Poetae lyrici Graeci 2 Poetas elegiacos et iambographos continens

181쪽

αλλά σ' εγώ τρώσω φευγοντά με, ῶς ποτέ φασιν

γασίου κουρην, παρθένον γασίην,ώραίην περ εουσαν, ἀναινομένην γαμον ανδρῶν I 290 φευγειν ' ζωσαμένη δ' ἔργ' ἀτέλεστα τέλει, πατρὸς νοσφισθεῖσα δόμων, ξανθη Αταλαντη

ἄχετο θ' υφηλὰς ες κορυφὰς ὀρέων, φεύγουσ' ἱμερόεντα γάμον, χρυσῆς Αφροδίτης δῶρα ' τέλος δ' ἔγνω καὶ μάλ' ἀναινομένη.

l295-παῖ, μη με κακοῖσιν εν ἄλγεσι θυμόν ορίναις,

μηδέ με ση φιλότης δώματα Περσεφονης

οἴχηται προφέρουσα θεων δ εποπίζεο μηνιν βάξιν τ' ἀνθρώπων, ηπια νωσάμενος.

γδ παῖ, μέχρι τίνος με προφευξεαι; ῶς σε διώκων ixi, , δίζημ' ' αλλά τί μοι τέρμα γένοιτο κιχεῖν σῆς οργῆς δε μάργον ἔχων καὶ ἀγήνορα θυμον φευγεις, ἰκτίνου σχέτλιον ηθος ἔχων. ἀλλ' ἐπίμεινον, ἷμοὶ δε δίδου χάριν ουκέτι δηρόν 450 ἔξεις Κυπρογενους δῶρον ἰοστεφάνου. 1305 Θυμῶ γνους, ὁτι παιδείας πολυηράτου ἄνθος

ὼκ υτερον σταδίου, τουτο συνεὶς χάλασον

δεσμου, μή ποτε καὶ συ βιήσεαι, ὁβριμε παίδων, Κυπρογενους δ' ἔργων ἀντιάσεις χαλεπῶν, ἄσπερ ἐγὼ νυν ίδ' ἐπι σοί ' συ δε ταυτα φυλαξαι, tali μηδέ σε νικήσρ παῖδ' αδαῆ κακότης. οὐκ ἔλαθες κλέφας, ῶ παῖ καὶ γάρ σε διώμμαι ' τουτοις, οισπερ νυν ἄρθμιος ἐδε φίλος

182쪽

ἔπλευ, ἐμην δὲ μεθῆκας ατίμητον φιλότητα, ου μεν δη τουτοις γ' ησθα φίλος πρότερον. iai 5 ἀλλ' εγὼ ἐκ πάντων σ' ἐδόκουν θήσεσθαι εταῖρον πιστόν' και δη νυν ἄλλον ἔχεισθα φίλον. ἀλλ' ὁ μὲν ευ ἔρδων κεῖμαι ' σὲ δὲ μήτις απάντων ἀνθρώπων ἐσορῶν παιδοφιλεῖν ἐθελοι. Ω παῖ, επεί τοι δῶκε θεὰ χάριν ἱμερόεσσαν 1320 Κύπρις, σον δ' εἶδος πῆσι νέοισι μέλει, τῶνδ' ἐπάκουσον επῶν καὶ ἐμην χάριν ἔνθεο θυμῶ, γνους ερος ως χαλεπον γίνεται ἀνδρὶ φέρειν. Κυπρογένη, παύσον με πόνων, σκέδασον δε μερίμνας θυμοβόρους, στρέφον δ' αὐθις ἐς ευφροσύνας, la25 μερμήρας δ' απόπαυε κακάς, δός δ' ευφρονι θυμῶ μέτρ' ηβης τελέσαντ' ἔργματα σωφροσύνης. Ω παῖ, λς ἄν ἔχρς λείαν γένυν, ου ποτε σαίνων παύσομαι, ουδ' εἴ μοι μόρσιμόν ἐστι θανεῖν. ί τε διδουν καλόν ἐστιν, ἐμοί τ' Ουκ αἰσχρὸν ἐρῶντι 45li 330 αἰτεῖν' ἀλλα γονέων λίσσομαι ημετέρων αἰδέο μ , ω παῖ . . . διδους χάριν, εἴ ποτε καὶ συαεις Κυπρογενους δῶρον ἰοστεφάνου χρηῖζων καὶ ἐπ' ἄλλον ἐλευσεαι, αλλά σε δαίμων

δοίη των αυτῶν ἀντιτυχεῖν ἐπέων.

1335 ολβιος ὁστις ἐρῶν γυμνάζεται, οἴκαδε δ' ελθών

Ilaiiung, citii praeterea v. 1332 χρυσῆς pro rξεις substituit. - V. 1335. δ' ni in or a diecit.

183쪽

P0ETAE ELEGIACI. εἴδει συν καλῶ παιδὶ πανημέριος. Ουκέτ' ερῶ παιδός, χαλεπὰς δ' ἀπελάκτισ' ανίας, μόχθους τ' ἀργαλέους ἄσμενος εξέφυγον,εκλελυμαι δε πόθου προς ἐυστεφάνου Κυθερείης 1340 σοὶ δ', ὼ παῖ, χάρις εστ ' ουδεμία προς ἔμου. Αἰαῖ, παιδος εγῶ ἀπαλόχροος, ὁς με φίλοισιν πῶσι μάλ' εκφαίνει, κουκ εθελοντος εμοὐ τλήσομαι ου κρυψας ἀεκουσια πολλα βίαια ου γὰρ επ' αἰκελίω παιδὶ δαμεὶς ἐφάνην. 1345 Παιδοφιλεῖν δε τι τερπνόν, ἐπεί ποτε καὶ Γανυμήδους ξρατο καὶ Κρονίδης, αθανάτων βασιλευς, άρπάξας δ' ες πιλυμπον ἀνήγαγε, καί μιν εθηκεν δαίμονα, παιδείης ἄνθος εχοντ' ἰρατόν. ουτω μη θαύμαζε, Σιμωνίδη, ουνεκα κἀγώ 1350 εξεδάμην καλοί παιδὸς ερωτι δαμείς. YZ παῖ, μη κώμαζε, γεροντι δε πείθεο ανδρί Ου τοι κωμάζειν συμφορον ἀνδρὶ νεω.Πικρὸς καὶ γλυκύς εστι καὶ ἀρπαλεος καὶ απηνής,

ἔφρα τελεως εn, Κυρνε, νέοισιν ἔρως

1355 ἐν μὲν γὰρ τελωρ, γλυκὐ γίνεται' ἐν δὲ διώκων 452

μη τελεσy, πάντων τουτ' ἀνιηρότατον. Αἰεὶ παιδοφίλησιν επὶ ζυγὸν αυχένι κεῖται

δυσμορον, ἀργαλεον μνῆμα φιλοξενίης. μὴ γάρ τοι περὶ παῖδα πονούμενον εἰς φιλότητα

γαλέης, sed praeterea φιλοξενίης vix aptum, sori. φιλημοσυνης , Vel μνήματα δουλοσυνης, Emperius μνῆμ' αλιτοξενίης, Hai ving μνῆμα φιλοφροσυνης; ille in sequens disti clion cum lioe eoni Liuxit.

184쪽

1 360 ῶσπερ κληματίνω χεῖρα πυρι προσάγειν. Ναυς πέτρy προσέκυρσας ἐμῆς φιλότqτος ἀμαρτών, ω παῖ, καὶ σαπροὐ πείσματος ἀντελάβου. οὐδαμά σ' οὐδ' ἀπιὼν δηλήσομαι ' Ου δέ με πείσει Οὐδεὶς ανθρώπων ωστε με μή σε φιλεῖν. 1365 YZ παίδων κάλλιστε καὶ ἱμεροέστατε πάντων, στῆθ' αυτο καί μου παύρ' ἐπάκουσον ἔπη.Παιδος τοι χάρις ἐστί, γυναικὶ δὲ πιστος εταῖρος οὐδείς, ἀλλ' αἰεὶ τον παρεόντα φιλεῖ. Παιδος ἔρως καλὸς μεν ἔχειν, καλὸς δ' ἀποθέσθαι 'ia 6 πολλὸν δ' ευρέσθαι ρήτερον η τελέσαι. μυρία δ' εξ αυτοὐ κρέμαται κακά, μυρία δ' ἐσθλά ἀλλ ἔν τοι ταυτy καί τις ἔνεστι χάρις. Ουδαμά πω κατέμεινας ἐμὴν χάριν, ἀλλ' υπὰ πῆσαν αἰεὶ σπουδαίην ἔρχεαι ἀγγελίην.i375 ολβιος οστις παιδος ἐρῶν Οὐκ οἶδε θάλασσαν, ου δέ οἱ ἐν πόντω νυξ ἐπιοίσα μέλει. λος ἐων κακότητι φίλων δειλοῖσιν ὁμιλεῖς ἀνδράσι, καὶ διὰ τοὐτ' αἰσχρὸν ἴνειδος ἔχεις, ω παῖ' εγὼ δ' ἀέκων τῆς σης φιλότητος αμαρτων, 453

i380 ώνήμην ἔρδων οἱά τ' ελεύθερος Αν. Ανθρωποί σ' ἐδόκουν χρυσῆς παρὰ δῶρον ἔχοντα

ἐλθεῖν Κυπρογενοῖς.

185쪽

P0ETAE ELEGIACI. Κυπρογενους) δῶρον ἰοστεφάνου γίνεται ἀνθρώποισιν ἔχειν χαλεπώτατον αχθος, lδM ην μη Κυπρογενης δῶ λυσιν εκ χαλεπῶν. Κυπρογενὲς Κυθέρεια δολοπλόκε, σοί τι περισσον Ζευς τόδε τιμήσας δῶρον εδωκεν ἔχειν δαμνας δ' ἀνθρώπων πυκινὰς φρένας, ουδέ τίς εστιν. ουτως ἴφθιμος καὶ σοφὸς ἄστε φυγεῖν.

A d perili tinia alimient locutIi refero uesvcli. Πολυπαίδης ' παρφ--αι ἐκ των Θεόγνιδος βομβων ἐπαινήσω. fini scrilien iuni vi letur Βολβὸν ἐπαινήσω, Πολυπαῖδ', ii uul sive coniici sive par uti alimitiis, vellit C atetis, est. - Sest titioil Clein. Alex. Stroin. VII 901. Tlieogni litribtiit versiis oraculi, ite quo vid. Phot. 618. Zenota. I 48 si inque interprete , . M VTμεῖς ὁ ω Μεγαρεῖς ου τε τρίτοι ου τε τεταρτυι Ουτε δυωδέκατοι Ου τ' ἐν λόγω ουτ ει αριθμω.i l errore facili In videtur. Mirun oinnino est praeter pauca disti tui a Stobaeo et Allienaeo si ruata, qiuae supra 1221-3M lii Orit inena receptii sitiit, nillil ox Tlieognissis elegiis asseret . quoid non in Iaac ipsa sylloge reperiatiir: ac

Stolitistiis vioque nimii nisi lianc collectione ni novit, c0ilice lantii ni tisiis inagis iii tegro; nec Athenaeus ipsa Tlieognidis carinina tisurpasse vuletur. Ε lui lena censeo etistiIiculum anti ibi;ini esse lianc sVll0gen, quae cuin in omnii tui esset Inanilnis, effecit, ut mature gerinalia Tlieognulis car- illina oblivione siriterentur. Isocrates quislstiti cuin scripsit ad Nicoclein

S 43: Σημεῖον δ' αν τις ποιήσαιτο την ,σιόδου και Θεόγνιδος καὶ Φωκυλίδου ποίησιν. καὶ γὰρ τουτους φασὶ μεν α ρίστους γεγενῆσθαι συμβούλους τω βίω τω των ἀνθρώπων, ταυτα δε λέγοντες αἱρουνται συνδιατρίβειν ταῖς ἀλλήλων ἀνοίαις μῶλλον η ταῖς ἐκείνων ὁποθή- 4b4καις. Ε τι ὁ εἴ τις ἐκλεξειε των προεχόντων ποιητῶντας καλουμένας γνώμας, εφ αἱς ἐκεῖνοι άλιστ ἐσπουδασαν, ομοίως δν καὶ προς ταισας δατεθεῖεν. ῆλον γαρ ἄν κωμωdίας τῆς

φαυλοτατης η των ούτω τεχνικῶς πεποιημένων ἀκουσαιεν. notulurn talis sylloge ex talaiat. Sed nillil prolati et, quominus existinaeinus non ita inulto post iii usitIn seliolarii na lias eclogas ex poetis elegiacis factas

Disitiroci Corale

186쪽

esse. Eirarit auteni illo ipso telnpolae si ii non rit priore Tielcite utoris silei'at ii iuris illic latiis poetae carminii praetei' cetera pii ei is e liseen lacoininendarent. Mul potius selecta ex praticipit ita p0etis cἔipila propolaerent: vi l. Inato ite Leg. VII 8 10 Ε: λέγω μ ν δτι ποι ταί τε ἡμῖν εἰσί τινες επῶν εξαμέτρων πάμπολλοι, και τριμε τρων καὶ πάντων δη των λεγομένων μέτρων. οι μεν ἐπὶ σπουδην, οἱ δ' ἐπὶ γέλωα ἄρμηκότες. εν οις φασι δεῖν οἱ πολλάκις μυριοι τοῖς ὀρθῶς παιδευομένους τῶν νέων τρέφειν και διακορεῖς ποιεῖν, πολυηκόους τ' εν ταῖς ἀναγνώσεσι ποιούντας και πολυμαθεῖς, ὀλους ποιητας εκμανθάνοντας ' οἱ δε ἐκ παντων κεφαλαια ἐκλέέαντες καί τινας ὁ λας ρῆσεις εἰς τα υτο ξυναγαγόντ ες ἐκμανθάνειν φασὶ δεῖν εις μνήμην τιθεμενους, εἰ μέλλει τις αγαθος Ἱμῖν και σ0φυς εκ πολυπειρίας και πολυμαθίας γενέσθαι. II ine i epet eiula ol'igo luirit in eclogarmin. Diuitig oos le

187쪽

-ῆμα τόδ' )ππάρχου στεῖχε δίκαια φρονῶν.

-ῆμα τόδ' γαπάρχου ' μὴ φίλον ἐξαπάτα.

Π ip p arolius. Fr. 1.2. Plato Hipparcho 228 C: ἐπειδὴ δε αυτῶ Iππάρχω οἱ περὶ τὀ ὰστυ τῶν πολιetῶν πεπαιδευμένοι ησαν καὶ ἐθαυμαζον αυτὸν ἐπὶ σοφία, επιβουλε vων αυ τους ἐν τοῖς ἀγροῖς παιδεὐσαι ἔστησεν αυtοῖς Ἐρμῶς κατὰ τὰς οδοὐς ἐν μέσω του ἄστεος καὶ τῶν δήμων ε κάστων, κἄπειτα τῆς σοφίας αυτου ῆν τ' ἔμαθε και ῆν αὐτὰς ἐξεὐρεν, ἐκλεξαμενος α ηγεῖτο σοφώτατα εἶναι, ταῶτα αυτὰς ἐντείνας εἰς ἐλεγεῖον, αυτ οὐ ποιήματα καὶ ἐπιδείγματα τῆς σοφιας ἐπέγραφεν, α πρῶτον μεν τὰ ἐν Βελφοῖς γράμμαtα τὰ σοφὰ ταὐτα μ ξ θαυα οιεν οἱ πολῖται αὐτοῖ, το τε Γνωθι σαυτόν, καὶ τὰ Μηδεν αγαν και τἄλλα τὰ τοι αὐτα,. ἀλλα τὰ Ἱππαρχου ρήματα μὰλλον σοφὰ ηγοῖντο, ἔπειτα παριόντες ανω καὶ κάτω καὶ αναγιγνώσκοντες καὶ γεῶμα λαβόντες αυτ οὐ τῆς σolίας φοιτῶ εν ἐκ τῶν αγρῶν καὶ επὶ τὰ λοιπὰ παιδευθησόμενοι ' ἐστον δε δυω τωπιγράμματε ' ἐν μεν τοῖς ἐπ' αριστερὰ του Ερμου εκάστου ἐπιγέγραπται λέγων ὁ Ερμῆς, ο τι ἐν μέσω τοὐ ἄστεος καὶ τοὐ δῆμου ἔστηκεν, ἐν δε τοῖς ἐπὶ δεξια ' μνῆμα τόδ' Ἱππαρ- ἔοW στεῖχε δίκαια φρονῶν φθσω ἔστι δε τῶν ποιθμάτων καὶαλλα ἐν αλλοις 'Eρμαῖς πολλα καὶ καλὰ ἐπιγεγραμμένα ' ἔστι δὲ δῶ καὶ τοὐτο ἐπὶ τῆ Στειριακῆ ὁδῶ, ἐν ω λέγει ' Μν. τ. Ἱππ. μὴ φίλον εξαπάτα. - Ceteriam ex Hipparcheo aliqlio epigramnate lini id dubio servatiis est versus in titillo Attico in Corp. Inser. Vol. I 12 critiis uondum certa emendatio extat: Boeehli scripsit:- Ἐν μέσσω γε Θρίης τε καὶ ἄστεος, α νερ, οθ' Ἐρμῆς. Frang ἐν μέσω εἰμὶ ω. τε καὶ ἄ. α. o δ' Ἐ. Froeli di τῆδ' ἔστοκε ωρίης τε καὶ ἄστεος ἐν μέσω 'Ερμῆς, similiter Sauppo, nisi Piod pathκα. Sedes. Rosa Koontgsroison II 73, qui ad eundem Mino lotoniani pertinere arbitratur fragmentium tituli: ου νεκα πιστὰς ἔφυς.

188쪽

Εἰμι νεκρός, νεκρὸς δε κόπρος, γ' δ' η κόπρος ἐστίν, εἰ δέ τε γη νεκρός ἐστ', ου νεκρός, ἀλλα θεος.

Pigres. Sui l. v. Πίγρης . . . ῖς τὴ Ἱλιάδι παρενέβαλε κατὰ στί-zον ἐλεγεῖον, ουτω γράψας' μῆνιν κτλ. Cf. Εmloc. 358. - V. 1 post 'Aχιλῆος add. ABm Ουλομενην. - V. 2. σὐ γὰρ, E Id. γὰρ σv. Epicli armus. Scliol. II. X 414: κατὰ κόπρον. ἀντὶ του κατὰ τὰ scri tὐν συρτετὀν τῆς γης' ἔστι δε και ἐπίγραμμα, ο εἰς Επίχαρμον ἀναφέρεται' εἰμὶ κτλ. - 2. εἰ δέ τε Lei l ., ὴ δε Bu, sed videtur scrib.ε ἰ δὲ ν εκρὼ ς γ ῆ 'στ', sἰμ' ου νεκρὰς, ἀλλα θεός, anton suspicatus

oram εἰ δ' ἡ γῆ κόπρος ἐσt', Hariung εἰ δ' ἡ γῆ κόπρος, εἰμ'. Ceteriam

lioc παίγνιον utrum ab ipso Epicli arano an alio Pio sit compositirin, n In bigΦιs: poteriit onini huic poetae tribui, quoniam ille in conioediis a leunde in Inodii in Recumulatione uti solebat. Non recte Haiapi, vii de hoc epigr. disputavit in Lect. Borol. prooem. 1861, in sepulcri inseri pliani fuisse existimat, quotl ab antiqui teinporis consuettuline ab orael, qtiam- quain saeculis novissimis eiusmodiati sus tralaticio in ore monumento R dilipoterat.

189쪽

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΝ ΜΑΡΑΘΩΝΙ ΤΕΘΝΗΚΟΤΑΣ.

Pliot. 0uaest. Synap. I 10. 3: Γλαυκίας δε ο ρήτωρ καὶ το δεξιον κέρας Αἰαντ&αις τῆς εν Mαραθῶνι παρατάξεως αποδοθῆναι, ταῖς Αἰσχυλου εις την μεθορίαν ἐλεγείαις πιστουμενος, ηγωνισμέν0υ την μάχην ἐκείνην επιφανῶς, uia scrit,eiuluin videtur εις τqν Μαραθωνιαν μάχην), Xylaiuler τοῖς Αἰσχύλου μετὰ την εξορίαν ελεγείοις scri-liere voliti t. Heel et II 52 τοῖς λύχυλου εἰς το μεθόριον 'el εντω μεσορίω

ελεγείοις, interpretetitiis in epigrani te quoil inscripturn sllitterinitio, Plo Aea iit illarii in tralatis a tribu contemnina seliingeliatur, IVelcher Syll. 144 iiiiiii vitii uit, esse censet, Sclinei te vin tria liaec volna εις την με ρων plane cle ni edio tolletula arbitratum Goetu ing in coinin. aci utent. IM9ὶ μεθορίαν interpretatur peregri rationem, atque ita putat carnien ele- iacitn inscript tin suisse. linile olnnes liae I eliquiae . Duan epigr. 4, sint petitae. Ait hanc elegiam spectat scriptor vit. Aesch. p. IIs e l.

Vesterna. : κατὰ ὁ ἐνίους ἐν τῶ εις τους Μαραθῶνι τεθνηκότας ελεγείω ησσηθεὶς Σιμωνίδη ' το γαρ ἐλεγεῖον πολυ τῆς περι τοσυμπαθὲς λεπτοτητος μετέχειν θέλει, ο του Αἰσχύλου, ως ἔφαμεν, ἐστιν ἀλλότριον. Vel cicer et Hecher epip atilina, non elegiam suissuli 0c carmen existin alit. Ita etia in Goetiling. neque vero ait Inonument tina Marathoilium refert, seil a d talnilani pieta in in porticu ποικίλη. lniic ante in picti irae sitisse sui,scriptii ni Sit non ulis epigr. 9 l. cui postlia-luttis sit Aeselayliis, citi ita epigmininia suerit: Aνδρες Ἀθηναῖοί τε Πλαταιῆς τ ἐν Μαραθῶνι χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δυναμιν.

Tυρσηνῶν γενεάν, φαρμακοποιον ἔθνος.

AESolhylus. Fr. 2. Τlieophrast. Histor. Plant. IX15: καὶ γὰρ Αἰσχυλος ἐν ταῖς ελεγείαις ώς πολυφάρμακον λέγει την Tυρρηνίαν, Γυρρηνὸν γεν. κτλ. scripsi Tυρσηνῶν, Selineide vin Tvρσηνδν. Cf. Plin.1 Iist. Nat. XXV 11: ,,ut Aescii iis c vetiistissimis in poetica rescitana Italiam liectariun potentili proderet.

190쪽

Κυανε η καὶ τουσδε μενεγχέας ωλεσεν ανδρας μοῖρα, πολυρρηνον πατρίδα ἐυομενους. ζωὸν δε φθιμένων πέλεται κλεος, οῖ ποτε γυίοις 4bT τλήμονες οσσαίαν ἀμφιέσαντο κόνιν.

Αἰσχυλον αφορίωνος 'Αθηναῖον τόδε κευθει μνῆμα καταφθίμενον πυροφόρδιο Γέλας αλκῆν δ' ευδόκιμον Μαραθωνιον αλσος αν εἴποι

καὶ βαθυχαιτήεις Μῆδος ἐπιστάμενος.

Bριθυς ὁπλιτοπάλας, δάως ἀντιπάλοις.

προμαθεσσαλων, ita cod. Pal. Sclinoide vin videtur Aesetiylo abrogetire. - V. 1. μενεγχέας PRl. ro te, legebatur μενέγzεας. - V. 3. ζωὰν, in Pal. supra ωοι. -υσσαίαν Pal , legebatur 'Οσσείαν. Calliin. in Diali. 52 πρηόσιν οσσαίοισιν recte restituit Me inelie pro 'Oσσείοισιν.Fr. 4. Atlion. XIV 627. C: ομοίως δε καὶ Αἰσχύλος, τηλικαυτην δόξαν ζχων διὰ την ποιηtικὴν ουδὲν ηττον ἐπὶ το τάφου ἐπιγραφῆναι ηξίωσε μὰλλον την ανδρειαν, ποιησας' αλκῆν δ ευδόκιμον κτλ. ID-tegraim extat epigraniana RP. nuet. vit. Aeseh. p. 120 ed. Wost. qui dicit Geloos inscripsisse, et v. i. 2 ap. Pliat. de exit. o. 13: ἀκήκοας δι επῶν καὶ τουτὶ τὸ ἐπιγραμμάτιον ' Αἰσχυλον κτλ. et aΡ. Eustrat. iiii Aristot. Etli. Nicom. III 2 ubi est toδε σῆμα κεύθη ἀπ . πυροφόρον om. Γελας .Rospicit Pausan. I 14, 5: ὁ δὲ τό τε ονομα πατρόθεν καὶ τὴν πόλιν ἔγραφεν καὶ ώς τῆς ανδρείας μάρτυρας ἔχοι τὰ Μαραθῶνι αλσος και Μήδων τοὐς ἐς αυτὰ ἀποράντας. - V. 2. καταφθίμενον, Τ καταφθά μενον. - πυροφόροιο, LN πυροφορον. - Γέλας, BCI Gar πέλας, LN σέλας. - V. 3. ε,οι, DLNA εἴπη. - U. 4. καὶ βαθυχαιτήεις Μῆδος

χαῖται om. κεν) Μῆδοι ἐπιστάμενοι. Ceteriam non deerunt, qui ab ipso poeta hoc epigramma prosectum es8e negent. Fr. 5. Plui. do fort. Alex. e. 1: κωὲ κατὰ τον Αἰσχύλον ' βριθὼς κτλ.Initiurn affert etiain Sympos. Quaest. II 5, integriini vorsuti sine poetae n. de sortit. Ronia c. 3 et Compar Cic. et Demosth. c. 3, deniquo Eust. IL513, 33 ubi ἀντιμάχοισιν). Ad epigrammata revocavi propter dori an dialectum. - liod Servius dicit Uirg. Aen. X 737: , , Tanaou Paean Re strinon esse Victoriae Aeschylus docet, quod . ideo Apollini dicatum est, quia In Rioriim avertendorum potens est. noquis roserat ad Aescthyli Paeanem de isto vid. ad Tunnielii fr. IJ, Inonendum est, locum ali ien ex tragoe lia, fort. Sept. 635 respici.