Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

561쪽

τά ποια. 'Aττικοὶ-πῶν το πεπηγος Ουτω λέγουσι. το δὲ Κυζικον ἐνναίοντες αντὶ του οι Κυζικηνοί. γάονες

δε διὰ το ἀκοίκους εἶναι Μιλησίων ' καὶ γὰρ εἰς Μίλητον ὁ λευς ἀποικίαν ἐστείλατο καὶ ἐκεῖθεν ἐπὶ Κυζικον μετὰ πολυν χρόνον ' oθεν καὶ τοὐς Μιλησίους Ιωνας ἐκάλεσεν. bis TT. πελανους ἐπαλετρ. πῶς δῆμος ἐπὶ τῆς μυ- λης ἐπαλετρευουσι καὶ ἀλήθουσι πελανους. πελανος δὲ ὁ διαπεπηγμένος καὶ Ουπαρος ἀφρὸςJ κατὰ ωττικους, ώς καὶ Κυριπίδης , στόματος αφρώδο πελαθόν ' φησὶ δὲ τους ἀκαθάρτους καὶ ευτελεῖς ἄρτους, ους ὁ Θεοκριτος Αωρικους Ιο

1079. ῆμαθ' ὁμου το Ομου παρ' 'Ομήρφ μ ν το ἐν lxῶJ αυτρο τόπφ σημαίνει, , όμου δ' ἔχον ἀκέας Ἀπους. παρὰ δὲ τοῖς μεθ' ἰμηρον καὶ ἄλλα σημαίνει, ώς καὶ Σωφοκλῆς ἐπὶ χρόνου τέθεικεν αυτό Ibπόλις δ ομου μὲν θυμιαμάτων γέμειόμυ δὲ παιάνων τεὶ καὶ στεναγμάτων. νυν δὲ ἀντὶ του Ομοίως κεῖται, ώς καὶ παρ' Ευριπίδyόμου γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες. ἄλλοι μέν ὐα ἡ τοιαυτη συναλοιφὴ τῆς νεω- 20tέρας γάδος ἐστί διὸ μέμφονται Ζηνοδότω εἰπόντι -ωλλοι

μέν ω θεοί τε καὶ ἀνέρες. '' ου κέχρηται γὰρ ταυτst Oμηρος. 10S2. πυματον λάχος : υστατον κλῆρον καὶ μερίδα του ἐν Αολιονία υπνου λαμβάνοντες καὶ ἐκεῖσε υπ-υντες.

τῆ γὰρ εξῆς αναπλεῖν ἔμελλον. 251083. ἀδινὰ κνώσσοντας : ἐφυλαττον μεγάλως καὶ βαθέως υπνουντας. ὁ δὲ Ἀρραῖος λεπτὰ κοιμωμένους καὶ - κατὰ βάθος. 3 - 1085. θεσπίζουσαJ Ἀρολέγουσα, μαντευομένη. 1O86. λῆξιν ὀρινομένων : την κατάπαυσιν καὶ λώ- ω φησιν τῆς των ανέμων βίας. το γὰρ ορνεον θαλάσσιον καὶ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς μουν. λέγεται δὲ καὶ ὁ Ζευς ἐφεξῆς πευ- τεκαίδεκα ημέρας ξ, ως τινες, ιδ ευδινὰς ποιεῖν, ωα ἀπο-

562쪽

κυῆση παρα τοῖς αἰγιαλοῖς, αῖ ἀλκ-νίδες ἡμέραι καλοῶνται ἐπτα προ τοὐ τοκου καὶ επτὰ μετὰ τον τόκον. εἴληφε τὰ περὶ τῶν ἀλκυόνων παρὰ Πινδαρου ἐκ Παιάνων. ευλόγως δε' οσσαν εἶπε τ ν τῆς ἀλκυόνος φωνήν. υπο γὰρ Ηρας ἐν

5 ἀπεσταλμένη, ῶς φησι Πίνδαρος. 1087. ἀκταίης ορνιθος : τῆς παρὰ ταῖς ἀκταῖς καὶ τοῖς αἰγιαλοῖς διατριβουσης καθήκουσαν φωνὴν ἀκουσας. 1089. ἀφλάστοιο 'Aπολλώνιος ἐν ταῖς Λέξεσι ἀποδέδωκεν ἄφλαστον το ἀκροστόλιον. ουκ ευ, ἐπειδὴ το ἀκρο- 10 στόλιόν ἐστι τὐ ἄκρονJ του στόλου, στόλος δὲ λέγεται τοαέχον ἀπο τῆς πτυχῆς καὶ διῆκον ἄχρι τῆς πρώρας ξυλον, πτυχῆ δὲ λέγεται οπου το τῆς νεὼς ἐπιγράφεται ονομα. ἔστινουν ἀκροστόλιον το ἄφλαστον κατὰ τὰν πρώραν. ἀλλ' ὁ ποιητὴς αυτὸ παραδίδωσιν ἐπὶ τῆς πρύμνης, λέγων i5 Ἐκτωρ M πρυμνηθεν ἐπεὶ λάβεν, Ουτι μεθίει ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων.καὶ εἴρηται ἄφλαστοι κατὰ συγγένειαν του φ προς το ἄθλαστον, κατὰ ἀντίφρασιν, ἐπεὶ ευθλαστόν ἐστιν. ἔστινουν ἄφλαστον σανίδιον κατὰ τὴν πρυμναν. 20 1098. ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμοι ἐκ ταυτης τῆς μας καὶ γῆ καὶ θάλασσα καὶ ουρανὸς συυέχεται. οἱ γὰρ φυσικοὶ αυτὴν γῆν φυσιολογομι καὶ τῆν πάντων αρμογῆν καὶ συνδεσμον, καὶ - ονομα αυτῆς με μολογουσι παρὰ το ὐεῖν αεὶ καὶ ποιεῖν τείρεα. καὶ φυσικῶς ταυτης ἄνδρα τον Κρόνον25 φασίν, οἰονεὶ τον χρόνον, μεταβολῆ τῶν ἀντιστοιχων σύνεστι δὲ τῆ τῶν στοιχείων τάξει ἐξ ἀνάγκης ο χρόνος. καὶεἶτα λοιπὰν ἀλληγορικῶς τούτους τῶν θαλασσίων καὶ Ουρανίων καὶ χθονίων θεῶν πατέρας εἶναί φασι. μετα γαρ τὴν τῶν στοιχείων θέσιν καὶ σύνδεσμον Ουνέβη καὶ θεους καὶ ω θεῶν δυνάμεις καὶ διαφορὰς μαθεῖν τοὐς ανδρας καὶ τιμῆσαι. 1099. πεπείρηταιὶ συνέχεται, συνέζευκται.llus. ἱερῆς ἐκ πείσματα: ἐς καὶ ἐν πρωτοις μέμνηται εἰπών ἱερὴ δὲ φατίζεται ῆ δ' ἔτι πέτρη.

563쪽

1110. εσαν ἐκωπηλάτwαν. τῶ δὲ συντελικῶ ἀντὶ παρατατικοs εἶπεν, του ηρεσσον. λιμένα δὲ Θρηίκιον

λέγει, ἐπειδη κεῖται μὲν ἡ Κυζικος ἐπ' ἐσχάτοις τῆς Φρυγίας, συνάπτει δὲ ἡ Βιθυνία τῆ Φρυγία, Βιθυνοὶ δὲ Θρῆκες κατὰ το δεξιὸν μέρος. ἡ ἐπειδὴ Θρῆκες Κυζικον ωκη- ο

1112. καὶ πασα περαίη Θρηικίης: καὶ πῆσα ἡ ἐναντία χώρα τῆς Θράκης. Ποντικὸν δὲ ἔθνος οἱ Μάκρωνες τὸ δὲ χερσὶν έα ἶς Ουκ ευ εἴρηκεW ώφειλε γαρ σφε

τέραις.

. ili4 στόμα Βοσπόρου ἡ ερόεν : Onν αερῶδες, τοι ομιχλῶδες. Βόσπορος δὲ τὸ τῆς Προποντίδος στενόν, Ουτω κληθD απο τῆς διανηξαμένης βοός, τῆς γους. lil 5. ετέρης ου λέγει ἐκ δ' ἐτέρης ἡπείρου καὶ γὰρ η Μυσία καὶ ὁ Αἴσηπος τῆς 'Aσως' ἐπι ετέρας δὲ νοχώρας λέγει, τῆς Tρωάδος, καθ' ῆν ὁ Αἴσηπος βεῖ, χωρί- ζ- αυτὴν τῆς Μυσίας καὶ μηρος , Γρ νικός τε καὶ Αἴ

π- ληγει. ἡ-Aολιονία καὶ Φρυγία αρχεται μὲν ἀπὁ του Αἰσήπου,.λήγει δε ἐπὶ Ῥυνδάκου. Μυσίαι δε δυο, ίν ἡ μὲν πμω τῆ ρώπη πλησιάζει, ἡ δὲ ἐτέρα τῆ υσία. τῆς Ουν ἐν

Ασία Μυσιας αἱ κολῶναι τοῖς Ἀργοναυταις ἐφαίνοντο. 1116. καὶ πεδίον Νηπήιον: πεδίον Νηπείας ἐστι περὶ Κυζικον μνημονευει δὲ αυτου καὶ Καλλίμαχος ἐν μ

πnης ητ' αργος αοίδιμος υδρήστεια. την δὲ Νήπειαν Θιονυσιος ὁ Μιλήσιος πεδίον τῆς Μυσίας φησὶν εἶναι. ὁ γὰρ βασιλευς τῶν Μυσῶν χλυμπος θυγατέρα Ιάσου ἔγημεν, Νήπειαν ἄνομα, καὶ κατώκησεν ἐν τῶ πεδιω τουτω, ο νυν καλεῖται Νηπείας πεδίον. υπολλόδω- ωρος δέ φησι Νηπείας πεδίον ἐν Φρυγία. ό-Καλλίμαχός φησιν ἐν Υπομνήμασι Νέμεσιν εἶναι τὴν ' τὸ πεδίον κατέ-20υσαν. ἔστι δὲ καὶ πόλις καλουμένη Ἀδρήστεια ἀπὸ τουιδρυσαμενου. o δὲ πολλώνιος ἐκατέρων μέμνηται, τῆς τε πψλεως καὶ του πεδίου ' φησὶ γάρ ἄστυ τε καὶ πεδίον Θο

564쪽

Νηπηιονυδρηστείης. τῆς καὶ ζομηρος μνημονευει ,,οῖ δ' αρ Ἀδρήστειαν εἶχον. 1ll T. ἔσκε δέ τι στιβαρόν : στυπος το πρέμνον κα ὶ στέλεχος, ἐξ ου καὶ 'Αρχίλοχος - θυρέωνJ ἀπεστυπαζον. 5 βρέτας δὲ το βροτφ ἐοικός. καὶ φοριων-ἐκ τούτου κινηθεὶς το ξόανον τῆς μητρος των θεῶν φησιν ἀμπέλινον εἶναι δια το την αμπελον ἴσως ἱεραν εἶναι τῆς Ῥέας. ill8. πρόχνυJ παντελῶς.

γεράνδρυ.oνJ αρχαιον ξύλον. io 1120. οκριόεντι κολωνῶιJ τῆ ἐξεχούση ἀκρωρεία. li 23. χ ε ρ α δ ο ς : ἡ τῶν βραχέων σίθων συλλογὴ τῶν καθ' ενα χειρὶ ληφθῆναι δυναμένων, ους πιμηρος χερμαδίους φησί. το βωμον ἀντὶ τos εἰς βωμοὐ κατασκευήν.ῆ χέραδες λέγονται οἱ μικροὶ σωροι τῶν λίθων. φησὶ Θημή- Ib τριος ὁ Σκήψιος την διαλεκτου 'Aπολλωνιατῶν εἶναι τῶν ἐν Πόντω. μνημονεύει καὶ Σαπφώ , μὴ κενὴ χέραδος καὶχμηρος ,,αλις χέραδος περιχεύας. ' χέραδος δὲ ὁ τῶν λίθων σωρός. εἰς δὲ την του βωμοί κατασκευὴν λίθους ἐσώρευον.1124. δρυtνοισιν εἰκότως ἡ γαρ δρῶς ἱερα τῆς π μας, ως φησιν πολλόδωρος ἐν τρίτ' περι θεῶν. δρυμνοις δὲ αυτούς φησι στέφεσθαι διὰ το μεμερισθαι τῆ θεωτὸ δένδρον τοὐτο διὰ το καὶ πρὸς στέγας καὶ προς τροφὴν

πρῶτον χρησιμεῶσαι.

ει νην ἐπικαλούμενοι και ἱκετεύοντες.

1126. ἐνναέτιν Φρυγίης Τιτίην θ' εμα: περὶ τῶν 'Ιδαίων Λακτύλων καλουμένων πρώτους τούτουςJ φησὶν εἶναι. καὶ παρέδρους τῆ μητρὶ τῶν θεῶν, ἀκολουθῶν Μαιανδρίω λέγοντι Μιλησιους, οταν θύωσι τῆ Ῥέα, προ- ω θύειν ΤΠτία και Κυλλήνω. εἰσὶ δὲ Ουτοι τῶν 'Iδαίων Θακτύλων μοιρηγέται καὶ μητρος θεῶν πάρεδροι. Καλλίστρα- τος δὲ ἐν τῆ β τῶν καθ' υράκλειαν περὶ Πτίου φησίν , ὁ

565쪽

δὲ Πτίας ηρως ἐγχωριος, ον οἱ μὲν μυθευουσι παῖδα Αιός, οἱ δὲ ΓτονJ πρεσβυτατον των Μαριανδυνου του Κιμμερίου παίδων, δι' ον μάλιστα το ἔθνος ηυξηται καὶ προάγεται ἔτι εἰς ευδαιμονίαν. - καὶ Προμαθίδας ἐν το* περὶ 'Hρακλείας λέγει περὶ Πτίου οστις π καὶ Θεοφά /ης. ἀπεθεώθη οδε υπο Μαριανδυνῶν. οτι δὲ νύμφη τις οἰαξίδος γῆς δραξα μένη τους καλουμένους Ιδαίους Λακτυλους ἐποίησε, παρα Στησιμβρότου εἴληφε καὶ ὐτι διὰ τῶν χειρῶν δι- ερρυησαν, Θακτυλους κληθηναι. Σοφοκλῆς δε αυτους Φρυγας καλεζ ἐν κωφοῖς σατύροις. 101129. Λάκτυλοιγδαῖοι: yξ καὶ πέντε φασὶ τοsτους

εἶναι, δεξιους μὲν τους ἄρσενας, ἀριστερους δὲ τὰς θηλείας. Φερεκύδης δὲ τους μὲν δεξιοὐς εἴκοσι λέγει, τους δὲ ευ- μους τριάκοντα δύο. γόητες δὲ ησαν καὶ φαρμακεῖς, καὶ δημιουργοὶ σιδήρου λέγονται ειναι πρῶτοι καὶ μεταλλεῖς Ιογενέσθαι. ἀνομάσθqσαν δὲ ἀπο τῆς μητρος δης, ἀριστεροὶ μὲν αυτῶν, ως φησι Φερεκύδης, οἱ γόητες, οἱ δὲ ἀναλύοντες δεξιοί. ως Ἐλλάνικός φησι, γδαῖοι Λάκτυλοι ἐκλήθησαν, οτι ἐντος Ἱδης συντυχόντες τῆ μα ἐδεξιώσαντο τηνθεον καὶ τῶν δακτύλων αυτῆς ηφαντο. ως Μνασέας ἐν γ πρώτω περὶ Ασίας, Ιδαῖοι Βάκτυλοι απο τοὐ πατρος Αακτύλου καὶ τῆς μητρὸς Ιδης. ο δὲ την Φορωνίδα συνθεὶς γράφει ουτως ἔνθα γόοτες γδαῖοι Φρύγες ανδρες ὀρέστεροι οἰκί' ἔναιον. 25 Κέλμις Βαμναμενεύς τε μέγας καὶ υπέρβιος Ακμων, ευπάλαμοι θεράποντες ὀρείης 'Aδρηστείης, .οῖ πρῶτοι τέχνην πολυμήτιος Ηφαίστοιο ευρον ἐν Ουρείρσι νάπαις, ἰόεντα σίδηρον, ἐς πυρ τ' ῆνεγκαν καὶ ἀριπρεπὲς ἔργον ἔδειξαν. M 1130. ΛικταῖονJ το Κρητικον σπήλαιον. Λίκτη γαρορος Κρήτης. ἀμφοτέρηισινὶ χερσί. I 13l. δραξαμένη : ἔθος ἐστὶ ταῖς κυούσαις τῶν πα-

566쪽

Aρακε μένων λαμβάνεσθαι καὶ ἀποκουφίζειν εαυτας τῶν ἀλγηδόνων, ως καὶ Λητὼ ἐλάβετο τοὐ φοίνικος. ἔδει-εἰπεῖνυαζίδος ' προσετέθη δε το ι. ἐβλάστησεJ ἐγέννησε. 5 il32. ἐργώλας διαφόρως ἀνεγνωσθη, ἐπικρατεῖ δὲ η βαρεῖα τάσις.lt 34. 'O ρφῆος ἀνωγῆ: τῆ τοsυρφέως παρακελευ- σει , ως αυτοs τῆς ορχήσεως προκαταρχομένου. βηταρ- μον δὲ την ορχησιν, παρὰ την αρμόδιον βάσιν αυτῶν ' λέ- Io γει δε νῶν την πυρρίχην ἔρχησιν. το δε εξῆς, ωρχοὐντο τοῖς ξίφεσι τὰς ἀσπίδας κομποsντες διὰ τὰ τον Κύζικον θρηνεῖσθαι υπὸ τῶν Θολιόνων, ἴνα μὴ τῆς θυσίας Ουσης δύσφημος φωνὴ ἀναφέρηται. ὁθεν καὶ Φρυγες κυμβάλοις

καὶ τυμπάνοις την Ῥέαν ἱλάσκονται. ρόμβος τροχίσκος, i5 δν στρέφουσιν ἱμῶσι τύπτοντες, και ουτως κτυπον αποτε- λοῶσι. τινὲς δὲ βυμβον αυτον καλοsσιν, ως καὶ Ευπολις ἐν Βάπταις και Λίδυμος. 1141. ανταίη : ῆ μα ουτω λέγεται, διότι ἐναντία τοῖς Πλχῖσιν ἐγένετο. ώς δέ τινες, ανταίη η ευλιτάνευτος 20 και ευάντητος. σήματ ἔγεντο : διὰ τούτου οὐδεν ετερον δε ποι - τής φησιν ἡ την τῆς θεοὐ φυσιν. καὶ τοῖς φυσικοῖς, φqσί, δοκεῖ την αυτὸν εἶναι τῆ γῆ. τῆς δὲ ευμενείας σημεῖον τοευκαρπα εἶναι τὰ δένδρα καὶ πόας αυτομάτους φυειν. 25 l l l 3. τε ρε ινης - ἀπαλῆς και χλωρῆς. εἰλυους δὲ τὰς καταδυσεις τῶν θηρῶν. ξυλόχους δὲ τους ἐν τοῖς ορεσιν υλώδεις τόπους. ἔστι δὲ υπέρβατον, εἰλυους τε ξυλόχους τε καταλιπόντες. δια πολλῶν δὲ τ ι θαiν- μαστὸν παρέστησε, διά τε τῆς διψάδος καὶ οτι Ουκ ολίγονω τὸ ἀνα/οθὲν υδωρ. αλλὰ καὶ ἄ λ η κτον. τὀ δε ναῖεν ουκευ

1146. παροίτερονJ εμπροσθεν, πρότερον.

567쪽

1l52. νῆσονJ Κυζικον. 1158. αελλοποδεςJ αντὶ του ταχεῖς. κίχ-J κατέλαβον. 1l59. ζαχρηέσιν αυραις : μεγάλως ἐπιβαρουσαις θ καὶ πνεουσαις. κυρίως ζαχροες το βιαίως ταῖς τι πράττειν ' παρὰ γὰρ τὰς χεῖρας πεποίηται η λέξις καὶ το ,

ἐπιτατικόν.

1161. μετελώφεονJ ἐπαυοντο.l162. ἐφέλκετο : προς την πάντων αυτῶν αργίαν Ιοκαὶ την του κυματος υπερβολην το ἐφέλκετο προς πλείονα ειπεν ἔμφασιν, οπερ καὶ Καλλίμαχος ἐπὶ του ταύρουηττηθέντος φθσίν ,,ο δ' εἴπετο νωθρος ὁδίτης.

' 1164. λελιημένοιJ η ταραττόμενοι η προθυμουμενοι. 1l65. Pυνδακίδας ο Ῥυνδακος ποταμός ἐστι Φρυ- 15γως, ου μνημονεύει Βακχυλίδης. ταῖς δὲ ἀληθείαις τάφος ἐστὶ του Βριαρεω κατὰ την ἔξοδον. Καλλίμαχος δε ἱστορεῖ περὶ του ποταμοs ἐν τῶ περὶ τῶν κατὰ την Ἀσίαν ποταμῶν καὶ Α μήτριος ο Σκήφιος ἐν Πωικῶ διακόνω. αλλως.Pυνδακος ποταμὸς Φρυγίας, ὁ νυν Μέγιστος, προς ω και πΑἰγαίωνός τινος ηρωος Μυσου τάφος. Ῥυνδακος δε ως Αἰακός.

μέγα τ' ηρίον : γράφεται καὶ μεγα τε βίον καὶ τὸ μὲν ρίον ἐστὶν ἔρος ητοι ἀκρωτηριον, τὸ δε ηρίον μνημεῖον. οἴομαι δέ τινα ἀγνοουντα τὸν μυθον τό ηρίον μετα- 2b πεποιηκέναι, η γραφέως ἀμαρτήματι παραλελεῖφθαι το η.ο δὲ πρός τὸν Αἰγαίωνα μυθος ὐπὸ Λημητρίου φαίνεται του Κνιδίου. KAων δὲ ἐν τῆ 'Πρακλεία φ σὶν ἔτι Αἰγαίων

καταγωνισθεὶς υπό Ποσειδῶνος κατεποντίσθη εἰς τὸ νυν λεγόμενον υπὸ του 'Aπολλωνίου ηρίον Αἰγαίωνος, τὸν αὐ- ω τὸν καὶ Βριάρεων καλῶν. περὶ δε τῆς κλήσεως του πελάγους ο χερσὶ πραττόμενον ΚΜ p. 408, 29. l. 3 ὁ μὲν εnκεν ὁ δ'

568쪽

Σῆμος ἐν τφ τωτω τῆς Νησιάδος φησὶν ἐν τούτοις , τὸ Αἰγαῖον πέλαγος οἱ μὲν ἀπο τῆς περὶ Κάνας Αἰγος ἐπώνυμον

γεγονέναι φασίν, οἱ δε απο τῆς Καρυστίας τῆς Αἰγαίης ὀνομαζομένης. α μὲν γὰρ Αἰγαί, ἔνθεν τον Ποσειδῶνα παρα-b γίνεσθαί φασι, κατὰ Πελοπόννησόν εἰσιν ἐν τοῖς περὶ Κρῖσαν τόποις. εἰσὶ δέ τινες οῖ διὰ τό θεωρεῖσθαι δι' ολου του πελάγους την παρακειμένην τον δε Αἰγαίωνα μί- δός φησιν ουρανοῶ καὶ Γῆς. Βριάρεως δὲ καὶ Αἰγαίων καὶ Γυης ὁ αυτος λέγεται συνωνυμως. μηλος δὲ ἐν τῆ Tιτα- ιο νομαχία τον Αἰγαίωνα Γῆς καὶ Πόντου φησὶ παῖδα, κατοι κουντα δὲ ἐν τῆ θαλάσση τοῖς Tιτῆσι συμμαχεῖν. καὶ ων ἐν διθυράμβω ἐκ μὲν του πελαγους αυτόν φησι παρακληθέντα ὐπο Θέτιδος ἀναχ ναι φυλάξοντα τον Λία, Θαλάσσης δὲ παῖδα. ἄλλοι δὲ θαλάσσιον θηρίον φασὶ τοὐτον. Iο μέγα τ' ἡρίον: γρ. καὶ μέγα τε ὐίον Αἰγαίω ν ο ς' κακῶςJ. ου γὰρ τὸ Ορος, αλλα τὸ μνημεῖον δηλοῖ. ὁ δὲ περὶ τos Αἰγαίωνος μὐθός ἐστιν ουτος φυγὼν ἐκ τῆς Ευβοίας ηλθεν εἰς την Φρυγίαν κἀκεῖ τον βίον ἐτελεύτησεν. γίγας δὲ ην. ουτως Ἀρραῖος. 20 1166. τυτθόν υπ' ἐκ Φρυγίης: την Ουσαν ολίγον ἄνω τῆς Φρυγίας. ουτω γὰρ καὶ πιμηρος κεῖσθαί φησι την Φρυγίαν, ἐγγύς πάνυ τῆς Μυσίας. διὸ καί τινες μίαν ειναί φασιν ἀμφοτέρας διὰ τό πάνυ πλησιάζειν. παρεμέτρεονὶ παρέπλεον. 25 ἀνοχλίζων: ἀνακινῶν ἐν τῶ κωπηλατεῖν καὶ ἀνακόπτων τὰ κυματα κατὰ τὰς δίνας. τετρηχότος δὲ τραχυνομεν- καὶ σφοδροῶ οντος. ολκους δὲ τὰς φυσή- σεις καὶ Ο&ν ἐπάρσεις καὶ μετεωρισμους των κυμάτων. τὼ δὲ μεσόθεν ἔμφασιν καὶ τῆς τοί πελάγους δεινότητος καιω τῆς τοs ηρωος ἐώμης ἔχει. τρυφος δὲ τὸ κλάσμα τῆς

κώπης.1168. μεσόθεν αξεν ο δια ταυτην την αἰτίαν φασὶ ' καταλελεῖφθαι τὴν Ηρακλέα ἐν Κω, οι δὲ ἐν 'Aφεταῖς

569쪽

ἐπειδη ετεροκλινῆ τηνυργῶ ἐποίει. Ἐφορος δὲ-πρώzω ἀποδέδωκεν αυτον δι υμφάλην ' τρυφοςJ το κλάσμα. 1171. αήθεσσον : αθεις ησαν του ηρεμεῖν διὰ την ἔμφυτον τοs ηρωος δυναμιν. bl 174. ἐν προμολῆ: τῆ προστάδι καὶ τοῖς προθυροις. λέγονται δὲ προ λαὶ καὶ τα ἐξώπυλα μέρη, ώς αυτος ἐν τοῖς πρώτοις φησίστῆ δ' ἰρ ἐπι προμολῆσιν οἱ δ' αντιοι ηερέ

' 1174. τετρυμμέναJ καταπεπονθμένα υπο καμάτου. 1175. αὐσταλέ-J κατάξηρος καὶ ἀνεπιμέλητος. περιτριβέασδετεἶ κοπιασάσας ἐκ του πόνου. 1176. 4ρήσατέ ἀντὶ ἴ-sJ προσεῖπεν. 1177. Κιανίδος : περιφραστικῶς, την κίον ἔστι δὲ 15 Μυσίας ἀπο Κίου του ἀφηγησαμένου τῆς Μιλησίων ἀποικίας, ως ἱστορεῖ Αριστοτέλης ἐν Κιανῶν πολιτε- κατ- κησαν-αυτὴν πρῶτον Μυσοί, ἔπειτα Κῆρες, τρίτον --λήσιοι. καὶ ποταμος δὲ ἔστιν ουτως ὀνομαζόμενος, πην Μυσίαν περιρρέων, ου μνημονεύει Σκυλαξ ὁ Καρυανδευς, 20li 78. ἀμφ' 'A ρ γ α ν θ ώ ν ε ιο ν: ορος τῆς Κίου υπερκείμενον), καὶ ποταμὸς δὲ ὁμωνυμος τῆ πόλει, περιρρέων την

πόλιν.

1l8u. τέ σφι.' ἐφόδια βρώματα. σημαίνει δὲ καὶ τὰ ἄχυρα. χμηρος ,,4ίων θημῶνα 25 1182. κάγκαναJ κατάξηρα. λεχαίην φυλλάδα: την προς λέχη καὶ στιβάδας

ἐπιτηδείαν, ἀπο του λέχους 1184. στόρνυσθαι : λείπει το ως, ἶν' η ωστε στόρνυσθαι. το δὲ δ ιν ε υ εσκον ἀντὶ του ἔστρεφον, παρέτρι- 3οβον' τὰ γὰρ ξύλα παρέτριβον καὶ ἀπ' αυτῶν πυρ ἔλαβον. πυρήια γὰρ ταυτά φησι τὰ προστριβόμενα ἀλλήλοις προς τοπυρIγγεννῶν, ων το μέν ἐστιν υπτιον ο καλεῖται στορευς, θλερον δὲ παραπλήσιον τρυπάνω, οπερ ἐπιτρίβοντες τῶ στορει στρέφουσιν. 35

570쪽

1189. φθαίηJ προλάβοι προ του πλos. καταχείριονJ αρμόδιον. 1190. ἀλαλήμενος α η δια το απειρος εἶναι τῶν τό 5 πων, η ἀντὶ τοὐ περιερχόμενος εως σν αυτῶ αρμόδιον

ρος δὲ παρα τὸ ἐκ τῆς ἔρας αίσσειν καὶ κινεῖσθαι, ὴ παρὰ

το κατάγνυσθαι υπό τῶν ανέμων.

10 1195. ἔδ υ δ' ἀπο δ έ ρ μα: το εξῆς, ἀπέδυ δέρμα λέοντος. χαλκοβαρεῖ δὲ τῶ ἰσχυρῶ, ῆ τφ πρὸς τῶ τέλει χαλκῶ βεβαρημένω. Πείσανδρος δέ φησι χαλκουν εἶναι τόρόπαλον ιρακλέους. ἐτυμολογΟὐσι δὲ παρὰ την βοπὴν καὶ τὸ ἀλυιῶν. δαπέδοιο δὲ ἐκ τῆς ῆιζης.

' παραβολὴ υγιὴς και ἐρρωμένη. ωτῶ γὰρ την ἐλάτην εἰκάζει διὰ τό ἰθυτενὲς καὶ ευαυξές καὶ γὰρ ἐκεῖνο ίστοῶ δίκηνῖσταται ' χειμερινῶ δὲ καιρω την ἀθρόαν τοs ηρωος ἐπιφάνειαν, σφοδρῶ δὲ ἀνέμω διὰ την ἐώμην. τὸ δὲ αυτοῖσι 2b σφήνεσσι διὰ τὰ περιέχοντα τῆς ἐλάτης την ῆι ζαν χώματα καὶ γὰρ ἐκεῖνα ῶσπερ σφηνῶν δίκην αυτὴν περιεῖχεν, οι δε

τόνοι προτόνων δίκην ἐπεῖχον τεταμένοι.

1207. τόφρα δ' Ἱλας: εὐυπλαν ὁ μὲν 'Aπολλώνιος Θειοδάμαντός φησιν υἱῖν εἶναι, Ἐλλάνικος δὲ Θειομένους. 30 υντικλείδης δὲ ἐν Ληλιακοῖς ἴστόρησεν οὐ τὸν Γλαν εἰς τὸν υδρείαν ἐξεληλυθέναι, αλλὰ τὸν Ἱλλον καὶ ἀνευρετον γενέσθαι. ἐγένοντο δὲ πολλοὶ ἐρώμενοι 'Hρακλέους, πλας, Φιλοκτήτης καὶ Αωμος καὶ Περιθόας και Φρίξ, ἀφ' ου πόλις Λιβύης. Σωκράτης δὲ ἐν τῶ πρὸς Εἰδόθεόν φησι τὸν 35 Γλαν ἐρώμενον Πολυφήμου καὶ οὐχ υρακλέους γενέσθαι. οὐασος δὲ ἐν πρώτω Ἀμαζονικῶν ἀληθέστερον την ἱστορίαν