장음표시 사용
81쪽
non praeiudicata opinione tenetur, intelleget Antonini auetorem tam presse fragie ve3tigia legere, ut etiam Ovidio anteeollat, eum de Myrrhae morte voluntaria iam imminente nihil tradat et nutricem morbi remedium pollicentem fingat. Sed ut ne levissimus quidem Seria pulla resideas, nutrieilippolytae nomen, de quo aliunde non constat, inditum est qua fietione non tam fur proditur quam sui tum data opera pronuntiatur. Nimirum Alexandrini poetae minime veriti sunt hoc modo alienum bonum in suam rem eou Vertere, quod Dilfhey l. l. p. lo sq. praeclaro Ctesyllae fabulae exemplo demonstraxit, in quam Nieander Ant. Lib. I parum ingeniose pomi Cydon artifieium Callimaelii Cydippa transtulit neque sibi temperavit, quominus
Cydippam et confium nominaret L Saepissimo enim auctorem fabulamVe, quam ruminantur, aliquo modo Significant sive exemplaris Vel sus tecte denotantes atque adeo ipSos intexentes sive perSona fabulae, quam imitantur, comparationis instar nominantes . Quale studium etiam nostro loco in nomine et deprehendi patet. Ceterum, quia ignoramus, quo usque auctor in singulis rebus exornandis fragieum poetam deSeripSerit, eaVe ne
nimium tribuas iis, quibus ille et poeta Romanus disset re videntur. Itaque neseio, an similis exemplaris indiei apud Ovidium eognosci possint in eo, quod nutrix silentio tegat, quid moliatur, non ausa praeterea incestum palam pronuntiare V a2 sq. Atque quod Antonini auctor Smyrnam multa maehinantem fingit ad pro eraStinandum responsum, quod pro eris urgentibu parenteS daturi sint, nonne poeta Romanus eandem prolationem illustrat
' ano significationem ad Antoninum revocandam esse iure ne
gavit olide l. l. p. 2. 3. Exempla collegerunt olide l. l. Dillhe l. l. cf. p. 3 sq.)Κnaac l. l. p. o quibus addi possunt Nonniana Dionys XXIII, 22 sq.XXXV, 28 cf. oeliter d. Dionysiaca d. Nonnus P. 6 p. l. i. Denique huc pertinetrueliodori historiola de nemone in qua ippolyti fabulam denotari supra exposui p. 6 Sq.).
82쪽
TStepida ac taetra simili imagine filiae ad patrem rogantem Sege applicantis sitaviter blandiendo respondendoqite, Se Virum patri similem optare v. 36 In ilibus omnibu Vero, ne caligemUS, iam paullo altior indago flagitatur, num Ovidius in reliquis narrationis partibus eum uno potissimum nostrae fabulae auctore conspiret et quatenus ab Antonini auctore recedat. Exordior a nominis stirpisque redensione testibus iuxta
ponendis Myrrha Cinyrae Cypriorum regis filia: v. 2s Sq. , Serv. Verg. Buc. X, I 8. Mater enclareis est Ovidio auctore V. 35. - Myrrha Cinyrae filia Serv. Verg. Aen. V, 2 , Schol. Theocris. I, Io , ubi mater Smyrna appellatur. - Myrrha hiantis filia Sehol Lycophr Alex. 828, Nicephorus Progymn. Wal ZRhef. r. I p. d2s cod. Θρασ)', Sehol. Oppian IIalieuhie. III, Od et frove de Adonide p. ). Myrrham Nolanu Semper Adonis matrem nominat et Dionys II, 5 I. XXIX, Id e S.); item Lyeophron lex. 82s, Propertius IV Is I Η - Smyrna
Cinyrae Assyriorum regis et Cenchreidis filia: Ηygin. f. 58 ef. tria23 Smyrna Cinyrae filia Plus Parali. 22 Stobaeus Flor.
βανυμ χι υρνα θ'. Denique,elVii Cinnae memor sis, apud quem puella item Smyrna et Zmyrna audit In nominanda igitur
In Cypro eum regnasse Ovidius non expresse quidem dicit; sed ex silentio hanc interpretationem colligas, cum antea de hac insula es de Paphio heroe locutus sit. Accedit, quod v. 2s denotatur ProVerbium illud, γυρου πλουσιωτερο ad Cypriorum regem relatum sis Par-oemiogr. Append. IV, 68. Schii et L. I p.raso. Diogenia VIII, 58. Solin et L. I p. 3I6). Ab hoc Servii loco pondetis breves narratiunculae Mythograph.
Nicephorum ad partes voco, quia verisimile est eum ex Alexandrino fonte hausisSe.
Scion omitto IIygini fabulam l6a. Quod ibi de Myrrha, nam sic nominatur 'raditur, ex Fulgenti III, 8 Ηygino assulum est; et M. Schmidii ed. p. 18. Fsinum Veneris in Libano monte a Thiante factum commemorat uvianus Syr. D. ), qui in libro de saltatione c. 8 Myrrham D moirtas dicit Byblos urbs Mυρριτ αστυ vocatur Schol. Lyc. I l. , cuius rex, si Strabonem XVI, 55 audis, Cinyras sertur. Cf. eich. Poet. Las Min. p. I 68 sq. Mim addo Probum
83쪽
olim ex dialecti proprietate orta est, ut Athenaeus XV, 688.3
Copiam procorum, de qua Ovidius et Antoninus conspirant, Cinnae innotuisse primus conetudo ex epigrammate, quod Suetonius de gramm IS ait in Crassicium, qui Zmyrnam ommentario illustraverat, Scriptum eSSe: Uni Crassicio se credere Zmyrna probaVis:
desinite indocti coniugio hane peteret Soli Crassiet se dixit nubere velle,
infima cui soli nota sua extiterint. Atque salis aeumon etiam elegantius sis, Si assumpseris poetam ut Ovidius patrem ex filia quaerentem induxisse, qui nubere velles. Myrrhae autem cum nutrice colloquium compilatores ut merum ornamentum plerumque oppressisSe videntur; simile famen residuum, quale in Antonini, in Plutaretii narratione exstat(l. l.) και τῆ τροφῶ τὴν γαγκῖ ν του ρjτο εδὲ λ(υσεν (Se. Σ3 υρνα , quod ultro nos revoea ad Ilippolyti argumentum:
In Myrrhae morte voluntaria illustranda Ovidi v. 3 8 sq. mirifice eonvenit cum uno ygino, qui de puella refert f. 58:
quae ne SuSpendio se necaret, nutrix intervenit'. Aeeurate
Verg. Buc. X, I p. 25 Κ. 'Adonis, ut Ilesiodus is, Phoenicis et Alphesiboeae cf. Apollodor. III Id. 33, Agenoris Thiantis, qui istriam Arabiamque tenuit imperio, ut Antimachus ait, regnavit Cypro, ut Philostephanus libro, quo quaestiones poeticas reddidit, ex IoVe Sine ullius feminae accubitu procresitus'. f. Antimach. Lyd si g. I Bergli, qui post Agenoris lacunam esse statuit Apollod III Id. II ccxυασισσε ση Θεα ro βασιλέω σσυsimi se ror Ad Dur . Zelges Schol. Lycophr. 82s 88l duos Adonides novis, alterum Byblium Thiantis, alterum Cyprium Cinyrae filium; of Oreve l. l. P. T. Veneris iram, quam breviter commemora Apollodorus fusius IIyginus Lactantius Ov. Mef. . . T Theocriti scholiasia causam Subtexerites, Ovidius praeterit. Servius Verg. Buc. X l8 de Solis ira
84쪽
Sodeinde pensitanda sunt festimonia de Via a ratione, qua nutrix patrem adeas Ovidius igitur ita narrat V. 38 sq.:naesa graVem Vino Cinyram male Sedula nutrix nomine mentito Veros exponit amores o faeiem laudat.
Bue X IS): dixit Uinyrae esse quandam puellam, quae eiuSamore agraret et concubitum no et in tenebris propter Verecundiam Ipetere virginalem'. In Theocriti commentario in- eqstum si instituitur l. l.): D ανθανε ε τον αεερα στολ cο-
alio festimonio non comprobatur. Nam ab altera parte testes stant, qui nutrice omisSa Jrrham ipsam paternae ebrietati insidiantem fingunt: Nieephorus, SerVius Verg. Aen. V, 2 , Mythographi Vatieani. Ovidius igitur compilator male sedulus, quanquam poStea et V a 3 priori ordinis testes petitus puellium in tenebris eum patre concubuisse refert, tamen lenae dolum ita exornat pudicitiae praetextum ineonsiderate neglegens, ut eam in Cinyram obrium inei dentem fingat quod potius ei fabulae formae accommodatum est, ex qua nutrix miniStrae partibus non fungitur. Atque apud Vidium hae ratio eo minus suffieit, quod puream Venerem Saepius integratam esse refert v. aTI . Id denique, quod lena puellae aciem laudat, NaSonem
non invenisse alio loco demonstrabo.Myrrha autem in thalamum deducta, malo omine revocatallttamen procedens, paene ante oculos nostros ponitur Ovidii versibus ibi Sq.:it tamen, et tenebrae minuunt noxque atra pudorem; nutricisque manum laeva tenet, altera motu
Argutiae vividis coloribus singulta effingentes Alexandrini stili
Apollodorus loquitur de duodecim sociibus, quod mystiologorum interpretationi ansam dare Potest.
85쪽
post tot eo neubitus, inlato lumine vidites seelus et natam verbisque dolore retentis pendenti nitidum vagina deripit ensem. Myrrha fugit e. q. S. Simila narrant Servius Verg. Bue X, IS): eupiens deinde videre vultus puellae, lumen iussit inferri visamque filiam
Servius altero loco Verg. Aen. V, 2 et Mythographi Vaticani
Apud IIyginum f. 5 puella pudore stimulata in silvas se abdit, ne palam fiat se concepiSSe. Praeter laudatos auctores Lycophronis scholiast hanc impre
86쪽
82 unicus auehor est iam tum partum editum esse, nisi Thooeriti
omnes Adoni ex ipsa arbore natum esse Volunt, Ssa cor-
fide, ut Ovidius Apollodorus Lyeophronis Seholiasta Nicephorus. Cui rei Servius altero loeo Verg. Aen. V, 2 plura Verba impendit: pereussa, ut quidam volunt, a patris gladio', ut quidam, ab apro parvulum edidit esse Myrrha in arborem Versa et altero Verg. Bue X, 8 tantum de apri dente loquitur. Apud Ovidium v. lo sq. Lueina opem fert admo Viique manu es verba puerpera dixit Unus Ovidius denique Myrrham per Varias terras vagantem fingit, o T sq. , quae Servio Verg.Bue X, 8 et Laetantio Placido auctore in silvas tantum fugit. Sed Ovidii geographi eas notiones si ad Vixum regeeare studueriS, haud levibus impedimentis illaqueaboris, ut dudum Dilthe observavit l. L p. d8). iee enim poetieae licentiae condonPS,
quod ad Cyprum inSulam, unde profectu est DV qtiam PSpiciat, nonne qui Panchaiae telluri iras eatur, quod murram ferat V. dos, idem postea neglegenter seribit Myrrham Panehaea rura reliquisse et Sabaea potius terra fessam tandem requievisse An ad Servii locum Verg. Georg. II, II 5 Arabia
Panehaia et Sabaeorum gens eadem est, apud quam tu DaScitur refugies et puellam quasi in gyro circumactam, Unde promlaeta sit, eodem reverti statues Immo eum totius loci conformatio argumento sit Ovidium hi diserimen fecisse inter illas gentes, fugae fetionem haud fortuitam esse crediderim Potuit
Sane Libanus, quae est fabulae scaena apud Antoninum, ei ob-VerSari; Sabaei enim seeundum Isidorum Orig. X, 2. sc ipsi Sunt et Arabes, qui in montibus Arabiae Sunt qui Voeantur
Unum hoc tradunt praeterea Mythographi Vaticani. Antoninum patrem Mortem spontes sumpsisse serhibeti item Uyginus f. 2g2. Nemesianus Cyneges. V. 26 Sq.: Byblidos indictum nulli scelus impia Myrrhae
eonnubia et saevo violatum crimine Patrem novimus, utque Arabum fugiens cum carperet arva ivit in arboreas frondes animamque irentem Ovidium ante oculos habuisse videtur cf. v. Art. m. I, 283 sq.).
87쪽
Libanus of Antilibamis, tibi iii a colligimtur et Serv. Verg.Aen. I, o I 6).Aeeuratius do fabula antiquitate disserere huius loci non est Alexandrinos poetas eam in primis illustrandam sibi proposuisse, ut in qua illi et hae Veneris cantandae ocea Sionem X- optatissimam et discordium amoris asseetuum depingendorum invitamentum validissimum haberent, qui est, quin mecum con-
eludat Aeeedit, quod Adonidis fata iis cordi certe fuerunt, ut poeta bueoliet i et picturae Pompeianaes exineunt imprimis denique in Aegypto eius cultus maxima Veneratione celebrabatur et reve l. l. p. s). Itaque haud temere conteias in ygini M3rrhae sabula si Alexandrinorum vestigia latere, quoniam sequentem fabulam Battiadae artem et ingenium spirare naae l. l. p. il Wilamontigium secutus probavit. In Apollodori narratione Solent quidem Panyasim
auctorem credere', temerario tamen iudieio nam eius testimonium antea exseriptum solito more in sola genealogia assertur.
Titulum denique indagaturo, qui Antonini Liberalis narratiunculae praefigendus sit, de Alexandrino aliquo auctore tibi iam constabit, praesertim cum de transformatione agatur et fabulae quadraginta una, qua ille constipa Vit, fere omnes ab Alexandrinis auetoribus repetitae sint. Viginti autem duae e Nicandri Eeteroeumenis egeerptae sunt et Selineide Nic. p. a Sq.). Itaque pronus fere sum in eam sententiam, ut eidem auetori nostram fabulam deberi putem; nam quod legimus in Schol.
νεύο αγstατο φυx aere fidem faei eum de Myrrhae fatis egisse. De anemone autem Vidius idem perhibet v. 8 sq. cf.GreVe l. l. p. 8) qui consensus non ita parvi aestimandus St,
i f. Theocris Id. XV. Bion Id. I, ubi v. si Adonis Cinyrae filius vocatur. Neque neglegendum Philostephanum Callimachi discipulum Probo auctore, ut antea notavi, de Adonide egisse of Muellor F. II. O. III p. I rg Id). Ηelb no. 32 sq. Adonidis partum e Myrrhae arbore agnovit Dilfhey Bullos deli Inst. I 86 p. 58 in pictura Pompeiana el b.
no IZs summa cum specie veri, quatenus delineatio Parum accurata
(Baoul-Bocheste moti ined T d8 iudicium admittit. Cf. in ei fi g. 2 p. 26a Funcke de anyas Uallio P. 6 sq. reve l. l. p. o. A TEschirner Panyasid fragm. p. os recte nihil ad Panyasim referendum esse statuit nisi Adonidis parentes.
88쪽
8ιqilia alii rosam ex Adonidis cruore germinasse referebant' h-que quod Antonini auctorem hie illi ab aliis desistetere cogno-Vimus, tam impensa variandi libido, si quid video, Nicandri ingenio respondes, licet Schneide hanc quaeStionem neglexerit. Sed verum est coniecturae nostrae fidem ab aliqua parte eo elevari, quod, ut ille animadvertit p. s), Antonini epitome mortem Adonidis eiusque in alaemone conVergum cruorem ne verbo quidem angit Restat Theodorus Metamorphoseon auctor, qui laudatur a Plutarcho in Parallelis eiusque epitomatore Stobaeo, testibus, inquies, valde suspieiosis'. Atqui Theodorum quendam tale opus composuisse diserte festatur Probus indicans Ovidium in altera fabula de Aleyone Nieandrum, in altera Theodorum secutum esse . Itaque si Plutarchus maioris fidei auctor esset, Theodorum praeter cetero auctoreS, inter quos Nicandro fortasse principatus dandus, Nasoni ad manum fuisse Suspieari merito liquis, eum eius narratio in re
Philostras. p. I p. 3 3 Procop. Soph. p. VIII p. 35 Η. Callimachum Ovidio Adonidis tabulam cantanti in promptu fuisse
incerta est Rauchi coniectura l. l. p. 3). Ηistoriolas parallelas Romanas ab ipso Plutarcho ad exemplum notarum prioris ordinis fabularum confictas esse vulgo contendunt. Afin nostra mirandum, unde falsarius peculiare additamentum Dyrto θεὲ σό cerrit dira Sc ri conflaris, nisi ex diverso auctore, si memineris, quae supra de ebrietatis figmento explanarim Ceterum quod laudatur in fine Aristides, nescio an eius auctoritas huic fabulae aptissima sit; nam vidi auctore Trisf. II, I 8 iunxit Aristides Milesia crimina sexum'. Opinor igitur in illa Plutarchi farragine non omnia subdificia ESSE. Ad Verg. Georg. I, 3s p. di, Schneide Nic. rg. 6 p. 68;cf. naae l. l. p. o. - Servius ad eundem Vergilii locum alteram fabulam de Ceyce Luciferi filio eiusque uxore propdnis, quam ad alterum utrum auctorem, nam de ordine ambigitur cf. Schneid. l. l. mugna cum probabilitate revocabis. Paullo copiosior Servii de Myrrha narratio Verg. Luc. X IS), cum qua Ovidianam aliquatenus consentire EXPOSui, quominus Nicandro vindicetur, obstat relata in rosam Adonidis commutatio. Neque equidem Theodori auctoriisitem spondere audEO, quia Stobaeus puellam in fuga deprehendi resert de qua re in Servii commentario nihil legitur. - naack autem sibi persuasit Per commentarium Servianum dispersam esse transfigurationum collectionem viro docto Graeco consectam l. l. p. 8rilo Of. p. lli.
89쪽
85bus haud levibus eum Ovidiana congruas. - Cinnae denique doctum novemque annis elimatum ac perpolitum carmen Vidio non innotuisse, quis est, qui pertinaciter aggerere audeat quanquam neque arminis obscuritas, quippe quod grammati eis
etsi paueissima restans, probabile reddunt Nasonem in eius imitatione defixum fuisse, ne dicam de diversis heroinae nominibus. Itaque absit, ut illi epigrammati in Cras8ieium nimium momenti in hac quaestione attribuam.
Sed, ne me pudeat fateri me nescire, quod neSciam ulterius coniecturis captandis progredi nolo. Vides enim magno incommodo nostro haec omnia fluctuare neque mulsum nos lucrari vanis nominibus, quorum auctoritati ambigua festimonia succurrant, subodorandis. In his aut nemo unquam certiora scire poterit aut is demum, qui omnes cuiusvis auctoris transformationum narrationes cum Vidianis comparari et circumspectius, quam olim Meli mann sub uno conspectu poSuerit.
Interim doeuisse salis habeo cum Ovidium alios auctores ad imitandum delegisse et conflasse, tum apertam affinitatem intercedere infer poetam Romanum et Antonini Liberalis auctorem, quod maximi ponderis est ad pensitandam resis Euripidis imitationem, in quam etiam reliquos auctores inelinasse, licet paraphrastae talia reciderint, Plutarchi locus Supra allatias argumento est. Nasoni autem laudem inveniendi illustrandique illius inferre rham et nutricem colloquii iure me detraxisse etiam alia argumenta cogunt Veri enim duco simillimum aliquem poetam Alexandrinum Myrrhae fabula raefata gloriam sibi aequisivisse, cui alii neque ii tantum, qui Myrrhae fata depingendas ibi proposuerunt, VeStigiis eius magis minusve insistentes se addixerint. De qua conclusione confirmate mihi suffragaberis, si in Scyllae descriptione, qualem iris, Alexandrini si quod unquam coloris poema et Dilthe l. l. p. s), exhibet, corollarii loco quam brevissime potero nonnullas eum Vidiana Myrrha similitudines atque eas iam generales monstraVero, ut Su-
Spicioni per se reiculae, quasi poetae Latini invicem se imitati
sint, non amplius locus relinquatur.
Scylla igitur furtim e cubili surgens iam in eo est, ut ad
90쪽
86 patritim tibiculum seoloris perpetrandi causa tenda v. o Sq., eum nutrix intervenit v. 22 sq. Similem eaenam simili praeterea modo exornatam apud Ovidium invenimus, ubi nutrix interveniendo Myrrham impedit, quominus laqueum sibi innectat V. 38 sq. Atque in utroque poemate nutrix deinde ex puella causa tabis percontando exsculpere conatur et in proposito
per8fas Cir. 23 sq. 25 sq. Ov. sl sq. si si do Sq. I Sq. . Neque vero altercatio in Ciri tam artifidiose instituta est, quam apud Ovidium nutrix illi statim de amore loquitur v. 282. 2 I), hie postea domum tale quid persentiscit
V. do8. Scyllam autem ut Myrrham primo obficuisse arguit v. si nutriculam deinde obsecratur, ne se inquirendo torquea v. 25T, qualia Naso Myrrham ex elamantem fingis .aII sq. Atque simili via ac ratione, qua illa huc illuc se Vertit nam frustra circumvehitur omnia Verbis, ut poeta diei V. TI, antequam ineestum fateatur, et postremo fatale Minois nomen proicit v. 2 2, Ovidianae heroinae sceleri confessio extorquetur . dis q. Utrique autem constitutum Stmori, Si amore non potiatur OV 28 Cir 2 6 sq.); nam Scylla quoque, quae primum V 26 moriendi propositum tangit, inter moriendi et sceleris perfieiendi consilia nutasse Videtur, quo Speetant V 28 sq. Utrobique puellae amoris indicio nutriet ingens terror incutitur Cir 28 sq. Ov. 28 sq.). Sed Myrrhae nutrix multa protulisse dieitur, ut diros amores compegeas V. 26; contra Scyllae clare pronuntiat se a tali donatu de- Sistere v. 328 atque hoc unum rogat, ne illa inconsiderate in interitum se praeeipitet v. 22 T. oe videlides iam cogit di-VerSae materiae natura Denique ne fe8timonium desit, quod nostrae coniecturae fidem praestet, ab ipso Ciris auetore pro Vi Sum est, cum nutricem de diro furore, qui puellae incidit, dubiam exclamantem induxit v. 23 Sq.: ei mihi, ne furor ille tuos invaserit artuS, ille Arabae Myrrhae quondam qui cepit ocellos,
Levioris ponderis est, quod puellis demptae subita in formidine vires sceleratum propositum peracturis Cir 2ld OV 56 Sq.). Praeverti autem libet ad procorum copiam Cir di 2 Ov. 356 ef Alexandrinam posthae circa minutulas res commemorationem depingentis anus sollertiam Cir. 25 IJ, quae puellae vestem inistit; quam Antoninum quoque alio quidem sensu indicare vidimus os supra P. I .