장음표시 사용
21쪽
DE MYsT ER IO TRINITATI s. I9Filius sine dubio est ab illo, quem vocamus patrem, ergo etiam natura filii. Nec creatus ex nihilo, nec ex materia praeexistente, sed ab aeterno genitus. Ergo ejusdem n turae & essentiae. Ens simplicissimum communicat filio essentiam indivisam; non enim habens partes non potest communicare partes, sed Totum. Ergo communicat totum seipsum& est secundus Ipse in filio. Hinc vocatur filius απαυγασμωτῆς δοξης - χαρακτηρ τῆς ἰποτάσεως ἀυτῶ, splendar gloria V 'expressa imago a excavo, persona Dei, i. e. ejusdem substantiae & majestatis cum patre. Ob eandem rationem
Christus asserit, Joh. X, 3 o. Ego B pater Unum sumus. Non
unitatem consensus secundum mentem Socinianorum hic imtelligi, sed & aequalitatem summam sine gradu, quia Verbum, Gradus, in Deum non quadrat, eκ eo dispalescit, quod non tantum Judaei ipsi ex his verbis concluserint, Christum seipsum facere Deum, sed quod etiam Christus ade6 non hane Ipsorum sententiam refutaverit, ut potius ulterius eandem insequentibus probaverit. Si enim Christus revera Deus non esset, certe summa opera eripuisset animis Pharisaeorum hanc opinionem, ut calumniam, imo blasphemiam, qua majus cri- . C a men
22쪽
ORATI men excogitari non potuisset, quam si tantilli, micae, homo se Deum laciat. E contrario Christus iterum Joh. I7 - 23. omni studio satagit Judaeis ostendere, se esse Deo aequalem, quo in ipsum crederent, inprimis vers. 13. Ut Omnes honorent Iilium, sicut honorificant patrem. Socinianorum simile de honore Legati claudicat. Quamvis enim legatus in summo honore habeatur, tamen non in eodem, uti princeps, fi adesset. Caeterum Majestas verborum hoc simili quam
Sic quoque pernotescit coaequalitas filii & patris ex verbis salvatoris Joh. XVI, IS. Omnia, qua pater habet, mea sunt. Sociniani ajunt, Vocem, omnia, fere nunquam sumi universaliter, ut omnia omnino subjecta complectatur, sed limitari sere semper a substrata materia. Asserunt exemplum ex AEL IV, 32. de Apostolis & primis Christianis dicitur, eos omnia habuisse inter se communia, & tamen aperte mulieres esse eximendas. Quoniam omnia a patre per preces impetraverit Christus , idcirco ea sua dixisse , quae in statu exaltationis aliquando ipsi certo darentur. Si autem socinia- ,
ni inspexissent Textum in nexu, sine dubio vidissent, Chri-
23쪽
stum non ideo Spiritum Sanctum tantum promisisse, quia nomdum versabatur in statu exaltationis, sed quia discipuli modo portare non poterant, quae ipsis adhuc sint dicenda; Spiritum Sanctum etiam non locuturum esse de se metipso, sed ut accipientem de eo filio , qui omnia habet, quae patris sunt. Ergo divina accipiet a patre & filio simul; quod Christus ru sus confirmat Job. XIV, 9. Qui videt 1ve, videt patrem; & ve su ri. Ego in patre S pater in me s. Si sunt propositiones convertibiles, certe per manifestationem durante Christi vitae curriculo in Terris non absolvitur veritas utrinque applicabilis, quae tamen ante initium status exaltationis, ut realbter existens, declarabatur. Non potest non hac occasione in mentem venire eL
fatum Pauli ad Philip. II, 6. . Ibi μορφο τοῦ Θεῖ directe opponitur μορφν τοῦ δουλου ἐν Φοι μοι τι τὼ ἀνθρωπου , forma Dei formae servi in similitudine hominis. Nec Arianus, nec Soci nianus negat, formam hominis denotare naturam humanam in servitute. Ergo oppositum denotat divinam naturam secundum regulam oppositi. Non censuit filius Dei, sequat, ratem cum Deo rem esse, quam rapere liceret. Filius potue-
24쪽
ORATIOrit at noluerit se gerere ut aequalem Deo; sed semetipsum humiliavit.' Nulla alia gloria hic intelligi potest, quam ea, quam habuit ab aeterno I altera enim demum in exaltatione data est. Si intelligitur gloria miraculorum, tunc elim Proinphetae & inprimis Apostoli, qui secundum 'Joh. XIV, II. majora patrarunt, Deo aequales fuissent. 'σα Θεῆ significare quamcunque similitudinem, ubi nos futuri simus ως αγγελοι. Matth. XXII, 3 o. est figmentum. Ens enim creatum per promotionem simile fieri enti potest creato persectiori, nunquam Creatori, si quo Crcatura essentiat iter diversa est & in aeternum erit. Tibi salvatori 1 dextris patris sedenti & clarificato claritate, quam apud ipsum habuisti prius, quam mundus sieret, ponat Jelio vali inimicos tuos, malitiose ingratos, scabellum pedum tuorum. Ad Tertium provolamus, Veram Filii & Spiritus Sancti Deitatem probaturi δε ad objectiones adversariorum responsuri. Superflua esse viedentur dicta veteris Testamenti ob clariorem revelationem hujus mysterii in novo Testamento. At ne obliviscamur Judaeorum, asserenda sunt. Caute au-
25쪽
Dg MYsTERIO TRINITATIS. 23tem mereandum, ne incurramus in censuram Judaeorum &haptizatorum Ethnicorum, ut prioribus dicta proponamus, ipsiis etiam secundum sua principia irrefutabilia, posteriorum vero ignorantia oeconomiae divinae sua culpa culpabilis eo magis illucescat. Omnes enim consentiunt, stante existentia secundae personae in Deitate per eandem intelligendum esse Messiam in veteri Testamento promissum, & nomine filii Dei in novo Testamento insignitum. Praemittamus de aeterna generatione filii Dei ex veteri
Testamento dicta eκ Ps. II, 7. & Michae V, r. In priori, filius meus es tu , hodie te genui, dixit δeho h. Hodie demissione in Tempore non potest intelligi, quae post demum facta est. Ergo in hoc dicto Filius , ut Deus , a patre generatus esse dicitur. Speciose quidem opponunt adversarii: Citari hunc locum Act. XIII, 33. & explicari ibi de resurrectione Christi ex mortuis. Generationem ideo sic ii telligendam esse, quod , quoniam Deus mortuum ad vitam reVocaverit, eundem quasi denuo generaverit. Protulisse Davidem haec verba spiritu Prophetico, quo ut praesentia istuntur etiam diu post sutura. At respondemus negando,
26쪽
ram oculis universi mundi demonstratum suisse Christum, ut filium Dei, quoniam in alio hoc miraculum Deus non secerit , & articulus de resurrectione confirmaverit & coronaverit omnem doctrinam Christi & Apostolorum. Hanc explicationem Paulus affert ad Roman. I, 4. ορισθείς, declaratus, consitutus es filius Dei ex resurrectione mortuorum. Iterum Mich. V, I. clare posita sunt verba : Ex te, scilicet Bethlehem, mihi egredietur, qui sit dominator in Israel, V egressus ejus ab initio , d diebus aeternitatis. Aperte distin-
guuntur duae generationes, altera humana in Bethlehem, altera divina, ab antiquo, i diebus aeternitatis, quae sane ad nativitatem humanam non possunt applicari. Excipiunt quidem adversarii: Utique agi de eadem nativitate: Non enim extare in Textu, cujus exitus FAcTI SINT ab antiquo, sed indeterminatum relinqui; ergo suppleri posse per destinationem decretam : Exitus Christi e Bethlehem decretus suit ab aeterno a Deo, ut fieret in Tempore, uti regnum fuit paratum fidelibus a fundamento mundi. At respondemus in terrogando: Quomodo, quaeso, exponendum est fusilaum
27쪽
& praefixum ' in 'rM4'Σ' , & exitus ejus, si nulla adest
determinatio in hac voculata relativa λ Et quis non videt, adversarios hoc modo impudenter inservire hypothesi λLuctator Genes XXXII, 28. Collato Hos XII, 3. 4. est Deus, seu persona divina. Verba sic sonant: Nequaquam Pacob appellabitur deinceps nomen tuum, sed potius Ura i , quia luctatus es cum Hohim V hominibus V praevaluisi. Hosa Aa allegat hunc passum his verbis : Virtute sua tumatus es cum Sohim , ta luctatus es eum angelo . eumque superavit flevit Fprecatus est eum. Transeat mentio numeri pluralis Elohim &hominum, quamvis emphatice posita. Quis vero & Judaeorum Se Christianorum allirmaverit, Jacobum angelum adorasse, & flendo ab illo benedictionem deprecatum esse, &creatum angelum ipsi roganti revera benedixisse , & propter hunc actuin nomen ipsius, uti factum est, modo majestatice- divino mutasse. Violentia quaedam adsuit ad instar amoris patris erga filium Lachrymae & preces praevaluerunt apud Deum ob amorem erga fidem hominis etiam angelis mirandum. Exod. XXIII, et O. a I. ait IE H o v A H : Ecce, Ego miru
28쪽
α6 O ATIO tam angelum meum - Observa eum , ta audi vocem ejus, te exacerbes eum , quia non condonabit proruaricationes , nam Nomen meum es in intimo jur. Sponte dimanant duo argumen ta ad existimationem impartialium. In cujuscunque potestate& voluntate situm est vel punire vel remittere peccata provocantis inobedientiae, ille agit ut Deus, non ut legatus Dei secundum unanimem consensum Juti eorum tum tempore
Christi Marc. II, 7. tum hodie viventium : Quis pons dimittere peccata, nisi solus Deus y Porro: In quocunque est nomen Dei, in illo est ipsa essentia Dci. Exod. III, I 4. Deus voca
ero, & vers. I s. subjungitur nomen essentiate Jehovali , quod vulgo transfertur, Essentiator. Hoc autem nomen tribuitur Messiae Jerem. XXIII, 6. Uti mox videbimus. Nomen , etiam in genere denotare nominatum Genio Sacrae Scripturaecon Venit. e. g. Detit. XXVIII. s8. Nis timueris nomen gloriosum la terribile hoc, Dominum Deum tuum. Ps CXC I. Nomini tuo da gloriam. Es . XXX, 27. Nomen Domini venit de longinquo, ardens furor ejur. Denique Es . XLII, 8. Ego Iehocah, hoc es nomen meum, gloriam meam alteri non dabo. Cum hoc emto
29쪽
Da MYsIERIO TRINITATI g. 27essato divino quis reconciliabit verba: Nomeu. meum es in i timo ejus; & sententiam Christi in novo Testamento Joh. Ra 3. ut omnes honore assciant situm , sicut in honore habent pa .rem. Quae omnia certe ad angelum creatum sine blasphemia applicari nequeunt.
Jerem. XXIII, s. 6. dicit JERovΑR: Susitabo Dauia di Germen Pusum, V hoe es nomen, quod vocabunt eum , I hovah, ctusitia nostra. Judaeus nil habet, quod regerere possit, quia ipse astimat, germen Davidis , uti virgulam de radice Iesse Esaj. XI, i. esse Messiam , & nomen Iehovali esse
nomen essentiale nulli Creaturae communicabile. Est manetque ergo argumentum eκ hoc di sto desumtum eruditissimo
Judaeo irrefutabile. Sociniani clunt, nomen Iehovali esse quidem incommunicabile senili recto, at non sensu obliquo, quo possit adjungi creaturis. Nunquam autem suppetunt loca, quibus haec assertio probari queat. Malitiose ergo agunt, uti moris est apud illos. Fortassis autem semi - sultus insurget quaestionem proponendo : Quamvis haec dicta ex veteri Testamento sua cla-
30쪽
13 ORATIOritate radient; cur Deus Judatis non eadem claritate , qua in novo Testamento usus est, ergo majori, quam dicta allegata asserunt, revelaverit mysterium Trinitatis Τ Respondemus : Patriarchae evangelizantes sit ne dubio hunc articulum propius inspexerunt, uti CHRISTUS ait Joh. VIII, s 6. Abi mham, pater viser, exultavit, ut videret diem meum V sidit Ugavisus es. Exulante autem divina natura nil gaudii nec solatii peti poterit a satisfactione meri hominis, quia ipsum argumentis 1 ratione desumtis resollere possumus. Sic etiam Iacobus vidit hune diem secundum antecedentia. Davidi certe penitus cognitus fuit Dominus suus, quem allocutus est
I E R o v A R : Sede d dextris meis; Tu es situs meus, hodie te genui. Et, musti Propheta b reges voluerunt videre V audire, qua Aposoli viderunt S audierunt. At apud posteros Patria charum , scilicet Israelitas in genere , distingue tempora iaconcordabit scriptura. Posteri ipsorum invidia satanae tenebantur crimine idololatriae obstricti & quam maxime erant ad polytheismum proni, imo sceleste viventes. Nonne peris verse usi fuissent mysterio salutari ipsis clarissime explicato
Immutabilis ergo Deus noster egit pro ratione objecli, & ita