장음표시 사용
241쪽
corvicem ipsius. Et ascendens unus opiscopus. dat orationem super eum et recedit. Et alter similiter. Accedit tertius. et consecrat illum. Archidiaconus autem allato Pallio de consessione, imponit ei. Tuno ab Arcti idiacono et Archipresbytero elevatur in se. Stans vero in gradibus ipsius sudis. elevata voce dicit. Gloria in excelsis Deo. Post haec data prece, scola cantorum canit oi laudem, et notarii regionum similiter. Celebrat igitur ipso missam per ordinem, et communicat Omnes. Peracta uis arum. sollemnitate procedit et subsequitur et praecedit eum omnis Α-postolicus apparatus. Et statuuntur acies dextra levaque. Ipse vero incedit in medio c0usti Plus agmiue Sacerdotum, et Omnes scolae flagitant ab eo benedictionem. Quo benedicente, respondeant omnes Amen. Ingressus autem secretarium iam tunc sedet in solla apostolica. Egrediens inde cum ad inferiores gradus sancti Petri descendit ibi stat equus paratus ad Sedendum in m. Et accedentes notarii regionum, uno incipiente et ceteris respondentibus, in hunc modum laudem ei canunt. Domnum Ibeonem Papam sanctus Petrus clegit. Huc usque ter dicto ac-codit prior stabuli, et imp0nit ei in capite regnum, quod ad Similitudinem cassidis fit, et tunc demum ascendit super equum suum. Et priccedente eum clero 0ruantur palliis ot coustipantur plateae immensis cuneis populorum et clero, expectantium cum ad canendum ei laudem.
In diebus autem sestis, idest Pascha, Pentecosten, Sancti Petri, Natalis Domini, Presbyteris Cardinalibus Archidiaconus porrigit unicuique eorum oblatus III. Et accedento Pontifico ad ultare, dextra, levitque circumdant Altare, et simul cum illo canonem dicunt ut vos sis; Pontificis valentius audiatur, et simul congerant corpus et sanguinem Domini.
Antequam dicatur, Per quem haec omnia Domine semper bona creas, eX0rciret et benedicat Pontifex oleum tum ad iu- . - ' Diuiti os by Coost
242쪽
firmos, quam ad energum inos, et ipse et omnibus presbyteri qui assunt, ut tantum possit audiri a circumstantibus. Et infra. Duodecim. Prusinori sint testes et adiutores myrosancti Chrismatis ministerii, ita ut Diaconi post dorsum Episcopi stent, Presbyteri vero a doxtris et a sinistris. Item in Romano ordo. Antequam dicatur per quem haec omnia D0mine semper bona creas, lovantur de ampullis quas offerunt populi, et benedicit tam domnus Papa quam omneκ Presbyteri.
Diis ne detralios, ct principi pupuli tui ne maledices. In
proverbiis. Presbytero humilia animam tuam, et magnato humilia caput tuum. Item. In multitudine pri)sbyterorum prudentium sta, et prudentiae illorum ex corde coniungere, In omni virtute tua dilige Deum et ministros eius non relinquas. In tota anima tua time Deum, et sacerdotes eius Saneli ficu.
Cyprianus Antoniano. Inter epetera. De eo tamen quod Atatuendum esset circa causam lapsorum, distuli, ut cum quies citranquillitas data esset, et episcopis in unum convenire indulgentia divina permitteret tunc communicato et librato de omnium collatione consilio, statuerem quid fieri oporteret. Si quis
vero ante consilium nostrum, et anto sententiam inde omnium consilio statutam, lapsis temere communicare voluisset, ipse a communione abstineret. Quod etiam Romam ad clerum tuno adhuc siue Episcopo agentem, et ad c0usessores maXimum presbyterum et caeteros iu custodia constitutos, nunc autem in ecclesia cum Cornelio iunctos splendidissimo scripsi. Quod moscripsisse, de e0rum rescriptis potestis agnoscere.
Cyprianus Presbyteris et Diaconis Romae consistentibus fratribus salutem. Quoniam comperi fratres harissimi minus
243쪽
nimpliciter et minus fideliter vobis renuntiari, quae hic a nobis et gesta sunt et geruntur, necessarium duxi has ad vos litteras sacere quibus vobis actus nostri et disciplinae et diligentiae ratio redderetur. Et in Da. Bis ad clerum litteras seci. Et legere eis mandavi, ut si quis libello a martyribus a Pepto de saeculo pX- cederet, exomologisi saeta et manu eis in paenitentia imposita, cum paco sibi a martyribus promissa, a domino remitteretur. Noe in hoc legem dedi, aut me auctorem temere constitui. Sed cum videretur et honor moritas habendus, et eorum qui omnia turbare cupiebant impetus comprimendus, ut cum praeterea Vestra scripta legissem qius huc ad clerum nostrum per Crementium Yppodiuc0num nuper secoratis. et his qui post lapsum infirmi apprehensi essent et penitentes communicationem desiderarent subveniretur. standum putaVi, et cum vestra sententia noactus noster, qui adunatus esse et consentire Circae omnia debet,
in aliquo disereparet, ut cum pace a Domino nobis data, plures priopositi in unum convenire cepimus et communicato etiam vobiscum silentio. dis uero singula, et resor mare possimus. Opto vos fratres harissimi semper bene valere. Item idom in alia epistulia, quae portitulatur ad clerum urbicum idest Romanum. prianus Presbyteris et Diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Factis ad vos litteris fratres karissimi quibus actus ninster expositus, et disciplinae ac diligentiae quantolaminque ratio declarata est, aliud accessit, quod nec ipsum voA latere non debuit. Nam frater noster Lucianus, et ipse unus de consessoribus, fide quidem calidus et virtute robustus .sed minus dominica loetione laudatus, quaedam conatus est imperito iampridem Ac auct0re constituens. Et infra. Lucianus Epistolo exemplar ad vos transmisit, et quales ad clerum litteras secerit, hi quid mihi Caldonius collega noster pro integritato et
fido sua scripso rit, quidque ei rogo rescripserit, utrumque ad vos legendum fransmisit. Exomplar quoque epistolae celeris boni sit robusti consessoris. Et infra. Oportunae Vere supervenero literae vestrae quas accepi ad clerum saetas, in quibus evangolii plenus vigor, et disciplina robusta legis dominicae continetur. Ilaeo nos hic confra individiae impetum totis fidei viri
244쪽
bus renitentes resilium addita erunt. Item idem in alia epistola ad eosdem. Et dilectio communis et ratio exposcit fratres harissimi nihil conscientiae vestriae subtrahere de his quae apud
nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem occlesiasti se administrationis commvno consilium.
Cyprianus Rogatiano. Inter caetera. Dominus Deus dicit in Deuteronomio, homo quicum quo fuerit in superbia ut non exaudiat sacerdotem aut iudicem quicumque sueris in diebus illis, morietur homo illo, et omnis populus cuin audierit timebit
et non agent impie. Et ut sciamus hunc Dei vocem a vera set Rumma maiestate eius processisse, ad honorandos ac iudicandos sacerdotos suos, cum adVersus Aaron Racerdotom, tres deministris. Cliore Dathan ot Ahiron ausi sunt superbi esse, et sacerdoti praeposito sui0 se ad equare, hiatu terrae absorti ae devorati, paenas sacrilegae audaciae suae persolverunt. Nec soli illisod et ceteri CCL qui eis comites audaciam suerunt ignem consumpti sunt, ut probaretur sacerdotes ab eo qui sacerdotes sa-cit vindicari. In libro quoque regnorum cum Samuhel sacerdos a Iudeorum populo ob senectutem e tompneretur, eXclamavit Dominus dixit ad cum Non te spreverunt, sed me. Et ut hoc ulcisceretur, excitavit ei Saul regem, qui per omnes Contumelias et paenas superbum populum calcaret et premeret ut contemptus sacerdos ultione divina vindiearetur. Sed et Salomon testatur quae sit sacerdotalis auctoritas et p0testas dicens
honora Dominum ex tota anima tua, et sacerdotes eius. Dominus etiam noster Ihesus Christus rex et iudex et sacerdos, servavit honorem malis sacerdotibus, usque ad suam passionem, in qua sacerd0tem appellavit, quem sciebat esse sacri logum, et cum alapam accepisset et ei diceret, sic respondes Pontifici, nichil contumeliose loeutus est in personam pontificiis, sed magis innocontiam suam tuitus est dicens. Si male locutus sum testimonium perhibe de malo. ut nos eius lin militatis haberemus expmplum. et docuit sacerdotes veros legitimo et pleno hono-
245쪽
rari dum circa salsos sacerdotes ipse taliter extitit. Idem Ιubat auo. Quam autem periculosum sit in divinis rebus ut quiscindat iuro suo et potestate, scriptura sancta declarat, cum in Genessi Einu primatust suos inde perdiderit, Deo recipere id postmodum potuerit, quo Semel e cessit.
Cupriano Papati Presbyteri et Diaconi Romae consistentes salutem. Et post pauca Pro tua ingenita industria consiliorum tuorum nos tam iudices voluisti quam participos inveniri, ut in tuis regibus gestis laudem tecum dum illa probamus inveniremitia et consiliorum tu0rum bonorum tam coheredes, quam confirmatorcts esse possemus. Quod enim magis aut in pace tam aptum, aut in bellis per secutionem tam necessarium, quam debitam severitatem divini rigoris tenore 3 quam qui romiserit instabili rerum curisu erret semper necessae est, et huc atque illuc variis ot incertis negotiorum tempestatibus dissipetur. Et quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, naVem aecclesiastinae salutis inlidat in scopulos. Antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, antiqua disciplina quam nec tantas de nobis laudos apostolus protulisse dicendo. Quia fides vestra annuntiatur in toto mundo, nisi am exinde vigur isto radices fidei dotomporibus illis mutuatus suisset. Quarum laudem ot gloriae do-
generem suisse, maximum crimen est. Minus est enim dedecoris nunquam apud conventum laudem accessisse, quam de fastigio laudis ruisse. Et infra. Absit enim a Romana aecclesia vigorem suum tam prophana facilitate dimittere, et nervos .everitatis o- versa fidei maiestate dissolvere, ut cum adhue non tantum ia- coant, sed cadat eversorum fratrum ruinae, Properata nimis ro- media communicationum utiquo non prosutura praestentur. Ubi
enim poterit paenitentiae medicina procedere si etiam ipso medicus intercepta penitentia indulget periculum 8 Hoc non est curare, sed dicere Verum volumus occidero. Et infra. Quales littoras in Siciliam quoque miserimus, subiectas habebis. Quamquam
246쪽
post excpssum nobilissimae memoriae viri Fubiani nondum est, episeopus propter re riun et temporum dissicultates constitutus, quia omnia ista moderetur, et eorum qui lapsi sunt p0ssit eum auctoritate et consilio habere rationem. Et infra. . Et quidem cum quibusdam Episcopis vicinis nobis, et appropinquantibus, et quos ex aliis provinciis longe positis persecutionis istius ardor escerat, anto constitutionem Episcopi nihil in novandum putavimus, Sed lapsorum curam mediocriter temperandam esse credidimus. Ut interim dum Episcopus dari a Deo nobis sustinetur, in suspenso eorum, qui moras possunt dilationis sustinere causa teneatur. Eorum autem quorum vitae suae fini surgens exitus dilationem non potest serre acta paenitentia et pros in frequenter suorum detestatione factorum si lacrimis, si gemitibus, si fletibus dolentes ac vero penitentis animi signa prodiderint cum vipes vivendi secundum hominem nulla sui, sisterit, ita demum cautae et sollicitur subveniri Deo ipso sciente qui de talibus faciat et qualiter iudicii sui examinet pondera, nobis tamen anxiae curantibus ut uec pronam nostram improbi tamines laudent facilitatem, Doc vero paenitentes aceu Sent nostram quasi crudelitatem. Optamus te semper bene Valere, et nostri meminisse. cII. Cyprianus Presisteris et Diaconibus fratribus harissimis salutem. Saluto vos per Dei gratiam incolumes fratres harissimi. Letus quod circa incolumitatem quoque vestram omnia integra esse cognoverim. Et quoniam mih linteresse nunc non permittit loci condicio. poto vos pro fide et religione vestra sungami ni illic et vestris partibus et meis, ut nichil vel ad disciplinam vel ad diligontiam desit. Item idem ad eosdem tu alia epistola.
Quamquam causa compelleret, ut ipse ad vos properare et venire. deberem primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tune deinde ut ea quae circa aecclosiae gubernacula uli Iitas communis exposcit, tractare simul et plurimorum consilio oraminata limaro possemus, tamen pin
247쪽
tius visum est adhuc interim latebram et quietem teneaee, respecto utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pediti nent et salutem. Quarum vobis a Tertullo fratre nostro harissimo ratio reddetur, qui pro cretera cura sua quum impenso divinis operibus impertit, etiam huius consiliator fuit. ut cautus et moderatus exi Sterem. Nec nH in conspectum publicum, et maxime eius loci ubi totiens quaesitus suissem temoro committerem. Frotus ergo dilectione et religione quam satis novi his litteris et hortor et mando ut vos quorum minime illic invidiosa, et non adeo periculosa presentia e Si vice mea sungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa dep. scit, habeatur intra in quantum poterSt et pauperum cura. Idem . Prestri teris et Diagonibus suis inter caetera. Ad id vero quod conscripserunt Compresbyteri Donatus et Fortunatus, et Novatus et Gordius solus rescribere nichil potui, quando a primordio episcopatus mei statuerim nichil sine e0nsilio vestro et sine consensu plebis privatim gerere mea sententia. Cum ad vos por fidei gratiam vener0, tunc de his quiae gesta sunt vel
gerenda, sicut honor mutuus msscit in commune tractabimus. Idem in concilio suo firmum decretum osse n0n potest, quod non plurimorum videbitur habuisse consensum. Idem in concilio suo. In minoribus causis sanctiores prudentioresque fratres rectos ad suum Episcopus convocet cunsilium. In maioribus Vero omnem fratrem convocet conventum. Quod si aliter aegerit, ii ixta sanetorum canonum decreta irrita et infirma sit eius sententia.
cIII. Cyprianus Presbyteris et Diaconis et plebi Furnis consistentibus. Iuter caetera. Nemo militans Deo implicat se negotiis saecularibus, ut possit placere ei qui se probavit. Quod cum de omnibus dictum sit, quanto magis molestiis et laqueis saecularibus obligari non debent qui divinis rebus et spiritualibus
occupati ab ecclesia recedere, et ad terrenos et Seculares actus Vacare non pussunt. Cuius ordinationis et religionis formam
248쪽
levitae prius in lege tenuerunt, ut cum terram dividerent et possessiones partirentur XI tribubus, levitica tribus. quae tem plo et altari et minis uis divitiis vacabat, uichil de illa divisionis portione perciperet, sed aliis terram colentibus illa Deum coleret, et ad victum et alimentum suum, ab XI tribubus do fructibus qui nascebantur decimas perciperet, quod totum sebat de auctoritate et dispositione divina, ut qui operationibus
divinis insistebant in nulla re avoearentur, nec c0gitare, nuta re saeculcris cinerentur. Quae nunc rutio et forma in clero tenetur, ut qui in tecclesia Domini ad ordinationem clericam promoventur, in nullo ab administratione divina avocentur, ne molestiis et negotiis saecularibus alligentur, sed in h0nore sportulantium fratrum tamquam decimas ex fructibus accipientes, ab altari et sacrificiis non recedant, et die ue u te caelestibus restius et spiritualibus deserviant. Quod Episcopi antecessores nostri religiose considerantes, et salubriter providentes, censuerunt ne quis frater excedens, ad tutelam vel curam clericum nominaret, ae si quis hoc fecisset, non Oct erretur pro eo, nec sacrificium pro dormitione eius celebraretur. Neque enim apud altare Dei meretur nominare in sacerdotum prece, qui ub altari sacerdotes et ministros Voluit avocare. Et paulo post. Ne quis
sacerdines et ministros Dei altari eius et aecelestiae vacantes ad saecularest molestias devocet.
Augustinus in libro LXX duarum qiumtionum. Dum iussis caritatis parere volumus, tu vituperatione sorte Cademus,
qua de re qui nulli aliquando indubium invenit scribimus.
Quia cum amicitiam offendere nolumus, studium quod ad aliquam rem occultam revelandam proficere debuit, intricamus. Quamvis propter nimiam stultitiam cuiusdam hoc asseverantis quod in subiectis pandemus, istud nobis iniunxerit caritas memorata, ne cum nemo ad haec responderet in peius proficeret, et diu in vano exercitari emendari non posset, lim enim caritatis studium est, quae non quaerit quae sua suuL Quodam igitur
249쪽
duce stultitia et civitatis Romane iactantia, levitas Aacerdotibus et diaconi presbyteris coequare contendit, non dicam praeserre, quia stultus est et sorte incredibile videatur, et nos non mendatores, sed calumniatores habeatur Qua iratur lege, quave consuetudine. quonam exemplo hoc aggredi aut nulluni sciro arbitror, ut istos quibus consensus in aecclesia minime datus
est, his coequet, qui propter quod antistitos Dei sunt, in domo Dot et in honore Christi confidunt. Quae audacia est presisteris
ministros ipsorum paros lacore ' Quae temeritatis vana pridi sumptio, sacerdotibus baiulos tabernaculi et omnium vasorum eius, et lignorum concisores, et Partitores aquae conferre 3 ho enim fuit ossi tum levitarum. Tale ost si praesectis ossiciales dominis servi aequantur, hoc est scriptum, dicente Domino ad Moysen. Accipe tribum Levi de modio filiorum Israel, et statuo illos anto Aaron sacerdotem, et deservient ei. Quid hoc exemplo apertius, quod otiam nunc in aecclesia custoditur' quamquam Romanae Ecclesiae diaeoni modice inverecundo res videantur, sedendi tamen dignitate in statione non praesumunt, ut autem non omnia ministoria obsequiorum per ordinem agant, multitudo facit clericorum. Nam utique et Ritare pori rent, et Varin eius, et aquas in manus lauderent incordotis, Ricut videmus per omnes ecclesias, et sicut constitutum est a Domino per Mysen. Aut numquid meliores Heliseo sunt, qui aquam landebat in manus Heliae Sic autem diaconos adversoΗ
presbyteros defendi, quasi ex presbyteris diaconi, et non ex audiaconibus presbyteris ordinentur. Sed quia Romanae.secclesiae ministri sunt, iccirco honorabiliores putantur 3 quam apud Caeteras ae clesias propter mugnificentiam civ datis Romae, quae caput esse videntur omnium civitatum. Si ita est ' hoc debent et sacerdotibus suis vindicare, quia sibi qui inferiores sunt certe sciunt propter magnificentium civitatiis, quanto
magis qui potiores sunt sublimandi sunt ' Quicquid enim
ossicialibus praestantur, augmentum fit potestati, sicut honor servi ad laudem proficit domini, quamquam apud iustum iudicem Deum, unicuique hic honor maneat qui decretus est singulis occlesiarum officiis, ut qui diaconus est diaconi honorem
250쪽
per omnea habeant ecclesias. Non enim qualiscumque honor est. antistiti Dei servire in ecclesia dumtaxat, ut sacordos totius ecclesiastici honoris dignus habeatur. Maior enim o do inter se, et apud se, habet minorum. Presbuter enim ot Diaconus agit inclum et exorcistae et lectores. Presbyter autem intellegi episcopum. Probat Apostolus Paulus, cum Timotheo quem ordinavit Presbyterum. instruit qualem debeat crearo Episcmpum. Quid est enim Epis opus nisi presbyter primus, h0c est sumnius Sacerdos' Denique non aliter quam Compresbutems hos vocat; et Consacerdotes. Ni iniquid et ministros C0ndiae nos suos dicit Episcopus 3 Non utique. Quia multo inferiores sunt. et turpe est iudici dicere ne primiserinium. Nam in Alexandria, et per totum Egiptum. si desit Episc0pus, 'onsignat Presbyter. Quanta autem sit dignitas ordinis sacerdotalis, causa ostendit Cayphae. Qui cum esset homo possimus prophetavit. Quare inquid ' Quin princeps erat sacerdotum. Et iterii an, multum distare inter diaconum et sacerdotem, liber approbat quem dicimus Actus Apostolorum. Cum enim ex Samaria credidissent Phylippo praedicante diacono ab Apostolis ordinato, miserunt inquit ad Petrum et Iohannem, ut venirent et his qui cre- . diderant dare Spiritum Sanctum, per manus imp itionem. Sed inscii credo scripturarum. aut immemores legis haec defendunt. Recordari ergo debet qui ista putat asserenda, quid lecistis no-ciderit cum aliter saperent. Cum enim nichil inter sacerdotes et levitas nichil inter esse praesumerens, Deo iudice hyatu terrae absorti sunt, Cliore et consentientes ei, et CCL viros torrens
ignis simul consumpsit. Et Ogias rex cum opus sacerdotale praesumeret lepra persiisus est, ut hoc utique exemplo caeteri territi, non auderent quod concessum non est praesumere. Nunc enim videmus diaconos temere, quod sacerdotum est agere per
convivia et in orati0ne id velle. ut respondeatur illis. cum istud solis liceat meordinibus. Diaconi vero ordo est, accipere a Sacerdote sit sic tradere plebi. Vides quod pariat vana praesumptio ' Immemores enim elatione mentis, eo quod videant Romanae Ecclesiae se esse ministros, non considerant quid illis a Domino decretum sit, et quid debeant custodire. Sod es tollunt