장음표시 사용
171쪽
bus aecommodam arbitror. Aut enim subito dicendum est, εἰ maior aliquis rerunumerus commemorandus,in quo perIρculum adeundum est, ne ut ordine, vel
numero destituamus,ut quii legati apud Principem,aut Senatu aliquem Vel pro εponimus petita nostra,Vel partis ad uerosae cogimur respondere postulatis, tunc certe ab hac arte commodissime praesidium petetur. Aut quando exercere memo/riam volumus,id hacvia facile & quam . minima molestia facere licebit, quod laone ad memoriam firmandam utilissimuesse. Et Quintilianus autor est,& rei usus, siquis experiri volet, expedite docebit,si quod aliud enim,memoria vel maxima est,quam creber Vsus auget,quamq; incuria negligetiaq; destituitan iis vero, quae perpetuo animo nostro cupimus haerere, optimum eo tenderim esse,q intentissima cura primum complecti ea: deinde si creberrime ab animo nostro reposcere ,,Nsubinde admonendo eum ad fidem praestandam cogeret postremo, Vr animo va
172쪽
cuo,& quatum datur ab aliaru curarum turba ocioso,id agamus , quod quidem in actionibus omnibus & negotiis,quicquid id est, quod ulla parte nostri in idebet,exploratum est,ut nemo pluribus aeque lassicere possit. Ingenium certe id est, quod ubi intenderis c ut inquit Salatastius ) valet, quod ei in multas diduocto curas contingere minime potest. Tertium est , & quod proposueram postre mum,quo pacto ex iis,qut discedo percepimus ,ipsi excudere aliquid ,proserreque Valeamus,ne ue studia nostra apud animum segnia,S ut ita dicam) steri ita reponantur: sed quod semina solent in terra condita, fructum alique uberio rem cum Deliore prosundant . Ampius copiosus pestillic locus, & dignus, qui pluribus diceretur, quem lego aliquando exactiori cura mihi puto dicendum, quando hic precipuus esse videtur lonogi laboris , sollicitudinisque in studia cololatς , fructus. Quod si nihil ipsi ad po/steros mandare poterimus , nihil extra
173쪽
ea, quς didicimus, ad prς sentes proferre, quid tandem inter librum & nos in. tererit nisi qualiter quidem ea , quae χρ mel in illum cogesta sunt,bona fide sem/Per semiat: redditi nobis, utquς accepimus, continere possimus , iteranda sunt
toties,& subinde in animum inculcada. Complectitur sane locus hic duo, quoruutrunq; per se quando sit magnum , coniuncta certe plurimum in studiis laudis merentur. Horum alterum est, ut quς didicimus,in usum propia habeamus: Nubiculam res postulat, parata. Pleros enim videas,qui quando multa didice. rint,multorum habeant memoriam,vbi proferendum tamen sit aliquid eorum, nihil succurrat eis , nihil queant memio Disserat sciunt quidem sed idipsum scirere nesciunt. A lterum est,ut ex t is, quae accepimus ,ipsi prσter haec inuenire aliqua possimus,& conficere,quae nobis asseramus , nostram es e quaeamus assirmare. Duo sunt autem ,quae praecipue huic parti profutura crediderim. Horum Vnum
174쪽
est,Vt certe quaedam rerum capita habeamus,cuiusmodi sunt, virtus, vinum, vi ea, mors, doctrina, ineruditio, beneuolentia,odium, S reliqua id genus, quorum
usus fere communis ad omnia, & tan quam publicus sit. Ηgc crebro iteremus,ia omnia,quae didicimus,quantum fieri potest. Certe quaecunque discimus,ad ea redigamus, ut repetedis capitibus illis, ea quom,quae ad ea redegimus, repetantur. Sic fiet tandem, Ut omnia quae discio mus,certa nobis,praesentiaque,S prope
sub conspectu maneat.Poterit autem persaepe vel exemplum Vnum, vel una sen tentia,in multa capita conserri, ut quod,
de vi illata Lucretiae, apud Liuium esti primum de pudicitia,quail in licet ea socienda sit,cuius damnum Lucretia mor te putauit pensandum. Post de pulchritudine quantorum maloru ea saepe sit cau/sa, quantum etiam pudicitiae ab ea peri culi sit Iam de morte, ut ea mala non sit habenda, quam Lucretia impudicae vitae
praetulit. Hinc de libidine, quas clades,
175쪽
quae bella ea in erit, Vim etiam ingen εtia mala magnorum saepe bonorum praebeant causam, quando ex eo scelere Po/pulo Romano sit libertas quς sita.Sententia itidem diuidetur, ut,Est virtus,placitis abstinuisse bonis. Ad virtutis caput ducetur,dicit enim di Virtus est,placitis bonis abstinuisse. Ducetur ad caput bono/rum , non omnia bona expetenda esse: quonia placitis bonis abstinuisse, est virtus. Ducetur ad caput abstinentiae, quia abstinuisse placitis bonis,est virtus.Secudum,quod huic parti adiumento erit,id est, ut in iis,qii et disci mus,diligenter pensimo conferamus verba inter se,& latio, ri quoda tractu explicemus . Sumamus,
exempli gratia,quod apud Vergiliu est: Optima quael dies miseris mortalib
aeui,Prima fugit. Primit, optima inquit, qualia sunt putanda bona humana,qua' do optima sint et eam uedum abeant, sed fugiant,&semper peiorum expectatione torqueant,quae etiam duriora videanturaiecesse est,ex meliorum,quae pretcesscrux,
176쪽
comparatione. Sequitur dies aeui, id est, vita nostra,ea si parui est facienda , si fit gax est & optima protinus initio, velut in flore consumitur.Quae potest autem esse felicitas in Vita , quando qui fruuntur ea,mortales nedum, sed S miseri sunt Hinc iam miseris mortalibus, quid nimiseri,quoru talia bona sunt,talis est viira, quil morti obnoxii sunt Postremum est, prima fugir. Prima ergo nondum usu cognita, nulla persunctione posscssa, ut semper quae sequitur, quando vis sorte per se bona ira me melioris tol latione dura videatur.Fugit etiam iam dimittitur, non abire iubetur.Quim fallax ergo si incerta,quam nequetquam nostri iuris aut
arbitrii est. Quod si quis latius ista,ei per
omnes locos dialecticos suderit , qua tranus cuius natura capax eoru est,i sensitam copia,S ad dicendum,& ad in ueniendum se praebebit.Quod quomodo faσciendum sit,maius est,q ut epistola id casiae,& copiose est a me ea de re in sex li/bris eis , quos de inuentione dialecticae
177쪽
Rodolphi Agricolae scripsi,disputatu. Quisquis ego prius id
recte,& cum cura tractauerit, praesertim si rationem dialecticae inuetitionis illi adiunxerit,ingens illi , paratissimam deo'mni sere proposita redisserendi facultas continget , modo ea res illa ex parte ad pacto veteres illos prosessores artium,