장음표시 사용
21쪽
fateor, utrum nae primis Ecclesiae saeculi excitabantur Templa, peculiarem Sancti alicujus titulum in fidelibus
obtinerent, an potius uni Deo, Christo Domino consecrarentur suspicorque factum solum fuisse post redditam Ecclesiae pacem Sanctorum corpora ex caemeteriis in Templis proposita fidelibus veneranda, ut plerisque religio peculiaris fidelium erga aliquos Sanctos iis denominationem aribueret, cum antea artyria a s Martyr,bus, quorum orpor sub Altari quiescebant, vocarentur.
Sed habuerint jam tum peculiares Sanctorum titulo CDthedralia Christiana Templa : quot sunt ubique terrarum per Ecclesiarum fundatores Episcopos Sanctos constituta Templa, quae non alium postea titulum, quam ipsorum mei, priore, si quem habuerant, post eorum morte in abolito, ad haec rus quae tempora retinuerunt An ideo, quod ea Templa sub suo nomine, at tutoque consecrare Deo nequiverint, hoc eos honore spoliatos legimus, ab iis Templis quasi dejectos, in quibus habuerunt ustot saeculorum consentione firmatum P Sed convertendus tandem ad seriem calamus est. IX Sancto Leopardo suffectum in Auximana sedem talianum hujus nominis primum ex macchio russirmant Ughellius, martorellius, exactis annis tribus supra suis S Leopum triginta non sine mapna sanctimonia fama obiisse, exce. 4 x ηἰmi
ptumque tumulo in Cathedrali prope Sacrarium Pannei serit. Num PS lius ab utroque dissentit ci . Unde enim, inquit, haec talianγs' de Vitaliani hujus aetate, sanctimonia, sepulchro Prosecto nusquam tale legitur. Vix memoratus invenitur in quodam vitae S. Leopardi compendio, quod Stephanus quidam Curialis Templi S. Petri olim Rector, inde Canonicus Auximanus historiae praemisit de corpore ejusdem S. Leopardi se praesente adinvento anno 147O. Sixto IV. Summo Pontifice, Auximano autem Episcopo Luca Car-dutio, ubi de Vitaliano sic scribit: Succus et Sancto Leopardo Sanctus Vitalianus, qui pro dicitam Ecclesiam ris Victoris, Theclaeo ampliabit, ct in titulum
S. Leopardi transtulit. Cum vero haec accepisse Stephanus fateatur ex actis, de quibus supra, Omnium nunc opinione damnatis, fidem illi adhibere nec possumus, nec B et de-
Vide monum not. o. pag. II. ρο 63 pag. 37.
22쪽
do suffectus fuit in sed Auxi-
debemus. In opinatur, Vitalianum, qui in Auximana Ecclessia colitur inter Sanctos, illum esse dicendum, qui, cum VII l. Vixerit saeculo, ad petatem relatus est Sancti Leopardi saeculo V. errore actorum fabricatoribus non infrequenti. X. Ego vero adduci non possum, ut cum doctissimo Viro conveniam. Imprimis animadverto, vixisse quidem saeculo VIII. Vitalianum quemdam Episcopum, ut constat ex Concilio Romano sub acharia anno 434 sed omnia, singula ejusdem gesta ita ex memoria hominum cecidisse, ut nullum omnino vestigium de ejus peculiari virtute quod scire potuerim' in Ecclesia Aux, mana remanserit. AEtas ipsa, qua vixit, ipsum ejusdem nomen in tenebris deluescerent, nisi ex eo uno Concilio nobis innotuissent. Censendum ne est, probabiliter fieri potuisse, ut ejus Episcopi, qui VIII. vixerit sarculo vix nudum nomen ad nos casu deductum fuerit, si sanctimoniae laude inter alios ita excelluisset, ut divini eidem decernerentur honores Contra vero inficiari non possumus, viguisse faculo saltem XV. traditionem in eadem Ecclesia de Vitaliano, qui S. Leopardo suffectus proxime fuerit saeculo IV. Eam enim aperte tradunt inter alios plures Episcopus acchius, Stephanus ille Canonicus, quorum alter inter caetera laudum praeconia, hoc etiamen comi extollitur ab Ughellio, Mariorellio, quod in conquirendis superiorum sibi Episcoporum monumentis,
quotquot superfuerant igni, diligentissimus fuerit o t
alter ero Vir plane egregius, maximaeque auctoritatis
praedicatur ab ipso annelli et .
XI. Sed, inquit Pannellius, tam Zacchius, quam Ughellius o Mariorellius Vitalianum illum I. saeculi ΙU. ab iis actis acceperunt, de quibus supra , inuibus fides omnino periit apud omnes. Ita plane. Non solum igitur saeculo XV., sed etiam XIV., quo acta illa creduntur fuisse conscripta, eadem erat de S. Vitaliano saeculi IV. traditio. Neque enim omnia, singula, qua: continentur in illis actis, credi debent ab auctore fuisse conficta sed ea solum, quae de Sancto Leopardo narran,
23쪽
1ur, teste ipso annelli, Quod si annellius ad
ea ipsa asta nos provocet, contendatque male ab iis acceptum Vitalianum sarculi IV. pro Vitaliano saeculi VIII., cum in illis nulla de ejus aetate sit mentio, nihilque in iis sit, per quod intelligi magis debeat Vitalianus saec. li IV., quam VIII., animadvertendum illi proponam,
Videri non multum probabilitatis habere, unius solum saeculi spatio verum eorum Elorum sensum ita ab hominum etiam eruditorum animis excidisse, ut contra Auctoris mentem Vitalianum taculi IV. pro Vitaliano oculi VIII intelligendum esse censuerint praecipue cum ea acta in omnium manibus versarentur,in singulis annis ab universo dice cessis Clero die S. Leopardo sacra recitarentur.
XII. Illud etiam movet me, fieri debuisse, ut Sancto Leopardo defuncto aliquis ex ejusdem discipulis sanctimonia laude, & religionis studio praeclarior severiorem illam priorum iaculorum disciplinam edoctus eadem in sede sufficeretur, qui ejusdem vestigiis insistens, quae ab eo instituta an stissime fuerant, confirmaret, tanquam secundus pater haberetur ab Auximanis. Et ero monumenta non
desunt, Quibus aedoceamur . in Auximanes Ecclesia pari s VRnt in ho- seres honore habitos Leopardum , H Vitalianum, Ianes Sanctus Polio quam si fit libet interpretari J pares illis gratias habere Ῥμs ab Auxi- profiteretur pro religione rab altero quidem fundata , a, iET' altero confirmata propagata. Manc enim lego inva uerit. luisse apud Auximanam Rempublicam praeteritis iaculis consuetudinem , ut in tabulis, pactitque publicis post in-
Vocatum Deum Omnipotentem, nomenque Beatissimae sen
per Virginis QSanctorum Apostolorum Petri, Pauli
nomen etiam invocaretur Sanctorum Leopardi Vitaliani tanquam primorum seque patronorum ' defenso .
rum urbis, atque ditionis a , instituto ab Ecclesia Romana Consule eumdem monum. cap. r. V. o. ubi α , Qui si de-- ve Osservare, che quando ella prelimina dissertagione a iam deito, che questa leggenda non pu meritare alcuna sede , abbiam sempreis intes di partare degli atti delia vita de Santo fae ardori e non gia, di tutiora rimanente ancora, che ella leggenda e compresse. Quando se te cos ivi narrate potano credern pi vicine, si note ali' Autore, is no non abbiam sussiciente motivo di negargi fede c. Branus quidam a S. Geminio Praetor Auximan urbis electus anno 36o jusjurandum, quo juravit ita leges, ita zorditur coram Amxi-
24쪽
Quis probabiliter fuerit Sanctus italoanus Auximauu . Sanctus ital ianus Aiax manus
mana accepto , quam videmus Sanctos Apostolos Petrum Paulum pari honore complesti. Absit tamen compa rationi invidia, cum isos cognoscamus, quantum dis criminis intercedat. An probabile reputabimus, Vitalianum hunc, tanti habitum ab Auximana Republica, eum esse, de quo certum id unum est, sarculo VIII. Auximanae Ecclesiae presuisse, gestis ad unum omnibus oblivioni mandatis pXIII. Haec ita si fuerint, fortasse a veritate longissime non aberraVi, cum suspicatus sum aliquando, italianum , qui colitur ab Auximanis , eum ipsum fuisse qui ad Auxentii causam audiendam, exponendamque fidem cum Damasio Papa , aliisque nonaginta tribus Episcopis in urbe Roma conVenit anno, si Coutantium audiamus, 372. 1); si Vero Baronium 369. a) cujus quae sedes fuerit ignorare fatentur. Si Leopardum ad Constantini tempora reseramus aruulo IV., quemadmodum referendum supra putavimus , coitalianum demus eidem suffectum ad dimidium circiter ejusdem sarculi, vel eo jam inclinante, ejus certe uas Synodi illius aetati res pondet . Quod si is ille fuit, profecto esse debuit multi nominis, magnaeque in Ecclesia auctoritatis. Non enim
solum epistolam ad orientales Episcopos ex paucis dedit, sed primus post Damasum in ea legitur, WValerianum Patriarcham Aquilejensem Q. Hunc Bollandiani cum alio ejusdem nominis Episcopo Capuens confundunt ). Bollandianis errarius, errario fortasse illud imposuit, quod observaverit, eadem die Julii 46. Sancti Vitaliani
ximano agistratu π A novi dii o. Amen . D e sedit ma mensis msarii 186O. c. , Nel principio, meZZo, e fine Meser loFodesta si , , , esse posse ad reverentia deli unnipotente Dio, e delia sua adre se , pr Uergine Madonna S. Maria e delii beati Apostoli esse S. Pietro, , e Meser S. Paolo, e delli gloriosi Confessori ESERI LEOPARDO,
, e MESER S. ITALIANO, LI QUALI SONO CAPI E DE- , FENSORI DEI COMMUNO E DELLO STRETTO DI QUE, SI A CITTA' c. Idem exordium habent pacta solemnia inter Senatum Auximanum, iandulphum alatestam Pisauren anno III 5. O sule artoreti in uis monum his pag. I. γ 23 I. Apud Coutan tom. I. pag. 87. Ad annum 369. Vide hanc epistolam tom. II. Conc l. ed t. Venet. 728. col. ΟΑ'.
Consule Sollerium die 16. Julii Bollandiani in S. Vitaliano,
25쪽
obitum recoli tam ab Auximana, quam ab Ecclesia Capuensi eademque praeterea omnino die ue Junii ab utraque inVentionem corporis Sancti Vitaliani celabrari. Si Vitalianum ab Auximatibus cultum eum fuisse dicamus, qui saeculo vixit VIII. , nulla subest dubitationis occasio. Quidquid enim sit de Vitaliano Capuensii, de quo non laboramus, in Concilio certe Romano, de quo supra, Vitalianum AuXimanum legimus, non Capuensem. Si vero is fuit, quem tradunt S. Leopardo in Auximana sedesiuisebium , praeter id ipsum, ex eo etiam liquet utrius que distinctio, quod Sanm Vitaliani Auximani corpus in Templo Auximano ab antiquissimo tempore colendum exhibeatur Capuensis vero in urbe Catacensii I). XIV. Qui post Sanctum Vitalianum Ecclesiam hianc Episcopi proxime rexerint ad VII saeculum nulla certa monumenta nos docent. Ad Joannem descendit gliellius Romano Concilio praesentem sub Agathone anno 648 Fortunatum supponit Joanni Lucentius ex alio Romano Concilio sub Martino I. adversus Monothelitas anno 649. Ego Constantinum illum , quem Gratianus An canae Cimitatis Episcopum dixit ΛΟ, c vixisse sub Gelasio II.
XII. saeculo Lucentius censuit utrique praepono. Decretum enim illud Gelasio II tribui non posse , sed alter ejus nominis . , saeculo . , vel cuipiam alteri proximorum saeculorum reserendum, fatis, ut puto, probatum alibi a nobis est 4). Remanet, ut pro C CLint illa An cana Civitatem Auximanam probabilissime interpretandam Ostendamus. Cujus rei cum decretum ipsum nobis potissimum suppeditet argumentum , Lectorum oculis ipsum censeo supponendum. Est autem hinjusmodi.
GELASIUS MAXIMO ET EUSEBIO EPISCOPIS.
IIcet in regulis contineatur antiquis, Parochias unicuique Ecclesiae pristina dispositione deputatas nulla o fi ratione conGelli, me per consuetudinem pessimam exem
Vide Sollerium Ioe cit., uerrarium In not. ad Cat. n. ,
qui non sunt in MartProl. Romano. a. p. decret. Caus. 6. . . . .
In Anconit ad p. N. num in sua serie 6. an Com. Nostro de Eccl.in Epist. Ancon. num. 22. seqq. S. Vitaliano
26쪽
pli mal temeritate crescente tin se alli confusio ma cer
tur, tamen etiam decretis no Iris ante nou multum tempo-
Vis destinatis omnia uissimus , quae taliter fuerant inυ a , restitui. Sed quia temeritas pervadentium legem sibi posse putat generari, si sceleri suo pertinaciam retentionis Liungat, ea, quae inter Fratrem, O COEPISCOPUM NO
SIAE SACERDOTEM, intermuncios directos ab Anconitano Ponti sic decretaimus , per vos impleri cupimus donec formam in taeteris cognitionibus quae sit equenda pro scripsimus. Nulla igitur prasumptione statum Parochiarum, qui perpetuae aetatis Frmitate duraUit, patimur immutari c. Quae iuuies decreto docuis fecerit controversia obscura cum sit, mon una est Doctorum opinio. Contendunt aliqui Anconitanum Antistitem Episcopalem jurisdiactionem in quibusdam villis, praediis eo nomine exercerae voluisse, quod ad se haereditari, jure spectarent,
etiamsi intra fines An came vicinae dioecesis continerentur. contra vero alii controUersiam ex eo matam Vero-
similius volunt, quod Anconitanus Episcopus Curiale quoddam Templum ita positum in dioecesi An cana, ut esset dioecesi suae finitimum, invasisset, diuque tenuisset '. Quidquid autem in caussa fuerit ejus decreti, si saltem videtur certum, Episcopi Constantini dioecesim cum dioecesi Anconitana fuisse conjunctam proindeque Constanti. num ejus urbis Episcopum esse minime potuisse, quae est in regno Neapolitano dicta ab Incolismi cum Ea enim quam longissime distat Ancona, cum sit in Hirpinis sub Archiepiscopatu Salernitano decem septem passuum millibus dissita a Benevento Compsam versus et . Idque etiam non obscure colligitur, quod quae in vulgatis scripta reperitur Eccles An cana. in antiquis quibusdam codicibus legitur Cant cana, Cam cana , Tam cana ' Quod si ita est, non video cujus urbis Episcopus Constantinus ille esse potuerit probabilius, quam Auximanae, suspicorque scriptum male fuisse Sacerdotem Echlesiae Anu s
Vide Glossam ad c t. e. Decreti Gratianei. Baudrand verbo u cum . . . Varia haec codd. lectio resertur in omnibus ferme Decreti illius editionibus, maxime autem in Halensi Magdeburgica anni 7 7., in rante Justo Henningio Ohemero.
27쪽
canae, cum Auxtimanae scribi debu flat. Animadverto enim hanc unam esse, quae a Voce Anu Caua non sit remotissima, communia habeat cum Ecclesia Anconitana confinia. In eadem est opinione Lucentius, qui etsi ex quodam scrupolo inter Auxima nos Episcopos enumerare Constantinum non audeat, fatetur tamen Auximanae Ecclesiae probabilissime convenire Quemadmodum igitur . Leo- pardum Sanctus Vitalianus excepit, ita me judice Vitalianum Consantinus, quem secuti postea sunt Ioannes, omtunatus. Vitalianus II. . Germanus, Andreas, Petrus
ad finem usque saeculi IX. ita tamen, ut vix ullus sit, qui alteri suffectus proxime fuerit, I spatia frequentissima occurrant Episcopis vacua, ut Videre est apud Ughellium quae claudi posse aliquando, ita nulla spes est, ut qui desunt ex defectu monumentorum apiscopi . dici possint merito conclamati Quim etiam quam maxime vereor , ne exploso ab hac serie, quem mominavimus, Petro, spatia amplificentur. Etenim hic Episcopus innotescit ex ea unica donatione, quae facta dicitur onasteri Sanis a Crucis a Firmano Episcopo Theodosio anno 887. Eam vero omnino fuisse confictam. commentitiam, quidquid contra asserat Muratorius, a nobis ostensum est alibi , missi nobis nimium indulgeamus, eviden
XV. Post Petrum occurrit Attingus ex Romano Concilio anno 967. integro pene eos saeculo dividente. Post Attingui sortasse proximus Leonardus. Hunc ad annum
Ughellius collocat 983. ex judicio Ottonis III. pro Ecclesia Sancta Flora Arretinae , cui inter alios Episcopos Leonardus quoque subscripsit. Nos vero judicium illud latum fuisse probavimus anno 996. 4'. Proindeque
Leonardus ad ea tempora protrahendus XVI. Leonardum Gisterius sequitur hujus nominis I. Incertum an proxime. Neque enim nominatus nobis occurrit
Gisterius ante annum 1 22. in Chronico Farsensi Ἀ). Idem apud Rubeum interfuisse legitur illi judicio, in quo anno Io 37. per Missos Conradi Imperatoris Gebehard ADC chie-
in Auximana Cathedra sederint post Consantinum. Petrus saeculo IX. Auximanus Episcopus admodum, mbiu a Leonardus quo anno fuerit Auximanus Epis
Quos fuerint sub eodem iis lepi nomine Auximani p. saeculo XI.
28쪽
Nequam qui Gisterio Lotharium Ughellius sufficit Lothario isterium m pH πη alie=um . Eoo vero isterio hujus nominis . subjicienculo XI. quo dum prOXI me censeo Episcopum illum, quem S. Petrustus gheltio Damiani, suppreta prudenter nomine , mrmat inauditis
criminibus inColutum a): Episcopo illi Gisterium II.: Gisterio vero II. Lotharium. Et quidem quod ad infamem illum Episcopum spectat ab eo impletam sui e Cathedram Auxima nam anno O p., ut eam tamen a tempore
superiori malis artibus occupasset , ex ipso Sancto Petro non obscure colligimus. Sanctus enim Doctor in sua ad Clementem II epistola, quod eum in Romano Concilio de sede Clemens ipse non deturbasset, ita conqueritur Sed cum videamus Fanensem Latronem ab his etiam, qui non erant , fed dicebantur Apostolici Benedicto X., ut arbitror, Gregorio VI J maledictum, excommuni
catum AUXIMANUM UOQUE TOT ET TAM TIS INAUDITIS CRIMINIBUS INVOLUTUM, alii
que simili sententia condemnandos, a vobis tanta Cum arrogantia, ct exultatione reGerti, cogitur in luctum Dei nostrae gaudium commutari. Nos enim sperabamus, quod
tu esses redempturus Israel. uapropter beatissime Domine, sic conculcatam ct abiectam sude relevare usitiam. Haae a Damiano scripta cum sint anno 1 o 7. post Romanum Concilium eo anno habitum a Clemente initio sui pontificatus 3 , sedentem docent eo tempore scelerosum illum Episcopum proindeque recentiorem illo Gisterio, quem huic Ecclesii praefuisse annis Ioa z. multis que aliis probabiliter superioribus, mo37. Rubeus,
XVII. Quandoquidem vero id ab aliquibus vocatur in dubium, qui hunc nequam Episcopum non satis amis teri hujus nominis I distinguunt, demonstrandum a F
Lib. 3. V. O8. et Tom. i. lib. I. Epylolarum epis. 3, ad Clem. I. Rom. Pont. pag. 2. edit Paris anni 7 ῖ. Clem. II inaug. die Natali Christi Domini anni ro 6 obiit anno sequenti io 7. VII. Idus Octobr. post celebr. Romae Concilium. Hinc Damimus anno solum Io 7 ad Gem. II. scribere ea potuit. Consule Aaron ad eos unos,
29쪽
bis id est . at vero cum ab anno Io 22., imo a tempores superiori Auximanam Cathedram Gisterius ille Q. Utrum is quisvi impleverit, mes supra diximus quis probabile ae putet, lle Epis. a Gls-
Episcopum adeo crim Inolum, nec minus probrotum, quam mini; primo di Ecclesiae damnosum, tamdiu aut ab Auximanis, aut a versus fuerit Zipso Damiano tolerari potuisse, ut anno solum Io 7 puniendum, deturbandumque de sede Damianus ipse censueries Accusaverat jam temporibus superioribus, Benedicto IX. Petri Cathedram adhuc occupante o , proindeque post annum o 32. apud Gebe hardum Archiepiscopum Ravennatem Episcopo Fanensem, Pisaurensem , curaUeratque, ut quoniam agens Romae Summi Pontificis erata latere, ejus opera ab Episcopatus arce dejicerentur 4'.
Ad Gregorium quoque VI. recens creatum Romanum Pontificem epistolam Damianus dederat anno Io ψ. in qua cum ignoraret pecunia ab eo emptam Romanam se
dem, de collata illi dignitate gratulaturo studio reli
gionis incensus gravi nimis Verbis hortatur, ut quantociuSab Episcopali sede deturbet Pisaurensem , Fanensem, Castellanum Antistites nulla interim neque apud Gebe-hardum, neque apud Gregorium de Auximano Episcopo
facta mentione Quare S. Petrus Damiani de uno C et Epis
Ex Mittaret. , costad. t. a. Annal Camald. l. I . nrem 6 pag. 88. Oper. S. Petri Dam lom. 2. Lib. . Epis est sola . V. q. edit Paris anni 7 3. Consule Mitt. Cost ubi supra. En 'erba S. Petri. Talem te ergo , charissime Pater , in causa reproboriem stili oporum Fanensis, V Maurensis exhibe, ut te in veritate comperiam Dei judicium pertimescere , contra Mini ros Diaboli iriliter deceptare, arida di holicae plantationis arbus convellere, Ecclesam C risi ad lumen velle de tenebris rebocare. Unum autem nolo te lateat, quia b infames illi riaminos in hiscopatus arce persiterint, non modicum olendidi ssime Dominι Pap. opinio laborabit, o tu, qui confliarius ejus es, tanta omnigenae eruditionis sapientia polles naevum procul dubio reprehensionis incurres. 3 Tom. a. lib. I. piseolarum epis. I. ad Greg. I. Rom. Ponti rem, ad quem inter caetera ita scribit, Reprimatur υaritia ad piscopales infulas anhelantium Veruntamen mirum cis quae scribimus mundo sperare si licitum , primo Pisaurensis Eccles bonae spei clarum dubit inditium . Nisi enim praedicta coles de manu illius adulteri, inc suosi, perjuri, atque raptoris auferatur, omnis populorum spes, quae de Festa ratione mundi refla fuerat, funditus enereatur Et 'ille tot criminibus obvolutus ad Eoi copatus arcem restituitur, ab Apostesica sede boni aliquid ulterius pos feri , penitus denegatur. Tres equidem funi, qui te timonium dabunt, a stellana sedes, Fanensis, o Pisaurensis, ut in ore duorum, et trium testum se omne verbum. In his tribus patenter senditur, quid Dei de caeter relinquatur.
30쪽
Duo verut sub eodem isterii nomine Auxi-mani Episc in
l Episcopus fuit, proindeque ab utroque di
Episcopo Auximano tam autes Unde tanti silenti caupsa pro Episcopo tam infami tot f ut ipse fatetur iantis crimimbus inυoluto P Quem ad Clementem II. post annos tres detulit, cur non ante detulerat ad Gebella dum atque Gregorium Θ opinabimur ne virum sanctissimum humana aliqua ratione praeoccupaturn, atque constrictum Id ego certe de tanto viro non sentiam. Quid igitur Nullam ego video probabiliorem hujus tanti silentii rationem , quam quod anno Oψ . Vel nondum nequam ille Auximanus erat Episcopus, vel si erat quod censeo probabilius eo ipso anno, vel superiore, eodem modo a Benedicto IX. Pontificatum emerat Auximanum, quo Gregorius paulo post eodem anno Romanum scio. Id autem cum Damianus nondum compertum haberet, neque in tantis angustiis temporis tot ille, tantisque inauditis criminibus, quot, quantisque postea se se involvere potuis set, mirum esse non debet, si eum apud Summum Pontificem non postulaverit, neque cum Castellano, cum Fanensi, cum Pisaurensi conjunxerit. Quod si Verum est, nemo non Videt Episcopum hunc distinguendum ab eo Gisterio, quem certum est sedem hanc superioribus temporibus occupaVisse. XVIII. Duo ex his videor mihi posse colligere. Primum est, duos fuisse sub eodem isterii nomine Auxi-manos Episcopos . Secundum Episcopum hunc ab utroque isterio suisse diversum. Et ad primum quod spectat, id certum imprimis est, anno circiter O3I. Leone X. Summo Pontifice, Episcopum in Auximana cathedra sedissse luelarium nomine. Ad eum enim circiter annum S. Petrus Damiani opusculum contra quemdam Episcopum Monachos ad saeculum revocantem isterio Auximano Episcopo nuncupavit ri , ut censent viri do
ctissimi Mittarellius, Costadonius Et quidem
merito. Cum enim Damianus asserat exaratum a se fuisse illud opusculum, paulo postquam interfuerat Romanae SP nodo, in qua de Monachis ad speculum deficientibus egerat empto per Gregorium VI Pontificatu Romino consule Franciscum Pagium ex coaevis auctoribus tom. a. reυiavit oeci in vita eius Pontificis. tom. q. n. S. Petri Dam pag. I 8O. o Tom et Annal. lib. 3. num. 8.