장음표시 사용
191쪽
Αρχέλεως ην γὰρ σύμμετρον ωδε λέγειν.
2. 158 Harpocrcitio 36, 1b: Aρχη ἄνδρα δείκνυσι, Βημοσθένης προοιμίοις δημηγορικοῖς ' Σοφοκλῆς μεν ουν ἐν ταῖς ἐλεγείαις Σόλωνός φησιν αυτὸ εἶναι απόφθεγμα, Θεόφραστος ὁ εν τῶ περὶ παροιμιῶν καὶ Ἀριστοτέλης Βίαντος E pro liis exilibet: Σόλωνος δε εἶναί φασιν αὐτὰ απόφθεγμα). De hoc proveri,io cs. silogen. II 04niim interpr. Apus lol. IV I. XVIII 32 et Leuiscli T. II p. 10 l. Ceterii ni
Leiit scit oliui Harpocmitionis locii in non integriun esse existimavit: Λη
μοσθένης Προοιμίοις δημηγορικοῖς, Σοφοκλῆς ψHντιγόνηὶ
II ophaestio utitur, si non Sophoclis sunt, certe ex alius poetae loco ad-lii inta : ἐγχωρεῖν ου τ' εἰς ἔπος ου τ' ἔλεγεῖον. Coteriini et lio oti. et similiter fr. 2 ot 3 solent reseret ad Sophoclem minorem, clitem elegi RS Composuisse auctor est Suid as: Σοφοκλῆς Ἀρίστωνος, υἱωνὸς δετ οὐ προτέρου Σοφοκλέους' . . . ἔγραφε καὶ ἐλεγείας. Sed ignobiloin hune
poetam a gravnimaticis Gligentibus testem adjuberi praeseretina non addito O νεωτερος parum est verisimile, nee fide caret, Sophoclem tragi- Omun principem elegias scripsisse, certe ipso Suidas: καὶ ἔγραψεν ἐ 1 ε - γείαν τε και παιῶνας, qui quod singulari numero usus ἐλεγείαν dixit. eo non est abutenduua, ut cornplitra carmina elegiaca tragiclum clariSSI-InitIn reliquisse negemus, si Dii dena ipse Suidas Simonide in Amorginum dicit scripsisso ἐλεγείαν ἐν βιβλίοις β', ita enim ipso scripsisse Censendi Sest, quamquaIn fortasse a vero abera rans: hic alitem etiam librami no-gligentia ἐλεγείαν pro ἐλεγείας potuit substituere. Parum recte Louisoli Sophoclem maiorem unam tantana olegiam, in Inor In eo in plures Serip Sisse existimat, itaque fr. 3, ubi ἐν ἐλεγεία legitur maiora, contra fr. 1 et 2 ni inora vindicare vult.
192쪽
ex Antigone 175 seq. respexerit et ilei tute alius poetae nomen exciti erit. liii hoc a popiliegina Soloni tritui erit: postea vi detur ipse hanc coniecturalia, qtlaln Asclierson pro Iiavit, retractare, cf. Plii lol. XXI IT. 225.681.
Erotian. 390: χάριτες, αἱ χαραί, ως καὶ Σοφοκλῆς ἐν ἐλεγεία.
co l. Vin loti. ἐν ἐλέ, linile M. Sciunt it conioeit ἐν Ελένη. I lolii vel ovoliuit Elegiis alii ut Dagmentii in vituli cate: scliol. Pin lari e l. Monina senp. 9: διο καὶ σοφός τις ελεγε ψυχῆς γαρ ἀγαλλομένης θάλλει προσωπον tilbi coniecit Σοφοκλῆς ἐνὶ ταῖς ἐλεγείαις' ... πρόσωπον . . . . ψυχῆς θάλλει ἀγαλλομένης. At haec Byrantini liominis fiunt, lii expressit Pi overti. Saloinonis XV 13: καρδίας ευφραινομενης πρόσωπον θάλλει, ἐν δε λύπαις Οἴσης σκυθρωπα ι. aninia ivellit laoc etia in
Ἐλιος ἐν, Ου παῖς, Ευριπίδη, ος με χλιαίνων γυμνον ἐποίησεν σοὶ δὲ φιλουνθ' ετέραν Βορρῆς ωμίλησε συ δ' ου σοφός, δς τὸν φωτα, ἀλλοτρίαν σπείρων, λωποδύτην ἀπάγεις.
'Qιδην Ηροδότω τευξεν Σοφοκλῆς ἐτεων ωνα ἐωτ' επὶ πεντήκοντα
Fr. 4. Ainen. XIII 604 D: Rαὶ 'Iερώνυμος δ' ὁ 'Pόδιος ἐν τοῖς ἴστορικοῖς υπομνήμασί φησιν, ὀτι Σοφοκλῆς ευπρεπῆ παῖδα ἔξω τείrους ἀπήγαγε, rρησόμενος αυτῶ ' ὁ μὲν ουν παῖς τὰ χιον λάτιον ἐπι τῆ πόα ἡπέστρωσε, την δε του Σοφοκλέους χλανίδα περιεβάλοντο ' μετ' ουν τhν ὁμιλίαν ὁ παῖς άρπάσας τὰ του Σοφοκλέους χλανίδιον ωrετο, καταλιπών τῶ Σοφοκλεῖ τὼ εαutos παιδικὸν ἱμάτιοπι οἴα δὲ εἰκὰς διαλαληθέντος τοὐ συμ εβηκότος, Ευριπίδης πυθόμενος καὶ ἐπιτωθώζων τὰ γεγονός, κοι αυτος ποτε ἔτη τουτω κεχρῆσθαι τῶ παιδί, ἀλλὰ μηδὲν προσθεῖναι ' τὸν δὲ Σοφοκλέα διὰ τὴν α κολασίαν καταφρονηθη- ναι. Καὶ ὁ Σοφοκλῆς ακουσας ἐποίοσεν εἰς αὐτὸν τοιοῖτον ἐπίγραμμα, χρησάμενος τῶ περὶ τοὐ Ῥλίου και Βορέου λόγω, καὶ τὰ πρὰς μοιχείαν
αὐτοί παραινιττόμενος' Ἐλιος κτλ. - V. 2 P φιλουντι ετέραν, 1 φιλοῖντι ἔταῖραν. - V. 3. BOροῆς, B βορῆς. - V. 4. σπείρων, IIechor πειρῶν. - Hieronymus pompateticus, ex quo Athenaeus hae e doscripsit, non Videtur satis locuples alictor esse , qtiaro si cluis et nam aliunculain fictam et epigramna a soc sit ille tu in consent, lani in adu rsabor. Fr. 5. Ρliit. an seni sit resp. gor. o. 3: τουτὶ δὲ ὁμολογουμένως Σοφοκλέovς ἐστι τὰ επιγραμμάτωW Ωιδὴν κτλ. Sed nun emis fit, ut veri- Si inito ost, ad poetae aetatem pertinet, de vitio suspectus est, nam do Sene Sophocle Sermo sit, necesse est; olim olim πέντε καὶ ὀγδώκοπια oni eis Sen , postea proposui:
193쪽
Plii tostr. Iun. Iniag. 13. tibi sopito clis deserit,it i inaginena aptiuis circunivolitantibus: Aσκληπιος δὲ οἶμαι οὐτος ἐγγυς παιῶνα που παρεγγυῶν γραφειν καὶ Κλυτομήτης ί0 κλυτομῆτιςὶ ουκ απαζιῶν παρά σοὐ ακουσαι βλέμμα τε αυτοὐ προς σὲ φαιδρότητι μεμιγμένοντας παρὰ μικρον υστερον ἐπιξενώσεις αἰνίττεται. iiiii scribentiuinκ λυτόμητις, ut est in Humno i Ionaeneo XX 1: VHφαιστον κλυτόμητιν αείσω. Antilol. Plan. IV 43, 1 et epigra inina Megaricula Inset'. Il066. Aperie igitui Plii lostratus titilleat lioe nonii ne Aesculapiuin a Sopilocle in paeane Ornaturn esse. Colia palan ius tituliis . cliti extat Roinae in ae lilius Vaticanis Corp. Insci . III b973 c):NOυσολυτα. κλυτόμητι, φερέσ βιε, δεσποτα Παιάν).ση δυναμις κακόεργον ανακρο υει τ επίνοιαν ανθρώπων, τρομέει τε παλίν στροφος αἶσ oλοή σε
iilii v. 2 Friingli coniecturaim praetuli, clini Velcher Syll. Epigr. 135 ἄνα, κρατος αἰεν αμυνει supplevisset, seit v. 3. 4. 5 IVeles eris in Seeutus fiam, lilii Frang pii inini pios,alii liter τρομέει τε πάλιν καὶ Τάρταρος αἰνυς . . . -ζωάγρια νουσων . . . φερεσσιπόνοισι βροτοῖσιν. Praeterea v. 6 γενέτας scripsi, ut ii Fratig γενέταν τε καὶ ἀγλαα τ., Vel cicer γενετηρα καὶ ὀλβια τ. V. 7 de mea coniectura re sntegravi, ut ii scri liiiiii ακεσώδυνε, σῶζε, Πατρώνου. At iluod iii lapide legiti irversit 8 ΠΛPPM. INOP non a d v. 7 est reserenduna, seii nonien Patri mi vi l. iiii l. n. 6649J suit sui,scriptuni, sive is ilecti Tivit, sive scii ipsit Aescii lapii signunt. Coluistias eiam. tui lios vel sus compoSllit, Soplioclis Paeanem iniit;itti in esse, eritque lariasse, Pii sitspicetur integros lius versiis ex ipso Sophoclis carmine petitos esse: nana illuit qui lena cellunt, Pilli in uni istum non esse auctorem lio mi in versi iun , Sed petiit iste ex alimio liyinno in Aesculapiunt, cuius generis carinina plii raa iiiiiiiiiiiis feretrantur, vel fit extat talis liymnus a p. Orige n. a lv. IIaeret. 460
p. 68. Alitis itynini particula extat in litulo Attico Corp. Inscr. I btrit f ρεο. Παιήων Ἀσκληπιε, κοίρανε λαῶν, Αποχου σεμνης τε Κορωνίδος ηπιοφρων παῖ'vol si ii exametris constabat Epi an ina: πέντ' ἐπὶ πεντήκοντα φίλος. potuit nitiem sacile φίλος apitii Plut . excidere, eum continuo fioqirat IrΦ ι λήμονα δὲ τὰν κωμικὸν κτλ.), ut Sophocles haec scripsorit grandRo- viis si in suis in belli Poloponnosii fortasse in imo moriani mortui stib id
ipsi in tempus Herodoti, liuocirin iuvenis arniciti an contraxerat et per ilia in mi aginta Main lite annos servaverat. Vertim tii nil incerta liae conania, satius que ost eonte turis Riastinere. Ceterum es. quae in coni- inelitatioitu do Sopia oelis vita p. XII ilixi.
194쪽
υπνον απὸ βλεφάρων σκεδάσας ευχῶν ἐπάκουε σῶν μεροπων, οῖ πολλα γεγηθοτες ἱλασκονται σὸν σθένος, ηπιόφρων Ἀσκλήπιε, πρῶτον, Ῥγείαν. θρεο καὶ τεον υμνον ἰήῖε, κέκλυθι, χαῖρε.Versus lii non inelegantes. non lanien satis anti illii, id Ploil nit xiine arguit v. 4: σῶν μερόπων quo iam coin potuis Luci an Trago lopoli. v. 193:Κλυε σῶν ἱερῶν μερόπων ἐνοπάς, μέγα σον κράτος, ὀλβιόφρον π0δάγρα) et v. 5 Yγείαν, quanimiam lilc lapicillae ei ror si ila esse vuletiir.
llialli poeta scripserat opinor δῶτορ υγείας luod etiani IIemnaiin eoii- iecit, et v. 6 non χαῖρε, secl κέκλυθι χαίρων, ut etiani Boeckii coniecit. Fortasse lii sex rersiis ex Boderni livitario petiti sitiit, ile clii O
ueniostli. c. 27: ουδὲ γὰρ 'Aσκληπιῶ μεῖόν τι γίνεται τῆς τιμῆς, εἰ
μη των προσιόντων αυτῶν ποιησάντων ασματα, τὰ 'Aλισοδήμου τοὐτροιζηνίου καὶ Σοφοκλέους ἄδεται. mii locias nil re coi ruptus svi l. var. le t. ap. lacol,llet iiiiiij sic vi det tir cui rigerulus: εἰ μη προσιόντων τωνεις αυτον ποιησάντων παιῶνα, τα ἹG0δήμου του Τροιζηνίου και - φοκλέους ἄδεται , vel etiam &σματα τα γωδ. Navi lioc dicit Luci:iniis:
non ni inuitur Aesculapii liolior si stilatulo desunt poetae, cyli liovos paean0s in illuni cu Inpost leI4nt. et Tinti tua Issileant et Soplioclis earinitia repetuntur: sitioil limnant ea vitae se piunt tir, Piae ita sit ni scribetula: και τῶ Λιονυσω το μὲν ποίησιν καινὴν ποιεῖν ἐκλέλειπται. τα δε προτέροις συντεθέντα τοις νιν εις μέσον ἐν καιρω κομίζουσι χαρινουκ ἐλάττω φέρει τῶ τον θεὸν δοκεῖν τετιμηκέναι. atque Plii lustrii tu siluoque testatur liunc piletinent etiana luna cani Allienis sol illini esse. Fortasse aiatena Sopliocles iti in compositit, cuin Allienae pestifero naolliolatiorii retit, cs. 0e l. Reg. v. 18T: Παιαν δε λciμπει στονοεσσα τε γῆρυς αυλος. Et liinc oria saluilii ite Aoseia lapio poetana visente et lio spitaliter excepto, vi l. piraeterea Plii l. Nuin. c. q. Εt. M. 256, 5 et liae ipse ilixi in vita Soplioclis p. XX. - Suulas euin pliares pastanes coin-rnen oret, huc soletasse spectat, Pio i ilicit Plii tostr. vit. Apoll. Vill 8:
ἐννοήσας δὲ Σοφοκλέα τον Αθηναῖον, δς λέγεται καὶ ανέμους θέλξαι
τῆς βρaς υπερπνευσαντας. ut is paeanena a s placandos ventos conlpn- si ierit: cs. quae dixi in eoinnastulatione cle vita Sopli. p. XXI n. 88. Ex Soplioclis alivio carmine petiti sunt versus a p. Clena. AI. Str. 46 l
non se luitiir liaec ex triigne,ilia petita esse. Naiich Ati , liticios censet lius versu g. sed nillil iii est, ii uul anti pio poeta sit iii lipitin . - C
195쪽
teniere litic ii repsisse. et si impliciter Σοφοκλέους serit,eniliam. Alfi Parcae poterant conanio te invocari in livii ino. vii Forii inae erat ilestinatius. Exstant apuit eun leni Stoliaeum ita. I 0. I 3 versus in Fortunaelion orein lyricis nitineris coinpositi. lii Aescitvli non en prae se seriint, a cuius ingenio plane al)lioi rent, ita lue utilii Aristoteli itelli, nunc intersi'. ἰules pota recepi. Possit fortasse ali piis sit spicam tibi Aesetiyli et Sopli Delis nona ina esse confusa, ill iluoil alias mio pie accillit, iit illi
versiis liuic livilino iii Foritanain a iis c talia iitiar: veriana tutic coniecturae coinpli ira Olbstant. - Plane alielii sunt versus lieroici, stilos Allien .
την φησί Ελυθί μευ ευχομένου . κουροτρόφε ' δὸς δε γυναῖκα τήνδε νέων μεν αναίνεσθαι φιλότητα και εὐνήν, ἡ Γ επιτερπέσθω πολιοκροτάφοισι γέρουσιν, ων ἰσχυς μὲν απήμβλυνται, θυμὸς δὲ μενοινα.
nain vetusta Iaaec est cantilena. Piae vulgo a d IIonieritin refertur 'it. Hoin. p. l . qilam se tun lium illain siillularem narrationem Sopliocles in statina ustam vetetisse ilicit tit'. Ceteriam in vita Hom. v. 4 legitur: ων ωρ η μεν, Εti stati a. aliteni 0 l. 1968, 4i: τὸ αἰδοῖον . . . καὶ Ουρά' . . .
δηλοῖ ὁ αυτο και ὁ εἰπὼν ως των γερόντων Ουραὶ μὲν απ. θ. ὁὲ μενοινῶ. ne Pie tarmen illic retiiterina quo ii Pliotitis escit 36l. 16: ουρά αἰδοῖοπι Σοφοκλῆς, seil puto hoc ex dramate saturaeo petitu in esse.
196쪽
. . Θυρσοφόροις μέγα πρεσβευων Βιόνυσος αυτη γὰρ πρόφασις παντοδαπῶν λογιων,
αῖ τε Πανελλήνων ἀγοραὶ θαλίαι τε ἀνακτων, Π, ου βοτρυόεσσ' οἰνὰς υποχθόνιον 5 πτόρθον ἀνασχομένη θαλερῶ ἐπτυξατο πήχει αἰθέρος ' oφθαλμῶν δ' ἐξέθορον πυκινοί παῖδες φωνήεντες, οταν πωγὶ αλλος επ' ἄλλω, πριν δὲ σιωπωσιν παυσάμενοι δὲ βοῆς νέκταρ ἀμέλγονται μόνον ὁλβιον ἀνθρωποισιν,
l0 ξυνὸν του χαίρειν φάρμακον αυτοφυές του θαλίαι φίλα τέκνα φιλοφροσυναι τε χοροί τε
197쪽
p0ETAE ELEGIACI.fων δ' ἀγαθῶν βασιλεὐς οἶνος ἐδειξε φυσιν. τῶ συ, πάτερ χιόνυσε, φιλοστεφάνοισιν αρέσκων ἀνδράσιν, ευθέμων συμποσίων πρυτανι, 15 χαῖρε ' δίδου δ' αἰῶνα, καλῶν ἐπιήρανε ἔργων, πίνειν καὶ παίζειν καὶ τα δίκαια φρονεῖν.
χαιρετω ἡμετερος βασιλεὐς σωτήρ τε πατήρ τε 463ημῖν δε κρητῆρ' οἰνοχόοι θέραπες
κιρνάντων προχυταισιν ἐν- ο δε χρυσός οἶνον ἔχων χειρῶν νιζέτω εἰς ἐδαφος.
V. 12. τῶν δ' Hariung, vulgo των , Hermi nn coni. ἔνθ' . - V. 13. τῶ scripsi. Vulgo Tov. - U. 14. ηὐθυμων, Β ευθυνων. - πρύτανι, B πρύτανε. - V. 15 ssistinguet a r αἰῶνα καλῶν , ἐπιήρανε, ἔργων quod cora exit Osann, contra Se eide vin ἐπιήρανον coni. , Hecher seripsit δίδου δ' αρ Ιωνα. - V. 1. πίνειν, P πίνει. Fr. 2. Athen. X 463 B: καὶ ' ων δ ὁ Σας φησίν χαιρετωκτλ. - V. 2 et ex parte V. 3 etiam asscrt XI 496 C: Προχύτης' ειδος ἐκπώματος . . 1ων δ' ὁ πιος ἐν ἐλεγείοις ' Ῥμῖν . . . κιρνάντων προχυταισιν ἐν ἀργυρέοις. - V. 2. κρητῆρ posterioro loco VL, κρητῆρι ADC, κρητήρ libri priorO l. - οἰνοχόοι, altero l. P0 οἰνοχόαι. - θέραπες, priore l. P ἔροτες, altero C θεράποντες. - V. 3. προχύται γιν ἐν ἀργυρίοις, priore loco πρoroαῖσιν ἐν ἀργυρέαις. Dei nil Iacobs coni. κιρνάντων ' προχυταισι δ' ἐν ἀργυρέοισιν ε καστος οἶνον ἔχων δ ιερόν,
cui coniecturae vol alter Athenaei locus adversatur, qu RInquam sane vel si e locus difficultate aliqua laborat: nam solebant aquam ex hydria, vinum ex amphora eratgra infundere: Ilio vero epichysi utuntur ad vinum temperandum. Aperte depravata sunt, qliae senuuntur . Bentlev conioeit ὁ δ' εκαστος . . . rειροῖν ἴζέτω κτλ., Lob ek ὁ δε κρήσας . . . χει ροῖν νιζέτω κτλ., Toup ὁ δε μυσης . . . χειροῖν, ego olina proposui da ρυσὸς . . . χειροῖν νιζέτω εἰς ἔδαφος vel εκ δέπαος), ac similiter osann. Xρυσὸς autem, quamvis non tantum servorum suorit nomon Aristoph. Vesp. 125Iὶ, seit etiam ingenuorum liominum cs. λόγος πρεσβευτικός, miti Tliessalo Hippocratis filio tribui solet, ubi do Chryso, Nebri Coi 9lio, isti in Crissae ut tris expugnatione prinHIS murram conscendit, valde me inor abilia leguntur , tamen non est verisi inito ilici num stliquem sive ex ministris sive ex convivis nominatim nppellari.
Stoli 4 δὲ μυσὸς νίτρον ἔχων κτλ. , Hartung κιρνάντων προτυταισι δ' ἐν ἀργυρέοισιν ὁ μυσὸς οινόν τ' εγrείτω νιζέτω ευ τ' ὐδαφος. Denique Haupt, qiri in prooernio loci. Berol. 1862-3 de his versibus copiose ilis putavit. niuita molitus scripsit ὁ δὲ χρυσου οἶνον ἔχων χειροῖν ἱζέτω εἰς εδρανον, do Lacedaemoniorum rege Ionis liospite interpretatus. Milii scribendum videtur: ὁ δὲ χρυσὸς οῖνον ἔχων χε ρσὰν νιζέτω h κ'
ἔδαφος. Aurea enim phiala sivo poculo ait ni and uni utuntiir, quemadmodum eti11In in sacris aquam lustrale In a Ireo vasculo infundere Solebant,
σὸν ἔχειν. - V. 5. σπένδοντες, omnino σπε ίσαντες requiritur: non-DII Horarin vectoriam praέhens tempus vice Aoristi usurpari solet, sed non memini, ine aliud verbi σπένδειν exemplum legere: atquct si quemad- inodum hi prioris enuntiati sententia repetitur, plane noristus requiri
198쪽
Προκλεῖ Περσείδαις τ' ἐκ Λιὸς ἀρχόμενοι πίνωμεν, παίζωμεν, ἴτω δια νυκτὸς ἀοιδη, ορχείσθω τις εκὼν δ' ἄρχε φιλοφροσυνζς. ὁντινα δ' ευειδης μίμνει θήλεια πάρευνος,
I 0 κεῖνος των αλλων κυδρότερον πίεται.
Eνδεκάχορδε λύρα, δεκαβάμονα τάξιν ἔχουσα, τας συμφωνουσας αρμονίας τριόδους πρὶν μέν σ' επτάτονον ψάλλον διὰ τέσσαρα πάντες Ἐλληνες σπανίαν μουσαν ἀειράμενοι.
Sὸς ὁ μὲν ηνορέη τε κεκασμένος ηδε καὶ αἰδοῖ 464και φθίμενος ψυχῆ τερπνὸν ἔχει βίοτον, εἴπερ Πυθαγόρης ἐτυμως ὁ σοφὸς περὶ πάντων ἀνθρωπων γνώμας εἶδε καὶ ἐξέμαθεν.
erodat poetam cum tibiitionen sollennena describat consulto vorsum ox meris spondeis panxisse. - V. 10. κυδρόΤερον, B ceνδρότερον, uitilo I in- dors coni. ἄδρότερον, poterat ἀβρότερον. - πίεται, Me inelio coni. πιέτω. Fr. 3. Euclides Intro l. Harmon. p. 19. Me iboin.: Ἐπὶ μὲν ουν τοὐ
κτλ. Eadem Pappi nomino leguntur in Garri. An. Par. I 56, 10. - V. I. εν- δεκάχορδε λύρα scripsi, ut sint Ionis Verba: num TiInoilioum respicit, cuius lyra undeci in cli ordia instrareta tri nis constabat tetrachoritis, ua tit essent decem intervalla, δεκαβάμων τάξις. Horatiann ἐν δεκαχόρδω δ' αuscripsit, sed recte de inuo aritetit uni τὴν delevit. - ἔχουσα Μoiborn., εχεις ἀεί Pappus et Pena, ἔχεις ἰν co l. Cor .. ἔχειν ἀεί Brycnn. - V. 2. τριόδους, τριώδοvς Papp. Bryonn. - U. 3. μέν σ' Pappus et Bi yennius, codd. πρὶν μὲν Ουν vol πρὸς μὲν ἄρ' . - διὰ τέσσαρα, in pro ecdosi scripsi δὲ ς τ έσσαρα. - V. 4. σπανίαν, Sellaici de vin σπανίην.Fr. 4. Iriog. Laert. I 120: Iων δ' ὁ Xῖος περὶ αὐτοί Φερεκύδου) φησίν Ως ὁ μεν κτλ. - V. 1. ως Niober ling, ψ. ως. - V. 2. ψυχὴ, vitium aliqliod hic delitescere videt tr. - V. 3. Πυθαγόρης, cod. Mon. Πυθαγόρας. - ἐτυμως, Haretiing ἐτυμους. Cetenim Goeriling in script .aeii l. 1851ὶ putat Ioneni respexisse his versibus ipsius Pherecyclis mi odfertur epigram mn ti P ut Ialog. L. , quo carmine illo Prthagorae Praeclaram virtutem vaticinatus osso Me itur: Tῆς σοφας πάσης εν ἐμοι τέλος ἐν δέ τι πλεῖον 'obet πασχω , Πυθαγόρη τώμῶ λέγε ταὼθ , ὁτι πρῶτος απάντων Ἐστιν ser. ἔσταιὶ αν Ελλάδα γηW o v ψευδομαι ωδ
αγορευων. Fr. 5. Atlion. II 68 B: οτι εχηται αρρενικῶς . . . ὁ ορίγανος . . . IωW αὐτὰρ Ογ' κτλ. - χειρὶ . Hue videtur reserendum El.
199쪽
Tήν ποτε Θησείδης ἔκτισεν Οἰνοπίων.
Athen. X 436 F: και αυτος δὲ v) ἐν τοῖς ἐλεγείοις ἐρῶν μὲνομολογεῖ Xρυσίλλης τῆς Κορινθίας, Τελέου δε θυγατρός.
MM. v. Oρίγανος 630, 48 ubi scribendum: καὶ θηλυκῶς μεν ευροται παρὰ Ἀριστοφάνει εν 'Εκκλησιαζούσαις, ἀρσενικῶς δε παρὰ Ἀναξανδρίδη ἐν Φαρμακομάντει καὶ παρὰ Ιωνι) ἐν ἐλεγείοις, οὐδετέρως δὲ παρὰ Αμεινία καὶ παρὰ Επιχάρμω ἐν Αταλάντη. Fr. 6. Pliit. vit. Tlies. 20: ἔνιοι δὲ καὶ τεκεῖν ἐκ Θησέως 'Αριάδνον Οἰνοπίωνα καὶ Στάφυλον, ων καὶ Ἱων ὁ πιός ἐστι περὶ τῆς εαυτοὐ πατρίδος λέγων τήν ποτε κτλ.
200쪽
παῖδα, ταυρωπόν, νέον ου νέον, ῆδιστον πρόπολον βαρυγδουπων ερώτων, οἶνον ἀερσίνοον, ἀνθρώπων πρύτανιν. 10.Mώιον αεροφοίταναστέρα μείναμεν αελίου λευκοπτέρυγα πρόδρομον. 11. Sehol. Apuli. illi. I IDia: Καὶ γων ἐν διθυράμβω ἐκ μεν τοὐπελαγους αυτὸν Λἰγαίωνα ) φησὶ παρακληθέντα υπὸ Θέτιδος) ἀναχθῆναι, φυλάξοντα τον Λία ' Θαλάσσης δε παῖ . CL E loc. 29 et 01. 12. Argiuaa. Supli. Alitig.: Στασιάζεται δε τα περὶ τvν ῆρωῖδα ἱστορουμενα καὶ την αδελφην αυτῆς Ἀμήνην, ὼς ὁ μεν ων ἐν τοῖς δ ι- θυράμβοις καταπρησθῆναί φησιν ἀμφοτέρας ἐν τω ἱερω τῆς φας υπὸ Λαοδάμαντος τοὐ Ετεοκλέους.
13. Pausit n. V lJ. 9: 'γωνι δε οἶδα τω Xίω καὶ υμ νον πεποιημένον Καιροὐ ' γενεαλογεῖ δὲ ἐντω υμν' νεώτατον παίδων Λ ιος
Καιρὸν εἶναι. vatius. - V. l. αδαμον, fort. ἄδαμνον. - V. 3. βαρυγδουπων, Hariungπανυγρωπῶν, cuna potuisset multo probabilius 4 δ ίστων προπολον βαρύ γ δ o v π ον ερώτων coniicere, neque Vero haec eorrectio videtur necessaria. - ἀερσίνοον Casaul ontis, B ἀερσίπνοον, vulgo ἀερσίπνουν, M. Selina id ἀερσίφρονα. Fr. 10. Seliol. Αri M. Pae. 835: Ἱων ό Xῖος διθvρύθβων καὶ τρα
φαίνεται δὲ τετελευτηκὼς ἐκ τούτων. Παίζων Ουν ὁ 'Αριστοφάν ς ἀοῖον αυτόν φησιν αστέρα κλζθῆναι. Eadem Suia. v. διθνραμβοδιδάσκαλοι. V. I. Ἀώιον scripsi, legebatur ἀοῖον. - αεροφοίταν, ηεροφοίταν Rav. Sui l. , ἁμεροφοίταν Bentley. - v. 2. ρείναμεν Bentley, μῆνα μενRav. Suid., μείνωμεν Ven. AH. - λευκοπτερυγα, ap. Sili l. BVE λεπτῆπτέρυγι. Dithyrambi esse lioe initi lim ex Aristophane coniicias.