장음표시 사용
321쪽
Ad primam probationem exfricio, manus illa impositio qua Haereticos recipiendos este iubet, est tantum caeremonaal is & reconciliatoria, non VeroSacramentum Confirmationis. I. quia agit de Arianis, apud quosdata Confirmatio nusquam irrita& invalida iudicata fuit . a. quia non distinguit inter H reticos in Ecclesia, vel extra Ecclesiam baptisatos: at certum est ex dictis , H ereticos baptisatos in Ecclesia, receptos dumtaxat fuisse per impositionem manus in poenitentiam. 3. quia loquitur de illo ritu, quem totus Oriens & -- cidens custodiebat: atqui ritus ille communis non erat ratione impositionis manus, siquidem in Oriente, alii per unctionem, alii per solam fidei professionem admittebantur; in eo igitur consentitoccidenscum oriente,quod bapti- sati in haeresi rursus non bapti sentur, si in legitima forma tincti antea fuissent:ataque in eo dumtaxat capite csteros Hetreticos Novatianis comparat, quod non sint rebaptisandi. Aliaporro ratio est de Coficinatione qua apud sem vatianos non habuisse vulgo circumsertur, quamqua res non sit satis explorata & certa. Ad secundam ex S. Leone, eadem est resiponsio. Nec obstat quod S. Ponti. sex utatur Verboc firmandi; per illud quippe noluit designare huius nominis Verum Sacramentum, sed ritum dumtaxat quo Haretici Ecclesiae reconciliantur, & in fide Catholica confirmantur. Et certe dicuntur Fideles ab Ordine Romano, Alcvino , Rabano & aliis confirmari per Eucharistiam, neque tamen inde confundi di bet Eucharistia cum Sacramento Confirmationis. Ad tertiam ex Conciliis Arausicano & Epaonens, dico vel Canones illos interpretandos esse cum multis, de meracaeremonia seu manus impositione, unctionereconciliatoria ; vel si de Sacramento Confirmationis, ut antea insinuavimus, dicendum est intreticos illos de quibus agit, antea confirmatos non fuisse, quos idcirco citati Canones lubent in mortispericulo & absentia Episcopi, a simplici Sacerdote confirmari. Concilium Arelatense agit de manus impositione & unctione reconciliatoria. Obsicies 3. Ecclesia orientalis Hateticos redeuntes ad Ecclesiam admittit per unctionem chrismatis, S ista verba, Signaculam doni Spiritas sancti, in quibus materia & forma Sacramenti Confirmationis consistit ; ergo admittit eos per verum Confirmationis Sacramentum Antecedens probatur ex Canone T. I. Concilii generalis Constantinopolitani, in quo sic legimus Eos, qui recta fidei adjiciuntur .... recipimus secum dum subiectam bie consequemiam ct consuetudinem. Arianos quidem ο -- cedonianos, ct Sabbatianos, ct Novarianos o Thesseradecatuas, ct Apollinaristas recipimus, dantes quidem libellos, ct omnem haeresim anathematisam tes .... gnatos, sive unctos primumsancto chrismate, oest rem, o oeulas, n res, oe os, ct aures; oe eos signantes dicimus, Signaculam doni Sphirus sancti. Eundem ritum in recipiendis Haereticis praestribit Synodus Trullana Can. 9s.&Methodius in Euchologio circa an. Christi MI. in quo etiam multae reseruntur orationes quibus invitatur Spiritus sanctus, ut velit gratiam suam illis ab haeresi conversis infundere; ex quibus sic arguitur: Ubi est eadem materia. eadem Hrmati idem essectus Sacramenti Confirmationis, haud dubie est idem Sacramentum: atqui inritu quo Graeca Ecclesia redeuntes Haereticos recipit est eadem materia, eadem forma, R idem effectus Sacramenti Confirmatio-Nis ; ergo ritus ille continet verum Sacramentum Confirmationis. Arcudius Lib. a. de Confirmatione cap. 38. respondet Canonem Constantinopolitanum agere dumtaxat de illis Haereticis, qui apud suos Sacramentum
322쪽
Confirmationis non perceperant, quales erant Novatiani, Theodoreto teste quos proinde redeuntes per illud Sacramentum recipi iubet; Canonem autem Methodii nullius esse auctoritatis pronuntiat, ut pote qui editus sit versus an. I 24o. a Methodio quodam schismatico. Vide Goarium in EuchOL p. 876. ubi integrum refert Methodii Decretum.
Verum probabilis quidem esse posset Arcussit responsio, si in laudato Caisnone mentio dumtaxat fieret Novatianorum; sed cum alii multi nominentur Haeretici, quos nullus Veterum Scriptorum dicit rejecisse Sacramentum Confirmationis. certe ad aliam responsionem confugiendum est. Resp. itaque, ritum hunc apud Grςcos solemnem Verum non esse Sacramentum Confirmationis, sed caeremoniam dumtaxat; quamquam enim eadem materia & forma videatur esse quae in Sacramento Confirmationis, non tamen est idemeffectus, nec idem modus quo datur Spiritus sanctus in Confirmatione & in illa reconciliatoria caeremonia. I. non est idem effectus: namque in
Confirmatione datur Spiritus sanctus ad robur, ut intrepide fides Christiana
adverSus Omnes ejus impugnatores defendatur ι in illo vero ritu datur Spiritus sanctus ad remissionem peccati haeres S, ad pacem cum Ecclesia concilianndam, ad fidem firmius conservandam: in hunc finem minister unctionem adhibet, & verba citata pronuntiat. 2. non est idem modus Operandi in illo ritu, qui in Confirmatione : namque Confirmatisper se & ex opere operato gratiam confert; ritus autem ille, seu caeremonia, ex Opere Operautis, ratio iane stilicet poenitentiae & sincerae cordis conversionis. Ex sola autem vel materia, Vel forma Sacramenti, quam Graeci nonnumquam adhibent variis in casibus, colligi non debet eos verum usi pare ac celebrare Sacramentum . U. g. materiam & formam unctionis extremat usiurpant in ungendis sanis; nec tamen pro Vero Sacramento, sed pro mera caeremonia hunc ritum habent. Ita testatur Goarius contra Arcudium, qui se vera nimis
ac praecipiti censura ritus illos quasi totidem sacrilegia proscribit: quamquam negandum non sit, his ritibus abusos aliquando fuisse nonnullos Graeconi quin& inter Latinos nonnulli oleo extremae unctionis simos etiam unxisse leguntur. Ita colligitur ex Sacramentario S. Gregorii juxta Codicem Remensem, quem laudat Menardus notarum pag. 67. in quo haec verba legimus,
Benedicis oleum pro infirmis, ct pro populo. Hinc facile solvitur argumentum sic. Distinguenda major propositior Ibi
est idem Sacramentum. ubi est idem effectus, eodem modo productus, conis cedor si non sit nec idem effectus, nec idem operandi modus, nego. Porro inritu quo Haeretici recipiebantur, erat quidem eadem materia & orma, sed non erat nec idem effectus, nec idem operandi modus.
objicies 4. H. Patres & M. Pontifices discrimen hoc statuunt inter Haereticos in Ecclesia, & extra Ecclesiam baptisatos, quod priores recipiunt per manus impositionem in poenitentiam; alios vero simpliciter per manus impositione in in Spiritum sanctum t sed ista manus impositio in Spiritum sanctum, quatenus opponitur impositioni manuum impceniten-xiam, alia esse non potest quam confirmatoria. Major certa est ex S. Cypriano Epistol a II. ex S. Aug. Let. contra Cresconium Tom. 1. c. I 6.&eXInnocentio I. Epistolae 2 a. c. q.&s. ubi sic loquitur: Postu vero Iex ne p. est Ecclesiae, venientibus ab Haereticis, qui tamen illic bapιisati sunt, perma- 74 ον nus imposti m laicam tantum tribuere communionem, nec ex bis aliquem mcleris
323쪽
claricatas honorem vel exrruum subrogare. At vero hi qm ἀ catholica fide ad haresim tι an erunt, Pos non aliter oportet nisi per paenitentiam suscipi, apstd
vos non saltim pollentιam non riuuι, verum etiam bonore cumulantur. Et PO -,.stea et D quis, inquit. de castolico ad baeresim erit res, aut fidelis ab apostasia sedit a
revertens o resipiscens redire voluerit, numqvιd eadem ratione poteris ad C.
Clarum adaemia cniar eommissum nonnis longa prestentia potest aboleri pinnique idem patet ex Vigilio Epiliola a. ad Euthremm . De his qui semel in Ecclesiia baptasati ad Arianos coniugientes denuo haptitati erant, dedecera
nite avorum tamen reconcatIatio non per Ham manus' impositionem, qua perovocatiouem sancti Spiritus fit, operatur, sed per illam qua prelientia fructus acquiritum , ct fracta commounis restitusto perficitar. ια. Lι ' Res negamin. manus enim illa impositio in Spiritum sanctum, per quam recipiebantur H retici ex rea Ecclesiam baptismi, bc quae opponitur manuum impositioniin poenitentiam ,per quam admittebantur alii Haeretici in Eceleta. , haptitati, non erat vere confirmatoria. sederat manus impositioin poenite, tiam leviorem & mitiorem, seu potius in imagine & umbra poenitentiae; alteraxero manus impositio erat in poenitentiata graviorem . Ratio est, quia longe majori& graviori peccato se implicant. qui ab Ecclesia in qua baptisati sunt, ad haere deficiunt, quam qui in haeresinati& educati, in ea baptitanturamde gravicirillis, quam istisium idebet nitentia, quia, ut loquitur S. Aug. HE.
contra Cretcontum c. I s.faciliore raevia ood n dum bisne t acta mi, quum To.o. h. f habuissens, re tamen deseruisent. Ethoe discernigar apud nos ι at alneoecr -- qi9. A. lnr qui Carboticam reliquerunt, aliter qui ad Illam pumitus ven m. Illos enim amisplius gravat desertionas erimen. Porro faciliovilla venia qua baptaiati extra E clesiam recipiebantur, non posita erat in eo quod per Confirmationem reci
melius diceretur. Ut enim ratiocinatur idem S. Aug. L. f. de Baptisino C. 13. Manus impositis si non villulerem ba, Lexo vemerui, inqxam extra omnem culpam esse judicarerur: propter charisatis autem copulationem, quod est maximum d-- Spirisas sancta ..... manas hare Iisis comma imponitur. Eadem est responsio ad Innocentium I. Opponit enim Ibi manus Impositionem in Spiritum sanctum, , tanquamleviorem p nitentiam .iasteri longe πυViori , per quam scilicet apostatae recipiebantur. si ς enim iei in exponitSPontifex in Epistola I 8. c. 3. Arianos praeterea, caeterasque eiusmodi pestes, quia eorum Iaicos cominsos ad Damiatim lub imagine panitentia ac sancti Spiritus To-α. sanctificatione per manus impositisnem suscipimus, non videtis clericos eorum si 's p cum Saxetdoto aut ποmbietas. cum piam suscipia debere dignitate c Tollia n.' manus impositio sub imagine poenitentiae non est confirmatoria. L .': 'dNeque est quod diras, apostatas saepius i n Ecclesia receptos summa fatilitatoe, di nulla fere i mposita renitentiar ita de Cerdone testatur S. IrenaeuSL. I. c. q. d Marcione, Tertulta I de Praescriptionibus; de quibusdam Novarianis,
S. Comesius m Epistola V. de Natali, quem discipuli The
doti Coriarii ted inint, Eusebius L. f. c. ultimo&c. Notaest, inquam. qMaistud opponas.: namque ob certas prudentiae Be oeconomiae caulas mitius aliquando striciesia cum aliquibus apostatis. quiveueducti fuerint mera &. Violentia, vel maximi doloris signa dei non strabant oves Eemque poteraut multos exemplo suo ad gremium Ecclesiae addueeret sed calas illi fingula, .res generalem regulam confirmant, nedum infringunt- ' l' Tον rneb de Baptis. 9 confirm. V obji-
324쪽
ρω DE SAc R MENTO CONFIRMATIONIS.
Tρ sq. Objicies denique S. Α-ustinum L. 3. de Baptismo cap. I 6. ubi ait r 7' ' Manus autem - ιio uon hexι Bπιψmus repeta non potest. Quid es enim adiisqvdm oratio super hominem 3 At illa manus impositio de qua loquitur, est confirmatona, ea ipsa scilicet, in mente S. Doctoris, per quam Apostoli Act. 8. visibiliter Spiritum sanctum conferebant. Resp. nego min. Ibi quippe sanctus Doctor agit generatim de marius impositione, tum confirmatoria, tum reconciliatoria. Primam negat posse repeti, ut constat ex testimoniis L huius Doctoris antea relatis e alteram vero repeti posse contendit. Institutum quiepe ac scopusS. Doctoris eo loci postulabat , tu de utraque illa manus impositione loqueretur; vult enim probare Spiritum sanctum inhabitantem I seu charitatem quae rustificat in una sola Catholica Ecclesia haberi posse. Hoc ut assequatur, solvit r. objectionem ductam ex eo quod Spiritus sanctus visibit iter nune, sicut olim, Fideli sper impositionem Iliἐ. p. manus non concedaturἰ docetque id tantum necessarium iuisse ad eoreme. ii 6. F dasIonam russir fidei, ET Fleti a primoria dilatanda. a. aliud solvit armis mentum, nempe impositionem manus reconciliatoriam, Per quam catum haeresis dimittitur, repeti non posse, perinde ac Baptiimum; ac proinde impossibilam esse reconciliationem cum Ecclesia et respondet , illam manus impositionem alterius conditionis esse a Baptismo , hunc repeti quidem non posse , illam vero mile; quia manus impositio.est, oratio lupra hominem, oratio autem repeti saepius potcst. Φα Ex quibus facile intelligitur, in mente S. Doctoris, secundam illam manus impositionem, reconciliatoriam dumtaxat esse, seu meram caremoniam, per quam redeuntes ab haeresi aliquibus in locis recipiebantur.
Nostri non est instimii singularum illarum caeremoniarum antiquitarem, fignificationem, vim ae efficaciam hie expendere, de quibus Libri Ritualea r nobis satis erit summatini ea delibasse quae vel antecedunt, vel e mitantur, vel sequuntur Confirmationem. im coemoriae qua 'ac Maria Cuasemationem. Praeter eas quae pertinent ad consecraticinem chrismatis de qui
Quaeres r. an fiat adhibendi patrini in Confirmatione. . Resp. amrmativei antiqua enim est praxis illa, de qua mentio fit in Libro Sacramentorum LGregorii, & in Oedane Romano. Hujus consuetudinis rationem affert S. Th. 3. p. q. 72. art. I . incorpore: quia stilicet debent recens
baptisati habere a mibis erudiantur tu pugna spirituali. Quaeresia. quinam in patrinos eligi porum di debeant. R P. eos tantum a qui sunt baptisati, di confirmatit quia qui nondum est Christianus per Bapeisinum & perfectus Christianis per Confirmationem , idoneus non est qui alios in fide christiana instruere, &ad pugnam inλrmare Possit. a. S. carolus exigit in patruus ut ad minus armum decimum quartum
325쪽
attigerint, cum non censeantur ante istud tempus satis apti ad alios instruendos. 3. Excluduntur parentes illius qui confirmandus est, propter cognationem spiritalem quam cum ipso essent alioqui contracturi. Ut enim ait Conci- flium Trid. Seffa . c. 2. de reformatione Matrimonii, ea cognasso aua ex com m c αρυν matione eontrahitur, confirmarum s confirmatam, Hiae'vepaιremo mat , ae 878. A. ιenentem non egrediatur,omvrbus inter al/as personas inus spisutialis e saxiora impedimensis omni sublatis. Id vult observari S.Carolus in V.Concilio Mediola- T. τη. nensi, ut ne feminis mares, nec contra, marιtas femime, neque senioribus adesescentes, cum minime hoc pera satem conveniat, cumpatres in confirmationis Sacramento adlabeantur, nis ad atrier necesstaspostulet. Ritus quoque est antiquus, ut compater dextera suscipiat & teneat eum quem Offert Episcopo confirmandum i si vero qui offertur adultae est aetatis, pedem suum super dexteram pedem eompatris, qui ipsum octri, ponit , id quod non sine mysterii significatione fie. Legeritum hunc veterem in Libro Sacramentorum S Gregorii, & in indine
Quaeres 3. quid praescribant Cauones circa mutationem vel additionem nominis in Confirmatione. ' Re . si nomen turpe sit, vel ridiculum, vel indignum homine Christiano, mutari debere. Ita ex preM Concilium V. Mediolanense, Aquense an. I 38s.
Tolosanum an. r3 9o. quamquam nulla etiam exigenteseCevitate mutari nomen possit, vel aliud addi. Ita istunt constitutiones monis Parisiensis, &Decreta Synodalia Ecclesiae Remensis. Quaeres q. quid praescribant Canones circa ablutionem stontis. Resp. confirmandos teneri seontem mundare seu abluere, atque aperirς, antequam se sistant coram Episcopo. Ita Synodus Rothomagensis ann. Is8 I. Λquessis an. Is 83. & Mediolanenis V. . . ' . . mes s. quid statuatur circa vestes confirmandi i a Resp. quando confirmatio immediate post Baptismum conserebatur, comsrmandos vestibus albis indui solitos fuisse, antequam vi Tantur Episcopo. Ita Liber Sacramentorum S. Gregorii, ordo Roman. & andia Scyrilli . Hierosolymitanus Catec hesi S. Ambrosius Ude Initiandis c. .LChrysostom usΗOm. I I 8. Ex quo vero perceptio Ginfirmationis dilata fuit in aliud tempus, non alia habita est ratio vestium, nisi ut mundae essent ac modestae. ' Κ
Quinque praesertimo kr vari possunt, scilicet tempus quo administraris,let Confirmatio, locus, ordo, vi situs, alapa quae ab Eou odinaes pari N
Tempus conferendi Confirmationeni olim idem suilae Baptismi r unde cum -, Baptismus solemniter soleretcertis quibusdam diebus administrari, pariter re Confirmatio; de quibus diebus antea, uti de Baptisino Miximus. Postquam aurem Confirmatioseparatim a Baptismo fitit administrata οῦ pro oppoetu tate Episcopi , laequentius tamen seriis Pentecostes di Quatuor temporum iust administrata. Qua aut hora conferri debeat si quaeras. sine quantum con mode fieri potest, hora tertia; quia hac ipsa hora Spiritus sanctus in Apostolos lapsus est. Ita decernunt Concilium Mediolanens U. & Αquense an. Is 8s. Locus administrationis hujus Sacramenti, idem olim fuit qui&Baptismi r primos
326쪽
primo, quolibet in loco; postea vero in Templis, tum Ecclesiae Cathedra lis, tum etiam aliarum per quas Episcopus discurrere debet, ut sibi commis sis Fidelibus hoc Sacramentum dispenset.
ordinem &situm hunc esse debere refert ordo Romanus. Primo, mares, S . . postea feminas esse baptisandas&confirmandas: deinde Concilium Mediolam. t s. nense V. statuit, νι mares in Eccle a primo a parae sua, femina ab aurea fui; fe-s iratim distincti, genibus flexis, mamibus ante pectus functιν, suo quisque ' orine, pie o religiosὸ orent: mprimisque ab omni drepitu, vociferatione, o inans confabulatimo emeant, sed filentio sancto utantur. Alapam in maxilla confirmati leviter infligit Episcopus.Quando vero inre ductus sit ritus ille, plane incertum videtur; neque enim illius apud Veteres mentio occurrit. Quem vero ob finem ritus ille sit institutus, varii varie res
runt. Synodus Senonensis an. I 32q. istam reddit, ut ea percussione infames m moriam habeant se fuisse e firmatos, ne iterum confirmentar. Catechismus Romanus addit, ut memineris confirmatus se tanquam aιNetam paraιum esse oportere
ad omuia adversa invicta arimo pro Christi nomine ferenda. Pax Vero quae datur confirmatis ab Episcopo, & oratio quam fundit super illos, antiquaesivit, quarum mentio fit in ordine Romano, S in Auctore Libri de divinis officiis e. de Sabbato sancto ,& ab Amalario L. I .c. 27. Ratio hujus ritus est, ut intelligat confirmatus, inquit Catechismus Romanus, se gratia cael fis planitudinem, o pacem qua exuperat omnem sevsum consecutum esse.
De comοηιis qua sequistin Confirmationem. Duaesunt praecipuae. Prima, rons eonfirmati vitta linea seu fasciola debet circumligari , tum ne chrisma facile defluat tum ut significetur acceptam gratiam
diligenter esse conservandam. Ita mandant ordo Romanus, Synodus Trecensisan. I M. Lingonensisan. Iq-.Senonensisan. I 2q. Confirmandi, inquit, vit-ιas sex bandellos mundos, laros o longos se m habeant, quos pon confirmationem per triduam die ac noris deferant, ne chrisma posφι ab eis tangi. Secunda est depositio vittae lineae,& chrismatis abstersio. Deponebatur vitta illa linea olim post septimum diem, quo frons chrismate sacro illita abste gebatur . Ita ordo Romanus, Auctor de divinis officiis, Hugo a S. Victore L. a. de Sacramentis p. 7. c. 7. Deinde deposita fuit post triduum; aliquando etiam post biduum, vel etiam post horas et .Usus tamen eiusmodi vittarum talis erat, ut in arbitrio Episcopi essetdispensare. de ConVentus Melodunensisan. Is 79.
ait: misis linea ligentur confirmatorum frontes, quam irram, quo maiori bonore fra-tietur Me Sacramentum, portare tenebuntur, nis fronιes, prasente Epocopo, e salua dem panaeo vel bombrce abstergenda curentur. De abstersione ita Synodus Trecensis laudatar Bandellos post triduum ad Ecclesiam deferant, oe confirmatus in 'o δ' te ubi ebrimate fuerit linitus, sala re aqua lavetur; ct aqua in loco mundo se denda est, via nequeas conculcari pedibus.
Atque haec dicta sint de Sacramento Confirmationis, in quibus, si quid
minus rectnm & sanum nobis incautis excidisse deprehendatur, pro non dictoae reVOeato habemus. 3