장음표시 사용
481쪽
XX. Phoilus p. 23 6 et Suidas: Aὐκος χανεν παροιμία λεγουσι ει τον λυκον επειδὰν ἀρπάσαι τι βούλ αι, κεχηνότα παραγiνεσθαι επ' αυτό. ταν Ουν η λάβη προαιρεῖται, κατὰ κενο αυτὰν χανεῖν φασιν επὶ σπὲ ην Sutilas των συνελπιζόντων χρηματιεῖσθαι, διαμαρτανόντων
σαις. si integrita est vocabulum.
482쪽
Pollii II 25 Ἐπερίδης διειλεγμένος ἐπι αφροδισiων, Ἀριστοφάνης ὁ διαλεξασθαι φη. et foretasse Ii nichil la Berieri nee d. I p. 3 Λιαλέξασθαι, οὐ μόνον διαλεχθῆναι. XXV. Antiatuelata eLkera Anecd. I p. 96 25 'Eπανορθώσασθαι. Ἀριστοφάνης θεσμοφοριαζοίσαις.
XXVI. Ρnouus p. 204 I et Sitidas: Λακωνίζε ιν' παιδικοῖς χρησθαι υριστοφανης θεσμοφοριαζοίσαις β. Addetnolium p. 92 4 Κυσολάκων ὁ Κλεινk τω κυσω λακωνiζωπι τ ὁ τοι παιδικοῖς χρησθαι λακωνi ιν ελεγον Μελα ἐν γα θησεν ουτως ἐχρήσατο, ως Ἀριστοτέλης. Recte Metuevera I p. 200 corrigi Ἀριστοτάνης. XXVII. Ainenaeus IV p. 619 A Kα των πτισσουσῶν αλλησις ωδὴ , ως Ἀριστοφάνης ἐν Θεσμοφοριαζουσαι καὶ
Hane comoeditam unam Ex ultima esse dolent et Eamu inuet vid. Argument. Iuu Tελευταίαν ὁ διδάξας την κωμωδίαν ταυrην ἐπὶ τ ιδίω νόματι καὶ τον υἱὼναυτου συστησαι Ἀραρότα δι' αυτης τοι θεαταῖς βουλο- μενος τα πίλοιπα δὐ δι' ἐκείνου καθηκε θωκαλον καὶ Ηιολοσίκωνα. Veritaras' vrq aperte falsa sunt, nam non Ararotis, sed suo nomine lutum docuit, Iod etiam firmat gelioli apta ad v I 3 3ηλον ἐἈκ του ἐν δευτέρω φέρεσθαλος σχατος ἐδιδάχθη υα αυτου εικοστω τει στερον. licet in vita Aristopli. p. XXXVIII 5 il. In v. liae quocue ah Iu
483쪽
089 Araroti ira Duntur: καὶ ουτ μετήλλαξε τον βίον, παίδας καταλιπων τρεις Φίλιππον ὁμώνυμον τω πάππω καὶ ροικόστρατον καὶ μαρότα, δι' ου καὶ ἐδiδαξε τον Πλουτον. At ut vita illa turpiter interpolata est, ita etiam lite loeus
labem alicuam eontraxit perpendas enim totum locum ace ratius et seniles omnia temere esse periurvata primum enim auctor in vitae Aristoplianeae tradit poetam Daetaeonioediae livertate et sumtu imminuto Cocalum oculsae, tum raιrsus cellila Oetaeita et hora dignitate audiata lutum audisse tum hae ad indit: ἐν τουτω τω δράματι συνέστησε τω πλήθει τον υἱον Ἀραρότα. Hae prorsus nepti sunt apparet auctorem nutus vitae antiqua illa Pluti nil
scalia usum esse, et tarnen, iamvis vel ipsa propemotam verba repetat, nurum lictu, prorsus contraria siviaue adve santia referre contendlit enim is comoeuliae licentiam citia illam aetatem refrenatam esse, contendit Cocalum priorem esse Pluto, et lutum ultimam omnino savulam ante oditum poetae, contenvit Aristoplianen per lutum commendare voluisse fidium, et ut ne hoc novum sane et inauditum, In tenedras delitescat, denuo repetu, per rarotem omniassum esse lutum. At saeue hae quidem dissicultates tolluntur: nam apparet temere interpolatum Eggo illum locum, eum quae lector alicuis mulio post margini adscripsisset, per e rorem iraepsissent ita enim haec constituenua sunt rwγένετο κά αἴτιος ζήλου τοι νέοις κωμικοῖς, λέγω δὴ Φιλήμονι καὶ Μενάνδρω. V-vioματος γὰρ γενομiνου χορηγικοῖ, στε η νομαστὶ
κωμωδεῖν τινα, καὶ των χορηγῶν οὐκ αντεχήντων προς
τὼ χορηγεῖν καὶ παντάπασιν ἐκλελοιπυiας της ἴλης των κωμωδῶν δια τοίτων αυτῶν,
αἴτιον γαρ κωμωδίας τι κώπτειν τινάς, ἔγραφε Γ κωμω-
Πάλιν ὁ ἐκλέλοιπότος καὶ του χορηγεῖν τον Πλουτον γράφα εις τὼ διαναπαυεσθαι τὰ σκηνικὰ πρόσωπα καὶ μετεσκευάσθαι, επιγράφει χορον, φθεγγόμενος εὐεκείνοις α καὶ
ὁρῶμεν τοῖς νέους επιγράφοντας οντως ζηλω Ἀριστοφά
484쪽
Ian opum Dinni procellunt auctor vliae, nomo non indoetus, tradit eo tempore, quo comoeditae licentia et enata legibus restincta fuerit, Aristoplianen necessitate coactum esse, It eiusmodi argumenta eligeret, In qui Dus postea recentioreaeonuc poetae lavoraverant Iiuius rei documetitum Coe altrin atri illin exHDet, quam ulludem ra8topnanes non suo, sed Ararotis fili notan docti erat: non ua in lillo post poetam vita decessisse resque finio reliquisse. maeo et inter se apta aluue ullgNI sunt et locupletium testium auctoritatelira 3 antllr: Ir Dryllc enim non veniunt linc ista sudascalla. Iani vero postea Imperitus lolno, qui lutum legerat repererat*Ie iv asino latiun altiluanilo eo moessiae lilaeietatem ractam esse et tunc Aristopnanem Geuisse Iutum, studuit his illa ana plificare et supplerer edi lil in inter se conelli aret, fingli denuo circumscriptam esse Duane illam Er Cliora lina milvus, et post Cocalii in editum esse lutum post rumsus, uia rarotis naentio acta est, uirgin adgcripsit stara, o καὶ δiδαξε τον Πλυτον, utriinaniae additamentum etini irrepsisset, bis idem dixisse visus est auctor, quod ut i ix sit avsuratum, faene tui De intelligit ia in iecus a Ia aclis dilanientia integra nania sunt
Constinilis error est a limissus in adoin vita suprap. XXXVI A
485쪽
meatum autem prope ad novae omoeiliae MesIn neceη-alsae litem itae aueto tradit etiam p. XXV 23 Πρωτος ει και της νέας κωμωδίας τον τρόπον ἐπέδειξ, ἐν τῆ - κάλω, ξ ου την αρχὴν λαβόμενοι μόνανδρος τε και Φιλήμων δραματουργησαν, io alius Grammataeus Didem p. XXXIlI etiam de luto perhibet: ὁ μένro γε Ἀριστοφάνης μεθοδείσας τεχνικώτερον τῆς μεθ' ἐαυτου τὴν κωμωδιαν, ἐνέλαμφεν ἐν απασιν, ἐπiσημος ὀφθεὶς Ουτως, καὶοvr πῶσαν κωμωδίαν ἐμελέτησε. και γαρ το τοίτου δρῶμα ὁ Πλουτος νεωτερίζει κατὰ το πλάσμα, την τε γαρυπόδεσιν οὐκ ἀληθῆ χει και χορων ἐστέρηται, περ της
ii locus ibi alitui, quam per imagnam argumenti sinauittulinem uter tranaque comoessiam intercedere, ita ut alter aualtero poeta Halta sit mutuatus quod quo iure conteii IatCleri ens, non possumus diiudicare, eum nilena oui fabulaeninmoria propemodum si evanida Non tarne ex Ilo Ioeo Colligam, quod metvexius Menaiid. p. I. arultratur IIypobolimaeum primam fuisse millemionis sabulam et quas exo diuin novae comoediae inde repetendum e e.
Et nome quidem traxit sabula a Malo, canticismini . rege, qui Daedalum profugum onauer excepit, punimae ad insidiis Minois defendit, iiiii ps a Ninoem in inlaeta anua alid exstinxit, via Diodor. IV sis. Hula.
486쪽
e. 44 al. At vero in relimilla adulae admDdun pane reperiuntur, uae illuc Possilit reserat, maxlineque obscuriani est, ouo pacto , ouod Grammaticus uel εἰσάγει φθορὰν και ἀναγνωρισμὰν και ταλλα πάντα, α ἐζήλωσε ἐνανδρος, conveniat eum hoc argumentor videtur enim Aristoplianes alii diversam prorsus faman secutus esse. aut Ipse suo ingenio Minois Cocalicue sata minutasse finxisse.
Πάρες, ω κατέτριβεν ἱμάτια κἄπειτά πως Φωδας τοσαίτας εἶχε τον χειμῶν' ὁλον. Ei otianna p. 388 d. Mang Φῶδες εστ μῖν ἡ λέξις
XVI: Πάρες, ω σκιερὰ φυλλας, περβῶ κρηναῖα -πη.
CD. Aristopn Vesp. v. 5 . male autem haec inter duas personas uti simulIBnt immo omi illa alicula de Ninnigrante laeti torpore, Iem cum nescio quis in alneis exinetum esse ex pustulis conliciebat, alter dicit Minoem pri pie deis iratum vestimenturi per totam Nemem prope apud ignem consedisse. Φωδε alitem Ald sit docet etiam Eustalli Iliad.
κωμικος μέμνηται ad te nonieli apud Bekker Aneci . Ip. 0 2 . M axime conferiis ristopn. Iul. v. 35 Πλην ψωδων κ βαλανεio v. 4D senouastar κ βαλανείου δέ , διατ τους πένητας ἀπογῶντας ενδυμάτων δια τι ψυχος ἐν βαλανείοις καθεύδειν και εὐθέρμης λαέρος αυτους ἐξεῶν- τας παραχρημα προσβαλόντος φλυκταίνας ποιεῖν, aue Maus
uine to cum illustrant videtur enim poeta Minoem tanquam mendicum aliouena ivluxisse ita ut post eaedem demum perpetratam pateret, iis esset.
487쪽
488쪽
Macrobius Satiaritat. V 18: ,Apud ros Graeeos eroprie in anuae significationem ponebatur Achelous neque diriIstra. nam matissa si pie illis iei citui cura relata est. Sed priusquam caussam proponam, lim antiquo poeta teste monstrabo, iuno morem ostii enili pervagatum ruisse ut Acti Ioum pro quavis aqua dioerent Aristoplianes vetus omieus
in comoedia coeat sic ait, μουν αγριον βόρος. rειρεν γάρ τοί μ' οἶνος ου μιγεις πόμ' Ἀχελωω. gravabar, iiqint,
vino, ut aqua non fuisset admixta, id est mero.' litilo
sus existimavit esse treoneos iμουν αγριον βάρος ' Κώτειρε γαρ ινος ου ιγῶς χελωω miae coniectura nillius pro- habilis videtur, restitui igitur anapaestos. VII. Athenaeus I p. 4 8 D: Κοτίλη ' ριστοφάνης Κωκάλω υλλα ι nonρε αβυτέρα γραες ασiου μέ - λ νος μεστον κ ραμε νομεναι κοτυλαις με γάλα ι ς ἔγχεον ε σφέτερον δέμας οὐδ ἐν α κοσμον ερωτι βιαζόμεναι μέλανος ινου κράτου. Satis altilacter huno locum conformavii lii tormius , mi magna ex parie Toupli secutus eonlecturas Emem . I p. 9 lias composuit tetrametrorum anap. elimitas υλλαι ποπρεσβυτέραιγγες ασίου μέλανος μεστον ' ' Κεραμευομέναις κοτυλαις
489쪽
non an Meteilaea esse ista, uod visu millidoreio, Itia in plura exeiulisse, ita ut sententiarum orta prin sua sit perturbatus, ne facile restitui possit valde anien visplicet ulu l κεραμευομέναις κοτυλαις μεγάλαις, nesciocue an scriDelidum sit rκεραμεοδμεναι κοτίλας μεγάλας, nuemadmodum dixit Pliereerates lii Tyrannide Fragna. I de mulieriam vitiositater
hrevi at.1 nundii orpore nonunes, Paulum supra teream exstantes, disie ua dixeriant adhibua uadam ratiori elymologiae cum sententia voeaduli competeute, et, si memoria,
490쪽
Ut Euripidis Hypsipylen exagitaret Aristoplianeni iano
fati lana scripsisse consscii indornus, at penitus abneleii laesi futuis ista opinio comicos poetas, ut tragoessiani aliquam ireprelienderent, integriin dram eon posuisse nutumae anil-quius tabuisse, quam ut Iio vel illud a tragico poeta perverse victum acete luderent quin Aristopliane fabula illa, viae est de Hrpsipylo et Lenatius mulieribus est usus, tan-maam involum o Hulam, quo altius aliquod et sublimius consilium in medium pri,seri et sed viae est eo eae artis natura, seri non potuli, mun et in ipsa anula, vialis erat ab anuauis ira lita, et in tragicis poetis, qui in onsimul Eladoraverant argumento, multa aut in fleete exagitaret AH-atoplianes. Et quod in anus Euripidis 3psiprie confert, prorsus falsum est, uanulaviidem Euripidis tragoessia mortem Arenemori abir ipγle nutrite deseri continebat, via Plutarin consol ad Apoll. p. 10 et Minpos IV Ip. 66 F maxini emam Apollodor. II 6 αισθόμεναι γαρ αἱ μνιαι στερον Θόαντα σεσωσμένον, κεῖνον ἐν ἐκrεινων, την ὁ 'Τφιπολην ἀπημπόλησαν, διι πραθεισα ἐλάτρευε παρὰ Αυκοέργω δεικνυουσης ὁ την κρηνην ὁ παις πο- λειφθῶς π δράκοντος διαφθείρεται κτλ. At vero Argonautarum Lemni adventum et Aesci lus et Sopliocles traci