Poetae lyrici Graeci 2 Poetas elegiacos et iambographos continens

171쪽

ἐκ λίμνης μεγάλης, ἄνδρα κακὸν προφυγών, βρόκχον ἀπορρήξας συ δ' ἐμῆς φιλότητος ἀμαρτών

1100 ὐστερον ημετέρην γνωσsi ἐπιφροσύνην. υστις σοι βουλευσεν εμεὐ πέρι, καί σ' ἐκέλευσεν οἴχεσθαι προλιπόνθ' ημετέρην φιλίην. Υβρις καὶ Μάγνητας ἀπώλεσε καὶ Κολοφῶνα καὶ Σμύρνην. πάντως, Κυρνε, καὶ υμμ' ἀπολεῖ.

i 105 Eἰς βάσανον δ' ἐλθὼν παρατριβόμενός τε μολίβδω χρυσὸς ἄπεφθος ἐών καλος ἀπασιν ἔσll. Ω μοι ἐγὼ δειλός καὶ δη κατάχαρμα μεν ἐχθροῖς, 4llτοῖς δὲ φίλοισι πόνος δεινὰ παθὼν γενόμην.

ρν', οἱ πρόσθ' αγαθοὶ νυν αυ κακοί, οἱ δε κακοὶ πρίν 1110 νυν αγαθοί τίς κεν ταυτ' ἀνέχοιτ' ἐσορῶν,

τοὐς ἀγαθους μεν ἀτιμοτέρους, κακίους δε λαχόντας τιμῆς; μνηστεύει δ' ἐκ κακού ἐσθλὸς ἀωήρ. ἀλλήλους δ' απατῶντες επ ἀλλήλοισι γελῶσιν,

ουτ αγαθῶν μνήμην εἰδότες ουτε κακῶν.

III 5 μήματ' εχων πενίην μοι ὀνείδισας' αλλὰ τὰ μέν μοι ἔστι, τὰ δ' ἐργάσομαι θεοῖσιν ἐπευξαμενος.

ρην. Haud dubio aliquot versus excideratnt, cum qune sequi intur nperte imporsecta Sint: non recto enim cuni alii tum EImperius, qui ηλεμάτην γν. ἐπ. scripsit, v. 1101-2 eum prioribus coniunetint. - V. 1101. ο στις, ΗΟissonade Iaστις. - καί, In κε. - V. I 101. υμμ' απολεῖ A, el υμῆς

ἄμμ' ἀπολεῖ. - V. 1105 antea repesunt AObdo nil nan v. 571-2 et possunt haec disti ha coniungi. - μολίβδω, μολυβδω g. - V. 1106. Ahre iis coni. χρυσος απεφθος τ' ων δῆλος. - ἔση, εστο l. - V. 1107. A μοι, Aeg omoι. - V. 1108. φίλοισι, Λ φίλοις ὁ . - δεινά, eo ld. δειλώ. νενόμην, Α γενοίμην. - V 1110. ἀνέrοιτ , ἐνέχοιτ' n. - V. 1113. ἀπατῶντες, f ἀπαντῶντες. - V. 1114. μνήμην, Uecher γνώμην. Post 11 14 repotiant AKolrnn v. 619-20. - U. 11 15. μοι ὀνείοισας scripsi, viodotia in Emperius proposuit, vulgo μ' ὐνείδισας, seit poetain sino eun nidoneta elisio no pronomnisμoi usum osse, non est ero tibile, duplex Rute iii Rccusativus hoc Ioco ferri nemiit. - τὰ μέν μοί, Α τεμεμοι, ΚΟ τὰ μέν τοι. f ταῶτα μέν μοι, Ahreus τὰ μέν τοι. - V. 1116. ἐπευξάμενος, et ἐπευχόμενος.

172쪽

Πλοὐτε, θεῶν κάλλιστε και ἱμεροέστατε πάντων. συν σοὶ καὶ κακος ων γινεται ἐσθλος ἀνήρ. φης μέτρον εχοιμι, φιλοι δε με Φοῖβος υπόλλων 1120 Λητοίδης και Ζευς, αθανάτων βασιλευς, ἔφρα βίον ζώοιμι κακῶν εκτοσθεν απάντων,ῆβη καὶ πλουτω θυμὸν ἰαινόμενος. με κακῶν μίμνησκε ' πέπονθά τοι οἱά τ' οδυσσευς, ost 'Aῖδεω μέγα δῶμ' ἡ λυθεν ἐξαναδυς,1l2b ὁς δ' και μνηστῆρας ανείλετο νηλεῖ θυμῶ

Πηνελόπης ἔμφρων, κουριδίης ἀλόχου,

ῆ μιν δήθ' υπέμεινε φίλω παρὰ παιδι μενουσα, ἄφρα τε γης ἐπέβη δειμαλεους τε μυχούς. Ἐμπίομαι, πενίης λ μοφθορον ου μελεδαίνων, 442i130 οὐδ' ἀνδρῶν εχθρῶν, οῖ με λέγουσι κακῶς.

ἀλλ' ῆβην ἐρατὴν ολοφύρομαι, ὴ μ' ἐπιλείπει,

κλαίω δ' ἀργαλεον γῆρας ἐπερχόμενον. Κύρνε, παροsσι φίλοισι κακου καταπαυσομεν αρχῆν, ζητῶμεν δ' ελκει φάρμακα φυομενω.

1135 Eλπὶς ἐν ἀνθρώποις μούνη θεὸς ἐσθλῆ ενεστιν,

αλλοι ὁ Ουλυμπόνδ εκπρολιπόντες ε βαν

εστίν.

173쪽

P0ETAE ELEGI Ai I. ἄχετο μεν 1Iίστις, μεγάλη θεός, ωχετο δ' ἀνδρῶι Σωφροσυνη χάριτές τ', ω φίλε, γ ν ἔλιπον ὁρκοι δ' ουκέτι πιστοὶ ἐν ἀνθρώποισι δίκαιοt, ii 40 οὐδὲ θεους Ουδεις ἄζεται ἀθανάτους ευσεβέων δ' ἀνδρῶν γένος ἔφθιται, οὐδε θέμιστας Ουκέτι γινώσκουσ' ουδε μὲν ευσεβίας.

ἀλλ' ἔφρα τις ζώει καὶ ὁρῶ φάος ηελίοιο,

ευσεβέων περὶ θεους , 'Ελπίδα προσμενέτω, lilb ευχόμενος τε θεοῖσι, καὶ αγλαὰ μηρία καίων Ελπίδι τε πρώτη καὶ πυμάτy θυέτω. φραζέσθω δ' αδίκων ἀνδρῶν σκολιὸν λόγον αἰεί,οῖ θεῶν ἀθανάτων Ουδεν ὀπιζόμενοια ἱὲν επ' αλλοτρίοις κτεάνοις ἐπέχουσι νόημα, illiu ἐσθλα κακοῖς εργοις συμβολα θηκαμενοι. ποτε τον παρεόντα μεθεὶς φίλον ἄλλον ἐρευνα, δειλῶν ἀνθρώπων ρῆμασι πειθόμενος. μη μοι πλουτευντι κακῶν ἀπάτερθε μεριμνέων ζώειν ἀβλαβέως, μηδὲν ἔχοντι κακόν.ll 55 Ουκ ἐραμαι πλουτεῖν ου δ' ευχομαι, αλλά μοι εἴη 443αν απὰ τῶν ολίγων. μηδὲν εχοντι κακόν.

174쪽

Πλουτος και σοφίη θνητοῖς ἀμαχώτατον αἰεί ουτε γὰρ αν πλούτου θυμόν υπερκορέσαις ) iώς δ' αυτως σοφίην ὁ σοφωτατος -κ αποφεύγει, ii 60 αλλ ἐραται, θυμὸν δ ου δυναται τελέσαι. Ουδένα θησαυρὸν καταθήσειν παισιν ἄμεινον αἰτουσιν δ' ἀγαθοῖς ἀνδράσι, Κυρνε, διδου. οφθαλμοι καὶ γλῶσσα καὶ ουατα και νόος ἀνδρῶνεν μέσσω στοθέων εν συνετοῖς φύεται.

lI65 Tοῖς ἀγαθοῖς σύμμισγε, κακοῖσι δε μή ποθ' ὁμάρτει,

Tῶν ἀγαθῶν ἐσθλη μὲν ἀπόκρισις, ἐσθλὰ δε ἔργα

τῶν δὲ κακῶν ανεμοι δειλὰ φέρουσιν ἐπη. Εκ καχεταιρίης κακὰ γίνεται ευ δε και αυτός li 70 γνώσy, ἐπεὶ μεγάλους Ἱλιτες αθανάτους. Γνώμην, Κυρνε, θεοὶ θνητοῖσι διδουσιν ἄριστον ι44 ἀνθρώποις γνώμη πείρατα παντὸς ἔχει.

V. 1157 - 6υ a1rseri Stolh. XCI 26 , Theolenidis coii l. v. 1157-ην Ῥraus omittunt, illios pri iniis Tiari obiis lite inseruit. - V. 1160 Oni. e. - τελέσαι, Stob. κορέσαι. - Post h. v. repetunt AKObdosghlinii v. 1095-6. - V. 1161. καταθήσειν παισίν, Αο παισιν καταθήσε ιν. Stob. XXXI 16 καταθήσεαι ἔνδον ἀμείνω αἰδους, ηω . . . δίδως. Et Sane videtur poeta scripsisse:αι παισὶν ἀμείνωρασι. Κυρνε, δίδως. Sive παισιν καταθήση ὰμείνω malis. Cf. v. 409 10. Post v. 1162 repetunt eo i l. v. 441-6. - V. 1163-4 affert Stob. III 19. - γλῶσσα, Κ γλῶσσαι. - ἀνδρῶν, Stola. ανδρὰς. - V. 1164. μέσσω, μέσω lm. - στη θέων Α Stob., στηθῶν. - ἐν in oυὶ συνετοῖς, Stos. εὐξύνετος, undo possis ευ ξυνέτοις Oniicere Uaod recepit Hartiing. - Ρost v. 1164 rep tiint AKOhdeshnin v. 97-100, AKΟ 415 - G, AO 117-8. - V. 1165. συμμισγε, A συμμιγε. - V. t 166. ὁδου, Α οδους. - τελέης, Κ τελέοις,

175쪽

P0ETAE ELEG,IACI.ω μάκαρ, ὁστις δή μιν ἔχει φρεσίν. V πολὐ κρείσσωνυβριος ουλομένης λευγαλέου τε κόρου

πῆσα γὰρ ἐκ τούτων, Κύρνε, πέλει κακοτης. Ei κ' εἰης ἔργων αἰσχρῶν ἀπαθὴς και ἀεργος, Κύρνε, μεγίστην κεν πεῖραν ἔχοις αρετῆς. Κυρνε, θεους αἰδου καὶ δείδιθι τοίτο γὰρ ἄνδρα ll80 εἴργει μήθ' ἔρδειν μήτε λέγειν ασεβῆ. Aquοφάγον δὲ τύραννον. ὀπως ἐθέλεις, κατακλῖναιου νέμεσις προς θεῶν γίνεται -δεμία. Νους ἀγαθὸς και γλῶσσα, τά τ' ἐν παύροισι πέφυκεν ἀνδράσιν, οῖ τούτων ἀμφοτέρων ταμίαι.

Il85 Ουδένα, Κύρν', αυγαὶ φαεσιμβροτου ξελίοιο ἄνδρ' ἐφορῶσ', ω μὴ μῶμος ἐπικρέμαται. δις ἄποινα διδους θάνατον φυγοι ουδὲ βαρεῖαν δυστυχίην, εἰ μὴ μοῖρ' ἐπὶ τέρμα βάλοι. Ουδ' ῖν δυσφροσυνας, ὁτε δὴ θεὸς ἄλγεα πέμποι, liso θνητὸς ἀνηρ δώροις βουλόμενος προφύγοι.

176쪽

TRE NIS. Ουκ εραμαι κλμγμῶ βασιληῖω ἐγκατακεῖσθαι 44bτεθνεώς, αλλά τί μοι ζῶντι γένοιτ' ἀγαθόν. ασπάλαθοι δε τάπησιν ὁμοῖον στρῶμα θανόντι τὀ ξυλον η σκληρον γίνεται, η μαλακόν.l I95 Μητι θεους ἐπίορκον επόμνυθι ου γὰρ ἀνυστόν ἀθανάτους κρυφαι χρεῖος ὀφειλόμενον.

ωραίου καί μοι κραδίην ἐπάταξε μέλαιναν,1200 οττι μοι ευανθεῖς ἄλλοι εχουσιν αγρούς, Ουδέ μοι Ἱμίονοι κυφων' ελκουσιν αρότρου, της ἄλλζς μνηστης εῖνεκα ναυτιλίης.Ουκ εἰμ', Ουδ' υπ' εμοὐ κεκλήσεται, οὐδ' ἐπὶ τύμβωοἰμωχθεὶς υπὸ γην εἶσι τύραννος ἀνήρ.i205 ου δ' αυ ἐκεῖνος ἐμοὐ τεθνηότος ου τ' ἀνι-το, ολε κατὰ βλεφάρων δάκρυα θερμα βάλοι.

Οἴτε σε κωμάζειν ἀπερυκομεν Οἴτε καλούμεν αρπαλέος παρεών, και φίλος, ευτ αν απΓς.

Αἴθων μεν γενος εἶμί, πόλιν δ' ευτείχεα Θ βην

μνηστῆς, Hortat, erg τῆς μάλα μιστῆς, Alirens τῆς ἄμ' ἀνηνυστης, Orollii τῆς ἄλλως λιστῆς, Ο. Sobnoidor τῆς μεν ἄλης ἡστῆς. Unriuiig τῆς

177쪽

Μή μ' ἀφελῶς παίζουσα φίλους δένναζε τοκῆας, 446Mργυρί' σοὶ μὰν γὰρ δουλων ἡμαρ ἔπι, ἡμῖν δ' ἄλλα μεν ἐστι, γύναι, κακὰ πόλλ', ἐπεὶ ἐκ γης φευγομεν, ἀργαλέη δ' οὐκ ἔπι δουλοσυνη,

l2lb Ουδ' ημῆς περνῆσι πόλις γε μεν ἐστι καὶ ἡμῖν καλή, Ληθαίω κεκλιμένη πεδίω. μή ποτε παρ κλαίοντα καθεζόμενοι γελάσωμεν, τοῖς αυτῶν ἀγαθοῖς, Κυρν , ἐπιτερπόμενοι.Εχθρὸν μεν χαλεπὸν καὶ δυσμενεῖ ἐξαπατῆσαι, i 220 Κύρνε ' φίλον δε φίλω ράδιον εξαπατῶν. Πολλὰ φέρειν εἰωθε λόγος θνητοῖσι βροτοῖσιν πταίσματα, τῆς γνώμης, Κύρνε, ταρασσομένης.)

Ουδέν, Κυρν , οργῆς ἀδικώτερον, ἡ τον ἔχοντgπημαίνει, θυμῶ δειλὰ χαριζομένη. I 225 δέν, Κυρν', αγαθῆς γλυκερώτερόν ἐστι γυναικός. μάρτυς ἐγώ. συ δ' ἐμοὶ γίνου ἀληθοσύνης.)

178쪽

Σχέτλι' 'Eρως, μανίαι σ' ετιθηνήσαντο λαβουσαι 4 17 ἐκ σεθεν ωλετο μεν γλίου ἀκρόπολις,

ωλετο δ' Αἰγείδης Θησευς μέγας, ωλετο δ' Αως, ἐσθλὸς 'Orλιάδης, σῆσιν ἀτασθαλίαις. 1235 Ω παῖ, ἄκουσον ἐμεῶ, δαμάσας φρένας, - τοι ἀπειθῆ μυθον ἐρῶ τη σῆ καρδίη ου δ' ἄχαριν.

ἀλλα τλῆθι νόω συνιεῖν ἔπος ού τοι ανάγκsitoυθ' ἔρδειν, ὁ τι σοι μὴ καταθυμιον Γ, Πολλάκι τοι παρ' εμοὶ κατὰ σου λεξουσι μάταια 1240 και παρὰ σοὶ κατ' εμos ' των δε συ μὴ ξυνιε. ιρήσεις τη πρόσθε παροιχομένη φιλότητι, τῆς δε παρερχομενης Ουκέτ' ἔσst ταμίζς.Aῆν δὴ καὶ φίλοι ωμευ' ἔπειτ' ἄλλοισιν ὁμίλει, ηθος εχων δόλιον, πίστεος ἀντίτυπον.

V. 1227-8 non irecte Tli cognidi trimi illitur auctore Grotio, na m kp. Stob. XI 1 legunttur praemisso terninatu Μενάνδρου Nαννους, tibi Μt-μνερμου corrigendum esse apparet, vid. Mimn. h. 8. V. 1229-30 afferet Athon. X457 B: τοι οὐτόν ἐσtι καὶ tὀ ωεόγνιδος του ποιητου. Ἐδη κτλ.σημαίνει γὰρ κόχλον. - V. 1230. τεθνηκὼς, in prooedosi seripsi τεθνηώς. -. V. 1231 et qui sequuntur solus servavit A, tibi inscripti sunt ἐλεγείων Η. - μανίαι , Wolcher Μανίαι. - V. 1234. σῆσιν, sorι. σφῆσιν. V. 1235. ἀπειθῆ, Meinelco ἀπεχθῆ legen tu in proposuit. - V. 1236. καρδίη Bolchor. κραδίηι A. - V. 1237. συνιεῖν Lachmann , συνιδεῖν Α.- Ante v. 1239 repetit A v. 1151 , et sane videntur hae e collaei ero: Μή ποτε τον παρεόντα μεθεις φίλον αλλον ερεύνα, δειλῶν ανθρώπων ρήμασι πειθόμενος. πολλάκι etοι παρ' εμοι κατὰ σου λέξουσι μάταια,

καὶ παρὰ σοι κατ' ἐμου' τῶν δε συ μὴ ξυνιε. - V. I 242. τῆς δε παρερχομεν ζς, coniicio τῆς γὰρ ἐπερχομένης. V. 1234 Vide ad v. 597. - ἔπειτ', Alirens vulo tur Me qtiomio ἀτὰρ δ' δῆγ

179쪽

Ρ0ETAE ELEGI ACl. 1245 Οἴποθ' υδωρ καὶ πυρ συμμίξεται Ουδέ ποθ' ημεῖς πιστοὶ επ' αλλήλοις και φίλοι εσσόμεθα. Φρόντισον ἔχθος ἐμὸν και ἡπερβασιν, ἴσθι δε θυμῶ , ως σ' ἐφ' αμαρτωλῆ τίσομαι ως δύναμαι. Παῖ, συ μεν αὐτως ῖππος, επεὶ κριθῶν εκορεσθης,

1250 αὐθις επὶ σταθμους ῆλυθες ημετερους, ηνίοχόν τε ποθῶν ἀγαθὸν λειμῶνα τε καλόν 448 κρήνην τε ψυχρῆν αλσεά τε σκιερά. ολβιος, ω παῖδές τε φίλοι και μώνυχες ῖπποι θηρευταί τε κυνες καὶ ξενοι αλλοδαποί. 1255 υστις μὴ παῖδάς τε φιλεῖ καὶ μώνυχας ιππους και κυνας, ουποτέ οἱ θυμὸς ἐν ευφροσύνν.sδ παῖ, κινδυνοισι πολυπλάγκτοισιν ὁμοῖος οργήν, αλλοτε τοῖς, αλλοτε τοῖσι φιλεῖν.

Ω παῖ, την μορφὴν μεν εφυς καλός, ἀλλ' ἐπίκειται 1260 καρτερὸς αγνώμων σῆ κεφαλῆ στέφανος ἰκτίνου γὰρ ἔχεις ἀγχιστρόφου ἐν φρεσὶν ηθος, αλλων ανθρώπων ὐήμασι πειθόμενος.

liaec sitit sontentia: lilii satiatiis es, ni mi in pis vinci ila et ausi igis: Post, lilii sanies te promit, rinlis nil pristinum dominiuria. - V. 1253-4 Solonia sunt, vi l. sr. 23 seci euin varietato loci. Fortasse Soloni stiarn disti elatini ProximuIii traluiondum est. - U. 1257. κινδυνοισι, 3Volche ' ἰκτίνοισι, Herniann παῖ σὐ μὲν ἰκτίνοισι π. ὁμοιοῖς . . . φίλην, Αhi' nη κιναίδο - σιν . . . ὁμοῖος . . . φίλην. ego in proecdosi κίγκλοις εἱ συ et φίλην pro φιλεῖν, ac φίλην otiain Hermanii si iasit, sed poeta fortasso scripsit iaπαῖ παῖ κινάδεσσι vel ω παῖ κινδαφίοισι) . . . τοῖς φίλος ει , Sive per attractionem ninns τοῖσι φίλ' ει. M. Schini It Κυανέαισι πολυ

180쪽

sZ παῖ, ὁς ευ ερδοντι κακην ἀπέδωκας αμοιβήν, ου δέ τις αντ' ἀγαθῶν ἐστι χάρις παρὰ σοί 1205 ουδέν πω μ' ίνησας' ἐγὼ δε σὲ πολλάκις ξ δ ευ ἔρδων αἰδους οὐδεμιῆς ἔτυχον. Παῖς τε και Ἀπος ὁμοῖον ἔχει νόον ουτε γὰρ ἶππος

ηνίοχον κλαίει κείμενον ἐν κονίst, αλλα τον υστερον ἄνδρα φέρει κριθαῖσι κορεσθείς l270 ως δ' αυτως και παῖς τον παρεόντα φιλεῖ.

sὀ παῖ, μαργοσυνρς ἀπὸ μεν νόον ἄλεσας εσθλόν, αἰσχύνη ὁ ε φίλοις ήμετέροις ἐγένου, ἄμμε δ' ἀνέψυξας μικρὸν χρόνον ' εκ δὲ θυελλῶν ηκά γ' ἐνωρμίσθην νυκτὸς επειγομένVς.l275 .sδραῖος καὶ ως ἐπιτέλλεται, ἡνίκα περ γῆ ἄνθεσιν εἰαρινοῖς θάλλει ἀεξομένη, 449τῆμος Ἐρως προλιπὼν Κυπρον, περικαλλέα νῆσον, εἶσιν επ' ἀνθρώπους σπέρμα φέρων κατὰ γης. οὐκ ἐθέλω σε κακῶς ἔρδειν, ου δ' εἴ μοι ἄμεινον

i 280 προς θεῶν ἀθανάτων ἔσσεται , ω καλε παῖ 'ου γὰρ ἀμαρτωλαῖσιν επὶ σμικραῖσι κάθημαι, των δε καλῶν παίδων Ου τίσις ουδ' αδίκων. Τὸ παῖ, μή μ' αδίκει, ἔτι σοι καταθυμιος εἶναι βουλομαι, ευφροσυνll τουτο συνεὶς αγαθῆ 'l28b ου γάρ τοί με δόλω παρελευσε αι Ουδ' ἀπατήσεις νικήσας γὰρ ἔχεις το πλέον ἐξοπίσω.

repetit A v. 1101-2, nemie tainen illi versus elim hoc si isticho apto con-tiua i possunt. - U. 1281. σμικραῖσι κάθημαι, Emperius σμικρῆς ἀκάχη - μαι. - V. 1282. ου τίσις ου δ' ἀδίκων Boissona te, oυτοσε τουτ' ἀδικων