장음표시 사용
31쪽
Λininosio , dc S. Augustino Christus appellatur Marctam bonus. Denique Seniciun Lectio vel ideo ur*Gula, quod in ea veteris Graecae literaturae plurima supersint
vestigia , & nonnulli ex ollicis
Graecis aliter intelligi recte non possint, nisi ouando ad LXX. re- cxerant, obstri cmus. Unus pro reliquis nobis erit Hesychi , ciuem nemo nisi in Seniorious versatus-nim unqtiam Int liget. Apiulcum legimus , , τυζος. Unde, quia vocibus Laconicis scatet, e Ii tera postrenaa colligere quis posset Laconum Dialectum esse s & ita Iaacus Castubonus ad Atlaenariin scripsit : z e , -ι Σόρορ, pro τvtis camμ. At milai dubitarn non est non z e fctipsisse Hesuchium, sed Σste, idque vocabulbriani series postulat s unde Caseimonus, ves .eορ. addit : neque M/e.. scrapsita Cuna aliturno , aut civiram in animo habitisse; sed P ρος. atque adeo u hcni Tyrum intellexisse. Ita Finaleginius Eacch. 26 : a. νF uΣορ ἐπι 'Iερουσαλω & v. ιδ. ἐγω ἐπι Ο Σοee utrobique auteni Hesraicelegitiir M, qtne alibi a LXX. T-ος reciditur. Octe huciat apud Hesychiuna, Me, NeM. Euscbitas de Ricis Hebraicis : Σοe . Tύρος, φοιν -
Hic s. Sor. 0- , metropolis Phoe nices, in tribu Nephthalim. Et The ci Orcitu, l. 13. in Ezeclitelena :
vocem Veteres innificare putarint, patet vel ex eo , quod ComPluta
Et Eusebius lib. de locis Hebrau
κάν ς , Σύμμαχος εἰς τριeολους. Ita Eclitio Bonfietii, & S. Hieron. Bor conni, Pod venit Ac la in spinas , in Symmachin in tribulos. Sed suspecta mihi vox illa vetπει apini Bonfieri a ι in meo enim Codice
m τναλος ubi pro in legendum σ, i. Synan achus, ut ex S. Hier numi verisione constat. Βαρκανεμ igitur , vel ut Codex Alexari stantis
ἐκζαλης. Haec ad Scripturam ure rena pertinere docoe nos Lexicol Vetus Scripturarium a ReverendΟ Α chiepiscopo Maracliano mihi comcreditum,
32쪽
cressitum, ubi inter vocabula ad Paurnorrum explicationem pertinentia
in Editione Romana, nec in MS. At xandrino tale quippiam invenitur. In Editionibus quiciem Ald. & Coimpitat. Psal. 26: s. habentiau: βοηρός μου
reTr. see ιης με, quae verba Amthores Lex. Arni. pro explicatione posueriint. Testis est B. Theo l.
ctitione Gentilium Seniores hoc V Cabulum hausiisse : απου - ἔξωειν δὲ
μένη. Vult isticiar a trito prove bio ἐς κόρακας, e fatallaciti adamnato tuteriain Zenobius &Suidas testantiu)elictum fuisse σκορακιζειν, quae vox bene Greca est, ab ipso Remosthene usit ata in & αποσκορακίζειν. Cinobservationi Grammatici Veteres stipulantiu . Zenobilis: Σ ι-ειν,
αἰ,τὶ - , εἰς κόρακας πέμπιιν , εκφαυλιζειν,
vemio factum est non a LXA, ut innuere varietur B. Theodoretata, lecta Graecis Veriistioribus, a qui bina ceperunt Seniores. Et mistra H. Stephaniasαποσκοραζω , dinabo , n vum in Lingua Graeaea vectum ex depravato Hesychii loco, in solet,
excogitavit, απεσκόραζεν , απεσύρατο. Legendum enim aπεσκορακι ν , ut
μετά μισους οξδαλεν. Diffiteri tamen non possumus, Seniores aliquando Voces nonnullas cffingere atque formare , ad exprinaenda verba Hebraea, Quae erant Graecis auribus inauditae: Ut cum apud Hesychium Ieginatis : 'Eν μακρύμασιν , ἐν res σώως, quis Vetcrum Graeconina haec
intelligeret quis quid velit, sciret, nisi Seniores consuleret, qui ita in Esdrae Interpretatione loquum
n V Pna cum ipsi soleant mynaut in /νομίαν, aut frequentius in βδέλυγμα vertere. Ideo autem in hoc Opite per μο-tin' re Midisse vicientur, quod vers. II. ciun nrasit coniuncta : my ma inri nna N
ditiani & abominatiotiora sequitum N enim remotio, seu quicquid propter immunditiena removcrit r. Hinc ma Senioribus a*εδρος. Ecc
33쪽
αις ἀπο Θημένην ἐταπείνουν. Α μα- ritas restitui & redintegrati possit. κρυνω i itur ut --:ρομινο Ρtam. Certum est , exemplaria quae ii 33: I. ita & -κρυμ' deduxerunt bemus, Cornelii tense , minum, Quam Vocem, opinor, certe expin Romanam, plurali viri inter se disitionem eius , frustra apud V ab Alexam1 o ctis repare , alios teres Graecae linguae Scriptores etiam C lices aliquarum S. Scri' quaeraS. NIrae paritum fata antiquos , nunc
Cum isitur LXX. viralis Uersio cum nullo convenire. Optime ad Hebraicam Veritarem probe per- igitur fecerit , qui Coclices omnescipiendam, ad Authoritatem aesti- ΜSS. cum editis diligerricr contunionioriini Apostolicortina confir- IV it 3 oui varias iactiones non tam mandam, ad nativum Novi Foede- rrum aci Hebraicam Vecitarem ex
ris stylum recte intelligerulum, ad minaverat, iud cum antiquusinio- Graecos Latinosque Patres rite tra- runt Iudaeorun , Philonis & Josectandos, ad scientiam denique lim phi, & Vetussissimoriun Patrumguae Graecae ipsὰπ1qtie O iticen ad- Scriptis coni paraverit, ac denique ornandam tam sit utilis atque necesi Expositioncs eas, quae apud Lex, saria, quis earn doctis onanibus , cographos Scriptiuarios etiamnum praelenim Theologis, non videt extant, Vci potius delitescunt, im debere esse coninaeiulatissimam hexerit, atque ita nobis Editionen
Quoniani autein haec Seniorum rit. Quale opus urinam aliquando Versio, etia i S. Hieronynii terra- Vir dorusIimus Isaac iis Volsius , pore , eoπupta fuit violWa, qui Oprime potest, perficeret ede- danda est opera , ut ei pristina p. re Ie.
Harsonis sub finem hujus Praefationis Paraeneticae edictit, Inetura jungerem , si Mi s rosia adhuc esstet in vivis :imo vero optarena, ut ille potius ouam hic L X X. Interpretum in se sulcepisset Editionem I clina ille huic par ingenio, ac iudicio lom se superior fuerit, saltem non tam iniquo adversus Hobraeum Mas
relliarrum textum praei licio , ac
nimis propenso erga LXX. latc Iretes laboraverit stiusio, quod i e merito in Morino ac C Ao paulo post initi uni laudatae Praefationis reprehendit. Alclui cum ambo Viri eritis itissinii fatis sint defuncti. in votis iidem habili , ut alii clictum subsissent laboren praest mtini ut illi, qui eidem aninra in Mi- vertisse vulcntur, meisque idcirco coeptis in oeculto subinde detraxeriint, uti procul inaudivi, licet
nomina eoruin me iugiant in e t nebri, in apricam modussit, nWque
34쪽
mie hoe onere sublevissent i qmia addana. Equidem, ut I. Matigeri ipsis lubentissime ac ciun multa in Annotationibus ad Eusebia Guo gratiariam actione me cessurum nicon A. M. M DCC XXXIV. ver tuisse , halus senaci privatari sum bis utar , multa Dperisu qua de rate
proselliis, ac nunc publice ex anu pretarione LXX. Miamran Gi a noluemo profiteor. Quippe valisinae poterimi, o quam utilis sit e in Transvico, me in nullo , 4uo unquam lationu lectio, quammis in multis ad He- occupatiis fui, opere cum tantis braGH fontib- recedens. Sed auia prati ex intrinseca eius clifficultate natis varι Ο 'si hic labor est, A ea remoris, ac simul cum tot exuim i rinntia assetne nau. Et sine imsecus sese instat obiicientibus obsta- tegrum haec rus Iaactatum, eun culis colluctatum esse , ac in hac que valde prolixum requirit 3 cui LXX. Interpretum Editiones adco modo nec mens , I ec manus mea
ut nisi ex altera parie ob oculos vacat. Ne aviori reliqua hujus hi vereata esset singularis D EI folii para vacet, breves duorum, Optimi Maximi prouulentia , & magnae imo quavis demonstrati haud vulgaris bonorum Ainic ne majoris apud quosdam auctor ruin benevolentia, qtiae tot tant, ratis Theologoriina sententias sit, ciue ex fortunatae hujus Insulae ningana 3 Pioriun alter LXX. Imaliisque transi natinis Bibliothecis terpretum in Veteris Testanienti hi hucusque suppeditavit, ac uti Libris recte lcgendis ataue issicilia
terius pollicetur, adminicula, quot gen tis, alter in Novi Testamenti& ciuanta vix speratam, iam an- Scriptis nictius explicanctis , usum te aliouod tempus Wravi uti oneri paucis ostendit. Nimirum Zmin- leves numeros meos si luxissem, Abiu post medium Praemonis in Mo- ac lampada alii, qui cana capere logi n Complanationis , uti vocat, voluerit, Ianus tradidissem. Uertina I ia, siaum de LXX. Interpretibus ista subsilia non fortuito, nec fru- dans I adici- , haec inter alia reclusistra sese mihi insinuassi: cogitans , me protulit : In trisura loci, pianuae emendatam suaeque intcgritati manifeste deprctenssitur, Septuaginta oerestitutam LXX. Interpretu in E&- aliter σ melius tam lens tum disti tionem universae DEI Ecclesiae uti- xisse, quam Rabini postea vel legerant.1cna, praesieriina aruenti Orientali vel disinxerant. Eua omnia probe no- utilissimani forie, in o necessariam rarau, qvi integro judicio ipsorram intem simiando futuram ratus , manvin pretationem Gran Hebrais conseravit. Et aratro admotan subtrahere nolui, in sequentibus, ubi de Hebraicarum sed in coepto Oec re perrexi , ac titera ran Iadio agit: inquit. strenue , DEO iuvante , & Fam Septuaginta totam nimira n vitiada autoribus suppetias fcrentibus , fer- te natam Hora Hebraeorima in Gram-ssani , quousque ad finem illud maticen verterint mcta volumina, adiarctat cro. Atmie iis quae de utu paret plurimaran illu fidei deberi, at elitate Uersionis - . Docti minuis bine famon esse. M veteres TMologi
35쪽
a ginta vero Interpretationem omnib- anno Is 43. pIodiit, ita scripsi r M. σ propter v staron anteferM, ct Wo- tilitas non aspernanda est, quod tam seria ter dissimilitudinon in numinaro Moeas. monem Apostoli Graee siribentra ex Mκώo se accipi volo : DMentos in- Ubro των . in sinu erisit, nisi- inte Liner annos ante sinu natum Septum ligent pondera venoram in Apostolisvnta verterunt; quo sane tempore i Scriptis, ita attente legent hunc Lipervieras mavra parte Sadan sua lin- - n. Adservemin ergo haec monumem cognitio . a e tamen in universum ta, inspicienda nudisses. est non con erat. Hinc fictat in essent qui enim auod ad va ex parte A illustra probe venerent creditam mi partem iam doctrinam caelestem conducit . dii ais sone datam ' i ouales fermesu munt genter retinendum est. Manilise i Mosis libros traUulerum : essent m co adjicio tertium testem Danielemmat qui halucinarem , raran ad Masem missium , qui in Aristarcho facio Isaia, craea doctissima fuit, D- ad lin- Lib. II. cap. I s. post me sitim ait: sua Grace promisarran , & caetera , Interpinario inn τῶν ἀδομήκοντα, quae
ouae Tonio BI. Operrum inis sit Gram lev- , raram atque inisima fol. mg. legere poterit, qui volat. Mon Hes--π in, nono wnorare e Philippus Melanci Gon in Praefatione test, vis qui ais omni eradisione ali Essitionis Scriptime Graecae Urieris s es.
ct Novi Te ienti . quae Basileae
36쪽
SANCTAE SEDIS APOSTOLIC S. BIBLIOTHECARIUS.
Nnm agitiir jam scire octavus, ex quo Sanctitas vestra pro singulari suo de Sacris litteris bene merendi studio , auctor fuit h. m. GREGORIO XIII. Pont. Max. ut SS. Septruaginta Interpretum Biblia, quibus Ecclesia turn Graeca ,riini Latina, iam inde ab Apoth lorum temporibus usa est , ad mdem probatissimotam coclicunt emendarentur. Quod enim Samoetas V. pro accurata sua in perlogendis Suinis Scriptiuis viligentia, animadvertisset innestari pene locos ex iis, non eodem in clo ab antiquis Sacris Scriptotibus afferri, quo in vulgatis Biblionina Graecise sitionibus circlinastri entiar; existumassicique non aliunde eam lecti
plici, eaque confusa veterrum interprctatione fluxisse , rectissiniecensuit, ad optimae notae exemplaria provocanaum esse, ex quibus, uoad fieri posset, ea, quae vera aesinceia esset leptiraginta Interpri:-riam scriptitra eliceretrur. Ex quo fit, ut vostram non solum pio ten , shis etiam apientiam maEn pere admirer ; cum videam S. V.
de Graecis Bibliis expoliendis utem multos post annos in mentem v nisse , quod L. illos Patres Iridenti
con rinatos . auctoritate ac revo
rentia citictos verae ac phuae Septuaginta interpretationis , olim cogitasse, comovi ex actis ejus Conculii, nonaum pervulgatis. Hujus autem expolitionis constitiiendaemIntri, cum mihi demandatrum
esset a GREGORIO XIII. citius cogitationes eo niaxime spectahant, ut Christiana Religio quantlatissime propagaretrur, operami di , ut in celebrioribus Italiae Bibliothecis optima quaeque exen, laria perquirerentiar, uoue ex iis
ectionum varietates descriptae ad me mitterentiir. Quibus si ne d chorrum hon inun , quos ad ita de
37쪽
gae memoriae Gulielmi Cardinalis Suleret squori proprer excellent Indoctrinam & multiplicem linsu, rum peritiam, in locis obscurioribus mihi consulemiam proposueratri in pei aepe examinaris, α cum vcstro Vaticanae Bibliothecae seu, nae benignitas vestra nuper priis tit in exemplati diligenter collans,
tiarelleximus tum ea ipsa collatione, tum e sacroriam Veterum scriptorum consensione , Vaticanumco scena non solum verilitate, v
re 9 quodque caput est, ad ipsam, quam quaerci amus, Septruaginta huerpretationem, si non toto lu
bro, maiori certe ex pari di quan
Proxime accedere. Quod mihi cum multis aliis argurirentis comstaret, vel ipso etiam libri titillo, ut est κατα του icδ- κοντα, claravi e consilio & sententia eorum , quos supra nonimavi, huius libri editionem ad Vaticanum exemplarentendandana 3 Ves pocius exem-lar ipsum, quod ejus valde pro-aremr auctoritas , de verbo ad verbum repraesentandum , accura
te prius, sicubi opus filii recogni-riura, & notationibus etiam auinctum. Factum est autem Providentia lane clivina , in cium Sanctitate vestra suadente, sui Cudbnatatus tempore inchoatum est, id visus de caussis aliquoties inte missum , per ipsa sere initia Pontificatus sui fuerit absolutum , scilicet, ut hoc p clariam opus, vestro Sanctissinio nomini clic tum , quasi monumentum quosdam pc petuum esset furiuum apud omnes bonos, & vestrae e Ea Remp. Qiristianam voluntatis& meae erga Sanctitatum vestram
Ut sunt in sacroanctis Scripturis accuratius versata, fatentiar omnes, Graecana Semtuaginta Interpretum eat-tionem longe aliis omnibus, quibus Graeci usi sunt, & ancio tu in rem esse, & probatiorem. Constat enim eos Interpretes, natione quidem Jtulaeos, doctos vero Graece, trecentis uno plus annis ante
CHRISTI adventum , cum ha. AEEVpto regnaret Ptolomaeus Philadelphus, Splauu S. plenos, sacra
Biblia interpretatos esse , eamque interpretationein a prinis Ecclesiae nascentas temporibus riim publice in Ecclesiis aci lesendum propositam suisse, nam privatim receptam,& explanatam ab Ecclesiasticis scriptoribus, qui vixerunt ante B. Hi Ion Tnum , Latinae Vul Diae edutionis auctorcna. Nam Aquila quidem Sinopensis , qui secundus post Septilaginta eosdem libros ex Hebraeo in cuaecum convertit, di multo post tempore sub Hadriano prin
38쪽
principe florruit , & eius interpretatio , t quod ra, quae de CH RLSTO in Scriptittis praecli sta fu
rant, ut a IIaaeis gratiam iniret, aliter tiam Septiraginta vertendo,
si idola obscviitate involverit )Ianichia est, ctu 1 a recte sentientibus, licet in Hexapsis habereriir, aliquibus locis non est probata. Hunc vero qui subsequuti sunt, SDrima litis & Theodotio ; alter Samaritanus sub L. Vero, alter Ephesius sub Imp. Commodo I uterin
que quamvis & ipsi in Hexaptis
circilinferrentiu) pariani fusus imterpres habitus est : S3mniaci his, quod Samaritanis offensus, ut pla- Ceret Aidaeis, non unum S. Sciipturae locum perturbato sensa CO HIperit , Theodotio, quod MM-monis liaeretici sectator nonnullis
locis perverterit poriuS, *Iam comverterit S. Laluos Fueriint praeter
has apud Graecos aliae duae editi nes incertae auctoritatis : altera , Antonino Caracallia Imp. apud Hi xichuntem , altera apud Nicopolini sub Alexandro Severo , in ὸ liis reperiae, quae, quod in Oct
plis huer Graecas eclitiones quintum di sextum locum obtinerent, quintae & sextae editionis nomen retunuerrunt. Sed nec hae sitis fidae imterpretationes habitie siunt. His adaitur alia i tam editio S. L. mana martyri, , qui vixit sub Di cletiano & Maximiano In ep. vati de illa ciuidem probata ; sed ciuae cum Septuaginta Interpretio cornparari nusso modo polia, vel
ἔκδοσιν σεβαζόμενοι, τν των ἐβδομήκοντα προσκε μεῖα μαλιςα, ἔτι δικημένως την
Adeo Septuaginta Interpretrum editio magni nominis apud onines fuit 3 nimirum quae Inltimctu quodam divinitatis claborata , bono huniani Prodierit in lucem. Sed haec etiam ipsa, quod in Hexaptis ira primum ab Orig ne collocata fuerit, tu ejus C I gione aliae editiones, quo inter se coII parari commodius Possent, ad legendum propositae est Ent, detrude Vero varietates tantum ex iis
ad illam, sub obelis & astetalcis
notari essent coeptae , factunt est , ut vetustate notis obliteratis , im sincera nantis, & valde sui dissimilis ad nos peri enerit: quippe quMinsectis v qtie aliorrum inre rei tionibus, aliquibus autem locis duplici, atque etiam triplici, eius dein sententiae interpretatione imirilsa, naal e praeterea a librarus a certa, suum ob id nitorem, int mitatemque amiserit. Hinc illae lectionum pmitus inter se dis Iule tes Varietates, & quod doctissim ruat hominum in ema, mente cdie esu torsit, ipsae exemplarium
non solum inter se, sEd a vetembus etiam scriptoribus dissensiones. Quod malum primo a mittis igninratiina, ab aliis postea neglectum, quotidie longius serpens j princi- pein libriina, & a quo tota lex divina & Clitistiana pendent institiIta, non levibus nisculis inquitiavit. Quo nomine clim non potet . Prantum omnes boni debeant Sixto V. Ρ. M. is enim quod in S. I i teras, unde sanctissimam hausit d M a a s rub
39쪽
cti inana, aetatem fere totam comitiverit, quodque in hoc litro cum veterutri scriptis conferendo , singularetri quandam diligentiam adhibuerit, vi sit primus, qua rata ne huic malo medemium esset , nec vidit solum, sed auctoritate etiani sua effecit, iit sumnalis Pontifex GREGORIUS XIII. Gr
ca Septuaginta Interpretum Bissilia , adhibita est irenti castigatione, in pristinum s endorein restituenda curaret. Quam rem exequendam cum ille dematulasset Antonio Caraiae Otilinati, viro vereris ancti talis, & ornitium honestarum a rium cultori , nulla Is interpositan ora , delectum habuit doctissimorum honesiuim, qui domi suae statis itiebus exemplaria manusi Ninra , quae permulta undique comquisierat, conferrent, & ex iis op-tiinas quasque Lectiones elicerent: quibus deinde cum C lice Vaticanae Bibliothecae tam ac diligenter comparatis, intellectum est, eum codicem omnium , qui extant , longe optimum esse, ac operae pretium fore, si ad eius fidem nova haec ectitio parareriar. Sed emendationis consilio iam explicato, linia quoque ratio, quae in emem dando adhibita est , nunc erit aperienda , in primisque Vaticanus luber deseribendus , ad cuius praescriptiam haec editio expolita est. Coaex is, quantum ex forma ch racteriam conjici potest , cum sinmaioribus lirieris , quas Vere anci- uas vocant, exarissus, ante milleis imum ducentesimum annun , hoc
est, ante teniponi B. Hieronymi &non infra 1driptus videtur. Ex . ubus autem libris, qui in m nibus fuerimi, unus hic prae aliis , quia ex editione Septita inta, si
non toto libro , certe malorem partem constare visitu est , minim1n modum initi reuam enicndacio.
nem ad uvit; posh eum vero aluduo, qui ad ejus veriistarem proximi quidem, sed longo proximi intervallo accedunt, unus Venetus
ex Bibliotheca Bessitionis Cardinalis, & is quoque randioribus litateris scriptus ; alter qui ex Ma naciraecia advectus, nunc eswarata Cardinalis r qui liber cum Vaticano Coctice ita in o libus consentit, ut credi possit ex eodem arcia: typo desdriptus csse. Praeter hos, magno etiam usui merunt libri ex Medicea bibliotheca Florentiae collati, qui Vaticanas lectiones multis locis aut confirmarunt, aut illustrarunt. Sed libri Vaticani bonitas non tarn ex horum codicum ro consensu perspecta est, quam ex iis locis, qui pariun adducuntur , pariim explicantiu ab antiquis Sacris scriptoribus ; qui fere nu quam huius exemplaris lectiones non exhibent ac rcponunt, nisi ubi
alioriura Interpretum locum albquem afferunt, non Septuaginta rinorum edicio cuna esset nova emendatione perpolienda, recte ad hujus libri normam, qui longe omnium antiqui istinus , stilus juxta
L X X. inscribitur , permolita est ὐvel potius, rectissime liora ipse ad litteram, quoad fieri potuit , per
antiquam onhoophiam, aut perlibrarii lapsus, est expressus. Narnvenis illa & nna obiblcia eius in iis striptura, aliquibus locis repra sentata non est; cum tamen in aliis omnibus, nisi ubi manifestus appa
40쪽
Ebri auctoritate discessum sit, ne in iis quidem, quae si minus mendo , cene suspicione meruli videbantrurnon carere. Saraus enim visum est,
locos vel aliquo modo susiperuri nec enim fieri potest, ut in quam
tumuis expurgato exemplari non aliqua super se incula j quemadmodun nabentiar in archetypo relinqui, quam eos ex alicui is ingenio aut conjectura emendari: Quod multa, quae primo vel mencioia , vel mutilara in hoc codice videban-riir, ea postea ctim aliis libris cotilata . vera & 1in ra reperirentur.
Nam in libris Prophetariam, quimaisne in hoc exemplari suno excepto Daniele) puram Septilaginta
editionem resipiunt, miriana quan iniitra non habeamur I quae tamen recte abesse, & eorum Interpretum non esse, intellectum est, citin excommentaciis veterum scriptorum
Graecis, & Latinis, nuri ex libris manuscriptis , in quibus illa addi a sunt sub inerticis, atque haec ratio
in notationibus quoque servata est, in Psibus cum multa sint ex con mentariis Graecis petita , Piae in codicibus manci raptis paritin In illata, earum varie scripta aliquiis bus locri circumferruntur, ea non aliter arilue in archetypis exemplaribus reperiuntur descripta sint, quo uniuscu ustae arbitratu , asiuvantibus libris , restitui possint.
Nec vero illud omittendum, quod item pertinet ad notationes 3 non omnia in iis repraesentata esse, quae aut ad confirmandas lectiones Vaticanas e scriptoribus vulgatis , aut
nrur, ex alioriuri editionibus afferri potinissent, laod in continuis
nibus libris cum lcgantiar, inde sibi
in quisque nullo negotio ea parare possit. Quae vero ita libris manuscriptis reperta, vel ad indicandas antiquariun , riuri lcmonium, tum interpretationum Vari
tates sub scholii illas nomine. quod ipsariun incerta esset auctoritas, nonnunquam relatos in vel ad stabiliendam scripturam Uatic
nam, & eius obscuriores locos illustrandos pertinere visi sunt 3 ea certe non sunt praetermissa. ordoatuent librorum in Vaticano exemplari, cum idem fere sit cum eo, qui apud Graecos circumstietur I avulgatis tamen editionibus variat in hoc. Quod primo habet duod cini Propnctas , & hos ipsos aliter dispositos ; dcitide reli tios quatuor , quemadmodum vulgo editi sunt. Acilite hunc OrdincIn verim esse, intelligimus ex eo , quod Ilium Unosciant & probant veteres Ecclesiastici scriptores. Et cum toto exemplari nulla capitiam diviso siu nani in nova editione
consultum est legentium comminditati; in libro tanten quatuor Prinphetariini, dilhinctio cluaedam ain
paret subobsciua , illi poene similis, quana describit anctussi Dor theus martyr, qui visu sub Magno Constantino. Maccabaeonim libri ahliunt ab hoc exemplari , at lue item liber Genesis fere totus 3 nam
longo aevo consiunus membranis .
mutilatus est ab initio libri, usque ad cap. XLVII. & liber item Psarumoriun, Qtti a Pluino m. aue