Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

531쪽

ἐχόντων πόλεμον καὶ πολλάκις ἐκεῖθεν αἰχμαλώτους λαμβανόντων καὶ ἀποστρεφομένων τὰς γνησίας γαμετας κατὰ την τῆς θεου οργήν, ἐψηφίσαντο αἱ γυναῖκες νύκτωρ τους ἄνδρας ἀνελεῖν ' καὶ ου μόνον τοὐτο ἐποίησαν, ἀλλα καὶ

τας αἰχμαλώτους ἀνεῖλον, καὶ δεδοικυῖαι μὴ οἱ παῖδες ἀν- 5δρωθεντες τιμωρίαν πατρῶν ζητήσωσι λαβεῖν, πῆν ὁμου τὸ ἄρσεν γένος ἀνεῖλον. 612. ἐπι ληώδεσσιJ πρὸς αἰχμαλώτους. 613. ἔρονJ ἀντὶ ἴτοsJ ἔρωτα, αἰολικῶς διὰ του δ. ἀντιπέρηθεν: ἐξ ἐναντίας ' ουτω γὰρ κεῖται ἡ 10

Θράκη τῆς Λήμνου.

615. ἄτισσαν : οτι ατιμον αυτὴν ἐπὶ πολυν χρόνον ἐποίησαν. τῶν δὲ αλλων ἱστορουντων οτι κατὰ χόλον τῆς

Αφροδίτης αἱ Λημνιάδες δυσοσμοι ἐγένοντο, Μυρσίλος ἐν

πρώτω Λεσβικῶν διαφέρεται καί φησι τὴν Μήδειαν παρα- IS πλέουσαν διὰ ζηλοτυπίαν ἐωαι εἰς τὴν Λῆμνον φάρμακον, καὶ δυσοσμίαν γενέσθαι ταῖς γυναιξίν, εἶναί τε μέχρι του

νυν κατ ἐνιαυτὸν ημεραν τινά, ἐν ἡ διὰ τὴν δυσωδίαν ἀπεχειν τὰς γυναῖκας ἄνδρα τε καὶ υἱεῖς. 618. ἀμφ' ευνῆιὶ λείπει τὸ ζηλοτυπήσασαι. 20620. οἴην δ' ἐκ πασέων: πρῶτον μὲν διότι πατήρ, ἔδωκε τὴν ὀφειλομένην τῶ Θόαντι σωτηρίαν, δευτερον δὲ διὰ τὴν ἡλικίαν, καὶ ὐτι Ουκ αἴτιος ἐν αυτὸς οὐδὲ συνεργὸς τῆς τῶν ἄλλων Λημνίων ἀσελγείας. 623. ἐς Οἰνοίην ἐρύσαντο : εἴληφε τὴν ἱστορίαν 25 παρὰ Θεολυτου. Σίκινος δέ ἐστι νῆσός τις πρὸ τῆς Ευμίας, τὸ πρότερον Οἰνοί' καλουμενη διὰ τό εἶναι αυτὴν ἀμπελόφυτον. μνημονευει δὲ τῆς μετονομασίας Ξεναγόρας, λέγων οτι μετωνομάσ ἀπὸ Σικίνου του υ&ὐ Θόαντος καὶ

νύμφης Οἰνόης. ἔτι δὲ ἐνθάδε Θόας ἐσώθη καὶ Κλέω, ὁ μ

Κουριευς ἱστορεῖ καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανός, δεικνυς οτι παρὰ Κλέωνος τὰ πάντα μετήνεγκεν Ἀπολλώνιος. 625. επακτήρεςJ ἀντὶ ΓτοsJ άλιεῖς. ἐπὶ νήσου κυνηγους ου δεἶ λέγειν.

532쪽

627. ταῖσι δὲ βουκολίαι τε: λοιπον γαρ δια τοἀνδρῶν πολυν χρόνον στερίσκεσθαι την νῆσον η πεῖνα αυ- τὰς καὶ εἰς ανδρεῖον μετέβαλεν βί- καὶ ἐπιτήδευμα. 628. διατμήξασθαιJ ἀντὶ του ἀροτριαν. 5 629. ἔργωνJ τῶν ἱστουργικῶν καὶ τῶν ἄλλων γυ

ναικείων.

63l. η θαμὰ δη πάπταινον : ὁ η συνδεσμος ω δυναμεῖ τῶ δή, ωστε κεῖσθαι τον δή συνδεσμον, ως παρ'Oμήρω -η δη λοι για, ἐκ παραλλήλου. lo 633. ἐλεγον γὰρ αυτοὐς ως εἰς πόλεμον ἐληλυθέναι.

634. Μυρίνη πόλις τῆς Λήμνου, ἐς καὶ ανωτέρω

μεμνηται.

636. θυιάσιν ἀμοβόροις : μαινάσιν. ἐνθεν καὶ την Σεμέλην Θυώνην καλουσιν, ἐπειδὴ Αἰσχυλος ἔγκυον i5 αυτὴν παρεισήγαγεν ουσαν καὶ ἐνθεαζομένην, ομοίως δὲ καὶ τὰς ἐφαπτομένας τῆς γαστρὸς αυτῆς ἐνθεαζομένας. αλ- λως. μαινάσιν, Βάκχαις' καὶ ἡ Σεμέλη Θυώνη παρα τοθύειν καὶ ὁρμὰν μαινομένας. το δὲ ἀμοβόροις, οτι πολ λάκις τῆ μανία κατασχεθεῖσαι καὶ ἁμοσπάρακτα ἐσθίουσιν,2o ώς καὶ Κυριπίδης ἐν Βάκχαις φησίν.637. Θοαντιάςr δυο τυποι εἰσὶ τῶν θηλwιῶν πατρωνυμικῶν, ὁ εἰς ας, Οιον Πηλιάς, καὶ ὁ εἰς ις, οἷον Πελ πίς. καὶ ταsτα δὲ εἰς ας μεταβάλλει την τελε-αίαν, ἐπειὁὴ ἔχει τὸ ἰ πρὸ τῆς τελευταίας συλλαβῆς, ῖνα μη εἴη κ ηο

533쪽

ἐπιδέδρομε λήθη: οτι λέγονται οἱ τεθνηκότες λη- θην των γεγονότων αυτοῖς ἐν τῆ ζωῆ λαμβάνειν. ουτος ουν, φησι, καὶ τεθνηκὼς εἰς λήθην ουκ ἔπεσεν, καὶ μετεμφυχωθεὶς κατὰ τον τῶν φιλοσόφων λόγον ῆδει τίς ην δια τας του Ἐρμου βουλάς. Φερεκυδης δέ φησιν ου δῶρον 5 εἶχε παρὰ τοs μου ο Αἰθαλίδης το την φυχην αυτοs ποτὲ μεν ἐν Αιδου, ποτὲ δὲ ἐν τοῖς υπὲρ την γην τόποις εἶναι. φασὶ δὲ τοὐτον τον Αἰθαλίδην οἱ Πυθαγορικοὶ τῆς ψυχῆς σης ἀφθαρτου κατὰ μὲν τοὐς Tρωικοὼς χρόνους ἀναβιώσαντα Ευφορβον εἶναι τον Πάνθου, ἔπειτα ἐκ τουτου Πυρ- 10ρον τον Κρῆτα, εἶτα 'Hλεῖόν τινα, ου το ἄνομα αγνοεῖται, μετὰ ταυτα αυτὸν τον Πυθαγόραν. Πυθαγόρας μεταλλοιουσθαι τὰς ψυχὰς καὶ παρεισδύνειν εἰς ἔτερα σώματά φησιν ἔτι γένοιτο μὲν πρῶτον Αἰθαλίδης, εἶτα Ευφορβος Πως, εἶτα Ερμου υἱὸς καὶ Σαμίας εταίρας, καὶ Πυθαγ uρας την δὲ μνήμην αυτῶ παρέπεσθαι τω κεχαρίσθαι '

μῆν τῶ Αἰθαλίδη υίφ ὁντι. 646. μεμόρηται : κατὰ ἔκθλιψιν του ἐ' ἔστι γὰρ μεμοίραται ἀντὶ του κεκλήρωται. Αἰθαλίδης κῆρυξ τῶν υργοναυτῶν ἐτερήμερος, ῶς φησιν, ἄστε μίαν μὲν υπὸ τον πυιδην, μίαν δὲ υπὲρ την γῆνJ ημέραν διάγειν. μεμόρηταιJ κεκλήρωται. 650. μειλίξατο : παρεκάλεσεν, ἔπεισε τρο λόγω, συνετὰς ἄν. καὶ γέγονε παρὰ τὸ ωμηρικόω ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται, ὁτ' ἄγγελος αἴσιμα εἰδῆ. 25651. ἡ ματος ἀνομένοιο: τῆς ημέρας ἐπὶ δυσιν

ἀνυομένης. 652. πείσματα: τὰ σχοινία. ὁ δὲ λόγος, καίτοι τῆς πνοῆς Ουσης του βορέου ἐπιτηδείας τοῖς 'Αργοναυταις προς

τὸν πλουν. M659. λαρόν ἡδυ, ἀπολαυστικόν. παρὰ τὀ λῶ πεποίηται, ο σημαίνει τὸ θέλω. εια δὲ νsν ἐφόδια βρώματα. 660. μη δ' ἄμμε: δῶμεν αὐτοῖς χρείας, λα ἐκτὸς

534쪽

Aτῶν πύργων μένωσιν ἀπρόσοδοι προς ημῆς, μή πως δια την τῶν ἐπιτηδείων ανάγκην καὶ χρείαν εἰσιόντες εἰς την πόλινακριβῶς τα καθ' ημῆς μάθωσιν. 663. θυμηδὲςJ θυμῆρες, αγαπητόν.b 664. η μετέρη μέν νυνr κατ' ἔγκλισιν τὸ νυν ἀναγνωστέον ' Ου γὰρ δηλοῖ χρόνον, αλλ' ἴσον ἐστὶ τῶ δή. ἐκτατέον δε δια τὸ μέτρον. παρενήνοθεJ ἀντὶ τοὐ παρελήλυθεν. 665. ἡμείων δ' εἰ τις παρὰ το ομηρικόν

την γραsν ουτως - ος δη γήρατ κυφος 672. ἐπιχνοάουσαι : ως χνουν ἀναφυουσας ἔχουσαι 15 τὰς τρίχας.

γις, παρὰ τον μόγον. 677. ἐπαυρέσθαι : ἐὰν μὲν παροξυτόνως, ἔσται συντελικὸς ἀντὶ τοὐ ἀπολαυσαι. ἐὰν δὲ προπαροξυτόνως, 20 παρατατικὸς ἀντὶ του ἀπολαύειν. - 680. oδ' ομιλοςJ ὁ τῶν 'Αργοναυτῶν. 681. αλλα δ' Ο π ίσσω πολλὰ δὲ κακὰ χείρονα μάχης καὶ πολέμου ἔσται. 684. ἄγονοι: ἄσπερμοι διὰ τὸ ἀνδρὶ μη συνεῖναι. 2b δια-του ἐπιθέτου του γήρως τὸν λόγον ἐπιπλεων ἐκάκωσε, στυγερὸν γῆρας εἰπών. 685. βώσεσθε: ἀντὶ του βιώσεσθε. ὁ δὲ νους, αἱ νεώτεραι πῶς βιώσεσθε καὶ ζήσεσθε, οταν γηράσητε, τῶν μὲν παλαιοτέρων παρελθουσῶν, υμῶν δὲ λοιπὸν μηω δυναμένων ἐργάζεσθαι; η αυτόματοι οἱ βόες ἀροτριάσουσι καὶ θερίσουσι του ἔτους περιερχομένου, μηδενὸς ἀνθρω που ἐπικειμένου τ- ἔργs; 688. πρόκαJ ευθέως. 689. η μὲν ἐγών ἐν ξθει λέγει ταυτα ' εἰ καὶ πε- 35 φρίκασιν, ο&ν φοβοῶνται ἐπ ἐμὲ αἱ κῆρες ἐλθεῖν νυν, δμως ἀποθανosμαι ' λέγει δὲ τῶ υπεργεγηρακέναι.

535쪽

εστιν.

694. ἐπηβολος : ἐπιτυχης καὶ κυρία ἐπὶ τυχη τῶν κακῶν, η αντὶ του δεσπόζουσα καὶ συμφέρουσα. 5695. ληίδαο καταχρηστικως τὰ χρηματα, κυρίως δὲ τα ἐκ λαφυραγωγίας. 696. αστυ: ἐτυμολογεῖ μολπος την λεξιν, ἄστυ λέγων παρὰ το ἄνωJ ῖστασθαι ' ἐπὶ μετεώρου γὰρ κεωται αἱ πόλεις. 10 699. υποβλήδηνJ υποβολάδην, ευθέως. 700. ηδε μενοινή: αντὶ του βουλή. ἀστείως δε, ἐπεὶ αυτῆ ηρεσε τὰ λεχθέντα, Ἀα μη ῶσπερ ἀκολασίαν κατηγορῆται, την κοινην πασῶν ἐπικαλεῖται μαρτυρίαν. 701. καὶ ἄγγελον μετα νῆα: ἀντὶ του ἐπὶ την 15 -υν. περιττος δὲ Ο καὶ συνδεσμος. 703. ορσο μοι γ φινόη: το εξῆρ, ορσο μοι γφινόη, του δ' ἀνέρος αντιόωσα, οστις στόλου η γε - μονεύει, ημέτερον δὲ μολεῖν. το αντιόωσα ἀντὶ του ἀντιάσουσα, ο&ν ἀξιώσουσα, τουτέστι δεησομένη. 20 στόλος δέ ἐστιν ἐπὶ πρῆξίν τινα πορευομενον πλῆθος, καὶ

ἐπὶ νεῶν δὲ λέγεται καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάσης ορμῆς καὶ μείζωνος παρασκευῆς. προτίθησι δὲ Ουτω Παλαμήδης. ουτω δὲ

λέγεται καὶ ἡ εἰς ὀξυ τῆς νεὼςJ ἀπόληξις.

707. ευμενέοντας : τομο ώς πρὸς ο ἔλεγον μη 25 ἄρα πολέμιοι ησαν 71 I. κουρη τοί μ' ἐφέηκε: διὰ του κόρη τον τῶν Ἀργοναυτῶν φόβον ἀποκρουεται καὶ ἀποτρέπεται καὶ γὰρ αυτοὶ ἐδεδοίκεσαν εωρακότες αυτὰς καθωπλισμένας.

παρ θένοςJ γὰρ ἡ καλέσασα. τό δὲ Θοαντιὰς ἀντὶ του κ

T T. ἐναίσιμοςJ καθήκων, αβλαβής T18. εῖσαν τo: ἀντὶ του διενοήθησαν, υπέλαβον.

536쪽

Aτηλυγέτην δὲ νυν ἀκουστέον μόνην. ὁ γὰρ νους, δι- νοημων δὲ μονογενῆ Θόαντι την Ῥψιπυλην γεγενημένη

την βασιλείαν του πατρὸς εἰληφέναι. 721. 'Iτωνίδος ἐν Θεσσαλία θεα γτωνὶς τιμῶταιο καὶ ἐν Κορωνεία πόλις τῆς Βοιωτίας ἀπο γτώνου τοὐῆρωος. ἀστείως δὲ Ου πολεμικῆ σκευῆ χρώμενον εἰοάγει, αλλ' ἐσθῆτι κοσμουμενον, πρῶτον μὲν οτι απόλεμον αυτὸν ἐκάλει, ἔπειτα ὁτι καὶ γυναικῶν μόνων ἡ πόλις, αῖ μάλιστα τοῖς τοιουτοις χαίρουσι. καὶ ὁ Μένανδρος - ευκαταφρόνη- 10 τος τῆ στολῆ εἴσειμι και ταυτ' εἰς γυναῖκας. ξδη καὶ

διὰ τῆς δωρησαμένης θεου τὸ τῆς χλανίδος κάλλος ἐσφ

723. δρυόχους : ἐν οἷς καταπήσσεται ἡ τρόπις ξύ

15 ῖστασχ' ἐξείης, δρυόχους ως, δώδεκα πάντας. δρυοχοι συν τὰ ἐγκοίλια τῆς νεώς. κανόνας δε τας στάθμας, οἷς τὰ ξύλα καὶ τους τοίχους Οι τέκτονες ἐξισά-

ζουσι. δάε δέ, ἐδίδαξεν η θεος. 725. τῆς μὲν ήηίτερον : ἐν τῆ προεκδόσει τῶ , τῆς 20 μὲν βηίτερόν, ἐξῆς ἐστιν ,,ἄκρα δὲ πορφυρέη. οἱ δὲ μεtαξὐ δύο ουκ εἰσίν. 726. ἔρευ ς: ἐρύθημα. ἔστι δὲ καὶ βοτάνης εἶδος ἐρυθρόν, ἡ τὰ ἔρια βάπτουσιν. ἐρευθήεσσα δὲ ἀντὶ τ

πυρρά, υπέρυθρος. καί ἐστι παρὰ το Σαπφικόν ,, παντο- 25 δαπαῖς μεμιγμένα χροιαῖσιν. -

728. ἄκραὶ την αρχὴν καὶ το τέλος. 729. ἐκέκαστοJ ἐκεκόσμητο, ἐπέκειτο.730. κύκλωπες : ουτοι γάρ, Βρόντης καὶ Στερμπης, τῶ Λιὶ τον κεραυνον ἔδωκαν. καὶ Ησίοδος 30 οῖ βροντὴν Ζηνὶ ἔδοσαν τευξάν τε κεραυνόν. ἐπ' ἀφθίεω ῆμενοι ἐργωὶ ἐπὶ θείω και θαυμαστ' καὶ ἀθανάτω ἔργω.

537쪽

731. τόσονJ ῆμι ἐπὶ ποσότητος, η - θαύματος,

τοσωτον ἀντὶ του μεγάλως. 732. μιῆς δ' ἔτι δευε το : ora m/ ἡμιτελης παραμίαν ακτῖνα ο κεραυνός. αἰνίττεται δὲ οτι τὸ κατασκευασμα ἀληθῶς εἶχε του κεραυνον καὶ ὀλίγω ἐλαττουμενον τῆς οaiqθους λαμπηδόνος' ου γαρ οἷόν τε ην τεχνίτην ἐν πομπίλματι ὁμοίαν την λαμπηδόνα ποιῆσαι τῆς ἀληθους. 734. μαλεροῖοJ οἱ νεωτεροι του λαμπρου ' οἱ δὲ του

735. 'Aντιοπης δυο υντιόπαι ἐγένοντο, ἡ μὲν ΙοΝυκτέως, ἡ δὲ 'Aσωπου, ης καὶ μέμνηται ης καὶ Βιὸς υμφίων καὶ Ζῆθος, οῖ καὶ τὰς Θήβας ἐτείχισαν, ώς καὶ πιμηρός φησινοῖ πρῶτοι Θήβης ἔδος ἔκτμναν επταπυλοιο.Φερεκυδης δὲ καὶ την αἰτίαν παραδίδωσι, διότι Φλεγυας Ιοπολεμίους ἔντας ευλαβουντο βασιλευοντι αδμφ. 737. κεῖτοJ αστείως ως προς τηρο εδραν τῆς πόλεως των τειχῶν καὶ την στάσιν το κεῖτο ἔταξεν. 738. ἐπωμαδόν ὴέρταζεν : κατα τους ωμους ἐβάσταζεν, ἐπὶ τῶν ἄμων ἐρεν. δια δὲ του ἐοικὼς ἐκόλασε πτον λόγον διὰ το ἐν γραφῆ εἶναι. ου γὰρ ἀληθῶς ἐκακοπάθει ἐν τῆ γραφῆ-T40. ἐπι o I ἐπ' αυτῶ τῶ Ζήθω επόμενος. το δε δὶς τόσση ἀντὶ του διπλασίων του Ἀμφίονος ἐπηκολουθει πετρα. οτι δε ἡκολουθησαν τῆ υμφίονος λύρα οἱ λίθοι αυ- 25τόματοι ἱστορεἶ καὶ 'Αρμενίδας ἐν πρώτω. την δὲ λύρανδο ναι Ἀμφίονι υπὁ Μουσῶν φησι. Aιοσκορίδης δὲ υπὀυπόλλωνος. καὶ Φερεκύδης δὲ ἐν τῆ δεκάτη ἱστορες υπο

Ζῆθος. διὰ δὲ τούτου οὐδὲν ετερον δηλοῖ ῆ την τῆς μουσικῆς καὶ την τῆς ευπαιδευσίας αρετὴν ώς προς την αλογον ἀνδρίαν, παραινῶν ἔτι ὁ μὲν καὶ σφόδρα ἰσχυρος ολίγον καίτοι κακοπαθῶν ἔφερεν, ὁ μέγιστον τῆ ευπαιδευσία

538쪽

φέρειν ηδυνατο. θοὸν το ευκίνητον καὶ εὐμετάφορον ἀπο του θοάζειν, Ο ἐστι ταχυνειν.

743. ὀχμάζουσα κατέχουσα, βαστάζουσα, καίτοι μη ουσα πολεμική, ἀλλ' ώς ἐραστῆ χαριζομένη. κυρίως δέ b ἐστιν ὀχμάσαι το ιππον υπὸ χαλινον αγαγεῖν η υπο ἄχημα. κυρίως δὲ λέγεται το ἐν μάχη κρατῆσαι, απὸ της αἰχμῆς. 746. δίκηλον κυρίως τὀ τῶ Αιὶ ἐοικὸς ἄγαλμα, καταχρηστικῶς καὶ πῆν ομοίωμα, ως καὶ νυν. καὶ δικηλίτας δὲ τους σκωπτικους τους ἐν τῶ σκώπτειν ἀπομιμουμένους

10 τινὰς ἄλλους. ἐν δὲ τῆ ἀσπίδι, φησί, χαλκῆ Ουσρ ἐφαίνετο αυτῆ μορφὴ ὁμοία.

δίκηλονJ εἴδωλον. 747. ἐν δὲ βοῶν 4 Tάφος νῆσός ἐστι μία τῶν Αχινάδων, ῆν οἰκουντες ἄνδρες λῖστρικώτατοι τον τρόπον καὶ 1ο εχ υργος ἐπελθόντες τὰς του 'Hλεκτρυωνος βόας ἀπήλασαν, του πατρὸς υλκμήνης. γενομένης δὲ μάχης καὶ ὁ Πλεκτρυων καὶ οἱ τουτου παῖδες ἀνyρέθησαν. διὸ 'Aλκμήνη μετέστη καὶ ανεκήρυξεν τὸν εαυτῆς γάμον τῶ τιμωρησαμένφτον πατρῶον φόνον. τιμωρησάμενος δὲ Αμφιτρυων εγομεν. 20 4 ίστορία σαφῶς ἐν τῆ 'Aσπίδι παρ υσιόδω.

σαν εἰς αφον διὰ βοῶν ζήτησιν. περὶ δὲ τῆς μάχης Ηρόδωρος ἴστορεῖ, ὁτι Περσέως και Ἀνδρομέδας τέσσαρες παῖδες ἐγένοντο, 'Aλκαῖος Σθένελος Μήστωρ 'Hλεκτρυων, και κοι- 25 νὴν ἔσχον την βασιλείαν. Μήστορος δὲ θυγάτηρ Ἱπποθόη ης καὶ Ποσειδῶνος Πτερέλαος Πλεβόας. ώς δέ τινες, Πτερελάου του 'λεβόου ἐγένοντο παῖδες οἱ καλουμενοι Τηλεβοαι. ἐλθόντες δὲ απίτουν υλεκτρυωνα τα τῆς μάμμης εαυτῶν, τῆς μητρὸς Ἱπποθόης. ἀντιστάντες δὲ αυτοῖς 30 οἱ Ηλεκτρυωνίδαι ανῖρέθησαν υπ' αυτῶν. Πτερελάου παλδες Τηλεβόας καὶ Ἀφιος, ἀφ' ων ἡ νῆσος. φλεβόαι ουν οἱ Tάφιοι, ητοι ὁτι τῆλε οἰκουντες απὸ υργους τὰς βους απήλασαν, η απὸ Τηλεβόου του Πτερελάου, του βασιλέως

υἱου, ου αδελφὸς ὁ Tάφιος, ἀφ' ου καὶ ἡ νῆσος.

539쪽

. 749. ἀμέρσαίJ στερῆσαι. 752. δηριόωντες ἀγωνιζόμενοι. ὁ γαρ Οἰνόμαος, υρεως ων παῖς καὶ Αρπίνης τῆς 'Aσωποs ἡτοι Ευρυθόης

τῆς Θαναοs, θυγατέρα ἔχων Ἱπποδάμειαν καὶ χρησμον λα- βων ἀναιρεθῆναι υπο τοs ἰδιου γαμβροὐ ουκ ἐβουλετο ἐκ- bδοὐναι αυτήν, εἰ μὴ νικήσαντι δι Ἀπων. προεκειτο δὲ αυ- τοῖς Κλάδεως ποταμος αφετηρία, υθμοῖ δὲ το τέρμα. καὶανεῖλεν τρεῖς καὶ δέκα μνηστῆρας, ώς Πίνδαρος ἱστορεῖ. ἐλθόντος δὲ του Πέλοπος ἐπὶ τον αθλον μετα ῖππων δεδομένων αυτφ υπο Ποσειδῶνος, ἐρασθεῖσα ἡ Ἱπποδάμεια ἐπει- 1οσεν Μυρτίλον, τον μου μὲν παῖδα, αρματοπηγον δε καὶ νίοχον Οἰνομάου, παρασκευάσαι ΓώςJ κατατροχίσαι τον πατέρα , βουλομένη Πέλοπι γήμασθαι, σκευάσαντα τον ἔμβολον ἐκ κηρου, ῖνα ἐν τῶ δρόμω θλασθέντος αυτου νικήσας

Πέλοψ λάβρ αυτὴν προς γάμον. Φερεκυδης δὲ ἐν - φησὶν iboti οὐκ ἐνέθηκεν ἐν τῶ ἄξονι τον ἐμβολον, καὶ Ουτως ἐκκυλισθέντος του τροχοῶ ἐκπεσεῖν τον Οἰνόμαον. αἱ δὲ τοs Ο νομάου Ἀποι νυλλα καὶ υρπιννα. ὁ δὲ Μυρτίλος Εὐμosvίος ἐκ μιας τῶν Θαναοὐ θυγατρῶν Φαεθουσης, οἱ ἐκ Κλυμένης, οἱ δὲ ἐκ Μυρτοῶς, μιας τῶν Ἀμαζόνων. 20 T54. παραιβάτιςJ Ουχ oτι αυτῶ κατὰ τον αγῶνα

συμπαρῆυ, ἀλλ' ὁτι ὁ τεχνίτης ἀμφότερα δεῖξαι θέλων, καὶ

τον δρόμον καὶ την νίκην, τosro πεποίηκεν. 756. προτενὲςJ προτεταμένον ἔχων το δόρυ.

757. α ξονος ἐν πλήμνnσι: διαφέρει πλήμνη καὶ 25 πλήσμη' ἡ μὲν γὰρ την χοινικίδα σημαίνει τοὐ τροχοῶ, ἡ δὲ πλήσμη την πλημμύραν τοὐ ποταμοί. διόπερ παρ' 'Hσιόδω

α-ὁς δ' ἐν πλήσμῖσι διιπετέος ποταμοῖο, καὶ ουχ ως τινες , ἐν πλήμνῖσι εἰ μὴ ἄρα ἐξωθεν προσλά- Mβοιμεν την σύν πρόθεσιν, συν πλήμνῖσιν. παρακλιδόνJ παρακεκλιμένως ἔπιπτεν. 760. βουπαιςJ μέγας παῖς, ουπω τέλειος ἀνῆρ.761. Τιτυὸν μέγαν : Ἐλάρη μήτηρ Πτυοs. μετὰ την τελευτὴν τῆς μητρὸς λέγεται παρὰ τῆς γῆς ανατετρά- 35φθαι, καθα καὶ Ομηρος ἱστορεῖ

540쪽

Aκαὶ Τιτυον εἶδον, γαίης ἐρικυδέος υἱόν. Φερεκυδης φησιν οτι 'Κλάρη τῆ υρχομενου μιγεὶς ὁ Ζευς ἄθησεν αυτην κατα γῆν, δεδοικως την τῆς Βρας ζηλοτυπίαν, καὶ ἀνεδόθη νκJ τῆς γῆς Πτυός' διὸ καὶ γηγμο νὴς καλεῖται. ἄλλως. Ἐλάρη μήτηρ Πτυου, ον κυουσα ἐκ Λιος καὶ ἀδυνατουσα γεννῆσαι διὰ τὸ μέγεθος του παιδος ἀπώλετο. δοκεῖ δὲ ἡ ίστορία απίθανος εἶναι καὶ απιστος, οτι ἐκ δευτέρου ἡ γῆ ἐγέννησε του Tιτυόν. ἀλλ' ἐρουμεν οτι οἱ ποινlo ταὶ τους τερατωδεις κατὰ το σῶμα γῆς εἶναί φασιν. ουτωγαρ καὶ Καλλίμαχος τα δεινὰ τῶν θηρίων γῆς εἶναι ἐφη στι δὲ μέγας ὁ Πτυος καὶ πιμηρός φησιν. ,,ὁ δ' ἐπ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα . φαμὲν Ουν οτι, ὀτε προς Ἐλάρης ἐτέχθη, ἐδόκει αυτῆς εἶναι διὰ τὸ βραχυ τοὐ σώματος ' ως δε αυξ. Ib θεὶς τερατωδης ἐγένετο, ἔπλασαν καὶ τεχθῆναι αὐτον καὶ τετράφθαι πρὸς τῆς γῆς. Tιτυὸν μέγαν : το μέγαν θαυμαστικῶς εῖρηται, ὁτι βουπαις ων μέγαν ἐτόξευσεν. καὶ ἡτοι προς την θείαν φυ- σιν ἀκουστέου, η πρὸς τὸ υπ οφιν εἶναι την υβριν τῆς μηθ20 τρός, ὁτι πολλάκις τὰ δεινὰ τῶν πραγμάτων καὶ την ἡλικίαν καὶ την φύσιν οἶδε βιάζεσθαι. π ς ο ὁ ποιητὴς ου τῶκυρίω ὀνόματι ἐχρήσατο, αλλὰ τῶ κατὰ φυσιν, μητέρα εἰ

κών.

763. ἐν δὲ καὶ Φρίξος Μινυήιος Μινυηιος ὁ 25 γώλκιος την γὰρ γωλκον Μινυαι ωκουν, ως φησι Σιμωνίδης ἐν Συμμίκτοις. δυναται δὲ καὶ ἀντὶ του 'Ορχομένιος πολλοὶ γάρ φασιν ἐν υρχομενῶ οἰκῆσαι τὸν 'Aθάμαντα. ζητητέον δὲ τί βουλεται αὐτῶ ταυτα τὰ ποικίλματα. καὶ ἐρου- μεν ὁτι ὁ ποιητὴς διὰ τῆς χλαμυδος ουδὲν ἔτερον ῆ την κ μ νικὴν τάξιν καὶ τὰς πράξεις φησί. καὶ πρῶτον μὲυ διὰ του

κεραυνου καὶ τῶν Κυκλώπων θεόν τινα καὶ θείαν φυσιν

ἀλληγορεῖ, διὸ καί φησιν ἐπ' ἀφθίτω ῆμενοι ἔργω μεθ' ὁ πόλεις κτιζομένας διὰ τῆς του 'Aμφίονος λυρας ἱστο-

ρεῖ' ἔπειτα τὰ ἐν πόλεσι πάντα γινόμενα, ἔρωτας τε και πο-35 λέμους, τοὐτο γὰρ βούλεται αυτφ ἡ Ἀφροδίτη οπλοφορουσα, ἡ δὲ βία καὶ αἱ μάχαί διὰ τῆς τῶν Ἀφίων ἱστορίας, ἀγλ