장음표시 사용
41쪽
ad CXXXVIII. nimia vetustate mam terpretiim rcliquiis, quae seperflanticus es t. Sed haec ex altonini cm auctam, non paruin trofuturam dicti in collatione emenclata sunt. ad Latinae Vulgatae inta Iligcntiam , Quod si aliqua urelebitntur in hac dubitabit nemo, pii hanc cum ileaitione , ut ait B. Hieronymus , Ia accurate comparaverit. ae si
vel laccrata & inversa, quod ea sub doctas viris , & pie sentientibus, obelis & astetistis ab Origem sup- ut aequum est, probabuntur , relupleta & istincta non sint s vel quum erit ut SI XTO V. Pont.
Obscitra & perturbata, Quod cum M. hujus tmes auctori gratias a- Latina vulgata non consentimi, & gant, & ab omnipotenti Deo pruin alui sibus aliis editionibus aper- blicis vocis polcant, opinam Primitiis & expressius habeantur , eris cipem nobis florentena quam cti Iector admonendus , non eo * tissime servet, qui cum omnes c classe hujus expolitionis industri- ras , cogitationesque suas in m ana, ut haec eclitio , ex petam xUS plificandam, ornandamiae Ecci coriim, Qui supra nominati sent, siae clignitatem contulerit 3 dubia interpretationiblis instar eius , tandum non est, Quin Rce. Virialiam stribit B. Hieronum a Grae- stiana opinis legious & sanctum Cis κοινήν, a nostris appellatan on mis institutis Per eum refotinata ;munem ) concinnata, Latinae Vul- relissione ac pietate, revocatis amgatae editioni, hoc est Hebraeo ad tacuis ritibus, in situm splendorem verbum resipondeat , sed ut ad eam restituta , in hoc quoque publicam quam Septuaginta Interpretes Spi- causana sit aluturus , ut facta V ritus S. auctoritatem secuti ediae- teres libri , hominum incuria, vel runt, quantitim per Vetetes libros improbitate corrupti, pro sua exi- fieri potest, quana proxum acco nata benignitate, ad nnani labe vim dat. Quam nunc novis emenda- dicati, quam emcndaussim pervuLuonibra illustratam, di aliorum In- gentLII.
42쪽
sdrari e Pr otia prae Editione
sin deriverat inruinti aers , primum in illa, post in hac ut be Grareae Ecclesiae Patriarcha : vi pro exin io erga Al glicanun aegnutri allie Ecclesitam affectu vetiistissimum hunc libriuri Manu
scriptiun CAROLO I. piissimo Reii atque Martyri per Un.
gio, septilaginta abhinc, & quod
Cyrilliu Pa alcha Constam tinopolitanus. F. a. Appellat Coclicem Riuris inura ω σ Vetreis Testanisti, quoniam tumusci Ie Labri Ononiaci, ac hujus Apocryphi quoque eo
Xena ipsa Librarii naanus ei deIn ossici praefixit, quenaque hic Ve barim , additis soluim accentibus& Otitilriis, quibus ille caret ad scri in , ac singulis Liluis nun erum solii, paginae, columnae, ubi impium , apponam. Et oro talis r
43쪽
sol. I. p. I. col. I. Παπκι- ια'L 34. p. I. c. 2.f sv. p. a. c. I. f. 78. p. I. c. I. f. Io 3. p. I. c. I f Ias. p. I. c. I. L I I. p. z. c. I. f I38. p. 2- c. I.
f. 293. p. a. c. I. f 3 . p. z. c. a. L 3oa. p. I. c. a. f 33 I. p. I. c. I. f 37o. p. I. c. I. ' f. 4on p. I. c. I. f. 4I8. p. I. I. f. 24. p. I. c. I. f 429. p. I. c. a. f. 638. P. I. c. I f. 47. p. a. c. a. MMακκα ἰων λόγος f o. p. I. c. I. M- αἰων λόγος ς f UI. p. a. c. a. Mακκαζαίων λόγος γ f. 3ω. p. a. c. a.
I. c. I. 2. c. 2. I. c. a. I. c. a.
In Σοφία Ἱησοῦ υἰου De f. 6I6. p. a. c. I.
b EM 1 α est libet t. Ud a Ap mphiu ; EM- AE est liber I. Esi a Canoniciis. ANoue hin e s nexi sunt, ouamvri in In lice non de nata, Λόγει -- , I. 433. p. I. c. I. prope finem, id est , I. iber --, sive x. Estra Canoniciri, qui cum primo unum Libruin Librario nostro constitiaere visus est. σ) Pulinas D viris piaefixa sunt a p. 113. usu ue s 33. Alvan Ps Epistola aa Ma ellinurude libro Psalmorum I Eusebii Hypotheses in I unicia, mini I eri his eorundoen, & c , nones Psialinoriam k-MMι sive O. .., α -τερ οἰ sive λυχνικοί. Subnexus alitem ad mlcem f. σε. p. a. c. 2. Psalmis Is I. N p. sss. M s q. usque s69. p. i. c. r. mini im Odae& otMiones ex Ueteris & Novi Testamenti Scripturis collectae, una miri Hymno taxi siastico, Gloria in excess Deo, e raque Appenesce qua n. Caeterum de niagno tu Pse, mis desectu lege inserinta g. s. 4ὶ Haec linea minio est exarata. νγ Amissis viginti quinque circiter soliis, vigesimum sexrum ab istis incipit veroas, rit.
44쪽
. f. Ioz. p. I. c.2. sa in imo lib. de Ponderibus ac Mensis- Ἐπιςολώ Παύλου ιδ' f. III. p. I. c. I. b iis F. 4. ut Pentadem in divisione
menti Scriptiatis In nihil dicam, facti Canonis scrvaret, poli ciuinoue Libros Mosis, quinque Laoros
Metricos recensuit. Subiunguntiirposthaec in oritice nostro I 6. Pr phreae, nempe I a. minores, uti vincari solent, ac 4. maiores , indem in cum Tobia ac d dicta, & ENdra , nec non Maccabaeoram Libri ;& tum de tura Davidis Psalmi, - - γ 'b &c. Ac in postponendis qui- utpote qui Veiens tantrum Instri1- ὸem muri & mra, quibus Ap menti libros edendos modo sitist pi; de horrum amem o ne , quo in Alexandrino exhibenthir Codice , pauca disserere , ac etIndem CLIIn Graecorarin Patriam, incti Iubri aetatem sive aequantium, sive superantium, Catalogis consene, haud
cryphas Historias adiungere placuit in realmis Davidis caeterisque metricis Scriptitris , secessit Scriba noster a misone apud E FH- lib.
oue Iabes insis, cum tribus allis, IUM, PudiciGn, Ruth ; quorum numerima subnotavit Librarius , addens : φου βιβλια οκτω unde Octa reuehi nomen, quem veluti priinam sacri hujus Codicis panem jam eriIdito orbi sistimus. Sc*uintiar im de quatruor Libri Regum , sive Revi mran, ut a Graecis appellantiIr, ac duo Παραλειπομένων, addito cona- puto , ομου βῶλία ς' perinde ut apud omnes , qtii Catalogum s
cratiini Scripturaruna contexti
rrunt, solo Epiphoenis excepto. Hic quippe tenaporis forte. 4uo Libri prodiere, rationena habens , post Octateuchum posuit Sobi, mimoraran, ac Salomonis libros, Haeres 8. S. 6.
lib. 6. cap. 23. Quoad utrumque Patres Concilia Goatem Canone ultinio, sive qilicunque fuerint citis
Alictores ) Cyrillus Hur of Otechesi
suffragium, stupore' O dice nostro sorie recentius) ac dictis Constitii-tionibus postea institum & Can nem Apostolitaran 83. in qtio, tu obi- aer id naoneam, libri Maccabaeorum juxta
- Ibj incipit Epistola Drabi et quam seculantiar duae ανῆ, tres munis, & l. in Epistolae Pauli eiusdin locatae sunt orgine , quo in nostrias Biblior in Edicionibus , nisi ouoa Epistola ad Hebraos proxime sequvur alias ad ThUsalonicenses. e Adveriariis sacrias da la orda subnexos segete est , quippe a Codice nostro G- scissi sive deperisti sunt.
45쪽
iuxta qtiaedam exemplaria lituo Emireris lilbiunguntiir. Caeterrum omnes uti Auctores, quantian ad Pr pbetas, adversantiar men branis Al xandrinis, in quibi is illi proximo post Paralipomena stant Ioco , conisiicinant vero hiinc oratinem , fatire'n cl uoad postpositos Prophetis Psalmos, non trumlo recentiores H
hraei, qui sedecim Prophetas Hustoriae Regum sub chimi libris ta
ter Ham rapha locunt reiectis lsed & 'sepluta lib. I. contra Apionon
neam : Inserebamtur autem in descriptio-κuν- σ Commentarias Neemia hac e
dem, oe qualiter eoω-ns Bibliora cana, congregavit de Regilnu libros, ct Prophetarum Damia, σ Epiuolas
Regum de donarias. Ita quippe Ie- gelu lin , expunc O σ , ouoci post vocori Regum in Editis insertaini est; simi idem per Episeolas Regum de d nareis intelligendi libra Misae , quit iis decrcta Cyra, Darii & Anaxerxis de exstriicndo tetriplo & corrumdem ad id opus largitionibus comtinenciu. Sin vero liunc Hcbrae. rvin oris inem ignoravit Sci iba Al xandrinin , auctoritate Servatoris , Luc. 24 : 44. Propistis Psalmos postponentis, moriri, idem fecisse diu cendus est. In ipso Pro utaram clamio duodecim minorum collectio praecessit quatuor m sm , ut in nostro
Codice, ita aptus Origraim loco citato iuxta Latinam Rasini versi nem, quippe in Graeco Eabebit te
tu liber Ia. Prophetarum, το δωδε--πρόφητον , incuria Scribae excusit
Amanasimu in Epistola Paschali rem do - Albanasium in Synopsi Scridi
rurae , --δ. Laodic. Canone vir. Cyrillum, Gregoramn, Amptulo ιum , Epiphanis n. Iocis citatis. Inter ri Hetas autem via nores servatum in Alax. Codice otilinem iuxta LXX. Unuinum esse, dubitare nos non sinit Meronym- , in Praefat. Com--ntariorum in Ioel enn : Non imae ordo est daodecim Prophetaν- apud LXX. Inrerpretes , qui in Hebraicavreisue retinetur. Illi cium poninit se-
nam, septimum NMinn, octavam Abacuc, nonum Sopia niam , decimum AP gaum, undecimum Zachariam, duodeciamurn, o qui ultunus, Malachiam. Maiores Prophetas, Gaiam, Peremiam. Eo elem, Danielem codem naculo recensueriint Auctores paulo alitela inflati, cxcepto Origene , qui In cum Melitone posuit Danielem ante Maechielem, at die hic, ab aliis diaveris , II. Propiactas inter Per xviam & Danielem locavit. Metricos
deniqtie Libros Pio 1 antiret, maiami quidein prinao loco, tu in e
Alex. proxinae subiungit, uti poli
46쪽
quid- seu, m in Scripturarum numero non censimur ; Vel tu in rimasus in
Epistola Paschali strapsit, ου' κανοι -
relati, sed pιod a Patribus decretum est, legendos ab au esse qui nuper edisiendi sistatu verbi pratia accesser . Quuiis gemina habet Auctor Syno eos Griptura, alios ut taceam. 6. 4. Traditionem quod attineta Cyrillo mari memor uam , inra Alexandranus Odex noster manu Thecla , nobilis foemina Myptia ante mille ct trecentos annos eireiter paulo
post Concilium Nicanum sciriptiu fuisse vicitiar ; de ea quotie in aversa facie praefixi folii , chisus advertapars inodo recensiriana Sacrorim Librorum Indicem exhibetὶ haec Arabica verba recentiora n anu ex
nuerit. Atqui pratis est proicius at sucisuria: quippe Naecla Martvr, sinde putia ejus nihil dicam ) non post Concilium Nicaeninn vixit, sed ipso S. Paulι Apostoli aevo , atque ante editos ipsos Novi Testamenti
in titulo Apocryphorum ejus Actorum , qtiae Tomo I. Spicit. Patrun Sec. I. pag. 93. estim , ac a Niceta uena in Notis ad pag. 93. allegavi, sed & a G, sistomo loco cit. & Ddoro Pelusiota lib. I. Epist. I . Alia igitur Neria fiterit ncccsse est, quae hunc Codicem exaraverit, si vera sit ista traditio. Atque cana sane invenisse mihi videor apud Gregorium Naraaμφι- , mii circa Comcilii Nicaeni tempora natus , pr vecta iani aetate, Diciti cuidana fa-n iliaris, tres ad eam dedit Epist
bus quae scribit, nuic traditioni non . re pugnant, imo bene conveniunt. Nuniciana haec Thecla ἡ τά Θεοῦ δουλη ν απαρχῆ τμ καλών, Dei a illa σωnarann primitia, ut Epist. 2 . eam appellat, Monasticana duxis vitam,
μον, laude dignam Dii dinm ac PH-lo hi m secessum ; quod vitae misnus Epist. ΣΟΙ. in illa coirimendat, continuo addens : λι
47쪽
prie ex ea nati sint inrelligendi, siquidena illam alibi Meην appellat ;ac aster quociue Gregorius 'παναγνου
titulum ci trinuit , uti mox vide-i,inius ; ideoque filias potuis 1puituales, sacras icilicet Virgines, cim regimini subditas a Gregorio metuam Leno designari puto, utpote qui D
pe, quibus ipsa praefuit. Unde lapilio lana a . his ouidem incipit
Θαρ' εἴτε .... Βέλομαι τῆς ἄκρας φιλοσοφίας καιρον νομίσαντες , ἐγκι τενεῖν
illa, ac Epistolam ao I. quoque ita
uresnule est, nobis relictis e nos autemuragu , quod a Tia pietate Gyancti D-mita. Deo tamor Vatias agimus, quod ad Te perveneri in , neque noἔμepti laboras poenituit. .Puppe tua in oranum fidei firmitatem vιdimu Mlaude dignam solitudinem, & caetera , Uaae antea recitavimus. Ex qui biis patat, Grerarium raecla isti ac sociis elus aliquantillii convixisse. Atqui si uuam Gregoria Naυameni a Graiagorio Presbytero scripta ni inspiciamus, id o nino Voum conapcri Intis, ac locum quoque MonalteruThecla invenlcmus, nonpe Selemciam; quiis post moriem patris Gregorii Disivi N anccni, cui Gregorius filius in isto munere aliquamdiu coadjutorem se praebuerat, postque fata matris Non. - , iuni rcm Gregorium secelline narrat, ut successionem in Episcoeatu efflige
Ex Ecclesia se proripuit, meuciampreprofectus, in virgineo caseissmae Nucla
coenobio commorarin est, M interea ten
poris Epimpus psidam me ano eoninstitueretur. Imo ipse Gregora u N Uaneentu Iunior in Gumine de Viata sua hac de re ita cecinit :
baLet celebre admodum :Sic forte, dicens, temporis fessi mora Tradent habenas catapram. Hoc sperans fore
Ecce πολην συνήθειαν Atimnam consu tudinem
48쪽
contigit inter Annuin Caristi 3 a.& 3 8. quo , Valerite Imp. fatis functo, vel paulo post, Constantinopolin aumus est Gregorius, ut Ecclesiam ibi ab Atianis nucus hie Vexatam ac sere oppressam rictaur
ret. Atatue indu forte , Vel patuo post relicta Constantinopolitana , ad quam anno 383. eleam crat , sede, in secessu litetita istas ad The- clam scripsit lavid cliti aluc Obitrum, qui in annum ejus 63. juxta calculii in doctissum Viri ac honoratissinii Fautoris inci D. Coti incidit 3 siquidoni Epist. aol. in fine canitie suam memorat, & Epist. 2G2.
tionem facit. f. s. Hiiic igit Tiactae enisque invita Monastica sociis vel sociabus Cocticem nostriuri ariribucre, nihil vereat; inio non solutia hoc si det, citiod haud alterius cui ispiam Ib ciae , O ncilio Nicaeno rcccntioris ,
ulla in Historiae Ecclesiasticae ac pra-
tio occiurat , sed & ratio temporis id omnino persiuadere videriit. Quippe claritu illa, tui inodo viviis nitas, haud diu post Concilii im Nicaenuri primum, ad finem scilicet vergente Seculo post Christum natum quarto : Quo ipso tempore fa- cnim hunc Bibliorum Codicem scriptum fisisse, nae morata a Cyrillo cari traditio uidem perhibet, si que adeo bene secum convenit, ut hoc ipso fidcui aliquam n creatur. Quin alvena obncI possis, io te fortuna accidisse , ut utauinque confictae isti Traditionis mem-hrum ita apte sibi respondeat , ac quasi coinculat, nec tamen constam, Quod ad dictum praecise fiutinet
memoranae nostrae , licet fatis antiquae, pertineant I hinc certius ar- unaetrium addimus , qtio si non emons TMiir, vix enina ulliis certarum αποδείξεων in isti tismodi rebus tam lonoe ab aetate nostra r
motis est locus 3 saltem verosin illina a ostenditur assignata Cocticinnitro aera. Equidena hunc Concilio Nicaeno haud antiquiorem ecse, S. Amanasii ad Marcclliniim Epistola Pi iniis Iraefixa una clim Emsebis Hupothetibiis Psalmorii a plane evificit; ut & Capitula S, Evan-Reliorii na, horiuraque minutior di- itinctio in secundiana Onones sui os, minio in naargine adscripta. Quod veris haud alii post
Concilium Nicaenum, Tricla, a leoque Seculi IV. aetate decurrente exarariis fuerit Codex nothis , ex eo colligo, quod nulla prorsis ripistolarum Paulinariini clivisio in κεφαλαια ac Sectiones ibi appareat,
procul dubio his pci inde ut Evangeliis apponenda , si talis alioua e titisset. Atqui jam anno Claristi 396. Arcassio IV. & Honotio III. Cossi quempiam Sacrae Scriptiira petitum ac pium Virmn , cujus nomen nos fligit, Epistolaruni Pa 1i in opitula clistinctionem, ac sim gulorrum Capituloriim sumimas a que titillos confecisse , constat ex Gatii Praefatione in dictas Epist Ias, anno Christi 62. scripta , ac Narratione laudati Anon ni dc Martyrio Pauli, eidem sussaxa. Quidipe Euctatι- Cap. II. Praefationis Iass. 128. haec habet verba : ΚaΘ'
49쪽
μῶν πεπονημέρον. Deinceps vG ex Po mare iam sustinuit, trecentor mro initi pis Epistola compenssiosam Ca- σ triginta annorum est inque ad pν en pituloranu seriem praefigemin, a sapien- tem hoc Confiaacum , φιarrion suidemtissimo quodam oe orsi amantissimo Arcadii, tertium vero Honorii staremn Patre nostro eluc raram. Ad calcem Imperatorum Augustorum , Ddι Iιone autem hilitis Praefationis pag. 333. nona Periodi quindGrauialis , vicesimo
annexa est historica Nataracio de nono die mensis Sunii. Hatita dili tot Marcitio S. Apostoli , ab eiulaein tur ante annum 396. exaratrus vi sapientissimi ac pulliini Patris manu tur Codex Alexandrinus, a tu saltem profecta, uti Doctissimus Zacagnis paulo post, cum facta Epistolarii ni
Commentariis in Acta Apostolo- Gin in publicii na prodiisset, autrum praefixa est . ita sonans : επὶ fatis innotuisset. Qina io tritu &
ςῆ ἐννατη ἡμέρα. Sia Nerone Roma- paucioribus pluribtisve confiat linorum Imperatore Polus Apostolus pul- neis, hisque medii cligiti longini-ctrum intanum certans in urbe Roma, clinem aeqtiantibus. Sunt auteiri martyrium videm pag. s est capite mise colun nae intermedio spatio distin- reciso , anno a salutari ci risi passione ctae, ac tam interiora quam ext trigesimo sexto , quinta die mensis Pan riori margine ci iactae. Litcrae stinimi secontam Syro- Macedones, qua apud unciales roriIndae, tibi*ie c usdem Alantios dicitur quinta mensiis Diphi, fetae' formae & naas nitiidinis , prae apud Romanos vero tento Cal. mari, terquam quod in fine lineae sypius Le sism sanctus Apostolus rarare sint minores , ac in angustitis sparium complevit, anno sexagesimo nono ritina contractae ; contra vem pos hsalutaris adventus Domini nostri Pesu interstititim quinque vel sex , vel risei. Summa itaque totiis temporu, PluriuIn , diriniecina quindecim Velin-
50쪽
litera , saeptis me quidciri in fine
periodi, aliquando tamen in me so sententiae , lino quod magis
miramium , in meso vocis cmju dam , e. g. Numerυ - cae. 3 2 49. ubi Mω lineam claudit, To ise amem novatri incipit. Semper alueta mathisculum istud elementrum tra rem columnae excessit. Caet rum de literis consonancibiis pariter ac vocalibus cliphthongisQue notandi in , Mod illae hinc inae, hae autem ubique fere locoriun ac saepissinae sint uiter se pcrimnatae :
scriptiun. Inter Consonantes litera v in praepositione εν subinde mutata est in proxime storentem:
γ vel μ iuxta nostram scribendi
coaedetrudinem in repeririIr in verbis compossiti, I veluti ai καταλύπειν
&c. Nemie solum clementa inter se conan utata , sed alimia modo a Mia, nimio exclusa deprehendas. Sic ν ἐφελκιMMν, qtaod nos verbis in vocalem destinentibus adjicimus, sed sequente consona orniNirnira, hac non obllante, s emper fere expressu Librarius , sive litera ex rata, sive linea ultimae vocali superinducta hoc niodo , Si
autem, loco ge natae coaebnam iis unam solum scriptam subinde
deprehendas 3 v. g. No . prο κροασοι. Sed & e aliquando exclusum,& .eΘἰσαε pro ὀργρίσαι, ἡρυΘοδανωμέ- να pro se οδανωμῆνα exaratum roperias. Spirnus atque accentus quod aninet, eos in primis quidenχGensos Capitibus recentior manus appinxit , prima vero Librarii na nus per totrum Coclicem rarius ad-
dissit. Caetenim fisura spicitiis lonis postremae Nomnis proprii lii rae appolita, idem in ultima syllaba accentu, sive gravi sive circun flexo notari tina indicasse videriit Librarius; sed in hoc saepe hallucinarii S, sit ex accentibus .ludaeoriun& Hebraea pronunciandi consuet sine iudicium capianu. Voces plerunuliae inteErae sunt scriptae . exceptis qui biistina, qtias saepils1- me abbreviatas videas 3 nena pe
voci superindum abbreviarionein semper denotante. Compendio quoque scribendi usus cst Librarius noster in verbis desinentibus in in , quana diphiliongum fretientis ne tali lineola s aci calcena postremaeliterae adjecta expressit. Caeterim verba ubique fere continuo litera-runa nexu vel aequali salieni earundcin interstitio ) sunt inter se
juiret. ali*iando tanaen ad vitaim clam forte ambigi ritatem, vel alias ob rationes , minori ssario atque puncto ctiani itistincta , qtranavis non temper recte. Sic veroi gratiaravitici x: . ubi in nostra Essicione expressiuna minori claaractcre, m