Poetae lyrici Graeci 2 Poetas elegiacos et iambographos continens

201쪽

POETAE ELEGIACI. 14.466 Ουδ' ἶγε σῶμα τυπεὶς διφυεῖς τε κόρας ἐπιλάθεται ἀλκας, ἀλλ' ὀλιγοδρανέων φθογγάζεται θάνατον δ' ογε δουλοσυνας προβεβουλεν.

ο γε κτλ. Sed sori. hic Iocus potius ex tragoedia aliqua potitus, violetiani Philo significaro videlira . Mei nolio a i trago cliana, quae Phoenis inscripta fuit, retulit, in fragmento, quod Schol. Aristoph. Ran. 706 servavit, Iiepta metriim dactylictim ad litii iis loci similitii linent rostituens:

Contra ex lyrico carnune potest potitum esse quod legitur ap. Plui. Qu. Symp. VI prooem. Τιμόθεον τον Λόνωνος ... ώς ἐκ των πολυτελῶν καιστρατηγικῶν δείπνων ἀναλαβὼν ὁ Πλάτων ἐδείπνισεν ἐν 'Aκαδημία, μουσικῶς καὶ α φελῶς ταῖς ἀφλεγμάντοις ως φησιν Ο Ιων, τραπἐ- ζαις. Minus etiam constat quo pertineant talia, quemadmoduni quod P. tot. 92, 10 Zoriar. 1045. exliiset: Θίασος' τὰ ἀθροιζόμενον πλῆθος ἐπὶ τελει καὶ τιμὴ θεos ' oυτως Λημοσθένης καὶ Σενοφῶν. Iων δε ἐπὶ παντὰς αθροίσματος τάττει τουνομα.

202쪽

Aυτου γὰρ δαπάναισι θεῶν ναους αγοράν τε Κεκροπίαν κόσμησ' ἡμιθέων ἀρεταῖς.

Plut . vit. Clin. c. 4: Κίμων ὁ Μιλτιάδου μητρὸςῆν φησιπυλης. γένος Θράττης, θυγατρος ολόρου τοὐ βασιλέως; - εν τοῖς Αρχελαου καὶ νελανθίου ποιήμασιν εἰς αυτον Κίμωνα γεγρομμένοις ἱστόρηται.

Plui. vit. Clin. e. 4: Oυ μην ἀλλα και Ολως φαίνεται τοῖς περὶ τὰς γυναῖκας ἐρωτικοῖς ὁ Αίμων ἴνοχος γενέσθαι ' καὶ γαρ Αστερίας τω γένει Σαλαμινίας και πάλιν Μνήστρας τινος ὁ ποιητης μελάν- 46 θιος μνημονεύει προς τον Αίμωνα παίζων δι ἐλεγείας σπουδαζομένων υπ' αυτου. Melanthius. Fr. 1. Plui. vit. Clin. c. 4: U δε Πολύγνωτος οὐκ ἐν tῶν βαναυσων οὐδ' ἀπ' ἐργολαβίας ἔγραφε την στοάν, ἀλλα προῖκα, φιλοτιμούμενος προς τqν πόλιν, ὼς οῖ τε συγγραφεῖς ἱστοροῖσι και Μελάνθιος ὁ ποιητὴς λέγει τον τρόπον τουτον ' Αὐτοῶ κτλ. Goeuling suspicati is est soc disti clion inscriptu in suis Se in portica ποικίλη. at PIo Epigrammatis huius etiam alias reliqiaias stiperesse , sed villo KeilΜus. Rhen. XVIII 53 secim. - V. 2. κόσμησ' liiura, κόσμqσε καὶ Stepli. - ἀρεταῖς Reifico, libri ἀγοραῖσι ν), cod. Med. γραφαισιν.

203쪽

XXI.

Plut . vit. Cina. c. 4: Λῆλος δ' εστὶ και προρ Iσodἱκqν την Eυ- ρυπτολέμου μμ θυγατέρα τοὐ Μεγακλέους, κατα νόμους ὁ αυτῶσυμβιώσασαν ὁ Εἱμων ἐμπαθέστερον διατεθεὶς και δυσφορῆοας αποθανουσης, εῖ τι δεῖ τεκμαίρεσθαι ταῖς γεγραμμέναις ἐπὶ παρηγορια τοὐ πένθους ελεγείαις προς αὐτόν, ων Παναίτιος ο φιλοσοφος 'Drαι

ποιητην γεγονέναι τον φυσικον Ἀρχέλαον. Ουκ απο τροπου τοῖς χρο- νοις εἰκαζων.

Plut . vit. Cini. c. 4: Κίμων ὁ Μιλτιάοου μητοῖς ην φησι πυλης. γένος Θράττης, θυγατρος ολόρου του βασιλέως. ως εν τοῖς Αρν- λάου και Μελανθίου ποιήμασιν εις αυτον Κίμωνα γεγραμμένοις ἴστόρηται.

Ἱππωνος τόδε σῆμα, τον ἀθανάτοισι θεοῖσιν Ισου ἐποίησεν Μοῖρα καταφθίμενον.

Hippo. EpiFranain a te itur Ap. Clem. Alex. Prolrept. 48: Ου νέμεσις τοίνυν Ovδε Ἱππωνι ἀπαθανατίζοντι τον θάνατον τον εαυτου ' ὁιππων γαρ ουτος ἐπιγραφῆναι ἐκέλευσε τῶ μνήματι τω εαυτου τόδε ἐλεγεῖον ' Ἱππωνος κτi. Item Alex. Aptiro I. in Aristot. Met. I 3 π. IV534 Od. Bo Ich. Cetorii in hoc epigi amina nori ab ipso Hippone coni positum videtur, sedis alio Pio a i ridemium pli ilosophitim faettim. - Κx epigrammate fori asso petitus est Versus: Πουλυμαθημοσύνζς. τῆς Ου κενεώτερον Ουδέν. ap. Athen. XIII si10 B : ππων ἔφη ὁ ἄθεος, pleni vers una leviter iiiiiiiii-tatum Timoti Sillis suis itiseriti t. Nain quod olim existimavi, Hippono in

opus smana de rerum naturar versibus conseripsi Se, non iani veris itin acturori

204쪽

XXIII.

'Aκρον ἰητρον 'Aκρων', Aκραγαντῖνον πατρὸς αXPOU, κρύπτει κρημa/ος ακρος πατρίδος ακροτάτης.

Παυσανίην ἰητρον επώνυμον, 'Aγχίτου υἱόν, φῶτ' 'Aσκληπιάδην πατρις ἔθρεψε Γελα

Ε inpedo Cles. I p. 1. Diog. Lnoit. VIII 65: Πάλιν δ' υκρωνος toὐἰατρο - τοπον αἰτουντος παρὰ τVς βουλῆς εἰς κατασκευὴν πατρώου μνήματος διὰ τὴν. ἐν τοῖς ἰατροῖς α κρότοτα, παρελθὼν ὁ Ἐμπεδοκλῆς ἐκώλυσε, τά τε αλλα περὶ ἰσότητος διαλεχθεὶς καί τι και τοιουτον ερωτή- σας τί δε ἐπιγράχρομεν ἐλεvεμν; ῖ τουτο ' υκρον κτλ. τινες δε τονυττερον στίφον ουτω προφερονται' ακροτάτης κορυφῆς τύμβος ἄκρος κατεχει. τουτό τινες Σιμωνίδου φασὶν εἶναι. Α Mellos vcli. Miles. 24 ubi ἰαtρόν). Wiιlκ Rhet. III 611 tilii 'Aκραγαντίνου et v. 2κρημνὸς ἀ es et Sui l. v. υκρων. Sino auri. noti . nstei't Eust. Od. 1631,l2 ακρων ἰατρόν ἄκρον ἀκραγαντίνων. Itospitat liue sori. Plin. Hist.

ε θαψε κόνις Plan. Si εἴαφε veriarn, aintuli canit uni epigraiinina tam Empedoeli mi a in Sinioli illi, nain utrimas Superstes sitit Pausanias; Κarsten reie- it mino scripturinna, quonia in li omine in divite III publico Sunitu elatum esse non sit ei edibile; at fuit hic insignis ii Onor, trio messiciani meritissim litu a civi vias suis ornati ina fuisse satis est verisimile, cf. I Uester ann de ptibi. laon. p. 56 seq. Sin εθρεψε probamus, lioe epigramina siti, scriptum ni it

205쪽

p0LTAE ELEGIACI.ος πολλοὐς μογεροῖσι μαραινομένους καμάτοισιν φῶτας ἀπέστρεψεν Περσεφόνης ἀδυτων.

haud dulue statuste, quam mortuo demum Pausaniae cives dedicavorrunt: ita quo sive hane sive illam te etionem se Patrum', epigri InmR-ΕΠΙΡΕ- docte alieniun. Ceterum antiquum videtur carmen esse, quod mystag gor in credula natio et a d levissinias coniecturiis propens L vel Empedoclival Simonidi videntur tribuisse. - U. 3. πολλούς, Anin. πλείσzOυς. ibid. μογεροῖσι . . . καμάτοισιν Diog., κρυεναῖσι . . . υπὰ νουσοις Authol.

206쪽

XXIV.

DIONYSIUS CHALCUS.

1δ Θεόδωρε δέχου τήνδε προπινομένην την απ εμου ποίησιν. εγὼ δ' ἐπιδέξια πέμπω σοὶ πρώτω χαρίτων ἐγκεράσας χάριτας. 469καὶ συ λαβὼν εόδε δῶρον ἀοιδὰς ἀντιπρόπιθι, Ο συμπόσιον κοσμῶν καὶ τὸ σον ευ θέμενος.

υγγελίας αγαθης δευρ' ἴτε πευσόμενοι καὶ κυλίκων ἔριδας διαλυσεχτε καὶ κατάθεσθετην ξυνεσιν παρ' ἐμοὶ καὶ τάδε μανθάνετε.

Κότταβον ἐνθάδε σοι τρίτον ἱστάναι οἱ δυσέρωτες

Dionysius. Dct liis olegiariun reliqitias disputavit Osann Boitrfigo gur Litteratur 1 76 seqq. - Fr. I. Amen. XV 669 D: Καὶ ὁ Βημόκριτος, Ἀλλ' ῖνα κἀγώ, φησί, μνημονεύσω τῶν του Xαλκοὐ ποιητου καιρήτορος Λιονυσίου, . . . λέξω τι καὶ αυτὸς ἐκ τῶν ελεγείων. σὐδέ, ω Θεόδωρε, τουτο γάρ σου τὰ κύριον ἄνομα, δέ χ ο υ κτλ. Vivit Rehive ighaeus er otiani verba a Θεόδωρε Dionysii esse. Est autem hoe non solum exorditura elegias spontametro onina Oxorsus est IJionysius Blogi , mii multa novavit, vid. Athen. XIII 602 C: προτάξας Ἀπόλλων του εξαμετρου τὰ πεντάμετρον, καθάπερ υστερον καὶ Λιονύσιος ὁ Αθηναῖος ἐποίησε ὁ ἐπικληθεὶς πιλκοῆς ἐν τοῖς ἐλεγείοις , ae dotiani prima haec fuisse videtur elegia, quod V. 3 πρώτω indicat. - V. 3. Conieci σοὶ πρώτω , I αριτων ἐγκερασας κέραμον vel φιάλην, olim existini avi χῶριτας χαρίτων ut τα καλὰ τῶν καλῶν, ἐχθροὶ ἐχθρῶν dictum, Sehnoiae in Xαρίτων do Gratiis accepit, Osann προτέρω χαρίτων, Hartiang προπόλω πιρίτων eoni. - V. 4. τοδε Spanheim, v. τοΣε. - δῶρον, Β δώροa .

Fr. 2. Athon. XV 669 Br Καὶ αυτὰς δ' ἐκ τούτων τῶν ἐπῶν Λιονυσίου) μεμνημένος τινῶν ἐρῶ, λα μη ὁ Οὐλπιανὰς βρενθύηταιῶς ἐκ τῶν αποθετων τοῖς πιμηρίδαις μόνος ἀνασπάσας τά κοττάβια, ἀγν ε -

Fr. 3. Athon. XV 668 E: Μνημονεύει τῶν λατάγων καὶ τῶν κοττάβων καὶ ὁ δαλκοῶς καλούμενος Αιονύσιος ἐν τοῖς Ελεγείοις διὰ τούτων' Κότταβον κτλ. - V. I. ἴστάναι ed. BM. L. , εστα-:L BΡV,

207쪽

ἡμεῖς προστίθεμεν γυμνασω Βρομίου

κωρυκον οἱ δρ παροντες ἐνείρετε χεῖρας απαντες ἐς σφαίρας κυλικων' καὶ πρὶν ἐκεῖνον ἰδεῖν, b ομματι βηματίσαισθε τον αἰθέρα τον κατὰ κλίνην, εἰς ὁσον αἱ λάταγες χωρίον εκτέταται.

Ῥμνους οἰνοχοεῖν ἐπιδέξια σοί τε καὶ ημῖν τόνδε τον ἀρχαῖον τηλεδαπόν τε φίλον 470 εἰρεσίρ γλώσσης ἀποπέμψομεν εἰς μέγαν αἶνον τουδ επὶ συμποσίου δεξιότης τε λόγουθ Φαίακος Μουσῶν ἐρετας ἐπὶ σελματα πέμπει.

καί τινες οἶνον αγοντες ἐν εἰρεσίy Λιονύσου,

συμποσίου ναυται και κυλικων ερμαι

ν ω περι τοὐδε ' τὸ γαρ φίλον ουκ ἀπόλωλεν.

208쪽

Tἱ καλλιον αρχομένοισιν η καταπαυομένοις η το ποθεινότατον;

Κραυγην Καλλιόπης.

209쪽

XXV.

Οῖδε Συρακοσίους οκτὼ νίκας ἐκράτησαν ἄνδρες, οτ ην τὰ θεῶν ἐξ ἴσου ἀμφοτέροις.

YZ τον ἀγήραντον πόλον αἰθέρος, Πλιε, τέμνων, αρ' εἶδες τοιόνδ' ἴμμασι πρόσθε πάθος, μητέρα παρθενικην τε κόρην δισσους τε συναίμους ἐν ταυτῶ φέγγει μοιραδίω φθιμένqυς;

α , t g - οῖδ ε Συρ. κτλ. Antea existimabam hoc distichon longioris olegiaci carminis esse particulam, sed verba ipsa arguunt liaee ex epigraniniate ampliore esse petita, Riquo epigramma etiarn Hecher esse consat, sed integrum ut videtur, cornparans de usu voeis ἐπικήδειον allium Plutaretii locum, quem adscripsi Platon . ep. 6. - V. 1. Συρακοσίους, ia Συρακουσίους. - ἐκράτησαν, C ἐνίκησαν. . Fr. 2. Αinen. II 61 B: Ἐπαρχίδης Εὐριπίδην φ 'σὶ τον ποιητὴν ἐπιδηρῆσαι τῆἹκάρω, και γυναικός τινος μετὰ τῶν τεκνων κατὰ τοὐς αγρους, δύο μὲν ἀρρένων τελείων, μιας δε παρθένου φαγουσης θανασίμους μύκητας κῶ ἀποπνιγείσης μετὰ τῶν τέκνων, ποιῆσαι τουτὶ τοὐπίγ ραμμα ' 'u τον κτλ. - Apparet sola coniectura ductunt Epari:Milem Euripidi hoe epigramina tralnaisso, quoniaIn similitudine n UI 1iII likn cum tragici olatione sibi deprelieri loro videbatur. - V. 1. ἀγήραντον , ἀγήρατον BCD. - V. 2. ὁμμασι scripsi iam in prooedosi, legebntur Oμματι. - V. 4. μοιραδίω BCID, ut Sopli. Oed. Col. 229, μοιριδιω VL. - Euripidis ex elegia mihi videbatur petitus versus, via legitiu' aP.

210쪽

αρματι πρῶτα δραμεῖν καὶ δευτερα καὶ τρίτατα, βῆναί τ' ἀπονητί, Βιὸς στεφθέντ' ἐλαία 5 κάρυκι βοῶν παραδοίναι.

Plui. I emostli. c. 1: ο μεν γράψας τὸ ἐπὶ τῆ νίκη τῆς ολυμπίασι ιπποδρομίας εις Αλκιβι αδην ἐγκώμιον, εἰτ' Ευριπίδης, ως ο πολῖς κρατεῖ λόγος, εἴθ ἔτερός τις ην, Σόσσιε, φησὶ χρῆναι τῶ ευδαίμονι πρῶτον ὁ πάρξαι τῶν sic EFPaMo, vulgo τ3ηνὶ πόλιν ευ

Atque II Ree etiam nilne teneo, sed elegiaciis versus ab Euripide videtur alienus esse.

Fr. 3. PIul. vit. Alc. c. 11: αἱ δ' Αποτροφίαι περιβόητοι μὲν ἐγένοντο καὶ τῶ πλήθει τῶν αρμάτωπι επτὰ γὰρ ἄλλος οὐδεὶς καθῆκεν υλυμπίασι' ἰδιώτης ουδὲ βασιλεύς, μόνος δε ἐκεῖνος' καὶ το νικῆσαι δὲ καὶ δεύτερον γενέσθαι καὶ zέταρτον ώς Θουκυδίδης φρσίν, ὼ δ' Ευριπίδης τρίτον, υπερβάλλει λαμπρότητι καὶ δόξη πῶσαν την εν. του - τοις φιλοτιμιαπι λέγει ο' ὁ Εὐριπίδης δν τῶ ασματι ταὐτα ' Σὲ δ' κτλ.Respieit luto Athen. I 3 E: 'Aλκιβιάδης δε ολύμπια νικήσας αρματι πρῶτος καὶ δεύτερος καὶ τέταρτος, εἰς ἶς νίκας καὶ ΕυριπίδqςJγραψεν

ἐπινίκιον κτλ. - V. 2. ά νίκα, ut Xylander ABCDEF, Viligo ἄνικα. τὰ καλλισetou scripsi, viilgo κάλλισtον. - δ' adiecit Reifice. - λάχεν addidi, similiter Herniann ἔλαχεν, neque tamen lina emenitationes antis faciunt, fortassa feribandum ost καλον οὐ νεκα κάλλιστον ὁ μηδεὶς λάχες vel ελε ς Ἐλλ άνων. - U. 3. ερίτατα scripsi, legebatur τρίτα. - V. 4. βῆναί τ' ABCDE, vulgo βῆναι δ', Hartung φάμαν τ'. - Αιὰς Heranann, libri δὶς, Reifico alii xρις, at eos, qiii secundum vel tertiunt locu in obtinuerunt, item oleagini a corona ornatos fuisse non constat nee verisimile e8t. - στεφθέντ', Iibri στεφθέντα, vi detur στεφθείς τ' scribent lim, nsim asyndeton hie alionum: antea στεφθένtα τ' scripsi, at laoc non satis convenit carminis numeris.