장음표시 사용
151쪽
Ρ0ETAE ELEGIACI. 720 και χρυσὸς καὶ γης πυροφόρου πεδία Ἀποι θ' ἡμίονοί τε, και ω τα δέοντα πάρεστιν, γαστρί τε καὶ πλευραῖς καὶ ποσὶν αβρὰ παθεῖν, παιδός τ' ἡ δε γυναικός οταν δέ κε των ἀφίκηται
ωρη, σὐν δ' ῆβη γίνεται αρμοδία,
725 ταυτ' αφενος θνητοῖσι τα γαρ περιώσια παντα
χρημοτ' ἔχων ουδεις ἔρχεται εἰς Λωεω, ου δ' αν αποινα διδοῖς θάνατον φυγοι ου δὲ βαρείας νουσους ουδε κακὰν γῆρας ἐπερχόμενον. Φροντίδες ἀνθρώπων ἔλαχον πτερα ποικίλ' ἔχουσαι , 423 30 μυρόμεναι ψυχῆς εῖνεκα καὶ βιότου. Zευ πάτερ , εἴθε γένοιτο θεοῖς φίλα τοῖς μὲν ἀλιτροῖς υβριν αδεῖν, καί σφιν τοίτο γένοιτο φίλον
θυμῶ, σχέτλια ἔργα μετὰ φρεσιν ὁστις ἀθειρής ἐργάζοιτο, θεῶν μηδὲν ὀπιζόμενος,
735 αυτὸν ἔπειτα πάλιν τῖσαι κακά, μηδέ τ' ὀπίσσω πατρὸς ἀτασθαλίαι παισι γένοιντο κακόν
V. 720. πυροφόρου, Θ πυρφόρου, l πυρφορου. - πεδία, h παιδια. - V. 722. τὰ δέοντα, Stob. τάδε πάντα. - V. 723. et ' ἡδὲ, e etε καὶ , g και τε Ap. Stob. Vind. θ' ἡδὲ . - κε, καὶ el et ap. Stob. Vin 1. - των, Stob. τῶνδ'. - ἀφίκηται, Rp. Stob. B ἐφίκοται.. - . V. 724. γίνεται, V. γίγνεται. - αρμοδια A et Stob. ΛΗ αρμονία , αρμόδιον Κ, αρμόδιος . De missicili lioc loco vide quae ad Solon. si 24 Kdnotata sunt. - V. 725. αφενος, s ἄτρενος. V. 726. ἔρχεται, Κ ἔρχετ'. - εἰς, Κm ἐς. -υνεωΑΚΟ, ἀχην ut Stob. - V. 729 om .eg. - ἀνθρώπων, δ' ἀνθρώπων οI, ἀνθρώπων , lenit n. Hartung ἀνθρώπους reqiuirit. - V. 730 ont.begm. - v. 731-42sortasse Solonis stini, item V. 743-52. - V. 731. εἴθε, Bamberger ειγε, quod in proe cdosi probavi.' Sed nillili nutandum puto: videntili laaec ex an Pliore explicatione in bravius coii tractat post v βριν ὐδεω plurR sequebantur, Miao illustrabant improborum vitam, ab eo, qui haec in epitomen redegit omissae poeta autem, cuni deberet deinde pergere, σχέτλια δ ἔργα κτλ., ualuit post longiorem intercapedinent repetero primari una enuntitatuIn, iam Hie Rdiecit: καί σφιν τοὐτο γένοιτο φίλον θροψ, Indo altera sententiae pars su 3pensa est. - ἁδεῖν, Ο. Selinei ter ατεῖν, Hartung scripsit τοῖς μὲν ἀλιτροῖς, υ βρεις υβρίζειν ω τε γένοιτο φίλον θυμῶ, σχέτλια τ ργα κτλ. - V. 732. και , HerenaDά εἰ, Ahrons κεἰ. - στιν , el σφι.
V. 733. μετὰ φρεσὶν Brunck, διατάφρεσι δ' Α, μετὰ φρεσίθ Κ, μετατρεσὶ δ ' ua ut port γα vulgo interptingeretur, contra Hermann Atuetur PIinto positum loco. - ἀθειρής scripsi, Satippe ἀθηρής, libri ἀθήνης, edd. Vett. απηνής. Adiectivit m αθειρής eius leni stirpis est atque verbum ἀθερίζω. Hesych. ἀθειρής, ἰ τοι ἀτειρής η ὁ ἄγαν θερι- στικὸς ἡ υπέροπτος η θαυμαστος. El. M. 24, 55: 'Aθηρής' ακριβής, θαυμαστός, υπερόπτης, αυθάδης. et 'Aθειρέως ' ακριβῶς καὶ αθειρὲς
το ακριβές' καὶ ἀθηρὴς ὁ ἄγαν θεριστικός, η ὁ λαμπρὰς η ὁ μὴ φροντίζων τινος, καὶ υβριστῆς, πι ὁ διὰ λαμπρότητα ἀθρουμενος. Cf. BekIter An. I 353. s. - V. 734. μηδεν , Hermann μηδέν'. - ὀπιζόμενος. ρ ὀπιζόμενον. - V. 735. μηδέ τ', Hermann μηδ λ'. - V. 736. ἀτασθαλιαι
152쪽
παῖδες δ', οἴτ' ἀδικου πατρὸς τὰ δίκαια νοευντες ποιῶσιν, Κρονίδη, σον χόλον ἁζόμενοι, εξ αρχῆς τὰ δίκαια μετ' ἀστοῖσιν φιλέοντες, 740 μή τιν' υπερβασίην ἀντιτίνειν πατεμων. ταυτ' εἴη μακάρεσσι θεοῖς φίλα νυν δ' ὁ μεν ἔρδων ἐκφευγει, το κακὸν δ' ἄλλος ἔπειτα φέρει. Καὶ τοὐτ', ἀθανάτων βασιλευ, πῶς ἐστὶ δίκαιον,
ἔργων ὁστις ἀνὴρ ἐκτος ἐὼν αδίκων, 7 5 μή τιν' υπερβασίην κατέχων μηδ' ὁρκον ἀλιτρόν, ἀλλα. δίκαιος ἐὼν μὴ τὰ δίκαια πάθρ; τίς δῆ κεν βροτὸς ἄλλος, ὁρων προς τούτον, ἔπειτα
ἄζοιτ' ἀθανάτους, καὶ τίνα θυμὸν ἔχων, οππότ' ἀνὴρ ἄδικος καὶ ἀτάσθαλος, ο υτε τευ ἀνδρῶν 424750 ουτε τευ ἀθανάτων μῆνιν ἀλευόμενος, υβρίω πλουτω κεκορημένος, οἱ δὲ δίκαιοι τρυχονται χαλεπῆ τειρόμενοι πεν4; υτα μαθών, φίλ' εταῖρε, δικαίως χρήματα ποιον, σώφρονα θυμὸν ἔχων ἐκτος ἀτασθαλίης, 55 αἰεὶ τῶνδ' ἐπέων μεμνημένος ' ἐς δὲ τελευτὴν αἰνήσεις μυθω σώφρονι πειθόμενος. Ζευς μεν τῆσδε πόληος υπειρέχοι, αἰθέρι ναίων,
αἰεὶ δεξιτερὴν χεῖρ' ἐπ' ἀπημοσυνst, ἄλλοι τ' ἀθάνατοι μάκαρες θεοί' αυτὰρ Ἀπόλλων 60 ὀρθώσαι γλῶσσαν και νόον ἡμέτερον.
φόρμιγξ δ' αὐ φθέγγοιθ' ἱερὸν μέλος ήδε και αυλός
153쪽
POETAE ELEGIACI.ημεῖς δε σπονδὰς θεοῖσιν ἀρεσσάμενοι πίνωμεν, χαρίεντα μετ' αλλήλοισι λέγοντες, μηδὲν τον Μήδων δειδιότες πόλεμον. 765 ωδ' εἴη κεν αμεινον ' ὁμόφρονα θυμὸν εχοντας νόσφι μεριμνάων ευφροσύνως διάγειν τερπομένους, τηλου τε κακὰς απὸ κῆρας ἀμυναι, γῆρας τ' ουλόμενον καὶ θανάτοιο τέλος.
μὴ Μουσῶν θεράποντα καὶ αγγελον, εἴ τι περισσόν 70 εἰδείη, σοφίης μὴ φθονερὸν τελέθειν, ἀλλα τὰ μεν μῶσθαι, τὰ δὲ δεικνύναι, ἄλλα δε ποιεῖν ' 425 τί σφιν χρήσηται μουνος ἐπιστάμενος;
Φοῖβε ἄναξ, αυτὸς μὲν ἐπυργωσας πόλιν ἄκρην, 'Aλκαθόω Πέλοπος παιδὶ χαριζόμενος 75 αυτὸς δῖ στρατὸν ἡβριστὴν Μήδων ἀπέρυκε τῆσδε πόλευς, ινα σοι λαοὶ ἐν εὐφροσυννὶ ρος ἐπερχομένου κλειτὰς πέμπωσ' ἐκατόμβας, τερπόμενοι κιθάρης ἡ δ' ερατῆ θαλίρπαιάνων τε χοροῖς ἰαχῆσί τε σὸν περὶ βωμόν'
ω ἡ γὰρ ἔγωγε δέδοικ' ἀφραδίην ἐσορῶν
μενοι. Ηecker ἀφυσσάμενοι, Λ lirens σπονδαῖς θεοισιν ἀρησάμενοι, fort. ἀπαρξάμενοι, Soli in idt σπονδαῖς Φοῖβον ὐρεσσάμενοι. - V. 701. Tὀν, Aol τῶν. - δειδιόtες, δεδιότες eg. - V. 765. ωδ' εἴη κεν αμεινον ' ἐυφρονα scripsi, idque et istin hrons proposuit, praeterea ὁμόφρονα Boinckia ente mlationem recepi. A ωδ' ειν καὶ αμεινον ἐsφρονα, ω δ' εἶναι καὶ αμείνονα ευφοονα. - V. 767 post τερπομένους videntur non nulla omissa esse, nRm dein eps ea en umorantiar, quae poeta a diis petit. Conieci aliquando hoc disticlio ii traiicien tu In Et euin V. 782 coniungendum esse, ita ut τερπόμενος scribat Ir. - U. 770. εἰδεί', σοφίης interpunxi, Vulgo post σοφίης distinguitur. - V. 771. μῶσθαι, Λ μοῶσθαι. - δεικνύναι, Α ΚΟ δεικνυειν, Alarena δεικνύμεν, Soli mi it δει κυεν, nesciens a lit rariis sexcenties δεικνύναι alia id gentis in δεικνυε ιν cor-NIpta esse. - δε, τε Bl. - U. 772. τί, A et Q. - χρήσηται, Κ χρήσεται, I armann χρησμῖται. - V. 773. Φοῖβε, φοῖβ'. - V. 774: 'Aλκαθόω, ei
154쪽
καὶ στάσιν 'Ελληνων λαοφθόρον - , Φοῖβε, Παος ημετέρην τήνδε φυλασσε πόλιν. Ηλθον μεν γὰρ ἔγωγε και εἰς Σικελήν ποτε γαῖαν, ηλθον δ' Ευβοίης ἀμπελόεν πεδίον 785 Σπάρτην τ' Ευρώτα δονακοτρόφου αγλαον ἄστυ καί μ' ἐφίλευν προφρόνως πάντες ἐπερχόμενον
ἀλλ' ουτις μοι τέρψις ἐπὶ φρένας ἡλθεν ἐκείνων. Ουτως ουδὲν ἄρ' ἐν φίλτερον ἄλλο πάτρης. μή ποτέ μοι μελέδημα νεώτερον ἄλλο φανείη 700 ἀντ' αρετῆς σοφίης τ , αλλὰ τόδ αἰεν ἔχων τερποίμην φόρμιγγι καὶ ὀρχηθμῶ καὶ ἀοιδῆ, καὶ μετὰ τῶν ἀγαθῶν ἐσθλόν ἔχοιμι νόον.
τε τινα ξείνων δηλευμενος ἔργμασι λυγροῖς Ἱ, o μήτε τιν' ἐνδήμων, ἀλλα δίκαιος ἐων, 795 την σαυτου φρένα τέρπε δυσηλεγέων δε πολιτῶν ἄλλος τίς σε κακῶς, ἄλλος ἄμεινον ερεῖ. 426Tους ἀγαθους ἄλλος μάλα μέμφεται, ἄλλος ἐπαινεῖ τῶν δε κακῶν μνήμη γίνεται Ουδεμία. 'Aνθρώπων δ' ἄψεκτος ἐπὶ χθονὶ γίνεται Ουδείς'800 ἀλλ' ος λώως, ος μὴ πλεόνεσσι μέλοι.
155쪽
p0LTAE ELEGIACI. Ουδεὶς ανθρώπων ουτ ἔσσεται Ουτε πέφυκεν, οστις πῶσιν άδὼν δυσεται εἰς Αἴδεω 'ουδε γαρ ος θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει,
Ζευς Κρονίδης, θνροοῖς πῆσιν ἀδεῖν δυναται. 805 Tόρνου καὶ στάθμης καὶ γνώμονος ἄνδρα θεωρόνευθυτερον χρῆμεν, Κυρνε, φυλασσέμεναι, ω τινί κεν Πυθῶνι θεου χρήσασ' ἱέρεια ὀμφην σημήν/ὶ πίονος εξ αδύτου 'ουτε τι γὰρ προσθεὶς Ουδέν κ' ἔτι φάρμακον ευροις,8 10 ουτ αφελῶν προς θεῶν ἀμπλακίην προφυγοις. μῆμ' ἔπαθον θανάτου μεν ἀεικέος ουτι κάκιον, τῶν δ' ἄλλωυ πάντων, Κυρν', ἀνιηρότατον οῖ με φίλοι προυδωκαν ' ἐγὼ δ' ἐχθροῖσι πελασθείς εἰδήσω καὶ τῶν οντιν' εχουσι νόον.
8lo Bους μοι ἐπὶ γλώσσρ κρατερῶ ποδὶ λὰξ ἐπιβαίνων
ἴσχει κωτίλλειν καίπερ ἐπιστάμενον. Κυρν', ἔμπης ο τι μοῖρα παθεῖν, ουκ εσθ' υπαλυξαι' 427οττι δε μοῖρα παθεῖν, ουτι δέδοικα μαθεῖν.
'Eς πολυάρητον κακὸν ηκομεν, ἔνθα μάλιστα, 820 Κυρνε, συναμφοτέρους μοῖρα λάβοι θανάτου.
156쪽
τούτων τοι χώρη, Κυρν', ολίγη τελέθει. μήτε τιν' αυξε τύραννον ἔπ' ἐλπίδι, κέρδεσιν εἴκων, μήτε κτεῖνε θεῶν ὁρκια συνθέμενος. 82b Πῶς υμῖν τέτληκεν υπ' αυλητῆρος ἀείδειν
μος; γης δ' ουρος φαίνεται ἐξ ἀγορῆς,
ητε τρέφει καρποῖσιν ἐν εἰλαπίναις φορέοντας ξανθῆσίν τε κόμαις πορφυρέους στεφάνους.
ἀλλ' ἄγε δη, Σκύθα, κεῖρε κόμην, ἀπόπαυε δὲ κῶμον, 830 πένθει δ' ευώδη χῶρον ἀπολλύμενον. Πίστει χρήματ' ἔλεσσα, ἀπιμίη δ' ἐσάωσα γνώμη δ' ἀργαλέη γίνεται ἀμφοτέρων. Πάντα τάδ' ἐν κοράκεσσι καὶ ἐν φθόρω ου δέ τις ἡμῖν αἴτιος αθανάτων, Κυρνε, θεῶν μακάρων,835 αλλ' ἀνδρῶν τε βίη καὶ κέρδεα δειλὰ καὶ υβρις πολλῶν εξ ἀγαθῶν ἐς κακότητ' εβαλεν. Λισσαίτοι πόσιος κῆρες δειλοῖσι βροτοῖσιν, δίψα τε λυσιμελὴς καὶ μέθυσις χαλεπή
coni. ξα-αις ἀμφὶ κόμαις, Α tirons καρποὐς μὲν ἐν εἰλαπίναις παρεόν - τας reliquis servatis. 1Iechor ῆδε τρυφῆς κάρπωσις ἐν εἰλ. φορεόντων ξανθῆς ἀμφὶ κόμης π. στ. - V. 82s olim conieci αλλ' ἄγε δ ὴ 'γκοτὶ
157쪽
840 Ουτε τι μη πίνειν ουτε λίην μεθυειν.
οἶνος ἐμοὶ τὰ μεν ἄλλα χαρίζεται, ξν δ' ἀχάριστον,ευτ ὰν θωρήξας μ' ἄνδρα προς ἐχθρὸν ἄγρ
υλλ' ὁπόταν καθυπερθεν ἐων υπένερθε γένηται, τουτάκις οἴκαδ' ῖμεν παυσάμενοι πόσιος.
845 M μεν κείμενον ἀνδρὶ κακῶς θέμεν ευμαρες ἐστιν,ευ δὲ θέμεν τὸ κακῶς κείμενον ἀργαλέον.Λὰξ ἐπίβα δήμω κενεόφρονι, τύπτε δὲ κέντρP . ὀξεὶ, καὶ ζεύγλην δύσλοφον ἀμφιτίθει ου γὰρ ἔθ' ευρήσεις δῆμον φιλοδέσποτον r δε850 ανθρώπων, ὁπόσους ἡ Ωιος καθορῶ.Zευς ἄνδρ' ἐξολέσειεν υλύμπιος, ος τον εταῖρον μαλθακὰ κωτίλλων ἐξαπατῶν ἐθελει. Hιδεα μεν καὶ πρόσθεν, ἀτὰρ πολῶ λώω δὴ νυν, ουνεκα τοῖς δειλοῖς ουδεμί' εστι χάρις. 855 Πολλάκι δὴ πόλις ῆδε δι ηγεμόνων κακότητα ῶσπερ κεκλιμένη ναυς παρὰ γην ἔδραμεν Τῶν δὲ φίλων εἰ μέν τις ὁρα μέ τι δειλὸν ἔχοντα, αυχέν ἀποστρωας δ' ἐσορῆν ἐθέλει'
formam, et hontim et meliorem significat, orta lii ne otia in compartiti vi
158쪽
ῆν δέ τί μοί ποθεν ἐσθλόν, α παυράκι γίνεται ἀνδρί, 429860 πολλοὐς ἀσπασμους καὶ φιλότητας ἔχω.οι με φίλοι προδιδουσι, καὶ ουκ ἐθέλουσί τι δομαι ἀνδρῶν φαινομένων' ἀλλ' ἔγὼ αυτομάτη ἔσπερίη τ' ἔξειμι καὶ ὀρθρίη αυτις ἔσειμι, ημος ἀλεκτρυόνων φθόγγος εγειρομενων. 8M Πολλοῖς α χρήστοισι θεὸς δίδοι ἀνδράσιν ὁλβον ἐσθλόν, δς Οἴτ' αὐτω βέλτερος ουδεν εών Ουτε φίλοις αρετῆς δε μέγα κλέος ουποτ' ὀλεῖται αἰχμητὴς γὰρ ἀνὴρ γην τε καὶ αστυ σαοῖ. μοι ἔπειτα πέσοι μέγας ουρανὸς ευρὐς υπερθεν 870 χάλκεος, ἀνθρώπων δεῖμα χαμαιγενέων,
εἰ μὴ ἐγὼ τοῖσιν μεν ἐπαρκέσω οῖ με φιλευσιν, τοῖς δ' ἐχθροῖς ἀνίη καὶ μέγα πῆμ' ἔσομαι.
Oινε, τα μέν σ' αἰνῶ, τα δὲ μέμφομαι ου δέ σε πάμπαν Ουτε ποτ' ἐχθαίρειν οἴτε φιλεῖν δύναμαι. 875 ἐσθλον καὶ κακόν ἐσσι. τίς αν σέ γε μωμήσαιτο; τίς δ αν ἐπαινήσαι μέτρον ἔχων σοφίης; φα μοι, φίλε θυμέ i τάχ αυ τινες αλλοι ἔσονται
ἄνδρες, ἐγὼ δε θανὼν γαῖα μέλαιν' ἔσομαι.
159쪽
ἐκ πλατανιστουντος ψυχρον υδωρ ἐπάγων. του πίνων από μεν χαλεπὰς σκεδάσεις μελεδωνας,
θωρηχθεὶς δ' ἔσεια πολλὸν ἐλαφροτέρως.885 Εἰρήν' καὶ πλολος ἔχοι πόλιν, Οφρα μετ' αλλων
κωμάζοιμι ' κακου δ' ουκ εραμαι πολέμου.
δὲ λίην κήρυκος ἀν' ους ἔχε μακρα βοῶντος ου γὰρ πατρωας γης πέρι μαρνάμεθα. 1λλ ' αἰσχρον παρεόντα και ἀκυπόδων ἐπιβάντα 890 ῖππων μὴ πόλεμον δακρυόεντ' ἐσιδεῖν. Οἴ μοι αναλκίης' απὰ μεν Κήρινθος ολωλεν, Ληλάντου δ' ἀγαθὸν κείρεται οἰνόπεδον, οι δ' ἀγαθοὶ φευγουσι, πόλιν δὲ κακοὶ διέπουσιν.ως δὴ Κυψελιδέων Ζευς ολέσειε γένος.
U. 879-85 si Tlis Ognulis sunt, liospitem aliquem Spartani In Iomaentem inducit, sed fortasse ex Tyrtaei elegiis depromta Sunt, Miamquam etiani de Polumnosio aliis cogitari potest; Hartune Clitioni vindicat. - ἐμοὶ, cgK ἐμῆς. - κορυφης υπο Ηecher, libra κορυφῆς ἄπο, nisi quod c o omisit, g eius loco ciι exli ibat. - Tqυγίχοι , ταυγέτοιο Cg, TVλυ γέτοιο Κο, του γέ τοιo o. - V. 881. βήσσyσι, βήσησι Κ. - V. 882. πλατανιστοὐντος, videtur' Πλατανιστουντος Scribendiaria, ut hoe nom n rivinierit ox Taygeto oriundi. Idem etiam Osann coniecit Syntho l. Litt. I68, sed rion recte cogitavit ilo loco Spartae uri is, qui Πλατανιστὰς dictus est. - v. 883. αελεδώνας seripsi, legebatur μελεδωνας. - U. 884.
graida illena: rectius enim. PIarn Hertzberg et Duncker, hos versus ad Cyialcidensium ot Erotriensium 13ellum rosemini C. Fr. Hermann opusc. 187 1L et Viselier Gooti. Ang. 1864 n. 3b), neque illinen CypselidariIII mentio, ut Vis chor existimat, necesario suadet, ut hoe be utina Perilindro regnante sit gostum; nam bellum illud, quod Di in eicer Hist. Ant. III 468 seq. Od. 2 circa ol. 35 maximo exarsisse censet, potius ad Cypseli ipsius aetatem resolenduin es so videtur. Κυψελίδαι, qua invia poterant omnes ori uino, qui a Cypseli partibus fitabant, nuneupari, tamen hic ad
160쪽
895 Γνώμης δ' ουδὲν αμεινον ἀνὴρ ἔχει αυτος ἐν α υτῶ,
o Dd' αγνωμοσυνης, Κυρν', οδυνηρότερον. ρν', εἰ πάντ' ανδρεσσι καταθνητοῖς χαλέπαινεν γινώσκων Ζευς νουν οLν εκαστος ἔχει
ἐντὸς ἐνὶ στήθεσσι, καὶ ἐργματα των τε δικαιων900 τῶν τ' αδίκων, μεγα κεν πῆμα βροτοῖσιν ἐπῆν. 43lἘστιν ὁ μεν χείρων, ὁ δ' αμείνων ἔργον εκαστον οὐδεὶς δ' ἀνθρώπων αυτὰς απαντα σοφός. οστις ἀνάλωσιν τηρεῖ κατα χρήματα θηρῶν,
Cypselum ipsum eiusquo filios resoronduim censeo: etenim poeta lite non
sine R ertiit ite Iespexit epigia tnnin inscriptiina Iovi A Colossico nureo signo,
citio I Olympiae dedicaverat Cypseliis : Εἰ μὴ εγώ rρυσους σφυρήλατος
εἰμὶ κολοσσός vel potius εἰ μὴ ἐγὼν ωναξ παγχρυσεος εἰμὶ κολοσσός)'Eεώλης ε ζη .Rυψ ε λιδῶν γε νεώ. de qtio signo Sane an ira gela Rnt, utriam ipso Cypseliis an Perianitor clemeaverit: seil illi id vinini: nain aemulatus est Cupsolns Myronem Sicyoniorum tyrann im. Atque circa illivi ipsum tempus Clialcidenses ex inito praeconio ornavit Delphi triti Oracii lum, cuiris dictio Aegiensibiis, non Megarensibus, non ante ol. 29, sed la Hi ita naulto post odita est:
ἄνδρεσι O. - καταθνητοῖς, κατα θνητοῖς Κln. - χαλέπαινεν scripsi Hermannum secutus, libra χαλεπαίνFeν. - V. 898. γινώσκων, Vulgo γιγνώσκων, Α γινώσκειν. - Ζεύς seripsi, libri ώς. - DIOν In. i.
