inta dies in amici cuiusdam aedibus delituisset, princeps ipsum per itii situm de- nuo Vizierum constituiti Mortuo vero Staminoddaula filioque ipsius inaugmserato, cum ah eo peterent, ut idem TZieri munus obiret, recusauit doctor, seseque Abu Galebi pharmacopolae domi abdens ibi totam physicam et metaphy- isticam, quae in libris Alsepha habetur, absoluit, exceptis lihris duobus de aram selibus et plantis. Cumque ad Alao'ddaulam clam scripsisset, petens ut sibi ad seipsum accedere liceret, ob hoc suspectus habitus est, atque hoc ipsius laetum Mauersati sedulo ipsum perquisiverunt, cumque indicio inimici cuiusdam produ,,tum cepissent, in castellum, quod Berdawan appellatur perduxerunt. Ibi cum sequatuor menses mansisset, eductum Hamdanum asportauerunt, inde vero habi-ktu Suphile sit, comitantibus me et iratre ipsius, et ductus famulis, donec Asparilianum peruenimus, ubi in consessu AuO ddaulae honorem et aestimationem istali viro dignam consecutus est . Ibi libros multos composuit. P. 84. not. k add. In mortis genere et caussa consentit Abulsaratus; aliter i semen circumstantias reseri, et adhibitis uno die octo clysteribus sequutam exc seriationem epilepsiam concitasse, ait, medicamentis autem variis asiumtis a moris o quidem eX parte, non vero totum reconualuisse. Deinde filaoladaula in Ddanum tendente, cum itineris comes esset, eodem colicae morbo veκatum illucque istranslatum cognouisse, deficere sibi vires, nec pellendo morbo sumere, rem
ridia neglexisse, sicque postquam in hoc statu dies aliquot mansisset, obiisse Ham. sedani sepultum annos natum LVIII, denatum anno CCCCXXXVIII, qui secundum Pocockium incidit in A C. cla XXXVI. P. 8s. L 3 ades noti Nititur autem illa traditio, narratione eius, qui se comitem luisse Avicennae apud AavLEARAIvM L c. asseruiti Verum latemur, multis
928쪽
modis nobis suspectam esse eam narrationem, cui contradicunt reliquae Arabum relationes suntque nonnulla in ea, quae se euertunt, videnturque ideo ah amicis conficta esse, ut infamia, quam eκitus vitae Avicennae infelix illi contraxerat,auerteretur, laque ad vitae finem in honore virisse crederetur. Vnde maluimus Leo nem sequi, cuius relatio plana est et cohaerens,et ex scriptoribus Arabibus desumta.
Facile tamen persuaderi nobis patimur, Avicennam Caliphis consilio in regimine adsuisse, id quod saepius medicis Arabibus aecidit. Nam in aula viscisse satis p tentem, negari nequit. Quod si tamen potior videatur lectori fides testis unius ab Abulsarato adducti, explodenda tamen nonnulla sunt, quae male cohaerent. P. 87. l. m. pro idoneas l. idoneis, p. 9I. l. 2o pro Serilia L Smiliae, p. 93. Las. pro Thopail l. Thophath p 98.L4. H regi, dei Ie, ib. l. I pro Misammedi LMα-hammedici, p. IO3. l. q. a sim pro cum l. Eum,p. IOS. l. O. pro 'uerit l furit, p. Izo. L8. pro Ab, l. Ah ib. Luttiadd. not. conserenda hic erudita cel. WE ID LExi historia Astronomiae, e. δ qui astronomos Sarazenorum diligenter recensuit. p. III. L pemuit ad voc. Golius, add not. Eius coniecturam firmat testimonium ALEAE. AH nasi. IX. p. Is. P. II l. 23. pro dominatum l. dominatam, ib. l. 33 post salutem add. semis, p. 128. LI4. pro impurae I. impuri, p. IM. l. 7. pro diurnitas L diuinitus, ib. l. Io. pro ivngerant l. iunxerat, p. I4 l. 2I. pro conuersu l. concursu, p. I4 . l. 33. pro pol saleb potesati, p. i9s l. II pro conciliaret, i. conciliarent. p. 2IS. l. 32 pro frenam l. Genum, p. 236. I 3. post plura add non, p. 26 . l. 26. pro Gi alae, L Giscalae, p. 26 3 l. . propraemonendae l. praemonendi, p. 266. l. 6 pro interpretationes I. interpretationis, p. 271. l. 34. pro adigere l. agere, p. 27 l. 6. pro hos l. hoc, p. 275. Lia. pro populi l. populo, i 3o. pro comprebendisset l. comprehendissent. P. 276. l. s. profecerit liueris, p. 28 .l 26. pro coasta l. coa e, p. 28 I. I . pro qua l. quo, p. 29O. l. 9. pro derivantes i. deuiantes, p. 3O7. l. II. pro plantanbat, I plantabant, p. 3o9 l s. pro emendauisse l. emendicauisse, p. 333. l. 7. post se me, add. annis p. 348. L 18. Pro quales i. qualis, p. 3 s. l. T. pro ab i. et, l. 23. pro αἰκρήπας l. άκρι ας, p. 376.l ΙΘ. Post uberant add. idque, p. 383. l. s. pro emanataui Lemanatiui, p. 39I. l. 26. pro anteque t arcteque, P. 39. l. 25. pro quam i quod, l. 35. pro rate i. rite, P. 396. l. 6. Pro l. Λων, p. 6 T. l. Ia. pro re dolore l. redolere, i. 3I. pro et t.feri P. ΑΙΟ. l. 3O. pro qua l. quo, l. 35. pro desimiam l. desumtum, p. 4l6 l. 2. pro alias l. alios, p. 432. l. pro exscideret t. exscinderet, p. 439. l. 36. pro gregis L plebis, p. 459 l. 9. pro hoc l. hae, p. 463. l. Ig. post errores, ad i. delinearunt, qui, P. 466 L 3 pro ponenda l. ponendas, p. 49a l. II. pro viderat L Dicerra, p. 493. l. I 6. ML M. Reliqua mi III Lib. II. dabimus ad calcem tota sequentis.
929쪽
. o. a. ...... o. o. .............. . . . . . . . .
I. IN DEXΡERSONARUM ET NOMINUM.
AlemanausPMeroddinus isto Alesius Alexander se
930쪽
Al Ioophi Aliandi 6 Λpbdolloddinus Alis si,air Apollinarius Ali Zelthus tia Apollo Λlkaetis D Apono. Petrus de Λlkindus 4o,6a sq. Apuleius Alliaeo. Petrus de 316 Arcadius
Almain, lacobus Almaminus Almamon
Bassolis. Ioannes Baugulsus B is P. Beda venerabilia Behai dinus hineianus Beleth. Ioannes Benedictus Benn Berect .aldus Berengarius Bernardus Carnotetas Corbetens.
Bernoldus Berihorius Rermoardus 638,644 Bethem Hali Rodaham Ididi
fiag Aureoli. Pectussiaci Aurelius Antoninus 378 tolycus 399Baditarius de Peraga Brixianus Brocardus Franciscus Friderim Boueli. Io.