Audomari Talaei Academia. Eiusdem in Academicum Ciceronis fragmentum explicatio. Item in Lucullum commentarii, cum indice copiosissimo eorum, quae in his continentur, ..

발행: 1550년

분량: 285페이지

출처: archive.org

분류: 철학

271쪽

n8 A C A D. Q H AE S T. nisi sapiente, esse neminem. Sed qui sapiens s aut fu

rit ne ipsi quidem solent dicere.' ita tu nunc Catule lucere nescis: neque tu Hortensii in tua villa nos esse. Num nimis haec inuidiose dicuntur Haec tamen minus elegater, illa subtilius. Sed quomodo tu, sicomprehendi nihil posset, artificia concidere dicebas, neque mihi dabas, id quod probabile esset satis magnam iuim babere ad artes: sic ego nunc tibi refero,artem sine scientia esse non posse. An pateretur hoc Zeusis, aut Phidias,aut PolIcletus, nihil festire,cum in bis esset tanta solertia Quod si eos docuisset aliquis quam iuim habere diceretur scientia,δε- sinerent irasi . ne nobis qui succeserent,cum didicisset id tollere nos, quod nusiquam esset: quod autem satis esset

ipsis,relinquere. , quam rationem malorum etiam com

probat diligentia : qui primum rurare ex sivi animi sintentia quenque voluerun deinde ita teneri, sistiens DLleret, quod in Icientia multa versaretur in vita: tum qui testimonium diceret, ut arbitrari se diceret etiam quod ipse vidisset: quaeque iurati iudices cognouissent , ut ea Dinon esse fasia, sed ut videri pronuitaret. 'Verum quoniam non solum nauta significat, sted etiam Favonius ipse insiusiurrat, nauigaenin nobis Luculle tempus esse: O quoniam satis misisa dixi, e i mihi perorandia. Posthac

tamensum haec quaeremus otius dedissensionibus tantis siummorum virorum disseramus de obfuritate naturae, deque errore Diphilosophorum , qui de bonis, contrari sique rebus tantopere discrepant, ut cum plus uno iveriι esse non post, iacere necesse sit tot S tam nobiles

272쪽

LIBER II. II9 disciplinas,quam de oculora, sensui que reliquorum edaciis, S deserite,aut pseudomeno, quasplagas ipsi cotrast Stoici texuerunt. V Tum Lucussus, Non mole te,rnquit, fero nos haec contulisse. Saepius enim congredientes nos, S maxime in Tusiculanis nostris qua videbuntur, requiremm . Optime, inquam. sed quid Catulus sentit quid Hortensius 'ρ Tum Catulus, Egone, inquites ad patris reuoluor sententiam : quam quidem ille Carnea

deam esse dicebativi percipi nihil putem posse, assensiti ii

autem non percepto, idea, opinaturum sapientem σι

stimemsed ita,ut intel ut se opinari, sit sique nihil esse vi quod comprehendi m percipi psit: ' per illam

omnium rem comprobans, is alteri sententiae, nihil esse quod percipi possit, vehemeter absentior. Habeo,Inquam, sententia tuam, neque ea admodu a ternor. sed tibi quid tandem iuidetur Hortensis Tum illi ridens,tollendu t neo te, inquam . nam ista Academiae eni propria sententia. Ita sermone confecto Catulus remansit, nos ad nauiculas nostras descendimus.

t Transitus a philosophia morali ad dialecticam tertiam partem saHentie in qua Cicero disputat nullam inelle sapientia,ex variis 3c diseidontibus vete. rum dialecticorum decretis: de Iudicio veritatis, & notitiis rerum quae praecepta supra docuimus a dialecticis institutis aliena esse,ad physicam de anima & am e affectionibus tractationem proprie pertinere. x Has ineptias Protagorae Aristoteles refellit in Metaphysicis cap. s. lib. 4. Nam si est, quod cuique videtur,id vetum est, plerique aurem res contrarias surrulopinantur, accidit ut utraque pars contradietionis vera simul esse potat, duo ouide

nihil est in philosephia absurdiu . N

3 Aristippus duos fontes instituit intimam voluptatem' & dolorem,unde oriatur omne iudiciti veritatis. Epicurus sensus internos vult esse integros R: sanctos iudices,& notiones a sensibus impressas,& voluptatem, id est lenem quendam motum quo sensus afficiuntur: ut quicquid hi iudices statuerint, id ratum , firmum, v tum iudicetur. verba sunt Socratis in Theeteto, An veritate eo percipere possimus,quo

h. iiii.

273쪽

essentiam no percipimus 3 TH. Non. Soc. Cuius autem quis veritate caret,huius scientiam vi l .un habet ' T M. Quomodo id fieri posse: 's o c. In motionibus igitur sensuum scientia no est, in ratiocinatione tatuen quae circa illas versatur,inesse oportet . hac enim naturam rerum dc veritatem attingere possumus, illis non possumus.

T H. Id perspicuum est. s Dialecticani Stoicorum insimulat ut incertam & varia a differentibus eo

rum decretis.

6 Hactenus docuit in artibus philosophiae nullam inesse firmam& scientiam: Ze quia Lucullus conquestus erat hac ratione tolli artes festiue comparat eum seditioso Tribuno plebis,quasi opifices urbanos in Cicerone concitare volenti: alluditque ad furiosbs Tribunos plebis,qui operarios homines promptos ad scelus & maleficium inter im comparabant,ut in comitiis quicquid vellent, per vim&scelus obtinerent: quo tempore claudebantur opificum taberna . Atque pari se-stiuitato Cicero locatur in Lucullum, id in inuidia vocat: quod Stoica & Antiocheia paradoxa sequitur,quae sunt inuidiosa ciuibus, quos Stoici seruos, qvqs exules, quos denique insanos, 5c suriosos appellant. et Alter est inuidiae locus tensio reddit Zenonismi de similitudine manuum tiam: definientisque eam scientiam, quae in nullo homine possit inueniri. quo argumento nec Lucullus, nec Hortensius quicquam sciunt, aut capientes elle polIunt. 8 Iocus in Hortensia sestiuior est,quam aptior ad rem ipsam: quaerenda enim

fuerant exempla rerum uniuersalium, non singularium.' Alterum argumentum aduersus καταλου νιν ab antiqua Sc Romana iurisu

randi formula Se consuetudine, ubi testes & iudices iurati tantum opinandi verbis

utebantur.

io Perorationis argumentum de occasio captatur a causis efficientib',quibus adiungitur breuis epilogus eorum, quae dicta sunt in confirmatione de contatione, ii Lucullus decorum suum tenet,neque probans neque improbans orationem Ciceronis. ra Catulus sententiam dicit,in qua summa est totius Academicae institutionis comprehensa duobus decretis, quorum primum est, sapientem nihil scire, nullique rei tanquam perceptae assentiri r alterum, Sapientem multa opinari, Iusque eate, nus assen tiri, quatenus probabilia δέ verisinitia sun t . .

274쪽

CICERO VARRONI S. λT S I munus flagitare, quavis quis os ederit,nepopulus quide solet,nisi cocitatus. tame

ego expectatione promis tui moveor ut admoneam te,non ut fagitem Misi autem ad te quatuor admonitores non nimis verecudos. nosti enim

profecto os adolescentioris Academiae. Ex ea igitur m dia excitatos mis: qui metuo ne te forte flagitent . ego autem mandaui ut rogaret. Expectabam omnino iam

diu, meque Fustinebam, ne ad te prim ipse quid scribere,

quam aliquid accepissem l posem te remunerari quam Amissimo munere: sed cum tu tardius faceres , id eshut ego interpretor, diligentius, teneri non potui quin coniunctionem studiorum,amor que nostri,quo possem sterarum genere declararem. Feci igitur fermonem internos habitum in Cumano,cum esset una Pomponius:tibi dedi parreis Antiochianas, quM a leprobari intellixisse mihi videbam mihi sempsi Philonis. Puto fore, ut cum legeri mirere id nos locutos esse inter nos, quod nunquaiscuti sumus: sed nosti morem dialogorum. Post haec autemi Varro quamplurima, si videbitur, σ de nobis, σinter nos: stero fortasse,sed juperiorum temporum fortuna

Rel causam si mean. baec ipsipraestare debemus . atque utinam quietis temporibus, atque aliquo si non bono, at saltem certo flatu ciuitatis haec inter nos studia exercere possemus. quanquam tum quidem vel alia quaepiam rationes, honestas nobis S curas'actiones darent.nune

275쪽

- autem quid en, sine bis cur vivere velimus' Mihi verὸ cum his ipsis vix chis autem detractis ne uix quidem. Sed haec coram, S sepius. Mirrationem S emptionem J-liciter euenire volo, tuumque in ea re consilium probo. Cura ut valen.

276쪽

Index corum quae in Academia, fragmentoque Ciceronis Academico continentur.

Academia,quid 44.2x Acassemia, unde rata Aeddereae institutum antiquissimu Ia Academia unicis iuxta Philonem 3 7 Academiano a T. 4 Acassemiam nouam primus induxit Arcesilas 22 Academia uetus a quibus primum ρο- pMηuta 61 Academia qitae, σ cur sic nomin

Academica Ciceronis dissputatio cura Catulo Gr LAcullo ad varrone traflata Macademicae distulationis secundus modus Academicurum Paestionum Ciceronis causa -- academicarum quaestionu liber primus quid contineat 24 Academici noui uetus Platonis instilu

tum reuocarunt

Academici

Academici-νο Academici, unde

Academici cur tum pauci,cum tu multi aemulsint caeterarum sectarum I A.

Academici philosephi qui zi

Academici ueteres tar noui s. rata Academici ueteres,omisse uetere dis rendi modestia, pia decreta tradebant sAcademicorum disserentia a reliquis philosophis Is

Academicorum in disputando mos a quibus correptus 'Academicorum ivstiirutum quodnam fuerit 6 Academicorum libertas 2o Academicos nihil limare Iin motionibus sensuum m animorum Academicos tantii reliquisse opinionem Academium n. g. Academus Ἀδιαφορ A Errat udo Aer

C. Amafanius ἁμάρτημα

Αmor caecus in philosephia perniciosius as

D- Anaxagoras Anima immortatis Animatae qualitates Animus in duas partes diuisus Animi uirtutes Animorum imbecillitas Antiochus Academicus Antiochus Philonis auditor, ab eoque

cur discesserit Antiocher m Apollinis oraculum de socrate Ao

appetitus naturales Appetitio Arcesilas Arcstas PntaneusArcolainstitutum 4

277쪽

Areaesilae institutum in philosopbia 8

Arcesilae socratici cum Peripateticis c reliquis certamen IArcesilea 'Aristus philosoph s .us

Aristoteleorum iudicum rixa II Aristoteleorum uanuas amor caecus erga Arinaclem Isari toteleis iudicibus tribus iudicium de Arimielicis animaduersionibus permittitur. I MMotelicae animaduersiones Ram araeotelicae animaduersiones Ramim in titutiones dialacticae condem

nantur 18

neatae uitae desinuis Beatae uitae partitio AsBeatam uitam in uirtute esse negauit Arissoteles tas Beatitudo si Penitas 3 Ioannes Bomotius Parisiensis es Bona quae

Bona corporis

Bonorum σ malarum notionem ese

CCaelum

nihil certi Myrmare ρsiti Αω miti s Cicero Academicus nouus 37 Cicero cur ste contulerit ad philosophiam 3s Cicero inconstantia cur notetur a phialosophis 22

Cicero, unus ex nou is Academicis sciceronis in ueritatis examine studium taciceronis libertus in philosophia tra- flanda II ciceronis libri de F inibus, em de olyιciis quid doceant MCirces carmina re ueneficia clitomachus sComtas . scontradimonis consuetudo in priuatis re palicis negotiis II. Iacontrariis disputationibus ueritarem elucere in Crantor s ates scredulitas in philosopbia pernicios , IOCumae, oppidum os

DDemocritus ADemocritus cur natura abstrastris ra Democriti studium I Deus, animus mundi sonet patris sapientia de Deo summo bono, σe. inter philosophos altercatis

Carneadis uis dicendi

278쪽

INDEX.

Dia Aida, tertia philosephiae pars s ODialassica cur pugno simius 18

Dialecticae contemptor Epicurus Io Diadecticae artis partes duae in Dialectica tractanda scholarum error 3 in Dialemca tractanda P. Ramr cumfoholis certames 3 Dialectica studia ab Epicureis contemni Διά irie ΑΚ Diodorus stoicus BDiscipuli officium in Distulario omnis quae uia σ ratione procedit, a definitione proficisci debet

pulsaueris finitima

p ides diuinis in rebus certa II Paelicitatis gradus

Forma Fortitudo

Fortuna

or fontes omnium disciplinam Gurdis Iomnusia tria Athenis

Intelligentia

μIronra socratis o

iustitia

Laodes Laelius uir doctus

279쪽

INDEX.

Materia FONateria aer forma, principia rerum naturalium iuxta Academicos do Nateria omnia acciperepotest sumteria prima s3

Nundus, Deus fg Mundus a Deo condituriuxta Platonem II Mundus ex atomis confectius iuxta Epicureos douuiai animus a Dra creatus. H.

Mundi fabrica I

Cceanus Porum parens s 8Oculorum aste Βι aciem animi impe

diri II Officium quid D

osciorum quatuo ontes 4 Opinatio siue opimo , Opinio ascrentia sepaerata si opinio uera Ly

ri; uPeripatetici Peripatetici a quo Peripatetici cur tam multi Permoriones quadruplices hominibus insitae Perturbatio, quid Perturbatio nulla moderasa 6sperturbationis definitio iuxta Zeno

Perturbationes quae os Perturgationes naturales caPerturbationes omnes opinationi suό-

rectae τό

philo s

Philo Academicus 3sPbilo pro nouis Academicis libros duos conscripsit Iaphilosophum decet ueritatis esse e pidum II philosophi antiqui quid tractaret II Philosophi mercatores atque institores sapientiae Is Philosopliorum Grammaticorum,s c. libertas in disputationibus Is Philosophorum ueterum modestia IPhilosi phia in tres partes diuisa 8 philosophia naturae so

280쪽

plulsophia sussus de causis expotenda a Flulosophia Socratis fuit ueritatis inquisitio RPhil ophiae prima pars de morib' sPhilosophiae tripartita divisio iuxta Platonem Q philosophiae uerae quid proprium 2 ad philosophiam curpe contulerit Cicero nin Philosophia an discipulus debeat esse credulus Icybilosophandi morem ueterem reuocauit Socrates 2 Φύσια IS Plato consuetudine Socratis auxit 2 plato in Academia moratus ecti εPlato socinatis discipulus 4 Platonis dominae capita Mylatonis philosophandi ratio 74 Platonis vetus institutum reuocarunt noui Academici CPluuiu s Πριό- soΠοιό te 4842 Polemo sPraeposita caProbabili equuntur Academici ς ΠρολMως Προνοια si Prouidentia Dei mundum regi DPrudentia 46PIthagora authoruus Is

Qualitas F o Qualitates 48Matitates uariae si

Ioannes Quintinus Heduus QR

Ramus a tribus iudicibus Aria

testis appellat I

siones εP. Ramι certamen cum scholis de re flanda dialectica P Rami'Talaistudium is erudi

da iuuentute 3 in Ramum et riumuirumstntentia Iginter Ramum atque Araeoteleos controuersiae breuis narratio ista

salutantium interrogatio quae sapiens uir bonus 6L sapientem nihil opinari Io sapientia 4ssapientia, quid γSapientia quarum rerum cognitione constet . in scholas duplicem errorem

nihil se scire cur ueteres philosophi

dixerint ' Tscientia 46. 62 scientia unde s T

sensum sensus 68 sensus hebetes'turdi ' s

socrates

socrates Aeddemicorum parens θ', socrates contra sopbistas Socrates omnium sapientissimus 4osocratis dissimulatio 4o Socratis ignorantia qualis socratis Interrogationes ad eruendum

Socratis philosophia 3 Socraticus disputandi mos

SEARCH

MENU NAVIGATION