장음표시 사용
311쪽
λιαφορους τελεσαντες επονουντο μεν πρυ-
i τοι κερθων εμεμνηντο προς τους του των προσαγωγέας , οἱ τὰς χειψοτεχνας
opibus, verum indignabantur si in dignitatis etiam partem non
venirent,quasi ea servilem eorum conditionem fuerit Occultura .
Atq; fuit illis marsupium , quod
omnibus incuteret, & plateae integrae praesidia.&oppida. HODce igitur Cerberos multorumq;capitum monstra , ad privatam sortem redegit , illis insuper dicens in lucro es e ponendur quod vita eis relicta fuerit. LX V. Sed & tertium malarum artium fabrorum genus, rapinis omnia infestantium, & nihil non lucri causa sive dicentium, sive facientium palatii liminibus ejecit. Qui nempe patrias suas ministeriis quae illis debebant defraudantes, curiis desertis,iisq; quas in ministeriis publicis ex lege obire debebant partibus , in scholam Agentum in rebus relati enitebantur ut Curiosi fierent : ac specie quidem ipsa custodes erant, ne
quidquam eorum quae adversus principem ineuntur consilia, ipsum lateret: reipsa autem turpissimum erant institorum genus. Quemadmodum enim isti, mane patefactis tabernarum valvis, per totam diem lucrum circumspiciunt; ita hi lucrum nunquam non commemorabant & pollicebantur iis, qui istos ad se adducerent;& qui opifices nihil locutos, tan-Oo 2 quam
312쪽
a a Lib. V. cap. p. LIBANII PARENTALIsqvam maledidit cujusdam adversus Principem reos virgis &fustibus eorum subj i cerent. Quod non
eo faciebant animo ut tales verberibus punirentur , sed ut pecunia illa redimerent. Nec quisquam ab eorum telis erat securus, sive civis fuerit, sive advena, sive peregrinus. Sed pereundum erat cuicunque, perperam licet acculato, nisi pecuniam dedisset: ea , Vero data vel maxime reus incolumis abire permittebatur. LXVI. Maximum autem lucrum in criminibus in majestatem admissis quaerebant. Cum enim talium reos, eorum ad quos illa pertinebat injuria irae tradere deberent; pecunia accepta, illi, qui in huiusmodi crimine fuerat deprehensus, non vero delatoribus ejus ferebant suppetias. Praeterea iis qui vel maxime castimoniae erant studiosi formosos juvenes submittebant, metumque iis incutiebant infamiae. Et Magiae etiam eos, qui vel longissime ab illo crimine aberant , accersebant. Atque duas hasce q Vaerendae pecuniae vias impense profi-cuas si esse senserunt. Maxim tamen tertiam illam , istarunt, utraque magis opulentam. Nimirum concessi illis , qui pecuniam publicam adulterare audebant , ejui rei faciendae licentia;
νου τη των αδικουμένων ὀργ ν γν
313쪽
πόλεων πινιςqων , P Lex antris, in quibus facinus illud
patrabatur, probatam pecuniam, propter adulteratam laeti reportabant. Illorum autem pecuniae acquirendae modorum, aliuS in occulto latebat atque obscurus erat, alius vero publice omnibus patebat, honesta tamen aliqua induebatur species, nec altero min8
commodi habebat. Adeo ut si ingentis alicujus incidissent mentionem, pecuniae, statim numerum ipsi adjecerint, quae ex ea ad illos redierat.
LXVII. Hi itaque qui Principis erant oculi, seque omnia in lucem producere, &ut modest agerent mali, eo quod latere eis non liceret, emcere jactabant, omnibus improbitatis viis incesserunt,& tantum non pubIice ipsi praedicarunt impune ista omnia
se facere. Atque adeo illi qui obicem ponere malefactis debebant , ipsim et sceleratis fuer auxilio, canibus similes qui cum
lupis societatem iniverant. Pr ptereaque perinde erat , in thesaurum inopinato incidere, & harum quasi arrugiarum compotem fieri. Qui enim Irus Venerat, brevi tempore Callias discedebat. Cum itaque alius alii superveniret pecunias ex har sturES, urbesq in dies redderentur pauperiores florentibus illis qui talia Oo 3 nun-
314쪽
nundinabantur opibus; jam olim rerum nostrarum misertus Iulianus fuerat , finem impositurum
st rapinis istis,) ubi facta sibi fue
rit ejus rei potestas, minatus. Finemq; etiam simulac facta illi fuit potestas , fecit universa illa dis Iipata sodalitate, tituloq; & honoribus illis ablato,quo abusi destruxerant Omnia atqi everterant.
LXVIII. Ipse autem suis Agentibus in rebus P ad mittendas ultro citroque litteras utebatur, iis vero talia perpetrandi potestatem non faciebat. Hocq; ipsum nil aliud erat quam perlaeta civitates donasse libertate. Homine Vero , tanta potestate instructo, ipsis imminente , ne spiritum quidem trahere libere licebat. Verum alius quidem ruinae jam succubuerat, alius eum expectabat; atque eum qui nihildum passus esset, futurorum metus in eadem cum eo qui passus fuerat conditione locabat.
LXIX. Mulis porro angariatis praeterquam quod continuis premerentur laboribus, atque a modo dictis hominibus fame prope lodum enecarentur, qui ubi ipsis, alimentis illis detractis , Sybariticas parabant opes, id quoq; plurimum addidit
aerumnae, & nerves pene eorum succidit , qvod cuicunque ejus rei LXIX. τῶν τοίνω ἀγγάρων η-
315쪽
cupido, illos curru jungere, atq;ita facere iter liceret: idemqV Principis &Curiosi litterae hac in re efiicere possent. Quamobrem nunquam illis quies , ne ad exi- suum quidem tempus, indulgeatur, nec praesepi illis frui concedebatur. Adeo autem perdiderant vires , ut nullis verberibus
ad cursum possent excitari, & viginti vel pluribus etiam opus fuerit ad unicum trahendum vehiculum. Multique eorum vixdum jugo soluti exanimes procubuCrunt, nonnulli etiam sub jugo, antequam eo exsol verentur. LXX. Kgr' εκωλυετο Σαάτου τοιήτου - δερ. οι τάχους. την
φυγον τα ς 2 χας , τψς κο τῆ το βραδυτῆb. ἐω λέγειν ἴπ- LXX. Ista vero res iis postmodum erat impedimento , quae festinatione habebant opus : ejus Vero rei noxam pecuniis rursum urbes luebant. In pessimo autem statu ista esse clarius hyberno tempore patuit, cum illo vel maxime passim interrupta deprehenderetur superandi montes Opportunitatis successio. Adeo
quidem ut multorii curatores fugientes in montium essent verticibus, muli Vero ad radices eorum consisterent. Illis vero qui ad cursum eos incitare vellent, continuis clamoribus verberibusqu erat utendum : faciebatq; eorum tarditas , ut maXimarum rerum agendarum Opportunitas, magistratuum manibus elaberetur.
316쪽
1y6 Lib. V. cap. Praetermitto dicere de equis eadem cum illis, de asinis item, longe. graviora passis. Hoc ipso autem plane pessundabantur iis qui lumenta hujusmodi commodabant. Huic itaque etiam furori obviam Iulianus ivit, noni necessariis itineribus plane jumenta illa adhiberi prohibens , poenaque praefinita ei qui talem vel concederet, Vel acciperet gratiam : subditi
vero ut vel emerent vel conducerent quibus opus habebant jumenta sancivit. Quo facto res statim visa fuit fidem pene superans, muliones nimirum mulos, equisones vero equos suos exercentes. Quemadmodum enim
antea laboris excessu pedibus capi eos contigerat, ita ne tum ob otii abundantiam fieret idem, periculum erat. Atque hoc ipso quidem privata subditorum res aucta fuit. LXXI. Eadem vero ejus circa Curias urbium , fuit solicitudo. Quae olim quidem & decurionum numero & opibus egregie
floruerant, postea autem ad nihilum pene reciderant, omnibus, praeterquam paucos admodum,
partim quidem ad castra, partim ad Consistorium dilapsis, partim aliud quodcunq; officium nactis. Et hoc quidem quotquot fece-
επειτα ηὐαν Σῶν , μετερρυηκοτωνα λίαθ ο λίγων κομι- τινων , των εἰς τα ροατιωτων , των δ εις
317쪽
βῶν. το ὐ δῆ πολλων εχ νων αξιον εκῆνο κάμμα , τι δῶν παντα ανδρο σας βουλην καλῶν, - μηόεν οῦχοντα ἰ&υρον ές αφε-0ν , ἐγγράφειν , στω το πζάγ-rant somno indulgebant, corpusque curabant, ceterum eos ride bant, quod simile vitae genus non amplet tebantur. Eorum autem qui in curiis relinquebantur erant perpauci, eosque ministeria qVae populo praestare tenebantur, ad mendicitatis tandem statum reducebant. At vero quis nescit Curiae vigorem urbis esse animanat Constantius autem verbis quidem, hisce animabus auxilium ferens, reiosa tamen inimicum se
illis ostendebat; alio nimirum transferens eos qui curiis sese subducebant, atq; vacationes indulgens , quas indulgeri leges non permittebant. Similes igitur is re vetulis rugosam faciem praeferentibus, pannisq; obsitis: atque querelis quidem non pepercerunt Decuriones psiq; judices indigna eos pati fassi sunt , verum auxilium iis ferre non potuerunt, utut vel maxime id facere essent parati. LXVI. Verum haec quoq; pristinum suum vigorem erant recuperatura Maximis igitur laudibus efferendum edic tum illud, quo sancitum fuit omnes omnino ad curias esse revocandos, & qui nihil causae ad immunitatem suam afferrent, albo in scri bendos esse, adeo rem istam restituit, ut curia-
318쪽
2 98 Lib. V em p. LIBANII PARENTALIs
tium multitudo angusta nimis loca , in quibus conveniebant, esse argueret. Nullus enim amplius erat Notarius neq; Eunuchus qui pecunia accepta Vacationem indulgeret cuiqvam. Sed hi quidem prout decet Eunuchos servilia obibant ministeria, spiritus obtunicas neutiquam siumentes. Illi vero ea quae manum & atramentum calamumq; exigebant,eXpedientes, cetera modeste sese gerebant , & a magistro suo re tenui cum justitia conjuncta contenti esse discebant. Atq; hodienum haud paucos licet invenire, qui eo quod cum illo commercium ipsis fuerit, cum quovis Philosopho contendant. Imo in ea ego sum opinione, omnes qui aliquatum fungebantur dignitate, honorum praecipue , minime vero lucri fuisse cupidos. Ipsi autem meministis qua ratione iis qui olim magistratum aliqVem gerebant) nobis obviam factis proni
in terram procubuerimus, non aliter ac si fulmine essemus perculsi. Cum his vero sqvos Julianus constituit) ab equis desilientibus,
dextra eos tenentes, colloquia
m licemus: atq; illi multo tibi esse
LXXIII Verum leges quidem LXXIII. ἀλλἀ μLὐ νομους ferre res estPrincipibus haudqva- βασιλινο ι Θῶ- ραλον ,
319쪽
IN IULIANUM IMP. 199 7 μ , ζυμφεροντας θ ου ρα-
λκ- δεδωκότων σκεψόμεθα. 'ουκ-
τν εγεγογει τω Γαλλω τῆς άμο- quam dissicilis, id enim in eorum est potestate: dissicile vero est ferre tales quae publicae rei conducant, id enim prudentiae est opus. Iulianus autem tales leges suae aetatis hominibus promulgavit, ut magnum passi esse videantur detrimentum qui ante eum extiterunt. Earum veto legum quas an
liquiores eo Principes sanciverant, qVotquot similes erant suis, tyranni vero insolentia fuerant abolitae, in usum revocavit: multo gloriosius esse ducens ea quae bene se habent approbare, quam temere olim sancita reprehender a
LXXIV. Age autem de iis etiam a quibus poenae sumtae fuerunt dispiciemus. Cum tres itaq, essent qui caedibus rem suam familiarem auxerant, unus ex illis per totum orbem Romanum calumniando grassatus est, innumeraque supplicia Orienti pariter ac occidenti debebat. Adeo ut omnes ii qui nosse sent hominem dolerent, quod fieri non post et, ut semel interemtum denuo interficerent, tertioque, imo multoties, caedem ejus repeterent. Alter Vero praeter-qVam quod sese ad usq; jubendum Constantio Imperatori extuli stet, cum tamen ipse esset servus , &quod servo magis est turpe Evnuchus 3 praecipuus crudelissimae Galli Caesaris necis Autor fuerat. Pp a Ter-
320쪽
Tertius denique militum iracundia ad exitium abreptus est, quod eos Principis largitionibus,ut ipsi quidem dicebant , fraudavisset. Hitamen hic post fata etiam sua solamen aliquod nactus est , eo quod Imperator haud exiguam
paternarum Opum portionem ad filiam ejus pervenire pateretur. Illi vero qui in ipsum eum crimina admiserant serant enim nonnulli qui ad Imperium ambiendum alios excitaverant, nemini verbis parcentes ) poenas promeritas neutiquam dederunt. Non
itaq; mortis supp licio sunt astecti, sed in insulas relegati, ut litagVae imposterum imperarent edocti sunt. Ita nimirum ille ab iis qui
alios offenderant noverat poenas reposcere , ea autem quae ad seipsum spectabant, magno animo contemnebat. LXXV. Introibat etiam in curiam , & Senatores circa se seden- habuit: quo diu illi caruerant honore. Antea enim in palatium accerii solebant, ut stantes pauca quaedam audirent. Ad eos vero nunqVam accedebatConstantius, ut consideret cum illis: ideo enim quod dicendi facultate instructus non esset, evitabat locum Oratore Opus habentem. Contra Julianus qui sine metu perorabat, qua Homerus de eo qui dicendo vale-τάτης τελευτῆς. ἔγε μ& τρίτωοργῆ -δυ τῆς Θαυῆς άνηρπῖ νδώρων βασιλικων άντίς , ως ε- λεγον , ἀπεγρηκως. ετυχε δεκμ μεταώς - μυθίας πινος γ