Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

401쪽

enim de hoc negotio siententiam misit es dominus noster Imperator , ejus Consiliarii , G vos omnes per*exHis. Ante hos siquidem ales misi ad eum per venerabilem Monachum s Sacerdotem D. Ignatium Capitula duodecim de hoc argumento,

qua N ipsi vidi sis. Ego vero aliud quid ab eo quod nunc dico , nunquam dicam , quandoquidem Florentinam idam Synodum eo loco habeo, quo apud Deum es , sueritas docet , Chrissianique omnes legitimi Ecclesiae Orientalis silii juxta sanctorum Patrum sententiam N conscientiam suam sentiunt ; s ut clarius dicam, eam Sy nodum talem existimo, qualis pstudo oecumenica ilia sub Constantio fuit , quae Con- substantiale, ut sibi videbatur , sustulerat. Auoniam item mea sententia est,

quod qui Papae commemorationem facit , aut facienti communicat, etiam consilio aut adhortatione , talis apud me es , qualis is quem damnavit sanctaσ magna Synodus Consantinopoli congregata , quae Latinorum do Irinam examinavit, Bec- cumque tunc, qui eadem cum ido sentiebant, deposuit. Neque ex imo lepe quiddam esse Papa , aut alterius cujusquam Episcopi commemorationem. Sed Piritualis paria sententium communio , sperse Ia bubordinatio erga legitimos Pastores in commemorarione ista conssit. Synodi vero fandii Patres desiniunt, ut

a quorum opinione abhorremus , eorum qm communionem fugere nos oporteat.

' Multa alia ejusmodi desiniunt vobis baua ignota. Prae omnibus vero Dominus' dixit: Alienum non sequentur, ted fugient ab ipso quia non norunt pocem alienorum. Absit quoque ut Ecclesiam meam , qua sanecta est Orthodoxorum mater, faciam haereticam , si cipiens Papae commemorationem , quamdiu Papa ea constebitur s credet, quorum causa a nostra Ecclesia non subripitur. Si quis enim nunci confiteatur eum recte dil*ensare verbum veritatis, fatetur is majores suos fuisset haereticos. Sententia igitur mea talis est, fuit s erit , eroque extra communio-l nem Papae, G omnium qui idi quocumque modo communicant , ut Patres nostri,1 quorum pietatem imitari nos decet, eum nec san titatem nec sapientiam illorum,

.habeamus. Haec sane oratio non est Latini hominis, aut ejus qui in Romanorum sententiam transierit. Est autem ejus qui in Aula vixerat, qui Florentiam profectus erat, quique Patriarcha post captam urbem statim creatus est; quod non sola probat Codicum MSS. fides, sed vel unal Epistola ad omnes fideles valedictoria cum dignitatem deponeret, ab-lvunde confirmat.

O. Porro quaecum quae de duobus Gennadiis sive Scholariis a Caryophyllo aut Allatio disputata sunt, praeterea quae carptim delibavimus, non tanti videntur esse , ut ad singulare e Xamen revocandae

t sint. Id enim non nisi prolixa & taediosa commentatione potest absolvi,

i sed absque ullo Operat pretio. Nam cui semel perspecta fuerit brevis,ZZ 3 qvam

402쪽

ι66 DE GENNADII CPOL. SCRIPTIS Li . Rev.M.

quam ex certis monumentis delineavimus, Historiae Gennadianae synopsis, is statim intelliget, in quibus & quoties hallucinatus fuerit vir doctissimus. Mirari vero satis non possumus eum, cum primum In opere de Perpetuo consensu, a) edito anno 1644. contentiosum hunc de duobus Gennadiis funem ducere coepisset, deinde paulo post Differtationi do Georgiis b) totam suam verbolenus disputationem inseruisset, post an os triginta non secundis aut tertiis vel trigesimis curis meliorem factat in opere contra Cr glitonum c) recoctam, iterum dedisse, ita ut verba ipsa, jocos, sales religiosissime, ne mutato qVidem apice, servaverit. Qui itaque unam harum Dissertationum nOVit , ambas alteras noverit.

31. Fefellit virum doctissimum Caryophylli d) judicium de duo.

bus Gennadiis , quae opinio cum ad afferendum Catholicae Ecclesiae Gennadium commodissima videretur, eam, quo se duceret non satis praevidens, secutus est non alio sine, quam ne periret autoritas apologeticarum pro Florentina Synodo orationum, quae tanti non erat, ut totam idcirco Ecclesiasticae Historiae recentioris seriem conturbari necesse foret. Caryophyllo duplicem Gennadium cur primus somnia. ret, ratio nulla erat, nisi quod ex Collectore Bibliothecae Patrum Margarino Bigneo didicerat, suo nemo fortassis in ferenda deVeterum scriptis sententia infelicior fuit, ex Bellarmino & aliis , quorum Critice in exscribendis aliorum commentariis tota constabat.

GENNADII SIVE GEORGII SCHOLARII, OPERUM NOTITIA.

Z VAECUMQUE a Gennadio scripta ad nos pervenerunt, aut ante M Patriarchatum scripsit, aut in ipso Patriarchatu, aut deposita dignitate cum privatus in Monasterium S. Ioannis Baptistae prope Serras ad Menoeceum montem se recepisset. Hunc ordinem ejus operusta qui vitae seriem sequitur, quidam MSS. codices repraesentant, qui tamen id habet incommodi, quod de multis non ita liquet, ut quando scripta sint certo habere possimus, quo in genere sunt Homiliae complures, &minutiora quaedam opuscula. Sed tamen hunc ordinem, quia commodior est, sequemur. I. Georgius Scholarius adhuc Laicus, circa Florentini Concilii tempora laripsitθsolas ut videtur bene multas,quarum selectae quaedam

403쪽

EusEBII RE NAUDOTI DIS S.

dam supersunt in Cod. Regio a 93 s. hoc titulo , των επιτολων Γεωργίου τὼ Σχολαρίου τἀ υςερον Γενναδίου, Ex Epistolis Georgii Scholarii qui Gennadius postmodum fuit. i nemini inscripta. 2 Imperatoris fratri. 3 Ma

gno Chartophylaci, 4 Marco Lipomano, Florentia Venetias mi ssa.s Ambrosis Camaldulensi. 6 Magno Duci: ibidem quoque scripta, ut videtur, non ex Graecia, ut suspicatus est Allatius ' qui illius meminit. Extat quoque in Cod. Coibertino q9s8. 7 Anonymo de privatis negotiis. 8 Philelpho Mediolanum Constantinopoli scripta, ut existimo, & ante profectionem Italicam, aut post reditum; nam in ea dolet eripi sibi per strepitum judiciorum, occasiones ad amicos scribendi. 9 Principi , Πυ .m , sive is sit Theodorus Despota , sive Constantinus qui

postea Imperator ultimus fuit. ro Imperatori Constantino , quam scripsit jam Monachus, gratias agens de munusculis missis. o Pa isto Cretae, ut conjicimus , Archiepiscopo , cui perpetuos pro Christo labores & liberationem ex carcere gratulatur. I 2 Lemnum de turbis Constantinopolitanis. a 3 Imperatori Trapeguntis de missa ad Italos legatione. i4 Nomo phylaci in Peloponnesum. i 1 Marco Ephesino, praefixa opulculo adversus Gemistum Plethonem pro Aristotelis defensione. I 6 absque titulo, de privatis negotiis. Has Epistolas omnes repraesentat codex MS. Bibliothecae Regiae, se Iectas ut videtur ex aliis pluribus, quasi digniores quae in codicem referrentur. In Coibertino adjunctae sunt veterum aliquot epistolis , unde styli potius gratia, quam ad historiam illustrandam videntur collectae, ut etiam paucae aliquot Lucae Notarat Magni Ducis, Theodori Despotae, & quorundam aliorum Imperii Constantinopolitani Procerum. a. Florentiae scripsit orationes quae cum Actis Concilii circumferuntur, si tamen illius sunt; potuit sane eas scripsisse, ut ex Actis lique t :nam ad eorum sententiam qui Unionem cum Latinis suaderent, accessisse Georgium Scholarium verisimile est, imo certum, nisi qVis Acta falsitatis accuset, quod certis argumentis probare difficile est. Confirmat Actorum fidem Epistola Marci Ephesini ex Cod. Florentino & quae extat in Regio 29 y 3. producta ab Allatio, e) qua in Scholarium invehitur,

quod a Iiqvam cum Latinis concordiam fieri posse existimasset. Verum non pauca in has orationes irrepsisse fatendum est, qVae annotare prolixioris esset operae. Editae sunt & Romae cum Concilio Florentino in

DI. Graece Latine, Io. Matthaeo Caryophy llo interprehe, & in A. tum in

404쪽

editione Romana Conciliorum ala. I 6 m. tom. . Extare ait Allatius it Codd. MSS. Scor iacensi, Ba varicis duobus, Altempsiano, & Ant. Augustini. Habentur quoque in Codd. Regiis, & in t Caesarea Bibliotheca n. SI. inter Graecos Historicos .

R. Apologia pro quinq; capitibus Concilii Florentini serius scripta, edita est Romae Is 7 7.in fol. cum eode in Concilio Graece:&Latine, Fabio Benevolentio interprete,in 4 Is 79.&Graece- barbare versa a Io. MattheoCaryophyllo, i 628. . & Latine aliquoties in Bibliotheca Patrum. Eam Ca.ryophyllus Gennadio abjudicat, quem refellit Assatius. Illorum rationes ad examen re vocare prorsus inutile videtur. Nam cum ex iis quae a nobis de Gennadio dicta sunt, constet eum statim atque Constantinopolin reversus est, Marco Ephesino reconciliatum, operam omnem in pervertenda Unione contulisse , frustra quaereretur quo tempor hanc Apologiam edidit, quae non nisi post cladem urbis, atque adeo ii Patriarcha tu scripta censetur , ab iis qui illam Gennadio artribuunt: nunquam enim resumptum semel in Latinos odium deposuit, imo perpetuis accusationibus in eos invectus est, & 4n ea sententia ad finem usque vitae perseveravit. Si ergo illius opus haec Apologia censenda est, scriptam fuisse oportuit aut Florentiae , aut statim post reditum. Sed si quis ita statuat, eamdem interpolatam fuisse fateatur necesse est, adsuta de calamitatibus Constantinopolitanis satis longa lacinia.

q. Orationes hae eXtant , εις την αγίαν του Κυρ- ημῶν Ιησου

XDςω Mεταμορφω ν , in I risi Domini nostri Transfigurationem. Scripta ut habetur in Cod. Regio 29s i. cum adhuc saecularis esset, sub Ioanne Imperatore, reperta Theisalonicae post captam Constantinopolin. s. In Festo τῶν ἀασίδων προσφωνητικος, lecta haec oratio in , Monasterio Periblepti primum, praesente Constantino Imperatore. 6. Alia absque titulo, παλαγ μεν Ιουδα ι, in eodem Codice. . In Commemoratione Decollationis S. Joannis-Baptistae. Oratio extat in eodem Cod. in nostro, sub titulo Gennadii Monachi, incipit : 6 μεν μακά, Ιωάννης κ Bαπτις ης , Omittitur ab Allatio. 8. Alia , ὼς την μετὰ σαρκα γεννησιν τῖ Κυνου ημῶν Ιησου XOςου, in Nativitatem Domini nostri Jestu Christi secundum earnem. Gennadii Monachi in eodem Cod. & in nostro, incipit, Oi λαμπροτατοι της -

405쪽

κλησίας Φως ρες Scripta est autem in Monasterio S. Ioannis Baptistata Extat in Codd. Regiis 29 v. & in nostro: ejus non meminit Allatius. v. Alia de Transitu B. Mariae Virginis , επὶ τη μετας ει της υπεραγίας δεσποίνης ημων Θεοτόκου. Extat in eodem Regio Codice , &in z9s'. Ex ejus titulo colligitur scriptam fuisse in Monasterio Pammacaristae, nempe Constantinopoli, lectam in feso dormitionis Bruaris,in

tertio, inquit, nostro ad urbem violento reditu, In diei. I 2. an. 72. hoc est anno

mundi secundum Graecos 69 a. cui respondet Indictio I r. I. C. I 46 . Atque ita falluntur qui annum i 46o. supremum Gennadio fuisse nullo fundamento assirmant. Videntur autem verba ista manu ipsius Gennadii scripta, incipit, II μεν του εος -κη , habetur quoque in nostro cod.i o. Alia, de siecundo Adpentu Domini nostri, s de Resurrectione corporum. Περμ της δευτερος παρουσίας του Κυνου ημων , η, πεω της των σωματων ἀνατάσεως. Extat in eod. Cod. Reg. II. Alia , επὶ τη παρ βολη του τελωνου, φαυσώου , de

Parabola Piablicani s Pharisaei, cujus initium est , τον της ὐπερηρανέας κοημνον. Extat in CO d. Reg. 29s 8. & in nostro, neque hanc vidit Al- latius. I 2. Alia , επι τη παραβολη τῆ ἀσωτου , κώ πε, μετανοίας, de Parabola Prodigi, s de Paenitentia. Incipit , 6 των Φαυσέων κώ Γραμματέων γογγυσμός. In eodem cod Reg. & nostro : non meminit Allatius. I 3. Alia hoc titulo , του μακαργωτάτου κώi ἀοιδίμου Πατροάρχου Κυνου Γενναδίου ομιλία ΙηΘῶσα τ' αγία υμ μεγάλη παρ σκευ

t ii mi venerandi Patriarcha domini Gennadii Homina dicta in sancta I magnat Para cepe in Palatio , cum adhuc in saecularium habitu esset. Extat in eodemi cod. 29S8.14. Alia sub hoc titulo , Θεωρνα πεώ των ω τη ευαγγελικηl παροβολη ταλάντων , de parabola talentorum in Evangelio, consideratio. Hujus in illum, G τὰ πεντε τάλαντα πεπιτευμενος. In eod. cod.is. Homilia de corpore & sanguine Domini , quam hucus i que in solo nostro codice ' reperimus hoc titulo praenotatam : 'Eκ

406쪽

DE GENNADII CPOL. SCRIPTIS Lab. V. cap. 4

in infelici palatio , singulis sextis feriis in magna quadragesima inventis posscaptam urbem. Scriptae autem fuerant postquam viva voce Dibsent pronuntiata amicorum hortatu. Porro haec pronuntiata est in Parasceve Laetari. Homina de sacramentali corpore Domini noseri Pseu Christi

16. Alia de eodem argumento brevior , scripta ut videtur Constantinopoli postq vam Patriarcha renuntiatus esset, in qua alterius meminit. Eam in nullo codice reperimus, sed eam transtulimus ex Opere Meletii Syrigi adversus Cyrillum Lucarin, ubi refertur. 17. Multas praeter enumeratas a nobis Homilias scripsiss Gennadium testatur ipse in Epistola quadam , in qua de suis operibus ad amicum scribit. 4τι δε ομιλία ω χελαδῆσαν , ἔνα μετα τάς

dae fiunt Bomilias , in Ecclesiis populo praelegerentur per singulas Dominicas succeseae post prandium, congregatis Enoritis , sive montis accolis in una quaque Ecclesia, quidquid fere necessarium ess ιontinentes. 18. Homitiis adjungi possunt, Oratio contra simoniacam heresim, scripta biennio ante captam urbem ad Constantinum Imp. Κατά της σιμωνιακης ά εσεως η H ςιας, initium , T ἀ εκ ἀθέων τάτων βαρβάρων , in Cod. Reg. 29H. & nostro. 19- Πευ διαφορος των συγγνωτων κλ Θανασιμων αμαρτημμάτων. De ' diserentia peccatorum Penialium N mortaliam. Inc. 6 μεν ἀκροβλερος, in eodem Reg. Codice. 2P. Περ- του μη γινεξα νυν Θοωματαλ ως προτερον. De eo quod nusta nunc ut olim miracula flant. in Cod. Reg. 29IG. initium , Z

Opera Gennadii Theologica varia sunt , praeter ea quae a, Versus Latinos scripsit, de quibus agetur postremo loco.

ai. Primum inter opera Theologica locum tenet, Expositio fidei Christianae coram Turcarum Imperatore Misamede facta , O bcripto comprehens .

407쪽

bensu. Hujus duplex editio est , altera prolixior , altera brevior. Primae titulus in nostro & Regiis Codd. talis est. Γενναδίου μοναχου κήπατριάχου των του ι Γῆ πενητων , πτερο της μονης οδὴ πρός την σωτηριαν των άνθρωπων. Eeεδοθη δε τω Σουλτάνω οὐτησαντι μετὰ τάς νωπιον ἀυτου σιαλεςεις ω τω πατρο χέω τότε γεγενημενας ' κω μετὰ τουτο αλλο συντομωτερον εξεδόθη. Ηρμηνεύθη δε ἀμφότερα ἀρραβικας , κω ὰ ς εδοθη M. Gennadii Monachi re Patriarcha Christi pauperum de siola via ad salutem hominum. Datum vero est hoc opus Sullano petenti, pos habitas coram eo dil=utationes in Patriarchio, o deinde aliud brevius editum . est: ambo autem Arabice interpretata seunt , s ita publicata. Arabice cur

interpretatum ajunt, Turcice intellige , neque enim ullum Arabicae versionis vestigium in Codd. MSS. Extat illud in plerisque codicibus. De eo Allatius p. 4or. Brevius alterum opusculum idem est quod edidit Turco-Graeciae lib. 2. Martinus Crusius, cum Versione Turcica, quae ut titulus habet , facta est ab Alimeto Iudice Berrhoeae , patre Mah-mo uti Chelebi Scribae Imperatorii. Ejusdem exemplar simul cum Tur-cica versione elegantissima manu scriptum, sed Graecis literis, & fortassis idem quod aut Imperatori, aut primario alicui Turcae destinatum fuit, habetur in Bibliotheca Regia n. 296 I. Editum quoque est anno in Haeresiologia, translatum Latine a Gregorio Hermonymo Spartano Hel me stadii gr. lat. I 6i I. 4. in Bibliotheca Patrum tom. q. pag. 9yo. De eo videnda quae scribit Posse vinus Apparatu sacro: quamqvam falso suspicatur a Graecis subtracta quaedam fuisse quae ad processionem Spiritus sancti a Patre & Filio pertinerent. Id enim non ex collatione MSS. codicum, sed conjectando tantum colligit, quia Gennadium, qui ipsi Catholicus videbatur, ea . silentio praeteriisse non existimabat. Sed quam inanis haec conjecturata. sit, ex superius dictis manifestum est.22. Contra Iudaeos scripsit per modum dialogi librum hoc titulo, 'Eλεγχ' της Ιουδαλης πλάνης εκ τε της γραφης ὰ, των πραγμάτων , κοά προς την χριςιανικην άληθειαν παραθεσις , χηματι Οιαλόγου. Confutatio erroris Iudaici ex Scriptura s rebusgesis, ad Christianam is eritatem Cohortatio , per modum dialogi. Colloquuntur Christianus&Judaeus. Initium est: Bκλει διαλεχθωμεν ε* οις προς άλληλους λα- Φερόμεθα Xριςιανοὶ τε κω Ιουδάοι. EXtat in Cod. Reg. 29sq.

408쪽

Θειώσαντι με τωτον ηδε Θεῶ , Impius in tertia mea ad urbem Holentata, profectione, in gloria Deo tertium inde me liberum abire si reenti. Non viderat Allatius, qui ex Bibliotheca Roberti Constantini titulum citat pag. o 8. opus non contemnendum, satisque prolixum, foliorum circiter sexaginta iri eodem Regio. 23. Ejusdem, BQ των πεύ τοῦ Κυνου μω G Xντοῦ πρ - φητκων ω σαφεςερα , Jeci zectio Prophetarum de Christo que magis perb=icuaesiunt. Incipit , οὐκ ἄρχων Ιουδα , in nostro cod.&in Reg. 29y9. Non meminit Allatius.

quod unus Deus sit conditor unipersi in trinitate hypostabeon. Incipit: O in μεν μη μνου Θεον. Scriptum fuit opus in Monasterio Prodromi in monte Menoeceo: habetur in codd. reg. 2913'. 2919. & in nostrinas. Eρωτησεις κή ἀποκυσεις περὐ της Θεότητος του Κυνουημων Ιησου Xωςου. Interrogationes s re*onsiones de Divinitate Domini nostri Ieseu Christi: ex disputatione habita cum Primariis duobus Turcis, qui missis litteris ex Monasterio Ferras eum venire jusserant. Extat intacod. reg 89F Π Πρής τω τελει του Mαίου. 26. Πε, της πρωτης του Θεου λατρείας , η νόμος ευαγγελικος / επιτομη. De primo Dei cultu , si is lex Epangesea compendio explicata. Opus dividitur in capita AO. scriptum est rogante q uodam familiari Monacho, raptim anno 6966. I. C. i 418. in Monasterio S. Ioann Baptistae in Menoeceo monte post abdicatam dignitatem, Mετὰ την του πα-τυάρχου άποκατάθε ν, ut habet idem Cod. Regius. Incipit , Δυοινῶ των τοῖς εὐσεβου λατρειων. Extat in Codice Reg. a 93I. & 293 9.27. Πεν της σείας προνοιας . προοροσμου. De Disina Propidentia cae Praedestinatione. Initium est, την αιἀίου πεν των όντων .s

γινομενων γνωσιν.

λ8. Περο προυσμου δευτερον , de Praedestinatione secundum. Initium, Kλινοπετης εδεξάμην. Is lihellus editus est l. Augustae Vindeli- eorum a Davide Hoescnelio, an. I 6o 3. 4. Iterum cum versione latin a Carolo Libertino Societatis Iesu Theologo , Urati flaviae Anno 168 i. q. Scriptus fuit ad Ioannem Archiepiscopum Thessalonicensem in eodem Monasterio.

409쪽

29. Πε, τῶ Θώου προορισμοῦ τυτον. De divina Praedesinatione tertium, ad eundem. Incipit , Πελλην oiδά σοι χαριν. O. Περμ τῶ Θώου προορισμοῦ τεταρτον. De divina Praeaestinatione quartum. Ad magnum Oeconomum dominum Theodorunia

Agallianum. Σὐ μεν καλῶς ποιῶν φίλτατε. QVatuor illi de Praedestinatione libri scripti videntur postquam privatus factus in monasterium se recepisset. Extant simul in Codd. Regiis 29b i. & 293 9.

non aufert precum utilitatem,in Cod. Reg. 29s 8. Incipit, O πε, της προνοιας λόγος, e Od, Reg 20 s 8.32. Πε, της τῶ δεσποτη ημῶν Xριςῶ ανθρωπότητος. D humanitate I. D. N. Incipit ZητουH τινες. Ibid. 3 . Πε, ανας ασεως. De resurrectione. Init. Tο μεν της άνα-ςάσεως ἔνομα. Ibi d. 3 4- Πε, τῆ δεσποτικῖ-9ώου αύματος. De dominico S vino sanguine, ad Dionysium Hiero monachum. Init. E=τομε νον ηδητῶ μεγάλω πατ, Γρηγορίω. Ibi d. 3 F. Περὶ τῶν Αγγελων πρῆς την τῶ Αργυροπύλου γνωμηναντι ερομενον. De Angelis contra Arraropuli siententiam. Incipit , 6 Θεὸς Φῶς ον ακροτατον. Ibi d. 36. 'Eις το άποτολικὸν ρητὸν τό , Eκενωσεν εαυτὸν μοζφην δήλου λαβών. In illud Apsoli, Exinanivit semetipsum , Iormam servi accipiens.

ibid.37- Λυσις δα*όρων ευαγγελικῶν αποριῶν. Solutio diversarum ex Epangelio dii cultatum. Ibid. 38. Πεγὴ τῶν εμφερομενων ω τη Θέα ευχη fημάτων, ηγο Κυριε Τησου X ιTε υιε Θεὼ , ελεησον ημας. De verbis in dipina prece contentis , Domine Jesu Chrsestsi Dei , miserere nobis. Ibi d. 39, Περι τῶν καρπῶν τῶ πνευματος. De fruZIibus *iratus

ibid.6O. 'εκορ σις τοῦ , μάρτυρες ςεφανῖτω. Expositio omni Ec-.ksiastici, qui ita incipit. Ibid.

. Εκ τῶν εμμετρων ευχὼν τῆ αυτῶ , ω πατερ αμβροτε Hexametri persus ad Deum. Ibid.

410쪽

374 DE GENNADti CPOL. SCRIPTIS Lib. V.

ληλας κ την Θείαν ὐσίαν ης ἀσὶν γεργριω. auomodo divina operationes distinguuntur tam inter se quam inter dipinam essentiam. Ibid. 4 . Περὶ των ς λαι προτὶοντων πότερον ἄκοντες πράτ,υσιν η εκόντες. De iis qui mala committunt, num volentes aut nolentes agunt. Incipit, Zητητεον αν in eod.44. . Synesii Oratio metrica, soluta ratione expressa, cod. 29ss4D Tμνος μετὰ δεησεως. . Incipit , Tολμωνται με , μέγιΞεβασιλευ. Ibid. s. Περὶ τy καρου - τοῦ τροπου της υπαρξεως των νοερων κή αΘανάτων ψυχων. De tempore s modo exigentiae animarum intelligenistiums immortalium , amico cuidam. Inc. Eo πυνθάνη , τιμιωτατε ηο φίλτατε ημῖν Xριςω. Extat in Codd. 29 s3. 29s 8. & in nostro. Λllatius per densam umbram designavit, quam Vide pag. 4OS. 47. Πεαὶ των ψυχῶν μετὰ την εκ των σωμάτων ἀνάλυσιν διψεσεως επιβεβροωτικον συγγράμματος , ο προεκόμισεν ἀυτος ο Σαββάτιος τῶ μακαρίου Θεασαλονικης κυρίου Σιμεων. De animarum postquam corporibus solutae sunt satus conditione, ad confirmationem secripti S meonis Thessalonisensis , quod adse attulerat Subbatius ad eumdem qui ex Sina monte ad Gennadium venerat. In nostro cod. p. 4. Non vidit Allatius.

48. Ad Ioannem opinor Thessalonicensem de eodem Epistola prolixa. Extat in nostro codice pag. I a. inc. IJδςα μεν σοι ἀποκρινο- μεθα. Nec vidit Allatius.

της λογικης κώi ἀνθειωπίνης ψυχης δευτερον. De anima humana s rationali ad fansiit Mum Mediae Metropolitam. secundo. Hujus Theophanis extant in cod. 293 8 ubi hic tradiatus habetur, Epistolae tres, una ad Ignatium Monachum cUm adhuc esset Oeconomus, altera ad magnum Ecclesiarcham, tertia ad Archiepisci Ephesinum.

JO. Περι του βιβλίου του Γεφςου , κει κατὰ της ελληνικης πολυθειας. De libro Gemisti, ' σ contra Graecam 'perstitionem , ad Ioannem Exarchum. Extat. cod. 295 5 & 29, 9. 'νουμεν σου την.

si . In singularem classem reserendae sunt Orationes quaedam funebres. Extat in Reg. Cod. 293I. & in nostro, hoc titulo. Τῖ σοφωτά-

η Extat Ptellionis opusentum in Bibliotheca Viennensi, deque eo Lambecius lib. p. 16z. eX Allatio p i s scribens tanto odio in Gemistum exarsisse Gennadium, ut libros omnes ejus fiammis abolendos curaverit.V. Allat. de Georgiis p. 39i,

라틴어 텍스트