장음표시 사용
321쪽
bat utitur phrasi) coetus hujusmodi omni studio freq ventabat: unicuique coram se Verba facere audenti licentiam elus rei conce
dens. Et ipse quoq; dicens haud
raro : modo pauca quidem bed leniter oram e modo imbribus hybernu innia dicta profundense illos nimirum apud Homerum OratoreS, modo
imitatus, modo in iis in quibus maxime excellebant supergres
ρον ςιυσοφίας. πειβαλων ' ουν . LXXVI. Cum autem hac ratione in senatu verba faceret , & partim in laudibus, partim in comminationibus , partim in exhortationibus Versaretur ; nuntiabat non nemo adesse Magistrum ejus , Jonem, Philosophum, ex Ionia accitum. Ipse igitur ex medio Senatorum exiliens ad vestibulum cucurrit, idem faciens quod Chaerephon Socrate adventante. Verum illud quidem qui faciebat Chaerephonerat, idq; in Taurati faciebat palaestra. Hic vero erat is, penes qVem rerum summa tum fuit, atque in amplissimo id faciebat Senatu.Omnibus ostendens factoque declarans, Imperio sapientiam esse praeferendam, atq; hilosophiae in acceptis esse ferendum ii quid praeclari in sese conspiciatur implexus itaq; hominem & osculatus, perinde ac privati solent, aut
322쪽
potius perinde ac inter Principes more receptum est , in curiam eum induxit, tametsi in Senatum ille relatus non esset: non quod Viro illi ex loco, sed quod loco ex Viro aliquid ornamenti accedere putaret. Cumq; coram omnibus narrasset qualis antea fuerit, &
qualem Philosophi illius discipli
na eum effecerit, dextra manu ei
concessa cum eo abivit. Quid autem hoc ipso intendebat Non certe, quod aliquis suspicetur, ut gratum se solummodo pro ejus institutione ostenderet: sed ut omnes ubiq;juvenes, imo addiderim & senes, ad sapientiae studium excitaret 2 jam enim ipsi etiam aetate prove Aiores impetum ad litterarum studia cupiebant. Certe enim cuicunq; rei apud Principes nullum stat pretium, ea ab omnibus quoque aliis negligitur; quicquid vero ab iis magni fieri deprehenditur, id omnes certatim
LXXVII. Iulianus vero fraterno quasi vinculo litteras Deorumque religionem inter se connexa esse existimans, hanc autem penitus, illas maximam partem periisse deprelisndens: ut & illam perfecte restauraret, & litteras amare homines denuo occiperent, eos quidem qui religionem exacte callebant, honoribus cumulabat,
LXXVII. ό δε νομίζων ἀδελ- α λόγους τε κω Θεων ἰερέ , se
323쪽
nabat, atq; ita utrumq; fuit consecutus. Atq; eo quidem tempore duo subito, unius diei spatio, edidit opera; imo potius unius noctis
utrumq; erat proVentus. Horum alterum hominem qVendam, perversum Antisthenis imitatorem, cujus omnis Philosophia male sana absolvebatur audacia, feriebat. Alterum vero multa atq; praeclara de Deorum matre celebrat. Ad eandem ejus intentionem id quoque referendum est , quod urbibus non alios quam litteris initiatos praeficeret magistratus. Barbarosq; gentium deponeret gubernatores , qvi celerrime scri
bendi quidem instructi peritia.sed
bona mente destituti, evertebant quas regere debebant naves. Ipse Vero eos, qui poetis oratoribusq;& historicis pectus imple Verant,nOVerantq; quibus magistratum virtutibus instructum esse oporteat : hos inquam, despectos eos esse videns, populis cum dignitate praefecit. amobrem eum Syriam versus instituentem iter, Oratione Praesidum quivis circa Provinciae suae fines excepit,ut pote quod longe praestantius esset donum, qVam apri, avesq; & cerviqvi olim sine oratione Principibus offerebantur. Tum itaq; horum Vices orationes sustinebant,
sibique invicem in deducendo eo
324쪽
succedebant Rectores provinciarum , Rhetorum artibus exculti. Ex quibus Ciliciae Redior, discipulus meus, ei vero charissimus,sacra faciente atque ad aram consistente Iuliano, laudes ejus oratione persecutus est. Quod dum fieret, plurimo uterque manabat sudore, huic quidem oratione, illi
Vero oratoriS amore eum eXpriment .
LXXVIIL Haec itaq; latissimum sapientiae studio denuo aperie-hant campum, Omnisq, honorum spes ad eos qui litteris erant imbuti transferebatur. Atq; adeo melius Sapientiae & litterarum doctoribus res suae procedebant, aliis apud ipsos initium statim di Dcendi facientibus, aliis postliminio qua si ad eos accedentibus, barbasqVe & annulos ad eorum scholas afferentibus. Ita nimirum effecit,ut florerent iterum ea quae ad Musas spectant, viqi pro pulcherrimis illa haberentur, qvae optima revera existunt : utq; ea quae servorum sunt plusquam ingenuorum dotes non valerent e
ficere. Quod vero majus quispiam comminisci facinus posset, quam quod Diis, maximoque Deorum dono , litteris , a summo liberatis conterritu honorem restituerit dum nimirum per Omne
istud iter litterarum doctoribui
325쪽
σχοπωμυ δη καν τν καθέδρα τὸν sui copiam fecit, a recto vero via ad Deorum templa saepe divertit, non lata aegre vel viae longitudine, vel dissicultate, vel solis aestu.Cujus etiam rei maximam merce dem tulit, certior nimirum a Diis qui in templis hujusmodi colebantur de insidiis sibi structis,ut &de via qua evitare illas valeat. Quamobrem mutata itineris ratione , celerius quam antea pro
cessit , insidiasque feliciter evitavit.
LXXIX. In Syriam autem postquam fuisset delatus, simul ac urbibus ea q vae par erat exsolvisset,& in delubris comparuisset, ac prope Deorum statuas familiariter cum Curialibus fuisset locutus; ad sumendam a Persis poenam magno impetu statim ferebatur, nec moras trahi Voluit, tempusq; expeditioni opportunum cunctando male perdi. Cum vero pedites pariter ac equites abnue rent, exiguamq; moram sibi concedi postularent, aegre qVidem, utpote qui ira intus adversus Persas excanduisi et, sed tamen necessitati cessit. Atq; hoc solum dixit non defuturos qui dicteriis propterea eum sint excepturi, quasi
nimirum verus esset antecelsoris
sui cognatus. Verum in illa quoq; mora& otio propius Iulianum age contemplabimur , vi an illud
326쪽
3O6 Lib. V. capis. LIBANII PARENTALIS quoq; tem practionib8 laude promeritis insigne fuerit, dispiciem LXXX. Adventabant ad eum
ex Persia litterae , quibus rogabatur ut Legatos admitteret, verbisque decidi controversias pateretur. Nos itaq; ob eas gaudio exultabamus omnes, utque oblatam conditionem acciperet clamabamus. Ipse vero contemtim prO-jici litteras iubens, nihil gravius atq; iniquius esse dixit, quam pro stratis & evastatis urbibus, cum ipsis colloquia miscere. Litterisq; adeo illis respondit, nihil Legatis esse opus, fore enim ut seipsum propediem cerneret Persarum tyrannus. Hanc itaq; ante praelium obtinebat victoriam hocq; ante pugnam erigebat tropaeum: id quod in Gymnicis etiam ludis contingere novimus, in quibus eum,qui multum reliquis praestat, comparuisse solummodo, satis est. Atque id quidem, praesente jam Imperatore Iuliano, Persae evenisse,
non multum videtur esse mirandum : quam vis admiratione non careat, timere eum qui alios terrere assuetus erat. Quod autem
Orientalibus hisce regionibus a
Constantio armorum robore nudatis, Iuliano vero in ejus locum ad Imperium evecto, sed ab hisce
oris longis terrarum spatiis remoto, Persarum nemo urbium ullam
infestaret, sed nudo ejui nomine
327쪽
contineretur, id quaeso nonne onme superare videtur miraculum t Atque ista quidem ejus de
Legatis sententia fuit , armis scilicet non verbis opus nunc
jam antea habuerat, omni ex parte bene sese habere, existimabat Illi enim & corpore valebant, &praeliis laetabantur, armisq; erant instructi fatis affabre factis, Deo-xumq; ubi pugnandum esset auxilium invocabant. Illos vero quos prioribus jungebat, corporis quidem vidit praestare mole, armaq; auro fulgentia ferre, eo autem quod in fugam ab hostibus toties essent conjecti,eodem modo Perinia conspecto eos animadvertit animo assici, quo in montibus assici hominem dicit Homerus, Dracone sibi oblato, vel cervi canibus conspectis assiciuntur. HO-rum itaq; animas non eorum tantum q vi cum imperio iis praeerant culpa, sed ex eo etiam quod sine
Deorum auxilio praelia inirent, aegritudinem contraxisse ratus, per novem menses integros Operam
dedit ut illud quasi eis conciliaret
momentum. Firmiter stibi persuasum habens,& militum numerum & ferri praestantiam , &2utorum robur Verbo, omnia omnino frustra esse , sit Deos a partibus
328쪽
3 8 Lib. V. cap. p. LIBANII PARENTALIs suis aliquis Itantes non habeat. Illi itaque,ut sibi auxilio essent, essicere conatus est, dum hastam tractantes manus adduxit, ut libamina quoq;& thura attingerent: ut habereot nimirum, quo telorum irruentibus imbribus, vota, eos avertere valentibus , facere possent. Cumq; ut persuaderi sibi ista paterentur, verba non sumcerent, auro in eam rem usus est. Dumq; exiguum pecuniae lucrum faceret miles, multo majus aliud una fecit, Deorum nempe favorem , a quo belli unice fortuna pendet. LXXXII. Ea enim Imperatoris animum non insederat sententia , Scythas in auxilium esse Vocandos, vel exercitum esse cogendum, ipsa multitudine sua obfuturum, & in pIurimas eum conjecturum difficultates ; sed implorandam potentiorem longe Deorum manum esse existimavit. Hos enim sacra facientibus conciliavit auxiliatores, Martem inquam, Erin, Bellonam,Terrorem , Me- tum , quorum vel solus nutus in fugam convertere solet exercitus. Adeo ut nihil a vero alienum
dicturus sit, qui eum ad Orontis ripas adhuc considentem feriisse jam & vulnerasse Persas dixerit.
in istas absumtam fuisse. Verum
329쪽
praeclarior longe erat facta in talia impensa, quam in theatra, Velagitatores, vel in eos qui cum fame efferatis bestiis pugnabant,
quarum rerum nulla Julianus delectabatur. Utpote qui etiam tum, cum in circo eum considere necessitas cogeret, alio semper oculos habebat intentos. Et diei solennitati& curis suis ista ratione satisfaciens: illi quidem praesentia sua, his vero dum ab iis dimoveri
sese non pateretur. Nulla enim contentio, nulla pugna, nullus deniq; clamor animum ejus a gravioribus, quibus intentus erat cΟ-gitationibus, revocabat. Siquidem & solenne populo edens convivium, reliquis ut vulgo fieri solebat bibendi licentiam dedit, ipse vero seria inter potandum &cogitavit & locutus est: atq; tamdiu epulo interfuit, ut eo abstinuisse non Videretur.
ita ac ille ventrum coercuit, veI inter eos, qui in exigua casa philosophiae operam navanti quis ita ac ipse pro temporum diversitate variis cibis abstinuit ut modo huic modo alii Deo cultum suum praestaret , Pani nimirum, Mercurio, Hecatae, Isidi, & reliquorum uni- cuivis t Quis tot te: unia cum VO-luptate, ut cum Diis versari pos
set, instituiti Iditaq; quod Poetae
330쪽
3 IO Lib. V eap. LIBANII PARENTALIs
fingere solent, revera ei obtigit; comamq; ejus eorum aliquisqviccelitus descendunt tetigit, &postquam ultro citroque verba quaedam essent permutata abivit. Et reliquas quidem ejus cum Diis
nimis esset prolixum: in Casium Vero montem ad Jovem Casium cum circa ipsam meridiem adscendisset, vidit Deum, eoque Viso sese erexit, & monitum ab eo accepit , cujus ope denuo sibi structas insidias evitavitii Si itaque fieri possot , ut homo cum Diis coeso communi jure frueretur,
cum iis omnino junctus ille jam tum fuisset, loci sibi proprii illis
participem eum reddentibus. At vero cum corpus id fieri haudq va- quam permitteret, ad eum ipsi
accesserunt,quid facto opus esset, quidve minus, eum edocentes. Agamemnonis enim Conssiliarius Nestor erat Pylius, vir canitie venerabilis, sed homo tamen. Julianus Vero nemine Mortalium
ad consilia habebat opus: ipsemet
enim omnium mortalium maxime ad consilia mentis acie valebat, sed ab iis qui omnia norunt monitis iri struebatur. His itaq;servatoribus custodia ejus curae erat, cumq: iis plurimum sonVersabatur,
LXXXIV. Semper vero sobrietati studens, neq; cibis non nece D. Q - των ποιητων ἔρ