장음표시 사용
21쪽
Versio immerito S. HieronVnauri eth secuta : quo nato parere ultra cessavit. Genes. 2: 8. la tar N puri 'pu Dpa LXX. καὶ ἐφυτευσεν Κύριος
λ- . Omnia proprie, atqlie perspicue. Ad haec S. HieronVmus : Pro paradiso in Hurao homirn habet, id est Mn. At erat horrus ille alborum omni genere consi is , qtii certe es h παραδεισος. Quod vocabulum & locum litinc sitne dubio Iecte expresse, & ad superiorein senstitia in Novo Testametuo ideo
est acconana latum. Poreo InqLlit, Eden im deliciae interpretantur. Re cte : Ita Hesuch. 'εδεμ, πιφή. . Et Suulas V. Παράδεισος' 'Eδ- ιροι τροφῆ ev I υεται ' lege τρυφή. Ita Patre S. Pro quo dinmactAs transtulit, parassi- sum florciueni. At hoc mintri r cte , licet enim DP delicias denotet, hic tamen nonien loci est,
Sed progredinir Doctissimira Pater:
Nec non quod sequitur, contra Orientem, in Hebraeo milcedem Emptam si mr , quod Apιιla posuit απο αρχῆς , o nos ab exordio possumus diacere ; Symmactus ino ἐκ πζωτης , σTModotion εν πιώτο ς, Dod oe ipsum non oriemem , m principium, significat. Ex quo manifestissime eomprobatur, quod priusquam maelum oe temram Deus face rei, paradisum ante eo
diderat , sicut lωtur in Hiarco. Plantaverrat alitem Deus Paradisun in Eden a principio. Ita Doctis l. rnius Pater in sciuentiani incidit , Jitilaicorum Interpretiim gratia dilactus, cui nec Jhulaei ipsi lavent. Ex eodena mitte fluxeriint aliae
adversus Senioru Interpretationem exceptioneS. LXX. Gen 33: a. Καεδιειλεν vel επιδιεῖλεν lακωc τα παιδια ἐπὶ Λείαν, κν ἐπὶ 'Pακῆλ , κω ) - δυα παιδίσκας. Ea divisit pueros supertiam, o super Rac- . oe super duas ancillas. Ad haec verba S. Hier nunatas in Traestioniblis Hebraicis: Non, ut plerique exist nant, tres turmas fecit, sed duas. Dolique ubi n babranus, clivisit, Aquila posuit ἡμίσευσεν , id est, chlanidiavit , ut unum cuneum faceret ancillarum eum pamulιs suis, O alium Lia ct Raches, Pa tiabera errunt, eum filiis earum. At me
22쪽
PRAEFATIO PAR PENETICA. Ioco Iacotnis diviserit filios sitos
in tres citrinas , ex ipso textu patet: viri' enirn super Gam , σ smper Raches, o super duas ancillas, V. I. Et postat utramque ancillam, O tib ros earum in principio; Gam vero σfilios e us in secundo loco, Heb. U IN i. prinus posteriores Raches autem σ 2oseph novissimos Heb: ci,a Ire i. Muluc posteriores in v. a. Et appropinquantes ancillae oe filii earum imcurvati sunt , v. 6. Accessit Po- Da eum pueris Dis, oe cinn similiter ad rassent, extremia s Heb. inhia Chald. 'im LXX. .. μετα ταύτα ) appropinquantra Fost v σ Ractet ador
Quid qliod S. Hieronyintra Inre pretationem LXX. tanquam impropriam sie e reiicit , vel quod Inale ante ipsiiuri fuerit Latine e plicata, vel quod ean ipse minus recte intellexurit. Qim enim iam G 'ca Versio prioribus Ecclesiae saeculis fuerit saepitu traiulata, id-Pie ab iis factu ira sit, qui lingitae Hebraicae unari, eam citin Textu Authentico conferre non potite ruiu ue fieri non potuit quin nullia aliter Latine expriinerenrur , PIam Graeca vecta, lia: Hebraeis teinperre pondebant , sonarent. Ut Psal.
γεμαι. Veteres transtulerrunt : G-bores fructumn moram manduc.rbis ;Sensu nullo , ciem in hoc loco non LXX. Interpretes, sed Liatini de Graeci verbi amDiguitate decepti , καρπους fiuctus magιs quam manus intern tali sint, raran manus quoque Mantur, quod Hebrao ponitur capheca Ba , ut recte issserit S. Hieronymus Epist. I I. N erum proprie v Ia, quae est intπ.ς. Plena locutio, Tom. I. I. Sari . 3 : . n zz οι καρποὶ τλχειρ αύτου. Recte Theodoretiis :
μόριον τῶν χειρων. Quod taeo fuit notandam, quia hic Latini late pretis error pro conectione in clam Senioribus corniptionem imnilit. Cuna enim putarent melii dici fructus laboriem aliquem nranducare, quam Lisores fructuum, etiam Graeco textili vitri intillariuit,& pro τους πόνους τῶν καρπῶν σου sctam serian τους καρπους τῶν πόνων σου, ut invenistissimo Nexandrino MS. I 6Nu. Male igitur aliquatuso LXX. in Latinvin semionen1 stitit translati, & S. Hieronymus malam Translationem secutus, non Latino Interpreti, sed Senioribus ipsis in putat. ut Gen. 34: as. Et introves si sunt civitatem diligenter, o in teres cerunt omnem mastulum. Ad qtiae verba Doctissimus Pater : Pro eo quod in Graecis legitur Myφαλῶς, H est, diligenter , in Hebraeo scriptum est riuct beta, id est , ainlacter & confidenter. At ασταλῶς non recte veniriar diligenter ; naulto minus eo sensu hic capiendi sunt Seniores , inii HebraicitIn nua optime ex-ptinaunt, sive ad Sicheinitas , clim
Pataphraste Chaldaico, sive ad Jacobi filios referariir. Est enimnu proprie ἀσφαλει , id est, non diligentia, sed fetiositas; & nuri si
entes 3 & ingrcssi sunt Dcobi filii ,
23쪽
nua secure . id est, sine periculo.
λεχος ἀνειμένον , ἐπιδιδοῦς ἐν τῶ γεννημα
τι νωίλος. Quae Verba sic Latine enhibet S. Hieronymus : Nephthalim virgultum resolutum, dans in generatione pserat inem. At neque sέλεχος
virgultum, neque - μένον resolarum,
neque generarionem signimcat. Ita Graecis Licina mininae r spondent. Melitus inusto Latine versa extant apti l Rumnum l. a. de Bene lictionibus : Arbor remissa, al.emissa , vel ut nostra exemplaria b bent in vitis de Ua, proferens in fractiabus decorem. Et rursiis e vel arbor dissufa, vel vitis. Aptus S. Anabω- sunt: Nephtatim vitis remissa, po rigens in gemine decorem. Στέλμως certe non est virgastum, quod pira-prie est a vi gula , ut a salice saliactum. Glossi Virgulta , βλα ματα,
nny π n, re vel reuntiuermissus, M.fu, geminans, propagiano mittens e cui optime re ori set γέννημα , illud scilicet qtunt emitti-
tur , sive fructus , ut Ruffinita, sive
germen potius, Lu Ambrosius : r minu enim vel frondm significare videtur , ut respondeat ramM. ANque ita haec plana sunt, tu dinnre historia, Nephuatim rara posedisse a bortivus innorosa, ut lo4citur Ruffinus. Cum si nn-ο ri, re Cum S. Hieronymo sive QTum inem , sive cervum rauctum Interpreteris, posteriorem partem vaticinii ciun priori vix unquam conciliaveris. Rebeccam ita alloquitur Jac hiri, Gen. 2 : Ia. μήποτε 'λ- '
με ὀ πατ ρ μου, ηπι ἔαμ- ἐ,αντίον αὐτεως καταφρονῶν. vers. Iint. Rom. Ne forte attrectet me pater, o ero in eo
spectu Ous quasi spernens. Ubi primum μ ποτε non est ne forae, sed forate, idem quod Hebraeum Q; ira enim Graeci ciun dubitant, loqui solent. At ver 3 qirare Iacobtis v reariir, ne appareat Patri quasi spemnens, non video I non hanc expositionem vox Hebraea , non res ipsa ad inittit, sed aliuni omnino siensium
postulat. Melius fortasse dices
Pnynua ab Aquila vetiim , λ -ταμωκώμενος, ut ireidens, aut a S unacho, λ καταπαί6 , - illudens , quem stacutus est Vitigarias Interpres; quatria LXX. Q --φρονἀ- , ut spernens.
Et recte quidem, si tam frigide liuerpretemur. Est sane ea vocis Graecae usitara significatio, sed non sola , nec hiuic loco acinconam da. LX X. alibi voceiri hanc Hebraeam per UMκ ἀβαι & ἐμπαίζειν transtulere , unde iam interpretationeni AQuila & Synania-chus traiiserrunt : nic autem φρονων pocius usu pariant, ut huic loco magis accommodum. H
24쪽
adversus aliquem consilium capiens, insidias talens , dolose aste chans, ut de Pisistrato loqvitur H
Toctoriis : καταφρονήσας πιὸν τυραννίδα , 'ειρε τριτην ς άπιν, dolose sectans tyrannidran, teratam seditionem excitatis. Est itaque 'καταφρονῶν κlem stiloclamcουλος , insidiator , deceptor , ιπο- flor, praevaricator. Ut Prov. 22:IS.
um, non auteITI contrarinentimn , lit
ἀνδρες καταφρονηταὶ , Propista usi non ponantes spiriti , ut Vulgo ,
quasi vento lati, demtorii, ac) lora vira non contemptores . sed 'duria rata id est in praevariciatores. Neque talariana LXX. viralis ver- .sio ad intenigendum texitim Hebraeum utilis est inprimis & pe
ct iram necessaria , seu etiam ad linstina textum confirmanduna, ctian etina aliQuando, quen nunc hab
mus Masoretharvnx cliligentia conservatima, saltem quod ad literas spectat. Ut Gen. I : s. habenuas scriptauri mna; at aetate S. Hier
nymi legebatur , ab ipso salieni in
ri . Ita ipse testariir in Trassiti nibiis Helvaicis : Porro Inax pro quo dixerunt. s L. X X.ὶ αμα αὐτοῖς, hocis cum eis , putaverami scrura per rilae, ducti elementi sensilitudine, eiam perri Driptum sit. Beliani enim tam per tres titeras stribitur, si mediam n bet, interpretatur, in eis I se autem riheth, ut in praesenti, locum significat, id es, in Hana. Aliter nyrur legebat S. Hieronymus quani nos nunc legimus : ille iam, nos Cria, Sed lectioni 11 Alternae patrocinantrurLXX. Interpretes , qui iisdem literis ciuib & nos tina te eriint, ut& coaex Hebraeorunt Samaritan Ineque de loco qui ciceretur Ham, puto, uspiam legitare. Si iginu LXX. Semorum fama sine ratione non laederetiar, si D-daietantes Haeretici sine causa sislaaius praeponerentiu , sit ipsi ex Graecae linguae copia & collatione
cum Hebraeo coice recte intelligerentur, si denique non solum quoties ab hodieriao Textu cliscrepare Vulentiir , sed etiam quoties cum eo consentiunt, eiusdenrilite lectioneni literariam stabili lint, perDenderemus, e riim Versionem ad Mosen & Proplietas probe intelligendos pili rinulna Valere , n
Secundo , Vcisio LXX. viralis magni temper aestinianda , & in prona prii Tlaeologis habetula, ct Iotestinionia ab Apostolis reliquisque Novi Foederis Scriptotabiis adprobandrini, Iesium esse Clarisiuin,& veritatein Garistianae Religionis
illustrandam, ex Veteri Testaincnto deprompta confirmenthir, & ab omni exceptione liberentiir. Hoc enim g ieraliter observandum , φιodιdiconPe Sancti Apostoli, aut Apostolici viri loqviamtir ad populos, iis ple- nunque tisimoniis abutantur, est, Humuir in quae Iam fuerant in gentibus divulgata , s sc. ex Interpretatione LXX. in ut loquitur S. HieronymuS. Et recte quidem obser varima cit, Apostolos & Apostolicos viros imitiinonia ex Graeco usurpasse, climioquerentar ad postiaos ; non tamen hoc cum rei tactione accipienduna: ad cui oscunci Ie enim Ioc Iluntrur , μη a . aut
25쪽
alit quocunque modo scribunt, simpe teltimonia ex Seniorum Versi ne depromunt. S. Irenae l. 3. c. 23. Etenim Apostoli, Grin sint bis
Omnibus vetustiores, confimant praedicta Interpretationi, re Interpretatio con-nat Apostolararan Trassitioni. Etenim ros, ire Sohannes , ct Mam aus .
cnuntiaverunt, quemadmodum Seniorum Interpretatio cominet. Qtiae Verba licet, quod ad loca spectat, nimis universaliter dicta videantiir I quod
tamen ad inii thores attinet , 1 tuerissima. omnes eniin pleriurique, ubi UGiis Instrumentuin advocant, Seniorum vectis loquum tur , neque an recte id fecerint,
dubitare nos sinit Spiritus Pio scripsere. Hoc aurein consilium Dci, qui per Scriptorcs N. Testamcntiloquinu, inama chim velle rationerccipienduin est: tcsthnoi Moue ab iis prodiicta omni modo defendere nos potius decet, quiana Λpostolos, relimiosque Scriptores acros. ut aliqui loqiRInrur, excusem.
Κυριος. Quae sunt ipsissima LXX.
verba , ad argumentum Apostoli accommodata , ex Ier. 3I : 32. ae reni ipiam optime explicant ,Δ1 unon inter duo foedera
ostendunt, & Judaeos Lini Mosa, cae ad la Hentes a Deo rejectos is ccnt. Ubi non est excusandiis Ap stolus , sed desentanda LXX. vuralis versio I quae authoritate Ap stoli corroboratur. Neque hic asmittendus est Vulgariis Interpres , licet S. Hieronymum sequutuS, qui hunc locum ita repraesentat e pactum, quod irritum meravim, σ ego
donianatus san eoravim, dicit Dominus raut Paraphrastes Chaldaicus , qui
reddit , pn Ill UM ct ego complacita mibi in eis. Hac cnim imterpretatione non tantiam Judae riam reiectio obscurati ir, sed main
Veteris & Novi Foederis discrepam tia tollitiir, ut ipsi etiam Interpretes Judaici fatentur. Est igitur omnino Sraca Versio defendenda ; idque faciendum sine p 'iud iacio textus Hebraici. Neque enim legendum , Cum Capello , 3nriva a quod nusquam lcgitur sed p tius m)nbya neque cum Hugol Ccarotio dicenduna LXX. legisseu bria, quae vox semel ciuiden r pctatur, cum 2 conjuncta , Lach. II : g. I ri,M a cin, quem locunt ita interpretati sunt LXX.
cepit, qui ita sensum expressi :
πιιδαν πιι νυν Θηριωδῶς μοι προσηλθεν
τες σφαγῆν. vel ut in alui tubiis libris leo triar, ἐπορευον , uti sorte linebat S. Hieronymiis, qui Latine in nunc modum exhibet: Muidem re mimaeormn imrebant supre me. Quocumque modo legas , verisimile non
est LXX. latc pretes , qui locum Zachariae ita sunt intcrpretati, apud
26쪽
Mentiam legisse 'Mm- Et Senim scriberet, qui Scripturas Hebraicas u res proculdubio Oiλησα trans- scictant; ac si Corinthii , Galatae .rialeriant , cum & Judaeis asserenti- Ephesii reliquique magis P cbraiabus , & Arabica lingua testante , caira lingliana callerent, Piam R Sya aspernan, fastidire, repudiare sig- mani. Μiriun adhuc magis, quodnificet, & contextias ipse hanc sig- asserat S. Patilum alibi semper exmficationem postulet. I cluesco testimonia petere e cum Insignis locus est Heb. Io: 38. ipse testeriir , Pauli iacim ad H
ο δὲ δίκαιος ἐκ πιςεως ζήσεται - - braos Epistola contradicta n esse , quod υποτείληται , ουκ εὐδοκεῖ η ψυχή μου ἐν ad Hebraeos scribens utatur tesimoniis..ωπιῆ. Quibiis vectis tanquam fun- qua in Hebraeis votan, i ta non habendamento utiliu, dum Hebraeos ad tur. Mirlina denique, quod soliiiii perseverantiam cohonariu. Sum- locum ad Romanos cure, cuna hic pia autem sunt ex Hab. 2: 4. ordine ad Hebraeos multo plura ex LXX. tantiam inverso , quo melius eos a habet , eaque ab Hebraico , uti alapsu deterreat 3 idoue secundum S. Hieronvino intelliginu, multiam Versionein LXX. qtiod ideo fuit diversa. Ita enim LXX. 1αν ὐπο-
notandum, ut pc picere polIimuS, εἰητω, ἡκ ευδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν ἀυτῶ qualis sit illa observatio S. Hieron. ο δὲ δικαιος εκ πχεῶ μου ζησεται, vcl ut*1ani ad hunc Prophetae locun1 MS. Alex. ο δὲ δίκαιός μου ἐκ πί ως si prorulit e Porro Ouod Apostolus LXX. τ . At aliter sonabant Hebraica. magis testimonio ab s es ad Romanos vertente S. Hieronvino : Eere cris i sciriberes , Iustiis autem ex fide mea credulus es , non erat recta anima Has vivet, ct non eo quod habetur in He- in s Gipse : Iumu aiatren in fide oabraico, causa inspicua es. Grisebat visπ. Neqtie hic exeosvidas Ap mum Romarus , qui Scripturas His L stolus, sed potitu LXX. viralis Vercas nesti ant; nec erat ci ci a de ver- sio approbanda ac destiadenda est. bis, eum sensus esset in tι- , σ d-- S. quid cin Hieronymus ri,ill narinum ex eo praesens disputatio non baberet. Ecce qui incredisti est transtulit, scn Aliooui adiiciιnque diversu es senseM , sum magis .iam verina respiciens ;σ aliter scriptus est in Hebraico, aliter at cum venit in semetipso , alieis LXX. nota eum bis aut testimonias nam plane a mente Apostoli sema a Gamaliele Doctore legis didicerat. tantiam est an plexus : cuin veroi observandum primo legisse S. idem a in Conan cntario reserat
Iraeron. c. I: II. adRon . ex Demea, ad visionem praecedentili ira, multo
cum nec in Graecis, nec in Latinis adhuc magis cum a LXX. tiam ab Codicibus ita nunc Icgatur, sed ex Apostolo rectare. Uerba cius stant: fide tantium. Id autem mirum alicui LXX. dicentes, γράψον ἔρασιν, id es, videariir, quod Domi simus Pater, scribe visionem, o poclea, si des qui alibi solum S. Lucam testi in cerit siustine eum, quia veniens v viis ex LXX. deductis, ubi ab H niet & non tardabit 3 si subtraxerit,aeo discrepant, abuti contendit, se, non placebit animae meae in eo. id nunc de S. Paulo concedat , di primum interpretati seu visionem gerationem reddat, quod Roaianis nere semini , qua apud Hebraos gene-
27쪽
ris mU ultui est. Deindesecundum H Mamran gravi Mi declinatur maseuline, sustine eum, oe non placebit animae meae in eo, ipsi quoque masculino
rant Iuxta H quod primum interpretatismi, visionem, etiam in reliqvis faemonisina gra vi ponere visionis, ut diacoent: cxpecta eam, quia veniens veniet; quod si sic iubtraxerit, non placchii animae meae in ea, H est , in visione. Mira haec quidem e plicatio Prophetae, mira increpatio Senioriuri. Neque vero modernaliteratis cxpositio melior est: Ecce elata es , non recta anima Ous in eo :quae quo res Telusa sint , aut ad quem finem victa , quis divinareotest Nos Midem textiina H ra 'um non solicitamus ; sed secundum mentem Siniorrum explicandum contendin us : ,π enina non tantiina elatum esse , scd etia ira, subducere se, & occidiare significat 3 &cum nominis nariaram IIuluit, non tantviri loc In excelsum dc munitum, sed etiam obseurum , absionduumque enotat 3 ut a. Reg. 3 : a . Nanμον - Θεν ε ὶ το σκοτεινον vcl ut
tv nari reddi potest, Ecce Iia iu-citur vel accipiendo riari ut tri Chaldaice suminir, si Dbductio, vel μοςολ- fiat , id est, se quis se si ducar,
ritum est. Sive igitiu )tata sive t Ba legamus , facto a persona acipersonam transitu , qui Interpretibiis frequens est , recte naec Vecta , in nrda n σ3 n d ita transferentiu : se quis se sMoxerit,
ille animo meo grum non reis. Illa alitem Verba, cuin Graece , invcrio
ordine, ab Apostolo usurpantur , a Tlieodoro Beza haud bona fide 1unt translata : Sustus augem ex fide vivet ; at si quis se uxerit, non est
gratum animo meo. Cum enim pars
posterior versiculi ad justum pcnb
specta cise debeat cnis Translatio, ncIno iacidit, qui quibus opinionibus in Jheologia a thaeserit, novit. Utcurnque sit , Scriptores Novi Testametati, Spiritia S. actos, cuna Libi-rue sero testimonia cx Veteri Foe-ere ipsis L X X. verbis deproInant,
non tam excusendos esse s cntio, citiod nimis est clituriam : quin potius Videndum annon textiis Hobraicus eonini Interpretationem fetae possit, culo & Vctcris Tcitamenti senilis rectius hucili satur, &Novi autoritas naa is confarn Criu. Tettio LXX. viralis Versio non tantiim ad ahithoritatem Apost lorum conservandain plurinuunualci, verum cra 1In ad Novum Ii strumentima recte huelli endum &
28쪽
acclarate explicanduin perviam necessaria est. Scriptores enim Sacri Novi Foederis non ranciam ex V reri frequenter testimonia prod cunt, sicci ctiam Mosen & Prophetas uinque Doctrinae Christianae a COmlnodant, resquc Hebraico ses-mone ante destriptas Graecis vemis tradunt, quod fieri halici aliter fore potitit, Pia II ut modi forin laeque t tendi Hebraeis farniliares, Graecis incognitae alit altem inusitatae , redderent eorum scripta lis qui Graece tantum sciri ni, Obiduriora. Haec alitem obseuritas tolli aut illustrari nullo alio Inodo pin
linguae Hebraicae, qua conserim Codices Prophetici, quos Apoli Ii ubique fere respiciunt, & qua locuti siunt Christi temporc Judaei, ab antiquiori puriori*ic aliquanta
ciue loquetuli clissemulique saepe
ca Vcretis Instratinenti Ucrsio aedScripta Apostolica uitellifienda plu-rinatim constra ei. In illam enim omnes Idiotismi veteris lingitae H braicae erant transfusi s in ilia Pr pliciariina sensus Graece explicati silli homines Graeci , qui uiciam praecipue Apostolis negotium fuit, viti filinatu assueti o eamque priino
Divin1 providentia factant par est credere , ut qui passim & ubique eam legissent, ad percipienda Ap
intellisendos fierent aptiores. Musta itaque Graeca sunt in Novo Foedrae vocabula quae ex usu Graecae linguae intelli i non possinit, ex collatione autem cum H
braea, & ex usu LXX. Inter oretii trifacile intelliguntur. inici ς ξ. quid , apud Graecos Scriptores denotet, nemo nescit 3 at si omnes in universum sensus , qtimbus his vocabulis Graeci usi sunt . recenseantiu , nullus omnino invenieriir, qui mentem Apoliolorum. areinget. Cum enim carne proprie sigmificet, cadem tin cnvox ab Hcbraeis nonnunquam pro Armine ipso , aliquando pro humana natura, tape pro e usdem narii in breistate , aut etiam urtiositate
usurpetur, & in hac sensuum va-cietate unica voce a LXX. reddatur 3 hinc evenire necesse es ut quoties Apostoli eo sensu usu pent, Plena Graeci Veteres halutagnoverrunt, ex Hebraeo idioniate& Vertione LXX. explicinu. Ut celebratissimo loco legitur , - .
sive somno , immo octas es , sive humanam nam rana induit. Et, εξ
Hinc platases moesque loquendi
Graecis incogniti, φρόνημα τῆς σ κου,
- περιπατεῖν, similesque plures. Ita ciun nan satis proprie , qualiter a Vcaeribus Graecis usurpartiri denotet, & praeterea etiam apud Hcbraeos nulli.i alia si nificata comtineat, quae apud tiraecos haud comparent, cuin Apostoli eo siemsu ussuparrunt, quem Graeci Veteres haud agnoveriant, ex Hebraeo idi mate, & Versione LXX. explicandi si int: ut Iob. 3: 6. γεγεννWi
29쪽
nisi meminerimus scriptiun Gen.
ant το δικαιοῦν, & το δικαιουδεαι , nisip ta ea significatione usurpasseiu Hebraei, cit iis verbis LXX. reddidissent. Frultra apti l Vctorcs G
Qills τον Κύριον pro Domino Deo accipiendum phitaret , nisi ita Seniores locuti esse ni , critibus Kυνος est i ων. Vertim haec leVirer tangere Pilan latius prosequi poti esse duximus 3 sunt enim pene i
Nclae vero Sacra ScriptiIra tam riuri furiiro TlHologo pernostenda, sed & Ecclesiae tibiqtie tot Sacrariun Lita Tariun testimonias suffultae, stariis cognoscendiis, & SS. Patriina in hunc potissimum finent evolvenda volvinina. Qiiod si Graecos Patres consuluerim , quis eos de rebius Divinas disserentes intelli set, qui normam, otiam semis per an animo, dum scri erent, habuere, non ante cognitain atque
perspectam habeat r aut quae illis
Scriptiua Vetctis Testamenti inn tuli , praetcr eam iptae a LXX. Senioribus edita est Illam sane, iulam ubique rospiciunt 3 illitis amilioritate nitruntire, illius is Iba r citant, sententiam restriint, ut in Patruna operibus lcgendis coec plane sit otii eandena non noverit. is illa Clenaentis Ronaani, Apostolorum Ducipuli intelliget : OυκGen. 4:7. αν ὀρθῶς προ νέγκης, ὀργῶς δε ιμ διι. λης, ἡμαρτες; ἡ χα ν; qui is illa quae sequuntiir , ut ex iactis or aculis
rum Codicum observet, & LXX. Versionem consulat, cui & Sani ritanus, & Suriis stilli Cantiar Pa-t tacitis Itintiis , licet Graece doctissimus, haec S. Clementis Verba , πρ
τὴ κλε)ρα , minus bene transtulit: Immensi maris pro duas in ramulos coacemata , c ina ct repagula quial vi vallatur, non reamureduur quod
haud perspicerem Patrena antiquis. sin una cicata nona respexisse , &LXX. Interprctum Vero. 1 usiarpas se, quae in Hebraeo non laabentiar,
των. Licet enini S. Basilius obstruct haec verba fuisse obclo notata, nec in Hebraeo Cossice reportantur, parci tramcn ca ad Interpretationem LXX. pertinere, & ad ipsa S. Clementem rcspexisse ; & obj ctio ab Origene facta, a Joanne Philopono i ini ludi ina est diluta. In triinc igitiir inoduin scntcntia S. Genienti, tuit potius confisI
30쪽
manda. Moles immensi maris in ipsa
svi ereatione in con regationes suas cotilecta, repagula seἶi incun sita non
transgreditur. Clementis Alexandrini Στρα - θ cuIn ex Variis Amtoriuri Vcteriun sententiis , riam aero praecipue ex iactis Scriptittis sunt contexti : nec talibi ina is obscuri re latantiir , quam ubi SNniorum voma hatui notantiu , &a reliq- clistingviInriar. Gι. I.
terprete Herveto , DiDiplima usi tur imons Uilis ; quae verba & per se nihil significant, & ab Authoris institiuo plane sunt aliena. Scripta ametri sunt, *IOd huerpres halid
observaverat, Prov. Io : I . Estainem co loco ἀνεξι λεγHος ma n Ityinerepationem deserens, aut ut Vulg. relinqueetu, i. haud potens redarguere, conUincere, rosellere. Ita tal- eteni Clemens Salomonem intellexit, ut ex ipsius verbIS patet : Παι.
διία δε ἀνεξέλεγύος πλανῶται , φησιν ,
Sed & ad Latinos Patres non minus otiam Graecos recte intelliocmdos LXX. virulis Versio percitiam utilis est, imo necessaria. Quoties enim aliquid ex Veteri Foedere citarit, atu ad locum aliqhiem quΟ-cunque inriso respiciunt , alit ipsi Seniores illos interpretantur, aut Latinam Interpretationem ex LXX. Versione facta ni referiant. PIamvis enim fuerint quampluriatae imter Latinos Patres Veteris Instra, menci Versiones, tamen ante S. Hi ronymum nulla ex Hebraeo Guliace tacta est, scd ex Graeco omneS.
enim Seripturas ex Hiam lingua Tem. I. in Graecam verterunt, numerari posent; Latini aWren ore retra llo modo. Ut enm calaue prunis fidei temporibus in mansu venit Codex Graciu , σ alia quantulum fac itatis mi utristaque limgua babere vidctatur , auf- ω ιnte
pretari, tit locutriar S. Aligustin de Doct. Chris h. l. a. c. a. Et de QV. Dei, l. I 8. c. 43. Son fueram ct alia Interpretra, pia ex Hiaraa timgua in Graecirm sacra illa eloquia tranT- tulerunt, hanc tamen qua L. XX. est ,
tanquam sola esset, sic recepit Ecclesia, eaque utuntur Graia populi ci risiani , suorum plerique iurum alia sit aliqua,
norant. Ex hac LXX. Interpretatione etiam in Latinam linguam interpretatum est, quod Ecclesia Latina tenem. omnes itaque Latinae Veteris Instrumenti Versiones ante S. Hieromnium ex LXX. Interpretibus sitim expressae 3 atque ideo Latini Patres ubi locum alictilena inde proferunt, aut ad Moscia & Pr phetas qui uo modo ruspiciunt, non aliter quam ex ilia Interpretatione fruit intelligendi. Libros duos adversus Iudaeos scripsit ad
Quirintim S. Cypriantri , ex tur que Foedere, Vcteri praecipue, emcerptis capitulis oe annexis: haec autem, quatenus Vetus Instrii mentiun spectant, non aliter quan ex
LXX. Versione intelligi possunt.
mis mentem S. Ambrosii assequetur , qui in Oratione de obitu Tlieodosii de Helena in hunc na dum loqui ciu : Adoramis illum pia pependit in ligno, illum, inquam, seu m
suis peccata condonaret , nisi oui sciat eiuri ad illa Hab. a: II. respexiste ,