장음표시 사용
11쪽
praetermissa importuna quaestione, quam cum Cluveri excitavit Ughellius, utra civitas in Piceno praestantior, Au-Ximum ne , an Asculum fuerit ri' inqua quidem dirimenda utrique facile poterat satisfacere, si tempora distinxisset, neque abuti maluisset cum eodem luveri auctoritate Flori gentis caput Asculum amrmantis 3 , cum certum sit , eo loci de Asculo Picenorum , sive Picentium Apulorum, non de Asculo, quod est ad fluvium Truentum in Apruti confinibus, esse locutum 4 , idque ab urbe condita anno circiter 84 saeculis serme decem ante ea Othica tempora, quibus Auximum urbium Piceni Metropo- inquam, praetermissa
Libri cap. 41: de Ital antiq. In procem Auxim Episc. Om. I. Ital Sac.
Verba Flori sunt haec : Domiti hinc Picentes s scilicet post Dptum Tarentum , caput gentis Asculum P. Sempronio Duce Sermo a te ibi est de iis populis , qui Pyrrum o Tarentinos bello juverant Contra Romanos, enumeratis, qui postea in triumphum ducti ex Italis sunt, Brutiis, Apulis MLucanis , ut ex cap. superior. 8. Porro ALculum, quod est ad ruentum, nemini ex iis populis accenseri potest. Accensetur vero Asculum, quod est in Apulia Daunia. Vide exicon Baudran verbo Asculum ib. a. de bello goth. cuius textum ita ex Graeco convertuntolaus magnus, Joannes Alanus, ornandes, aliique a Quam urbem Auximum satis constat in agro Piceno praestantiorem caeteri esse, qui inpe quam Romani Metropolim vocant. Consule Mariorellium in lib. O num historic Ciυitatis Auximi cap. 3. pag. 3. O I9.
12쪽
quaestione, quae certe praesentis non est instituti, a primis Religionis Christiante principiis in eaden urbe sermonem Quando Aux, institu Quando Evangelii luce coeperit illustrari planemVm i in non constat, mihique ex eo capite Videretur haec civitasna Religio: Sae plurimum commendanda, quod am Sc narrationibus exculo ne solum ingenio confictis non contendat, cathedram Episcopalem
V , ' μῖς a primis Apostolorum temporibus ibi fuisse undatam, i-cuti pleraeque faciunt ex inanis cujusdam gloriae libidine, nisi in aliud extremum se projecisset aeque Vitiosum Pervagata siquidem fuit apud ipsosmet Auximates, pluresque eorum Scriptores opinio, non solum honore Episcopalis cathedrae caruisse ante sarculum . . sed ne ad excipiendam quidem Evangelii lucem ante illud tempus majores suos oculos aperuisse scio. In qua quidem re quis illis fidem adhibeat Quis sibi persuadeat in tanta Christianorum frequentia , quanta fuisse perhibetur superioribus sar
culis in Umbria in Tuscia. in Emilia, ii ipso Piceno Cet'; in tanta Martyrum copia , qui Vicina urbes, ipsumque et Auximum suo sanguine foecundaverant 4';
in tanto Episcoporum numero, qui fidem cum in Annonarium, tum in Suburbicarium Picenum invexerant 4 ; in tanta fidei propagatione cum ante , tum maXime imperantibus Constantino, filiisque, unam urbem Auximum sic fuisse splendoribus ejusdem imperviam, radeoque dissi- cilem penetratu, ut saeculo solum . illustrari potuerit 3IΙ Si ghellium audiamus, ex martyrio, quod Auximi feliciter consummarunt Diocletiani temporibus Sancti S ISD
Ita testatur eruditissimus vir Dominicus Pannellius Presbyter E
cles Auxim in opere pra clarissimo, cui titulus Memori di S. Leopardo Vestoυo 'Osimo, in praeliminari dissertatione pag. . not. I. ubi aliquos etiam scriptores recenset, qui falsam hanc opinionem hauserant ex pocryphis quibusdam lectionibus, sive actis S. Leopardi, quorum tu erat antiquitus in Eccles Auximana, in quibus id clare assirmatur. Contuleetiam caput . diflue dissertationis not. seqq. Consule eruditiss. F. Thomae M. Mamachii tom. a. orig. 'antiq. Chrisianarum lib. 2. cap. I. 22.
3 Consule Compagnon in Regia Picena lib. 7. V. edit. I 661. , qui Martyres etiam habuisse jam usque a primo saeculo Picenum
Episcopos saltem regionarios in P1ceno primis etiam faecula nec Alarangoritas negavit, qui contendit, Picenum ante quintum 2eculum pepuliaribus Episcopis, peculiaribus distinctisque sedibus destinatis caruit- se, in suo libro, cui titulus emori di iυitauουa, lib. . cap. II. Quem confutat nervole vinellius libro laud. cap. 3. dii fert presim.
13쪽
snINIUS, DIOCLETIUS, atque FLORENTIUS con
iectura esse potes, tunc ipsum Auximum lucem Evangelicam hausisse , cum caeter Picenates ab Apostolorum disci.
pulis ad Chrsum perducti fuissent scio. Aliquanto erga Auximates Ughellius est largior, quam ipsi me fuerint
erga se . Non ita tamen, ut multas illi habere debeant gratias. Ita ne ero lux Evangelii, quae caeterorum Picenatium corda pervadere potuit a primis usque temporibus, solis sic fuit Auximatibus inaccessa, ut ad unum omnes ad tempora usque Diocletiani in tenebris, mortis urn-bra remanserines Atqui Sancti illi Martyres secum alios plurimos, cum quibus vacabant Deo ibris laudibus, Auximi habuisse dicuntur et . Plures igitur invenerant Auximi Christi cultores. Neque enim plurimi illi ex iis fuisse dicendi sunt singuli, quos ad idem ipsi Sancti
Martyres convertissent. Nam praeterquam quod nulla fit in eorum actis de conversis ad fidem gentilibus mentio, illud etiam debet animadverti, Sandio Martyres Auximi fuisse per tres annos sine molesta conSerfantes Madeo an ullo Religionis Christianae accusatos, ut non nisi ex oraculi cujusdam vocibus manifestati perhibeantur, dicanturque hoc ordine ad palmam perυenisse martFri Aniis ita tranquille Auximi vivere,o conversari licuisset, nullamque ethnicorum praecipue Sacerdotum invidiam contra se concitassent, si ii plurimi eorum opera singuli Christo dedissent nomense A tempore igitur superiori radices jam iecerat Auximi Christiana Religio. Quod si verum est, sequitur plane, amplificari postea debuisse mi. rum in modum saeculo IV. Martyrum horum sanguine sce-cundatam cum sanguis eorum semenin ipsum fuerit Chri
III. Itaque potius crediderim dolorum cultum tribus primis saeculis cum a multis aliis, tum ab his Sanctis Martyribus oppugnatum, saeculo IV. Sancti Leopardi opera quam maxime debilitatum, ad extrema redactum, initio tandem saeculi V. omnino suisse prostratum, atque
In actis Sancti Anthimi, ubi de eius sociis Sisinio Diocletio,
Florentio apud Bollandianos ad diem II. Maii. In eorum actis ubi supra. Consule Tertuli cap. o. pol o Theodoret Sem. . Quaenam sue rit gliellii opinio de prumis Religionis Christianae principiis Amximi Utrum probanda:
14쪽
deletum quod Roma , cin caeteris Italice ur
bibus, universoque Romano Imperio tunc discimus evenisse auste feliciterque, agentibus post Gratianum, Theodosium, superioresque aliquot Imperatores, Arcadio, monorio, qui severis legibus Idolorum templa, ritus, cultores, Sacerdotesque ubique prohibuerunt et . IV. Tam seram Auximatium illustrationem ex actis, seu quibusdam antiquis lectionibus colligunt, in quibus Unde ortu ha asseri u Sanctus Leopardus Auximum missus ab Innocen- ζrix p*4 iba ἰummo Pontilice, ut ethnicam superstitionem ibi
manos opinio sertinaclium adhuc Imperitantem promgaret, eamque L
de invecta Au clesiam primus ipse undaret eventu sane fausto, elicique. o Ch fiant i Vero acta ex aliis, neque unis aliorum Sanctorum actis siculo solum V ineptissime assuta cum sint, maximisque scateant anachrmnismis, atque antilogiis, tantum abest, ut fidem mereri debeant, ut ea cum Vir Cl. Dominico Pannellio congeriem melius dixeris commentorum Nihil in iis certi, nihil etiam ortasse veri, nisi quod Sanctu Leopardus idem Auximi propagaverit, fueritque ejusdem mbis Episcopus. Auximanus enim Sanin Leopardi Pontifi- catus non traditioni modo innititur antiquissimae, Gissis his, ipsis actis, sive lectionibus multo vetustiori, sed monu-copatus quam mentis adeo certis, ut locus dubio subesse non possit. Incertis, antiquis diarstente lamina praeteriri non debet, cumqu3
tis innixus ejusdem corpres inventum est, teque recognitum anno 1733., Sanctu in ipsum Leopardum reprie sentans ontificalibus ornamentis indutum, ut sculpta ibidem significant literae. Cum enim illa eadem lamina sit, cum qua olim primo repertum fuerat idem Corpus anno 296. ut indu
bia monumenta testantur actis publicis ea ipsa
aetate Consese annellium ib. 1 laud. cap. et ex quo praedicta Malia plura desumpsimus
Consule a machium tom. 2, orig. antiquit ChriVt. m. . cap . pas ab . seq. Consule Baron ad anno praecipue 399. αα aliosque Historicos Eccles , qui de Theodosis senioris, de Arcadii, monorii de Theodosi junioris, aliorumque Imperatorum contra Idololatriam decretis multa disseruerunt. . . Q. inrt Waelim. monum. cap. 6. In quo inguia m HS Iectionibus contenta ad examen criticum revocans, quo Insulsa, obsurda, ridicula, a verstate aliena, saeculo solum XIV conlicta lolide demonstrat, Merudite. . . . 4 Ea vide apud Pannellium lib. laud. cap. a. monum. O minuent. Corpuris . Leopardi.
15쪽
retate consectis illud quoque assirmetur ante eum ipsum annum I 296. Sanctum illud Corpus tamdiu absconditum acuisse, ut nullum de eo supere se monumentum, nulla traditio quam egregie confirmet traditionem Auximatium de Sancto Leopardo eorum Episcopo, nemo non videt. Dccultatum non improbabiliter annellius conjicit faruulo X., eoque tempore, quo Ottone praesertim I. Imperatore Ecclessias Italicas Sanctorum Corporibus spolian- te unaquaeque aea cautissim, in locis subterraneis occultabat, ' de Sacris iisdem Corporibus, ne raperentur, sibi consulere satagebat Carterum Vestium Pontificalium sermo ornatus, clericalis coronae modus species, capillorum brevitas, capitis nuditas in mitra, aliaque multa , cum eam laminam cassatam duisses significent saeculo saltem VIII. certam referunt ad ea usque tempora traditionem de Sancto Leopardo Auximatium Episcopo. V. ad aetatem vero quod spectat, qua S. Leopardus
Idolorum cultu eliminato, Auximanam fundavit Eccle
siam, ea conjici quidem potest, certo statui non potest. imanam Fc-Hoc tamen Videtur certum S. Leopardum Auximatium Ile se rund Episcopum eum non esse, quem legimus sub Innocentio I. Summo Pontifice floruisse, ut referunt Acta Actorum auctor XIV. saeculo non antiquior DBonifacium enim VIII. nominat J ibi hujusce rei persuasionem induxit, posteris
que commisit, propterea quod animadverterit in vita S. Innocenti I. Summi lontificis apud Uulgatum Anastasium
in titulo Vestinae fundando , administrandoque . Agnetis Alesia per Sam
Templo ab Innocentio adhibitum, missumque ante Inno III: tibi, b
cen solum . quis auctor; quaeque
Cast. . monum paro . De Ottone I aut potius Theodorico, IJ V im Unx sive eodoris Metensium Episcopo, qui auctoritate fretus Ottonis 'δmςR;- Consobrini sui facras reliquias undique colligebat in Monasterium a m incenti in Metensi Insula a se constructum transferendas, consule
Mabillonium tom. . Annal. Bened. lib. 7. Num. 3. Ex annellio monum. cap. q. ubi animadvertit argenteam eam
imaginem aesti Leopardi simillimam in omnibus esse musiva illi Sancti Apollinaris imagini in eius Templo Ravennae, de qua agit Vir praeclarissimus Abbas artius ord Camald cuius ego amicitia maxime glorior in opere eruditissimo de veteri Casula dyptica, quam aere incisam nobis exhibet cap. a. num. I. v. a. quamque haud multo pos saeculum I. factam ex ejus sorma conjectit.
16쪽
centium una cum Crescente, WAlexandro Tegatum a Sirlato Summo Pontifices Mediolanum ad Sandium Ambrosium, alios e Episcopos in Synodo congregatos I). Cum igitur constans, Mantiqua traditi, semper fuisset in Ecclesia Auximana, a Sancto quodam nomine Leopa do Episcopo eam fuisses fundata .re Stam, neque, ut fit, compertum effet, monumentis amissis, quis ille fuisset, quidque egisset, factum est, ut Siricianum, Innocentianum illum Leopardum Auximum Roma transferret austor actorum, eumque proponeret, WVulgaret, tamquam qui Auximum postea venerit Innocentii ejusdem v sucidolorum cultum profligaturus, prima ejus Ecclesiae fundamenta collocaturus. Id adeo Verum est, ut si asta Innocentiana cum actis, lectionibus illis conferas S. Leo- pardi, ea, quae supra diximus, iisdem quasi Verbis expre nessu Lὸopas 4 in utrisque reperias Quam vero fuerit allucina.dus Auxisnanus aus, invidens est ex praeclaro apud Pan vinium, Baro- 'i ρρη δύψ nium monumento, quo discimus Leopardum illum Inno
s. v s centianum ab Auximate omnino fuisse diversum Roma3
mus sub Sirici que in presbyterali dignitate defunctum, ante Basili&Inu ζζxio I S. Pudentianae, sive Pastoris, cujus gerebat titulum,
cibus saeculo V. una cum MaXImo pariter preSbytero vel tumulatum, vel
illuc aliquando translatum Ο Probabilius igitur opinabimur, si dicamus. Sanctum Leopardum saeculo IV., imperante probabiliter Constantino, Auximanam piscinpalem
Ex vita . Innocentii I. in Pontificali Romano num . . oe . , εχ p . . Sancti Stricii edit Paris. Petri Coutan tom. I. pag. 662. ex eps 8. Sancti Ambrosii, Synodi Mediol ad Siticium ejus i. edit.
Consule anneli in laud. di seri cap. I. v. q. 3. Consule alteram ejusdem anneli differt in appendice monum. pag. Ioo. ρο seqq. in qua e Baronio ad annum 39o num. a. ex Panvini de praecipuis urbis Romae Ecclesiis pag. 267. edit. Rom. 37O.; ex raesule Blanchinio tom. 2. Anas pag. 23. not. s. 6 C pag. 118.4 ex Alphonso iaccon in vita . Siricii, relatis quae In Vita S. Innocentii, Min epistolis s. Siricii, Ambrosii reseruntur de Leo pardo, Sociis, adductis etiam quibusdam monumentorum fragmentIS, quae vel erant adhuc aetate anuinii, vel adhuc supersunt, probat 1. Leopardum tricianum ab Innocentiano non fuisse diversum et Leo pardum nunquam gestae titulum aut Ss Gervasit,in Protasii, sive Vetti nae. S. Vitalis, aut . Agnetis, bene vero S. Pudentianae, sive Pasitoris . . In porticu S. Pudentianae tumulatum, sive potius post aliquod ab ejus obitu tempus illuc translatum, solutis difficultatibus, quas contra primum objiciunt Bosius, Aringilius, laeteta contra vero tertium in
17쪽
palem Cathedram stabilivisse quemadmodum per idem tempus stabilitae pleraeque sunt per Italiam Ecclessiae I). Ad dem huic opinioni faciendam illud in primis est
praemittendum, Leopardum nullum sibi superiorem Epis copum Auximanum habere debuisse, quod pluribus ostendi potest. Primo, quod haec semper uerit in Auximana
Ecclesia constans, nec unquam in dubium vocata traditio, cui fides habenda, quando nil refragetur. Secundo , quod nullus unquam ab ullo fuerit memoratus, qui S. Leo- pardo vel in undanda, vel in regenda Auximana Ecclesia praeiverit. Tertio, quod ab omnibus retro saeculis, si duo vel tria excipias proxime superiora, Auximanum Princeps Templum a S. Leopardo fuerit denominatum, Deoque in ejus honorem habitum dedicatum juxta institutum universali Ecclesiarum consuetudine confirmatum,
quo videmus, Princeps cujuscunque Urbis Templum Deo in honorem primi inter Episcopos, si Sanctus fuerit, consecratum. Quarto, quod Auximanus ipse Episcopatus S. Leopardo, ut habemus in actis publicis, frequentissimam denominationem haberet. Quinto denique, quod die S. Leopardo sacra distinsta antiquitus ex omnibus suerit per quam solemniter . et . VI. Si autem dederis, fundatam fuisse a S. Leopardo omnium primo Auximanam Ecclesiam, sequitur plane saltem, ut videtur, probabilissime, ad saeculum IV. statuendum esse ejusdem Pontificatum. Cum enim Fidelium
numerus Auximi esse debuerit ea aetate minime exiguus,
ut observavimus, fueritque in Christiana Republica consuetudo, ut in iis Urbibus Sedes Episcopales collocarentur , quae inter caeteras eminerent quisque facile intelligit, debuisse a Romanis Pontificibus religionis amplifica far conservandaeque studiosissimis eo Episcopum destinari, a quo Fideles sacris pascuis alerentur Ethnici vero Evangelii luce perfusi ad Christum perducerentur.
dus fuit primus inter Episcopos
AuximanOS. Sanctus Leopas dus Auximanam Ecclesiam fundavit saeculo IV. Consule Canonicum aetochium virum Cl. de Kal. Neapol.
Consule notam . sequentis num VII. Id adeo verum est, ut Sardicense, Laodicenum, & duo Carthaginensia Concilia annor. ςo, prohibuerint erigi Cath. Episc. in parvis Oppidis, mastellis, quibus addi potest S. Leo Epis. 7.e p. a. t. edit. Distines. o. . illud sane c.
18쪽
piscopis peC liaribus in Ur bibus Piceni Oculo solum . constitutis fal
tis speculis semper fuit S. Leo
duobus saeculis diversum institutum invectum, designata S. Thecla prima Urbis N Dioecesis Pa
Norunt scilicet omnes, Auximum Civium numero , bellicaque Virtute, amplitudine moenium o splendore aedificiorum, opum copia , .loci arduitate, agri ubertate fuisse clarissimum, ut proinde a Procopio diEtum merito fuerit sequenti faeculo caeterarum urbium in Piceno Metropolis, caeterisque praestantius scio. Non defuere tamen, qui non nisi aruulo . Piceni urbibus peculiares Episcopos destinatos fuisse crediderint leto Opinionem vero hanc omni destitutam probabilitate annellius
docet nervos erudite ci), nosque ipsi jam alibi confutavimus
VII. Quaestionem de aetate S. Leopardi primi Auximatium Episcopi altera proxime sequitur de primo eorum Patrono, de Templo Cathedrali Auximano, de quibus alia nunc est consuetudo, disciplina in Auxi-mana Ecclesia a veteri traditione, institutoque longe diversa. Immorandum igitur in hac paululum est . atronum Auximatium principem habitum fuisse antiquis semper temporibus Sanctum Leopardum, ejusque nomini devotum suis se Auximanum Cathedrale Templum , imo Auximanum ipsum Episcopatum a Sancto ipso Leopardo denominatum cum ex dictis, tum multo magis ex recitatis per Mariorellium , ghellium, Lucentium , atque Coletum literis, actisque publicis, aliisque a me paulo post memorandis 1 est manifestum, ut nihil magis. Factum tamen est ante duo proxima saecula, ut a sua sede primus ille hujus Ecclesiae Fundator, quasi fuisset falsis nominibus in possessionem immissus , immerito, ut mihi videtur, dejiceretur Sanctae Thecla honor hujusmodi
tribueretur. Hinc sacra an Et Leopardo dies, quae tanta populorum frequentia , totque argumenti popularis quidem, ut ea serebant tempora, sed maximae religionis celebrabatur , ut quae erant oppida sub Auximani populi potestate non pauca, Sancto Leopardo tamquam urbis atque
Consule quid de Auximo Caesar in Commentar; s, Velleius lib.
I. , Plutarchus in is Pomyeb, Procopius lib. a. de bello goth. Conlulae Mariorellium de monum his . AuYimi, ubi antiqua eius decora enarrat, probat a storitatibus, monum. lib. I. cap. I. seri, Σ Vide suora not. II. num In diis presim ca'. R. H. II.
19쪽
atque ditionis domino fibula ea die publice pendere cogerentur ea, inquam, dies ita defecit, utin servilia
opera permittantur, o Clero duplici tantum secundae, ut inquiunt, classis ossicio, quod aliis quoque commune est an Stis Ecclesiae hujus Episcopis, recolatur. Contra vero S. Thecla dies omni agitur celebritate, servilibus operibus interdictis, institutoque ossicio duplici primae clas sis cum octava in universa Dioecesi scio. Veterem hanc consuetudinem, disciplinam primum omnium interturbavisse Antonium Mariam Cardinalem Gallum Auximanum Episcopum VI labente saeculo censuit Joannes Baldus 3 . Hallucinatum tamen fuisse ex eo cognoscimus, quod in Synodalibus constitutionibus, anno editis 1567 ab
Auximano Episcopo Bernar lino de Cuppis, Cathedralis Ecclesiae titulum fuisse jam legimus an Ebe Thecli h. Et vero Cardinalem illum Gallum Ecclesiae titulum non immutasse, sed unica Synodi auctoritate praeceptam omnibus voluisse Sancta ejus Martyris se stam diem, ex ipsa, quae ab eodem celebrata fuit, Synodo discimus ). Quod igitur de immutatae disciplinae hujus aetate affirmare possumus tanquam certum id est, post inclinatum XV. saeculum id evenisse. Anno enim 1 61. Cathedrale templum Sancto Leopardo adhuc devotum aperte testatur Auximanus ejus aetatis Episcopus Zacchius Anno Vero 357. titulum Sancti Leopardi immutatum jam in titulum Sanctae Thecla ex Synodo eo anno celebrata co
Consule artorell. lib. a. cap. I. V. o. lib. III. cap. 2. pag. 43. ubi videre est ad quod tributum inter caetera adigerentur Oppida Reipublica Auxim. Eccl. S. Leopardi subjecta , die eidem S. Leopardo sacra Consule Pannellium cap. I. monum. pag. ., seqq. cap. q. I8. seqq. an. . . . pag. 98. alibi pro Ex relatione Pastorali ad S. Congr. transmissa ab Illustrisis. Reverendissi Episcopo Pompeio Compagnonio, qui tanta cum laude Auximanam adhuc administrat Ecclesiam. Consule notam 28 Pannellii in mouum cap. 6 pag. o.
6 In descript Templi principis Auxim anno I 61 his verbis: Dicata es cathed Eool. Auxim J Leopardo Pontifci, o Confessori. κ
In ea sub titulo festorum particul Civit. Auxim. esum S. Thecla Virginis. Titulus est Ecclesiae Cathedralis. Die a 3. Septembris.
20쪽
VIII. Quicumque tamen is fuerit, qui Sanctum Leo- pardum ex antiquissima ejus Templi possessione dejecerit,
abrenunciat ejusdem patrocinio, quo tanquam primus curbis, dioecessis Patronus Auximates a tanto tempore apud Deum tutatus fuerat eo consilio id factum creditur, quod in memoratis supra Sancti Leopardi acti Amximanam ab se fundatam Ecclesiam Deo in honorem San-
Et Virginis, martyris Thecli dicitur idem Sanctus Leopardus dedicavisse . Sed cum acta illa purum sint,
putumque commentum, ut diximus, ex variis Sanctorum
actis, iisque probabiliter fabulosis collectum saeculo XIV., ut observavimus, neque ullius modo sint in ipsa Aux, mana Ecclesia auctoritatis, intelligere facile possumus, quam nullum fuerit fundamentum indicendi Sancto Epis
copo diem, eumque ex ea sede movendi, quam tot saeculis occupaVit nullo contradicente. Et vero cur in Onorem Sanctae Thecla primum illud Templum Deo dedicare debuit Leopardus Quae quidem Sancta Virgo, etsi in utraque Ecclesia orientali, occidentali celeberrima fuerit, nihil tamen video peculiare, per quod illi esset tribuendus hic honor sive a Leopardo, sive ab Auximanis. Cur non potius Sanctis Martyribus Diocletio, Sis1-nio, Florentio , qui pro amplificanda Auximi fide celebri martyrio in eadem urbe coronati fuerant Aut saltem Sanctis Victori, moronae, quorum corpora Auxi- mum ex Fgypto delata, ut traditur, atque recondita suerant sub Antonino, proindeque primum hujus urbis patrocinium apud Deum suscipere debuerunt Neque vero quis censeat, titulum S. Leopardi fuisse immutandum ex eo nomine, quod, cum S. Leopardus primus fuerit Auximanorum Episcopus, non potuerit a se conditum
Templum suo sibi sub nomine & titulo consecrare . ad enim quid aliud est, ut egregie animadvertit eruditissimus vir Pompeius Compagnonius Auximanus Episcopus, ex quo haec ipsa desumpsimus scio, quam inepte contendere, primis illis Ecclesiae temporibus eosdem fuisse servatos ritus, quos hodie in Romano Pontificali praescriptos legimus Imprimis nondum mihi satis compertum